เหยื่อรักมาเฟีย

ตอนที่ 2 : เหยื่อรักมาเฟีย : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,051
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    18 ก.ค. 62





ผมว่าเธอสวยใสเป็นธรรมชาติดีนะครับไซม่อนวิจารณ์ตามตรง

เรื่องนั้นฉันไม่เถียงนายหรอก แต่ฉันเคยได้ยินมาว่า ผู้หญิงที่มีจมูกโด่งรั้นแบบนี้มักจะดื้อรั้น ไม่ยอมคน ฉันคงจะปวดหัวมากถ้าหากเอาเจ้าหล่อนเข้ามาอยู่ในบ้าน 

ต่อให้เธอคนนั้นดื้อรั้น เอาแต่ใจ ไม่ยอมคน แต่ผมมั่นใจว่าเจ้านายจะต้องสยบเธอได้อย่างแน่นอนครับ เพราะที่ผ่านๆ มา ผมไม่เห็นผู้หญิงคนไหนจะต้านทานเสน่ห์ของเจ้านายได้สักคนไซม่อนกล่าวอย่างมั่นอกมั่นใจในเสน่ห์และความสามารถของผู้เป็นเจ้านาย

ผู้หญิงไม่ได้เหมือนกันทุกคนหรอกนะ แต่เมื่อคล้ายน้ำค้างเป็นตัวแปรสำคัญ ฉันก็จะทำให้เธอตกอยู่ภายใต้อำนาจของฉันให้ได้

มาเฟียหนุ่มกล่าวอย่างหมายมั่นปั้นมือ      

เจ้านายจะทำยังไงต่อไปครับ

รีบดำเนินการตามแผนที่วางเอาไว้ ก่อนที่เจ้าเหวินหลงจะรู้ตัวแล้วชิงแต่งงานตัดหน้าฉันเสียก่อน

ถ้าอย่างนั้นผมจะส่งคนตามประกบเป้าหมาย สบโอกาสเมื่อไรจะเริ่มปฏิบัติการตามแผนทันทีเลยครับ

ดีมาก อ้อ! อย่าให้เรื่องนี้ถึงหูคนที่บ้านเบอร์นาร์ดเด็ดขาดเข้าใจไหม

ผู้เป็นเจ้านายพยักหน้าอนุญาต แต่ท้ายประโยคก็ไม่ลืมกำชับคนสนิทให้ปิดเรื่องดังกล่าวไว้เป็นความลับ

เข้าใจครับเจ้านาย ผมจะรีบไปดำเนินการเดี๋ยวนี้เลยครับ

คนสนิทและบอดี้การ์ดมือหนึ่งรับคำอย่างแข็งขัน จากนั้นจึงหมุนกายหมายจะก้าวออกไปจากห้อง

เดี๋ยวก่อนไซม่อนคิงส์ตันร้องเรียกคนสนิทเอาไว้ เมื่ออีกฝ่ายหันกลับมาก็ออกคำสั่งเพิ่มเติมตามไป๋ซานให้เข้ามาพบฉันด้วย

ครับเจ้านายคนเป็นลูกน้องรับคำอีกครั้ง ก่อนจะพาตัวเองออกไปจากห้องของผู้เป็นนาย

คล้ายน้ำค้าง

ลับร่างของคนสนิท คิงส์ตันก็มีสีหน้ายุ่งยากใจเมื่อคิดถึงเป้าหมายของตน ซึ่งก็คือคนที่เคยมีกรณีพิพาทกับเขาเรื่องอุบัติเหตุบนท้องถนนที่เมืองไทย เหตุการณ์ในวันนั้นทำให้เขาพอจะรู้นิสัยของเธออยู่บ้าง ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ แต่เธอร้ายกาจมิใช่เล่น การจะให้เจ้าหล่อนยอมเป็นภรรยาของเขาคงจะไม่ง่ายนัก ซึ่งก็ทำให้มาเฟียหนุ่มหนักใจอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน

      

คุณน้ำค้าง! ทำไมถึงลงไปคลานเหมือนมะ...เอ่อ...แมวอย่างนั้นล่ะคะ

เจ้าของร่างท้วมเอ่ยถามนายสาวคนสวยอย่างสงสัย เมื่อเปิดประตูห้องนอนโทนสีครีมอ่อนสบายตาเข้ามาในตอนสายแล้วพบว่า เจ้าของห้องกำลังคลานอยู่รอบๆ เตียงนอนขนาดใหญ่ราวกับสัตว์สี่ขา  

น้ำค้างกำลังหาแหวนหมั้นของพี่เหวินหลงอยู่ค่ะป้านวล

น้ำค้างหรือคล้ายน้ำค้าง อุดมภาคย์ สาวไทยวัยยี่สิบสองปีเศษตอบคำถามของนวลนง แม่บ้านวัยกลางคนที่ดูแลตนมาตั้งแต่อายุสิบปี ขณะที่สายตาก็คอยมองหาของสำคัญที่ตัวเองได้ทำหล่นหายอย่างเอาเป็นเอาตาย

คุณน้ำค้างทำแหวนหมั้นของคุณเหวินหลงหายเหรอคะนวลนงทวนถามพร้อมกับเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย

ค่ะ ใส่อยู่ที่นิ้วแท้ๆ ไม่รู้หลุดหายไปได้ยังไง

คล้ายน้ำค้างรับคำและบ่นพึมพำอย่างไม่สบายใจ เพราะของที่หายไปคือแหวนเพชรที่เจ้าเหวินหลง เจ้าของบ้านที่หญิงสาวพักอาศัย อีกทั้งยังเป็นชายหนุ่มที่เธอเคารพรักและไว้เนื้อเชื่อใจใช้หมั้นหมายเธอเมื่อเดือนก่อน ตอนนี้เจ้าเหวินหลงดูแลกาสิโนของตระกูลเจ้าอยู่ที่มาเก๊า และทุกครั้งที่เขาว่างก็จะบินมาเยี่ยมเธอที่เมืองไทย หรือถ้าเธอว่างก็จะเป็นฝ่ายไปหาเขาที่มาเก๊า

งั้นเดี๋ยวป้าช่วยหานะคะ อาจจะหล่นอยู่ในห้องน้ำก็ได้ค่ะ

ขอบคุณค่ะป้านวลหญิงสาวเงยหน้าขึ้นกล่าวขอบคุณผู้มากวัยพร้อมกับส่งรอยยิ้มขอบคุณไปให้

ใจเย็นๆ นะคะ อีกเดี๋ยวก็หาเจอค่ะ แม่บ้านเอ่ยปลอบเสียงนุ่มเมื่อเห็นสีหน้ากังวลใจของอีกฝ่าย ก่อนจะสาวเท้าไปยังห้องน้ำ เพื่อจะช่วยหาแหวนหมั้นอีกแรงหนึ่ง 

ทำของสำคัญหายแบบนี้ จะต้องถูกพี่เหวินหลงดุเอาแน่ๆ เลย

ร่างบางรำพึงกับตัวเองอย่างไม่สบายใจพลางกวาดสายตาหาแหวนหมั้นของตนต่อไปอย่างตั้งใจ แต่ทว่าหาจนทั่วห้องก็ไม่พบ

ในห้องน้ำก็ไม่มีค่ะคุณน้ำค้าง ป้าหาทุกซอกทุกมุมแล้วค่ะนวลนงเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับรายงานผลให้คนที่ยืนหน้าหมองอยู่กลางห้องนอนได้ทราบ

ในห้องนอนก็ไม่มีเหมือนกันค่ะป้านวล

ป้าว่าคุณน้ำค้างน่าจะทำหล่นหายที่อื่นมากกว่าค่ะ เพราะถ้าหายในห้องก็ต้องเจอสิคะ

ถ้าจะหล่นหายก็คงจะเป็นบริเวณบ้านนี่แหละค่ะ เพราะเมื่อวานน้ำค้างไม่ได้ออกไปไหน

อืม...ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวป้าให้เด็กๆ ช่วยหาที่ชั้นล่างนะคะ อาจจะหล่นแถวๆ ห้องโถง หรือไม่ก็ห้องนั่งเล่น

ค่ะป้า ช่วยกันหน่อยนะคะ เพราะถ้าหาไม่เจอ พี่เหวินหลงจะต้องโกรธและต่อว่าน้ำค้างแน่ๆ เลยค่ะคล้ายน้ำค้างทำหน้าเศร้า

คุณน้ำค้างไม่ได้ตั้งใจทำหายนี่คะ คุณเหวินหลงไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ ทำใจให้สบายนะคะ บ่ายๆ เราค่อยหากันใหม่ ตอนนี้ลงไปกินข้าวมื้อกลางวันกันก่อนดีกว่านะคะ ป้าสั่งเด็กให้ตั้งโต๊ะรอแล้วค่ะ

ค่ะป้านวลแม้ว่าตอนนี้จะไม่นึกอยากรับประทานอาหาร แต่คล้ายน้ำค้างก็รับคำอย่างว่าง่าย เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายเสียน้ำใจนั่นเอง

ไปค่ะ กินข้าวเสร็จจะได้มีแรงหาแหวนต่อ อย่าวิตกไปเลยนะคะคนดีของป้า

นวลนงเอ่ยชวนด้วยรอยยิ้มละไม ก่อนจูงมือหญิงสาวที่ตนรักและเอ็นดูเหมือนลูกในไส้พาเดินลงไปยังห้องอาหารชั้นล่างเพื่อรับประทานอาหารกลางวัน

*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

83 ความคิดเห็น

  1. #66 dekbanna (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 06:00
    แหวานหายเป็นลางบอกเหตุป่าวนะ
    #66
    0