ตุ๊กตาสีแดง - ตุ๊กตาสีแดง นิยาย ตุ๊กตาสีแดง : Dek-D.com - Writer

    ตุ๊กตาสีแดง

    ณ กลางดึกคืนหนึ่ง หมอกลงไปล้างหน้าและเงยหน้ามองกระจก เขาได้พบตุ๊กตาเด็กผู้หญิงใส่ชุดสีแดงวางอยู่บนชั้นวางของข้างหลังเขา แต่มันมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงในเมื่อแม่ของเขาเอาตุ๊กตาทุกตัวไปเยี่ยมน้องเขาหมดแล้ว

    ผู้เข้าชมรวม

    198

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    3

    ผู้เข้าชมรวม


    198

    ความคิดเห็น


    2

    คนติดตาม


    0
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  28 พ.ค. 58 / 20:54 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    แนะนำตัวละคร

    -หมอก

    -แม่ของหมอก

    -น้องของหมอก

    -ณริน

    -ตุ๊กตาสีแดง



       "สวัสดีค่ะ เราเพึ่งเคยเขียนนิยายเป็นครั้งแรก เรื่องตุ๊กตาสีแดงนี่ค่อนข้างอ้างอิงมาจากเรื่องจริงของตัวเรานิดหน่อย เป็นนิยายตอนเดียวที่ค่อนข้างเขียนยาวค่ะ ยังไงเราก็ตั้งใจเขียนเต็มที่ หวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ"

    ตุ๊กตาสีแดง

    หมอก ลงมากินข้าวได้แล้วลูกเสียงแม่ของหมอกตะโกนมาจากห้องครัว

    ครับแม่หมอกลุกจากคอมและลงบันไดไปยังห้องครัว

    ระหว่างที่สองแม่ลูกกำลังรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยอยู่นั้น แม่ของหมอกก็ได้พูดขึ้นมาว่า

    อ้อ หมอก พรุ่งนี้แม่จะไปเยี่ยมน้องที่โรงพยาบาลหน่อยนะ อีก3วันแม่ถึงจะกลับ ยังไงก็ฝากเฝ้าบ้านให้แม่ด้วยล่ะ

    ครับแม่ ไม่ต้องห่วงนะ

    หลังจากทั้งคู่รับประทานอาหารเย็นกันเสร็จเรียบร้อย แม่ของหมอกก็อาบน้ำเข้านอน

    ในขณะที่หมอกเล่นเกมดึกตามปกติตามประสาเด็กที่ปิดเทอมอยู่ หมอกรู้สึกปวดตาเลยลงไปล้างหน้า

    เมื่อหมอกล้างหน้าเสร็จหมอกจึงเงยหน้ามองกระจกและพบตุ๊กตาเด็กผู้หญิงใส่ชุดสีแดงอยู่บนชั้นวางของข้างหลังเขา

    หมอกหันหลังไปมองแล้วแปลกใจเล็กน้อย

    ใครเอามาวางไว้ตรงนี้กันนะหมอกคิดในใจก่อนจะไปเข้านอน

    วันรุ่งขึ้นแม่ของหมอกเตรียมตัวออกจากบ้าน หมอกออกไปลาแม่อยู่หน้าบ้าน

    แม่ไปแล้วนะหมอก เงินค่ากับข้าวแม่วางไว้บนโต๊ะนะ อยากกินอะไรก็ออกไปซื้อเอา

    ครับแม่ ฝากบอกน้องด้วยนะครับว่าคิดถึง หายไวๆจะได้กลับมาเล่นด้วยกัน

    จ้าๆ” แม่ของหมอกพูดก่อนเดินไปทางประตูรถ

    อ่ะ เดี๋ยวก่อนครับแม่หมอกพูดขึ้นมาก่อนแม่จะเปิดประตูรถ

    หืม มีอะไรเหรอลูก

    แม่เอาตุ๊กตาของน้องไปโรงพยาบาลหมดแล้วเหรอครับ

    ใช่จ๊ะ แม่เอาตุ๊กตาทุกตัวในบ้านไปไว้เป็นเพื่อนน้อง น้องจะได้มีกำลังใจหายไวๆ ถามทำไมเหรอจ๊ะ

    อ้อ เปล่าครับไม่มีอะไร ถ้าอย่างนั้น ขับรถดีๆนะครับ

    จ้า ดูแลตัวเองดีๆล่ะแม่พูดก่อนจะออกรถไปยังโรงพยาบาล

    หมอกยิ้มโบกมือลาแม่ ก่อนหุบยิ้มลงและเดินไปดูที่ที่เห็นตุ๊กตาตัวเมื่อวาน แต่วันนี้มันกลับหายไปเสียแล้ว

    เขาเริ่มแปลกใจว่ามันหายไปไหน แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายนัก

    เขาเบื่อๆเลยออกไปเที่ยวถ่ายรูปข้างนอกเล่น เมื่อตอนเย็นเขากลับมาเขาก็หาอะไรกิน ก่อนกลับไปเล่นคอมเหมือนเดิม รู้ตัวอีกทีเวลาก็ล่วงเลยไปเที่ยงคืนซะแล้ว หมอกเริ่มรู้สึกง่วงเตรียมจะปิดคอม แต่ทันใดนั้นเองก็มีเสียงแชทเตือนขึ้นมา

    เขาแปลกใจใครแชทมาหาเขาตอนเที่ยงคืนกันนะ เขาเปิดแชทดูเจอคนแปลกหน้าทักมาหาเขา

    หมอก จำเราไม่ได้เหรอ

    หมอกแปลกใจเล็กน้อยก่อนเข้าไปดูประวัติส่วนตัวของคนที่แชทมา แต่ไม่มีแม้แต่รูป เพื่อน ไม่มีข้อความใดๆ

    หมอกจึงพิมพ์ไปหาคนแปลกหน้าคนนั้นว่า

    นั้นใครน่ะ

    แต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่มีข้อความใดๆตอบกลับออกมา

    คงพวกชอบก่อกวนล่ะมั่งหมอกคิดในใจก่อนปิดคอมและเข้านอน

    ยังไม่ทันที่หมอกจะหลับตานอน ก็มีเสียงเอี๊ยดดด...คล้ายคนค่อยๆเปิดประตู

    หมอกมองไปยังประตู เขาว่าเขาก็ปิดประตูดีแล้วนี่ทำไมมันยังเปิดอยู่ หมอกจึงลุกไปปิดประตู

    ก่อนที่เขาจะได้ยินเสียงเหมือนเด็กกำลังหัวเราะและวิ่งไปวิ่งมาในห้องของแม่ซึ่งอยู่ตรงข้ามห้องของหมอก

    หมอกขนลุกซู่ก่อนรีบวิ่งกลับไปหลับตาคลุมโปงอยู่ใต้ผ้าห่มเขาภาวนาให้มันผ่านไปเร็วๆ

    ก่อนที่เสียงเด็กคนนั้นจะหยุดลง เขาจึงเริ่มทำใจให้สงบลงข่มตานอนหลับ รู้ตัวอีกทีก็เช้าเสียแล้ว

    แม่ เมื่อคืนหมอกได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงหัวเราะในห้องแม่หมอกตัดสินใจโทรหาแม่และเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

    เด็กผู้หญิงที่ไหนกันหมอก หูฝาดหรือเปล่า

    หมอกได้ยินจริงๆนะแม่ เสียงมันมาจากห้องแม่จริงๆ

    เสียงเด็กข้างบ้านล่ะมั่งหมอก

    เสียงเด็กข้างบ้านที่ไหนกันล่ะแม่ นั้นมันตอนเที่ยงคืนแล้วนะ

    เอาเถอะๆ เดี๋ยวแม่ก็กลับแล้วนะหมอก ยังไงก็ระวังพวกโจรพวกขโมยอะไรด้วยล่ะ อ้ะ น้องตื่นแล้ว แค่นี้ก่อนนะจ๊ะหมอก

    ดะ เดี๋ยวก่อนแม่

    ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด…”แม่วางสายก่อนหมอกจะพูดจบ

    หมอกถอนหายใจเบาๆก่อนจะปรึกษาคนในเน็ทว่าเขาจะทำยังไงกับเรื่องนี้ดี จนกระทั่งมีคนๆหนึ่งมาเม้นท์ไว้ว่า

    ลองวิธีนี้สิ จะได้รู้ให้ชัดเจนไปเลย นายบอกเป็นเสียงเด็กผู้หญิงใช่ไหมล่ะ

    เพราะฉะนั้นนายต้องหาตัวแทนของเด็กผู้หญิง นายลองหาตุ๊กตาเด็กผู้หญิงมาไว้ตรงกลางบ้านสิ

     แล้วจุดเทียนรอบๆตุ๊กตาเด็กผู้หญิงให้ครบร้อยเล่ม จุดธูปอธิษฐาน พอเที่ยงคืนเมื่อไรนายต้องดับเทียบทุกเล่ม

    แล้วหาที่ซ่อนตัวดีๆอย่าให้เด็กผู้หญิงคนนั้นเห็นนาย ทีนี้นายจะถามอะไรเธอก็ได้ เมื่อพูดกับเธอเสร็จเมื่อไรนายต้องพูดว่าจบพิธี ขอเชิญดวงวิญญาณออกจากร่างตุ๊กตา แค่นี้ก็จบแล้วล่ะ อ้อ แต่อย่าลืมที่ฉันบอกนะ อย่าให้เธอเห็นนายเด็ดขาด แล้วอย่าหาว่าฉันไม่เตือนล่ะ

    อื้ม น่าสนใจดีนะ แต่จะไปหาตุ๊กตาเด็กผู้หญิงที่ไหนดีล่ะ แม่ก็เอาไปให้น้องหมดแล้ว

    หมอกคิดก่อนจะลงไปข้างล่างเตรียมตัวไปหาซื้อตุ๊กตา แต่ยังไม่ทันออกจากบ้านเขาก็เจอตุ๊กตาเด็กผู้หญิงใส่ชุดสีแดง

    ที่เขาเจอตอนนั้นวางอยู่หน้าบ้าน

    เอ๊ะ มันมาวางอยู่ตรงนี้ได้ไงเนี่ย หมอกเอะใจแต่ก็คิดว่าดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องออกไปซื้อ

    ระหว่างที่รอให้ถึงเวลาหมอกก็นอนดูทีวีช่องนั้นช่องนี้ไปเรื่อย จนกระทั่งได้เวลา5ทุ่มเขาจึงจัดเตรียมของ

    จุดเทียนวางตุ๊กตาจุดธูปอธิษฐานพอได้เวลาเที่ยงคืนเขาจึงดับไฟลงแล้วซ่อนอยู่ในที่ๆเขาคิดว่าตุ๊กตาตัวนั้น

    จะต้องไม่เห็นเขาแน่ๆ ทุกๆอย่างเงียบสงัด เขาเฝ้ารอสักระยะจึงค่อยๆแอบมองตุ๊กตา

    ตอนนี้มันค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นมา หมอกจึงตะโกนถามไปว่า

    เธอเป็นใคร

    ตุ๊กตามองหาต้นตอของเสียงแต่ไม่รู้ว่ามันมาจากที่ใด

    หมอก จำเราไม่ได้เหรอ

    หมอกจำได้ว่านี่มันคำถามเดียวกันกับคนที่ถามเขาในเน็ทนี่ หรือว่าทั้งสองคนนี้จะเป็นคนเดียวกัน

    แต่ไม่ทันจะได้ถามอะไรอยู่ดีๆโทรทัศน์ที่เขาเปิดทิ้งไว้ก็ดับและปรากฏเป็นภาพของเขาสมัยเด็กๆ

    ภาพของเขากับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเล่นด้วยกันอย่างสนุกสนาน นั้นมันณรินเพื่อนสมัยเด็กของเขานี่

    แต่อยู่ดีๆกลับปรากฏภาพตอนที่เขากับณรินทะเลาะกัน

    ทำไมนายถึงทำแบบนี้ ทำไมต้องไปคบเด็กอันธพาลพวกนั้นด้วยล่ะ นายก็รู้ว่าพวกนั้นชอบแกล้งฉันน่ะ

    ก็เพราะฉันมัวแต่เล่นกับผู้หญิงแบบเธอไง พวกนั้นถึงหาว่าฉันเป็นตุ๊ดน่ะ

    ได้ อยากไปก็ไปเลย ฉันเกลียดนาย ต่อไปนี้ไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีก

    หลังจากนั้นณรินก็ผลักหมอกลง พร้อมพาตุ๊กตาสีแดงเพื่อนที่คอยไปไหนมาไหนด้วยตลอดเวลาของเธอไป

    นั้นมันตุ๊กตาตัวเดียวกันกับที่ฉันเห็นอยู่ตอนนี้นี่หมอกคิดในใจขณะที่กำลังมองภาพในทีวีอยู่

    เห้ย ไอ้หมอกเป็นไงบ้างวะ เลิกเล่นกับผู้หญิงปวกเปียกพันธุ์นั้นได้หรือยังเพื่อนในกลุ่มถามเขา

    จะบ้าหรือไง ฉันไม่ใช่ตุ๊ดสักหน่อย จะไปเล่นด้วยทำไม

    ฮ่าๆๆ ให้มันได้อย่างนี้สิวะ ต้องแมนๆแบบนี้ แต่แค่นี้น่ะเข้ากลุ่มเราไม่ได้หรอกเว้ย มันต้องพิสูจน์

    พิสูจน์.... พิสูจน์อะไรวะ

    พิสูจน์ว่าเอ็งเลิกเล่นกับณรินจริงๆไง

    เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มเข้ามาตบไหล่หมอกพร้อมกับกระซิบว่า

    แน่จริงก็เผาตุ๊กตาที่ยัยนั้นห่วงนักห่วงหนานักสิ

    หลังจากนั้นเพื่อนในกลุ่มก็พากันหัวเราะแล้วเดินจากไปปล่อยหมอกยืนอยู่คนเดียว

    หมอกคิดแล้วคิดอีก แต่ก็ตัดใจที่จะเผาตุ๊กตาตัวนั้นทิ้ง เขาไม่อยากให้คนอื่นล้อเขาอีกแล้ว

    ในกลางดึกคืนหนึ่งหมอกจึงตัดสินใจรอระหว่างที่ณรินนอนหลับ

    ปีนหน้าต่างไปเอาตุ๊กตาตัวนั้นออกมา เผามันจนกลายเป็นเถ้าธุลี

    เอ๊ะ ฉันเผามันไปแล้วนี่ ทำไมตอนนี้มันถึงมาปรากฏตัวต่อหน้าฉันล่ะหมอกคิดขณะที่ยังดูทีวีอยู่

    หลังจากนั้นปรากฏภาพตอนที่ณรินตื่นขึ้นมาเธอตกใจ และร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน นั้นเป็นตุ๊กตาที่พ่อเธอมอบให้ก่อนจะตาย

    นั้นเป็นตุ๊กตาที่เธออยู่ติดกับมันตั้งแต่เกิด หลังจากนั้นไม่กี่วันต่อมา ณรินก็รู้ว่าหมอกเป็นคนทำ

    เธอจึงเศร้าหนักกว่าเดิม ทั้งหมอกและเพื่อนในกลุ่มของเขาก็ต่างรุมแกล้งณรินหนักขึ้นเรื่อยๆ

    จนเธอไม่ออกไปไหน เอาแต่ล็อคประตูเก็บตัวเองอยู่ในห้อง ไม่กินไม่นอน

    จนกระทั่งในที่สุดเธอจึงตัดสินใจฆ่าตัวตาย เธอทนไม่ไหวกับการที่ถูกแต่คนแกล้ง เธอหมดหนทาง ไม่มีเพื่อนเลยสักคน

    หลังจากนั้นภาพในทีวีก็ดับ มีแต่ความเงียบ

    หมอกได้แต่ขอโทษเธอในใจที่ทำเรื่องบ้าๆแบบนั้น

    หมอกละสายตาจากทีวีมองไปยังตุ๊กตา แต่ตุ๊กตาตัวนั้นหายไปแล้ว

    หมอกเริ่มกลัวและเริ่มพูดด้วยเสียงเบาๆอันสั่นทอ

    จะ จบพิธี ขอเชิญดวงวิญญาณออกจาก…”

     “กูไม่จบ!!!” ยังไม่ทันพูดจบ ตุ๊กตาสีแดงก็โผล่ตรงหน้าเขา

    ตุ๊กตาสีแดงพูดพลันจ้องหน้าเขาด้วยใบหน้าอันสยดสยอง ตาของมันทะลุออกมา หน้าเละกลายเป็นศพ

    หมอกวิ่งหนีออกจากที่ซ่อนโดยไม่คิดชีวิต เขาวิ่งไปหลบในตู้เสื้อผ้า

    จนกระทั่งเขาได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงหัวเราะ เขาจึงค่อยๆแอบมองแต่ก็ไม่เห็นใคร

    มึงหนีกูไม่พ้นหรอก!!!”หมอกถูกดึงออกจากตู้เสื้อผ้าและทันใดนั้นเอง

    ฉึก......อยู่ดีๆเลือดก็ไหลออกจากท้องของเขา ตุ๊กตาสีแดงตัวนั้นฮัมเพลงพร้อมกับค่อยๆใช้มีดแทงท้องเขาอย่างเลือดเย็น

    เขาค่อยๆตะเกียดตะกายวิ่งหนีเข้าไปในห้องนอนของเขา ล็อคประตูหลบอยู่ในห้อง เหงื่อแตกพลั่ก

    เอี๊ยดดด....เขาค่อยๆเงยหน้าขึ้นไป เจอตุ๊กตาสีแดงมองเขาอยู่บนพัดลม

    และทันใดนั้นพัดลมก็เปิดพร้อมกับหล่นลงมาสับหัวเขาจนไม่เหลือชิ้นดี

    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกเขาร้องตะโกนอย่างเจ็บปวด

    ตุ๊กตาสีแดงหัวเราะและสับเขาออกเป็นชิ้นๆ ปล่อยเขาตายอย่างทรมาน หักแขนหักขาเขาจนได้ยินเสียงกร่อบ..

    เช้าวันต่อมา....

    หมอก แม่กลับมาแล้ว

    เงียบ สงสัยนอนดึกอีกแน่เลย ขี้เซาจริงๆเลยลูกคนนี้นี่”  

    แม่เดินขึ้นไปห้องนอนหมอกพร้อมกับเคาะประตู

    หมอก ตื่นได้แล้วลูก แม่กลับมาแล้ว” ..ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับมา

    หมอก แม่จะเข้าไปแล้วนะ

    แม่เปิดประตูเข้าไปพร้อมกับเจอสภาพลูกชายกลายเป็นเถ้าธุลีไหม้เหมือนกับที่เขาทำกับตุ๊กตาตัวนั้น

    เลือดสาดเต็มกำแพง ปวดและหัวใจถูกผ่าแยกส่วนไม่มีชิ้นดี ขาและแขนถูกแยกไปคนล่ะข้าง หัวถูกสับเละ..

    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

      นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×