*ดองชั่วคราว* เงามืดบดบังแสงสุริยา จันทราพบพานแสงตะวันฉาย

ตอนที่ 4 : ตอนที่ ๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    22 มิ.ย. 61

หมู่บ้านไผ่หิมะ หมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในหุบเขาเร้นลับ ที่นี่เป็นสถานที่ที่โอบล้อมไปด้วยไผ่สีเขียวสด ปะปนไปกับกับไผ่หลายชนิดจำนวนมาก ส่วนตัวหมู่บ้านนั้นมีขนาดกลางๆ และชาวบ้านจำนวนหนึ่งซึ่งอาศัยกันอย่างเรียบง่าย มีหมอประจำหมู่บ้านหนึ่งคน หัวหน้าหมู่บ้าน พร้อมลูกบ้านไม่ถึงร้อยกว่าคน


วันนี้หิมะตกประปรายเล็กน้อย ดังนั้นเธอจึงสามารถออกมาเดินข้างนอกได้ เวลาผ่านมาได้สามวันแล้ว อาการของพิษในร่างกายจึงถูกพลังภายในสะกดเอาไว้ ปัญหาใหญ่ๆในตอนนี้ของตัวเธอก็คือ


การที่ตนนั้นไร้เป้าหมาย...


นี่ไม่นางเอกในนิยายย้อนยุคเท่าไหร่นัก บางคนมีเป้าหมาย เปิดเรื่องมาก็กราดความเก่งกาจเหนือผู้อื่น เอาชนะตัวร้ายในโลกนั้น หรือกลายเป็นพระชายาของบุคคลชั้นสูงในนิยายเรื่องต่างๆ อีกทั้งเจ้าของร่างยังไม่เคยมีบุญคุณความแค้นกับใครมาก่อน อีกทั้งยังถูกสะบั้นความสัมพันธ์จากเจ้านายผู้มีพระคุณ


แล้วจะเดินทางอย่างไรดี?


ถึงให้พอรู้ทิศทาง และมีแผนที่อยู่ในหัว แต่เมื่อขาดเป้าหมายก็ยากที่จะทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันได้


จริงสิ!


หลังจากที่เธอกำลังนำเจ้าหลักฐานชิ้นสำคัญไปใส่เข้าตู้เก็บรักษาสภาพของหลักฐาน เธอก็ได้กลิ่นหอมประหลาดมากมาย โดยที่ผู้คนนอกรอบไม่รู้สึกเอะใจใดๆ อีกทั้งร่างกายก็ค่อยๆ เลือนหายราวกับภูตผี ทีแรกคิดว่าเป็นการโจรกรรมของมีค่า แต่ตอนนี้เธอ! จิวเมิ่งเริ่มไม่มั่นใจแล้ว ว่าเป็นเรื่องของโจรขโมย


เป็นเพราะตำราเซียนนั้นแน่ๆ!


ท่านหวังเฉียง ท่านหวังเฉียง ท่านแม่ข้าให้มาตามท่านเข้ามาภายในเรือน ท่านแม่กลัวว่าท่านละล้มป่วยอีกเสียงเล็กๆ ของเด็กชายวันหกขวบดังขึ้น เทียนหลิง หรือบุตรชายของสามีภรรยาที่ช่วยดูแลเธอมาในช่วงนี้ ตอนแรกนั้นเธอไม่ทราบว่าสองสามีภรรยาคู่นี้มีบุตรชายกับเขาด้วย เธอมาทราบภายหลังว่าเด็กชายคนนี้ไปเรียนที่สำนักฝึกยุทธ์ แต่ไปไม่รอดจึงถูกส่งกลับมา


ร่างกายของข้าดีแล้วล่ะ หิมะและความเย็นเช่นนี้ทำอันตรายกับกายของข้ามิได้แล้วเธอกล่าวตอบแล้วหันไปมองเด็กชายตัวน้อยที่สูงระหว่างช่วงเอวของเธอ


ท่านหวังเฉียงมีกำลังภายในหรือ อาจารย์ข้าบอกว่าผู้มีกำลังภายในจะทนหนาวได้


ทนหนาว?


ในโลกที่เธอจากมา การที่คนมีสุขภาพแข็งแรงนั้นไม่สามารถทนอากาศหนาวได้นานๆ แต่ในโลกนี้กำลังภายในนั้นประดุจเกราะกำบังชั้นดี แม้จะรู้สึกหนาวจริงๆ แต่ไอเย็นของหิมะนั้น ไม่สามารถทำร้ายร่างกายนี้ได้


ย่อมเป็นตามที่อาจารย์ของเจ้าว่าข้ายิ้มบางๆ พลางดันปิ่นระย้าให้เข้าทีสักเล็กน้อย


ท่านเป็นกำลังภายใน?” เด็กชายตาโต ทว่าข้ากลับหัวเราะในใจเบาๆ 


กำลังภายในและวิชาของเจ้าของร่างนี้นั้นไม่ธรรมดา หนึ่งฝ่ามือสิ้นลมหนึ่งร่างทันที นับว่าเป็นสุดยอดวิชาในใต้ล้าที่กำลังคนผู้มีแววมารับการถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น เฉกเช่นเจ้าของร่างที่ได้รับมาจากผู้เป็นอาจารย์


ข้าฝึกวิชาเอาไว้เล็กๆ น้อยๆ ไม่ถึงขั้นชำนาญมาก แต่ก็พอใช้ได้ เวลายามออกเดินทางจะได้ไม่ลำบากเธอโกหกไปเล็กน้อย เรื่องสุดยอดวิชาเช่นนี้คนรู้น้อยจะดีที่สุดมารดาของเจ้าเคยกล่าวว่า เจ้าถูกส่งกลับมาจากสำนักฝึกยุทธ์สินะ เพราะเหตุใดหรือเธอถามอย่างใคร่รู้


อาจารย์บอกว่าข้าไม่เหมาะสมจะฝึกยุทธ์


ฮืม?


“…เช่นนั้นหรือข้ากล่าวเสียงเบาๆ อย่างเข้าใจ แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่อย่างน้อยๆ ข้าก็ได้เป้าหมายของตนเองแล้ว ไม่สิ เป้าหมายหนึ่งที่เจ้าของร่างนี้นึกไม่ถึง นั้นก็คือการหาลูกศิษย์สักคนมาสืบทอดวิชานี้ให้ได้!


อย่างน้อยๆ เราก็ต้องเป็นอย่างนางเอกที่แสนดี ทำตามเจตนารมณ์ของเจ้าของร่างก่อน แล้วค่อยหาหนทางกลับสู่โลกดิจิตอลของตนให้ได้!


ที่เหลือ...


ก็อย่าเพิ่งตายหรือเกิดเหตุไม่คาดฝันเป็นอันขาดก็พอ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #14 ทิพย์เกสร (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 21:30
    สนุก น่าติดตาม จุดไฟแล้วเขียนต่อได้ไหมคะ
    #14
    0
  2. #11 nawanoi19 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 13:58
    รออ่านค่ะ
    #11
    0
  3. #9 ฟองคลื่นทะเล (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 00:41
    รอติดตามนะคะ
    #9
    0
  4. #8 rubymoona (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 13:21
    น่าสนใจค่ะ รอดูทิศทางของนางนะคะ
    #8
    0