คัดลอกลิงก์เเล้ว

S.fic : Fruits Basket : Waiting

โดย MM.Mixxa

Pairing : Shigure x Akito คำสาปที่แรกเริ่มจากพระเจ้าที่ขี้เหงา เหล่าสัตว์ที่ถูกเชิญมางานเลี้ยง ..หนู วัว เสือ กระต่าย.. สิบสอง ..สัตว์สิบสองตัว วงศ์วานแห่งนักษัตร งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

ยอดวิวรวม

308

ยอดวิวเดือนนี้

11

ยอดวิวรวม


308

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


7
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  19 พ.ย. 61 / 22:41 น.
นิยาย S.fic : Fruits Basket : Waiting

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

S.fic : Fruits Basket : Waiting


Pairing : Shigure x Akito


Author : MM.MIXXA



..

.

คำสาปที่แรกเริ่มจากพระเจ้าที่ขี้เหงา

เหล่าสัตว์ที่ถูกเชิญมางานเลี้ยง ..หนู วัว เสือ กระต่าย.. สิบสอง ..สัตว์สิบสองตัว

วงศ์วานแห่งนักษัตร

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

b
e
r
l
i
n
?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 19 พ.ย. 61 / 22:41




..

.

คำสาปที่แรกเริ่มจากพระเจ้าที่ขี้เหงา

เหล่าสัตว์ที่ถูกเชิญมางานเลี้ยง ..หนู วัว เสือ กระต่าย.. สิบสอง ..สัตว์สิบสองตัว

วงศ์วานแห่งนักษัตร

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

..

.

.

‘ ถ้าพระเจ้าเป็นคนจริงๆ ต้องเป็นคนขี้เหงามากแน่ๆ ‘

เป็นประโยคที่โซมะ ชิงุเระอ่านเจอในหนังสือ

มือปิดหนังสือเมื่ออ่านมันจบ ปกหนังสือเป็นหนังกำมะหยี่ ขนาดรูปเล่มเล็กๆ ..หนังสือปรัชญาคำคมพร้ำเพ้อ.. เขาวางหนังสือลงบนโต๊ะ.. นัยน์ตาสีเข้มมองออกไปข้างนอกห้องสี่เหลี่ยม..

ถ้าหากพระเจ้าเป็นคน ..มีรูปลักษณ์ดั่งเฉกเช่น..

ร่างเล็กในชุดยูกาตะนั่งอยู่ชานไม้ด้านนอก ผมสีดำเหยียดตรงตัดสั้นรับกับรูปหน้ามน

..นั่นคือ ‘พระเจ้า’ 

.

พระเจ้าของเขา.. และเหล่านักษัตร

.

ร่างสูงเคลื่อนกายออกจากห้องสี่เหลี่ยม นั่งลงข้างๆพระเจ้าของเขา ” ชิงุเระ “

พระเจ้าเรียกชื่อของเขา

..ดวงตาสีดำกลมโตกระพริบปริบๆ พวงแก้มขาวผ่อง จมูกเล็กๆโด่งรั้นกับริมฝีปากบาง

พระเจ้าที่มีรูปลักษณ์เปราะบาง ..น่ารักน่าเอ็นดู.. ส่วนเขา.. เป็น ‘หมา’ ผู้ซื่อสัตย์

ความสัมพันธ์ของเขากับพระเจ้า ..ช่างน่าพิศวง ..สายสัมพันธ์ของพระเจ้ากับพวกนักษัตร

สายใยที่ผูกสัมพันธ์ ..ลึกล้ำยิ่งกว่าสายใยรักของพ่อแม่

….

.

ชิงุเระจำช่วงเวลานั้นได้ ..ที่พระเจ้าถือกำเนิด ..โซมะ อากิโตะในครรภ์ของมารดา

.เสียงหนึ่งดังแว่ว.. ราวกับกระดิ่งจากสรวงสวรรค์

มีเพียงเหล่านักษัตรเท่านั้นที่ได้ยิน ..เขา ..คุเรโนะ ..อายาเมะ

มารวมตัวกันโดยมิได้นัดหมาย..

มารดาของอากิโตะอยู่ตรงหน้า หญิงสาวที่มีผมสีดำยาวสยาย ทั้งยังมีความงามแบบลึกลับ

ชุดกระโปรงยาวพริ้วแนบกับเรือนร่างของหล่อน ..มีเพียงช่วงท้องที่นูนขึ้นมา..

พระเจ้า พระเจ้าอยู่ที่นั่น

เมื่อรับรู้ว่าพระเจ้าเกิดมาในท้อง ใบหน้าของเจ้าหล่อนก็บิดเบี้ยว

.

.

.

“….”

ชิงุเระหลั่งน้ำตาเมื่อพบกับใบหน้าของพระเจ้าครั้งแรก.. 

ความรู้สึกประหลาดมันเอ่อล้นออกมา หลั่งออกเป็นหยาดหยดน้ำตาอันพิสุทธิ์..

โซมะ อากิโตะในตอนนั้น.. เป็นเด็กสาวที่มีใบหน้ากลมและไร้เดียงสา ‘เธอ’ ผู้เกิดมาเพื่อได้รับความรักท้วมท้น.. ทั้งคนในตระกูลโซมะ บิดาและเหล่านักษัตร

ยกเว้นแม่ของเธอ

.

.

ทันทีที่โซมะ อากิโตะเกิดมาเป็นผู้หญิง จิตริษยาของหล่อน’นั้นแรงกล้า

หล่อนไม่อยากสัมผัส ไม่อยากโอบอุ้ม ยิ่งเห็นอากิโตะในอ้อมแขนของโซมะ อากิระ..

หล่อนยิ่งชิงชัง 

.

ไม่อยากให้คุณมอบความรักให้กับใคร

คุณอากิระ ..มีแค่ฉันคนเดียวก็พอ

.

.

หล่อนไม่มองอากิโตะเป็นลูกสาว แต่มองเป็นผู้หญิงคนนึง..

ผู้หญิงที่แย่งชิงความรักสามีของหล่อนไป

.

.

.

‘ เลี้ยงเด็กคนนี้ให้เป็นผู้ชาย ‘

คำสั่งของมารดา ..เร็นหวาดกลัวลูกสาวของหล่อน ..หวาดกลัวความเป็นหญิง..

พระเจ้าถูกโยนลงในเบ้าหลอมที่บิดเบี้ยว ..เด็กสาวที่ไร้เดียงสาคนนั้น

โซมะ อากิโตะ …หลอมรวมจากความรักของคนเป็นพ่อ และ ความชิงชังของคนเป็นแม่

..

.

.

‘ ..ฮึก ชิงุเระ ‘

ใบหน้าอาบน้ำตา ซบที่ไหล่ของเขา ..ร้องไห้จนไม่รู้ว่ารอบที่เท่าไหร่

อากิโตะ.. ร้องไห้มากกว่าหัวเราะซะอีก

.

.

เขาอุ้มพระเจ้าไว้ในอ้อมแขน กอดปลอบประโลม ..’สุนัข’ ที่ทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์

เขารู้ว่าพระเจ้าโหยหาความรัก.. เมื่อสูญเสียโซมะ อากิระ ..บุคคลที่รักยิ่ง

โซมะ เร็นยิ่งสาดความเกลียดชังเข้าใส่ยิ่งกว่าห่ากระสุน

..รัก ..รัก ..ลูกเกิดมาเพื่อเป็นที่รัก..

มือน้อยๆของอากิโตะจับเสื้อของเขาไว้แน่น..

อ้อมแขนของเขากอดกระชับ ผิวเนื้อของอากิโตะนุ่มนิ่ม จมูกสูดกลิ่นกาย.. ประสาทสัมผัสของเขาโดดเด่นเหมือนกับสุนัข ..กลิ่นตัวของอากิโตะ ..มันกำซาบแทรกผ่านเนื้อผ้า ฝังเข้าลึกทั่วทุกอณูของร่างกายของเขา

.

หมาที่จดจำกลิ่นของเจ้าของจนวันตาย

..

.

.

อากิโตะ คือ เด็กสาว..

เด็กสาวที่ห่อหุ้มเปลือกนอกของตัวเองด้วยความแข็งกระด้าง

..เปราะบางและโศกเศร้า..

.. ช่างเรียกร้องและเอาแต่ใจ..

แต่ถึงกระนั้น.. มันก็น่าเอ็นดูในสายตาของคนที่โตกว่า

อาจเพราะว่าเขาเข้าใจ.. พวกเขาเข้าใจ ..เขา คุเรโนะ ฮาโตริ อายาเมะ(?)

เข้าใจว่าเพราะเหตุใดอากิโตะถึงเป็นแบบนั้น

.

.

.

” ชิงุเระ ชอบฉันรึเปล่า ? “

ชิงุเระเงยหน้ามอง สบเข้ากับดวงตาสีดำกลมโตไร้เดียงสา

” เธอไล่ถามคำถามนี้กับทุกคนรึเปล่า ? ” เขาถาม

 ” ฉันถามแค่เธอคนเดียว “

” ชอบฉันรึเปล่า ?”

เขาคลี่ยิ้มบางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะในใจ คำถามที่ซื่อตรงของเด็กน้อย..

..ช่วยไม่ได้แฮะ..

เดินไปที่พุ่มดอกซึบากิ เด็ดดอกไม้ออกจากขั้ว ยื่นดอกไม้ให้เด็กสาวตรงหน้า

” ฉันคิดถึงเธอยิ่งกว่าใครๆ.. “

” นี่เป็นความจริง “

ความจริงที่ไม่มีวันสั่นคลอน

พระเจ้าหยิบดอกไม้จากมือเขาแนบมันไว้ที่อก ..เป็นภาพที่อดไม่ได้ที่ทำให้เขาอยากจุมพิต

” ฉันรักเธอ อากิโตะ “

เรียวปากจรดลงผิวแก้ม ..แผ่วเบา.. นุ่มนวล ..หวานล้ำ

.

.

.

แม้วันเวลาผ่าน.. ชิงุเระยังจำวันนั้นได้ ..ผิวแก้มของอากิโตะระเรื่อเหมือนกับซากุระ..

ซากุระบนหิมะขาว

ชั่วขณะหนึ่งที่โลกทั้งใบมีแค่เขากับอากิโตะ ..คนสำคัญของกันและกัน

..มีแค่เขา.. กับอากิโตะเท่านั้น

.

.

.

อากิโตะ ..หลับนอนกับคุเรโนะ

ความจริงที่ได้รับรู้ ดวงตาคู่คมเย็นชา สีหน้าเย็นเยียบ.. เป็นสีหน้าที่ไม่คาดคิดว่าจะได้พบ.. โซมะ ชิงุเระเป็นชายที่ใบหน้าเปื้อนยิ้มเสมอ

แค่ครู่เดียว ..อารมณ์ร้อนที่โหมหระหน่ำ .. โซมะ ชิงุเระอยากจะขยี้ทั้งอากิโตะและคุเรโนะให้แหลกเป็นชิ้นๆ

สายใยสัมพันธ์ของพระเจ้ากับนักษัตร..

เขาอยากจะขยี้เส้นสายนั่นให้แหลก

เขาสูดหายใจลึก ..อารมณ์ที่พุ่งทะยานขึ้นสูงลดฮวบลง ..จะทำลายทุกอย่างในคราเดียว

นั่นไม่ใช่โซมะ ชิงุเระ

.

.

ผมสีดำของหล่อนแผ่สยายไปทั่วเสื่อ เรือนร่างของหล่อนงามระเหิดระหง ผิวเนื้อยังแน่นตึง

เรียวขาเกี่ยวกระหวัดสะโพกของเขาไว้แน่น

เสียงครางของหล่อน ..ดังแว่วเข้าหู ..เสียงของโซมะ เร็น

หล่อนใช้เรือนร่างตักตวงความสุข ..เฉลิมฉลองวัยสาวและชัยชนะของหล่อน

หลับนอนกับหนึ่งในนักษัตร  ..คนของพระเจ้า พระเจ้าที่หล่อนชิงชังเป็นที่สุด

..

เขาเสือกสะโพกเข้าหา ..ใบหน้าของคนใต้ร่างเป็นอีกคน ..ผู้หญิงที่ละม้ายคล้าย.. นัยน์ตาสีดำ เส้นผมของเธอ..

เขาก็ยังคงเป็น ‘หมา’ ผู้ซื่อสัตย์ ..

หลับนอนกับสิ่งมีชีวิตที่ใกล้เคียงกับ ‘เธอ’

อากิโตะ อากิโตะ

พระเจ้าของเขา ..ของเขา ..แค่เขาคนเดียวเท่านั้น

..

.

.

ค่ำคืนนั้น.. โซมะ ชิงุเระครุ่นคิดถึงแผนการบางอย่าง

.

.

” คร้าบ คร้าบ “

..

มือลากกระเป๋าเดินทางออกจากบ้าน

เมื่อเรื่องของเขากับเร็นรู้ไปถึงหูอาคิโตะ อากิโตะก็ออกคำสั่งไล่เขา

คนบอกข่าวไม่ใช่ใคร ก็เร็นนั่นเอง..

..

ผู้หญิงนี่น่ากลัวจริงๆน้า ~~

.

.

เขาหอบกระเป๋าออกจากตระกูลโซมะ นั่งแท๊กซี่ไปยังบ้านที่ตระเตรียมเอาไว้

ไม่เดือดร้อนอะไรที่ถูกขับไล่ออก

ไม่ยี่หระที่ถูกพระเจ้าพิโรธใส่

..

เจ็บปวดมั้ย อากิโตะ..

เจ็บเหมือนที่เขาเจ็บมั้ย..

เด็กโง่

.

.

.

คำสาปของคุเรโนะหายไปแล้ว..

.

หัวปากกาคอแร้งจรดลงที่กระดาษ ชิงุเระขีดเขียนหาไอเดียแต่งนิยายไปเรื่อยเปื่อย

นึกถึงหน้าบ.ก.ของตัวเอง ..ใกล้เดดไลน์แต่งานกระดึ๊บๆปานหอยทาก..

เขารู้ ..ถึงคุเรโนะไม่บอก แต่การที่อากิโตะไม่ยอมให้คุเรโนะออกห่างจากตัว..

นั่นก็พอเดาได้..

.

.

คำสาปมีวันเสื่อมสลาย..

.

.

ไม่จำเป็นต้องได้มีรักแท้ หรือ ได้รับจุมพิต.. คำสาปมีกาลเวลาของมัน..

..

.

รอยยิ้มวาดบนริมฝีปากบาง

..

ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก

แค่รอเวลานับถอยหลัง

..

เป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับโซมะ ชิงุเระ แต่ไม่ใช่สำหรับอากิโตะ

เส้นด้ายที่กำลังหลุดลอยไป เด็กสาวผู้กำสรวลพยายามยื้ดยุดมันไว้สุดความสามารถ

เธอคิดว่า.. หากไม่มีสายใยนั่น ..เธอก็ไม่เหลืออะไร

เธอไม่ใช่คนพิเศษ

ไม่เป็นที่ถูกรัก

.

.

เด็กโง่

.

.

.

.

ครืด..

.

มือเลื่อนเปิดบานหน้าต่าง พระจันทร์เสี้ยวลอยเด่น ..ชิงุเระนึกถึงประโยคนึงของนัตสึเมะ โซเซกิ

‘ พระจันทร์สวยจังนะ.. ‘

..

อากิโตะในชุดสูธ ปรากฏตัวต่อหน้าเขา ..จากเด็กสาวเติบโตเป็นหญิงสาว..

ใบหน้าแทบจะถอดมาจากโซมะ เร็น..

” ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ? ”

อากิโตะถามเขา

” คนที่ทำงานด้วยน่ะเหรอ “

” นอนด้วยกันแล้วเหรอ ? “

ปลายจมูดเชิดรั้น  ใบหน้ายังคงหยิ่งผยอง ..ใบหน้าของคนที่ถือตัวว่าศักดิ์สูงกว่า

” ..แหม่ “

เหงื่อตกข้างแก้ม ..เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่สุดในโลก

อากิโตะถอดสูธตัวนอกออก

” พูดเรื่องไม่เป็นเรื่อง ~ “

” ทีกับผู้หญิงคนนั้น.. ยังทำได้ “

” กับคนไหนล่ะ ? “

” ก็เร็นไงเล่า!! ” 

สาดความเกรี้ยวกราดใส่เขา

” ..กับผู้หญิงคนนั้น”

” ชิงุเระ ชิงุเระ..”

” รักผู้หญิงคนนั้น !! ” 

.

.

” ฉันคิดถึงเธอยิ่งกว่าใครๆ.. “

” นี่เป็นความจริง “

.

.

จังงังเมื่อได้ยินคำพูดนั้น

เขาจำได้  ‘เธอ’จำได้

ไม่มีวันลืม

..

” ..นายยังไม่ลืม ” 

” ไม่ได้บอกซะหน่อยว่าลืมไปแล้ว “

อากิโตะกำหมัดแน่น

” แล้วทำไมต้องมาทำเป็นทดสอบด้วยเล่า !? ” 

” ไม่ได้ทดสอบ “

” ไม่เข้าใจเหรอ ..ที่ฉันนอนกับผู้หญิงคนนั้น เพราะเธอนอนกับคุเรโนะยังไงล่ะ  “

เขารู้ว่าสีหน้าของตัวเองเป็นยังไง ..น้ำเสียงเป็นยังไง ..มันสาสม..

ดวงตาของอากิโตะเบิกกว้าง

” น.. นั่น.. “

” มันเป็นความผิดของฉันรึไง ! ” 

” … “

” ฉันไม่ผิด ! “

มือทั้งสอง.. ปิดหน้า

ปิดหูปิดตา ..ไม่ยอมรับ

” ฉันมันคนพิเศษ!! “

” ฉันจะจัดการกับสิบสองนักษัตรยังไงมันก็เรื่องของฉัน!! เป็นสิทธิของฉัน!! ” 

..

เด็กที่เรียกร้องเอาแต่ใจนั่น..

อยากทุบให้แหลก

..

.

” ถ้าไม่เข้าใจก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดคุยกันต่อ ” 

เบี่ยงหน้าไปอีกทาง ..ไม่ยี่หระ ..ไม่สนใจ

อากิโตะก็ยังคงเป็นอากิโตะ

เอาแต่ใจ ดื้อรั้น หยิ่งผยอง ถือตนว่าเป็นพระเจ้า

..

เท้าก้าวเตรียมออกจากห้อง แต่มือหนึ่งยึดคอเสื้อเขาไว้ กดริมฝีปากเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว

จังงัง

” … “

ในหัวว่างเปล่า คิดอะไรไม่ออกชั่วขณะ

เมื่อริมฝีปากผละออกมา เขาได้แต่ยืนนิ่ง มองใบหน้าที่ช้อนมองเขา

นัยน์ตาสีดำทั้งอ้อนวอน ตัดพ้อ..

” เธอปฏิเสธผู้หญิงแท้ๆ แต่ชอบไปหลอกใช้ผู้หญิง “

.

.

ริมฝีปากทาบทับกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เขารูดเนกไทของเธอ’ออก

..

.

.

‘ ฉันอยู่ที่นี่ ‘

วันวานย้อนกลับ ..หัวใจของเขายังคงถูกจองจำอยู่ที่แห่งนั้น

หมายังคงซื่อสัตย์กับเจ้าของเสมอมา

‘ ..อยู่ตรงนี้ ‘

เขาจับมือเล็กๆของอากิโตะวางลงที่ตรงอกซ้าย ..ตึกตึก.. เสียงหัวใจเต้น..

‘ อยู่ตรงนี้ตลอดเวลา ‘

.

.

มือกอดรัด อากิโตะกอดเขา ..กอดแน่น

เขาก็เช่นเดียวกัน

 ..กลิ่นกายของอากิโตะ ร่างกายที่เปียกชื้นด้วยเหงื่อ

เขาสัมผัสทุกส่วน ทุกซอกหลืบ ทุกตารางนิ้ว

เขาแทรกกายเข้าหา อากิโตะกรีดร้อง

ร้องเรียกชื่อเขา ..เรียกให้ดังยิ่งกว่าใคร

คลื่นอารมณ์ที่สาดซัด ..มันทั้งเจ็บปวด โกรธแค้น โหยหา..

ความสุขสมปนทรมานจนอยากจะร้องไห้

จวบจนทุกอย่างเสร็จสิ้นลง

.

.

.

เขาดึงผ้าห่มห่มร่างเปลือยเปล่า จังหวะหายใจเข้าออก ..อากิโตะกำลังหลับฝัน

.

.

มีแต่เธอที่ยังไม่รู้..

ว่าฉันยังคงเหมือนวันนั้น

.

.

.


ผลงานอื่นๆ ของ MM.Mixxa

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น