[EXO SNSD] My First Love รักแรกของผมคือ.......
รักแรกของพวกคุณนั้นเป็นอย่างไรกันบ้างครับ เอ......คุณเคยคิดถึงรักครั้งนั้นบ้างไหม Update :เนื้อเรื่อง 100%
ผู้เข้าชมรวม
2,587
ผู้เข้าชมเดือนนี้
0
ผู้เข้าชมรวม
พวกเขาและเธอเหล่านี้ต่างกำลังจะมีความรัก?
คริส : เด็กหนุ่มหน้าตาดี นิสัยพอใช้ได้ กีฬาเด่น ประวัติเสียไม่เคยได้เห็น แต่เขากลับมีข้อเสียคือ ปากแข็ง และไม่รู้ใจตัวเอง
“ ฉ.....ฉันไม่ได้เป็นแฟนของเธอนะ ”
มินโฮ : เด็กหนุ่มปากเสียที่มักจะพูดก่อนใช้ความคิดอยู่เสมอ แต่ทุกคำพูดของเขานั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความจริงใจอละความเอาใจใส่อยู่มากมาย
“ ถึงฉันจะปากไม่ดี แต่ฉัน.......ฉันก็เป็นคนรักจริง ”
จงซอก : เด็กหนุ่มรูปร่างดี สูงพอตัว นิสัยขี้เล่นและมักจะทำตัวให้น่ารักอยู่เสมอ
“ ฉันรักเธอแค่คนเดียวนะ ซูจองอ่า ”
อูบิน : คู่หูของจงซอกที่จะกลายเป็นคนถูกทิ้งทันทีที่จงซอกนั้นอยู่กับคนรัก
“ อย่าให้ฉันมีคู่บ้างแล้วกัน ฮึ่ย!!! ”
ซอฮยอน : เด็กสาวหน้าตาน่ารัก ดูเหมือนจะเรียบร้อยและยอมคน แต่เธอกลับมีนิสัยตรงกันข้าม
“ ฉันมากับนาย ฉันต้องกลับกับนายสิ ”
ยุนอา : ถึงเธอจะหน้าตาดีขนาดที่มีหนุ่มๆมารุมล้อมมากมายแต่เธอกลับถูกมินโฮกวนเธออยู่ประจำ
“ ทำไมฉันถึงไม่ชนะนายได้ซักทีนะ ”
ซูจอง : แฟนสาวของจงซอก มักจะสวีทกันต่อหน้าเพื่อนๆเป็นประจำจนทุกคนนั้นเลี่ยนจนชินชาไปซะแล้ว
“ ถ้านายเลิกรักฉัน ฉันจะฆ่านายแน่ จงซอกอ่า ”
จีวอน : เพื่อนที่เพิ่งย้ายมาใหม่เธอจึงยังไม่ค่อยสนิทกับพวกผู้ชายนัก
“ นายทำไมต้องมองฉันอย่างนั้นด้วยล่ะ ”
รักครั้งแรกของเรามักจะเกิดขึ้นในช่วงของวัยรุ่นกัน จริงมั้ย?
เนื้อเรื่อง
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
My First Love รักแรกของผมคือ............
สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อคริสครับ อายุ 18 ปี ผมเรียนอยู่ที่โรงเรียนเอโซชิแดครับ และตอนนี่ผมเองก็กำลังจะไปโรงเรียน แต่การไปโรงเรียนของผมนั้นไม่เหมือนใครนะครับ ผมปั่นจักรยานไปโรงเรียนครับ การปั่นจักรยานของผมน่ะมันทำให้ผมได้เห็นอะไรต่างๆอย่างชัดเจนขึ้น ผมก็เลยชอบที่จะทำอย่างนั้นครับ
" คริสไปเรียนแล้วเหรอ "
" ครับ ลุงแจซอก แล้วซอ.... "
" คริส!!! รอฉันด้วย "
นั่นไงล่ะครับ ผมยังไม่ทันจะเรียกชื่อเธอจบเธอก็วิ่งออกมาหาผมแล้ว เธอชื่อซอฮยอนครับ ความจริงชื่อของเธอคือซอ จูฮยอน แต่ผมคิดว่ามันชื่อซ้ำเกินไป ผมเลยเรียกเธอว่าซอฮยอน เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว เราไปโรงเรียนพร้อมกัน และส่วนใหญ่ก็จะเป็นเธอมากกว่าที่มาปลุกผม แต่วันนี้เธอคงตื่นสายน่ะครับ
" ช้านักนะเธอน่ะ "
" ไม่ต้องมาพูดมากเลย ทุกวันฉันเป็นคนปลุกนายนะ วันนี้นายรอฉันแค่วันเดียว อย่ามาบ่น "
" ครับๆ ไม่พูดแล้วก็ได้ "
ผมหันกลับมามองทางข้างหน้าก่อนจะปั่นจักรยานออกจากหน้าบ้านของเธอมาระหว่างทางเราก็มักจะพูดคุยเรื่องต่างๆด้วยกันเหมือนกับเป็นการแลกเปลี่ยนความคิดกัน จนเราไม่ทันสังเกตว่าเรามาถึงโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว
" การบ้านเมื่อวานนายทำเสร็จรึยัง "
" เสร็จแล้วล่ะ "
" วันนี้ฉันมีซ้อมเปียโนนะ นายจะรอมั้ย "
" ก็ต้องรออยู่แล้วล่ะ ฉันก็จะซ้อมบาสรอไง "
" โอเค งั้นฉันไปก่อนนะ "
" อืม บาย "
ผมโบกมือให้เธอที่กำลังเดินเข้าโรงเรียนไปหาเพื่อนก่อนจะปั่นจักรยานไปที่ตึกเรียนของผมเอง
ฟรึ่บ!
" เฮ้! เก็บให้เราด้วยสิ "
ผมเก็บลูกบาสขึ้นมาและเดินเข้าไปหาพวกที่ยืนอยู่ในสนาม
" ซ้อมแต่เช้าเชียวนะพวกนาย "
" เล่นๆน่ะ นายจะเล่นด้วยกันมั้ยเนี่ย "
" ไม่ล่ะ ฉันอยากนอนมากกว่า ไปนะ "
ผมโยนลูกบาสคืนให้กับพวกนั้นไป พวกนั่นคือเพื่อนของผมเองล่ะครับ มินโฮ จงซอก แล้วก็อูบิน พวกเราอยู่ชมรมบาสด้วยกันแถมยังเรียนห้องเดียวกัน เราเลยสนิทกัน แต่ก็มีเพื่อนผู้หญิงอีกสองคนครับ เป็นเพื่อนของซอฮยอน นั่นก็คือ ยุนอา ซูจอง
ผมเดินขึ้นมาบนห้องเรียนและนั่งลงที่ประจำของตัวเองก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะและงีบหลับตามปกติเหมือนตอนเช้าทุกๆวัน
.
.
.
.
.
.
.
" ถึงเวลาเลิกแล้ว นั่งกันให้ดีๆหน่อย! "
" นักเรียนเคารพ!! "
" ขอบคุณครับคุณครู! "
วันนี้ชีวิตในโรงเรียนของผมก็เป็นไปอย่างปกติและตอนนี้ผมก็กำลังจะไปซ้อมบาสกับเพื่อนๆที่สนามของโรงเรียนล่ะครับ
" คริส! "
" อะไร "
" นายกับซอเป็นแฟนกันใช่มั้ย "
" อะ.....อะไรของพวกนายเนี่ย "
" ก็เห็นว่าพวกนายชอบไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดอ่ะ เป็นแฟนกันใช่ป่ะ "
" ฟง แฟน อะไรกัน เราเป็นแค่เพื่อนกันน่า "
" ให้มันจริงเหอะน่า "
" เออ......แน่ใจน่า "
ไม่นานเราทั้งสี่คนก็เดินมาถึงสนามบาสผมเป็นคนลงไปเล่นเป็นคนแรกเพราะความรำคาญสามคนนั้นที่ยังคงล้อผมเรื่องของจูฮยอนไม่หยุดหย่อน แต่ทำไมกันนะ.......ทำไมผมถึงได้รู้สึกหงุดหงิดที่ต้องปฏิเสธเรื่องความสัมพันธ์กับเธอคนนั้นด้วย
" รอด้วยสิครับไอ้คุณชาย "
อูบินวิ่งลงมาหาผมเป็นคนแรกก่อนคนอื่นๆจะวิ่งตามลงมา พวกเราวอร์มร่างกายโดยการวิ่งรอบสนามก่อน ผมวอร์มเสร็จคนแรก ผมก็นั่งพักรอให้เพื่อนของผมวอร์มเสร็จทุกคนจะได้ลงสนามพร้อมกัน
" อ่ะ น้ำ "
" หืม? "
ผมหันกลับไปมองตามเสียงก็พบว่าเป็นสามสาวที่ยืนอยู่ พอผมรู้ว่าเป็นใคร ผมก็รับขวดน้ำนั่นมาดื่มโดยไม่มีข้อสงสัย
" ไหนบอกว่ามีซ้อมเปียโน "
" ก็ห้องซ้อมไม่ว่าง ครูซูโฮใช้สอนอยู่น่ะ "
" ก็เลยมาดูพวกฉันซ้อมล่ะสิ "
" อืม ก็ไม่มีอะไรทำนี่ "
ปึก!
" โอ๊ย! "
" โอ๊ะ! โทษทีๆ ฉันมองไม่เห็นว่ามีสัตว์ป่าหลุดเข้ามาในโรงเรียน "
นั่นไงครับ เริ่มอีกแล้ว สงครามของคู่กัดประจำกลุ่มของหนุ่มดอกไม้อย่างมินโฮกับกวางแสนสวยอย่างยุนอา สองคนนี้ทะเลาะกันแทบทุกวันล่ะครับ สงสัยไม่ทะเลาะกันซักวันคงจะทานข้าวไม่อร่อย เฮ้อ! ผมล่ะเหนื่อยกับคู่นี้สุดๆ
" นี่นายว่าฉันเป็นสัตว์อย่างงั้นเหรอ "
" ก็ใช่น่ะสิ กวางน่ะมันเป็นสัตว์ไม่ใช่หรือไงล่ะ ยัยกวางเหม่ง "
มินโฮเดินตรงมาที่ยุนอาและกำลังจะก้มลงเก็บลูกบาสแต่ว่ายุนอานั้นเป็นคนเก็บได้ก่อนก็เลยจับมันเอาไว้แน่นเลยล่ะครับ เท่าทีผมเห็นน่ะนะ
" จะทำอะไรของเธอ "
" เหอะๆ ฉันก็จะเอาคืนนายไง! "
ปึก!
" โอ๊ย!!! "
ลูกบาสถูกอัดเข้าเต็มหน้ามินโฮเลยล่ะครับ ผมเริ่มจะกลัวยัยกวางนี่ซะแล้วล่ะ ผู้หญิงสมัยนี้นี่น่ากลัวจังนะครับ ครั้งที่แล้วก็ทำมินโฮขาเกือบหัก นี่มันจะรุนแรงกันเกินไปแล้วนะคู่นี้
" เลือด! ย๊า!!!! เธอทำฉันเลือดไหลนี่! "
" สมน้ำหน้า! "
" มินโฮๆ ไปพักก่อนดีกว่านะนายอ่ะ "
อูบินกับจงซอกช่วยกันพยุงมินโฮมานั่งข้างสนามก่อนจะลงไปซ้อมบาสรอกันสามคนรวมผมด้วย
" ยัยบ้า! โยนมาใส่กันได้ ลูกบาสนะไม่ใช่แผ่นโฟม "
" ใครใช้ให้นายโยนมาใส่หัวฉันก่อนล่ะฮะ "
" ใครว่าฉันโยนใส่หัวเธอ ฉันโยนให้คริสต่างหากล่ะ "
" โกหก! "
" ชิส์ แล้วแต่จะคิด "
ผมมองไปทางนั้นทีไรผมก็เห็นแต่มินโฮกำลังทะเลาะกับยุนอาอยู่ตลอด สองคนนี้ก็เหมาะสมกันดีจะครับ คิดเหมือนผมกันมั้ย
" จงซอกอ่า "
" จ๋า "
นี่ก็อีกคู่ แต่นี่คู่รักนะครับอย่าเข้าใจผิดไป จงซอกน่ะคบกับซูจองมาตั้งแต่ม.ต้นแล้ว ไม่แปลกหรอกครับที่สองคนนี้จะหวานกันขนาดนี้
" ฉันล่ะเซ็งคนมีคู่ว่ะ ว่าป่ะคริส "
" อืม คิดเหมือนกันเลย "
" คู่หนึ่งก็คู่รักว๊านหวาน อีกคู่ก็คู่กัดหัวรุนแรง เรามาเป็นคู่เกย์กันป่ะคริส "
" เฮ้ย! จะบ้าเหรอ ฉันชอบผู้ชายนะ เอ้ย!ไม่ใช่ ฉันเป็นผู้ชายแท้นะ "
" ล้อเล่นน่า ก็ฉันเห็นว่านายไม่มีคู่เหมือนกันนี่ "
จริงของอูบินนะครับ ผมก็ไม่มีคู่เหมือนกับมัน แต่ยังไงยังไง ผมก็ไม่ยอมเป็นคู่เกย์กับมันอยู่ดีอ่ะ
" เอ.....หรือนั่นคือคู่ของนาย "
ผมมองตามสายตาของอูบินไปก็พบว่านายนี่กำลังมองไปที่ซอฮยอนที่นั่งมองมาทางเราพอดี
" จะบ้าเหรอเฮ้ย เราเป็นเพื่อนกัน "
" เออๆ เพื่อนก็เพื่อน "
ผมเลิกสนใจซอฮยอนที่นั่งอยู่และหันกลับมาเล่นบาสกับอูบินต่อกันสองคน เฮ้ย! แล้วเพื่อนผมหายไปไหนหมดเนี่ย
" ย๊า!!! จงซอก! นายจะนั่งอยู่ตรงนั้นอีกนานมั้ยน่ะ มาลงสนามได้แล้ว! "
" ย๊า!! นายน่ะเงียบไปเลยคริส ไม่เห็นรึไงว่าฉันกับซอกกี้กำลังคุยกันอยู่ "
" แต่นี่มันเวลาซ้อมของพวกเรานะ พวกเธอค่อยคุยกันไม่ได้รึไง "
" ไม่....... "
" จองนี่ เดี๋ยวซอกกี้ไปซ้อมก่อนดีกว่านะ ซ้อมเสร็จแล้วเราไปกินไอศครีมกัน "
" โอเค ก็ได้ ซอกกี้สัญญาแล้วนะ "
" จ้า ซอกกี้สัญญา "
โอ้โห ผมกับคนอื่นๆล่ะอยากจะอ้วกครับ มันจะหวานอะไรนักหนาเนี่ย ผมชักจะหมั่นไส้สองคนนี้แล้วนะ อยากจะโยนบาสใส่ซักลูกแต่ก็ทำไม่ได้เพราะแม่คุณซูจองน่ะน่ากลัวเกินไป
" ไม่ลงไปซ้อมกับเพื่อนรึไง "
" ยังมีหน้ามาถามนะ ดูสภาพฉันสิ มันคงจะลงสนามได้อยู่หรอก "
" แค่เลือดกำเดาไหลแค่ะนี้ ทำยังกะจะตาย "
" ลองมาโดนเองมั้ยล่ะ เอาป่ะ "
" นี่! พวกเธอเลิกทะเลาะกันซักทีเหอะ "
" ก็นายนี่เริ่มก่อนนี่ซอ "
" เธอสิเริ่มก่อน ยัยกวาง "
" นายเรียกใครว่ากวาง ฮะ! "
" ก็เรียกเธอน่ะสิ ยัยกวาง "
" หยุดกันได้แล้วน่า มินโฮ นายลงสนามไปได้แล้ว ส่วนยุนก็มานั่งกับฉันดีกว่านะ "
" ก็ได้! "
ผมเห็นว่ามินโฮนั้นวิ่งลงสนามมาแล้วก็นึกสงสัยอยู่แต่พอหันไปเจอกับซอฮยอนก็ทำให้ผมรู้ได้เลยว่าซอฮยอนเป็นคนเคลียร์ ไม่แปลกหรอกครับที่สองคนนั้นจะยอมพักศึกกัน เพราะทุกคนต่างก็เกรงกลัวซอฮยอนกันหมด ไม่ใช่เพราะเธอน่ากลัวนะครับ แต่คำพูดบางคำของเธอนั้นมันสามารถทำให้เราสะอึกได้เลยล่ะ
" เป็นไงล่ะ ทะเลาะกันอยู่ได้ ดีนะที่นายไม่โดนเธอเทศให้ฟังด้วยน่ะ "
" ฉันก็ไม่อยากฟังหรอกนะ "
" นายคงจะอยากฟังใช่มั้ยล่ะ คริส "
" จ......จะบ้าเหรอ ใครจะไปอยากฟังยัยนั่นบ่นกันฮะ "
" ก็นึกว่าชอบนี่..... "
พวกเราซ้อมบาสกันจนลืมดูเวลา พอยกนาฬิกาขึ้นมาเวลาก็ปาเข้าไปหกโมงเย็นซะแล้ว
" ซอ เธอจะกลับเลยมั้ย "
" ถ้านายกลับฉันก็ต้องกลับด้วยสิ "
" งั้นเดี๋ยวฉันไปเอาจักรยานก่อนนะ "
" โอเค ฉันรออยู่ตรงนี้นะ "
ผมเดินสะพายกระเป๋าของตัวเองมาที่ตึกหลังสนามบาสเพราะจะต้องมาเอาจักรยานที่จอดไว้ แล้วผมก็จูงมันมาที่ที่ซอฮยอนรอผมอยู่
" กลับกันได้แล้วล่ะ เดี๋ยวลุงแจซอกจะเป็นห่วงเอา "
" อืม "
ซอฮยอนขึ้นมาซ้อนจักรยานของผมและกอดผมไว้ตามปกติ แต่ผมกลับรู้สึกดีกว่าปกติอย่างบอกไม่ถูก ทำไมผมถึงได้ชอบให้เธอกอดผมนักนะ ผมได้แต่ถามตัวเองมาตลอดทาง
" นี่! คริส นายจะเลยบ้านของตัวเองแล้วนะ "
" ฮะ ฮะ "
ผมรีบเบรคจักรยานเอาไว้เพราะเสียงเตือนของซอฮยอน
" โอ๊ะ ขอโทษที "
เธอลงจากจักรยานก่อนจะหันมามองผมเคืองๆ
" ฉันขอโทษ พอดีฉันคิดถึงเรื่องเรียนนิดหน่อยน่ะ ขอโทษนะ "
" อืม....งั้นฉันเข้าบ้านก่อนนะ นายก็หายากินด้วยล่ะ เหมือนจะป่วยอยู่นะนายน่ะ "
" อ.....อืม "
ผมจูงจักรยานกลับมาที่บ้านของผมเองก่อนจะจอดมันไว้และเปิดประตูเข้าไปในบ้าน
" กลับมาแล้วครับ "
" อ้าว คริส กลับมาแล้วเหรอ พี่ทำอาหารไว้ให้แล้วนะ ถ้าหิวก็ทานได้เลย "
" ครับ "
นั่นคือเสียงของพี่สาวของผมเองล่ะครับ พี่เจสสิก้า เธอเป็นคนดูแลผมมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว ตั้งแต่ที่พ่อและแม่ของผมได้จากไปและอีกไม่นานเธอก็จะแต่งงานกับควอนยูริ พี่ชายของยุนอาน่ะครับ
ผมขึ้นห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและลงมาที่ครัวและตักข้าวมานั่งที่โต๊ะอาหาร
" อ้าว ซอ นี่เธอมาที่นี่มีอะไรเหรอ "
" พ่อฉันให้เอาอาหารเย็นมาให้นายน่ะ อ่ะ เอาไป "
ผมรับกล่องใส่อาหารนั่นมาจากมือของซอฮยอนก่อนจะก้มลงทานข้าวต่อ
" นายกินยารึยัง "
" หืม? "
" ก็นายดูเหมือนไม่ค่อยสบายนี่ ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอ "
จู่ๆเธอก็เอื้อมมือมาใกล้ใบหน้าของผม มันทำให้ผมรู้สึกใจมันเต้นแรงมากๆเลยล่ะครับ นี่ขนาดมือของเธอยังไม่โดนตัวของผมสักนิดผมยังรู้สึกอย่างนี้ แล้วคิดดูสิครับ ตอนที่เธอกอดผม ผมจะรู้สึกยังไง
" ม.....ไม่เป็นไรน่า ฉันกินยาเองได้ "
" ชิส์ ฉันก็ไม่อยากยุ่งนักหรอกนะ "
" แล้วนี่เธอจะไม่กลับไปทำการบ้านรึไง "
" ฉันทำเสร็จแล้ว ก็ตอนที่รอนายไง "
" งั้นเหรอ....อืม "
" งั้น ฉันกลับก่อนดีกว่านะ พรุ่งนี้อย่าตื่นสายล่ะ "
" เธอนั่นแหละ อย่าตื่นสายล่ะ "
" ก็บอกแล้วไงว่าแค่วันเดียวน่ะ ชิส์ "
เอาอีกแล้ว แค่เธอยู่จมูกทำหน้างอนอย่างนั้นใส่ผม ทำไมผมต้องใจสั่นอย่างนี้ด้วยนะ
" หรือว่าฉันจะชอบเธอจริงๆนะ จูฮยอน "
.
.
.
.
.
.
" วันนี้นึกยังไงถึงได้ชวนพวกเราไปเที่ยวสวนน้ำเนี่ย มินโฮ "
" ก็แค่อยากให้พวกนายมาใช้บริการสวนน้ำของบริษัทพ่อฉันน่ะสิ "
" ของพ่อนายเหรอ "
" อืม....ก็ใช่น่ะสิ "
" มินโฮโอป้าขา ถ้าบ้านรวยขนาดนี้รับอูบินคนนี้เป็นสะใภ้ซักคนมั้ยคะ "
" จะบ้ารึไงฮะ! ฉันไม่มีรสนิยมอย่างนายหรอกนะ นายยักษ์!! "
ภาพนี้มันเป็นอะไรที่ผมเห็นบ่อยแล้วล่ะครับ นายอูบินน่ะชอบเล่นแบบนี้ตลอดล่ะครับ
" แล้วเมื่อไหร่สาวๆจะมาเนี่ย จงซอกมันไปรับสาวๆถึงไหนนะ "
" นั่นสินะ เออแล้วทำไมวันนี้ซอฮยอนถึงไม่ได้มากับนายล่ะ คริส "
" เมื่อคืนฉันไปค้างที่คอนโดมินโฮน่ะ ทำรายงาน "
" เอ๊ะ! นั่นไงๆ มากันแล้วอ่ะ "
พอเห็นว่าสาวๆมากันแล้วพวกผมก็ขึ้นไปนั่งรออยู่บนรถตู้
" ทุกคน! นี่เพื่อนใหม่ของเรา คิมจีวอน "
" สวัสดีทุกคน! "
" สวัสดีจ้า! "
เป็นปกติล่ะครับที่พวกผมจะร่าเริงอย่างนี้เวลาเจอเพื่อนใหม่ๆ หลังจากแนะนำตัวจีวอนเสร็จทุกคนก็ขึ้นมานั่งบนรถโดยมินโฮเป็นคนขับแล้วก็มียุนอาเป็นคนนั่งข้างผมนั่งอยู่แถวเกือบสุดท้ายกับอูบิน ข้างหน้าพวกเราก็เป็นซอฮยอนกับจีวอนที่นั่งอยู่ ส่วนคู่รักแสนสวีทนั่นพวกเราเนรเทศไปนั่งเบาะหลังสุดแล้วล่ะครับ
" ไปกันเล้ย!!! "
เพราะมินโฮเป็นคนขับรถมันก็เลยทำให้เรามาถึงที่หมายได้อย่างปลอดภัยและรวดเร็ว
" เราไปเปลี่ยนชุดกันก่อนเถอะ เสร็จแล้วมาเจอกันตรงนั้นนะ ฉันจะพาไปหาพ่อ "
" โอเค/รับทราบ "
ผู้ชายและผู้หญิงต่างก็แยกกันไปเปลี่ยนชุดเพื่อที่จะลงเล่นน้ำ แต่มันมีอยู่คนหนึ่งครับที่ยังไม่ยอมตามพวกเรามา
" นี่ยัยเหม่ง! เธอเตรียมชุดอะไรมาน่ะ "
" ก็ชุดว่ายน้ำน่ะสิ มาสวนน้ำจะให้ฉันเตรียมชุดปีนเขามารึไง "
" ฮะ!!! อย่างเธอมีให้โชว์ด้วยเหรอ "
" อย่ามาพูดดูถูกฉันอย่างนี้นะ "
" เปล่าดูถูกนา ฉันก็แค่สงสัย ว่าอย่างเธอน่ะมีให้โชว์ด้วยเหรอ "
มินโฮใช้สายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้าแต่กลับมาหยุดที่หน้าอกของยุนอาและใช้มือเกาคางอย่างใช้ความคิด ความจริงอย่างนั้นมันกำลังกวนอยู่ต่างหากล่ะครับ
" แล้วนายจะอึ้ง! นายอี! "
" ฮะฮ่า แล้วฉันจะคอยดูแล้วกัน! ยัยแห้ง! "
ยุนอาเดินเชิดหน้าเข้าไปในห้องเปลี่ยนชุดส่วนมินโฮก็เดินยิ้มร่ากลับมาเปลี่ยนชุดเหมือนกัน แหม่ ถ้าไม่ได้ทะเลาะกันซักวันคงจะเฉาตายกันไปข้างนะครับผมว่า
" เป็นไรอ่ะ เดินยิ้มมาเชียว "
" เปล่า! ก็แค่สนุกแค่นั้นเอง "
ผมและพวกผู้ชายเปลี่ยนชุดเสร็จก่อนก็เลยมานั่งรอพวกผู้หญิงอยู่ร้านขายน้ำไปพลางๆ
" โอ๊ะ! นั่น! "
เสียงของสองเพื่อนซี้อย่างจงซอกและอูบินนั้นทำให้ผมและมินโฮหันกลับไปสนใจสิ่งที่อยู่ข้างหลังของผมบ้าง
พรวด!!!!!!!
อื้อหือ เต็มหน้าผมเลยล่ะครับ น้ำที่มินโฮมันพ่นมาใส่ แต่เอ๊ะ! นั่นมัน.......
" ถึงกับสำลักน้ำเลยหรือไงฮะ อีมิน! "
ยุนอาเดินเข้ามาใกล้มินโฮและพูดกับมันด้วยน้ำเสียงเยาะนิดๆ ถึงผมจะไม่สนใจแต่ผมก็รู้ได้ล่ะครับ แต่สิ่งที่ผมสนใจน่ะก็คือ'เพื่อน'ของผมตรงหน้านี่ต่างหาก
" นี่เธอ! ทำไมถึงได้เลือกชุดนี้ "
" ก็นี่เป็นชุดโปรดของฉันนี่ "
" ชุดโปรด? แต่ฉันว่ามันโป๊ไปนะ "
" ฉันก็ใส่อย่างนี้ประจำนะ "
" ประจำ? ย๊า!!! มานี่เลยนะ "
จู่ๆผมก็รู้สึกโกรธซอฮยอนอย่างบอกไม่ถูกเพราะชุดว่ายน้ำที่เธอใส่น่ะมันช่างเซ็กซี่ เอ๊ย! มันโป๊เกินไป ผมหวงนะ เฮ้ย! ผมเป็นห่วงนะที่เห็นเธอใส่ชุดแบบนี้
ผมลากเธอมาที่หน้าห้องเปลี่ยนชุดก่อนจะเข้าไปในห้องและหยิบกระเป๋าของผมออกมา
" ในนี้มีชุดของเธออยู่ มันเป็นชุดว่ายน้ำที่เซฟกว่านี้ ฉันว่าเธอควรจะใส่มัน "
" แต่ฉันชอบชุดนี้นี่นา "
" แต่ฉันไม่ชอบให้เธอใส่แบบนี้นี่! "
" นายอย่ามาสั่งฉันนะ! "
เธอสะบัดมือของผมออกและจะเดินกลับออกไปแต่ผมก็ไม่อยากให้เธอใส่ชุดนั้นอยู่ดี
" ซอ ฉันขอโทษที่ดุไปหน่อย แต่ฉันห่วงเธอนะ เธอไม่ได้ดูสายตาของคนพวกนั้นเลยรึไง เขาแทะโลมเธอด้วยสายตานะ ฉันก็แค่อยากให้เธอใส่ชุดที่เซฟกว่านี้ ตัวเธอเองจะได้ปลอดภัย "
เธอหันกลับมามองหน้าของผมซักพักก่อนนะคว้ากระเป๋าของผมไปและเข้าไปเปลี่ยนชุด
" บอกกันดีๆก็ได้นี่ "
" ครับ คราวหลังจะบอกดีๆนะ "
เห็นเธอเปลี่ยนเป็นชุดนี้ผมค่อยรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย ดูแล้วสบายตากว่าเมื่อกี๊ตั้งเยอะแหนะ
" ซอกกี้อ่า จองนี่ดูเป็นไงบ้าง "
" สวยที่สุดเลยจ้า จองนี่สวยที่สุดเลย แฟนใครก็ไม่รู้ เซ็กซี่สุดๆ "
" บ้า! "
แหวะ! นี่พวกนี้คิดว่าตัวเองน่ารักขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย ว่าแล้วผมขอเบือนหน้าหนีไปทางอื่นดีกว่า
" ฉันชื่ออูบินนะ "
"ฉันชื่อจีวอน....... "
" นี่ เธอทำไมถึงได้ทำหน้าเหมือนไม่อยากคุยกับฉันขนาดนั้นล่ะ "
" แล้วนายทำไมต้องจ้องหน้าฉันขนาดนั้นด้วยล่ะ "
อูบินยิ้มขำกับคำถามของจีวอนเล็กน้อยก่อนจะก้มลงมาใกล้ๆเธอและมองตาของเธออยู่สักพักก่อนจะพูดบางอย่างออกมา
" ก็เพราะฉันน่ะ......เจอแล้วน่ะสิ "
" เจอ? "
อูบินปล่อยให้จีวอนยืนงงอยูคนเดียวส่วนมันก็เดินมานั่งข้างๆผม
" จะจีบเธอเหรอ "
" ไม่รู้ว่ะ แต่ฉันรู้สึกดีนะ "
" รู้สึกดีอะไร "
" ก็รู้สึกดีที่ได้รู้จักเธอไงล่ะ ฉันตัดสินใจละ ฉันจะจีบจีวอน! "
" ฉันเอาใจช่วยแล้วกัน "
" แค่นี้เองเหรอ นายบอกว่าจะเอาใจช่วยแค่นี้เองเหรอ "
" แล้วจะให้ฉันทำอะไร "
" ก็ช่วยฉัน........... "
กรี้ด!!!!!!!!!!!!!!!
เสียกรี้ดนั่นทำเอาพวกเราต้องรีบตามไปดูเลยล่ะครับว่ามันเป็เสียงของใครและมันเกิดอะไรขึ้น
" เฮ้ย! "
และภาพที่พวกเราเห็นนี่ก็คงเป็นสาเหตุของเสียงกรี้ดเมื่อกี๊ มันเป็นเสียงกรี้ดของยุนอาครับ
" ไอ้โรคจิต! เอามือออกไปจากหน้าอกฉันเดี๋ยวนี้นะ! "
" เธอทับฉันอยู่นี่! ลุกสิ! "
ยุนอาลุกขึ้นยืนและมองหน้ามินโฮเคืองๆส่วนมินโฮก็ลุกขึ้นปัดฝุ่นออกและมองยุนอากลับเหมือนกัน
" เกิดอะไรขึ้น! "
" ก็นายโรคจิตนี่มาแย่งโทรศัพท์ฉันไป ก็เลยเป็นอย่างที่พวกเธอเห็น "
" มันเป็นแค่อุบัติเหตุน่า อย่าถือสามันเลย เธอก็ใช่ว่าจะมีอะไรให้จับนักน่ะ "
" อย่าถือสางั้นเหรอ! ลองให้นายมาโดนจับหน้าอกอย่างนี้ดูมั้ยล่ะฮะ! "
" เอามั้ยล่ะ อ่ะ ให้จับคืนเลยอ่ะ "
มินโฮยืดหน้าอกใส่ยุนอาอย่างท้าทาย ยุนอาก็ได้แต่มองหน้าเขากลับพร้อมกับพูดว่าฝากไว้ก่อน เพราะตอนนี้เธอคงทำอะไรไม่ได้
" เฮ้ย เรามาสนุกกันนะวันนี้น่ะ อย่าทะเลาะกันเลยน่า "
" นั่นสิๆ ฉันเห็นด้วยกับซอกกี้นะ "
" ไหนนายบอกว่าจะพาพวกเราไปเจอพ่อนายไง "
" ตามฉันมาสิ "
แล้วมินโฮก็เดินนำพวกเราเข้าไปในห้องรับรองแขกของที่นี่
" พ่อครับ "
" อ้าว มากันแล้วเหรอ "
" สวัสดีครับ!/สวัสดีค่ะ! "
" สวัสดีทุกคน "
หลังจากทักทายลุงบอมซูเสร็จพวกเราก็รู้ว่าก่อนหน้าที่พวกเราจะมาถึงที่นี่ มินโฮได้โทรบอกลุงบอมซูให้เตรียมเกมส์ไว้ให้พวกเราสนุกกันด้วย
" เริ่มเกมส์กันเล้ย!!! "
.
.
.
.
หลังจากเล่นเกมส์เสร็จผลออกมาฝ่ายที่ชนะก็คือทีมของยุนอาเพราะว่าเธอนั้นแกล้งมินโฮทำให้ทีมของผมเป็นฝ่ายแพ้ไป ส่วนนายนั่นก็ดูจะโมโหมาก ตอนนี้ผมเลยกลายมาเป็นคนขับรถแทนไปแล้วล่ะครับ
" ซอ เธอจะกลับไปก่อนก็ได้นะ ฉันต้องไปทำรายงานกับมินโฮต่อน่ะ "
" อ.....อืม โอเค "
ซอฮยอนพยักหน้าให้ผมแล้วก็เดินออกจากโรงเรียนไปพร้อมๆกับยุนอา ส่วนซูจองกับจีวอนนั้นยังอยู่กับเราเพราะซูจองจะกลับพร้อมจงซอกส่วนจีวอนนั้นรอคุณพ่อมารับ
" ย๊า!คริส เรารีบไปกันดีกว่านะ เดี๋ยวจะงานไม่เสร็จเอา "
" อืม.....ไปเถอะ "
ผมกับมินโฮกลับไปที่คอนโดของมันและผมก็กำลังจะเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อทำรายงานแต่มินโฮดันไปเปิดทีวีดูอยู่กลางห้องนั่งเล่น
" นี่มินโฮ นายไม่คิดจะทำงานเลยหรือไง "
" แปปนึงสิ ฉันกำลังดูข่าวอยู่ "
" รายงานข่าวด่วน ตอนนี้มีพวกโรคจิตที่จะชอบหลบอยู่มุมตึกและพาหญิงสาวผู้เป็นเหยื่อเข้าไปข่มขืนที่ซอกตึก จากนั้น มันจะฆ่าพวกเธอ และขโมยทรัพย์สินมีค่าไป "
" และนี่คือจุดที่ควรระวังครับ "
ผมละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ขึ้นมามองที่หน้าจอโทรทัศน์จอแบนที่อยู่ตรงหน้า
" แถวนั้นมันบ้านของนายนี่คริส "
" หืม? "
ผมรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรไปที่บ้านของซอฮยอนทันทีที่ภาพข่าวนั้นจบไป
" ฮัลโหล ซอ..... "
- นี่ลุงแจซอกนะคริส -
" ลุกแจซอก แล้วซอจู...... "
- ซอยังไม่กลับเลยนะ นี่ลุงก็รออยู่เลย -
" ย......ยังไม่กลับ "
" เฮ้! นั่นนายจะไปไหนน่ะ คริส! "
เร็วเท่าความคิดของผม ผมรีบคว้าเสื้อโค้ชของผมและวิ่งออกมาจากคอนโดของมินโฮทันที
ติ๊ด......ติ๊ด......ติ๊ด......
" ทำไมไม่รับสายนะ! "
ผมลืมคิดไปเลยว่าผมต้องทำอะไรบ้าง แต่ในสมองผมตอนนั้นมันสั่งแค่ว่า ผมต้องตามหาซอฮยอนให้เจอและขออย่าให้เธอมีอันตรายใดๆอย่างที่ผมคิดเลย
" ซอฮยอน!!!!! "
ผมรีบวิ่งไปคว้าไหล่ของเธอเอาไว้และเธอก็หันกลับมาแต่ว่าเธอคนนั้นกลับไม่ใช่ซอฮยอนอย่างที่ผมคิด
" ขอโทษครับ "
" ซอฮยอน ซอฮยอน เธออยู่ไหน ซอจู!! "
นั่นไงครับ ผมเจอเธอแล้ว แต่ข้างหลังของเธอนั่นคือผู้ชายคนหนึ่งที่ดูไม่ค่อยน่าไว้ใจนัก ผมเดินอ้อมไปด้านหน้าของเธอและคว้าแขนของเธอดึงเธอเข้ามาหลบในซอกตึกด้วยกันก่อน
" กรี๊......... "
" ชู่ว.....ฉันเอง "
" ค.........คริส! "
เธอโผลเข้ากอดผมจนผมแทบจะล้มลงตรงนั้นเลย แต่ผมก็โอบกอดเธอเอาไว้อยู่อย่างนั้น
" นาย....นายหาฉันเจอได้ยังไง "
" ฉัน ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย "
" อ......อืม "
เธอยังคงซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของผมต่อส่วนผมก็ทำได้แค่ลูบผมและหลังของเธอเพื่อปลอบโยน
" กลับกันเถอะนะ "
" อ......อืม "
ผมหันมองซ้ายมองขวาก่อนจะพาเธอออกมาจากที่ซ่อนที่ซอกตึกนั่น
" หนาวเหรอ "
ผมเห็นว่าเธอเอาแต่ลูบแขนตัวเองไปมาก็เลยถอดเสื้อโค้ชออกและจะสวมทับให้เธอ แต่เธอสะบัดตัวหนีแล้วบอกกับผมว่า
" นายใส่เหอะนะ "
" ไม่เป็นไร เธอนั่นแหละใส่เหอะ "
" แต่นาย......... "
" อย่าดื้อสิยัยเต้าหู้ "
ในที่สุดผมก็บังคับให้เธอใส่เสื้อของผมได้สำเร็จแต่ผมก็ยังกอดเธอเอาไว้ตลอดทางที่เดินกลับบ้านมา
" คริส "
" หืม? "
จู่ๆซอฮยอนก็หยุดเดิน เธอหันกลับมามองหน้าผมแล้วก็.............................
จุ๊บ!
ผมทำได้แค่เพียงการกระพริบตาถี่ๆด้วยความตกใจ นี่เธอจ....จูบผม เธอจูบผมอย่างนั้นเหรอ
" อื้อ "
ริมฝีปากของเธอผละออกจากริมฝีปากของผมแล้ว แต่ผมและเธอก็ยังคงมองตากันอยู่อย่างนั้น
" เธอ........... "
" ฉันขอบคุณนะที่ช่วยฉันวันนี้ "
" แล้วทำไมเธอต้องจูบ..........ทำไมต้องจูบฉันด้วย "
" เรื่องนั้น.....นายก็คิดดูเองสิ ตาบื้อ! "
แล้วเธอก็วิ่งเข้าบ้านไปปล่อยให้ผมยืนอึ้งอยู่หน้าบ้านของตัวเองอยู่คนเดียว นี่มันอะไรกันเนี่ย! แล้วทำไม ทำไมเธอต้องจูบผม! ทำไม!
หลังจากยืนอึ้งอยู่หน้าบ้านเป็นเวลานานสองนานผมก็เดินเข้ามาในบ้านแล้วผมก็ต้องเจอกับ..........
" อื้อ.... "
ผมเจอกับพี่ยูริกับพี่เจสสิก้าครับ แล้วทั้งสองคนก็กำลัง.....กำลังจูบกัน!
" คริส! "
" ตามสบายครับ ผมขอตัวก่อน "
ผมรีบวิ่งขี้นมาบนห้องนอนของตัวเองอย่างเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้เลยล่ะครับ
" หรือว่าเธอ........... "
" เธอชอบฉันเหรอ? "
.
.
.
.
.
" นายว่าไงนะ! นายชอบ....ชอบยุนอาเหรอ! "
เสียงโวยวายของมินโฮดังขึ้นกลางห้องเรียนของวันนี้ทำเอาพวกผู้ชายทั้งห้องหันกลับมามองกันหมดส่วนพวกผมก็แทบจะตะครุบปากของมันเอาไว้ไม่ทัน
มินโฮโวยวายเสียงดังจนพวกผมต้องลากมันออกมานอกห้องเรียนซะ ก่อนที่จะเป็นเป้าสายตาของผู้ชายทั้งห้องเรียนนานไปกว่านี้
" นายจะตะโกนเสียงดังเพื่ออะไรเนี่ย! "
" ก็พวกนายไม่ได้ยินรึไง! เมื่อกี๊อ่ะ เมื่อกี๊เซฮุนมันบอกว่ามันชอบยุนอาอ่ะ มันบอกว่ามันชอบยุนอาอ่ะ! "
" เซฮุนชอบยุนอาแล้วไงวะ "
" ก็ฉัน........ "
" ทำไม นายทำไมเหรอ "
จงซอกกับอูบินเอ่ยถามินโฮด้วยความสงสัยแต่น้ำเสียงของสองคนนั้นช่างกวนอวัยวะช่วงล่างอย่างบาทายิ่งนักล่ะครับ
" ก็ฉัน......เอ่อ.....ฉัน "
" หึงล่ะสิ "
" ย๊า! คริส! นายพูดอะไรของนาย ฮะ! "
" อ๋อ...เปล่า! ก็ฉันแค่พูดลอยๆน่ะ "
" แต่ดูนายนั่นจะชอบยุนอาจริงๆนะ "
" เงียบไปเลยจงซอก! "
" แล้วนั่นนายจะไปไหนน่ะเฮ้ย "
" ไปไหนก็เรื่องของฉัน! "
มินโฮเดินออกมาจากหน้าห้องเรียนและมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องเรียนของพวกยุนอาแล้วก็เป็นจังหวะที่ยุนอามองออกมานอกหน้าต่างพอดี มินโฮเห็นอย่างนั้นก็รีบหลบลงทันทีเพราะไม่อยากให้ยุนอารู้ว่าเขากำลังแอบมองเธออยู่
" ฮึ่ย! มองมาทำไมตอนนี้เนี่ย! "
" ก็ฉันชอบมองออกมานี่ "
ชะอุ้ย!
มินโฮสะดุ้งนิดหน่อยก่อนจะหันกลับไปเจอยุนอานั่งลงข้างๆเขา
" นายมาที่นี่ทำไมเหรอ "
" ป.....เปล่า "
มินโฮแกล้งเสมองไปทางอื่นเพราะตอนนี้เขายังไม่อยากมองหน้าของยุนอาซึ่งๆหน้าซักเท่าไหร่
" นี่! ยุนอา "
" ฮะ! นี่นายเรียกชื่อของฉันด้วยเหรอ "
" นี่.....คราวนี้ฉันจริงจังนะ ฉันมีเรื่องจะถามเธอ "
" เรื่องอะไรก็ว่ามาสิ ฟังอยู่ "
" เธอเคยจูบกับใครรึยัง "
ยุนอาส่ายหน้าแทนคำตอบให้กับมินโฮ
" ตอนนี้เธอ......เธอชอบใครอยู่รึเปล่า "
" ก็ไม่มีนี่ "
จุ๊บ!
" ฉันชอบเธอ เรามาเป็นแฟนกันนะ "
" เฮ้ย! จะบ้ารึไง นายเนี่ยนะจะชอบฉัน "
จุ๊บ!
" ฉันไม่ได้บ้านะ ฉันพูดจริงๆ "
มินโฮนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าของยุนอาก่อนจะจับมือของเธอเอาไว้แล้วเอ่ยคำขอเป็นแฟนนั่นซ้ำไปซ้ำมา
" โอเคๆ ตกลง ฉันยอมเป็นแฟนนาย "
" จริงนะ! "
" อืม... "
" เย้!!!! "
เสียงไชโยแสดงความยินดีของเพื่อนร่วมชั้นและคนในโรงเรียนดังขึ้นทำให้มินโฮและยุนอาที่ยังยืนอยู่ถึงกับอึ้งและงงแต่ก็ยิ้มเขินกับการยินดีของเพื่อนๆ
.
.
.
.
.
.
" อ่ะ ฉันซื้อให้ "
" ข.....ขอบใจ "
ยุนอายิ้มให้มินโฮนิดๆก่อนจะรับแก้วน้ำมาวางไว้ข้างๆจานข้าว
" แหม อย่าหวานไปหน่อยเลย พวกนายน่ะ "
โป๊ก!
" คู่นายนั่นแหละ เลิกหวานกันได้แล้ว "
อูบิเขกหัวจงซอกไปหนึ่งทีเป็นทำนองว่าคู่มินยุนน่ะแค่เพิ่งคบกันก็หวานแบบพอดีๆ แต่คู่อีตาซอกแซกเนี่ย คบกันมา4ปี หวานกันไม่มีวันหยุดเลย
" นี่คริส ตอนเย็นไม่ต้องรอฉันก็ได้นะ "
" ท.....ทำไมล่ะ "
" ฉันมีนัดน่ะ "
" อ....อืม "
ผมรู้สึกเจ็บแปลกๆที่ได้ยินว่าเธอมีนัดแล้ว
" งั้นฉันไปก่อนนะ ใกล้เวลาเรียนแล้ว "
" โอเค แล้วเจอกันนะ "
" บาย.... "
ซอฮยอนกับจีวอนก็ลุกไปจากโต๊ะอาหารกันแต่เหลือแค่ยุนอาและซูจองที่ยังคงนั่งอยู่กับพวกเราทั้งสี่คน
" นี่! พวกเธอไม่ไปเรียนหรือไง "
" ก็ฉันจะอยู่กับซอกกี้นี่ นายจะทำไมฮะ! อูบิน "
" ป.....เปล่าซะหน่อย "
" เออ...งั้นฉันไปส่งยุนอาที่ห้องก่อนนะ "
มินโฮลุกจากโต๊ะพร้อมกับยุนอาแต่วันนี้นายนั่นถือจานของยุนอาไปด้วย
" อืม ไปเล้ย! "
มินโฮยิ้มให้คำพูดของอูบินนิดๆก่อนจะเดินออกไปจากโรงอาหารของโรงเรียน
.
.
.
.
.
.
ตอนเย็นผมก็ปั่นจักรยานกลับบ้านมาคนเดียวแต่ผมกลับรู้สึกโหวงๆแปลกๆเพราะวันนี้จูฮยอนไม่ได้กลับมาด้วย
" ขอขึ้นห้องนะครับ "
ผมตะโกนทักพี่เจสสิก้าที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นก่อนจะเดินขึ้นมาบนห้องนอนของผมเอง อาบน้ำ แล้วก็มานอนอยู่บนเตียง
" แล้วที่เธอพูดตอนนั้น....... "
' ทำไมเธอต้องจูบ..........ทำไมเธอต้องจูบฉันด้วย "
' เรื่องนั้น........นายก็คิดดูเองสิ ตาบื้อ '
" ตาบื้อ......อย่างนั้นเหรอ "
ผมยังคงนอนคิดเรื่องที่ซอฮยอนพูดอยู่บนเตียงของผมเป็นเวลานานสองนานแต่ผมก็ยังคิดไม่ออกอยู่ดีว่าทำไม แต่ถ้าผมจะเข้าข้างตัวเองผมก็จะคิดว่าเธอน่ะชอบผม
" เอาวะ! "
ผมตัดสินใจลุกจากเตียงแล้วรีบวิ่งไปหาซอฮยอนที่บ้านเพราะผมน่ะอยากรู้ใจจะขาดแล้วว่าทำไมเธอถึงได้จูบผม เธอชอบผมเหมือนอย่างที่ผมชิบเธอบ้างมั้ย
ออด ออด ออด
" แฮ่ก แฮ่ก ซอฮยอน! ซอ! "
ไม่นานประตูหน้าบ้านของซอฮยอนก็ถูกเปิดออกแต่ผมก็ต้องผิดหวังนิดหน่อยเพราะว่าคนที่มาเปิดประตูน่ะไม่ใช่เธอแต่เป็นลุงแจซอกที่มาเปิดแทน
" อ้าว คริส มาทำอะไรเนี่ย ยังดึกอยู่เลยนะ "
" ผม.....เอ่อ....ผมมาหาซอน่ะครับ "
" ซอยังไม่กลับเลย เอ๊ะ! นั่นไง กลับมาแล้วนั่นน่ะ "
ผมหันกลับไปมองด้านหลังของผมตามที่ลุงแจซอกชี้ไปก็เจอภาพที่มันไม่น่าดูนัก ซอฮยอนเธอเดินมากับผู้ชาย.....คนอื่น
" รุ่นพี่โจ "
" อ้าวคริส หวัดดี "
" ครับ! "
หลังจากทักทายผมเสร็จรุ่นพี่โจก็ขอตัวกลับ
" นายมาบ้านฉันทำไมดึกๆดื่นๆเนี่ย "
ผมได้ยินคำถามของเธอแล้วก็อยากจะสวนคำถามกลับเหมือนกันนะครับว่า " เธอไปไหนมา ทำไมกลับบ้านดึกๆดื่นๆ "
" ฉัน......ฉันจะมายืมสมุดคณิตเธอหน่อยน่ะ ฉันยังไม่ได้ทำเลย "
" อืม.....อ่ะ "
ซอฮยอนยื่นสมุดคณิตของเธอมาให้ผมก่อนจะ
" ซอ........ ฉันมีเรื่องจะบอก "
ผมเรียกเธอเอาไว้ก่อนที่เธอจะเข้าบ้านไปซะก่อน
" เรื่องอะไรเหรอ "
" ฉัน.........ฉันชอบเธอ "
เธอเหมือนจะยืนอึ้งกับคำพูดของผมอยู่ซักพักแล้วเธอก็เดินกลับมาหาผม
" นายชอบฉัน......อย่างงั้นเหรอ "
" .......ช.....ใช่ ฉันชอบ. เอ๊ย! รักเธอ "
จุ๊บ!
ความรู้สึกเดิมในวันนั้นกลับมาหาผมอีกครั้งเพราะว่าเธอนั้นกำลังจูบผมอีกแล้ว แต่ครั้งนี้เหมือนกับว่าจิตใต้สำนึกของผมมันจะไม่ยอมให้เธอเป็นฝ่ายนำ แต่ผมกลับดันเธอจนชนประตูหน้าบ้านและยังคงจูบกันอยู่ตรงนั้น
" อื้อ..... "
ผมเองที่เป็นฝ่ายผละออกมาเพราะว่าเธอเริ่มสงเสียงประท้วงผมซะแล้ว
" ขอโทษ...... "
" ฉันก็รักนาย "
ฮะ!
" เธอว่าไงนะ พูดอีกทีซิ "
" ฉัน รัก นาย "
เธอพูดเน้นเสียงกับทุกๆคำให้ผมได้ยินอย่างชัดเจนขึ้น
" งั้น...... "
" เป็นแฟนกันนะ/คบกันนะ "
เราสองคนหันมองหน้ากันด้วยความตกใจก่อนจะยิ้มให้กัน
" ตกลง/โอเค "
ผมแทบจะยืนอยู่ตรงนั้นต่อไม่ไหวเลยล่ะครับเพราะว่าคำตอบของเธอที่สวนกลับมาน่ะมันทำให้ขาของผมอ่อนจนแทบยืนไม่ไหว
" ............ "
" เจอกันพรุ่งนี้นะ "
" อ.....อืม บาย "
ผมรอจนเห็นว่าเธอเดินกลับเข้าไปในบ้านแล้ว ผมก็ค่อยเดินกลับมาที่บ้านของผมเองเหมือนกัน ดีใจสุดๆเลยล่ะครับ ผมดีใจนะ ที่เธอไปปฏิเสธผม
.
.
.
.
.
.
.
.
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
" คริส! ตื่นได้แล้วนะ เราจะสายแล้วนะ!! "
" นี่! นายคริส! "
เสียงประตูห้องของผมถูกเปิดออกตามด้วยเสียงฝีเท้าของคนที่พวกคุณก็รู้ว่าคือใครนั่นก็คือซอฮยอนนั่นเองล่ะครับ
" ย๊า! นายคริส! ว๊าย!! "
ก่อนที่ซอฮยอนจะตีผมผมก็ฉวยโอกาสที่เธอขึ้นมาบนเตียงของผมดึงตัวเธอเข้ามากอดเอาไว้ซะก่อน
" ฮ่าฮ่า เสร็จฉันล่ะยัยเต้าหู้! "
" นายคริส! นี่นายทำอะไรของนายเนี่ย "
" ก็ไม่เห็นรึไงว่าฉันกอดเธออยู่ "
" เดี๋ยวพี่สิก้าก็มาเห็นเข้าหรอก ปล่อยนะ "
" ไม่ปล่อย! แล้วพี่สิก้าก็ไม่อยู่ด้วยวันนี้น่ะ "
" ถึงยังไงนายก็ต้องปล่อย เดี๋ยวจะสายเอานะ "
" เรื่องสายน่ะฉันไม่กลัวหรอก ฉันกลัวฉันไม่ได้กอดเธอมากกว่า "
" นี่! นายจะเอายังไงเนี่ย ฉันเหนื่อยจะคุยกับนายแล้วนะ "
" งั้นจุ๊บก่อน แล้วฉันจะปล่อย "
จุ๊บ!
" ปล่อยได้แล้ว "
" อืม.......แก้มด้วย "
จุ๊บ!
" พอแล้วน่า "
" โอเคๆ ปล่อยแล้ว "
ผมยอมปล่อยซอฮยอนออกจากอ้อมกอดแล้วเราก็ลุกขึ้นยืนกันทั้งคู่
" ไปอาบน้ำสิ "
" ถูหลังให้หน่อย "
" ทะลึ่ง! "
" ล้อเล่น ไปก่อนนะ "
ผมเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาพาดที่บ่าเอาไว้แล้วเดินไปที่ห้องน้ำ
" ซอจู! "
" หืม..... "
จุ๊บ!
" ไปอาบน้ำนะ "
หลังจากผมอาบน้ำเสร็จแล้วผมและซอฮยอนก็มารับประทานอาหารเช้าที่บ้านของเธอ ระหว่างทีผมรอซอฮยอนล้างจานอยู่นั้นลุงแจซอกบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับผม เราทั้งสองคนก็เลยแอบออกมาคุยกันในสวนหลังบ้าน
" เราคบกันอยู่ใช่มั้ย "
" ช.....ใช่ครับ "
" อืม.........งั้น ลุงฝากด้วยนะคริส "
" ครับ? ลุงว่าไงนะครับ "
" ลุงฝากดูแลลูกสาวลุงด้วยนะ "
" ครับลุง! "
" ลุงดีใจมากนะที่รู้ว่าคริสคือแฟนของซอน่ะ เพราะถ้าเป็นคนอื่นลุงคงไม่รู้จะไว้ใจได้ยังไง "
" ขอบคุณนะครับลุง ขอบคุณที่ลุงเชื่อใจผม "
" นี่คริส! ฉันเสร็จแล้วนะ "
" งั้น ผมขอตัวก่อนนะครับลุงแจซอก สวัสดีครับคุณพ่อตา "
ผมหอมแก้มลุงแจซอกหนึ่งข้างก่อนจะวิ่งไปหาซอฮยอนที่รออยู่หน้าบ้านแล้ว
" ย๊า...ย๊า นายคริส จะมาหอมแก้มลุงทำไมเนี่ย "
วันนี้ผมเลือกที่จะไปเอาจักรยานมาด้วยเพราะผมน่ะอยากจะเดินจับมือซอฮยอนไปตลอดทางไปโรงเรียนมากกว่าน่ะครับ
" ทำไมนายไปเอาจักรยานไปล่ะ "
" ก็ถ้าฉันปั่นจักรยานไป ฉันก็จับมือเธออย่างนี้ไม่ได้น่ะสิ จริงมั้ย "
ผมจับมือของเธอขึ้นมาก่อนจะยัดมือของเราทั้งสองคนเข้าไปในกระเป๋าเสื้อกันหนาวของผมเพราะข้างในมันอุ่นกว่ามาก
" ถ้านายยังเดินช้าอยู่อย่างนี้ เราคงได้สายแน่เลยล่ะคริส "
" ก็บอกแล้วไง สายไม่กลัว......กลัวไม่ได้จับมือเธออย่างนี้มากกว่านะ "
แล้วเราสองคนก็เดินมาถึงโรงเรียนและแน่นอนล่ะครับผมต้องไปส่งเธอที่ตึกเรียนก่อนอยู่แล้ว
" ตั้งใจเรียนนะ "
" อืม....นายด้วย "
" อะไรล่ะ พูดด้วยสิ "
" ก็เหมือนกันไง "
" อะไรล่ะที่ว่าเหมือนกันน่ะ "
" นายก็ตั้งใจเรียนนะ "
จุ๊บ!
" รับทราบครับผม "
ผมยืนรอให้คนรักของผม(เขินว่ะ)เดินเข้าไปในห้องเรียนแล้วผมก็เดินออกมาจากหน้าตึกเรียนของเธอ
" ว่าไง คริสสุดเจ๋ง "
" หืม นายว่าไงนะ มินโฮ "
" ก็คริสสุดเจ๋งยังไงล่ะ "
" ทำไมเรียกฉันอย่างนั้นล่ะ "
" แหมๆ ไม่ต้องมาทำเป็นไม่รู้เรื่องเลยน่า อูบิน โชว์ของ! "
" ได้อยู่แล้ว "
อูบินยื่นโทรศัพท์มือถือมาจ่อตรงหน้าผมพร้อมกับเปิดรูปบางอย่างขึ้นมา
" เฮ้ย! นายเอารูปนี่มาได้ยังไงเนี่ย "
" ก็ตอนนั้นยุนอากับพี่ยูริไปรับพี่เจสออกมาพอดีน่ะสิ ก็เลยบังเอิ๊ญบังเอิญถ่ายรูปช็อตเด็ดนี่ได้ก็เลยส่งมาให้ฉันนี่ไงล่ะ "
" นายน่ะเจ๋งสุดๆเลยว่ะคริส "
" พ......พวกนายมัน....มันตัวร้ายชัดๆ ลบรูปนั่นเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นฉันจะฆ่านายแน่ "
" อ่ะๆ เอาไป "
มินโฮยื่นโทรศัพท์มาให้ผมแต่พอผมจะจับมันมินโฮก็โยนไปให้อูบิน
" ย๊า!! เอามานี่นะ "
" ให้ก็โง่น่ะสิ รูปดีๆอย่างนี้น่ะ อ่ะ ซอกกี้ "
" หวาๆ อีมิน รับนะ "
สามคนนั้นยังคงโยนโทรศัพท์ข้ามหัวผมไปมาจนผมชักจะรำคาญมากขึ้นแล้วนะเนี่ย
" โอเคๆ ถ้าพวกนายอยากได้นักก็ได้ "
" เอาน่า อย่างน้อยความรักของนายก็จะได้มีพยานรู้เห็นนี่ จริงมั้ย "
" ใช่ๆ ฉันเห็นด้วย "
แล้ววันนั้นทั้งวันผมก็ได้แต่นั่งภาวนาขอให้เจ้าสามคนอย่าเอารูปของผมกับซอฮยอนไปเผยแพร่ที่อื่นเลย ขอร้องล่ะ
.
.
.
.
.
.
วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้ายของเราแล้วผมและพวกผู้ชายสามคนก็เลยกะว่าจะชวนผู้หญิงทั้งสี่คนไปด้วย แน่นอนว่ายุนอา ซอจู และซูจองต้องไปแน่ๆ แตาเราติดอยู่แค่จีวอนคนเดียวเพราะเราไม่รู้ว่าเธอจะไปกับเรารึเปล่า
" จองนี่ จองนี่ช่วยคุยกับจีวอนดูหน่อยสิ "
" ก็ได้ๆ นี่เห็นว่าเป็นซอกกี้ขอนะเนี่ย ถ้าเป็นพวกนั้นจองนี่ไม่ยอมหรอก "
" ทำไม พวกฉันมันทำไม "
" เปล่า พวกนายก็แค่พูดห้วน และฉันก็ไม่อยากจะเสวนาด้วย "
" ย......ย๊า!!! "
" เราไปกันเถอะ ซอกกี้ จองนี่อยากทานไอศกรียม "
" จ้า ไปกันเถอะ "
หลังจากคู่รักสุดหวานนั่นเดินออกไปจากห้องของชมรมของเรา
" นี่ พวกนายว่าฉันจะจีบผู้หญิงได้สำเร็จซักคนมั้ย "
" หืม? "
" ฉันว่านะ.......... "
มินโฮลุกจากโซฟาและเดินวนรอบอูบินที่นั่งอยู่เก้าอี้ข้างหน้าผมและมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า
" อย่างนายน่ะ อย่าจีบเลยดีกว่า "
" ทำไมวะ "
" ก็นายน่ะนะ ไร้ซึ่งคาริสม่า ไม่มีเสน่ห์ดึงดูด ไร้ความแมนแล้วก็....... "
"พอเหอะๆ เท่าที่ฟังมาฉันว่าอีตาเนี่ยมันไม่ค่อยจะปกติเลยนะ "
" นั่นดิ ทำไมฉันยิ่งฟังคำพูดของนายแล้วมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองห่วยสุดๆยังไงก็ไม่รู้ "
" ล่อเล้นหรอกน่า พวกนายไม่ต้องคิดมาก "
" งั้นคืนนี้ช่วยอะไรฉันหนึ่งอย่างสิ "
" อะไร "
" ฉันจะสารภาพรัก......สารภาพรักกับจีวอน "
" ฮะ!!!!! "
" น...นายชอบจีวอน! "
โป๊ก!!
" จะเสียงดังทำไมเนี่ย อยากให้ชาวบ้านเขาได้ยินกันรึไงเล่า "
" โทษที ฉันแค่ตกใจ "
" เอ้อ นั่นแหละ ฉันก็เลยอยากจะให้พวกนายน่ะช่วยฉันที วันนี้เป็นวันสุดท้ายของเราแล้ว "
" โอเคๆ แล้วเราจะช่วยนะ "
เรานัดเจอกันอีกทีก็ตอนหนึ่งทุ่มที่ร้านคาราโอเกะร้านประจำของเรานั่นก็คือร้านของเฮียแกรี่นั่นเองล่ะครับ
" ซอ!! เธอเสร็จรึยังเนี่ย!! "
" เสร็จแล้วๆ "
เสียงของเธอนำมาก่อนที่ผมจะเห็นตัวของเธอซะอีกครับ
" ป่ะ ไปกัน "
ผมยื่นมือข้างหนึ่งให้เธอจับแต่เธอกลับมองแล้วหันหน้าหนีผมซะงั้น
" ทำไมล่ะ "
" เปล่า.....ฉันแค่อาย "
" จะอายอะไรล่ะ มานี่ "
ผมจัดการดึงมือเธอออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเธอและจับมือเธอมากุมเอาไว้แม้เธอพยายามจะดึงมันกลับก็ตาม
" นี่ เราคบกันแล้วนะ ไม่เห็นต้องอายอะไรเลย เราทำอย่างนี้กันทุกเช้าอยู่แล้วนี่ "
" แต่นี่มันตอนกลางคืนนะ "
" ตอนกลางคืนน่ะดีกว่าตอนกลางวันอีกนะ ไม่มีใครเห็นยังไงล่ะ ดีจะตาย "
" นายนี่หาข้ออ้างมาได้ตลอดเลยนะ "
" ก็เพราะฉันน่ะอยากจะจับมือเธอไว้อย่างนี้ตลอดต่างหากล่ะ......... "
" โอ๊ะนั่นแท็กซี่ พอดีเลย เรารีบขึ้นไปดีกว่านะ "
ผมถูกซอฮยอนลากขึ้นมานั่งบนรถแท็กซี่ทันทีที่เธอเห็นว่าผมจะพูดต่อ เธอคงจะเขินแน่ๆเลยครับ แต่เอ๊ะ! หรือเธอจะรำคาญผมนะ ไม่หรอก ผมออกจะน่ารักเธอจะมารำคาญผมทำไมกัน จริงมั้ยครับ
ไม่นานเราสองคนก็มาถึงร้านคาราโอเกะที่พวกเพื่อนๆนัดกันไว้แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครมาเลยซักคน
" คริส ซอ "
" ทำไมพวกนายมาช้ากันนักล่ะ "
" รถมันติดนิดหน่อยน่ะ แล้วนี่พวกนายมาถึงกันนานแล้วเหรอ "
" ก็สักพักแล้วล่ะ "
" อืม.....งั้นเราไปที่ห้องกันเลยดีกว่านะ ฉันจองเฮียแกรี่ไว้แล้วล่ะ V.I.P. ซะด้วย "
" งั้นเราไปกันเถอะ ฉันอยากร้องเพลงจะแย่แล้ว "
แล้วมินโฮก็เป็นคนเดินนำพวกเราไปที่ห้องคาราโอเกะ
" นี่อย่าลืมนะ พวกนายต้องทำตามแผนของฉัน "
มินโฮหันมากระซิบบอกพวกผมหลังจากพวกเราเข้ามานั่งในห้องคาราโอเกะแล้ว ส่วนพวกผู้หญิงน่ะเหรอครับไม่ต้องถามถึงเลย เพราะตอนนี้พวกเธอน่ะกำลังเลือกเพลงที่จะะร้องกันอยู่
" นี่ ฉันว่าเราเริ่มแผนกันเลยดีกว่านะ ฉันอยากจะเห็นอูบินมีแฟนเต็มทนแล้ว "
\
" นี่อิมยุน อีมินอยากไปหาอะไรทานน่ะ ไปด้วยกันหน่อยสิ "
มินโฮขยับเข้าไปหายุนอาที่นั่งอยู่ใกล้ๆพร้อมกับใช้คางเกยไหล่เธอถูไปมาอย่างออดอ้อน
" โอเคค่ะ งั้นเราออกไปข้างนอกกันดีกว่าเนอะอีมิน "
แล้วคู่รักมินยุนนั่นก็ออกไปจากห้องคาราโอเกะแล้วผมกับจงซอกก็พยายามชวนคนรักของตัวเองออกไปข้างนอกบ้างจนในห้องตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่อูบินและจีวอนนั่งอยู่กันสองคน
" นี่จีวอน "
" มีอะไรเหรอ "
" ฉันให้! "
จีวอนรับกล่องของขวัญกล่องเล็กมาจากมือของอูบินและเปิดมันออกดูก็พบกับสร้อยข้อมือเส้นหนึ่งอยู่ข้างใน
" นี่นาย......... "
" ฉันชอบเธอ! "
จีวอนดูจะตกใจนิดๆกับคำสารภาพรักของอูบินแต่เธอก็ยังคงตีหน้าขรึมทำหน้านิ่งต่อไป
" ฉันชอบเธอจริงๆนะจีวอน "
" แล้ว.......... "
" ฉันชอบเธอ แล้วฉันก็อยากให้เธอชอบฉันกลับมาด้วย เธอจะทำอย่างที่ฉันต้องการได้มั้ย......จีวอน "
" อูบิน.......คือฉันน่ะ....... "
จีวอนส่ายหน้านิดๆและเธอก็ก้มหน้าลงมองที่พื้น
" ม.......ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าเธออาจจะไม่ได้ชอบฉัน "
อูบินบอกกับจีวอนด้วยน้ำเสียงที่สั่นนิดๆก่อนจะลุกจากโซฟา
" ส่วนของนี่น่ะ ฉันให้เธอไปเลยนะ ไม่ต้องคืนฉัน...... "
อูบินเดินออกมาจากโต๊ะและกำลังจะเอื้อมมือมาจับที่ประตูแต่เขาก็ต้องชะงักเพราะเขารู้สึกได้ถึงแรงรัดกอดจากด้านหลัง
" ฮึก......นาย......นายอย่าเพิ่งไปได้มั้ย "
" จีวอน...... "
อูบินพูดชื่อของคนที่กำลังกอดเขาอยู่อย่างแผ่วเบาก่อนจะหันกฝับมาจับที่ไหล่ของจีวอนเอาไว้
" ผู้ชายน่ะ.......ถ้าเขาได้สารภาพความรักของเขาออกไป แล้วผู้หญิงคนนั้นไม่ตอบรับน่ะนะ มันหมายความว่า........หมายความว่าเขา....เขาไม่อยากที่จะเจอหน้าของเธออีกต่อไป.............. "
อูบินยิ้มให้จีวอนเบาๆก่อนจะหันกลับมาจับลูกบิดประตูอีกครั้ง
" ฉันก็ชอบนายนะอูบิน!! "
อูบินชะงักแล้วหันกลับมาหาจีวอนอีกครั้งเขามองหน้าเธออยู่นานก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น
" ธ......เธอว่าไงนะ "
" ฉันก็ชอบนาย..... "
" ดังกว่านี้ได้มั้ย "
" ฉันชอบนาย! "
" ขออีกที "
" ฉันชอบนาย!!!! ได้ยินมา......อุ๊บ! "
ยังไม่ทันที่จีวอนจะพูดจบประโยคเธอก็ถูกอูบินดึงเข้าไปจูบทันที
" เฮ้ย!......อูบินมันกล้าว่ะเฮ้ย "
" ชู่ว! เงียบไปเลยน่าอีมิน "
" โอเคครับ เงียบก็ได้ แต่อิมยุนต้องใช้ปากของอิมยุนปิดปากของอีมินน่ะ "
มินโฮกระซิบข้างหูยุนอาแต่ถึงยังไงพวกผมก็ได้ยินมันพูดอยู่ดีล่ะครับ
" บ้า! "
" นี่ พวกนายน่ะ เงียบกันหน่อยได้มั้ย ฉันกำลังฟังสองคนนั้นคุยกันอยู่ "
ซูจองหันกลับมาดุยุนอากับมินโฮก่อนจะกลับไปเอาหูแนบประตูฟังอีกครั้ง
" เป็นแฟนกันมั้ย "
" ฮะ? "
" เธอพรากจูบแรกของฉันไปแล้วนะ เธอต้องรับผิดชอบด้วยการเป็นแฟนของฉันสิ "
" แต่นาย.....นายจูบฉันนะ "
" เอ่อ........ก็ช่าง เธอต้องเป็นแฟนฉันนะ "
ผมเห็นสองคนนั้นคุยอะไรกันก็ไม่รู้พึมพำแปลกๆแล้วผมก็เห็นจีวอนพยักหน้าให้อูบินสองสามทีก่อนจะโดนเจ้าดึงเข้าไปกอดซะแน่นเลย
" เธอชอบมั้ย "
" หืม? เธอชอบที่ฉันเป็นอย่างนี้มั้ย "
" ฉันน่ะ ชอบทุกอย่างที่เป็นนายนะ "
ผมและซอฮยอนนอนคุยกันอยู่บนเตียงเดียวกันในห้องนอนของเราทั้งสองคน ใช่แล้วล่ะครับเราแต่งงานกันแล้ว และนี่ก็คือคืนแรกของการเข้าหอของเรา ผมต้องทำงานอย่างหนักเพื่อหาเงินมาซื้อที่นี่ แต่ผมก็เต็มใจที่จะทำมันนะครับ ถ้าได้ทำมันเพื่อเธอแล้วผมยอมเหนื่อยกว่านี้เป็นร้อยเท่าก็ยังได้
" แต่ฉันรักทุกอย่างที่เป็นเธอ "
ผมนอนตะแคงเพื่อมองหน้าของเธอให้ชัดขึ้น ในห้องของเรามีแสงไม่มากนักแต่มันก็มากพอที่จะทำให้เรามองเห็นใบหน้าของกันและกันได้
ใบหน้าของเราทั้งสองค่อยๆเคลื่อนเข้ามาใกล้กันเรื่อยๆ เรามองตาของกันและกันอยู่นานซักพักและริมฝีปากของเราก็สัมผัสกัน ถึงแม้มันจะไม่ใช่การจูบกันครั้งแรกของเรา แต่ผมก็คิดว่ามันช่างนุ่มนวลและหอมหวานเหมือนอย่างที่เราไม่เคยได้สัมผัสมันมาก่อนเลยในชีวิต
" เธอ.......เธอพร้อมมั้ย "
เธอไม่ยอมตอบคำถามของผมแต่เธอกลับยื่นหน้าเข้ามาใกล้และจูบที่ริมฝีปากของผมเบาๆ
เราผละออกมามองตากันซักพักก่อนไฟปรารถณาในจิตใจจะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างมันดับวูบไป
ในตอนเช้าของวันต่อมาเราสองคนตื่นขึ้นมาในสภาพที่เปลือยเปล่าไม่ต่างกันซักเท่าไหร่ ผมยิ้มให้เธอเหมือนอย่างที่เธอทำให้ผม
" อรุณสวัสดิ์.........คริส "
" อรุณสวัสดิ์........คุณเมีย "
" เรียกกันอย่างนี้เลยเหรอคะ คุณสามี "
เธอยื่นมือมาจับที่จมูกของผมและบิดไปมาอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนผมจะจับมือของเธอเอาไว้และดึงออกไป
" ฉันเจ็บนะ "
จุ๊บ!
" หายเจ็บนะ "
เธอยื่นหน้าเข้ามาจูบที่จมูกของผมเบาๆแล้วเราก็นอนมองหน้ากันอยู่อย่างนั้น
" ฉันรักเธอนะ ยัยรักแรก "
" ฉันก็รักนาย นายรักแรก "
หลายปีผ่านไป
" นายคิดว่าห้องคลอดจะอยู่ทางไหนฮะ "
" ไม่รู้ว่ะ ลองโทรถามจงซอกกับอูบินสิ "
" จงซอกกับอูบิน.......... "
ผมล้วงกระเป๋าไปหยิบโทรศัพท์ของผมออกมาและกดเบอร์สองคู่หูนั่นอย่างรวดเร็ว
" เฮ้ย ไม่ต้องกดแล้ว นั่น!! "
ผมกับมินโฮรีบวิ่งไปหาเจ้าสองคนที่ยืนอยู่หน้าห้องนั่นอย่างรวดเร็ว
" คริส เร็วๆสิ "
" แฮ่ก แฮ่ก เป็นไง........เป็นไงบ้าง "
" พยาบาลออกมาถามหาพ่อเด็กตั้งหลายรอบแหนะ รีบเข้าไปเร็ว "
" โอเคๆ อ่ะอูบิน ฝากด้วย "
ผมถอดสูทออกจากตัวและยัดมันให้อูบินถือไว้พร้อมกับกระเป๋าเอกสาร
" คุณพ่อเด็กคนไหนคะ "
" ผม............ผมเองครับ! "
" เชิญค่ะ "
ผมเดินตามพยาบาลไปอย่างกล้าๆกลัวๆแต่พอผมได้เห็นใบหน้าเปื้อนเหงื่อของซอฮยอนมันก็ทำให้ความกลัวของผมหายไป ผมต้องให้กำลังใจเธอสิ ไม่ใช่มายืนกลัวอย่างนี้
" ซอฮยอน คริสมาแล้ว "
ผมคว้ามือของเธอขึ้นกุมเอาไว้แน่นเพื่อส่งกำลังใจของผมให้เธอ
" คริส คริสมาแล้ว "
" อดทนอีกหน่อยนะที่รัก ทนเพื่อลูกนะ "
" ซอ......ซอจะทนเพื่อลูก "
" ซอ เตรียมเบ่งนะ ครั้งนี้สุดแรงเลยนะ "
เสียงของคุณหมอของซอฮยอนดังขึ้น ไม่ต้องแปลกใจหรอกครับที่เธอจะพูดเป็นกันเองกับเราขนาดนี้ คุณหมอที่ว่านั่นก็คือยุนอาเองแหละครับ
" อ.........อื้ออออ!!!!!!! "
" อื้อออ!!! "
" ที่รัก อีกครั้งนะครับ "
" อ..........อื้ออออ!!!!!! "
" ดีจังเลยนะ ที่เราได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง "
ผมนั่งมองเพื่อนๆของผมที่นั่งกันอยู่เต็มห้องพักของซอฮยอน
" ก็สัญญากันแล้วนี่ คราวหน้าก็คงเป็นคราวของจีวอน "
พวกเรามองไปที่จีวอนและอูบินที่นั่งอยู่มุมห้อง สองคนนี้เพิ่งจะแต่งงานกันได้ไม่นานครับ แต่ที่แต่งเนี่ยก็เพราะอูบินมันดันลืมป้องกัน จีวอนก็เลยท้องซะ แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้วล่ะครับ ก็คนมันรักกันนี่เนอะ
" ฉันต้องทนไม่ได้แน่ๆ ถ้าต้องเห็นเธอเจ็บอย่างนั้น "
" ฉันว่านายต้องทำได้น่า ให้กำลังใจตัวเองเข้าไว้สิ "
" ขอโทษนะที่ฉันไม่ได้ป้องกัน "
หลังจากนั่งคุยกันอยู่นานสองนานพวกเพื่อนๆก็ขอตัวกลับกันจนหมดห้อง ผมเลยได้มีโอกาสอยู่กับซอฮยอนสองต่อสองมากขึ้น
" เจ็บมากมั้ย ที่รัก "
" อื้อ "
" คริสขอโทษนะ ถ้าคริสไม่อยากมีตัวเล็ก ที่รักก็คงไม่ต้องเจ็บอย่างนี้ "
" ซอทนได้อยู่แล้ว เค้าเป็นลูกของเรานี่ "
" ขอบคุณนะครับ ที่รัก คริสรักซอนะ "
" ค่ะ ซอก็รักคริส "
ผมก้มลงกดจูบลงที่หน้าผากของเธอเบาๆก่อนที่เราจะผละออกมามองหน้าและยิ้มให้กัน
อ้อ! ลืมบอกไปครับ ผมและซอ เราได้ลูกสาวกันนะครับ เราตั้งชื่อให้ลูกว่า " ซารัง " ตอนนี้ผมคงรักใครอีกไม่ได้แล้วนอกจากจูฮยอน ผู้ควบตำแหน่งภรรยา แม่ของลูก แม่ทูนหัว รวมไปถึงรักแรกของผม และอีกคน สาวน้อยซารัง ลูกสาวสุดน่ารัก และรักสุดท้ายของผมและซอ
" ผมรักคุณนะครับ จูฮยอน ซารัง...... "
Ending KRIS's DIARY
ผลงานอื่นๆ ของ Lucky17 ดูทั้งหมด
ผลงานอื่นๆ ของ Lucky17
ความคิดเห็น