ตอนที่ 1 : Chapter 1 || ทารก เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารำคาญที่สุดในโลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    17 เม.ย. 62






CHAPTER 1
ทารก เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารำคาญที่สุดในโลก







               กรี๊ดดดดดดดด!!”

               อดทนไว้นะคะดัชเชส อีกนิดเดียวค่ะ!”

               ฮือออ ฉันเจ็บ จะไม่ไหวแล้ว! กรี๊ดดด!”

               ออกแล้วๆๆๆ!!”

               เสียงชุลมุนวุ่นวายดังไม่ขาดสายเมื่อรู้ว่าดัชเชสภรรยาสุดรักสุดหวงของดยุกลิออนแห่งตระกูลเฟลิเซียน่าที่ยิ่งใหญ่คลอดบุตรก่อนกำหนดตั้ง3วัน เป็นเหตุให้เตรียมตัวกันไม่ทัน กว่าหมอหลวงประจำตระกูลจะมาถึงก็ปาไป1ชั่วโมงกว่าๆ

                ได้ลูกสาวค่ะดัชเชส แถมน่ารักน่าชังทีเดียว

                เอ็มม่า เมดสาวคนสนิทของดัชเชสลูซี่เอ่ยบอกกับคนเพิ่งได้เป็นแม่ลูกสองหมาดๆด้วยความดีใจที่ปิดไม่มิด

                ฮะๆ สงสัยเอ็มม่าคงต้องงานเยอะขึ้นแน่เลย ต้องเลี้ยงทั้งทีโอและ-----

               "ท่านแม่ น้องปลอดภัยไหมครับ!"

               "ที่รัก! ลูกปลอดภัยใช่ไหม!"

               เสียงผู้มาใหม่เรียกความสนใจของคนในห้องให้หันไปมอง ลูซี่มองสามีและลูกชายตัวดีด้วยสายตาตำหนิที่เสียงดังทำให้ทั้งสองง่อยลงเมื่อเจอกับสายตาของคนที่เป็นใหญ่ในบ้าน

               "สภาพนั้นอะไรกันคะ แข่งกันวิ่งมาหรือไง"

               เป็นไปตามคาด ดยุกลิออนกับบุตรชายทีโอสะดุ้งด้วยความตกใจก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นยิ้มแหย่

               "แหะๆ พอดีเจอกันระหว่างทางน่ะที่รัก แล้วไหนลูกล่ะ"

               ลิออนตอบหญิงสาวตรงหน้าก่อนจะเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นเมื่อนึกถึงอีกหนึ่งชีวิตที่เพิ่งเกิดมาดูโลกใหม่ๆ

               "จะลองอุ้มดูไหมคะท่านดยุก"

               เอ็มม่าอุ้มทารกตัวน้อยในอ้อมกอดให้ผู้มาใหม่ที่ตอนนี้กำลังทำท่าทางตื่นเต้นสุดขีดราวกับนี่เป็นครั้งแรกที่ตนนั้นมีบุตร

               ลูซี่ เอ็มม่าและทีโอมองชายสูงศักดิ์ที่มีฐานะเป็นถึงดยุกผู้ยิ่งใหญ่เพียบพร้อมทั้งหน้าตาและฐานะ มีแต่คนหวั่นเกรงและเกรงใจแถมยังเป็นรองเพียงราชาแต่ตอนนี้กลับเป็นเพียงผู้ชายธรรมดาๆที่กำลังอุ้มลูกน้อยเก้ๆกังๆจนหลายๆคนอดที่จะขบขันกับภาพตรงหน้าเสียมิได้

               "ลิออนอุ้มดีๆหน่อย เดี๋ยวลูกก็ตกหรอก"

               ลูซี่เอ่ยปรามสามีที่ทำหน้าไม่สู้ดีนัก หญิงสาวส่ายหน้าให้กับภาพตรงหน้าก่อนที่รอยยิ้มจะผุดขึ้นมาประดับใบหน้าเรียวสวย 

               "โธ่ ท่านพ่อ! ผมก็อยากอุ้มน้องเหมือนกันนะครับ!"

               "ไม่ได้! ถ้าน้องตกไปจะทำยังไง"

               "แล้วที่ท่านพ่ออุ้มมันต่างจากเกือบตกตรงไหนกันครับ"

               "ตรงที่ฉันอุ้มดีกว่า"

               "ไม่มีเหตุผลเลย ท่านพ่องี่เง่าที่สุด!"

               ภาพพ่อลูกทะเลาะกันสร้างเสียงหัวเราะให้กับข้ารับใช้ที่มามุงดูกันอยู่หน้าประตู เอ็มม่ามองด้วยความเอ็นดูให้กับความเด็กของท่านดยุกกับความดื้อรั้นของท่านชาย ซึ่งลูซี่เองก็ไม่ต่างกัน เธอยอมรับว่าครอบครัวของเธอตอนนี้มีความสุขมากจริงๆ

               และแน่นอนว่าคนรับใช้ที่อยู่มานานหรือเพิ่งเข้ามาก็มีความรู้สึกไม่ต่างกัน ปกติพวกท่านก็ทะเลาะกันอยู่แล้ว แต่วันนี้พิเศษตรงที่มีอีกหนึ่งชีวิตเกิดมาเท่านั้น

               "แงงงงงง"

               เป็นครั้งแรกที่เด็กน้อยในอ้อมกอดของผู้เป็นพ่อร้องขึ้นมา ทำให้ไม่เกิดการวางมวยของสองพ่อลูกแต่ต้องรีบกุลีกุจอหาทางกล่อมเด็กสาวที่ดูเหมือนตอนนี้จะหงุดหงิดน่าดู

               "ลิออน ทีโอ เห็นไหมน้องร้องแล้ว เพราะทั้งคู่ทะเลาะกันเสียงดังน่ะสิ"

               "คุณผู้ชายกับคุณชายใช้ไม่ได้เลยนะคะ"

               "ใช่ๆ"

               เสียงของลูซี่ เอ็มม่าและคนรับใช้คนอื่นดังขึ้นทำให้ท่านดยุกที่ตอนนี้ไม่เหลือเค้าโครงความน่าเกรงขามกับทีโอน่าจ่อยก่อนจะหันไปโวยวายใส่จนเกิดเสียงหัวเราะขึ้นอีกครั้งในคฤหาสน์

               เป็นความสุขและเสียงหัวเราะเล็กๆแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ภาพวันยินดีที่หลายๆคนในนี้จดจำไปอีกนาน

               "แงงงงงง ฮึกๆ แงงงง"

               "โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคะ โอ๋เอ๋นะคนดีของพ่ออ"

               ลิออนที่พยายามกล่อมลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนให้หยุดร้องด้วยอาการประมาท

               "ท่านพ่อไม่ได้เรื่องเลย ให้ผมกล่อมเองดีกว่า"

               ทีโอเองก็ไม่ยอมแพ้หาทางจะอุ้มน้องสาวให้ได้

               "หยุดปากไปเลยทีโอ!"

               "หยุดได้แล้วลิออน ทีโอ เอาลูกมาให้ฉันหน่อยลิออน"

               ร่างสูงเดินเข้าไปหาภรรยาสุดที่รักที่กาลเวลาไม่ได้ทำให้ความสวยของเธอลดลงเลยแม้แต่น้อยกลับกันมันกลับทำให้เขายิ่งรักเธอมากขึ้นแม้ในเวลานี้เธอจะอ่อนแอและอ่อนแรงจนน่าใจหายก็ตาม

               ดยุกหนุ่มอุ้มเด็กน้อยให้อีกฝ่ายด้วยความระมัดระวังก่อนที่เด็กน้อยจะตกไปอยู่ในอ้อมกอดของผู้เป็นแม่

               "โอ๋ๆนะคะ เอ๊เอ๋"

               "ฮึก อึก"

               "ฮึบไว้ๆ เก่งมากค่ะคนดีของแม่"

               ราวกับปฏิหาริย์ร่างเล็กหยุดร้องกระทันหันทำให้ดัชเชสลูซี่ยิ้มอ่อนโยนก่อนที่ร่างเล็กจะหลับไปราวกับเธอเป็นที่พักพิงที่ปลอดภัยที่สุด

               "ง่ะ ทำไมลูกหยุดร้องง่ายแบบนี้ล่ะ แล้วทำไมตอนผมไม่หยุดล่ะ ฮือออ"

               ลิออนตัดพ้อด้วยความเศร้า เสียใจที่โดนลูกสาวเมิน

               "เพราะท่านพ่อกากยังไงล่ะ! คิกๆ"

               "คุณชายทีโอไม่สุภาพเลยนะคะ"

               เอ็มม่าเอ็ดทีโอเบาๆก่อนที่ทีโอจะหันหน้าหนีไม่รู้ร้อนรู้หนาว

               "อลิซ...."

               จู่ๆลู่ซี่ที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นทำให้หลายๆคนสงสัยก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้ม

               "อลิซ เฟลิเซียน่า คือชื่อของเด็กคนนี้"








               "เอ็มม่าาาาาา ตามมาให้ทันน้าาา" 

               "คุณหนูอย่าวิ่งไวสิคะ! เดี๋ยวก็หกล้มหรอกค่ะ"

               "คิก ไม่ล้มหรอ--ว๊ายย!"

               "คุณหนู!"

               "ฮึก เจ็บง่า แงงงงง"

               "ดิฉันเตือนแล้วไม่ฟังนะคะ เห็นไหมเจ็บตัวเลย"

               "ฮึก"

               "เดี๋ยวดิฉันไปเอากล่องพยาบาลก่อนนะคะ นั่งรอตรงนี้อย่าไปไหนเด็ดขาดนะคะคุณหนู"

               "อื้อ" 'จะไปแบบไม่ให้จับได้เลยเอ็มม่า'

               เธอในตอนนี้อายุ4ขวบซึ่งเป็นวัยที่เหมาะแก่การเล่นซนและอยากรู้อยากเห็นสุดๆ ไม่แปลกเลยที่ท่านแม่จะส่งเอ็มม่ามาดูแล

               "ใครจะไปอยากนั่งๆนอนๆเล่นแต่ในบ้าน(คฤหาสน์)กันล่ะ! แอบออกไปเล่นดีกว่า ฮิๆ"

               ไม่รอช้าเธอก็รีบปีนต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกลโดยไม่สนบาดแผลที่หกล้มเมื่อกี้เลยสักนิดราวกับว่ามันเป็นเพียงน้ำแดงที่ไหลเลอะขา

               แต่จนแล้วจนรอดเธอก็ไม่สามารถปีนขึ้นไปที่กิ่งมันได้จนเธอเริ่มหงุดหงิดเพราะสภาพเธอตอนนี้ไม่ต่างจากลูกลิงเลยสักนิด! ผมเผ้ารุงรัง เสื้อผ้าเลอะดิน ขามีแผล แก้มมีรอยกิ่งไม้เกี่ยว 

               อย่าบอกใครล่ะว่านี่คือคุณหนูอลิซ เฟลิเซียน่าลูกสาวคนเล็กของดยุกลิออนที่หล่อเหลากับดัชเชสลูซี่ที่สวยสง่า

               "ปีนยากปีนเย็นนักนะไอ้ต้นไม้บ้า!"

               ร่างเล็กฟึดฟัดแต่ก็ไม่ได้ลดละความพยายาม ปีนป่ายเป็นลิงต่อไป

               แน่สิ! เธอจะต้องออกไปเล่นข้างนอกให้สนได้!

               "ทำอะไรของเธอน่ะ"

               "หืม? เห้ยยยย!!"

               เธอที่ปีนมาจนเกือบถึงกิ่งไม้ดันเผลอตกใจกับเสียงทักทายด้านล่าง เมื่อมองลงไปก็พบกับเด็กชายที่ดูแล้วน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ แต่ประเด็นคือ มันคือใคร!

               ด้วยความที่ตกใจมากไปหน่อยโดยลืมไปว่าตอนนี้ตนปีนต้นไม้อยู่จึงตกมาใส่อีกฝ่ายเต็มๆ

               "โอ้ยยยยย ทำบ้าอะไรของเธอน่ะ!"

               "นายนั้นแหละมาทำบ้าอะไรในสวนบ้านฉันยะ! แล้วนายเข้ามาได้ยังไง!"

               เมื่อได้สติก็รีบเอ่ยปากด่าอีกฝ่ายตามฉบับคุณหนูผู้ไม่ยอมแพ้ ให้ตายเถอะ ดีนะเธอใส่กางเกงไว้ใต้กระโปรง!

               "โว้ยย ก่อนจะถามอะไรอ่ะลุกออกไปก่อนได้ไหม หนัก!"

               ไม่ลืมกระแทกเสียงใส่คำว่า 'หนัก' เต็มๆหน้าให้เธอช็อคเล่น

               หมอนี่กล้าดียังไง เธอไม่ได้หนักแค่อุดมสมบูณณ์ตามมาตราฐานเด็กผู้หญิงโว้ย!

               "นาย!"

               "เธอ!"

               เมื่อรุกขึ้นได้ทั้งสองฝ่ายก็ยกมือจ้องหน้ากันเขม่ง ราวกับพร้อมวางมวยได้ทุกเมื่อ

               จ้องมาจ้องกลับ ด่ามาด่ากลับ คุณหนูอลิซแฟร์ๆ!

               "ว้ายตายแล้ว อลิซ!"

               "คุณหนู!"

               ชิบหาย แม่มา!









ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ตัวการ์ตูน Gif TALK ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ตัวการ์ตูน Gif



เดี๋ยวนะอลิซ! เปิดมาก็หาเรื่องทะเลาะเลยเหรอคะลูกกก แหม นิสัยน้องนี่ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ ทำไมเหมือนเห็นน้องในร่างขุ่นพี่กับขุ่นพ่อตอนแรกๆเลยค่ะ 555555555


ขอชี้แจ้งก่อนนะคะ! เรื่องนี่เป็นแนวนางร้ายที่ตัวเอกของเราไม่ได้มีใครมาสิงหรือรู้อนาคตล่วงหน้าเลยค่ะ! แบบเหมือนชีวิตของน้องคือท่านหญิงอลิซ เฟลิเซียน่าอยู่แล้วทั้งกายและจิตใจ ไม่มีวิญญาณอื่นมาผสมปนเปเด็ดขาด! เนื้อเรื่องไม่ฮาเร็ม พระเอกล็อคไว้แล้ว แต่สามารถลงเรือได้ตามสบาย ซึ่งเรื่องนี้จะมีไทม์ไลน์3ภาคใหญ่ๆคือตอนเด็ก เข้าเรียน และตอนโตค่ะ แน่นอนว่าจะพยายามพยุงเรื่องนี้ให้จบให้ได้ค่ะ!


ฝากติดตามชีวิตของน้องอลิซและครอบครัวสุขสันต์ที่มาพร้อมกับมิตรภาพในวัยเด็กได้เลยค่ะ อย่าลืมติดตามกันไปนานๆยาวถึงภาคจบเลยนะคะ!




สถานะ | ยังไม่ได้ตรวจคำผิด




ขอบคุณธีมน่ารักๆนะคะ!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #5 Private world (@kkkamonrudee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 02:18

    น่ารักดีชอบๆ555 ไม่ได้เห็นนานแล้ว
    #5
    0
  2. #3 -°`• LADY​ BELL (@AdminNoblesse) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 19:40
    ชอบภาพgif อ่ะ5555+
    #3
    0
  3. #2 Zandaka1511 (@Zandaka1511) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 23:13
    มาต่อเร็วเด้อ สู้ๆนะค้าาา สนุกมากก
    #2
    0