{ Yaoi } ..Lycanthrope Love.. วุ่นนัก รักคุณหมาป่า^^

ตอนที่ 4 : บทที่2 : น่าสนใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 650
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 พ.ย. 57



บทที่2


 

            มาแล้ววว อาจจะไม่สนุกมากนะแต่เราตั้งใจสุดๆเลยยยย ถึงมันจะออกมาไม่ค่อยดีก็เถอะ อ่านให้สนุกนะ^^


 

 

ตาสวยของคีย์เริ่มมองรอบๆเพื่อหาทางหนี โถ่เว้ย! ถ้าเขาแข็งแรงดี น่าจะมีแรงหนีกว่านี้แน่ๆ  คิดได้แค่นั้นก่อนแรงขัดขืนที่ในทีแรกจะลดลง ตาสวยเริ่มตื่นกลัวเมื่อโดนลากไปทางห้องน้ำด้านในสุด

 

...ขอร้องเถอะ...ใครก็ได้ ช่วยผมด้วย...


 

 
 

ปัง!

 

“ใครเรียกฉันว่าไอ้” เสียงเปิดบานประตูอย่างแรงก่อนที่เสียงเข้มกดต่ำของภาคย์จะดังขึ้น  พร้อมๆกับลูกน้องอีกหลายคนที่เดินตามเข้ามา

 

ใบหน้าหล่อของประธานนักศึกษาติดจะอารมณ์เสียเผยออกมา ตาคมดุตวัดมองสองคนที่อยู่ในห้องน้ำ ท่าทางที่คงไม่ต้องถามว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อคนที่เขาเพิ่งลงโทษไปเมื่อเช้ากำลังกอดรัดใครอีกคนเอาไว้ ในขณะที่คนโดนกอดส่งสายตาขอความช่วยเหลือมาเต็มที่

 

“ไม่มีอะไร ผมกับแฟนเราทะเลาะกัน” น้ำเสียงตอบอย่างสุภาพเมื่อเห็นคนมาใหม่ แต่กลับปล่อยเพียงมือที่ปิดปากคีย์ไว้เท่านั้น

 

“ไม่ใช่นะ” เสียงหวานรีบตอบกลับทันทีที่มีโอกาส เขาไม่รู้หรอกว่าคนๆนี้จะช่วยเขาไหม แต่ดีกว่าเขาไม่พยามเลย

 

.

....

 

“หึ ฉันดูโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ...เอาตัวไปให้ไลท์” น้ำเสียงเรียบนิ่งดังขึ้นก่อนที่จะปรากฏรอยยิ้มเย็นๆบนใบหน้าหล่อๆนั่น แววตาดุมองคนทำผิดจนร่างนั่นสั่นขึ้นอย่างหวาดกลัว

 

“ฉะ..ฉันไม่ได้ทำอะไรนะ” เสียงโวยวายของชายหนุ่มคนนั้นดังขึ้นเมื่อคนของภาคย์มาดึงเขาออกไปจากห้องน้ำนี้ ราวกับรู้ว่าการโดนจับได้ในครั้งี้ส่งผลอย่างไร...

 

.

...

.......

 

“ขอบคุณครับ” หลังจากปล่อยให้ความเงียบเข้าควบคุมพื้นที่ เสียงหวานของคีย์ก็ดังขึ้น ใบหน้าสวยส่งยิ้มที่จริงใจไปให้อีกคน ทำเอาคนได้รับเผลอมองรอยยิ้มนั้นอย่างชอบใจ

 

“ไม่เป็นไร..แต่นายโอเคนะ” เสียงเข้มเอ่ยตอบก่อนที่จะมองสำรวจคนตรงหน้า ใบหน้าสวยหวานแต่กลับดูซีดนั่นทำให้ดูน่าเป็นห่วง ยิ่งประกอบกับหุ่นบางๆของคนตรงหน้าทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะถามไป ทั้งๆที่ปกติแทบจะไม่เคยสนใจด้วยซ้ำ

 

“ครับ ขอตัวไปเรียนต่อนะครับ” เสียงหวานอย่างเกรงใจเอ่ยกลับไปเมื่อคิดถึงเวลาเรียนที่ล่วงเลยไป ก่อนที่จะเดินก้าวออกไปจากห้องน้ำอย่างรีบเร่ง

 

“จะโดนอาจารย์ว่าไหม...” เสียงหวานที่สงสัยบ่นเบาๆ ก่อนที่จะพูดได้แค่นั้นก่อนอาการป่วยจะเริ่มกลับมาเล่นงาน

 

ฮวบ!

 

            ร่างบางของคีย์ทรุดลงไปกับพื้นหน้าห้องน้ำทันทีที่รีบเดินออกไป แขนเล็กพยายามที่จะพยุงตัวเองไว้ แต่ความรู้สึกที่ทำให้ทรงตัวไม่อยู่กลับทำให้คีย์ทำได้แค่นั่งเฉยๆเพียงเท่านั้น

 

“เอ่อ คุณไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมแค่มึนเฉยๆ” น้ำเสียงที่ดูแผ่วเบาพูดขึ้นเพื่อให้อีกคนสบายใจ ก่อนจะส่งยิ้มซีดเซียวปิดท้าย

 

หมับ!

 

“เคยมีใครบอกไหม ว่าถ้าไม่ไหวอย่าอวดเก่ง” เสียงทุ้มบ่นออกมา พร้อมวงแขนใหญ่ที่ลงไปช้อนคนตัวบางขึ้นมาอุ้มแนบอก ตัวเบาอย่างกับแมวเลยวะ วันๆนี้กินลมเป็นอาหารหรือไง

 

“หึหึ” สิ้นความคิดตลกของตัวเอง ภาคย์ก็เผลอหัวเราะออกมาเบาๆ ยิ่งมองเห็นหน้าไม่พอใจของคนในอ้อมแขนยิ่งต้องกลั้นขำอีก โอ้โห แมวดุซะด้วย หึหึ

 

.

...

 

“นี่คุณ ให้ผมเดินไปเองดีกว่า คุณไม่อายบ้างเหรอ” เสียงหวานมีแววไม่พอใจ ก่อนจะถามออกมาเสียงเบาเมื่อเห็นคนมองมาทางตัวเอง

 

“นายก็หลับตาไปสิ เดี๋ยวฉันพาไปพัก นายเดินไม่ไหวหรอกหน่า”

 

            เสียงทุ้มอ่อนลงก่อนจะก้มลงมาพูดเบาๆข้างหูคนในอ้อมกอด ขายาวก็ทำหน้าที่เป็นอย่างดี พาร่างสูงใหญ่ของภาคย์มุ่งหน้าไปตามทางที่ต้องการแทบจะทันที

 

.

...

..........

...................

 

“หึ ดื้อจริงๆ”

 

เสียงทุ้มถอนหายใจออกมา เมื่อวางคนที่เขาอุ้มมาตลอดทางลงบนเตียงเบาๆ  ตาคมก็สำรวจคนที่เผลอหลับไประหว่างทางด้วยความสนใจ แววตาคมดุอ่อนแสงยามมองใบหน้าหลับพริ้มของคนบนเตียง สวย น่ารัก เหมือนกับลูกแมวตัวเล็กๆยามนอนเลยทีเดียว...

 

ก๊อก ก๊อก!

 

            เสียงเคาะประตูเบาๆดังขึ้น ก่อนที่ภาคย์จะเดินไปเปิดประตูบานใหญ่ เผยให้เห็นใบหน้าเรียบเฉยของรองประธานนักศึกษาคนเก่ง

 

“ฉันจัดการแล้ว ไล่ออกโดยแจ้งความผิดเรียบร้อย ส่วนคนที่นายช่วย ฉันโทรหาคนรู้จัก เหมือนว่าจะเป็นนักเรียนทุนไม่ค่อยมีเพื่อน เลยโทรตามคนที่บ้านมาให้” เสียงไลท์ร่ายยาวถึงสิ่งที่ตัวเองจัดการอย่างครบถ้วน

 

“อืม เหลือแค่รอคนมารับสินะ” เสียงของภาคย์ตอบรับก่อนที่ตาคมจะเผลอหันไปมองคนบนเตียงอีกรอบ

 

“นี่ จะจ้องให้เขาฟื้นขึ้นมาหรือไง หึหึ” เสียงที่มีความกวนของไลท์ดังขึ้น เรียกให้อีกคนหันกลับมามอง เออเนอะ ไอ้ภาคย์แบบนี้ก็ตลกเหมือนกัน จ้องเข้าอย่างกับว่าจะฟื้นมาภายในวิสองวินี้ซะอย่างนั้น

 

“เปล่า แค่ดูความเรียบร้อย เดี๋ยวเตียงฉันสกปรกขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ ต้องไปแล้วฝากด้วยแล้วกัน” เสียงทุ้มแก้ตัวกลับอย่างปกติก่อนจะเดินผ่านไลท์ออกไป

 

“แกนั่นแหละ เอาไปห้องพยาบาลก็ได้แท้ๆ สนใจขนาดยอมพามานอนในห้องประธานสภาเลยนะเนี่ย ห้องที่ผู้หญิงหลายคนที่แกเอามายังไม่เคยได้เข้าเลย” เสียงสนุกสนานของไลท์ดังตามออกไป หน้าตาหล่อที่ยามปกตินิ่งเฉยกลับดูสนุกเมื่อได้แซวคนที่เดินผ่านไป ก็นี่มันห้องนอนที่ไอ้ภาคย์เอาไว้พักเองแท้ๆ ถึงจะเชื่อมกับห้องประธานสภาของมัน แต่ปกติต่อให้เป็นใครมันก็ไม่พาเข้ามาง่ายๆหรอกนะ พอกับเขาแหละห้องของเขาเองก็ไม่มีใครเข้าไปได้ง่ายๆเหมือนกัน แสดงว่าคนนี้มันสนใจ หึหึ

 

.

...

..........

 

ก๊อก ก๊อก!

“ขอเข้าไปนะครับ”

            เสียงหวานใสดังขึ้นหน้าห้องประธานสภานักศึกษา ก่อนที่จะมีร่างเล็กไม่ต่างจากคนที่นอนอยู่ในห้องก้าวเข้ามา ใบหน้าน่ารักที่ดูซีดเล็กน้อยก้มลงอย่างเกรงใจ

 

“ไวท์สินะ พี่ชายนายอยู่ข้างใน” เสียงของไลท์ดังขึ้นมาทำให้คนตัวเล็กเงยหน้ามามองงงๆ ก็นี่ห้องของประธานสภา แต่ไหงนายรองประธานจอมเฉยชามาอยู่ได้ล่ะเนี่ย

 

“อ้าว ไปปลุกพี่นายสิ” ไลท์เรียกอีกคนเมื่อเห็นหน้าตาน่ารักมองเขาแปลกๆ นี่คงไม่แอบนินทาเขาหรอกนะทำหน้าตาแบบนั้น

 

“ครับ” เสียงใสสะบัดอย่างรั้นๆเมื่อรู้สึกเหมือนโดนดุ ร่างเล็กก็ก้าวผ่านคนตรงหน้าไปทางห้องนอนอย่างหงุดหงิด

 

.

...

.......

 

“ขอบคุณอีกครั้งครับ” เสียงหวานของพี่ชายคนสวยพูดอีกครั้งเมื่อเขาตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนกว้าง ก่อนจะโดนคนเป็นน้องพาออกมา ตาสวยกวาดมองหาคนที่ช่วยเขาไว้ แต่กลับเพียงอีกคนที่ยืนอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่

 

“อืม พอดีภาคย์มีธุระที่บ้าน เลยกลับไปแล้ว” เสียงของไลท์ตอบท่าทางของคีย์ที่เหมือนมองหาใครสักคนออกไป

 

“พี่คีย์ กลับเถอะ” เสียงใสดังแทรกคนทั้งคู่เรียกสายตาดุจากคนเป็นพี่

 

“ไวท์” เสียงเอ่ยดุของคีย์ดังเบาๆ แต่ไลท์กลับยิ้มล้อน้อยๆใส่คนที่หันมามองเขาเมื่อคีย์หันไปมองน้องชายแทน หน้าตาท่าทางที่ไวท์ไม่ค่อยชอบใจเลย ฮึ๋ย ทำไมพี่คีย์ไม่เห็นนะว่าหมอนั่นมันจงใจกวนไวท์อ่ะ

 

“งั้น พวกผมขอตัวนะครับ” เสียงหวานเอ่ยลา ก่อนที่จะจูงมือน้องชายที่ป่วยนิดๆกลับบ้านของพวกเขา

 

ปัง!

 

“หึหึหึ เด็กอะไรตลกชะมัด”

 

            ทันทีที่ประตูบานใหญ่ปิดลง ใบหน้าเรียบนิ่งก็เผยยิ้มออกมาน้อยๆเมื่อนึกถึงคนตัวเล็กที่ตามพี่ชายออกไป ไหนๆก็คงต้องดูเรื่องของคีย์ให้ภาคย์แล้ว นี่ดูเรื่องไวท์ด้วยดีไหมนะ น่าสนใจไม่น้อยจริงๆ

 

“เกือบลืม วันนี้ต้องตามไอ้ภาคย์ไปบ้านใหญนี่หว่า” เสียงเข้มเอ่ยออกมา ก่อนที่ร่างสูงจะพาตัวเองไปออกไปจากห้องนั้น

 

.

.....

.............

.........................

 

“นี่ๆ เอาไปทำข้าวต้มให้พี่ เอานี่ด้วย” เสียงใสของคนตัวเล็กดังขึ้นในซูเปอร์มาเก็ตขนาดย่อม ในขณะที่มือก็หยิบของที่จำเป็นใส่รถเข็น

 

“พอแล้วมั้งไวท์” สียงหวานเอ่ยห้าม ก่อนที่พี่ชายคนสวยจะส่ายหัวเบาๆกับอาการของน้องชาย

 

“ก็พี่คีย์นะแหละ รู้ไหมตอนที่เขาโทรมาหาไวท์ตกใจแค่ไหน ไม่ดูแลตัวเองเลย วันนี้หยุดงานหนึ่งวันเลย นอนพักๆ” เสียงดุของคนเป็นน้องเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากคนเป็นพี่ได้เป็นอย่างดีเมื่อนึกได้ว่าทำไมน้องเขาถึงได้เป็นห่วงขนาดนี้

 

“แล้วหายแล้วเหรอเจ้าตัวแสบ ตามพี่ไปมหาลัยไหวได้ไง” เสียงที่เป็นห่วงถามขึ้น เมื่อน้องชายยังดูไม่แข็งแรงเท่าที่ควร

 

“หายเกือบจะปกติแล้ว ไวท์นอนพักตั้งนาน หัวนี่โล่งเลย ฮ่าฮ่า”

 

“งั้น พี่กลับบ้านไปพักบ้างดีกว่า เนอะ”

 

            เสียงหวานใสทั้งของทั้งสองคนตอบกลับกันอย่างน่ารัก ก่อนจะพากันเดินไปจัดการของที่ต้องซื้อต่อไป ภาพน่ารักๆที่คนอื่นต่างมองมาอย่างสนใจ ยิ่งชายหนุ่มบางคนถึงกับมองตามจนลับสายตา แต่กลับไม่ยอมเข้าไปพูดคุยด้วย ก็นะ ถาพน่ารักๆของสองพี่น้องที่เหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆเล่นกัน ใครจะอยากไปทำให้มันหายไปบ้างล่ะ จริงไหม....

 

 

 
 

TalK :ลง 19/11/14

            มาต่อแล้ววววว ตอนนี้ก็ยังไม่มีอะไรเหมือนเดิม *หลบเท้า เอามาน่ารักๆบ้างเฉยๆ สัญญาว่ามันจะสนุกขึ้นเรื่อยๆจริง เพราะวางโครงเรื่องไว้แบบนี้ *ชูสองนิ้วแบบลูกเสือ

            ขอบคุณทุกเม้น ทุกวิว ทุกโหวต ทุกแฟนคลับจริงๆนะ เป็นกำลังใจชั้นดีเลย รักทุกคนจริงๆ มีอะไรเพิ่มเติมบอกไว้ได้เลยนะ

 

แท็กเลยยยยยย #วุ่นรักหมาป่า

ตอบเม้นๆ^^

hyjelf (@fangzeigh) : ฮ่าๆ ชอบไลท์ไวท์สินะ มันอาจจะมาไม่เยอะนะตอนนี้ ขอโทษล่วงหน้านะมันอาจจะไม่สนุก^^ และขอบคุณที่ชอบนะ

Zevaress (@anontaporn): ปล่อยแล้วๆๆ โดนจับตัวไปแล้วด้วยถถถถ ขอบคุณที่ชอบนะ^^ ขอบโทษล่วงหน้าที่มันอาจจะไม่สนุกเท่าที่คิดไว้เนอะ^^
 

ทวง พูด คุย จิก บ่นก็ได้นะ ทางนี้เลย^
 

 
แอดเฟบจิ้มเลย^^

 


 

© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

104 ความคิดเห็น

  1. #67 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 17:01
    พี่น้องคู่นี้น่าร้ากกกกกกก ทั้งพี่ทั้งน้องเลยอ่ะ
    ส่วนประธานกับรองประธานนี่ สนใจพวกเขาใช่มั้ยล่าาาา เนอะๆ ก็พวกเขาน่ารักขนาดนั้น ><
    #67
    0
  2. #27 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 12:09
    2พี่น้องนี้น่ารักที่สุดเลย
    #27
    0
  3. #8 hyjelf (@fangzeigh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 22:17
    โฮววววว  พระเอกมาก คีย์ตัวเบามากมั้ยยยยย 
    #8
    0
  4. #7 KiiToS (@badintellect) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2557 / 23:03
    รอ อิอิ
    #7
    0