วิมานมลทิน

ตอนที่ 2 : วิมานมลทิน -:- 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    5 ก.พ. 63


 


การจราจรบนท้องถนนด้านหน้าโรงเรียนชื่อดังของกรุงเทพฯ ค่อนข้างคับคั่งในเวลาบ่าย ซึ่งเป็นเวลาเลิกเรียนตามปกติของเด็กนักเรียน สองข้างถนนเต็มไปด้วยรถยนต์ของผู้ปกครองที่มารอรับบุตรหลานจอดเรียงยาวจนสุดลูกหูลูกตา และหนึ่งในนั้นก็คือรถของ นลินฟ้า กุลปรียา หรือฟ้า สาวสวยใบหน้ารูปไข่ ผิวขาวอมชมพูวัยยี่สิบสองปี ที่มารอรับน้องชายต่างบิดา ซึ่งศึกษาอยู่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่สามของสถาบันการศึกษาชื่อดังแห่งนี้นั่นเอง

จูเนียร์ ทางนี้จ้ะ

เจ้าของร่างบอบบางโบกมือให้เด็กชายร่างผอมหน้าตาน่ารักในเครื่องแต่งกายของสถาบันการศึกษาแห่งนั้น เมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินแบกเป้ออกมาจากประตูโรงเรียน

พี่ฟ้า

เด็กชายจิระดนัย พัฒนเมธี หรือจูเนียร์ วัยเก้าขวบ เดินแกมวิ่งเข้าไปหาพี่สาวคนสวยด้วยรอยยิ้มสดใส เมื่อถึงตัวอีกฝ่ายก็รีบกระพุ่มมือไหว้อย่างรู้มารยาท

สวัสดีครับพี่ฟ้า

สวัสดีจ้ะ นลินฟ้าคลี่ยิ้มให้น้องชายที่อายุห่างจากตนถึงสิบสามปีอย่างอ่อนหวาน และลูบศีรษะทุยของแกอย่างรักใคร่

รีบขึ้นรถดีกว่าจ้ะ ข้างนอกอากาศร้อน

ครับ เด็กชายรับคำพี่สาวอย่างว่าง่าย และเปิดประตูรถด้านหน้าขึ้นไปนั่งอย่างเตรียมพร้อม ส่วนนลินฟ้าก็เดินอ้อมหลังรถไปนั่งประจำที่คนขับเช่นกัน

วันนี้คุณครูให้การบ้านมาเยอะไหมจ๊ะ

คนเป็นพี่สาวเอ่ยถามน้องชายร่วมมารดาขณะพารถคันงามที่ จิระ พัฒนเมธี พ่อเลี้ยงซึ่งได้จากโลกนี้ไปแล้วซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีก่อนเคลื่อนออกไปจากด้านหน้าโรงเรียนแห่งนั้นอย่างช้าๆ

หลายวิชาเลยครับพี่ฟ้า สงสัยคุณครูกลัวผมจะว่างช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์น่ะครับเด็กชายว่า

ถ้าตั้งใจทำจริงๆ ไม่กี่ชั่วโมงก็เสร็จจ้ะพี่สาวคนสวยเอ่ยด้วยรอยยิ้มบางๆ

ผมจะรีบทำให้เสร็จคืนนี้เลยครับ พรุ่งนี้จะได้รอต้อนรับพี่เจค

น้ำเสียงของเด็กชายจูเนียร์บ่งบอกถึงความกระตือรือร้น หากแต่ชื่อที่เด็กชายเอ่ยขึ้นมานั้นกลับทำให้รอยยิ้มบนดวงหน้าหวานของคนเป็นพี่สาวจืดจางลงเล็กน้อย ทั้งนี้ก็เพราะเธอไม่แน่ใจว่าพี่ชายต่างมารดาของเด็กชายคิดอย่างไรกับน้องชายของเขา เพราะตอนที่เธอย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้พร้อมกับมารดาเมื่อสิบกว่าปีก่อน เธอยังจำสีหน้าและแววตาของเด็กหนุ่มที่ชื่อโจฮาล หรือเจคได้เป็นอย่างดี

ตอนนั้นเธอยังเล็กมาก ยังไม่เข้าใจเรื่องของผู้ใหญ่ แต่เมื่อโตขึ้นจึงได้เข้าใจและไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่มารดาของตนทำแม้แต่นิดเดียว แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากเสียใจและรู้สึกผิดที่มีส่วนทำให้ครอบครัวของคนอื่นต้องแตกแยก

ดีมากจ้ะ

นลินฟ้าฝืนยิ้มให้น้องชายเพื่อไม่ให้แกสงสัยว่าเธอกำลังรู้สึกเช่นไรเมื่อนึกถึงผู้ชายที่ชื่อโจฮาล แต่กระนั้นเธอก็ยังเชื่อว่า เลือดที่ได้รับจากบิดาคนเดียวกันจะทำให้ทั้งสองผูกพันกันไม่มากก็น้อย

พี่ฟ้าคิดว่าพี่เจคจะชอบผมไหมครับ

นลินฟ้าถึงกับนิ่งอึ้งไปหลายอึดใจเมื่อจู่ๆ น้องชายก็ถามคำถามที่เธอไม่แน่ใจขึ้นมา แต่กระนั้นคนเป็นพี่สาวก็เลือกที่จะตอบไปในทางที่ให้กำลังใจ แม้จะรู้สึกหวั่นใจว่ามันอาจจะไม่เป็นไปตามนั้นอยู่มากมายก็ตาม

น้องชายของพี่ออกจะน่ารักและนิสัยดี ใครไม่ชอบก็แปลกแล้วจ้ะ

คำตอบของพี่สาวคนงามทำให้เด็กชายฉีกยิ้มกว้างอย่างภาคภูมิใจ จิระดนัยรับรู้ว่าตนมีพี่ชายที่อายุห่างกันค่อนข้างมากอยู่ที่ต่างประเทศจากบิดา ท่านเคยให้ภาพถ่ายของพี่ชายกับเขาหนึ่งใบ และเขาก็ตั้งมันไว้บนโต๊ะหัวเตียงนอนข้างๆ รูปครอบครัวนั่นเอง  

ผมตื่นเต้นมากเลยครับที่จะได้เจอพี่เจค พี่ฟ้าตื่นเต้นไหมครับ

ตื่นเต้นสิจ๊ะ

นลินฟ้าหันไปตอบน้องชายก่อนจะดึงสายตากลับไปยังท้องถนนเบื้องหน้า เธอยอมรับว่ารู้สึกตื่นตระหนกมากกว่าตื่นเต้นที่จะได้พบทายาทคนโตของพัฒนเมธี

คืนนี้ผมคงนอนไม่หลับแน่ๆ เด็กชายว่า ท่าทางตื่นเต้นกับการที่จะได้พบพี่ชายต่างมารดาจริงๆ

เป็นเอามากนะน้องชายพี่ นลินฟ้าสัพยอกน้องชายเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกบางอย่างในใจ

ก็ผมตื่นเต้นจริงๆ นี่ครับ เด็กชายสารภาพตามตรง

พี่รู้จ้ะ แต่พี่ว่าทำตัวให้เป็นปกติดีกว่านะจ๊ะ ตื่นเต้นมากๆ เดี๋ยวจะกลายเป็นเกร็ง

ผมจะพยายามครับพี่ฟ้า

ดีมากจ้ะ

เธอหันไปยิ้มให้น้องชายนิดหนึ่ง ก่อนจะดึงสายตากลับไปยังทิศทางเดิม จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องสนทนา ด้วยเกรงว่าน้องชายจะถามคำถามที่เธอตอบไม่ได้ และไม่อยากให้เด็กชายคาดหวังในตัวพี่ชายร่วมบิดาคนนั้นมากนัก เพราะวันที่เขาเดินออกไปจากบ้านพัฒนเมธี แววตาของเขามันมีแต่ความเคียดแค้นชิงชัง ซึ่งมันทำให้เธอรู้สึกกลัวเขาขึ้นมาจับหัวใจ

 

นับตั้งแต่ประมุขของบ้านและภรรยาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ บ้านพัฒนเมธีก็ดูเงียบเหงาลงถนัดตา สมาชิกทุกคนตกอยู่ในความเศร้าเสียใจต่อการจากไปอย่างไม่คาดฝันนั้น ไม่เว้นแม้แต่คนรับใช้

แต่เช้าวันนี้ดูเหมือนจะเป็นวันแรกที่บ้านพัฒนเมธีดูครึกครื้นผิดหูผิดตา ทุกคนมีสีหน้าตื่นเต้นเมื่อทราบว่าทายาทอันดับหนึ่งของตระกูลพัฒนเมธีจะเดินทางมาพักที่บ้านหลังนี้เพื่อรับฟังการอ่านพินัยกรรม ซึ่งจะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้ และคนที่มีอาการตื่นเต้นยิ่งกว่าใครทั้งหมดก็คือทายาทอันดับสองของตระกูลนั่นเอง

*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์

ขอบคุณคำติชมและทุกๆ กำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ธัญวลัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น

  1. #490 tungkn4841 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:20

    สื่งที่ 2พี่น้องไม่คาดคิดกำลังจะเกิดขึ้นในชีวิตพร้อมกับการมาของพี่ชายต่างมารดา รอไรเตอร์มา up ต่อ

    #490
    0
  2. #9 paiky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 10:21
    อัพเรื่อยๆ นะคะ ติดตามอยู่ค่ะ
    #9
    0