[Fic] Sekaiichi hatsukoi วันหนึ่งที่เหมือนทุก ๆ วัน - [Fic] Sekaiichi hatsukoi วันหนึ่งที่เหมือนทุก ๆ วัน นิยาย [Fic] Sekaiichi hatsukoi วันหนึ่งที่เหมือนทุก ๆ วัน : Dek-D.com - Writer

[Fic] Sekaiichi hatsukoi วันหนึ่งที่เหมือนทุก ๆ วัน

โดย MiNiLeN

เป็นฟิคเรื่องแรกที่เขียนลงเด็กดี ขอฝากด้วยนะค่ะ

ผู้เข้าชมรวม

893

ผู้เข้าชมเดือนนี้

0

ผู้เข้าชมรวม


893

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


10
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 พ.ย. 54 / 16:04 น.

แท็กนิยาย

Sekaiichi hatsukoi fic



ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
*เป็นเรื่องราวเมื่อ 11 ปี ก่อน ก่อนที่ริทจังสารภาพรักทาคาโนะซัง 1 ปี*
ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    .
     
    .
     
    .
     
    .


    ทุก ๆ วัน รุ่นพี่จะมาที่ห้องสมุด นั่งอยู่ที่ ๆ เดิม ๆ อ่านหนังสือทุก ๆ วัน

    ตัวเราที่ดูเหมือนจะไม่ได้รู้จักอะไรเกี่ยวกับรุ่นพี่เลย ได้แต่เฝ้ามองอย่างห่าง ๆ

    ค่อยทำทุกอย่างเพียงเพือทีจะได้รู้จักรุ่นพี่มากขึ้น...สักนิดก็ยังดี....

    แอบยืมหนังสือทุกเล่มที่รุ่นพี่เคยยืม  แอบยืนดูรุ่นพี่ห่าง ๆ ยกเลิกเรียนพิเศษ เพือจะได้อยู่โรงเรียนนานขึ้น

    ทำอย่างนี้ติดต่อมาแล้ว 3 ปี

    ยิ่งเวลาผ่านไปนานขึ้น ความรู้สึกนี้ก็ยิ่งติดตรึงและท่วมท้นมากขึ้นทุกที

    อาจจะดูไร้สาระกับสิ่งที่ทำอยู่ในตอนนี้ แต่เราก็มีความสุขที่ได้ทำ

    เราไม่กล้าหรอก ไอ้เรื่องที่จะมาสารภาพรักรุ่นพี่น่ะ

    เพราะไม่คิดว่าจะได้ความรู้สึกนี้ตอบกลับมา แถมรุ่นพี่ยังไม่เคยรู้จักเลยเราด้วย
     
    แต่ถ้าหากว่ารุ่นพี่เกิดรักเราบ้าง อย่างที่เรารักรุ่นพี่ เราจะมีความสุขมากแค่ไหนนะ ?
     
     
     
     
     
    และวันนี้ก็เช่นกัน เหมือนทุก ๆ วัน เป็นอย่างนี้ซ๊ำไปซ๊ำมาตลอด 3 ปี

    โอโนเดระ ริสึ พอเลิกเรียนปุ๊ปก็จะตรงไปที่ห้องสมุดเลย

    โดยมีจุดหมายเพียงอย่างเดียว นั้นคือ ซากะ มาซามุเนะ เป็นรุ่นพี่ที่เขาแอบชอบมาตลอด 3 ปี

    โอโนเดระ ยืนหลบอยู่ข้างชั้นวางหนังสือเป็นประจำ เพือที่จะได้แอบดูรุ่นพี่ที่เขาชอบ

    ตอนนี้คนที่ถูกแอบดูอยู่นั้นกำลังหลับคาหนังสือที่อ่านค้างอยู่บนโต๊ะที่เจ้าตัวชอบนั้งเป็นเป็นประจำ 

    เวลาในตอนนี้เริ่มเย็นมากแล้วคนในห้องสมุดก็เริ่มเหลือน้อย

    จนโอโนเดระคิดว่า ตอนนี้เขาคงอยู่กับรุ่นพี่ซากะแค่สองคนแล้วล่ะมั่ง เพราะแม้แต่อาจารย์ที่ดูแลห้องสมุดก็กลับไปแล้วตัวเขาเลยคิดว่า

    น่าจะกลับได้แล้ว แถมอากาศก็เริ่มเย็นมากขึ้นด้วย จะปล่อยให้รุ่นพี่ซากะหลับอยู่อย่างนี้ ? ก็คงไม่ดี
    แต่ถ้าจะให้ไปปลุกก็ไม่กล้า 

    โอโนเดระเริ่มสับสนระหว่างจะกลับบ้านหรือจะปลุกรุ่นพี่ซากะดี สายตาพลางไปเห็น รุ่นพี่สั่นเล็กน้อยด้วยความหนาว

    แต่ตัวเขาก็ต้องกลับเดี๋ยวนี้เลยไม่งั้นจะโดนคุณพ่อคุณแม่โกรธ แต่ยังไงก็ไม่สามารถปล่อยให้คนคนนี้ แล้วก็คิดอะไรดี ๆ ได้

    โอโนเดระพยามเดินอย่างเบาที่สุดเท่าที่เขาทำได้เดินเข้าไปคนที่กำลังหลับอยู่

    แล้วถอดเสื้อโค้ชของตัวเองออกมาหมายจะคลุมให้คนตรงหน้าแก้หนาว

    มือบางสั่นอย่างหวาดกลัวว่าจะทำให้คนตรงหน้าตื่น ค่อยเอาเสื้อโค้ชคลุมให้อย่างเบามือที่สุดเท่าที่จะทำได้

    และก้มลงหอมแก้มคนตรงหน้าเบา ๆ ....

    เมือรู้ตัวว่าตนได้ทำอะไรลงไปก็รีบวิ่งออกไปทันที

    ในหัวพลางคิด 'เราช่างกล้า แอบไปหอมแก้มรุ่นพี่ได้ไง'

    คิดแล้วก็ได้แต่หน้าแดงกลับสิ่งที่ทำ รับวิ่งกลับบ้านทันที

    โดนหารู้ไม่ว่า...

    คนที่คิดว่าหลับอยู่นั้น จริง ๆ แล้วตื่นได้สักพักแต่แค่ยังไม่อยากลุก

    แถมต่อให้เขาหลับไปจริง ๆ แต่เสียงเดินกับเสียงปิดประตูหลับอยู่นั้นเป็นใคร ๆ ก็ตื่น

    คนที่เพิ่งตื่นเอาเสื้อโค้ชมาคลุมแก้หนาวเนื่องจากตนไม่ได้เอามา มือลูบแก้มตัวเองเบา ๆ แล้วเดินไปดูที่หน้าต่างก็เหลือบเห็น

    รุ่น น้องคนหนึ่งกำลังวิ่งกลับบ้านโดยไม่ได้สวมเสื้อโค้ชใบหน้าแดงจัดขนาดอยู่ไกล เขาก็ยังสามารถเห็นว่า รุ่นน้องคนนั้นกำลังหน้าแดง เขาจึงยิ้มออกมาเล็กน้อย

    "ขอบใจ ริทสึ"
     
     
     
    END.
     
    ______________________________________________________________________________


    รายละเอียดเพิ่มที่  http://minilen.exteen.com/20111119/fic-sekaiichi-hatsukoi-1 นะคะ

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น

    ×