[Yaoi - จบแล้ว] ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก!

ตอนที่ 17 : ประกาศครั้งที่ 15 ผมเหมือนมาเกิดโลกนี้ตามแบบโอโตเมะเกม แต่ที่จริงแล้วถูกอัญเชิญมาเป็นผู้กล้าหรอกหรือ!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 837 ครั้ง
    22 ม.ค. 63


ขอบคุณสำหรับ Fanart สวยๆ จาก คุณ oto yuki มาร์ลันงดงามมาก!


ประกาศครั้งที่ 15 ผมเหมือนมาเกิดโลกนี้ตามแบบโอโตเมะเกม แต่ที่จริงแล้วถูกอัญเชิญเป็นผู้กล้าหรอกหรือ!?

 

ผมฝันอีกแล้ว...


มันช่างน่าแปลกนักที่ผมรู้สึกว่าตัวเองฝัน ถึงนี่จะเป็นครั้งที่สองแล้วก็ตาม แต่มันก็ไม่คุ้นชินอยู่ดี


คราวนี้ภาพเบื้องหน้าไม่ใช่กระท่อมโทรมๆ อีกต่อไป ทว่ามันเป็นทุ่งหญ้ากว้างที่เต็มไปด้วยฝูงแกะขนปุยสีขาว พวกมันกำลังร้องแมๆ และเคี้ยวหญ้าสีเขียวอย่างมีความสุข


ก๊อกๆ ก๊อกๆ


ผมยื่นไม้เท้าออกไปเคาะ เมื่อแกะทำท่าจะออกนอกเขตที่วางเอาไว้ ตัวผมนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ มีหมวกสานคลุมบังสายตาจากแดด ท้องฟ้าวันนี้เป็นสีครามสวยและมีก้อนเมฆขาวสะอาดล่องลอย เหมาะกับการนอนหลับกลางวันยิ่งนัก


“เดี๋ยวเถอะ อู้งานเหรอ!”


ใครบางคนคว้าหมวกผมไปทำให้แสงอาทิตย์ส่องเข้าหน้าผมจังๆ จนต้องครวญครางออกมา


“ข้าไม่ได้อู้เสียหน่อยก็อยู่เฝ้าแกะอยู่นี่ไง คลาร่า!”


ที่แท้ก็คือผู้หญิงคนนั้น นี่ผมฝันถึงเธออีกแล้วหรือเนี่ย ยังไงกัน...


คลาร่าเอาหมวกผมไปใส่ เส้นผมสีดำหยักศกล้อมกรอบดวงหน้าที่แจ่มใส เธอสวมชุดสีขาวบริสุทธิ์ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นนางฟ้าก็ไม่ปาน


“แต่ข้าเห็นนะว่าเจ้ากำลังจะหลับ!”


“แล้วไงเล่า พวกมันก็กินหญ้าก็กินไป ส่วนข้าจะนอนดูพวกมันไม่ได้หรือไง” ผมแย้งกลับเขยิบหาพื้นที่ใหม่ที่ร่มจากแดดส่อง


“เกิดหมาป่ามาตอนที่เจ้าหลับเล่า? ระวังเถอะ หากแกะหายไปสักตัวละก็ ลุงโอลเดของเจ้าจะลงโทษ!”


ผมชักสีหน้า “ไม่ต้องพูดถึงตาลุงนั่นน่า แค่ได้ยินชื่อก็อารมณ์เสียแล้ว! ”


ถึงผมจะอยู่ในร่างนี้และได้รับอรรถรสแบบมุมมองบุคคลที่หนึ่งก็เถอะ แต่ก็เห็นแค่ในสิ่งที่เห็นเท่านั้น ไม่สามารถรับรู้ไปถึงความทรงจำภายในได้ ผมจึงไม่รู้ว่าลุงโอลเดอะไรเนี่ยทำอะไรไว้ให้เจ้าร่างในฝันที่ผมสิงอยู่อารมณ์เสียกัน


“ถึงลุงโอลเดจะขี้บ่นแต่เขาทำก็เพราะห่วงเจ้าและรักเจ้านะ”


ผมเหล่ตามองคนพูด “แม้ว่าลุงนั่นจะเตือนให้ข้าอยู่ให้ห่างจากเจ้าน่ะเหรอ?”


คำพูดนั้นทำให้รอยยิ้มของคลาร่าจางลง แววตาเจือความเศร้า


“เขาพูดถูก... ความจริงข้าควรจะอยู่ให้ห่างจากเจ้า... ข้าไม่น่า...”


“อย่าพูดแบบนั้นนะ!” ผมตวาดแล้วลุกขึ้นคว้าแขนเธอไว้ “ข้าอยากอยู่กับเจ้า! ไม่ยอมให้เจ้าทิ้งไปแบบนี้หรอก! ”


ผมรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองถูกกระหน่ำด้วยเข็ม มันคือความเจ็บปวดและความเศร้าที่ท่วมท้น ผมมองเห็นดวงตาของคลาร่าสั่นไหว รอยยิ้มก็ยังสั่นตาม


“...เจ้าเริ่มโตเป็นหนุ่มแล้ว”


“อย่ามาเฉไฉเปลี่ยนเรื่องนะคลาร่า!”


“ข้าไม่ได้เปลี่ยนเรื่องเสียหน่อย” เธอว่าแล้วยกมือขึ้นแตะแก้มของผม “แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ข้ากลัวว่า... จะสูญเสียสิ่งที่เราเป็นอยู่นี่ ข้าไม่ต้องการให้เจ้าเหมือนกับผู้ชายพวกนั้น”


ผมจับมือเธอไว้ “ข้าไม่มีวันเป็นเช่นนั้น”


“ข้าก็หวังว่ามันจะไม่” คลาร่ากล่าวคล้ายกับภาวนา “ข้าขอร้อง เจ้าอย่าได้... เปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ของพวกเราเป็นอื่นเลย ไม่อย่างนั้นข้าคง... ไม่เหลือเพื่อนแล้วจริงๆ”


น้ำตาของเธอหยดลง


ในอกของผมปวดหนึบ คลาร่าไม่เหมาะกับน้ำตาเลย ยิ่งเธอร้องไห้ตัวเธอที่บอบบางอยู่แล้วยิ่งเหมือนแก้วที่ใกล้แตกสลายเต็มที ผมชะงักมือที่จะไขว่คว้าร่างตรงหน้ามากอด ได้แต่กำหมัดแน่นแล้วฝืนยิ้มออกมา


“วางใจเถอะ ข้าจะเป็น... เพื่อนของเจ้าตลอดไป คลาร่า”


ในขณะที่พูดคำนั้นออกไปหัวใจของผมก็เจ็บเหมือนถูกฉีกเป็นชิ้นๆ


นี่ไม่ใช่ว่าร่างในฝันนี้ รู้สึกกับคลาร่าแบบ…


“ฝ่าบาท!”


“อ๊ะ!?”


ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเรียกของเนลโล เบื้องหน้าของผมไม่ใช่ทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยฝูงแกะและคลาร่าอีกแล้ว แต่เป็นข้ารับใช้คนสนิทของผมที่ก้มลงมองด้วยความเป็นห่วง


“ฝ่าบาททรงพระสุบินไม่ดีหรือพ่ะย่ะค่ะ”


“ทำไม?” ผมกะพริบตาแล้วรู้สึกถึงความเปียกแฉะ พอเอามือลูบที่หางตาจึงรับรู้ได้ถึงน้ำที่หยาดหยดออกมาจากดวงตา “นี่ข้าร้องไห้เหรอ?”


“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเห็นว่าไม่ดีก็เลยปลุกพระองค์ขึ้นมา” เนลโลบอกพร้อมกับประคองผมขึ้นมานั่ง “ไม่เป็นไรใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ”


“อืม ข้าแค่ฝันแย่ๆ นิดหน่อย” ผมยกมือขึ้นปาดน้ำตา โหย นี่ผมร้องไห้หนักเหมือนกันนะเนี่ย แก้มเปียกไปหมดเลย


“อยากจะทรงเล่าไหมพ่ะย่ะค่ะ”


เนลโลทำหน้าที่เป็นข้ารับใช้ที่ดีคอยถามไถ่ ผมส่ายหน้า ความฝันแบบนี้... จะเล่าได้อย่างไร แต่มันก็ชวนให้ติดใจสงสัยนัก นี่ผมฝันถึงคลาร่าสองครั้งแล้ว มันไม่น่าใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ หรือว่ามันคือความทรงจำของมาร์ลันกันนะ


เนลโลเห็นผมปฏิเสธก็ไม่เซ้าซี้ เพียงแต่ลุกขึ้นแล้วส่งน้ำล้างหน้าในชามแก้วมาให้


“เช่นนั้นทรงล้างพระพักตร์เถิดพ่ะย่ะค่ะ จากนั้นก็ฉลองพระองค์เสีย วันนี้ทรงต้องเสด็จหานอร์นนะพ่ะย่ะค่ะ”


“อืม ข้ารู้แล้ว”


ผมจัดการทำธุระในตอนเช้าให้เสร็จสิ้น แล้วกินมื้อเช้าซึ่งวันนี้มาแปลกหน่อยตรงที่เหล่าพระชายาก็มาร่วมโต๊ะกับผมด้วย


“จะชดเชยที่วันนี้ข้าไม่สามารถร่วมจิบฟิก้ากับพวกเจ้าได้หรือไง”


ผมเอ่ยแซวพวกเขาแล้วนั่งลง กระนั้นใบหน้าของทั้งสามก็ไม่มีรอยยิ้มตอบกลับมา มีแต่บรรยากาศที่น่าอึดอัดแผ่ปกคลุม


ผมรับรู้ได้จึงถามขึ้น “มีอะไรกันหรือเปล่าเนี่ย?”


ทั้งสามคนส่งสายตาให้กัน สุดท้ายอาซราที่เป็นพระชายาเอกจึงจำต้องกล่าวออกมา


“เมื่อเย็นวานมีเทพชั้นผู้น้อยยื่นฎีกาเข้ามา ถึงมันจะเป็นช่วงเช้าแต่พวกเราก็อยากจะมาแจ้งให้มาร์ลันรู้ก่อน”


หืม เรื่องอะไรกันล่ะเนี่ย ผมเลิกคิ้ว แต่ก็พยักหน้ารับฟัง


“ว่ามาสิ”


“เทพชั้นผู้น้อยบอกว่าในเมื่อฝ่าบาทจะได้ขึ้นครองราชย์อย่างเป็นทางการแล้ว เช่นนั้น เอ่อ ควรจะมีพระชายาเพิ่มเพื่อมาคอยช่วยงาน”


พรวด!


“ฝ่าบาท ไม่เป็นไรนะพ่ะย่ะค่ะ!”


เนลโลรีบเข้ามาลูบหลังผมที่พ่นอาหารเช้าออกมา ผมไอยกใหญ่จนน้ำหูน้ำตาไหล อะไรนะ ให้แต่งพระชายาเข้ามาเพิ่ม แต่ผมที่โดนคำสาปจะไปรับผู้หญิงมาได้ยังไง จะให้เติมผู้ชายเข้าฮาเร็มเหรอ! ?


ใคร ใครมันเป็นคนคิด! ผมจะตัดหัวเสียบประจานมัน! มีแค่สามคนผมต้องหว่านเสน่ห์เอาใจใช้พลังงานแทบหมด ถ้ามีเพิ่มอีกผมขอกระโดดลงบ่อน้ำพุร้อนตายดีกว่า!


อาซราช่วยเช็ดปากให้ผม “บอกแล้วว่าเรื่องนี้ไว้ค่อยบอกตอนมาร์ลันกลับมาดีกว่า ไม่ควรเอามาบอกตอนเช้าเลย”


“เฮ้ๆ อย่ามาโทษคนอื่นเขานะ เจ้าเองก็ร้อนใจถึงได้อนุญาตให้มาบอกไม่ใช่หรือไง” ยูดัมทักท้วง ออกแรงช่วยเก็บกวาดเศษอาหารให้


“มันช่วยไม่ได้ ถ้าพวกเรารอจนกว่ามาร์ลันจะกลับมาถึงตอนนั้นคง...” บริทท์รินน้ำให้ผมดื่ม สีหน้ามีความกลัดกลุ้มกังวลใจเช่นเดียวกับอีกสองคนที่เหลือ


ผมรับรู้ได้ว่าพวกเขาไม่อยากให้มีพระชายาคนใหม่เข้ามา แต่ว่าในประวัติศาสตร์โอดินที่ต้องสาป พวกเขาก็มีฮาเร็มที่ยิ่งใหญ่กันทั้งนั้น อย่างรุ่นที่แล้วมีพระชายาชายตั้งยี่สิบกว่าคนแน่ะ!


ผมดื่มน้ำลงไปหลายอึก เริ่มกลับมาตั้งสติ “ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าแต่งพระชายาที่เป็นผู้ชายจะได้ประโยชน์อะไร ฐานะเกี่ยวดอง? อำนาจ? หรือแรงสนับสนุนเหรอ? เทพเหล่านั้นไม่คิดจะเก็บลูกชายไว้ทำพันธุ์กันบ้างหรือไง มาแต่งกับข้าอย่างกับพวกเขาจะคลอดลูกให้ข้าได้งั้นแหละ!”


คราวนี้เป็นฝั่งพวกอาซรากระอักกระอ่วนบ้าง บริทท์กระแอม น้ำเสียงเจือกระดากใจ


“พวกเราก็คลอดลูกให้ไม่ได้ แต่มันก็จริงว่ามันต่างจากการแต่งผู้หญิงเข้ามา ส่วนใหญ่การแต่งพระชายาของโอดินคือการได้คนมาช่วยบริหารงาน เหมือนที่ฟริกกาออกว่าราชการแทนได้ ยูดัมช่วยคุมกองทัพร่วมกับธอร์และไทร์ ส่วนข้าดูแลพวกสัตว์วิเศษแล้วก็การแพทย์ร่วมกับเฟร์ย่า ถ้าให้พูดก็คือมีคนใกล้ชิดคอยคุมงานหลักๆ ให้อีกชั้นนั่นแหละ”


“อย่างนี้นี่เอง...”


ผมพอจะเข้าใจบ้างแล้ว ที่แท้เหล่าพระชายามีหน้าที่ควบคุมเทพประจำตำแหน่งอื่นๆ อีกชั้นนี่เอง ทำให้อำนาจของโอดินไม่ได้หายไปไหน มันเหมือนเป็นการป้องกันเวลาใครจะกบฎต่อโอดินนี่เอง


“แล้ว... มาร์ลันคิดว่ายังไง”


อาซราถามเสียงอ่อนลง เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นอีกฝ่ายไม่มีความมั่นใจขนาดนี้ ผมคิดว่าพวกเขาเข้าใจถึงความจำเป็นในการมีพระชายาเพิ่มเพื่อช่วยบริหารงาน แต่อีกใจหนึ่งก็กังวลที่มีคนต้องมาอยู่ใกล้ชิดกับผม


มันคือสัญญาณที่ดีใช่ไหมเนี่ยที่พวกเขาหวงผมเนี่ย แม้ในสถานการณ์แบบนี้มันไม่ควรยิ้มแต่ผมก็อดไม่ได้ที่มุมปากจะยกสูงขึ้น


ยูดัมเริ่มงอน “ยิ้มอะไร ดีใจหรือไงที่จะมีพระชายามาเพิ่ม!”


“ข้าพูดอย่างนั้นหรือไง?” ผมหัวเราะ แล้วจิ้มเนื้อไก่ยัดใส่ปากยูดัม “ผิดแล้ว ข้าแค่ดีใจที่พวกเจ้าออกอาการหวงข้าขนาดนี้น่ะ”


ทั้งสามคนหลบตาผมกันหมด นั่นทำให้ผมยิ่งชอบใจใหญ่ ตอนนี้หายนะของผมน่าจะเจือจางลงบ้างแล้วน้า ลองพวกเขาเห็นผมว่าสำคัญแบบนี้น่ะ


บริทท์ถอนหายใจและเป็นคนแรกที่เหลียวหน้ากลับมา “อันที่จริงหวงไปก็เท่านั้น มาร์ลันคือโอดิน เขาถูกใจใครเป็นเรื่องที่พระชายาอย่างเราห้ามได้หรือ? ถ้ามาร์ลันอยากจะแต่งตั้งเนลโลเป็นพระชายาอีกคน เราก็… พอรับได้นะ”


ผมเกือบอาหารติดคอ “เดี๋ยว!? ทำไมถึงให้ข้าแต่งตั้งเนลโลเป็นพระชายาเล่า!?”


ผมไม่ใช่คนเดียวที่ตกใจ เนลโลเองก็เช่นกัน ดวงตาสีเชสนัทเบิกกว้างขึ้น ใบหน้าเริ่มแดงขึ้นมา


“ระ หรือว่าเพราะข่าวลือนั่นเลยทำให้เทพชั้นผู้น้อยมาถวายฎีกาเรื่องแต่งตั้งพระชายาหรือพ่ะย่ะค่ะ!?”


“ข่าวลืออะไร?” ผมงุนงงอยู่คนเดียว อาซราจึงยิ้มอ่อนพลางว่า


“ก็ข่าวลือที่เนลโลอุ้มมาร์ลันยังไงเล่า ใครๆ ก็คิดว่าพวกเจ้าสองคนมีความสัมพันธ์ที่ไม่ใช่นายบ่าวกัน”


ผมฟังแล้วแทบลมจับ “นั่นมันคือการเข้าใจผิดนะ! ตอนนั้นข้าแค่ลงโทษเนลโล…”


“ลงโทษด้วยการอุ้มเนี่ยนะ?” ยูดัมมองผมแบบไม่เชื่อเลยสักนิด “เจ้าจงใจอ่อยให้ข้ารับใช้ใช่ไหมเนี่ย?”


“ข้าไม่ได้เป็นคนขอให้เขาอุ้มท่านั้นเสียหน่อย!” ขอสารภาพตามตรงผมว่าตั้งใจแกล้ง! ไม่ได้มีเจตนาจะจีบเนลโล


“เป็นความผิดของกระหม่อมเองพ่ะย่ะค่ะ” เนลโลทำหน้าสลด “กระหม่อมเห็นว่าถ้าแบกหลังมันจะไม่สบายก็เลยอุ้มไปแบบนั้น…”


ยูดัมยิ้มหยัน “หมายความว่าเจ้าจงใจอุ้มท่านั้นเพื่อจะให้มาร์ลันหวั่นไหวงั้นหรือ?”


“พอได้แล้ว” อาซราปรามเสียงเย็น “ใครจะอ่อยหรืออะไรก็ช่าง เราไม่ควรสร้างความไม่สบายใจให้กับมาร์ลันนะ”


เท่านั้นเองทุกคนจึงเงียบกริบ ได้ทีผมจึงเปิดปากขึ้นบ้าง


“อย่าห่วงไปเลยนะ ข้ามีแค่พวกเจ้าก็พอแล้ว ไม่คิดจะเพิ่มพระชายาหรอก!”


ผมพยายามพูดให้หนักแน่นเข้าไว้ เรื่องอะไรผมจะยอมโดนหักคะแนนตอนนี้ล่ะ รูทหายนะของผมสำคัญกว่าอะไรทั้งหมด!


ทั้งสามมีสีหน้าสบายใจขึ้นบ้าง อาซราถึงจะยิ้มแต่ก็แววตายังคงเป็นกังวล


“เจ้าคงปฏิเสธได้ในตอนนี้ แต่ไม่มีทางตลอดไปได้...”


“งั้นก็บอกพวกเขาไป เรื่องเนลโลเป็นความเข้าใจผิดแล้วก็…” ผมยืดตัวขึ้นแล้วเอาส้อมชี้ไล่ไปทีละคน “ถ้าพวกเขาหาคนที่รูปงามเหมือนอาซราได้ อาจหาญเก่งกาจการต่อสู้ได้เหมือนยูดัมและมากความสามารถได้อย่างบริทท์ ข้าจะลองพิจารณาดู!”


หาให้ตายคงหาคนที่จะมาแทนสามคนนี้ไม่ได้หรอก สามคนนี้เพอร์เฟกต์จะแย่แล้ว คงมีแต่มหาเทพลงมาเองเท่านั้นละมั้ง


เพราะผมพูดแบบนี้พวกเขาเลยอารมณ์ดีกันมาก ต่างคนต่างดูแลผมยกใหญ่ เล่นเอาเนลโลกลายเป็นหุ่นประดับอยู่ข้างหลังผมเลย

 

*************************************


แล้วตอนเช้าก็จบลง ช่วงสายผมจึงได้ฤกษ์ออกเดินทางไปหาพวกนอร์น โดยการนั่งลงรถม้าที่มีเจ้าสเลปไนร์เป็นคนลากพาไป ผมได้บทเรียนจากครั้งที่แล้วเลยไม่เปิดหน้าต่าง แต่มันก็ทำให้ผมรู้สึกเสียดายอยู่บ้างที่ไม่ได้ดื่มด่ำกับทิวทัศน์ในตอนเดินทาง


วังของนอร์นอยู่ที่ชายขอบของดินแดนแอสการ์ด ทั้งที่ผมแวะมาเยี่ยมเยือนตอนช่วงสาย ขนาดเป็นช่วงกลางวันที่มีแสงอาทิตย์ รอบด้านของวังกลับปกคลุมไปด้วยหมอกขมุกขมัว แลดูลึกลับ วังสีน้ำเงินอมเทาตั้งตระหง่านบดบังทิศทางแสงอาทิตย์จนทำให้สวนหน้าวังมืดครึ้มไปทันตา พืชพรรณที่ปลูกไว้ก็เป็นพุ่มไม้สูงและมีเถาวัลย์หนามล้อมรอบ ชวนให้นึกถึงนิทานเรื่องเจ้าหญิงนิทราที่เจ้าชายต้องฝ่าป่าหนามเพื่อเข้าไปในปราสาท


“โห ทำไมบรรยากาศมันช่างวังเวงอย่างนี้ล่ะเนี่ย”


ผมก้าวลงมาจากรถม้าทำอะไรไม่ถูกไปชั่วครู่ เพราะนอกจากโอดินแล้ววังของนอร์นไม่เปิดรับคนอื่นเข้ามา ฉะนั้นเนลโลจึงมากับผมไม่ได้ ต้องยืนเคว้งอยู่หน้าวังแบบนี้


นี่ไม่คิดจะมีคนมาต้อนรับผมเหรอ? จะให้เดินดุ่มๆ เข้าไปเองจริงดิ


ผมคิดว่ามายืนอยู่ตรงนี้คงไม่ได้อะไรจึงตัดสินใจลองเดินเข้าไปตรงๆ แล้วทันใดนั้นเองกลุ่มคนที่ใส่ชุดคลุมสีขาวก็ปรากฏตัวขึ้น พวกเขาค้อมหัวลงให้กับผม


“ยินดีต้อนรับพ่ะย่ะค่ะ”


“เอ่อ อืม”


เพราะโผล่ออกมาไม่มีปี่ไม่ขลุ่ย ผมจึงสะดุ้งแรง พวกนั้นราวกับเป็นผีที่โผล่ออกมาจากหมอกควันยังไงยังงั้นเลย นึกจะมาก็มา


“โปรดเชิญเสด็จตามกระหม่อมมาพ่ะย่ะค่ะ”


คงเพราะรู้เรื่องคำสาปของโอดิน คนนำทางจึงเป็นผู้ชาย แต่ว่าคนที่นำทางก็ใส่หมวกฮู้ดคลุมไว้จนมองไม่เห็นใบหน้า ผมไม่ได้สนใจรายละเอียดอื่นใดนอกจากเดินตามหลังเข้าสู่วัง


ข้างในสว่างไสวกว่าข้างนอก แถมบรรยากาศก็สดใสผิดคาดอีกด้วย ผมมองเห็นตุ๊กตาถักไหมพรมมากมายตกแต่งอยู่ตามข้างทาง รวมถึงภาพวาดทิวทัศน์สวยๆ ดอกไม้ประดับอยู่ในแจกัน เห็นการตกแต่งแค่นี้ผมพอจะเดาได้ว่านอร์นทั้งสามคนต้องเป็นสาวหวานแน่


“เสด็จเข้าประตูนี้ไปได้เลยพ่ะย่ะค่ะ”


คนนำทางผายมือไปที่ประตูไม้ซึ่งแกะสลักเป็นกงล้ออะไรสักอย่างกับดอกกุหลาบ ผมพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ก่อนจะผลักประตูเข้าไปข้างใน


ภาพที่เห็นคือกองตุ๊กตาที่มากมายจนนับไม่ถ้วน แต่กึ่งกลางห้องมีโต๊ะน้ำชาน่ารักๆ ตั้งอยู่พร้อมกับร่างของเด็กผู้หญิงสามคนนั่งอยู่ พอผมเปิดประตูเข้ามาดวงตาสีดำขลับของพวกเธอก็หันขวับมาโดยพร้อมเพรียง


“อ๊ะ เขามาแล้วๆ!”


“ตัวจริงรูปงามกว่าที่คิดนะเนี่ย!”


“บอกแล้วเห็นจากในนิมิตยังไงก็สู้ของจริงไม่ได้หรอกเนอะ!”


เด็กหญิงทั้งสามคนคุยกันเสียงเจื้อยแจ้วโดยไม่สนใจผมที่ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้เลย


“พวกเธอ... อะไรกันเนี่ย นี่หรือว่า?”


เด็กหญิงทั้งสามที่หน้าตาถอดแบบกันมาราวกับโขกจากแม่พิมพ์เดียวกันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พวกเธอลงจากเก้าอี้แล้วถอนสายตัวเบื้องหน้าผม


“ยินดีที่ได้พบเพคะ โอดิน พวกหม่อมฉันคือนอร์นเพคะ”


โอ้ ให้ตายสิ นอร์นทั้งสามเป็นโลลิ!?


ก็คิดอยู่แล้วหรอกนะว่านิยายแฟนตาซีมันต้องมีโลลิบ้างอะไรบ้าง แต่ไม่คิดว่านอร์นที่น่าเกรงขามทำนายอนาคตที่สะเทือนฟ้าดินจะเป็นโลลิเลย! ทำเอาภาพที่ผมคิดไว้ว่าต้องเป็นสาวสวยลึกลับแบบท่านยูโกะใน xxx holic (8) พังทลายในพริบตา


(8) xxxHOLiC เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของกลุ่มนักวาด แคลมป์ ยูโกะ เป็นหนึ่งในตัวเอก เธอเป็นหญิงสาวสวยเซ็กซี่เจ้าของร้านที่ทำให้สมความปรารถนาแต่ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยนที่สมน้ำสมเนื้อด้วยเช่นกัน


“พวกเธอ... คือนอร์นจริงๆ เหรอ?”


“จริงสิเพคะ หม่อมฉันมีนามว่าอุลด์ เทพธิดาแห่งอดีตเพคะ” เด็กหญิงที่ไว้ผมบ็อบสั้นเหมือนเด็กนักเรียนม.ต้นไทยกล่าว


“หม่อมฉันชื่อเวอร์ดันดี้ ตัวแทนแห่งปัจจุบันเพคะ” เด็กหญิงที่เกล้าผมจุกสองข้างกล่าวด้วยรอยยิ้มสดใส


“และหม่อมฉันก็คือสกัลล์ เทพธิดาผู้ทำนายอนาคตเพคะ”


เด็กหญิงที่ไว้ผมยาวเหยียดตรงกล่าวปิดท้าย ก่อนที่พวกเธอจะจ้องผมเขม็ง แววตาสีดำที่ดูธรรมดากลับน่าขนลุกขึ้นทันทีที่พวกเธอใช้แววตาอันลึกล้ำมองผม


“อะ อะไรมองข้าแบบนั้นทำไม”


ต่อให้เป็นเด็กหญิงน่ารักก็ตาม แต่ถูกจ้องแบบนี้ผมก็ไม่สบายใจและอึดอัดเช่นกัน


อุลด์เอ่ยขึ้น “อดีต... ท่านคือชายผู้ปกครองโลกมืด มือถืออาวุธสีดำที่ใช้ยิงสังหารผู้คน ลูกน้องนับร้อยติดตาม แต่อนิจจากลับถูกผู้ร่วมสายเลือดสังหารอย่างไร้ความปรานี”


ดวงตาของเวอร์ดันดี้หม่นลง “ปัจจุบัน ความปรารถนาก่อนตายของท่าน นำพาท่านมาเป็นประมุขของเหล่าทวยเทพ เปลี่ยนแปลงแก้ไขสิ่งที่เจ้าของร่างคนก่อนกระทำให้ดีขึ้น ภายนอกคือเทพอันสูงส่งเหนือใคร แต่ภายในกลับเป็นแค่มนุษย์เดินดินธรรมดา”


คราวนี้สกัลล์แสยะยิ้มโรคจิต “อนาคต ท่านคือผู้กอบกู้ดินแดน เป็นความหวังหนึ่งเดียวที่จะขจัดเงาร้ายทั้งมวล ทว่าช่างน่าสงสารที่คนใกล้ชิดหักหลังจนทำให้สิ้นชีวิตอย่างน่าอนาถ”


จากนั้นพวกเธอก็พูดพร้อมกัน “ตอนนี้ความปรารถนาในชีวิตของท่านเป็นจริงแล้วหรือยังล่ะ?”


“สะ เสียงนั่น ที่แท้พวกเจ้า!?”


ผมจดจำเสียงได้ ในตอนที่ผมตาย คนที่ดลบันดาลให้มาอยู่ที่นี่ก็คือพวกนอร์นนั่นเอง!


“คิกๆ ถูกต้องแล้วเพคะ เป็นพวกเราเอง” อุลด์หัวเราะคิกคัก ก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะน้ำชาพร้อมกับพี่น้องอีกสองคน “ไม่ต้องทำหน้าเอ๋อแบบนั้นหรอกเพคะ พวกเราจะอธิบายเหตุผลให้ฟังเองว่าทำไม มาๆ เชิญประทับเถิดเพคะ”


ผมดึงสติของตัวเองกลับมา เดินไปนั่งร่วมโต๊ะ เก้าอี้ของผมถูกตั้งห่างจากพวกเธออยู่มาก และถ้วยน้ำชากับขนมพวกเธอก็ไม่ได้ยื่นส่งให้ตรงๆ แต่ใช้วิธีผลักเข้าหาผมเบาๆ แทน


“ต้องขอประทานอภัย พวกหม่อมฉันเป็นหญิง ไม่อยากมีอันเป็นไปเพราะคำสาปของพระองค์เพคะ” สกัลล์อธิบายด้วยรอยยิ้มหวาน “หวังว่าฝ่าบาทคงไม่ถือสา”


“ข้าไม่ถือ แต่ในเมื่อพวกเจ้ารู้ว่าข้าเป็นใครแล้วก็เลิกพูดราชาศัพท์กับข้าเถอะ ยังไงข้าก็ไม่ใช่มาร์ลันนี่นา”


ผมกล่าวกับเด็กหญิงทั้งสาม แล้วพวกเธอก็มองหน้ากันก่อนจะตอบตกลงอย่างรวดเร็ว


“ก็ดีนะ”


“คำราชาศัพท์เนี่ยใช้ยุ่งยากสุดๆ เลย”


“พูดสบายๆ เรื่องราวจะได้ไปสบายๆ”


เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยวุ้ย ผมย่นคิ้วขณะจิบน้ำแอปเปิ้ล


“ทีนี้บอกได้แล้วหรือยังล่ะ ถึงจุดประสงค์ที่ พวกเธอส่งข้ามาอยู่ร่างนี้น่ะ”


สกัลล์เคี้ยวมัฟฟินย้อนถามไป “ไม่ใช่ว่าท่านรู้อยู่แล้วเหรอว่าอนาคตจะเป็นยังไง?”


“ก็รู้ แต่ว่า...” ผมไม่รู้ว่าควรจะบอกยังไงดี แต่สุดท้ายก็ตอบไปตามตรง “เรื่องราวในอนาคตของที่นี่จะเป็นอย่างนั้นจริงเหรอ พวกนี้มันอยู่ในนิยายด้วยซ้ำนะ”


นอร์นพากันหัวเราะ ก่อนที่เวอร์ดันดีจะบอกว่า “โลกมันมีหลากหลายนะ บังเอิญว่านิยายของท่านเป็นจุดเชื่อมต่อในโลกแห่งนี้ก็เท่านั้นเอง”


“ถ้ามันเป็นจริง แล้วพวกเจ้าก็รู้ หมายความว่าที่เอาวิญญาณคนอื่นมายัดใส่ร่างนี้ก็เพราะต้องการจะเปลี่ยนแปลงสินะ” ผมตีความไปเช่นนั้น เพราะตัวต้นเหตุให้ดินแดนแอสการ์ดจบไม่สวยก็คือมาร์ลันนี่แหละ “คงทำใจไม่ได้สินะที่โลกิได้ขึ้นครองแอสการ์ด”


อุลด์วางแก้วน้ำผลไม้ลง “ไม่ทราบว่าตอนจบที่ท่านรู้ ทางฝั่งของโลกิน่ะเป็นยังไงเหรอ?”


ผมทำหน้างง “ก็จบแฮปปี้เอนดิ้ง... หมายถึงจบแบบมีความสุขน่ะ โลกิก็อยู่กินกับเมียๆ ของเขาไป”


ยังจำภาพตอนจบได้เลยที่โลกินอนร่วมเตียงกับบรรดาเมียน่ะ ใครเห็นก็โคตรอิจฉาตาร้อน


“นั่นคงเป็นการจบที่แสนสุขในมุมมองของโลกิน่ะสิ” เวอร์ดันดี้เบ้ปาก หยิบเบอร์รีที่อยู่ในจานมาหมุนเล่น “พรรคพวกของโลกิน่ะเป็นเหล่าปีศาจใช่หรือเปล่าล่ะ?”


“ก็ใช่นะ” ผมตอบ


อุลด์ยิ้มบาง “ปีศาจกินอะไรเป็นอาหารล่ะ?”


“ก็... มนุษย์?” ผมรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีบางอย่าง หลังจากคิดใคร่ครวญไม่ถึงอึดใจผมก็เข้าใจได้ “อย่าบอกนะว่า...”


“ใช่ มันจบอย่างมีความสุขแต่แค่ทางฝั่งโลกิเท่านั้นแหละ” สกัลล์ช่วยยืนยันความคิดของผมพลางกัดผลเบอร์รีสีแดงจนน้ำฉ่ำหวานเคลือบริมฝีปากเล็กๆ ให้แดงเหมือนเลือด “แต่ถ้าโลกิได้ขึ้นครองบัลลังก์ หายนะจะเกิดขึ้นจริงๆ จะไม่มีมนุษย์เหลืออยู่บนโลกนี้เพราะถูกปีศาจพวกนั้นกินเป็นอาหารจนหมด และเมื่อไม่มีมนุษย์ เทพที่ไร้พลังศรัทธาจากมนุษย์ก็จะอ่อนแอและตาย เมื่อนั้นโลกนี้คงพินาศสิ้น”


*วันนี้วันสุดท้ายแล้วสำหรับโปรโมชั่นลดราคาอีบุ๊ค! ใครยังไม่ได้จับจองก็รีบนะคะ > < กดจิ้มลิ้งค์นี้นะคะ

อีบุ๊ค"ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก! เล่ม 1"

#มาร์ลันจะเป็นพระเอก

คอมเมนท์ = กำลังใจ

ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 837 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,179 ความคิดเห็น

  1. #2119 Yok Poog (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 00:09
    ส่วนตัวเราชอบโลกินะ แบบยังไม่ทันทำอะไรเลย เป็นไปดังคำทำนาย หึ คำทำนายที่กล่าวทำให้เกิดต่างหาก เขาก็แค่เด็กที่ยังไม่ได้ทำอะไรผิด ถ้าบอกว่าคนที่จะมาเป็นพระชายาคือธอร์ เราก็โอนะ แต่ความงามนี้...งามคนละอย่างเลย
    #2,119
    0
  2. #1268 trp1021 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 04:50
    โอโห............ล้ำลึก
    #1,268
    0
  3. #890 JHTEN (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 11:05
    ก็ว่าอยู่ละนะ
    #890
    0
  4. #872 love_forever 1992 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 22:40
    ไม่ธรรมดาซะแล้วว
    #872
    0
  5. #725 sakura17 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 23:11
    แม้มาร์ลันคนนี้เข้าร่างมาแล้วยังจบแบบเดิมหรอ
    #725
    0
  6. #514 annaaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 12:04
    ภาพมาร์ลันสวยมาก
    รอตอนต่อน้าค่ะ
    #514
    1
    • #514-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 20:35
      ค่าตอนใหม่มาเร็วๆ นี้ค่า
      #514-1
  7. #513 Bring the fun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 11:09
    แฟนอาร์ตมาร์ลันสวยมากกกกก เสมือนผู้พิทักษ์ปกปักษ์ความดีขจัดความชั่วร้ายไรงี้555โอ้ยน้องมาเหนือมาก
    #513
    1
    • #513-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 20:34
      สวยเนอะ ให้ความรู้สึกฟรุ้งฟริ้งมากๆ > <
      #513-1
  8. #512 Little_Letter (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 23:14
    เป็นการจบตอนที่อยากจะข้ามเวลาไปอ่านตอนต่อไปมากๆ แง้ ;-; // แฟนอาร์ตน้งงามมากเลยค่ะ กรี๊ดกร๊าดดด
    #512
    1
    • #512-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 06:15
      ไรท์ก็กรี๊ดกร๊าดกับแฟนอาร์ทนั้นเหมือนกันค่ะ ปลื้มปริ่มมาก
      #512-1
  9. #511 Say. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 23:00
    และแล้วน้องก็กลายเป็นผู้กอบกู้ ♡
    #511
    1
    • #511-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 06:14
      เป็นผู้กอบกู้ที่ยิ่งใหญ่เสียด้วย ช่วยทั้งโลกเลย
      #511-1
  10. #510 by no mean (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 22:11
    มาต่อตอนใหม่พรุ่งนี้เลยได้ไหมมม ขก.รอใจจะขาด;-;//ชะตากรรมของคนไม่มีตังค์
    #510
    1
    • #510-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 06:13
      อดใจรออีกสักนิดนะคะ > <
      #510-1
  11. #509 star rose (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 20:41
    ตอนแรกที่โลกิร้องไห้เพระความสูญเสียรู้สึกสงสารและเห็นใจนะแต่พอรู้จุดจบแบบนี้ อีโลกิแม่งเลว
    #509
    1
    • #509-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 06:13
      ในที่สุดก็มีคนไม่ชอบโลกิบ้างแล้ว 55555
      #509-1
  12. #508 Black_Skull (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 20:04
    ไม่น้าาาาาาาาา มาลันรีบจับโลกิมาเข้าฮาเร็มซะเพื่อชีวิตของนาย มนุษย์และเทพด้วย (และความฟินของนักอ่าน5555) แล้วอีกอย่างเอาเนลโลเข้าด้วยนะเออ
    #508
    1
    • #508-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 06:12
      คนเชียร์โลกิกันเยอะมาก 5555
      #508-1
  13. #507 siriwan_kook (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 19:55

    ไรท์จ๋าาาาา โปรโมชั่นลดราคาอีบุ๊ค ขอพรุ่งนี้อีกสักวันได้ปะ
    พรุ่งนี้เงินเราออกจะรีบเอาไปเปย์นิยายไรท์เลย
    #507
    2
    • #507-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 20:01
      มันตั้งกำหนดเวลาไว้ใน meb แล้วค่ะ แก้ไม่ได้ T T ขอโทษด้วยนะคะ ฮือ~
      #507-1
    • #507-2 Anabella(จากตอนที่ 17)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 06:19
      เมื่อกี้ไรท์ไปดูยังมีเวลาเหลือก่อนที่จะหมดโปรโมชั่นค่ะ ถ้าต้องการซื้อสามารถกดได้นะคะ ยังทันอยู่ > <
      #507-2
  14. #506 Sairattz (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 19:37
    มีประเด็นนี้เองงงงง
    #506
    1
    • #506-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 20:00
      ใช่แล้ว มาร์ลันถึงได้มาอยู่โลกนี้ได้ > <
      #506-1
  15. #505 ฟอร์รี่ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 19:28

    มาร์ลันคือความเปลี่ยนแปลงงง 555 รอตอนต่อไปน้าาา
    #505
    1
    • #505-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 20:00
      ค่า ตอนต่อไปมาเร็วๆ นี้ค่า
      #505-1
  16. #504 Lime Cake (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 19:24
    ฮาเร็มนี่คิดว่าอาจมีเนลโล

    เอาจิงเราว่าตกโลกิมามันน่าจะดีน่ะ

    ดราม่านี่ยังคิดไม่ออกแน่ๆต้องมีคลาร่าอะไรนั่นชัวร์ๆ
    #504
    1
    • #504-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 19:59
      คงต้องมารอดูว่าฮาเร็มมาร์ลันจะมีพวกเขาหรือไม่นะคะ > <
      #504-1
  17. #503 -_Name_- (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 19:10
    อีบุ๊คเล่มสองจะมาเดือนไหนคะเรากลัวซื้อเล่ม1มาแล้วค้าง รอรูปเล่มก็คงนานแต่ก็อยากอ่าน ตีกันมั่วไปหมด555
    #503
    2
    • #503-1 -_Name_-(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 19:13
      จะนั่งรอไรท์อัพในเด็กดีให้จบก็คงช้าไปแต่อ่านเล่มหนึ่งจบคือค้างแน่ๆ กัดฟันมุบมิบ
      #503-1
    • #503-2 Anabella(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 19:22
      อีบุ๊คอาจจะกุมภา - มีนาค่ะ มาก่อนเล่มเพียงไม่นานค่ะ > <
      #503-2
  18. #502 Bring the fun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 17:44
    รอลุ้นแล้วเหมือนจะลงแดง แต่ก็ลุ้นดี555 รอเล่มค่าาาา
    #502
    1
    • #502-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 18:50
      การลุ้นเป็นความสนุกอย่างหนึ่ง มารอลุ้นไปด้วยกันนะคะ
      #502-1
  19. #501 donejaija (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 13:29

    อ่านจบในอีบุ้คแล้ว กี่เล่มจบคะ? แล้วเล่มสองออกเมื่อไหร่อ่า? รู้สึกลงแดง ทำไมจบค้างอย่างเน้ TT ดราม่ามากมั้ย? เราใจบาง

    #501
    3
    • #501-2 donejaija(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 13:40
      คำถามข้างบนได้รับคำตอบแล้วค่ะ พอดีไปอ่านชี้แจงมา อ่านข้ามไป5555 แต่พอฮาเร็มรู้ความจริงกันหมดแล้วนี่เกิดดราม่าครอบครัวมั้ย แบบเทอหลอกลวงชั้นแต่ชั้นก็ยังรักเธออยู่ดี ไรเงี้ย 55555 นี่กลัวดราม่ามากเลย กลัวฮาเร็มไม่ให้กินอีก เดี๋ยวไม่มีฉาก ผิดๆๆ เดี๋ยวจะดราม่ามากเกินไป แต่ตอนจบเล่มหนึ่งนี่ค้างจริงไรจริง จะดำเนินเรื่องต่อไปยังไง นี่อยากเม้ามอยฉากจบมากเลยแต่กลัวสปอยเกินไป TT
      #501-2
    • #501-3 Anabella(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 18:49
      ดราม่าเรื่องนั้นมีค่ะ แต่ใบ้ให้ว่ามันมีอะไรที่พีคกว่านั้นอีก 5555 อยากหาคนเม้าต้องรอให้ลงในเว็บจนจบเล่มหนึ่งก่อนถึงตอนนั้น คนคุยกันตรึมแน่ค่ะ
      #501-3
  20. #500 Nichaflok (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 06:39
    เนลโลต้องได้ค่ะ! เราฟันธงเลย
    #500
    1
    • #500-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 13:34
      มารอลุ้นกันค่ะ > <
      #500-1
  21. #499 -_Name_- (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 04:57
    กลัวน้องโดนเหล่าภรรยาหักหลังจัง ดราม่าที่รออยู่คือดราม่าอะไรไม่ใช่ดราม่าครอบครัวใช่ไหมคะ พอรู้ว่ามีดราม่าเหมือนระแวงไม่กล้าอ่านข้ามบรรทัดกลัวอ่านข้ามจุดที่มันโยงกับดราม่าไป55555(;_;)
    #499
    1
    • #499-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 06:19
      ไรท์คันปาก แต่เล่าไม่ได้ T T ขอโทษนะคะ ถ้าสปอยทีก็รู้ทั้งยวงเลบ
      #499-1
  22. #497 cake08234 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 22:10
    เรากำลังคิดว่าพระชายาจะมีเพิ่งเรื่อยๆหรือไม่แต่คงลำบากจำของดุ เพลงมา เจ้าที่แรง อ้า~
    #497
    1
    • #497-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 06:17
      นั่นสิ เจ้าที่ดุมาก 55555
      #497-1
  23. #496 by no mean (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 21:41
    จะมีโมเมนต์กับโลกิด้วยมั้ยแงแอ สมองของคนทางนี้จินตนาการไปถึงฮาเร็มอันยิ่งใหญ่เกรียงไกรในอนาคตข้างหน้าแล้วนะ!
    #496
    1
    • #496-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 06:17
      ต้องมารอดูกันค่ะ ^ ^
      #496-1
  24. #495 นักอ่าน...lnwcool (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 21:22

    เราไม่เชื่ออะ เพราะนายหนีชะตาจากปลายปากกานักเขียนไม่พ้นหรอก มีเพิ่งแน่นอนนนนน

    #495
    1
    • #495-1 Anabella(จากตอนที่ 17)
      28 พฤศจิกายน 2562 / 21:35
      จะบอกว่านักเขียนคือพระเจ้าสินะคะ 55555
      #495-1
  25. #494 ผู้รับใช้ซาตาน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 21:20
    หนทางที่จะทำให้ชีวิตเธอปลอดภัยมากที่สุดคือต้องตกโลกิเข้าฮาเร็มมามัดกายมัดใจให้ได้ค่ะ (ฮา) ได้ข่าวว่าแก๊งนายฆ่าแม่เขา
    ปล.เนลโลนี่แอบเป็นเสือซุ่มซ่อนเล็บรึเปล่าคะ มาร์ลันอย่าท้า! พูดถึงเนลโลเราว่าน่าจะชอบมาร์ชันมานานแล้ว สังเกตตั้งแต่นายเอกลืมตาครั้งแรกในโลกใบนี้แล้วหน้าเนลโลอยู่ใกล้มาก
    ปลล.รอหนังสือเป็นเล่มช่างทรมานจิตใจมากค่ะ T^T โดน e-book ยั่วยวนแต่ก็ต้องห้ามใจไว้ กระซิก
    #494
    3
    • #494-2 ผู้รับใช้ซาตาน(จากตอนที่ 17)
      28 พฤศจิกายน 2562 / 21:39
      แบบ e book กับเล่มเนื้อหาหรือตอนแถมอะไรอื่นๆต่างกันมั้ยคะ
      #494-2
    • #494-3 Anabella(จากตอนที่ 17)
      28 พฤศจิกายน 2562 / 22:11
      อีบุ๊คมีแบบไหน รูปเล่มมีอย่างนั้นค่ะ ไรท์ไม่อยากให้แตกต่างกันไม่อย่างนั้นคนต้องเก็บทั้งสองเวอร์ชั่น มันคงไม่ดีค่ะ > <
      #494-3