[Got7] เล่ห์รัก MarkBam,JackJae

ตอนที่ 24 : เล่ห์รัก 19 -100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    27 มี.ค. 59



เล่ห์รัก

 

 

            ขาเรียวที่ค่อยๆเดินไปหาร่างสูงที่กำลังเดินลงมาจากบันได มือเรียวโอบอุ้มลูกน้อยที่อยู่ในอก รอยยิ้มบางๆที่ยกขึ้นเมื่อผู้ชายตรงหน้าก็ยิ้มกลับมาให้เขาเหมือนกัน ใบหน้าคมที่ค่อยๆก้มลงหอมแก้มลูกสาวเบาๆ ตาเรียวที่มองการกระทำที่แสนอ่อนโยนของผู้ชายคนนี้ด้วยหัวใจที่สั่นไหว เขาไม่รู้จริงๆว่าผู้ชายตรงหน้าเป็นคนยังไง ร้ายกับพี่ชายเขาแต่กลับอ่อนโยนและอบอุ่นกับลูกเสมอบางครั้งก็ยังเผื่อแผ่มาหาเขาบ้าง ไม่ใช่ไม่รู้ว่าบางคืนที่เขาเผลอหลับหรือแค่พักสายตา ผู้ชายคนนี้จะเข้ามาห่มผ้าให้ บางวันมันก็ทำให้เขาใจเต้นรัวทั้งๆที่ไม่ใช่ให้ใครมาเล่นหัวยกเว้นครอบครัวหรือคนที่เขารักแต่เขากับใจเต้นทุกครั้งที่ มาร์คต้วน ลูบผมของเขา 

 

 

            “…………….. ”  ตาคมที่สบตาของคนที่อุ้มลูกน้อยในอกก่อนจะยิ้มบางๆให้แก่กันโดนไม่มีเสียงพูดคุยอะไร เขารู้แค่ว่าแบมแบมยิ้มให้เขาแค่นี้ความเครียดที่สะสมมันแทบหายไปหมด

 

 

            วันนี้...จะกลับมาทานข้าวเย็นด้วยกันไหมเสียงหวานที่พูดออกมาด้วยความไม่แน่ใจอย่างน้อยๆเขาก็อยากจะศึกษาตัวตนที่แท้จริงของ มาร์คต้วน อย่างน้อยๆก็ควรดีกันเมื่อต้องอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกัน ทว่ามันกลับเรียกรอยยิ้มกว้างของผู้โดนถาม

 

 

            อืม..จะรีบกลับมากินด้วย เสียงทุ้มที่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสดใส...นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่มีคนชวนกินข้าวด้วย

 

 

            เดินทางปลอดภัยนะครับ เสียงหวานที่พูดออกมาเมื่อคิดว่าถึงเวลาที่มาร์คต้วนควรไปทำงานสักที ถ้ามายืนยิ้มกว้างหรือจ้องเขาแบบนี้เขาเองก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน

 

 

            จะรีบกลับมานะ ”  เสียงทุ้มที่พูดออกมาก่อนจะยิ้มให้กับร่างเล็กตรงหน้า เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับแบมแบม ที่อยู่ๆก็มาพูดดียิ้มหวานใส่แต่เขาก็สัมผัสได้ว่ามันออกมาจากใจจริงๆ คนอื่นอาจจะมองว่าไม่มีออะไรผิดปกติแต่สำหรับเขานั้น มันเป็นเรื่องมหัศจรรย์มาก จากคนที่กัดกันแทบทุกครั้งที่จะเจอหน้าแต่ครั้งนี้กลับอ่อนลงให้

            ตากลมสวยที่มองไปยังแผ่นหลังของร่างสูง มือเรียวที่กระชับอ้อมกอดของลูกน้อยในอกก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้ามาในบ้าน

 

 

            คุณแบมอารมณ์ดีจังเลยนะคะวันนี้ เสียงหญิงสาวของแม่บ้านที่เดินเข้ามาทักพร้อม

 

 

            ?

 

 

            ก็เห็นคุณยิ้มนี่คะ ฮยอนจูไปทำงานก่อนนะคะ หญิงสาวที่พูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะขอตัวไปทำงานตามปกติ ร่างเล็กที่ยืนนิ่งอยู่กับที่เมื่อกำลังรู้ตัวว่าเขากำลังยิ้มออกมา เพราะ...มาร์คต้วนอย่างนั้นหรอ

 

 

            แอ๊... เสียงใสของลูกสาวที่ร้องออกมาเบาๆทำให้เขาก้มลงมองดูลูกน้อยที่กำลังยิ้มหวานมาให้

 

 

            เพราะหนูหรอกที่แม่ยิ้ม เสียงหวานที่พูดออกมาก่อนจะก้มลงหอมแก้มลูกรักเบาๆ เขายิ้มเพราะลูกต่างหากไม่ใช่เพราะผู้ชายคนนั้นสักหน่อย.....

 

 

 

           

            “ วันนี้อารมณ์ดีนะครับ ท่านประธานเสียงหวานของเลขาที่ร้องทักท่านประธานที่วันนี้ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษไหนจะรอยยิ้มที่เขาได้เห็นครั้งแรกตั้งแต่มาทำงานที่นี่เสียอีก

 

 

            อืม วันนี้มีประชุมใช่ไหม

 

 

            ครับ ใบหน้าคมที่พยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องไปตามปกติ ตาคมที่มองไปยังกรอบรูปที่ตั้งอยู่บนโต๊ะที่มีภาพของลูกสาวตั้งอยู่ มือหนาที่เอื้อมไปลูบเบาๆด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันกลับมาทำงาน

 

 

 

 

 

             

 

            มือหนาที่จับจดหมายซองสุดท้ายก่อนจะถือกล่องเครื่องประดับเล็กๆกล่อยหนึ่ง ตาคมที่มอดมองจดหมายทุกฉบับที่เขาเปิดอ่านแล้วเหลือเพียงฉบับสุดท้ายพร้อมกับกล่องเล็กๆกล่องหนึ่งที่เขาไม่สามารถเปิดอ่านได้ ตาคมที่หลับลงเมื่อหวนคิดถึงใบหน้าหวานๆของคนรักที่ทั้งยิ้มและทั้งร้องไห้ที่เข้ามาในความคิดของเขา มีเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้คนรักของเขาร้องไห้ได้นั่นก็คือ... แบมบี้ มือสากที่กดโทรศัพท์หาเบอร์ที่เขาได้มาทันที

 

 

ตู๊ด.....ตู๊ด.....

 

 

            สวัสดีครับ...มาเจอกันหน่อยได้ไหม 

 

            ไม่ถึงครึ่งชั่งโมงขาเรียวที่ค่อยเดินเข้ามาในร้านตามที่นัดเอาไว้ด้วยดวงใจที่สั่นไหว เขาตื่นเต้นตั้งแต่ได้ยินเสียงของคนๆนี้ หัวใจที่เต้นแรงจนเขารู้สึกได้ ความรู้สึกที่ประเดประดังเข้ามาทั้งคิดถึง เป็นห่วง อยากเจอ อยากถาม....เต็มไปหมด  ตาเรียวที่หันไปสบตาเข้ากับร่างหนาที่มองมาทางเขาแต่ละก้าวที่เดินเข้าไปนั้นมันสั่นจนเขารู้สึกได้ ร่างหนาที่ซูบผอมลงไปเยอะทว่ายังคงหล่อเหลาเหมือนเดิม

 

 

สวัสดีครับ เชิญนั่งก่อนนะครับ ร่างหนาที่เลื่อนเก้าอี้ให้กับคนตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม นัยน์ตาที่มีความสั่นไหวด้วยกันทั้งคู่

 

 

...................

 

 

คุณคงจำได้ว่าผมเป็นใครใบหน้าหวานที่พยักหน้าน้อยๆ เขากลัวว่าถ้าพูดออกไปเสียจะสั่นจนทำให้คนตรงหน้าจับได้ว่าเขากำลังดีใจที่ได้พบผู้ชายคนนี้อีกครั้ง ผู้ชายที่เขารัก...

 

 

ผมแจ็คสันนะครับ...ช่วงก่อนผมกลับไปเก็บของให้แบมแบม จดหมายที่คุณส่งไปให้แล้วกล่องสร้อยคอ มันสวนกับตอนที่แบมแบมกลับมาหาคุณพอดี มือเรียวที่สั่นเท่าค่อยๆเอื้อมไปรับของจากชายหนุ่มนน้ำตาใสที่คลออยู่ในหน่วยตา....จดหมายพี่บี้

 

 

ขอบคุณครับเสียงหวานที่พยายามเค้นเสียงที่สั่นเทาออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ มือเรียวที่ยกขึ้นปาดน้ำตาออกจากใบหน้าก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ

 

 

ขอบคุณนะครับ ที่เอามาให้ผม

 

 

ไม่เป็นไรครับ..แล้ว....คุณสบายดีนะครับเสียงทุ้มที่ถามออกมาด้วยความรู้สึกเป็นห่วง ใบหน้าที่เหมือนคนรักของเขาไม่สดใสเหมือนแบมแบมเลย มันทุกข์ปนเศร้าเสียจนเขาไม่อยากจะคิดว่าถ้าหากแบมแบมเป็นแบบนี้เขาจะทำยังไง

 

 

ครับ..ขอบคุณที่เป็นห่วงนะครับ

 

 

ผมเองก็รู้เรื่องของคุณมาหลายเรื่อง ถ้าเขารังแกคุณบอกผมได้เลยนะ ผมพร้อมช่วยคุณเสมอ

 

 

ขอบคุณนะครับ แต่เขา..อึก! ดีกับผมเสียงหวานที่พูดออกมาด้วยความสั่นเทา มือเรียวที่โดนมือหนากุมไว้และมองไปยังมือของแจ็คสัน แหวนหมั้นที่เขาคืนไปแจ็คสันยังคงใส่มันอยู่แล้วความรู้สึกนี้มันยังคงปลอดภัยเสมอแต่ทำไมตอนนี้เขากลับเจ็บ เจ็บกับความห่วงใยของพี่แจ็คสัน

 

 

คุณมีปัญหาอะไร บอกผมได้เสมอนะครับ คุณแบมบี้ เสียงทุ้มที่เจือไปด้วยความรู้สึกหลายๆอย่าง อาจจะฟังดูเลวแต่ถ้าผู้ชายคนนั้นดูแลแบมบี้ไม่ดีเขาก็พร้อมจะดูแลแทน

 

 

ฮึก!  ”  เสียงหวานที่ร้องไห้ออกมาแต่ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลย คำพูดมันจุกอยู่ที่ลำคอ มือเรียวที่ดึงมือของตัวเองเอาไว้ข้างตัว เขาอ่อนแอไม่ได้...เขาจะกลับไปเป็นแบมแบมคนเดิมไม่ได้อีกแล้ว

 

 

แบมแบม... เสียงทุ้มที่พูดออกมาเบาๆราว ใบหน้าคนรัก สายตาคนรักที่สะท้อนเข้ามาหาเขาจนเขารู้สึกเจ็บกับน้ำตาและสายตาของคนตรงหน้า ร่างเล็กที่ลุกขึ้นมือเรียวที่ถือเอกสารที่แจ็คสันเอามาให้ทว่ายังคงมองคนตรงหน้าด้วยสายตาแห่งความเสียใจ

 

 

แบม..// ผมขอตัวก่อนนะครับ ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง แจ็คสันที่กำลังจะเดินเข้าไปกอดปลอบคนตรงหน้าทว่ากลับหยุดชะงักเมื่อเห็นท่าทีของคนตรงหน้าก่อนจะถอนหายใจออกมาเมื่อร่างเล็กเดินออกไป

 

 

แบมบี้...ไม่ใช่แบมแบมนะแจ็คสัน ” 

 


 

 

ฮึกอึก! เสียงหวานที่พยายามกลั้นน้ำตาที่ไหลลงมา มือเรียวที่เช็ดมันออกก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาเสียใจมาก แค่เห็นสายตาและแหวนที่แจ็คสันยังคนสวมใสอยู่เขาก็ทนแทบไม่ไหว

 

 

หยุดรัก  หยุดรักผมได้แล้ว...มือเล็กๆที่ปาดน้ำตาใสออกจากใบหน้าของตัวเองอีกครั้ง เขาไม่อยากให้แจ็คสันต้องเจ็บหรือฝังใจกับอดีตอย่างเขา พี่แจ็คสันควรหาคนที่ดีสักคนมาอยู่ข้างกายและดูแล พี่แจ็คสันควรกลับมายิ้มได้แล้ว

ตากลมโตที่เต็มไปด้วยหยดน้ำตาหันไปมองยังจดหมายที่อยู่ข้างกายพร้อมกับกล่องสร้องคอ มือเล็กที่สั่นเทาเอื้อมไปหยิบกล่องแล้วเปิดออกมา สร้อยที่เป็นรูปนก..มันสวยมากเลยล่ะก่อนจะหยิบซองจดหมายนั้นก่อนจะค่อยๆเปิดจดหมายนั้น

 

 

 

 

            ถึง..แบมแบมน้องรักของพี่

 

พี่หวังว่าจดหมายนี้น่าจะทันวันเรียนจบของแบมนะ แบมจำสัญญาที่ให้กับพี่ได้ใช่ไหม รีบๆกลับมาหาพี่นะแบม พี่รอแบมเสมอ รอวันที่แบมจะหายโกรธและยกโทษให้พี่  ถึงแม้ว่าพวกเราจะโทรคุยกันทุกวันแต่พี่น้อยใจมากเลยรู้ไหม...ไม่ได้ยินเสียแบมเลย แต่ไม่เป็นไรแค่แบมรับสายพี่ พี่ก็หายห่วงแล้ว แล้วก็ขอบคุณนะ..ที่ทำตามสัญญา แบมคือความภูมิใจของพี่  รู้ใช่ไหม พี่ไม่รู้จะให้อะไรแบมดีวันนี้พี่เดินเลือกของนานมาก สร้อยเส้นนี้พี่เห็นแล้วนึกถึงแบมทันทีเลย พี่ว่ามันเหมาะกับแบมมาก จริงๆพี่อยากสวมสร้อยเส้นนี้ให้กับแบมเองแต่คงไม่ทัน ไว้แบมกลับมาแล้วให้พี่ใส่ให้อีกครั้งนะ อ่านจดหมายพี่แล้วอย่าร้องไห้นะแบม ถ้าจะร้องแบมค่อยร้องวันที่เจอพี่ พี่จะได้กอดปลอบแบมไง  สุดท้ายนี้พี่ไม่ขออะไรมาก ขอให้น้องของพี่ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข มีการงานที่ดี แล้วเลิกร้องไห้ให้พี่สักที พี่รู้ว่าแบมไม่สบายใจ แต่พี่สบายดีไม่ต้องเป็นห่วงนะแบม ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรทั้งนั้น ถ้าว่างๆกลับมาหาพี่บ้าง กลับมาหาพ่อแล้วก็หลานบ้างนะ....พี่หวังว่า เราจะได้พบกันสักวันเร็วๆนี้ น้องรักของพี่ พี่รักแบมนะ

 

 

รักเสมอ...แบมบี้พี่ชายคนเดียวของแบมแบม

 

 

 

 

 

 

Youngjae’s part :

 

            ขาเรียวที่เดินออกมาจากคณะตามปกติก่อนจะหยุดลงเมื่อรางสูงที่คุ้นเคยลุกขึ้นจากม้าหินอ่อนแล้วเดินเข้ามาหาเขา ใบหน้าหล่อที่ยังคงยิ้มให้เขาทำเอาเขาถึงกับรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างไม่น่าให้อภัย....เขาเผลอให้ความหวังผู้ชายตรงหน้าไป ทว่าตอนนี้ความรู้สึกมันกลับชัดขึ้นตั้งแต่ใครบางคนกลับมา  

 

 

            ยูค......

 

 

            หิวยัง? ไปหาไรกินกันเถอะยูคยอมที่เอื้อมมาจับมือเรียงของยองแจตามปกติทว่าครั้งนี้ยองแจกลับหลบแล้วเอามือใส่เข้ากระเป๋าโค้ททันที

 

 

            เอ่อ.... ตาเรียวที่หลบสายตาที่จ้องมองมาด้วยความรู้สึกผิด...เขาไม่รู้จะทำยังไงกับสถานการณ์แบบนี้ เขาไม่อยากให้ความหวังกับยูคยอมได้แต่ร้องขอโทษในใจดังๆ

 

 

            ไปกินข้าวกันเถอะ ยูคยอมที่หัวเราะสมเพสตัวเองในลำคอก่อนจะยิ้มออกมาแล้วโอบแขนคนตัวเล็กตามเดิม ทว่ารอยยิ้มมันไม่ได้สดใสเหมือนทุกๆวันที่ผ่านมา

 

 

กินเสร็จแล้วไปร้านพี่ยองจีเลยใช่ป่าวเสียงทุ้มที่พยายามชวนร่างเล็กที่อยู่ข้างๆคุยเพื่อไม่ให้บรรยากาศมันน่าอึดอัดมากขนาดนี้ ในหัวตอนนี้แต่คำถามมากมายเต็มไปหมดตั้งแต่ที่ยองแจทิ้งเขาเอาไว้เมื่อวาน

ขาเรียวที่เดินเข้าไปนั่งในโรงอาหารตามปกติยูคยอมมากินข้าวกับเขาจนกลายเป็นเรื่องชินตาของคนที่นี่ไปแล้วถึงแม้ว่าเราจะอยู่กันคนละมหาวิทยาลัยก็เถอะ

 

 

ยองแจ ……. ” เสียงทุ้มที่เงียบหายไป เขาไม่รู้จะเริ่มยังไงให้ยองแจไม่อึดอัดแค่เห็นท่าทีวันนี้ก็รู้แล้วว่ามันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ

 

 

เรารีบกินแล้วรีบไปดีกว่า วันนี้พี่ยองจีมีธุระพนักงานในร้านก็ลาป่วยไปคนนึง ต้องรีบไปช่วยน่ะ มือเรียวที่ตักข้าวเข้าปากแล้วพูดออกมาทันทีที่เห็นว่ายูคยอมมีท่าทีที่ลังเล ละเขาก็พอจะเดาได้ว่ายูคยอมต้องถามถึงเรื่องวันนั้นแน่นอนเขาแค่ยังไม่อยากตอบคำถาม....

 

 

อืม เสียงทุ้มที่ตอบกลับมาทั้งๆก่อนจะตักข้าวเข้าปาก ความรู้สึกของเขาวันนี้คือ กับข้าวแม่งโคตรไม่อร่อยเลย!

ตาเรียวที่มองคนตรงหน้าที่กินข้าวด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่จนเขาต้องค่อยๆถอนหายใจออกมาเขารู้ดีว่าเพราะเขาทำให้เพื่อนตรงหน้าต้องเป็นแบบนี้แต่เขากลับ...ใจร้ายไม่ลง ทั้งๆที่ตั้งใจจะบอกเรื่องคุณแจ็คสัน

 

 

ไม่อร่อยหรอ เสียงหวานที่ถามร่งสูงตรงหน้าที่ก้มหน้าก้มตากินข้าวทั้งๆที่ดูก็รู้ว่าฝืน ใบหน้าคมที่เงยหน้าขึ้นมามองยองแจที่ค่อยๆยิ้มมาให้เขาบางๆ

 

 

อืม ไม่ค่อยถูกปากเท่าไหร่

 

 

งั้นไว้วันหลังเราค่อยไปกินอย่างอื่นกันดีกว่าเนาะ เสียงหวานที่พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม เขาไม่สามารถทำร้ายเพื่อนตัวโตคนนี้ได้จริงๆ รอยยิ้มที่ยูคยอมได้รับนั้นทำให้เขาชื้นใจมากขึ้นจนทำให้พยักหน้าตอบตกลง

 

 

พูดแล้วนะ

 

 

อื้ม เสียงหวานที่ตอบกับเพื่อนก่อนจะหยุดชะงักขึ้นได้เมื่อคิดถึงใครอีกคน...คุณแจ็คสันจะกินข้าวหรือยัง?

 

 

ยูคพอดีฉันนึกขึ้นได้ว่ามีธุระ ฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวไว้เจอกันที่ทำงานเลยนะ ยองแจที่ร้องบอกเพื่อนออกมาเมื่อคิดถึงใครอีกคนด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะวิ่งออกไปเพื่อไปเตรียมกับข้าวให้กับคนที่ตนแอบรัก

ทันทีที่ลงป้ายรถเมย์ก็รีบเดินไปยังคอนโดทันทีแค่ว่าสายตาที่ไปสะดุดกับใครบางคนที่อยู่ในร้ายกาแฟก่อนจะถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นว่าคนที่ตนเองห่วงมานั่งหากาแฟกิน ยองแจที่กำลังจะเดินเข้าไปหากลับหยุดชะงักทันทีเมื่อเห็นคนที่คุ้นตาเดินเข้ามา ร่างบางที่ยองแจจำได้ดี ความตกใจที่เกิดขึ้นกับสิ่งที่เห็น คนรักของคุณแจ็คสัน...เสียไปแล้วไม่ใช่หรือ แล้วทำไมถึงมานั่งคุยกับคุณแจ็คสันเป็นตัวเป็นคนแบบนี้ ยองแจไมได้ตาฟาดแน่ๆ ภาพที่ทั้งสองคนจับมือกันนั้นทำให้นัยน์ตาเริ่มมีน้ำตาที่เอ่อคลอ

 

 

หมดเวลาของผมแล้วใช่ไหมฮึก ”  เสียงหวานที่พูดออกมาอย่างตัดพ้อพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมา วันก่อนเขาเพิ่งตกลงอยู่ข้างกายคุณแจ็คสันไปเอง ทั้งๆที่รู้ตัวว่าเป็นตัวแทน แต่นั่นก็หมายความว่าเขาอาจจะได้อยู่เคียงข้างคุณแจ็คสันได้ตลอดไปเพราะคิดว่ายังไงคนๆนั้นไม่มีวันหวนกลับมา แต่นี่ มันเกิดออะไรขึ้นเขาไม่รู้ รู้แต่ว่า แค่เห็นหน้าผู้ชายคนเมื่อกี้....เขาก็แพ้ราบคาบแล้ว  

 




สวัสดีค่า อัพครบ 100% แล้ว คือแจ็คยังไม่รู้เรื่องแบมแบม ตอนหน้าคงเคลียมากกว่านี้ ไรท์ว่า 2-3 ตอนมานี้มันเอื่อยเกินไปเนอะ555555 แต่จะทำให้ดีกว่านี้ค่ะ แล้วก็คนที่รอ NC  มีแน่ๆ อีกไม่กี่ตอนแต่ไม่บอกว่าคู่ไหน ขอโทษที่หายไปนาน คือตอนนี้ไรท์มีงานต้องทำหลายอย่างอ่ะค่ะ โปรเจคจบ ไหนจะสอบด้วย แต่เรื่องนี้จะแต่งให้จบจริงๆ ขอบคุณที่ยังรอและขอบคุณสำหรับคอมเม้นด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

720 ความคิดเห็น

  1. #717 5670101112 (@5670101112) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 12:15
    หน่วงค่ะ หน่วงทุกตอนและก็สนุกทุกตอน 😆😆😁😁
    #717
    0
  2. #667 oni (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 11:02
    แจ็คก็ยังไม่รู้เรื่องของแบม แจมาเจอแจ็คกับแบมอีกโอ้ยยยยยยยไม่รู้จะสงสารใครดี
    #667
    0
  3. #641 Kotchapon312 (@Kotchapon312) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 09:12
    เฮ้อตัวละครเรื่องน่าสงสารทุกคน
    #641
    0
  4. #428 Wonny (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 19:45
    งืออออออกำลังจะเริ่มหายใจหายคอได้บ้างกับบรรยากาศอึมครึมระหว่างมาร์คแบม เพิ่งจะเห็นรอยยิ้มแรกของมาร์คตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาสองสามเดือน แต่กลับมาตัดอารมณ์กับแจ็คแบมซะงั้นแงๆ จากนี้แบมก็คงซึมลงอีกเพราะเจอแจ็คมาทั้งยังรักทั้งความรู้สึกผิด ส่วนแจ็คตอนแรกนึกว่ารู้เรื่องแบมแล้ว แต่ยังไม่รู้ คงแค่อยากได้แบมบี้ไปเป็นตัวแทนของแบมเพราะแบมรักและห่วงพี่มากแจ็คเลยคิดว่าอยากดูและแบมบี้ให้แบมแน่ๆ แบบนี้ค่อยยังชั่วมาร์คจะได้ไม่หนักเกินไปที่จะสู้ ส่วนแจก็แอบรักเขาเข้าไปแล้วแต่คงว่าอะไรแจ็คไม่ได้ก็ได้แต่น้อยใจดิทีนี้ หลายเศร้าจังเราสี่ห้าคน

    ที่แบมมาหาแจ็คมาร์คต้องรู้แน่ใช่ป่ะเพราะให้ลูกน้องคอยตามตลอดอยู่แล้ว ยังไงลูกน้องก็ต้องรายงานแน่นอน ได้แต่หวังว่ามาร์คจะไม่พูดหรือทำอะไรไม่ดีกับแบมหรอกนะไม่งั้นเกลียดกันหนักเข้าไปอีก ดูๆไปก่อนละกันนะมาร์คถ้าจะพูดก็พูดด้วยเหตุผลนะแบมถึงจะฟัง

    เอาใจช่วยกับทุกตัวละครเลยหวังว่าเรื่องจะดีขึ้นเรื่อยๆไม่ม่าหรอกใช่มั๊ยคะไรท์
    #428
    0
  5. #418 Noopair17 (@noopair1711) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 15:59
    มาอัพต่อเร็วนะค่ะ รออ่านอยู่นะค่ะ ^^
    #418
    0
  6. #417 little-s (@Little-s) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 20:40
    ระหว่างมาร์คกับแบมเหมือนกำลังค่อยๆดีขึ้น แต่กับคู่อื่นกลับรู้สึกเหมือนกำลังถอยหลังลงคลอง T^T
    #417
    0
  7. #414 ปลายนิ้ว หัดกด (@poojnarak) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 02:47
    สงสารไปหมดทุกคนเลย จะทำไงต่อ แล้วจะจบแบบไหน เดาทางไม่ถูกเลย
    #414
    0
  8. #413 som_pnk (@s2342) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 00:34
    สงสารใครดี??
    #413
    0
  9. #412 Aya1111 (@aya2964) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 23:20
    เห้ยยยยยย จบแบบนี้เฃยหรอ โคตรค้างอ่า สงสารแจมากกกก
    #412
    0
  10. #411 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 23:18
    แจ ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง
    #411
    0
  11. #410 mjaey (@kanyapak197) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 22:57
    แจน่าสงสารอ่าา สงสารยูคด้วยย เข้าใจเลยเหมือนจะมีความหวังแล้วก็หายไปป งื้อออ

    #410
    0
  12. #409 kungking (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 22:49
    น่าสงสารความรักมักเป็นเช่นนี้
    #409
    0
  13. #408 Catherine18 (@lalida18) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 22:06
    แจอย่าร้องไห้T^T
    #408
    0
  14. #407 iiprd (@peradaice11) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 20:36
    สงสารทุกคน ???????
    #407
    0
  15. #406 Catherine18 (@lalida18) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 16:16
    โอ้ยคือทุกคนเจ็บปวด รวมถึงเราด้วยT^T
    #406
    0
  16. #405 ปลายนิ้ว หัดกด (@poojnarak) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 12:55
    สงสารแบมแบม สงสารแจ็ค สงสารมาร์คด้วย จะลงเอยเช่นไรนะ
    #405
    0
  17. #404 iiprd (@peradaice11) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 10:23
    โอ้ว นี่ก็นึกว่าแจ็ครู้แล้ว 5555555
    #404
    0
  18. #403 Aya1111 (@aya2964) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 09:58
    อ่าาาา ค่อยยังชั่ว แจ็คก็ยังไม่รู้ว่าความจริงสินะ แค่อยากดูแลพี่ชายของคนรักงี้เนาะ อืมๆๆๆ เดาไปเอง 55555
    #403
    0