[Fic SEVENTEEN] (coupsboo) The Gate of Love Prediction ประตูทำนายรัก

ตอนที่ 3 : ปฏิบัติการจีบ "จอมมาร" 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61

    



    คุณรู้สึกแปลกไหม?  เวลาคุณเดินมาโรงเรียนหรือเดินกลับบ้าน  เหมือนมีคนสองคนหรือมากกว่าสองคนเดินตามคุณมา  แต่พอมองหันกลับไม่กับไม่เจอใครเลย หรือคุณคิดไปเอง?

    เอาจริงๆนะ มันเริ่มเมื่อสองวันก่อน รู้สึกแปลกๆมากบอกเลย เหมือนมีคนมาสะกดรอยตามตลอดเวลา แม้กระทั่งตอนเดินเข้าห้องเรียน และมันเริ่มหนักขึ้น เหมือนมันมีดวงตามากกว่าสองคู่มองตามเราอยู่ พอหันก็ไม่เจอใครเหมือนไม่มีใครอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก พอหยุดก็หยุดตาม พอวิ่งก็วิ่งตาม กูหลอนนะ ผีปะเนี้ย ผีบ้าอะไรมาตอนเช้าวะ? แต่ผีก็มาตอนเย็นนี้หว่า แล้วกูจะเถียงในใจกูทำไมวะ เลิกคิดโว้ยย!!

     "กูก็แค่คิดมาก ...ใช่มั่ง"

   แล้วก็รู้สึกว่าคนในชมรมบางกลุ่มเริ่มทำตัวแปลกๆ อย่างเช่น มาช่วยแต่งเพลงหน่อยพี่คิดไม่ออก ร้อยวันพันปีไม่เห็นเรียกกู อันนี้อีกแข่งเต้นกันไหม กูเต้นสู้มึงไม่ได้หลอก มีอีกสอนเล่นกีต้ากับสอนการบ้านและให้กูสอนการบ้าน กูไม่ต้องการ กูทำเป็น มึงโง่เหรอกูได้ยินว่ามึงสอบติดอันดับท๊อปชะ อันนี้โคตรปวดหัวเลยชมว่ากูน่ารัก ซื้อของมาผิดบ้างแล้วก็มาให้กู กูต้องการไมถามหน่อย แต่อันโคตรจะพีคเลยมีการซื้อขนมที่กูชอบมาให้ ให้ไม่พอมีบังคับว่ากูต้องกินให้หมดด้วย มึงเป็นพ่อกูเหรอ

   แต่รู้สึกว่ามีอันหนึ่งโคตรจะอยากไป แล้วก็ตกลงไปกับเขา(ทำไมดูเหมือนเป็นคนใจง่ายเพราะของกินวะ) ชวนไปกินขาหมูร้านข้างโรงเรียน เลี้ยงด้วยโอ้โห!!โคตรจะเปย์ แล้วก็มีการยิ้มหวานอละก็มีการพูดส่งท้ายว่า 'เห็นนายทำงานหนัก ก็อยากให้ของตอบแทนนาย เห็นว่าชอบเลยพามากิน' มีเสริม 'ถ้าไม่อิ่มสั่งเพิ่มนะ พี่เลี้ยงนายเอง' โคตรรรจะเปย์สัด อยากจะว่าโคตรจะชอบเลยกินฟรีตังอยู่ครบ5555

    "โอ้ยอิ่ม ดีจริงๆ มีข้าวเย็นกินโดยที่ไม่ต้องซื้อเอา" ถ้าจะถามว่าทำอาหารเป็นไหม เป็นแต่แค่ขี้เกียจทำอะ จะทำไมวะ

    "อีกละ ใครอีกเนี้ย ตามอยู่ได้ถ้าเจอตัวพ่อจะฆ่าแล้วมกใส่ถังขยะข้างทางเลยค่อยดู" พอบ่นกับใครบ้างคนที่เดินตามตัวเองอยู่ แต่พอรู้ไม่ว่าคนที่แอบตามอยู่เค้าได้ถ่ายภาพแบบรัวซ้อดมาก มีอยู่คนเดียวอะที่ทำตัวอย่างกับเด็ก ซึงชอลไงแม่ งเล่นรัวภาพแบบไม่หยุดด้วย มึงถ่ายไว้ไหว้เหรอ จองฮันคิดในใจ เนี้ยกูตามจีบเหรอกูเป็นโรคจิตวะเนี้ย ถ้าถามว่าใครต้นคิดเหรอ ก็ไอ้ที่กำลังถ่ายภาพแบบมึงไม่กลัวโทรศัพท์มึงเต็มอะ ถ้ามึงจะถ่ายขนาดนั้นมึงไม่ตามไปอยู่บ้านเขาเลยละ

    "กูขอถามหน่อยดิ ซึงชอล"

    "ว่า.."

    "มึงจะถ่ายอะไรขนาดนั้นห๊ะ เอาไว้ติดหัวเตียงมึงรือไง"

    "อ้าว เราต้องรู้ว่าเค้าทำอะไรบ้างทุกๆวัน"

    "มึงตามเค้าจนเค้าจะแจ้งตำรวจแล้วเนี้ย"

  ขวับ!!  นั้นมึงหันหรือมึงเล่นตลกสามซ่าห๊ะ หันไรแรงขนาดนั้น

    "เค้าไม่รู้หลอก เชื่อกู" ไม่รู้กับผีสิ หันแทบทุกครั้ง หยุดทุก 1 เมตร แทบวิ่งทุก 1 นาทีด้วย

    "ถ้าเชื่อมึง กูไปผูกคอตายดีกว่า"

    "มึงได้ไม่ยินเหรอว่ากูพูดมั่งด้วยตอนท้ายอะ" กูยังไม่ได้พูด แต่กูแถ!!! แถแทบสีข้างจะถลอกแล้วเนี้ย

    "หรอ! ถุย! ควายเท่านั้นแหละที่เชื่อมึงอะ"

    "ไม่ต้องถุยแรงชะเต็มหน้ากูก็ได้นะ" แหม่ ถุยขนาดนี้ เอาโฟมล้างหน้าให้กูหน่อย กูพร้อมล้างละ

    "แล้วคือมึงจะตามเค้าอย่างนี้ มึงไม่จีบเค้าหรอ" เปลี่ยนเรื่องเร็วนะมึงงง~

    "จีบแต่กูต้องศึกษาว่าเค้าทำอะไรบ้างประจำวันอะ" กูก็ดูวิชาการเหมือนกันนะเนี้ย

    "แล้วแต่มึงเลย"
 ตามเค้าอย่างนี้แหละ เมื่อน้องมันจะรู้ว่ารุนพี่มันเป็นโรคจิต กูคนนี้เนี้ยแหละจะหัวเราะจนฟันรวงเลย5555

ชมรมดนตรีเซบง

    หันซ้าย~ หันขวา
    พวกพี่เค้าเป็นไรกันวะ เดี๋ยวคนนึงถ่ายรูป เดี๋ยวอีกคนมองไม่กระพริบตา มันเป็นเรื่องปกติของชมรมเค้า แต่...มันไม่ปกติตรงที่พวกพี่เขาไม่ได้ถ่ายรูปตัวเอง แต่ถ่ายไอ้ซึงกวาน ถามว่ารู้ยังไงหรอ พี่แกลืมปิดแสงแฟลช แล้วมองเนี้ยไม่ได้มองคนอื่น มองไอ้ซึงกวาน มองแปลกๆด้วย อันนี้ก็รู้เพราะตรงนี้มีแค่ผมกับมันแค่สองคน แล้วรู้ไหมเป็นแบบนี้เป็นอาทิตย์แล้ว ไอ้ตอนแรกก็ไม่เอ๊ะใจ แต่หลังๆเนี้ยมันหนักนะ มองบ่อยเกิ้น ไอ้ซึงกวานเผลอไม่ได้มองตลอดมองเนี้ย มองแต่มันแต่กูเนี้ยเหมือนผีที่อยู่ตรงนี้ ฮัลโหล~มองไม่เห็นกูเหรอ หรือพวกพี่เขามองเรื่อยๆวะหรือกูหลอนเรื่องไอ้พี่ฮงซอกอยู่วะ

   "มึงเป็นอะไรเดี๋ยวหน้าคิดมาก เดี๋ยวหน้านิ่ง มึงเป็นบ้าอะไร"

   "มึงว่าพวกพี่ซึงซอลเขา...แปลกๆปะ คือกูรู้สึกว่าพี่เขามองมึงบ่อยมาก มันเป็นเรื่องปกติหรือกูคิดมากหรือกูยังหลอนอยู่วะ" มึงบอกกูหน่อยเพื่อน กูหลอนหรือกูคิดไปเอง
    
    เมื่อเพื่อนทักก็เริ่มหันไปมองบุคคลดังกล่าว แต่ก่อนที่ซึงกวานจะหันบุคคลนั้นก็หันไปทำว่าสนใจเพลงที่ตังเองกำลังแต่งอยู่ หรือเรียกว่าเสแสร้งแกล้งทำ ทำไม่รู้อิโน่อิเน่ทำเหมือนไม่สนใจคนที่กำลังหันมามองตน
    เมื่อซึงกวานดูจนแน่ใจว่าไม่มีใครมองจึงหันไปคุยกับฮยองกูต่อ

   "ก็ไม่เห็นมีไรนี้ มึงคิดมาก มึงอาจจะหลอนเรื่องพี่ฮงซอกอยู่ก็ได้"
    
    หรือกูคิดมากอย่างไอ้ซึงกวานบอกก็ได้

   "อาจจะจริงอย่างที่มึงว่า กูอาจยังหลอนอยู่"

    เพราะปกติพวกพี่เขาก็ไม่ทำตัวเหมือนคนซะเท่า เหมือนลิงอ่ะอยู่เฉยๆไม่เป็น อยู่นิ่งแค่10วิ จากนั้นคงไม่ต้องบอกนะว่ายังไงต่อ ผมเหมือนรู้ร่วงหน้าอ่ะดีที่ตอนนั้นไม่ได้เสนอชื่อตัวเองออกไป ไม่ยังไงคงปวดหัวเหมือนไอ้ซึงกวานตอนนี้ก็ได้ อะดูอยู่เฉยๆที่ไหนอะ ตอนนี้เต้นเหมือนคนบ้าแล้วตอนนี้ ถ้าถามใครเหรอก็พี่ซุนยองไงจะใครล่ะ
 
   "เฮ้ย ซึงกวานดูพี่ซุนยองดิ นั้นมันไม่ใช่ท่าเต้นที่จะเต้นในงานเทศกาลโรงเรียนเรานี่"

  "ห๊ะ ไหน...!!! ซื้ด!!..เดี๋ยวกูมา" เจองานหนักแน่พี่ซุนยอง555 ไม่ได้หัวเราะนะ แต่...สะใจ แค้นพี่แกมานานแหละ เต้นดีเกิ้น เต้นดีกว่ากูอีกเอวนี่อย่างนี้เลย สุดยอด แค้นที่เต้นดีกว่ากูไงไม่ใช่ไรหลอก อิๆๆๆ

    อีกด้านหนึ่ง

  "ท่าเต้นอะไรของพี่เนี้ยฮ่าๆๆ โคตรจี้อะ ฮ่าๆๆๆ"

  "เอ๊า... ท่าเต้นที่โคตรหล่อไง ต้องดีต้องเด่นและต้องมีอ่อร่า ดึงสาวๆมาหาไงวะน้องรัก"
   
    พวกเขาเล่นจนไม่รู้เลยว่ากำลังมีคนเดินทางทิศที่เขาอยู่ เดิมมาด้วยรังสีอำมหิตที่แรงกล้า แถมในใจมีแต่คิดว่าจะทำยังไงกับรุ่นพี่คนนี้ยังไงกัน เล่นตลอดเวลางานก็เล่น เขาไม่รู้ว่าจะทำยังให้รุ่นพี่คนนี้สำนึกบ้าง

  "เอ่อ....มันไม่ใช่ท่าเต้นไว้ล่อสาวหลอก แต่มันเป็นท่าเต้นล่อ....ตีนประธาน!!! หลังพี่อ่ะพี่ซุนยองตาเขียวปั้ดเลยยยย×[ ]×"

  "ห๊ะ!! จะ...จริ...จริงเหรอ" ซุนยองเริ่มถามน้องคนสนิทให้แน่ใจว่ามันไม่ได้หลอกเขา และน้องมันก็ยืนยันด้วยการพยักหน้าแบบรัวๆแถทหน้าตาตอนนี้ของน้องมันก็เริ่มเหงื่อไหลและกลืนน้ำลายลงคอ เฮ้ย...มันพูดจริงดิ กูตายแน่

    ทำไงดีวะ ไม่กล้าหันเลย
    
    รู้สึกว่าไอสังหารแรงด้วย

    กูน้ำตาไหลแล้วระ T^T

  "พี่-ซุน-ยอง-หัน-มา-ทาง-นี้-หน่อย-ครับ" แต่คนหลังกับพูดขึ้นมาก่อน ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโมโห และเน้นคำพูดที่ละคำเพื่อระงับอารมณ์ที่กำลังเดื่อดอยู่ข้างในอก

  "ว่าไงจ้า น้องซึงกวาน" ทำหน้าปั้นยิ้มไว้ๆ เพื่อน้องเขาใจอ่อน แต่คงไม่มีวันนั้นหลอก ร้องให้แปป

  "พี่จะเต้นอะไรผมไม่ว่า แต่ช่วยคำนึงด้วยว่าเราจะจัดเทศกาลโรงเรียนในอีก 4 วัน พี่มีแต่เล่นอย่างนี้เมื่อไรจะจัดการส่วนของพี่เสร็จล่ะถามหน่อย พี่จะเต้นเมื่อไรก็ได้ แต่พี่เห็นคนอื่นไหมเขาทำงานหนัก พี่ควรเอาเวลาแบบนี้มาซ้อมเต้นเพื่อพัฒนาเพิ่มมากขึ้น ผมบ่นไม่ได้จะว่าพี่แรงๆนะ แต่อยากให้พี่คิดซะบ้างว่วพี่ควรทำอะไรและไม่คสรทำอะไรบ้างในเวลาแบบนี้ และก็อย่ายืนเอ๋อนานล่ะไปทำในส่วนของพี่ให้เสร็จล่ะ ถ้าพี่ฟังผมไม่รู้เรื่องล่ะก็ผมจะคิดว่าพี่โง่นะ อ้อ...ยืนนานๆแล้วทำหน้าเอ๋อนานๆเขาจะหาว่สเป็นบ้านะพี่ ไปล่ะ" โอ้โหบ่นซะยืดยาว นี้ขนาดบ่นนะถ้าโกรธเนี้ย ชมรมไม่เบิ้มเลยเหรอถามจริง หมอนี้ถ้าให้บ่นนะโคตรนานเลย ไม่เว้นให้คนที่ตัวเองบ่นพูดเลย พอพูดจบก็เดินหนีดื้อๆ ไม่รอให้คนอื่นพูดเลย แต่เมื่อกี้บ่นซะหน้าชาเลยวะ บอกเลยนะผมไม่ได้หน้าด้านเหมือนพี่ซึงชอลนะ แถมไม่ถึงครึ่งพี่แกด้วยซ้ำเลย เฮ้ย~

เอ่อ ว่าแต่นะใครมันบอกวะ??

...........................

#คุปส์บู

ฮยางกูจ้าเป็นคนบอก

เฮ้ยๆๆๆ โฮชิ ยังไม่ได้เริ่มจีบเลย โดนของแรงเข้าให้แล้ว สู้ๆๆน้า

แหมถ้าตามขนาดนี้ตามไปบ้าน นุ้งซึงกวานเถอะจ้า 

ฝากติดตามได้เลยจ้า
เป็นกำลังใจให้เราด้วยน้า  คิดเห็นอย่างไรบ้างเราด้วยน้า เราจะไปปรับปรุงที่หลัง คิดถึงทุกคนจาก ไรต์

ประกาศๆ แจ้งแก่ทุกคนว่า
 
ส่วนนี้อาจจะไม่มาอัพบ่อยนะ ส่วนนี้เก๋าสอบกลางภาคอะ เดี๋ยวสอบเสร็จเก๋าจะมาอัพนิยายเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดเลยน้าา 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #3 Fahmyfriend (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 23:15
    รอนะคะ~~~
    #3
    0