[Fic SEVENTEEN] (coupsboo) The Gate of Love Prediction ประตูทำนายรัก

ตอนที่ 4 : การบ้านกับข้าวขาหมูหน้าโรงเรียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    10 ม.ค. 62


เขาว่ากันว่าเวลาทำงานเสร็จจะต้องมีของตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อ แล้วของตอบแทนที่ว่าตอนนี้อยู่ตรงหน้าเราแล้วววว =.,= กลิ่นหอมเหลือเกิน อ๊า~ ข้าวขาหมูจ้า รอแปปนึ่งน้าอีกไม่นานนายจะได้เข้าไปในกระเพาะของฉันแล้ว อื้ม~~

   "นายเลี้ยงฉันจริงเหรอ?"เก๊กทำเข้ม ทำเหมือนไม่สนใจมันแต่จริงๆอยากจะสูบเข้าปากชะเดี๋ยวเลย เฮ้อ~ ♡◇♡
 
   "จริงสิ นายทำงานเพื่อเราเยอะจะตายพวกเราก็อยากตอบแทนนายบ้าง ไม่ได้เหรอ?"

แหมพึ่งมารู้หรือไงว่าฉันทำงานให้พวกนายโคตรเยอะ ไม่อยากจะพูด ไอ้ว่าแต่พวกเราเนี้ยใครวะ เห็นแค่มันตัวเดียวเนี้ยประสาทแล้วมั่ง

    "เหรอ พึ่งรู้หรือไงห๊ะ"
  
    "เฮ้อ~ จะรอดไม่เรา"

    "อะไรนะ อะไรเราๆ"
 
    "ไม่มีอะไรนายกินไปเถอะ"

    "นายไม่กินหรือไง สั่งตั้งเยอะแหนะไม่รู้หรือไงว่าเสียดายของอ่ะ"

    "อ๋อ นายกินก่อนเลยฉันยังไม่ค่อยหิวเท่าไรอ่ะ"

ที่บอกว่าจะรอดไม่เราเนี้ย คือเราจะเลี้ยงข้าวซึงกวานถึงไหนกัน หมอนี้กินน้อยๆที่ไหนกินอย่างกับสูบอ่ะ ถึงว่าทำไมอวบอย่างนี้กินเยอะนี้เอง แล้วราคาข้าวแต่ละมื้อของหมอนี้โคตรเยอะ ไอเราเห็นเขากินก็อิ่มเลยอิ่มแทนอ่ะ ฉันยอมใจนายเลยบอบตรง แล้วก็พวกเราๆเนี้ยคือสมรู้ร่วมคิดกับพี่โจชัวเลยตกลงกันตามนี้ พี่เขาอาสาช่วยสอนการบ้านซึงกวานถึงตอนแรกๆหมอนั้นจะไม่อยากให้สอนชะเท่าไรก็เถอะ แต่หลังๆมานี้ก็ยอมเราบ้าง ส่วนเรื่องนี้ก็คิดอยู่เหมือนกันว่าจะเอาอะไรหลอกล่อให้หมอนั่นติดกับ จนสุดท้ายก็ไปถามๆกับเพื่อนหมอนี้ก็ได้รู้ว่าหมอนี้ชอบข้าวขาหมูและหมูกะทะมากกก(ก.ไก่ ล้านตัว) ก็จัดดิ แถมยอมมาง่ายๆด้วยรู้เลยมาชอบมาก

    ยิ้มแสยะ

     "นายทำหน้าพิลึกทำซากอะไร"

     "อ๋อ เปล่าๆ ไม่มีอะไรเล้ยยย"

     "เสียงสูงเนอะ"

แฮะ แฮะ พูดไม่ออกเลยกู อย่ามาจับผิดอะไรตอนนี้ได้ไหมไอ้ลูกหมู พูดคำนี้ในใจเท่านั้นแหละไม่กล้าพูดหลอกเดี๋ยวจะเจอกับมหาการงานท้วมหัว หมอนี้เวลาโกรธหรือไม่พอใจแม่งชอบทำร้ายร่างกายคนอื่นแบบเจ็บๆแสบๆอ่ะ เมื่อคิดอะไรเพลินๆไปเรื่อยๆอยู่อย่างนั้น รู้ไหมถึงผมอย่างนี้ไปเรื่อยๆหมอนนี้ก็ไม่สนใจผมหลอก สนใจอาหารตรงหน้าไง จนมีคนรู้เดินเข้ามาทักแหมคู่แข่งมาอีกคนแล้ว

      "อ้าว! พี่ซึงกวาน! พี่มินกยู! มากินที่นี้ด้วยเหรอ"

      "อื้ม ทำไม"

      "แหม.. พอดีเลยผมขี้เกียจหาโต๊ะขอนั่งด้วยนะครับ"

      "นั่งสิ ไม่ได้ห้ามชะหน่อย นายไม่ว่าหลอกเนอะ"

จ้าไม่เลย ไม่ว่าเลย เอาเลย ตามสบายเลย โอ้ย!!หัวร้อน มาอะไรตอนนี้วะน้องรัก เหยื่อคนนี้กำลังติดกับพี่อยู่แล้ว ม่ายยยย

      "อื้ม ไม่ว่าจ๊ะ"กัดฟันแบบสุดๆ

      "ขอบคุณครับ  อ๋อ ทำไมพี่มินกยูไม่เรียกผมมาด้วยอ่ะ เสียใจนะไม่คิดเหรอว่าน้องก็หิวเหมือนกันอ่ะ" คล้ายเหมือนจะบอกว่ามึงมาทำไมไม่บอกกู วันนี้เป็นวันของกู

      "แหมก็เห็นว่านายซ้อมเต้นอยู่เลยไม่อยากรบกวนชะเท่าไรนะ"

ต่างฝ่ายต่างกัดฟันพูดก็แหม ใครบอกให้มาจับเหยื่อ เอ้ย! มาจีบวันเดียวกันล่ะ อยากจะบอกน้องเหลือเกินวันนี้พี่ขอนะ ขอวันเดียวให้เจ้าหมอนี้ติดพี่ก่อนแล้ววันต่อๆไปเป็นของเอ๊งอ่ะ เพราะวันพรุ้งนี้เป็นของพี่โจชัว เกือบจะสำเร็จอยู่แล้วแท้ๆกับมีมารมาขัดชะงั้น เดี๋ยววันเสร็จธุระกับซึงกวานเสร็จจะกลับจัดการเจ้าตัวมารขัดคอ หึ

      "โอ้ย อิ่มจังเลยขอบคุณนะครับพี่มินกยู ที่เลี้ยงอ่ะ อิอิอิ"

      "ไม่เป็นไรแค่นี้เองเรื่องจิ้บๆ" จิ้บๆพ่องมึงดิ กูต้องจ่ายเพิ่มไม่ใช่ของกูคนเดียวด้วย มีเจ้าตัวสูบเงินสูบข้าวที่ต้องมาเลี้ยงเกือบทุกวัน แล้วไหนจะมีมารมาขัดคอหอยที่ยิ้มร่ามีความสุขที่แกล้งผลาญเงินกูอีก มีความสุขเชียวนะมึงอย่าให้ถึงตากูนะ กูจะเอาให้ไม่มีตังแดกข้าวไปหลายอาทิตย์เลยค่อยดู

      "งั้นฉันกลับก่อนนะ อ๋อ! พรุ้งนี้ซ้อมใหญ่วันแรกอย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ ฉันหวังกับพวกนายไว้เยอะ แล้วถ้าเล่นผิดสักท่อนเดียว พวกนายตาย!!"

      "ครับผม!!!"

พวกเราสองคนได้แต่ถอนหายใจแรงๆหลังจากหมอนั้นเดินออกไป แต่ก็ต้องตะลึงกับสิ่งตรงหน้าจนทำตัวไม่ถูกเลยว่าจะสงสารหรือขำดี จะอะไรชะอีกอ่ะถ้าไม่ใช่พี่ซึงชอลกำลังเดินตามซึงกวานแบบเนียนๆ คุณได้ยินไม่ผิดหลอก พี่ซึงชอลของแท้ร้อยเปอร์เซน ถ้าถามว่าเนียนมากไหมเหรอ ไม่อ่ะโคตรไม่เนียนอ่ะ มีอย่างที่ไหนหลบอย่างกับหลบกระสุนปืน ตลกชิบหาย

      "ผมว่านะคนที่มีสิทธิ์โดนพี่ซึงกวานกระทืบเป็นคนแรกต้องเป็นพี่ซึงชอลแน่ๆเลยอ่ะ 55555"

      "เออ กูก็ว่างั้นอ่ะ 5555"

อยากให้หมอนั่นรู้จริงๆมามีคนตาม ถ้ารู้ว่าใครตามนะมีหวังพี่แกคงเจองานช้างเข้าแน่ โอ๊ะ! ไม่สิเจออสูรกายชัวป้าบ คิมมินกยูคนนี้คอนเฟิร์มเลย

  วันต่อมา

คุณเชื่อเถอะเมื่อคุณทำการบ้านอยู่คนเดียวอยู่แท้ๆกับมีใครก็ไม่รู้มาขอสอนการบ้านคุณ แล้วคือกูอยากถามว่ากูต้องการไหม? ตอบกูหน่อยเถอะ  จริงๆตัวเองก็ไม่ได้ถึงขั้น 'โง่' หลอกนะแค่พอถูไถได้บ้างอ่ะ แต่ก็นะไหนๆมีคนอาสามาสอนแถมไม่คิดเงินอีกดีจะตาย ไม่ใช่คนขี้งกหลอกนะแค่ขี้เหนียวเท่านั้นเอง อะไร! หาเรื่องเหรอ หึ!

      "ทำแบบนี้นะ อย่างนี้เข้าใจไหม"

     "ไม่เข้าใจ"

     "อะไรอ่ะ พี่สอนละเอียดแล้วนะยังไม่เข้าใจอีกเหรอ"

ห๊ะ! ไม่เข้าใจเราสอนละเอียดโคตรๆเลยนะ ไม่เคยสอนใครละเอียดเท่านี้มาก่อน แม้แต่เพื่อนอย่าให้พูดถึงเลยสอนไปก็ไม่เข้ากะโหลกเลย ทำไมไม่เข้าสมองนะเหรอพวกมันฉลาดแค่เรื่องกำลังไง ความคิดไม่ค่อยคิดออกมาเป็นเรื่องสาระเลย มีแต่เรื่องโคตรไร้สาระ -_-

     "ไม่เข้าใจตรงที่...พี่เอาหน้ามาใกล้หน้าผมเกินไป"

     "อุ้ย! ลืมตัว"อ้าวหน้าใกล้ไปเหรอ เคยชินมั่งเพราะตอนติวจะมีสาวๆสวยๆมาขอให้เราติวให้ตลอดคนฮอตก็เนี้ยแหละ พอเราเอาหน้าเข้าใกล้พวกเขาก็หน้าแดงยิดไปบิดมา แหม น่ารักชะไม่มีอ่ะ เก็ยกลับบ้านได้ปะ

     "ถ้าใกล้ขนาดนี้ไม่จับจูบเลยล่ะ"

     "ได้เหรอ" อุ้ย! คืบหน้าก่อนคนอื่น ลืมตัวเราเป็นคนเรียบร้อย เราเป็นคนเรียบร้อย เราเป็นคนเรียบร้อยๆๆๆๆๆ พอ!!

     "ตีนไมพี่ ดับเบิลตีนก็ได้นะ"

นั่นไงเจอเข้าให้แล้ว ก็รู้ว่าถ้าพูดอะไรที่ไม่เข้าหูหมอนี้ก็ต้องเจอกับคำที่โคตรสุดจะบรรยายอ่ะ แต่เอาเถอะหมอนี้ให้เราสอนก็ดีถมไปดีกว่าไม่ได้อะไรเลย

     "เอ๋อ...อย่าดีกว่าเนอะ"

หลังจากเถียงกันนานพอสมควร ก็กลับมาต่อกับการบ้านตรงหน้า บอกเลยสอนไปเกร็งไปอ่ะ ซึงกวานนะอะไรเวลาจริงจังโคตรน่ากลัวแต่ถ้าเผลอพูดอะไรไม่หูจะมองแรงแบบโคตรๆอ่ะ เช่น 'ถ้า 2+2=4 แต่ถ้าซึงกวาน+โจชัว=กับรัก♡♡♡' เท่าแหละระเบิดลงเลยแถมยังพูดขู่ไว้ว่า 'ถ้ายังเล่นไปสอนไปแบบนี้อีกผมจะหันพี่ออกเป็นชิ้นๆแล้วเอาไปให้เป็ดกิน ผมไม่ได้ขู่นะผมแค่เตือน' จ้าเตือนจ้า ไม่กล้าเล่นเลยเรา  ""._.

     "โอเค ไม่เล่นแล้ว"

     "ให้มันจริงเถอะ ถ้าไม่จริงคงรู้นะว่าจะเจอกับอะไร"

จ้า รู้แล้วจ้า จริงๆอยากเล่นต่อนะแต่เจ้าตัวเป็นประเภทถ้าไม่ตลกจริงจะไม่หัวเราะหรือไม่แหมแต่มุมปากก็ไม่ยกเลย ก็เลยจำใจไม่เล่นต่อ พอสอนต่อก็ดันมีคนมาขัดชะก่อน เห็นมินกยูบอกว่าเจ้าเด็กนี้แหละไปขัดน้องมันเมื่อวาน

      "พี่โจชัว!! เห็นได้ยินข่าวว่าพี่สอนการบ้านโดยไม่คิดเงินเหรอ เรื่องจริงเหรอพี่"

      "เอ่อ....คือว่า"

     "ไม่ตอบน้องมันเหรอว่าพี่สอนไม่คิดตังชะบาท"

     "ใช่นะ ทำไมเหรอออ"

พูดไปกัดฟันไป ให้ตายเถอะนายจะมาเรียนอะไรตอนนี้

     "พอดีเลย ผมอยากเรียนพิเศษอยู่พอดีเลย ขอผมเรียนด้วยคนนะ~~ ^^"

     "จ้า..."

ทั้งวันก็อยู่กับเด็กนี้และซึงกวานจนเย็น สุดท้ายก็ไม่มีอะไรคืบหน้าเลย ก็อยากถามน้องมันนะว่าใครส่งแกมาแต่ก็กลัวซึงกวานรู้อีก ไอนี้ก็ชอบจับผิดคนอื่นเขาจัง จะทำอะไรก็มีเจ้าเด็กนั่นก็จับผิดตลอดเวลา ขอทำอะไรให้มันคืบหน้าหน่อยเถอะขอร้องล่ะ

แล้วเมื่อไรจะคืบหน้าล่ะ เฮ้อ~





#คุปส์บู
แหมชานไปทุกที่เลยน้าาา มีใครส่งมาหรือเปล่าเอ๋ย~ สงสัยจังเลย  ทุกคนทายว่าใครเอ๋ย???

เม้น 1 กำลังใจ 1 ให้คนเขียนบ้างน้า
ไม่มีใครคอมเม้นเราเลย กำลังใจแต่งเราไม่มีแล้วนะ T^T
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #6 Fahmyfriend (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 00:46
    อยากมีคนสอนด้วยค่ะ
    #6
    0
  2. #5 wingkirino (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 11:36

    โอ้ยย วงวารพี่มิง 5555

    #5
    0