[Got7] เล่ห์รัก MarkBam,JackJae

ตอนที่ 25 : เล่ห์รัก 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 886
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    3 เม.ย. 59

เล่ห์รัก

 

 

มือสากที่กดต่อสายหาคนผิดสัญญาด้วยท่าทางที่หงุดหงิดเขาอุสาห์กลับบ้านเร็วกว่าปกติ แต่ทว่ากลับมากลับไม่เจอแม่ของลูกด้วยซ้ำ ไหนบอกว่าจะรอกลับมากินข้าวด้วยกันไหน..นี่ก็ปาไปห้าโมงกว่าเกือบหกโมงแล้วยังไม่เห็นแม้แต่เงา

 

 

จงอิน! ” เสียงทุ้มที่เรื่องชื่อลูกน้องด้วยน้ำโหของตัวเองทันที่ปลายสายรับ

 

 

แบมแบมอยู่ไหนเสียงทุ้มที่พูดแค่นั้นก่อนจะได้รับรายงานจากลูกน้องแล้วเดินออกจากตัวบ้านทันทีด้วยความโมโห ความรู้สึกไม่พอใจ โกรธ อะไรหลายๆอย่างพุ่งเข้ามาในอกทันที!

 

 

 

 

 

เอี๊ยดดดด!

 

 

 

 

เสียงล้อรถที่เสียดสีกับถนนก่อนจะหยุดลงเมื่อเห็นเป้าหมายที่ต้องการตัว มือหนาที่กระชากประตูออกก่อนจะเดินไปที่รถที่เปิดเครื่องเอาไว้ทว่ากลับไม่ขยับออจากที่แม้แต่น้อย  ตาคมที่มองไปยังในรถที่มีร่างเล็กที่คุ้นเคยเอาหน้าซบลงกับพวงมาลัยมือเรียวที่กุมอะไรสักอย่างอยู่ในรถแถมยังตัวสั่นเทาอย่างน่าสงสาร

 

 

แบมแบม เสียงทุ้มที่เรียกคนในรถให้รู้ตัวมือหนาที่เคาะกับประตูด้วยความร้อนใจหวังว่าคนในรถจะเปิดมาหาเขา ทว่ากลับนิ่งไม่ขยับไปไหน

 

 

แบมแบม เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ”  เสียงทุ้มที่พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียที่ดังขึ้นอีกครั้งทว่ากลับไม่เป็นผลสำหรับคนข้างในเลยสักนิด

 

 

แบมแบม!!! ”  อีกครั้งที่เขาตะโกนลั่นด้วยความร้อนใจแต่ครั้งนี้ถือว่าได้ผลคนตัวเล็กที่หันหน้ามาหาเขา น้ำตาที่อาบแก้มอย่างน่าสงสารก่อนจะค่อยๆกดปลดล็อค

 

 

 

 

แกร๊ก!  ผว๊ะ!

 

 

 

 

 

ทันทีที่ประตูรถเปิดมือหนาเปิดประตูรถออกทันทีก่อนจะดึงคนในรถออกก่อนจะดึงคนในรถให้ออกมากอดด้วยความร้อนเขาไม่รู้หรอกว่าแบมแบมเป็นอะไร แต่การร้องไห้แบบนี้เขาเห็นครั้งสุดท้ายคือตอนที่เสียแบมบี้ไป คำถามมากมายที่เข้ามาในหัวคือเกิดอะไรขึ้นกับแบมแบม

 

 

ฮึก!  ฮือออ.... ใบหน้าหวานที่ซบลงที่ไหล่ของคนที่ดึงเขาไปกอด เวลานี้เขาไม่มีแรงจะทำอะไรเลย ขอแค่ที่พักพิงเท่านั้นที่คิดได้

 

 

ไม่เป็นอะไรแล้วนะ..ไม่เป็นไรแล้ว เสียงทุ้มที่พูดปลอบคนในอกมือหนาที่ลูบเข้ากับเส้นผมนุ่มอย่างปลอบประโลม

 

 

ฮึก!  พี่บี้..คนผิดสัญญา...ฮึก!  ฮือ....เสียงหวานที่ปล่อยโฮออกมาคำพูดที่ฟังไม่เป็นเขาแต่ก็ทำให้มาร์ครู้ว่าแบมแบมพูดถึงพี่ชายของตัวเองอยู่ๆแรงสะอื้นและแรงสั่นของในอ้อมกอดก็นิ่งไปพร้อมกับร่างเล็กที่ทิ้งน้ำหนักมาทางเขา

 

 

แบมแบม!...แบมแบม! ” เสียงทุ้มที่ร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่ออยู่ๆคนที่ร้องไห้อยู่ก็เป็นลม มือหนาที่กอดร่างเล็กเอาไว้ก่อนจะอุ้มคนตัวเล็กขึ้นไปยังรถของตัวเอง ตาคมที่มองไปยังซองจดหมายแล้วสร้อยคอที่ยังคงอยู่ในมือก่อนจะค่อยๆล่วงลงพื้นตามแรงโน้มถ่วง

 

 

จงอินเก็บมาให้ฉันด้วยเสียงทุ้มที่พูดกับลูกน้อยที่จัดการเก็บของที่ตกพื้นมาให้เขาก่อนจะจัดการกับรถของแบมแบมตามคำสั่ง

 

 

นี่ของคุณแบมแบมครับ จงอินที่ยื่นของแบมแบมให้กับนายน้อย มือหนาที่รับไปก่อนจะเดินไปขึ้นรถอีกฝั่งแล้วขับออกไป

 

 

            ร่างหนาที่มองไปยังนอกหน้าต่างการกระทำทั้งหลายที่อยู่ในสายตาของเขา เขาเห็นตั้งแต่มาร์คต้วนและลูกน้องวิ่งลงมาหาคนตัวเล็กที่อยู่ในรถ จนกระชากประตูแล้วกอดคนตัวเล็กที่ร้องไห้ในอก ตอนแรกเขาก็จะออกไปดูสักหน่อยแต่พอจะลุกออกไปกลับมีใครอีกคนเข้ามาเสียก่อน

 

 

อย่างน้อยเขาก็ดูแลคุณดี ”  เสียงทุ้มที่พูดออกมาพร้อมพับถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ทั้งๆที่ไม่ได้เป็นอย่างที่ใจคิดแต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงโล่งอกแบบนี้ แจ็คสันที่ลุกขึ้นไปจ่ายเงินก่อนจะเดินออกไปหาคนสำคัญ อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเท่าไหร่

 

 

 

แขนยาวที่โอบอุ่มร่างเล็กในอกท่ามกลางสายตาของคนในบ้านที่มองมาด้วยความสงสัยว่านายหญิงเป็นอะไร แต่ก็ไม่สนใจเดินขึ้นไปยังห้องนอนของร่างเล็กก่อนจะวางไว้บนเตียงให้เบาที่สุด มือหนาที่ค่อยๆจัดท่าให้กับคนตัวเล็กที่หลับตา ใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา มาร์คค่อยๆเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้พร้อมกับดึงผ้าห่มมาห่มให้ก่อนจะหันไปมองยังมุมห้องที่จงอินค่อยๆเดินมาพร้อมกับยื่นจดหมายกับกล่องเครื่องประดับให้แล้วเดินออกไป ตาคมที่มองไปยังใบหน้าสวยของแบมแบมก่อนจะค่อยๆเปิดจดหมายของภรรยาด้วยมือที่สั่นเทา

น้ำตาของลูกผู้ชายที่พยายามซ่อนเอาไว้ค่อยๆไหลลงมาด้วยความเสียใจเขาไม่ได้อยากทำร้ายแบมแบม ไม่ได้อยากให้เรื่องทุกอย่างเป็นแบบนี้ มือหนาที่ค่อยๆลูบผมนุ่มของคนที่หลับใหลบนที่นอน

 

 

ขอโทษนะ...ขอโทษ 

 

 

 

 

ร่างหนาที่ค่อยๆหยุดอยู่ที่หน้าหลุมศพก่อนจะค่อยๆนั่งลงแล้วเอื้อมไปวางดอกไม้ที่ข้างๆมีดอกสีขาววางไว้อยู่แล้วสองดอก ตาคมที่มองไปยังรูปภาพที่ติดอยู่กับหินอ่อนก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ

 

 

พี่มาแล้ว  ขอโทษนะที่หายไปนานเลย

 

 

สบายดีใช่ไหม พี่สบายดีนะมือหนาที่ค่อยๆเอื้อมไปจับสร้อยคอของตัวเองที่ตอนนี้มีแหวนของคนรักอยู่ในสร้อย

 

 

ตอนแรกพี่อยู่แทบไม่ได้เลยรู้ไหม แต่มีคนๆนึงที่ช่วยเหลือพี่ตลอด เขาน่ารักดีนะ แต่พี่เห็นแก่ตัวมากเลยที่เห็นเขาเป็นตัวแทนของแบม  มือหนาที่ลูบแหวนหมั้นของตัวเองเบาๆน้ำตาที่ไหลลงมาเมื่อคิดถึงคนรักที่จากไปไกลแสนไกลก่อนจะถอนสร้อยคอแล้วเอาแหวนออกมา

 

 

แหวนนี้พี่ไม่รับคืนหรอก อยากคืนแบมก็เอามาคืนพี่เองแล้วกันเสียงแหบพร่าที่พูดออกมาเบาๆก่อนจะวางแหวนหมั้นเอาไว้ข้างๆดอกไม้ที่เขาเอามาให้ 

 

 

ไว้พี่จะมาหาใหม่นะมือหนาที่ยกขึ้นเช็ดน้ำตาพร้อมกับกล่าวลาแล้วลุกขึ้นเดินกลับไปที่รถทันที ตอนนี้เขารู้สึกว่าเขากำลังอ่อนแออีกแล้ว แค่เห็นหน้าแบมบี้ แล้วมาหาแบมแบมมันทำให้ใจเขาสั่นไปหมด  มือหนาที่ยกโทรศัพท์ขึ้นโทรหาคนที่สามารถทำให้เขาหายได้

 

 

ยองแจ  อยู่ไหนหรอ

 

 

แล้ววันนี้กลับกี่โมงหรอ...ฉันไม่ได้เป็นอะไร แค่....อยากเจอ....ไม่เป็นไร ไว้พรุ่งนี้ค่อยเจอกันก็ได้ร่างหนาที่ถอนหายใจออกมาเมื่อคนที่สามารถรักษาเขาได้กลับไม่อยู่เพราะว่าต้องทำงาน เขารู้ดีว่ายองแจจะต้องทำงานหาเงินเคยจะช่วยแล้วแต่ยองแจก็ปฏิเสธตลอด มือสากที่กดวางโทรศัพท์ก่อนจะโทรหาเพื่อนอีกคนที่เขาสามารถพึงพิงได้

 

 

ไอ่แจบอม อยู่ไหนวะ เดี๋ยวไปหาทันทีที่ติดต่อเพื่อนอีกคนได้ก็ขับรถออกไปหาเพื่อนสนิททันที จริงๆเขาสนิทกับจินยองพอๆกับแจบอมเลยก็ว่าได้แต่เขาไม่อยากไปหาจินยองที่คลับ เขาอยากไปที่ๆสงบๆ สามารถพูดคุยหรือนั่งชิวๆมากกว่า เพราะถ้ากลับคอนโดตอนนี้ก็ต้องคิดแต่เรื่องแบมแบมแน่ๆ เขาไม่อยากอยู่คนเดียว

            ร่างหนาที่เดินขึ้นลิฟท์เพื่อไปหาเพื่อนรักตามทีบอกเอาไว้ ใบหน้าที่นิ่งเรียบไม่แสดงอกการอะไรออกมาทั้งๆที่ในใจกำลังคิดถึงคนที่อยู่แสนไกล คนที่เปรียบเสมือนเป็นดวงใจของเขา

 


มาเร็วดีเหมือนกันนี่ทันทีที่แจบอมเห็นหน้าเพื่อนก็ทักตามประสา แต่ทว่าปฏิกิริยาจากเพื่อนทำได้เพียงแค่พยักหน้าตอบแล้วเดินเข้าห้องไป

 

 

เป็นอะไรวะ ทำไมทำหน้างั้น

 

 

กู...คิดถึงแบมแบมว่ะคำตอบที่ทำให้แจบอมตอบต่อไม่ได้ได้แต่ยกมือขึ้นตบไหล่เพื่อนรักเพื่อให้กำลังใจ หากเขาเป็นเหมือนแจ็คสันก็คงทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน นี่ถือว่าแจ็คสันเข้มแข็งมากเลยที่ตั้งสติกลับมาได้ ถ้าเป็นเขาล่ะก็ตอนนี้อาจจะกินเหล้าหรือร้องไห้อยู่ก็เป็นได้

 

 

“…………………..”

 

 

วันนี้กูไปเจอพี่ชายของแบมแบมมา เขาเหมือนกัน เหมือนกันมากจนกูคิดว่าเขาคือแบมแบมเสียงทุ้มที่พูดออกมาเบาๆด้วยความเศร้า เขาอยากจะร้องไห้ ได้แต่โทษเบื้องบนว่าเพราะอะไรทำไมถึงต้องพรากคนรักของเขาไป แต่ก็ทำได้แค่อดทน...ก็แค่นั้น

 

 

ต้องทำยังไงวะ ต้องทำไง กูถึงจะเลิกเจ็บได้...กูพยายามแล้วนะแจบอม ตอนกูกลับไปที่นู้นกูก็เห็นแต่ภาพความทรงจำที่กูอยู่กับเขา พอกูกลับมาแค่หลับตากูก็เห็นแต่หน้าเขา แล้วแบบนี้กูจะลืมได้ไงวะ  ” น้ำตาที่ไหลลงมาอีกครั้งเมื่อความอ่อนแอทั้งหมดถูกเปิดเผยกับเพื่อน เวลานี้เขาทนไม่ไหวจริงๆทุกอย่างที่พยายามมามันพังหมดเลยเพียงเพราะวันนี้เขาเจอแบมบี้

 

 

แม่งโคตรใจร้ายเลยว่ะ บอกลาสักคำยังไม่มี หนำซ้ำยังให้กูหาคนที่ดีๆอีก หึ! ใครจะไปทำได้วะแจบอมที่บีบไหล่เพื่อนอีกครั้งเพื่อให้กำลังใจ น้ำตาที่เขาเห็นมาตลอดที่มาจากผู้ชายที่เข้มแข็งอย่างหวังแจ็คสัน ผู้ชายที่ไม่เคยเสียน้ำตาให้กับอะไรง่ายๆ

 

 

กูคงช่วยอะไรไม่ได้ แต่พวกกูอยู่ข้างๆมึงนะ อดทนเข้าไว้เพื่อน แล้วสักวันจะผ่านไปได้ ชีวิตมึงต้องเดินต่อ ลืมไม่ได้ก็ไม่ต้องลืม คิดซะว่าเขาต้องอยู่คนละที่กับมึง แต่มึงอยู่เพื่อรักษาความรักของกันเอาไว้ ก็แค่นั้น ”  เสียงทุ้มที่พูดขึ้นมาตามความคิดของตัวเองถ้าเป็นเขา จินยองทิ้งเขาเอาไว้ เขาอาจจะทำอะไรไม่ได้ ลืมก็คงไม่ได้แต่เขาก็จะขอรักจินยองต่อไปแบบนี้

 

 

ขอบใจ..ถอยดิ๊! ” เสียงทุ้มที่พูดออกมาแค่นั้นก่อนจะล้มตัวลงนอนที่โซฟาด้วยความหมดแรงยังไม่พอขายกขึ้นมาถีบเจ้าของห้องให้ลุกออกไปจากโซฟาอีก

 

 

กูเห็นว่ามึงเศร้าอยู่เถอะถึงได้ยอม! ”  แจบอมที่หงุดหงิดน้อยๆที่โดนถีบ แจ็คสันอารมณ์เปลี่ยนไวจนเขาตั้งไม่ทันเมื่อกี้ยังเสียใจร้องไห้อยู่เลย เขาปลอบได้ไม่เท่าไหร่กลับถีบเขาเกือบตกโซฟาซะงั้น

 

 

เอ่อ.. ละมึงให้จินยองไปต่อรองมาร์คต้วนทำไมวะ แจบอมที่ถามด้วยความสงสัย เขาเองก็งงว่าทำไมอยู่ๆมันจะกลับมาธุรกิจด้านนี้ทั้งๆที่พ่อมันลามือไปตั้งนานแล้ว ตาคมที่หลับอยู่ลืมตาขึ้นมาทันทีที่โดนถามคำถามนี้

 

 

แบมแบมเคยบอกว่ามาร์คต้วนดูแลแบมบี้ไม่ดี

 

 

เขามีลูกด้วยกันแล้วนะมึง! ” เพียงแค่เพื่นพูดขึ้นมาแบบนี้เขาก็รู้ทันทีว่าแจ็คสันต้องการที่จะทำอะไร

 

 

มันมีอะไรมากกว่านั้น

 

 

หมายความว่าไง

 

 

ตอนแรกกูแต่อยากจะขอดูแลหากเขาดูแลไม่ดี อย่างน้อยๆแค่เห็นหน้าแบมบี้กูคิดว่ากูอาจจะเจ็บไม่มาก แต่เมื่อวันก่อนกูให้ลูกน้องสืบการตายของแบม กูคิดว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น  ”

 

 

?

 

 

กูพยายามหาคดีของแบมแบม มันไม่มีอะไร ไม่มีใครรู้ ตำรวจไม่บอกอะไรเลย จนน่าสงสัย

 

 

ไม่มีเลยหรอวะ เป็นไปได้ไง อย่างน้อยป้ายทะเบียนรถหรือ รถชนกับอะไรจนเสียชีวิตมันต้องมีดิ่

 

 

กูถึงจะกลับเข้าวงการแล้วจะสืบไง

 

 

แค่นี้ ? สืบไม่จำเป็นต้องกลับวงการป่าววะ หรือมึงคิดจะทำอะไร

 

 

มึงคิดว่าคนไม่มีอำนาจอะไรจะหาข้อมูลได้มากแค่ไหนกัน เอาไว้กูค่อยบอกมึงทีหลังแล้วกัน

 

 

เออ ไว้ดึกๆกูจะไปหาจินยองไปด้วยกันไปแจบอมที่บอกปัดๆไปเขารู้อยู่แล้วว่าหากมันจะพูดเดี๋ยวมันก็พูดเอง ขี้เกียจคาดคั้นเอาคำตอบอะไรจากมัน แจ็คสันได้แต่พยักหน้าตอบตกลงก่อนจะหลับตาลงเพื่อต้องการบอกกับเพื่อนว่าเขาต้องการพักผ่อนทั้งๆที่ในหัวตอนนี้เขากลับมีแต่เรื่องของแบมแบมกับแบมบี้เต็มไปหมด

 

 

..........................................................................................................

 

 

มือเรียวเล็กที่ค่อยๆวางแก้วเหล้าก่อนลงบนโต๊ะตามหน้าที่ของตัวเองแต่แทนที่จะได้กลับไปทำงานต่อกลับโดนมือหนาของชายคนหนึ่งรั้งเอาไว้

 

 

มานั่งดื่มด้วยกันก่อนสิ่เสียงทุ้มที่พูดออกมาพร้อมกับพยายามดึงร่างอวบเข้าหาตัวเอง

 

 

คือผมมีงานต้องทำต่อครับ ขอโทษด้วยเดี๋ยวผมจะบอกเด็กให้นะครับ เสียงหวานที่พยายามปฏิเสธให้ดูมีมารยาทที่สุดเท่าที่จะทำได้พร้อมกับพยายามยื้อแขนของตัวเองออกจากมือปลาหมึก

 

 

อะไรกัน ผมเป็นลูกค้าวีไอพีนะ แค่นั่งดื่มด้วยกันเองน่า

 

 

ต้องขอโทษจริงๆครับ คือว่าผม

 

 

ปล่อยดิ่วะ! ”  เสียงทุ้มที่ดังข้างหูพร้อมกับแขนเรียวที่โดยกระชากเข้าไปหลบอยู่ที่หลังตัวเองด้วยความไม่พอใจ

 

 

อะไรของแก!...ยูคยอม

 

 

อย่ายุ่งกับเด็กป้ายทองอีกอย่างคุณน่าจะรู้ว่าคนไหนเด็กขายกับไม่ขาย ก่อนเซ็นสัญญาเป็นวีไอพีไม่ได้อ่านกฎหรือไง คุณนัม ชางมิน! ” เสียงทุ้มที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจกับคนตรงหน้า เขาโมโหมากจริงๆที่มีคนมาจับแขนเล็กๆของยองแจ ยิ่งยองแจพยายามปฏิเสธมันยิ่งทำให้เขาโมโห อีกอย่างป้ายท้องที่ติดที่หน้าอกบ่งบอกว่าเป็นแค่พนักงานเสริฟ์ ไม่ใช่เด็กป้ายแดงที่ขาย กฎของคลับเคร่งครัดขนาดนี้ผู้ชายคนนี้กลับแหกซะได้!

 

 

อะไรกัน เรื่องแค่นี้ทำไมต้องโมโหด้วยล่ะ

 

 

หึ! ขอบัตรคืนด้วยครับ เสียงทุ้มที่พูดออกมาด้วยเสียงเย็นๆที่เรียยบนิ่งทว่ากลับทำให้คนที่ได้ยินขนลุกได้ไม่ยาก

 

 

คุณยูคยอม! คุณรู้ไหมว่าผมใช้บริการที่นี่มานานเท่าไหร่ เรื่องแค่นี้ถึงกับจะยึดบัตรเลยหรือไง ผมต้องการพบคุณจินยองเดี๋ยวนี้เลย! ”

 

 

หึ! ” ยูคยอมเพียงแค่หัวเราะในลำคอก่อนจะล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกง

 

 

เรียกยามขึ้นมาหาฉัน โซนวีไอพีปีกซ้ายเดี๋ยวนี้! ”

 

 

คุณจะทำอะไร คุณจินยองต้องไม่พอใจแน่ๆถ้าคุณทำแบบนี้กับลูกค้าแบบผมชายหนุ่มตรงหน้าที่เริ่มหวาดกลัวกับท่าทีของยูคยอม

 

 

หรอ...เผื่อคุณจะยังไม่รู้ ผมถือหุ้นที่นี่ 40 % เหมือนกับปาร์คจินยอง เขากับผมมีสิทธิ์เท่ากัน และเผื่อคุณจะยังไม่รู้คุณโชคดีแค่ไหนที่วันนี้มาเจอผม เพราะ ปาร์ค จินยองที่คุณต้องการเจอน่ะเคร่งกฎมากกว่าผมอีก คุณ นัม ชางมิน! ”

 

 

นี่แก! // ลากตัวผู้ชายคนนี้ออกไป แล้วประกาศว่าห้ามให้ผู้ชายคนนี้เข้ามาในคลับของเราอีก!  ส่วนนายมานี่! ” เสียงทุ้มที่หันไปพูดกับยาม ก่อนจะดึงแขนเล็กให้เดินตามเขามาด้วยความโมโห

 

 

ยูค..ฉันเจ็บ เสียงหวานที่พูดพร้อมกับเท้าเล็กที่วิ่งตามแรงของเพื่อนร่างสูง เสียงหวานที่เข้าประสาทคนดึงทำให้ยูคยอมหยุดเดินแล้วปล่อยข้อมือเล็กที่กลายเป็นสีแดงทันที

 

 

เจ็บมากหรือเปล่า เพียงแค่เห็นว่าตัวเองทำคนตัวเล็กเจ็บความโมโหเมื่อกี้หายไปในพริบตา เหลือแต่ความเสียใจและความรู้สึกผิดที่ทำให้คนตัวเล็กเจ็บตัว น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นที่ทำให้ยองแจส่ายหน้าน้อยๆก่อนจะยิ้มบางๆให้เพื่อนเพราะรู้ว่ายูคยอมนั้นหวังดีกับเขามาตลอด

 

 

ขอบคุณ // หมับ! ”  เสียงหวานที่พูดออกมาพร้อมกับร่างของตัวเองที่โดนยูคยอมดึงเข้าไปกอดแทบจมอก

 

 

 “ ฉันโมโหแทบตายที่ไอ่นั่นมันลวนลามนาย...ขอร้อง..ช่วยระวังตัวหน่อยได้ไหมยองแจ เสียงทุ้มที่พูดออกมาเบาๆ เขาเป็นห่วงยองแจแทบบ้า ยิ่งไอ่คนนั้นลวนลามยองแจเขายิ่งอยากจะฆ่ามันให้ตายคามือเขารู้ว่ามันไม่ใช่ความผิดของยองแจแต่ถ้าวันนี้เขาไม่เห็น แล้วยองแจจะเป็นยังไง ยิ่งคิดยิ่งโมโห

 

 

อืม..ฉันจะระวังตัวมากกว่านี้ ขอบคุณนะ มือเรียวที่ยกขึ้นกอดเพื่อนตอบพร้อมกับคำตอบรับที่จะทำให้ยูคยอมสบายใจมากขึ้น

 

 

ดีแล้ว  ยูคยอมที่ค่อยๆคลายอ้อมกอดจากร่างเพื่อนตัวเล็กก่อนจะยีผมเพื่อนเบาๆ

 

 

นี่!  ผมยุ่งหมด!  แล้วทำไมนายยังไม่ไปทำงานอีก ”  ยองแจที่หัวเราะน้อยๆก่อนจะสำรวจร่างกายของเพื่อนที่ใส่เสื้อเชิ้ตกับกางเกงขายาวสีดำรัดรูปที่ดูหล่อและเท่มากเลยก็ว่าได้

 

 

กำลังจะไป แต่เห็นคนแถวนี้ไม่ป้องกันตัวเลยเข้าไปช่วย

 

 

อะไรเล่า! ฉันไปทำงานละยองแจที่กำลังจะหมุนตัวไปทำงานแต่ทว่ากลับโดนมือหนาของเพื่อนรั้งข้อมือเอาไว้

 

 

เดี๋ยว! ”

 

 

ขอโทษที่ต้องทำ แต่ฉันคิดว่าถ้านายมีมันจะปลอดภัยเสียงทุ้มที่พูดจบรีบดึงยองแจเข้ามาก่อนจะก้มลงไปจูบที่ลำคอสวยขมเม้นจนเป็นรอยทำเอาคนที่โดนกระทำถึงกับอึ้งจนทำอะไรไม่ถูกแต่แล้วกลับมีคนเรียกชื่อเขาที่ทำเอาเขาสะดุ้งแล้วรีบผลักเพื่อนตัวโตออกจากร่างกายตัวเองทันที

 

 

 

ชเว ยองแจ! ”

 

 

คุณแจ็คสัน

 

 

 


TBC.


อัพครบ 100% เลยนะคะ ขอโทษที่หายไปนาน พอดีช่วงนี้ยุ่งๆกับโปรเจคจบจริงๆ แต่สัญญาถ้าว่าไรท์จะรีบมอัพให้เลยนะ รอกันก่อนนะคะ อย่าเพิ่งหายไปไหน ส่วนพระนางของเราก็เริ่มดีขึ้นเรื่องๆแหละค่ะ สปอยด็เลยก็ได้ แบมรักใครไม่ได้ยกเว้นมาร์คคนเดียว สำหรับเรื่องนี้ที่กำหนดขึ้นมาเพราะแบมเป็นตัวแทนของแฝดพี่ เรื่องแบมบี้ถ้าสนใจไรท์จะเอาเรื่องของแบมบี้มาลงให้อ่านนะคะ เอาเป็นว่า ขอบคุณที่รอและขอบคุณที่อ่านและคอมเม้นต์ให้กันนะคะ ^  ^ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

720 ความคิดเห็น

  1. #713 wtSunDra (@suphansakm_rasa) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:06
    OMG ยองแจจะปลอดภัยมั้ยนั่น
    #713
    0
  2. #668 oni (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 11:21
    อ้าววววววววววววววววแจว่างัยแจ็คมาเจอเเบบนี้
    #668
    0
  3. #512 ก็อตเซเว่น12 (@saritar_gain2468) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 15:53
    เอาแล้วไง
    #512
    0
  4. #447 little-s (@Little-s) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 01:19
    ยูคเอ้ยยย ทำแจงานเข้าอีกแล้ว แย่แน่ๆ
    #447
    0
  5. #430 Noopair17 (@noopair1711) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 08:33
    มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ 
    #430
    0
  6. #429 Wonny (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 20:44
    ตอนนี้แอบน้ำตาคลอกับทั้งสามคนที่ต้องมีภาระผูกพันทางระหว่างกันหลังจากแบมบี้จากไป

    ดีใจที่มาร์ครู้สึกผิดกับแบมและคิดจะแก้ไขทำดีกับแบมชดเชยให้จากที่ไม่ค่อยได้ทำดีกับแบมบี้สักเท่าไหร่ ดีที่ไม่ได้ทำเรื่องให้แย่ลงอย่างที่คิด แบบนี้มันถึงจะทำให้แบมเปิดใจให้มาร์คง่ายขึ้น

    ส่วนแบมก็ยังคงรู้สึกผิดกับแจ็คและยังรักอยู่และก็พาลไปโทษมาร์คที่ทำให้พี่เสียไปและตัวเองก็ต้องมาทำหน้าที่ตรงนี้แทนแต่ด้วยหน้าที่ก็รู้อยู่แล้วว่ากลับไปเป็นแบบเก่าไม่ได้แน่นอน ก็ได้แต่หวังว่าความอบอุ่นของมาร์คจะแผ่มาถึงแบมทำให้ผ่อนคลายความรู้สึกผิดและเกลียดชังลงได้ และค่อยๆเปิดใจให้มาร์คอาจช้าหน่อย พอทั้งคู่เข้มแข็งก็ค่อยร่วมมือกันแก้แค้นให้แบมบี้

    ส่วนแจ็คยังไงก็คงลืมแบมไม่ได้แต่ก็ยอมรับว่าแบมจากไปแล้ว ใจเลยไม่ได้ติดค้างเลยทำให้เปิดใจให้แจได้เร็วกว่าแบมก็หวังว่าแจ็คจะเข้มแข็งขึ้นเร็วๆนี้ แต่ แจนี่สิ แย่แน่ทำไงดีล่ะแจ

    แต่ถ้าแจ็คเข้ามายุ่งเกี่ยวกับคดียังไงก็ต้องรู้ความจริงจะช้าหรือเร็วลุ้นแล้วสิ
    #429
    0
  7. #426 kungking (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 00:48
    งานเข้าแจนนะพี่แจ็คมาเห็นช็อตเด็ดพอดี
    #426
    0
  8. #425 MoMoRin (@momorin-k) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 13:26
    คลุมเครือมากกกกกกก ความสัมพันธ์ทุกคนแบบไม่แน่ชัดสุดๆ
    #425
    0
  9. #424 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 18:40
    แจ๊คมาเห็นตายแน่ๆ
    #424
    0
  10. #423 Catherine18 (@lalida18) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 13:38
    แจ็คสันนนนนมาอะไรตอนนี้
    ตายยยยแน่
    #423
    0
  11. #422 iiprd (@peradaice11) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 09:46
    ตายย ยองแจตายแน่เลยโอย ;0;
    #422
    0
  12. #421 mjaey (@kanyapak197) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 01:37
    อ๊ากก แจ๊คมาเห็นด้วยย ><
    #421
    0
  13. #420 cafepae (@cafepae) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 01:16
    พี่แจ๊ค เวลาดีมากกก
    #420
    0
  14. #419 Aya1111 (@aya2964) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 23:47
    อิพี่แจ็คมาได้จังหวะพอดีเลยจ้าาาาาา 5555555
    #419
    0