*ดองชั่วคราว* ชาติที่สิบสอง...ข้าและท่านจะได้ครองรักกัน

ตอนที่ 1 : ❀ ชาติที่สิบสอง ❀ ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    20 ม.ค. 61




     ยามเช้าใกล้รุ่ง แสงของดวงตะวันเริ่มค่อยๆสาดส่องความอบอุ่น ท้องนภาเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงอมม่วง บ่งบองถึงสัญญาณของวันใหม่ที่กำลังเริ่มต้นขึ้น ฝูงนกเคลื่อนไหวโบกสะบัดปีกน้อยๆก่อนออกบินเหนือร่างของคนทั้งสองที่กำลังกอดกันด้วยสีหน้าที่ทรมานใจ... หนึ่งชายองอาจสง่าผ่าเผยทว่ากลับมีสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก หนึ่งหญิงงดงามอ่อนโยนที่บัดนี้คล้ายคนใบหน้าซีดเซียวคล้ายป่วยไข้ นัยน์ตาของทั้งสองต่างเต็มไปด้วยความรู้สึกอาลัยอาวอน...กลัวว่าจะต้องแยกจากกันไปชั่วนิรันด์...


     "...สุดท้ายแล้วข้าก็ไม่อาจเคียงคู่ท่านได้ตลอดไป" เสียงของหญิงสาวเบาหวิวเหมือนกับร่างกายที่เริ่มอ่อนแรงลง ดวงหน้างามของนางซบอกแกร่งของชายตรงหน้า บัดนี้ร่างกายของนางไร้ซึ่งกำลังจะเคลื่อนไหว นางรู้ตัวดีมาตลอดว่าร่างกายนี้จะลังโรยรา


     คาดเอาไว้ว่าวันนี้จะต้องมาถึงไม่ช้าก็เร็ว...


     "มันจะไม่มีวันเกิดขึ้น...เจ้าต้องเข้มแข็งเอาไว้ ข้าจะต้องแก้พิษนั่นให้ได้ ต่อให้เป็นพิษนั้นก็ตาม" ชายหนุ่มเอ่ยดวงตาของเขาสั่นไหว ความรู้สึกในหัวใจเริ่มปวดร้าว "มันต้องชดใช้สิ่งที่บังอาจทำกับเจ้า" เขาเอ่ยเสียงแข็งๆทั้งที่ตอนนี้ในใจกำลังหวาดกลัว


     "จิ่นหยาง...ท่านเป็นดวงตะวันของข้า เป็นทุกๆสิ่งของข้า เป็นบิดาของบุตรีข้า...ข้าจะใช้พลังทั้งหมดเพื่อรักษาครรภ์นี้เอาไว้" นางเอ่ยดวงตาเริ่มปิดสนิทคล้ายคนนอนหลับ มือของนางค่อยๆจับมือของชายตรงหน้าที่รักยิ่งลูบมาที่หน้าท้องกลมนูน


     "ไม่! ต่อให้ข้าจะต้องโค้นล้มบังลังค์สวรรค์เพื่อเจ้า ข้าก็ยอมแต่ต้องไม่ใช่วิธีนี้สิ" ชายหนุ่มกอดหญิงสาวแน่นเขาหลับตาลงไม่อยากเห็นนางจากไป มือแกร่งกุมมือของนางไว้ให้มั่น เผื่อว่าจะรั้งนางที่รักเอาไว้ได้


     "แบบนั้นไม่ได้หรอก...จิ่นหยาง...ลูกของเราอย่าได้ให้นางเกี่ยวข้องกับแดนสวรรค์เช่นข้าเลย..ข้าขอร้องละ...ได้โปรดดูแลนาง รักนางแทนข้าด้วย...จิ่นหยาง...ข้ารักท่านและจะรักตลอดไป...จิวเซียนรักท่านตลอดไป..." เสียงของหญิงสาวเบาลงเรื่อยๆ ดวงตาปิดสนิท ฝ่ามือเรียวหลุดจากการเกาะกุม ร่างนี้ไม่อาจอยู่ต่อได้อีกแล้ว


     "จิวเซียน...ข้ารักเจ้า..." ชายหนุ่มกอดร่างของหญิงสาวแน่น นี่เป็นครั้งแรกของเขาที่กำลังร้องไห้..หยาดน้ำค่อยๆตาไหลรินจากนัยนต์คมเข้ม ร่างกายของหญิงสาวเปล่งแสงกระกายอ่อนๆ ด้วยพลังภายในของนางที่ไม่อาจฟื้นคืนจากนิทราอันยาวนานได้อีก


     บัดนี้ดวงตะวันลอยลับขึ้นสู่ท้องฟ้า สาดแสงอบอุ่นแก่เหล่าสรรพสิ่งทั่วหล้าในดินแดนต่างๆ หากใครจะรู้ว่าดวงตะวันดวงนี้กลับเต็มไปด้วยความเศร้าเหนือนับคณา...แสงอาทิตย์ในตอนนี้ไม่ได้อบอุ่นหรือร้อนแรงแต่อย่างใด มันล้ำลึกเสียจนใครๆ ก็ไม่อาจคาดเดาได้ว่าเกิดอันใดขึ้นกับแสงตะวันอันอบอุ่นนี้กัน 


     "เฟิงเหยียน...เตรียมชุดศึก" เปลือกตาของชายหนุ่มค่อยๆลืมขึ้น มันแฝงไปด้วยความเย็นชาจากชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นดวงตะวันที่อบอุ่น เขาอุ้มร่างของหญิงสาวขึ้นมาก่อนจะค่อยๆไปยังสถานที่หนึ่ง ที่ๆความมืดมิดไม่อาจย่างกรายเข้ามาได้


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 


     ณ วัดซือเฉียน ตระกูลฉี 

     เมืองปักกิ่งปี ค.ศ.1981


     แดดยามเช้าค่อนข้างอบอุ่น ท่ามกลางฤดูหนาวที่มีอากาศเย็นสบายๆ แต่สำหรับเด็กสาวร่างกายอ่อนแอแล้ว นี่ทำให้นางรู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกินในการมาไหว้พระประจำตระกูลแล้ว ทว่าหากไม่ได้มาแล้วละก็ นางจะเกิดความรู้สึกกังวลใจ ดังนั้นนางจึงมาเพื่อไหว้พระพุทธองค์ ถ้าไม่แบบนั้นคงจะไหว้องค์จำลองอยู่ที่บ้านไปแล้ว


     นางเหนื่อยเหลือเกิน...ชีวิตที่อ่อนแอเช่นนี้...


     ร่างกายที่บอบบาง...


     ตลอดเวลาที่ผ่านมาในชีวิตของนางสิบเก้าปีนั้น ที่บ้านคอยประคบประงมเลี้ยงดูนางอย่างดี ทว่ามันกลับเป็นการขวางกันอิสระภาพทุกสิ่งในชีวิตที่นางปรารถนา มารดาของนางเสียตั้งแต่เด็กๆ บิดาก็ไม่ได้สนใจใส่ใจนางนัก มีเพียงการจ้างพี่เลี้ยงดูมาแล และให้เงินทองนางใช้สอย อาจจะดูมีความสุขทว่ากลับทุกข์ยิ่ง คนในบ้านก็เอาแต่ทำมาหากิน ชีวิตวันๆของนางที่อยู่ในโรงพยาบาล บ้าน และวัดประจำตระกูล ซึ่งเป็นสถานที่ๆไกลที่สุดที่นางเคยออกมาเลย...หากว่านี้เป็นช่วงสุดท้ายของชีวิตนางแล้วละก็


     ร่างบางค่อยๆก้าวบันไดสูงทีละขั้น มือหนึ่งกับราวบันไดไม้ที่แกะสลักอย่างสวยงามไปยังพระพุทธรูป ระหว่างทางก็จะได้กลิ่นธูปหอมๆ อันเป็นเอกลักษณ์...วัดประจำตระกูลนี้ยังคงเป็นที่นิยมเสมอในการมาขอพรของชาวปักกิ่ง นางคิดมุมปากมีรอยยิ้มบางๆ เมื่อนึกยามเด็ก...


     "คุณหนู! เดินไม่รออิฉันเลยนะเจ้าคะ! คุณหนูยิ่งเพิ่งออกจาโรงพยาบาลเองนะ" เสียงสูงๆของสาวใช้ประจำตัวนางดังมาจากด้านหลัง อย่างที่นางคิดเลยเมื่อสาวใช้คนสนิทก้าวตามนางทันก็เข้ามาประคองตัวนางทันที แถมยังรีบดึงเสื้อโค้ดสีแดงเข้มให้กระชับแทนนาง คงเพราะกลัวว่านางจะจับไข้หลังกลับบ้าน


     "ฉันก็แค่อยากเดินคนเดี่ยวให้ใจสงบ จะได้ไหวพระพุทธองค์อย่างไม่มีอะไรกังวล" นางเอ่ยตอบกลับไป พลางดึงชายกระโปรงของชุดกี่เพ้าตัวยาวให้ง่ายต่อการก้าวข้ามธรณีประดูด้านในมากยิ่งขึ้น สายตาของนางทอดมองไปยังด้านในตัวอาคาร ข้างในมีพระพุทธรูปมากมาย แต่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ตั้งเอาไว้ ด้านหน้ามีกระถางธูปสำริดดูโบราณ เท่าที่นางรู้มาจากปากท่านแม่ วัดประจำตระกูลฉีนี้สร้างมาจากที่ดินของตระกูลฉีเมื่อนานหลายพันปีก่อนได้


     "เช่นนั่นอิฉันจะรออยู่ข้างนอก" เมื่อได้ยินดังนั่นนางจึงพยักหน้าตอบรับเบาๆ รีบเดินไปหยิบธูปขึ้นมาจุดตรงเทียนเล่มใหญ่ ก่อนจะค่อยๆ นั่งคุกเข่าตรงเบาะรองที่เตรียมเอาไว้ มือทั้งสองจับธูปสามดอกยกสูงขึ้นก่อนจะหลับตา พลางอธิฐานสิ่งที่อยากบอกในใจ


     'ข้าแด่พระพุทธองค์ชาตินี้ไม่มีโอกาสได้มีครอบครัวดังเช่นที่ฝัน ร่างกายก็ไม่เป็นใจ ยาใดก็ไม่สามารถเยี่ยวยารักษาได้ นี้อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้ไหว้พระพุทธองค์...ครั้งนี้ไม่ได้มีสิ่งใดจะขอ เพียงอยากรู้สึกสงบจึงจะจากไปได้อย่างไร้กังวล' 


     หญิงสาวคิดในใจจบก็ลืมตาขึ้น ปักธูปลงกระถางตรงหน้า ก่อนจะค่อยๆก้าวไปยังประตู ทว่าจู่ๆ กลับรู้สึกแน่นหน้าอก หัวใจข้างเริ่มเต้นแรงคล้ายจะระเบิด...โรคของนางกำเริบขึ้นอีกแล้ว ร่างกายของนางอ่อนแรง ในไม่ช้าก็ล้มลงอย่างรวดเร็ว สติค่อยๆจางลงทว่ายังพอรู้สึกได้อยู่เล็กน้อย


     นี้คงเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ...นางยิ้มอีกครั้งอย่างโล่งใจ


     ครั้งนี้ได้จากไปอย่างสงบไร้กังวล...ชาตินี้นาง ฉีเม่ยเหลียนพอใจแล้ว...


     หญิงสาวค่อยๆหลับตาลงหลังจากที่เห็นแสงอาทิตย์ที่นางเห็นใจตอนนี้ช่างงดงามจริงๆ...อาจเพราะมันเป็นครั้งสุดท้ายละมั้ง ปกติมันมักจะอบอุ่นเสมอ แสงแดดในความทรงจำของนางมักจะอบอุ่นทุกครั้ง นางจะรู้สึกมีความสุขคล้ายกับว่าแสงของอาทิตย์มักจะเห็นใจนางและคอยปลอบโยนจิตใจที่เหนื่อยล้า


     !


     'กลับมาหาบิดาได้แล้ว...บิดากำรอเจ้าอยู่...'


     บิดาอะไรกัน...ถ้าบิดาของนางจะมีน้ำเสียงที่อบอุ่นแบบนี้ นางก็ย่อมกลับไปหาบิดาแน่นอน...ไม่รีรออยู่แบบนี้หรอก หญิงสาวคิดไม่นานความเจ็บปวดมากมายก็ค่อยๆหายไป คลายกับว่านางไม่สามารถรับรู้อะไรได้อีกต่อไป หรือนี้คือความรู้สึกของความตายกัน


     ความตายก็ไม่ได้เจ็บปวดสักเท่าไหร่...


     ในที่สุดชีวิตก็กลับมาอยู่ในกำมือของนางอีกครั้งตามที่นางปรารถนา...







....ติดตามตอนต่อไป...

          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

849 ความคิดเห็น

  1. #841 ธัณกิฐ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 18:41
    คำผิดเยอะไปนิดนะคะ
    #841
    0
  2. #823 LBeau (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 03:20
    ขำตรงอิฉันนี่แหละ นึกถึงละครไทยสมัยก่อน
    #823
    0
  3. #747 rolypcy. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:30
    น่าสนใจมากๆเลย
    #747
    0
  4. #735 Disk Nara (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:00
    เป็น***
    #735
    0
  5. #734 fairy_devil (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:10
    รอนะคะ
    #734
    0
  6. #728 Okinaki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:20
    //ปูเสื่อรอ
    #728
    0
  7. #727 venture (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:26
    เปิดมาก็ค้างเลย..รออัพค่าา
    #727
    0
  8. #672 _White_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 23:21
    ทานเจ?!! จริงดิ
    #672
    0
  9. #627 Maya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 13:29
    เข้ามาติดตามด้วยคนค่ะ ^^
    #627
    0
  10. #606 9namfon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 02:24
    5555 นึกอะไรรู้หมด
    #606
    0
  11. #437 Ma-A-Queen (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 11:59
    ติดตาม
    #437
    0
  12. #331 Imgination (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 13:00
    กรี๊ดดดดด. เค้าชอบง่าาาา แต๊งน๊าา
    #331
    0
  13. #283 Nut'reeeee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 15:44
    โอ๊ย สัมผัสได้ถึงออร่าความดีและบริสุทธิ์แรงเจ้าค่ะ!
    #283
    0
  14. #275 Sasiprapha Suphagij (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 01:00
    เปิดเรื่องมาชีวิตนางดี๊ดี ติดตามจร้า ภาษาดี อ่านเพลิน
    #275
    0
  15. #246 วิปัสนา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 23:21
    เหมือนล่องลอยตามเซียนน้อยไปติดๆเลย
    #246
    0
  16. #229 พิจิตรา ทันพานิชย์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 20:49
    น่าสนใจค่า
    #229
    0
  17. #222 Maju (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 10:52
    ติดตามค่า
    #222
    0
  18. #146 เหยินเหยิน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 17:50
    ติดตามๆ
    #146
    0
  19. #144 มายเมจิ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 14:53
    น่าสนุก จิตตั้งมั่นมาก ทานเจตลอดชาติเลยอ่ะ นับถือๆ ^^
    #144
    0
  20. #137 ฟ้าบอก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 22:21
    อ่านเจ น่าติดตาม
    #137
    0
  21. #128 คุณหนูป๊อป (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 19:51
    ฟังแค่พรก็อิ่มเอิบไปทั้งใจแล้ว~~~
    #128
    0
  22. #115 Linlij (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 16:17
    ว้าว! เจ๋งง่ะ!
    #115
    0
  23. #109 Gummy2020 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 20:51
    น่าอ่าน น่าสนใจ น่าติดตามมากค่ะ สู้สู้
    #109
    0
  24. #81 คนเมือง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 14:50
    น่าอยากอ่านต่อ
    #81
    0
  25. #59 Faiyuki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 20:33
    ชอบบบค่ะ
    #59
    0