{ Yaoi } ..Lycanthrope Love.. วุ่นนัก รักคุณหมาป่า^^

ตอนที่ 3 : บทที่1 : ภาคย์&คีย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 887
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    12 มี.ค. 58




            บทแรกมาแล้ว ไปอ่านเลย^^

 

บทที่1

 

 

 

เอาตัวไปตึกสภา” เสียงเข้มที่เรียบนิ่งดังขึ้น ก่อนที่คนอื่นจะรีบทำตามคำพูดนั้น

 

            ในยามสายแบบนี้ ที่มหาวิทยาลัยแอลพี มหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ร่างสูงใหญ่ของไลค์ หรือ อาทิตย์ ก้าวนำคนอื่นๆ ไปทางตึกสูงสามชั้นขนาดใหญ่ ที่บรรยากาศรอบข้างค่อนข้างเงียบสนิท แต่ภายในตึกกลับเต็มไปด้วยบอดี้การ์ดมากมาย  หึ ก็แน่ล่ะ แค่คนของเขาก็เกือบครึ่งร้อยแล้ว  ใบหน้าหล่อมีสีหน้าเรียบนิ่ง ดวงตาคมกวาดมองทุกคนที่มองมาทางตัวเอง ก่อนที่ทุกคนจะพากันโค้งให้เมื่อเดินผ่าน...

 

.

..

.....

..........

..................

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

 

            เสียงเคาะประตูหน้าห้องใหญ่ชั้นบนสุดเงียบลง ก่อนที่ประตูห้องจะถูกเปิดออกโดยใครอีกคน ตัวอักษรสีทองหน้าประตูห้อง ที่ติดว่า ประธานนักศึกษาบ่งบอกอำนาจของคนในห้องได้อย่างดี ในขณะที่ด้านข้างก็มีห้องของรองประธานนักศึกษาที่ไม่น้อยหน้าไปกว่ากัน

 

ว่าไงเสียงทุ้มที่ดูไม่สบอารมณ์ดังขึ้นเมื่อเห็นคนที่มารบกวนเวลานี้

 

จับตัวคนรีดไถที่เราตามหาได้แล้ว นายจะเอายังไงต่อ

 

เสียงที่เรียบนิ่งของไลท์จบลง ก่อนที่นัยต์ตาคมราวสัตว์ป่าของคนฟังกวาดมองไปด้านหลัง ที่มีลูกน้องสามคนกับตัวคนผิดที่นั่งตัวสั่นอย่างน่าสงสารอยู่

 

เอาไปทำทัณฑ์บนซะ แล้วอย่าให้เกิดครั้งที่สองอีกสิ้นเสียงทุ้มที่กดต่ำจนน่ากลัว ลูกน้องทั้งสามคนก็รีบนำคนผิดออกไปดำเนินการแทบจะทันที..

 

..

.....

           

ตอนนี้ชั้นสามของตึกสภานักศึกษา ประธานนักศึกษาหน้ายุ่งกับ รองประธานนักศึกษาที่ดูมีเรื่องจะพูดคุยอยู่.

 

เดี๋ยวภาคย์ ฉันมีธุระจะคุย...

 

ไว้ก่อน สักพักนะ เดี่ยวเสร็จแล้วไปหา

 

            ก่อนที่เสียงของไลท์จะพูดจบ เสียงทุ้มของอีกคนก็ดังขัดขึ้น พร้อมกับมือใหญ่ที่เลื่อนไปโอบเอวสาวหุ่นดีที่เพิ่งเดินมาหา แววตาคมก็วาบวับขึ้นอย่างอารมณ์ดี การกระทำที่ไลท์มองด้วยแววตาเหนื่อยหน่ายก่อนที่..

 

เออๆ ไม่นานอยู่แล้วนี่ จะคุยเรื่องพ่อแกน้ำเสียงมีแววกวนประสาทดังขึ้น ก่อนที่จะเดินไปอีกทาง

 

            การกระทำที่ทำให้ภาคย์เพียงโน้มใบหน้าเข้าไปหาหญิงสาวในอ้อมแขน และอีกมือก็คว้าประตูบานหนามาปิดล็อค

 

.

..

....

.......

.................

 

ตกลงพ่อบอกว่าไงเสียงทุ้มที่อารมณ์ดีเอ่ยถามทันทีที่นั่งลงหน้าโต๊ะรองประธานนักศึกษา มือใหญ่ก็เอื้อมไปหยิบปากกาบนโต๊ะมาหมุนเล่น

 

ให้พวกเราไปดูแลลูกค้าคนใหม่ แล้วเย็นนี้พ่อแกเรียกพบ

 

            สิ้นเสียงตอบของไลท์ แววตาคนพูดก็มีแววสนุกอย่างปิดไม่มิด ก็ในเมื่อไอ้น้องชายตัวดี มันกลัวพ่อมันบ่นยิ่งกว่าอะไร

 

เฮ้ยเยอะไปไหม อะไรวะเนี่ย?” เสียงทุ้มที่ดูหงุดหงิดโวยวายขึ้น ก่อนที่มือใหญ่สองข้างจะยกมาขยี้ทรงผมที่เซ็ตมาอย่างดีของตัวเอง ทั้งงานที่มหาลัย งานที่บริษัท งานที่ผับเขาอีก แล้วยังจะโยนลูกค้าคนใหม่มาอีก พ่อนะพ่อ

 

ภาคย์...พวกนายออกไปก่อนไลท์เรียกสติอีกคน ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องของทั้งตัวเองและน้องชายที่ยืนดูแลอยู่

 

เก็บอาการต่อหน้าลูกน้องหน่อย ฉันก็เบื่อที่พ่อแกบ่นมาทางฉันเหมือนกันถึงจะพูดอย่างนั้น แต่แววตาที่กวานประสาทของไลท์กลับฉายฉัดขึ้นมาทันที

 

            แววตาและคำพูดของพี่ชายที่ทำให้คนมองนึกโมโหอยู่ในใจ

 

 

            ภาคย์ หรือ ภคิณ ลูกพี่ลูกน้องของไลท์ที่อายุห่างกันถึง 1ปี ประธานนักศึกษาในฝันของสาวๆหนุ่มๆ นักศึกษาชื่อดังแห่งคณะบริหารชั้นปีที่ของมหาลัยแห่งนี้ ทายาทผู้บริหารบริษัทอัญมณีรายใหญ่ที่ร่วมหุ้นกับครอบครัวของไลท์ และกิจการอื่นๆรวมไปถึงมหาวิทยาลัยแอลพี มหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแห่งนี้ และเพราะ ใบหน้าหล่อเข้มราวกับถูกสรรค์สร้างมาอย่างดี แววตาที่ดูดุราวสัตว์ป่า รวมไปถึงรูปร่างที่ใครหลายๆคนอยากสัมผัส และบางคนก็อิจฉา ทำให้มีผู้คนเข้าหามากมาย

            และไลท์ หรือ นายอาทิตย์ ลูกพี่ลูกน้องของภาคย์ รองประธานสุดขรึมควบตำแหน่งเดือนคณะริหารชั้นปีที่ 4 ถึงจะโตกว่า 1ปีแต่ด้วยความที่ทั้งสองเรียนชั้นเดียวกันมาตั้งแต่เด็กๆเพื่อการทำงานร่วมกัน กลับทำให้ทั้งสองมีความสนิทแบบเพื่อนสนิท ใบหน้าหล่อเหลาแสนเย็นชาของไลท์ทำให้ใครต่างหลงใหล แต่กลับซ่อนความเจ้าเล่ห์ไว้มากมาย และหุ่นที่ดูดีนั่น ทำให้ใครหลายๆคนต่างอยากเข้ามาทำความรู้จัก

 

            ถ้าหากทั้งสองเดินคู่กันเมื่อไหร่ ไม่ยากเลยที่สายตาของคนอื่นๆจะมองมา และพร้อมที่จะทำความรู้จัก อาจจะเพราะความดูดีของคนทั้งคู่ หรือเพราะอำนาจที่ใครๆต่างเกรงกลัว...

 

 
 

            ในเช้าที่แสนสดใสนี้ บ้านหลังเล็กสีฟ้าอ่อนดูอบอุ่น ในหมู่บ้านแถบชานเมือง ที่ชั้นสองของบ้านกำลังเกิดการประท้วงย่อยๆขึ้นเมื่อ...

 

“ไวท์ พี่ทำข้าวต้มไว้แล้วนะ เดี๋ยวพี่ไปเรียนก่อน” เสียงหวานดังขึ้นในห้องนอนขนาดเล็กของคนเป็นน้อง ใบหน้าสวยระบายยิ้มอ่อนโยนออกมา

 

“พี่คีย์ พี่ยังหน้าซีดอยู่เลย ติดไวท์หรือเปล่า ไม่ไปเรียนได้ไหม” เสียงใสที่อ่อนแรงเพราะพิษไข้พูดอ้อนออกมา ตาโตๆก็ช้อนมองอย่างน่ารัก เมื่อมองหน้าพี่ชายคนเก่ง

 

            คีย์ หรือ คีตะ นักศึกษาทุน ชั้นปี่ที่4 คณะอักษรศาสตร์ของมหาวิทยาลัยพีแอล เจ้าของใบหน้าสวย จมูกโด่งรั้น ดวงตาคมสวยที่มีแววเศร้าดึงดูดให้ใครๆต่างอยากจ้องมอง ผมสีดำที่ยาวระต้นคอ ช่วยขับให้ผิวขาวจัด ดูขาวยิ่งขึ้น รวมไปถึงรูปร่างบอบบางที่อาจจะบางกว่าผู้หญิงบางคนด้วยซ้ำ แต่ถึงจะบอบบางแค่ไหน คีย์ก็เป็นพี่ชายแสนเก่งของไวท์ ทั้งทำงานและเรียน 

 

            ส่วนคนป่วยที่นอนอยู่บนเตียงก็คือ ไวท์ หรือ วรา น้องชายสุดหวงของคีย์ นักศึกษาคณะอักษรศาสตร์ ชั้นปีที่3 มีหน้าตาที่น่ารักมากๆ ตาโตหวาน แต่จมูกรั้นๆนั้น ก็บ่งบอกความดื้อ ซน ของเจ้าตัว และเพราะว่าอุบัติเหตุที่ทำให้พ่อแม่ทั้งสองคนเสียไปตอนช่วงมัธยมปลาย ไม่แปลกเลยว่าทำไมคีย์ถึงรักและดูแลไวท์ขนาดนี้...

 

“อืม ไม่ต้องห่วงพี่หรอก เรารีบๆหายล่ะ เดี๋ยวตอนเย็นพี่จะรีบกลับมานะ”

 

 

เสียงหวานที่อบอุ่นอ่อนโยนดังขึ้นเพื่อคลายความกังวลของน้องชาย ก่อนจะยิ้มหวานส่งท้ายให้น้องชายที่นอนอยู่บนเตียงนอน

 

            ท่าทางและน้ำเสียงที่ทำให้คนเป็นน้องคลายความกังวล ใบหน้าน่ารักมองตามพี่ชายที่เดินออกไป ก่อนตากลมโตจะค่อยๆหลับพริ้มลง ใบหน้าซบกับหมอนใบโตเพื่อพักผ่อน

 

..

.....

.........

 

“เอาหน่าคีย์ อดทนๆ” เสียงหวานพูดให้กำลังใจตัวเองก่อนที่จะก้าวเดินออกจากบ้านไป ก็เขาเป็นนักเรียนทุนนิ หยุดเรียนมันดีที่ไหนกัน ความคิดของคนหน้าซีดที่พยายามไปเรียนในตอนบ่ายของวันแบบนี้...

 

.

...

.....

.............

 

            ร่างบางของพี่ชายคนเก่ง หลบมาเข้าห้องน้ำทางหลังคณะ ในเมื่อนั่งเรียนไปได้สักพักร่างกายเริ่มแย่ลงจนต้องออกมาจากห้องเรียน

 

 

ปึก!

 

            แรงกระแทกจากคนตัวใหญ่กว่าทำให้ร่างของคีย์เซไปด้านหลัง แขนเล็กรีบเอื้อมไปจับขอบอ่างล้างหน้าไว้เพื่อป้องกันตัวเองล้ม

 

“ขอโทษครับ” ถึงแม้จะไม่รู้ว่าใครผิด แต่คนสวยตรงหน้าก็รีบขอโทษอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

 

“โอ๊ะ! คีย์คนสวยนี่นา” เสียงใหญ่ของคนที่ชนดังขึ้น ก่อนที่ร่างใหญ่ๆจะเดินมาประชิดตัว

 

“หลบไป!

น้ำเสียงขุ่นมัวที่ปิดไม่มิดของคีย์ดังขึ้น เมื่อคนตรงหน้าคือผู้ชายที่น่ารำคาญสำหรับเขา

 

“หลบก็กลัวสิ ตอนนี้ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าใครนะ...ที่มันเอาเรื่องฉันไถเงินเด็กปีสาม ไปบอกพวกของไอ้สองตัวนั่น”

น้ำเสียงโกรธแค้นดังขึ้น ทำให้คีย์ที่หน้าซีดอยู่แล้วกลับซีดลงไปกว่าเดิม เมื่อนึกถึงเรื่องที่ตนเอาไปบอกคนของสภานักศึกษา

 

“ไม่รู้..” เสียงหวานตอบกลับไป ในขณะที่ตาสวยเสหลบไปด้านข้าง

 

“แต่ฉันว่านายน่าจะรู้นะ คีย์” น้ำเสียงจับผิดดังขึ้น ทำให้คีย์ยิ่งเครียดลงเรื่อยๆ

 

“หึ คีย์ แกสินะที่เอาไปบอก แต่ถ้าจะให้มาไถเงินต่อจากแกเนี่ย เด็กทุนอย่างแกก็คงไม่มีให้มั้ง งั้นเรามาแลกเปลี่ยนด้วยอะไรที่มันเหมาะสมหน่อยดีกว่า”

 

น้ำเสียงที่เคยไม่พอใจในตอนแรกกลับดูอารมณ์ดีขึ้น แววตาหื่นกระหายของอีกคนกวาดมองไปทั่วร่างของคีย์ ก่อนที่จะ...

 

หมับ!

 

“ปล่อยนะ อื้อ!

 

            น้ำเสียงตะโกนขอความช่วยเหลือเงียบลง เมื่อมือหนาเอื้อมมาปิดปากเอาไว้ แขนอีกข้างของคนตัวใหญ่ก็รัดเอวให้ตัวเขาเข้าไปชิดยิ่งขึ้น

 

            ตาสวยของคีย์เริ่มมองรอบๆเพื่อหาทางหนี โถ่เว้ย! ถ้าเขาแข็งแรงดี น่าจะมีแรงหนีกว่านี้แน่ๆ  คิดได้แค่นั้นก่อนแรงขัดขืนที่ในทีแรกจะลดลง ตาสวยเริ่มตื่นกลัวเมื่อโดนลากไปทางห้องน้ำด้านในสุด

 

...ขอร้องเถอะ...ใครก็ได้ ช่วยผมด้วย...




TaLk: ลง11/11/14

           ครบร้อยแล้ววววววววว  ฝากติดตามด้วยนะ^^ ตอนนี้จะงงหน่อยนะ เพราะต้องบรรยายตัวเอกเยอะเลย อยากให้เจอกันเร็วๆเลยบรรยายไปเลย ตอนหน้าจะอ่านง่ายขึ้นแน่ๆ แถมตอนนี้ยังไม่ได้ทวนด้วย พรุ่งนี้จะมาแก้ไขน้อออ^^

รักทุกเม้น ทุกวิว ทุกโหวต ทุกแฟนคลับเลยนะ ขอบคุณที่ติดตามนะ^^

แท็กเลยยยยยย #วุ่นรักหมาป่า


ตอบเม้นๆๆๆ

Korui_Nadeshiko 
: มาต่อให้แล้วน้า ขอบคุณที่ตามน้อ^^


 














ทวง พูด คุย จิก บ่นก็ได้นะ ทางนี้เลย^
 

© themy  butter^
แอดเฟบจิ้มเลย^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

104 ความคิดเห็น

  1. #66 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 17:01
    งืออออ สงสารคนสวยอ่ะ ป่วยอยู่แท้ๆแล้วยังจะมาโดนรังแกอีก
    #66
    0
  2. #46 con_kyexonextdoor (@connea_land) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 23:52
    งูยๆพี่ภาค ให้ไวๆเลย เพิ่งมาเจอเอง สนุกคะ ติดตามนะคะ สู้ๆคะไรต์
    #46
    0
  3. #26 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 11:32
    ไม่นะ
    #26
    0
  4. #6 Zevaress (@anontaporn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2557 / 07:27
    เหยยยยย คนสวยป่วย กรุณาอย่ารุนแรงครับเพ่ ถอยห่างออกไปก่อนโดนเจื๋อน
    #6
    0
  5. #5 hyjelf (@fangzeigh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 21:45
    คีย์ ฮื้อออออออ ไม่รู้จะพิมพ์อะไร555555555
    เอาเป็นว่าปู่เสื่อรอไลท์ ._____. // โดนภาคคีย์ ไรท์ตบ55555555555555
    #5
    0