LOVE FRIENDLY รักได้ไหมผู้ชายของพี่?

ตอนที่ 45 : Chapter 22 (35%) Loading+++

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 ต.ค. 60


บทที่ 22 ให้อภัยแต่ไม่ลืม


มาแล้วเหรอไอ้ภูพิงค์ ผมหันไปมองเจ้าของเสียง เห็นใบหน้าหล่อเหลาอิดโรยขอบตาดำคล้ำที่กำลังส่งยิ้มบางๆ มาให้จึงก้มหน้าลง

หายหัวไปไหนมาตั้งนานวะ

ความรู้สึกจุกแน่นเจ็บแปลบที่กลางอกมันทำให้น้ำตาเอ่อล้นมาที่ขอบตา ผมไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองกลัวว่าเมื่อเห็นหน้าของพี่อาชิแล้วน้ำตามันจะไหลออกมาจนได้

ให้ตายสิ! ผมยอมรับเลยว่าตัวเองรู้สึกแปลกๆ เวลามองหน้าพี่ชายของอามิ

อามิถามหามึง ผมกัดริมฝีปาก ก้มหน้าต่อ ไม่กล้าพูดอะไรออกมาด้วยความรู้สึกมันยังหนักหน่วงเต็มหัวใจ

อ่าว ไอ้นี่ไม่เจอกันไม่กี่เดือนเป็นใบ้แล้วเหรอ

พี่อาชิยังคงถามด้วยกระแสกึ่งหยอกล้อมากกว่าจะจริงจัง ผมได้ยินเสียงหัวเราะแผ่วๆ ในลำคอของอีกฝ่าย ก็ใจชื้นขึ้นว่าอามิคงอาการดีขึ้นไม่งั้นพี่ชายของเธอคงไม่อารมณ์ดีขึ้นแบบนี้หรอก ผมถอนหายใจปรายตามองมือเล็กที่ยังคงแนบข้างลำตัวคนป่วยด้วยความรู้ห่วงหา กังวลอยู่บ้างจากความห่วงใยที่มีมากเหลือเกิน

ขอบใจนะ น้ำเสียงที่เอ่ยพร่าแหบเล็กน้อยจนผมต้องเงยหน้าขึ้นมอง เห็นดวงตาที่เคยเข้มดุแดงก่ำก็ขมวดคิ้ว แววตาอ่อนล้าในดวงตาที่เคยดุดันมองมาที่ผมเหมือนต้องการทำมากกว่าขอบคุณ ผมนิ่ง ยืนมองด้วยความสบสัน หรือว่า พี่อาชิจะรู้แล้ว

ขอบใจที่มึงทำเพื่อน้องสาวกูมากขนาดนี้ ขอบใจมาก

กระแสเสียงหยอกล้อกลายเป็นแหบพร่าและสั่นเทาจนผมต้องขยับเข้าไปใกล้ เอื้อมมือไปตบบ่าแข็งแรงที่วันนี้หลู่ไหวไปตามแรงสะท้านยามสะอื้น เห็นความเหนื่อยล้าในแววตาของพี่อาชิแล้วยิ่งรู้สึกโกรธ เกลียด แค้นเคืองไอเดียที่จิตใจสกปรกถึงขนาดคิดฆ่าคนได้เพียงเพราะถูกผู้ชายปฏิเสธ

อามิเป็นเพื่อน เป็นคนที่ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้อยู่คนเดียว

ตั้งแต่จำความได้ ผมมักถูกรังแกลับหลังอาจารย์ ในขณะที่ผมเป็นคนนิ่งๆ ไม่ชอบวุ่นวายกับใครแต่กลับยิ่งดึงคนเหล่านั้นให้เข้ามาหา จากที่อยากเป็นเพื่อนเพราะบ้านผมรวยกลายเป็นรังแกที่ผมไม่ยอมรับไมตรี ทว่าอยู่ๆ อามิก็โผล่เข้ามา แบ่งลูกอม ยิ้มให้ และบอกว่าจะปกป้องผม เป็นเพื่อนผม นับตั้งแต่วันนั้นผมก็ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองอยู่คนเดียวอีกเลย

มันเรียกว่าความรักหรือเปล่านะ ผมไม่รู้หรอก

แต่สิ่งที่ผมรู้คืออามิ เป็นสิ่งดีๆ ที่เข้ามาในชีวิตของผม

ผมจะต้องปกป้องเธอ ดูแลเธอ และเป็นเพื่อนของเธอตลอดไป

 

AMI PAST

ฉันขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้น กะพริบถี่ๆ เพื่อปรับระดับการมองเห็นให้ชัดเจน  ทว่าแม้พยายามจะลืมตาก็ไม่สามารถเปิดเปลือกตาขึ้นได้ เสียงใครหลายพูดคนจอแจให้ความรู้รำคาญ หากมันก็ให้ความรู้สึกดีไปด้วย ฉันยกมือลูบคลำตรงเบ้าตา รับรู้ได้ว่ามีบางสิ่งพันรอบดวงตาอยู่จึงหยุดขยับเปลือกตา ในใจกำลังคิดคำนวณช่วงเวลาที่ตัวเองนอนหลับ

ฉันหลับไปนานแค่ไหนนะ หนึ่งสัปดาห์ได้ไหมนะ

ตั้งแต่วันนั้น วันที่หัวใจของฉันเจ็บปวด และเหมือนจะหยุดเต้น ฉันก็ต้องอยู่กับหมองหนาสีทะมึนตั้งนาน ร้องเรียกหาพี่อาชิก็ไม่มี พี่เฟรนลี่ก็ไม่เจอ มันขวัญเสีย กลัวไปหมด กระทั่งเห็นแสงสว่างจากที่ไกลๆ จึงได้วิ่งตามหา ต่อมาไม่นานที่แสดงนั่นก็มีเสียงเรียกชื่อของฉันด้วย เสียง เสียงของพี่เฟรนลี่

อือ

อามิ!” ฉันได้ยินเสียงเรียกอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันเป็นเสียงของพี่ชายตัวเอง

ไอ้ชิวาว่าหัวหยิก!

อึก พะ พี่อาชิ

ว่าไง พี่อยู่นี้ มือของฉันถูกกอบกุมจากอุ่นนุ่มแผ่วเบา แม้เปลือกตาของฉันจะไม่สามารถเปิดขึ้นมองใบหน้าของพี่ชายเพียงคนเดียว แต่ความอบอุ่นอ่อนโยนจากสัมผัสก็ทำให้หัวใจของฉันอบอุ่นตามไปด้วย ในอกจากเสียงของพี่อาชิแล้ว ยังมีเสียงของพ่อ แม่ และคนสุดท้าย พี่เฟรนลี่

ฉันฝืนยิ้ม ยิ้มออกมาให้ได้มากที่สุด แม้ริมฝีปากจะแห้งผาก ลำคอแสบร้อนจนเสียงที่เปล่งแหบพร่าไปหมด

หะ หิวน้ำ อึก

นะ น้ำเหรอ รอแป๊บนะ ปลายหลอดเย็นๆ แตะสัมผัสริมฝีปากล่าง ฉันประคองตัวเองขึ้นเล็กน้อย อาการปวดร้าวช่วงลำตัวทำให้ต้องชะงัก เบ้หน้าเล็กน้อยเมื่อรู้สึกปวดหัวจี๊ด ทว่าจังหวะที่กำลังรู้สึกแย่ มืออบอุ่นนุ่มนิ่มก็โอบประคองแผ่นหลังเอาไว้ได้ ใบหน้าแสนสวยกับรอยยิ้มอ่อนโยนของพี่เฟรนลี่ปรากฏขึ้นมาในหัวทันที

พะ พี่เฟรนลี่ แม้ไม่ได้เห็นใบหน้าที่อยากเห็นแทบขาดใจ แต่ความอบอุ่นอ่อนโยนจากมือคู่นั้นก็ทำให้ความรู้สึกหวาดกลัว และเหน็บหนาวจางหายไปได้

พี่อยู่นี้นะ อยู่ตรงนี้ และจะไม่มีวันไปไหน


 

ปล.หากผิดพลาดประการใดขอภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
แนะนำและสั่งสอนได้เลยนะคะ

 

ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านนิยายของไรเตอร์นะคะ ^^
รบกวนนักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่แวะมาอ่านนิยายของนักเขียนมือใหม่ช่วยคอมเม้นเป็นกำลังให้ด้วยนะคะ






 

#งานดราม่า
ขออภัยที่ล่าช้ามากกกก
กำลังทลายไหดองนะคะ 
อีกแค่สองตอนก็น่าจะจบตามพล็อตแล้ว รอหน่อยน๊าาา



มาร่วมลุ้นให้กำลังใจกับอามิและเฟรนลี่ให้ผ่านทุกอย่างไปด้วยดีกันค่ะ




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

174 ความคิดเห็น

  1. #174 aomsinhbdgd20 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 22:14
    รออค่าาา
    #174
    0