อิตาเลี่ยนร้อนรัก

ตอนที่ 66 : Special Chapter 3 (1/2) : ครอบครัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    18 มิ.ย. 61




Special Chapter 3

ตอนพิเศษ...ครอบครัว

  

                ทั้งสองมาถึงที่ทำการใหญ่ของพรรคมังกรดำบนยอดเขาวิคตอเรียพีค อันเป็นยอดเขาที่สูงและสวยงามมากของเกาะฮ่องกงก็เป็นเวลาเกือบเที่ยง เพราะมัวแต่เสียเวลาให้กับพวกมือปืนรับจ้างกระจอกๆ ให้ได้รำคาญใจ ลีมูซีนหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบยังหน้าตึกหลังใหญ่ บอดี้การ์ดของไมเคิลรีบลงมาเปิดประตูรถให้นายใหญ่และว่าที่นายหญิงของพรรค ไผ่หลิวยืนมองคฤหาสน์หลังงามตระการตาอย่างตื่นตะลึง นี่เธอกำลังจะมาเป็นนายหญิงคนที่นี่จริงๆ น่ะหรือ    

ไมเคิลโอบประคองเอวบางเดินผ่านรูปปั้นมังกรสีดำตัวใหญ่สองตัว ที่กำลังพ่นน้ำพุอยู่สองฝั่งทางเข้า กระทั้งผ่านพ้นเข้าไปยังตัวตึกด้านใน แล้วเมื่อเข้ามาถึงหญิงสาวก็ต้องตกตะลึงงัน เมื่อภายในห้องโถงใหญ่บรรจุคนหลายร้อยคนอยู่ในนั้น ทุกคนต่างก็รีบลุกขึ้นจากที่นั่งของตน เพื่อลุกขึ้นยืนค้อมศีรษะให้ไมเคิลและเธอ ยามเมื่อเดินผ่านกลางเข้าไปยังที่นั่ง ที่จัดไว้อย่างอลังการสมฐานะด้านหน้า

“อาเหมา...”

เสียงเล็กแหลมที่ร้องเรียกไมเคิลด้วยชื่อแปลกหู พร้อมกับเจ้าของร่างที่ไผ่หลิวจำได้ติดตา วิ่งถลาเข้ามากอดร่างหนาของหัวหน้าพรรคมังกรดำ ทำเอาไผ่หลิวชะงักกึกหัวใจชาวูบจนแทบจะหยุดเต้นลงให้ได้ 

ใช่! ผู้หญิงคนนี้คือคนที่ไมเคิลควงไปดูละครเวที ที่มหาวิทยาลัยของเธอที่กรุงโรมจริงๆ ด้วย ในที่สุดเธอก็ได้เป็นแค่ตัวสำรอง เพราะผู้หญิงตัวจริงของเขามาแล้ว ไผ่จึงรีบกลืนก้นสะอื้นลงคอแล้วก้มหน้าเดินเลี่ยงห่างออกไปจากเขา ทั้งๆ ที่เธออยากจะวิ่งหนีออกไปจากที่นี่ให้มันพ้นๆ ไปเสียด้วยซ้ำ

“ไผ่หลิวคุณมารู้จักคนสำคัญของผมสิ”

ชายหนุ่มหันคว้าข้อมือบางให้เดินเข้ามาหา พร้อมกับแนะนำผู้หญิงที่ยืนกอดร่างหนาของเขาให้ไผ่หลิวได้รู้จัก และนั่นทำให้หญิงสาวแทบอยากจะร้องไห้ แต่ถึงอยากจะร้องไห้มากแค่ไหนเธอก็จำต้องแข็งใจทำความรู้จักกับผู้หญิงอีกคนของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้

“ไผ่หลิว...นี่หลิ่ง หลิง น้องสาวของผมเอง ถึงเธอจะเป็นน้องสาวคนละแม่ของผม แต่เธอก็เป็นน้องสาวคนเดียวของผม...ส่วนหลิ่ง หลิง นี่ไงไผ่หลิวที่พี่เล่าให้ฟัง”

ไมเคลยิ้มกว้างเอ่ยแนะนำให้สองสาวได้รู้จักกัน แต่คนที่อยู่ในภาวะช็อกเต็มขั้นเห็นจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากคนที่ชอบคิดเองเออเองไปคนเดียวอย่างไผ่หลิว

“นะ น้องสาว?” ไผ่หลิวครางถามออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

“ค่ะ หลิ่ง หลิง เป็นน้องสาวคนเดียวของอาเหมา” สาวน้อยแดนมังกรยิ้มหวานตอบ

“อาเหมา?” คราวนี้ไผ่หลิวถึงกับงงเป็นคำรบสอง

“ค่ะ หลิ่ง หลิง เรียกพี่ไมค์ว่าอาเหมาค่ะ...พี่ไผ่หลิวตัวจริงสวยกว่าที่อาเหมาเคยเล่าให้ฟังอีกนะคะ หลิ่ง หลิงอยากเจอกับพี่ไผ่หลิวตั้งนานแล้ว เมื่อสองเดือนก่อนอาเหมาพาไปดูละครเวทีที่โรม คิดว่าจะได้เจอกับพี่ไผ่หลิวเสียอีก แต่ก็ไม่เจอ อยากเจอผู้หญิงที่ทำให้พี่ชายคนเดียวของหลิ่ง หลิง หายเป็นโรคกลัวผู้หญิงเสียที”

"เห็นไหม ว่าคุณสำคัญกับผมจริงๆ"

ท้ายประโยคน้องสาวของไมเคิลขยับเข้าไปกระซิบกระซาบพูดกับไผ่หลิวเสียงเบา

หลังจากที่หายตะลึงตกใจ ไผ่หลิวอยากจะชกหน้าตัวเองด้วยหมัดหนักๆ ซักเปรี้ยง เผื่อมันจะทำให้เธอหายโง่งี่เง่าขึ้นมาบ้าง นี่เธอคิดเป็นตุเป็นตะมาตลอดเลยหรือนี่ ที่แท้ผู้หญิงที่เธอเข้าใจมาตลอดว่าเป็นคนรักของไมเคิล ที่แท้เธอก็เป็นน้องสาวของเขา ที่เธอแอบคร่ำครวญเสียใจ น้อยใจ หลีกลี้หนีหน้าเขามาตลอดสองเดือนกว่า เพราะเธอเข้าใจผิดมาตลอดเองหรือนี่

แต่ได้มารู้วันนี้ก็ดีแล้ว เพราะมันทำให้ปมเจ็บปวดภายในใจของเธอคลี่คลายลงทันที สวนทางกันกลับความรักที่เธอพยายามกดเก็บมันเอาไว้ เมื่อรู้ความจริงความรักที่ล้นใจมันก็พุ่งออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ตอนนี้เธอไม่มีอะไรติดใจสงสัยในตัวเขาแล้ว และดีใจอย่างที่สุดที่ได้รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาใกล้ชิดได้ และเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขายกย่องให้เกียรติเธอด้วยการแต่งงาน ให้เป็นนายหญิงของพรรคมังกรดำเคียงข้างเขา และเป็นแม่ของลูกเขา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้รักเธอก็ตาม แต่เท่าที่เขาให้มา แค่นี้มันก็ดีมากพอแล้วเธอไม่ต้องการอะไรมากกว่านี้อีก

“ค่ะ พี่เองก็ดีใจที่ได้รู้จักกับน้องหลิ่ง หลิง นะคะ”

ไผ่หลิวเดินเข้าไปกอดร่างเล็กของน้องสาวของชายที่เธอรักอย่างดีใจที่สุด ส่วนอีกฝ่ายก็กอดตอบไผ่หลิวอย่างรักใคร่ไม่ต่างกัน จนไมเคิลยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อได้เห็นหญิงคนรักกับน้องสาวเข้ากันได้ดีอย่างนี้

“ไผ่หลิว...นี่แม่เล็ก แม่เลี้ยงผม ท่านเป็นแม่ของหลิ่ง หลิง นี่ก็คุณลุง คุณป้า คุณอาของผม และนี่ก็จางลี่ลูกพี่ลูกน้องของผมกับครอบครัว คุณพ่อผมท่านเพิ่งเสียไปได้สองปี ส่วนคุณแม่ของผมท่านเสียไปตั้งแต่ผมยังเด็ก ผมก็ได้แม่เล็กนี่ล่ะ ที่คอยดูแลผมมาจนโต”

ไมเคิลเอ่ยแนะนำสมาชิกทุกคนในครอบครัวให้ไผ่หลิวได้รู้จัก โดยหญิงสาวรีบยกมือขึ้นกระพุ่มไหว้ทุกคนอย่างอ่อนช้อยงดงามสมกับเป็นหญิงไทย ซึ่งทุกคนก็ยิ้มต้อนรับเธออย่างปีติยินดี และให้ความสนิทสนมจนเธอหายเกร็งไปอย่างปลิดทิ้ง จนไปสะดุดอยู่ที่จางลี่ คนที่เธอเพิ่งได้รู้ว่าเขาคิดไม่ซื่อต่อคนรักของเธอ

ในสายตาของไผ่หลิวนั้นจางลี่รูปร่างสูงใหญ่ไม่น้อย แต่ก็ยังดูเล็กไปถนัดตาเมื่อเทียบกับไมเคิลซึ่งมีสายเลือดอเมริกันผสมอยู่อีกครึ่ง ภายใต้ใบหน้ายิ้มแย้มยามจางลี่เอ่ยทักทายกับเธอนั้น ดูราวกับเขาเป็นคนดีคนหนึ่ง แต่หากมองเขาไปในสายตาเยือกเย็นนั้น หญิงสาวรู้สึกได้เลยว่าเขาเป็นผู้ชายที่น่ากลัวไม่น้อยเลย แต่หากเธอคิดจะก้าวเข้ามาเป็นนายหญิงแห่งพรรคมังกรดำเคียงข้างไมเคิลแล้ว เธอก็ต้องสุขุมเยือกเย็นและเด็ดเดียว พร้อมกับต้องไม่ประมาทต้องระวังตัวเองให้มากกว่านี้

ไผ่หลิวต้องหยุดความคิดลงแต่เพียงเท่านั้น เพราะตอนนี้เสียงทุ้มห้าวของหัวหน้าพรรคกำลังประกาศก้องดังแทรกขึ้นมา

“พี่น้องพรรคมังกรดำทุกคน...ที่เราเรียกทุกท่านมารวมตัวกันในวันนี้ก็เพราะเรามีข่าวดีจะแจ้งให้ทุกคนได้ทราบ อีกสามวันเราจะแต่งงานกับไผ่หลิว วิบูลย์กิจไพศาล เธอผู้นี้จะขึ้นมาเป็นนายหญิงแห่งพรรคมังกรดำเคียงข้างเรา และเราก็ขอให้ทุกท่านต้อนรับและเคารพเธอไม่ต่างจากเราด้วย...และเราขอเชิญทุกท่านมาร่วมเป็นเกียรติในงานแต่งงานของเรา”

หลังจบคำประกาศของหัวหน้าพรรค ไผ่หลิวแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนในพรรคกว่าหลายร้อยชีวิตจะร่วมโห่ร้องแสดงความยินดีกับหัวหน้าพรรคกันถ้วนทั่ว นี่ทุกคนคงจะรอผู้เป็นนายหญิงของพรรคอย่างที่ไมเคิล ชาง บอกเอาไว้จริงๆ

“หนูไผ่หลิว นี่หนูตัวจริงสวยน่ารักกว่าอาเหมาเล่าให้ฟังเสียอีก มาทางนี่ดีกว่าจ๊ะ แม่ กับป้าๆ น้าๆ แล้วก็หลิ่ง หลิง เตรียมอาหารรอเลี้ยงต้อนรับหนูเอาไว้เยอะแยะเชียว เราไปทานอะไรรองท้องกันที่ห้องอาหารดีกว่า ทางนี้ปล่อยให้พวกหนุ่มๆ เขาประชุมกันไปเถอะ แม่กับป้าๆ น้าๆ มีเรื่องอยากจะคุยกับหนูหลายเรื่องทีเดียว โดยเฉพาะเรื่องที่หนูทำให้อาเหมาหายเป็นโรคกลัวผู้หญิงได้ เมื่อสองวันก่อนอาเหมาเขาโทรมาบอกว่าจะแต่งงาน รู้ไหมแม่น่ะดีใจที่สุดเลย รีบเตรียมงานกันแทบไม่ทัน”

มารดาเลี้ยงของไมเคิลเอ่ยชวนและต้อนรับไผ่หลิวเป็นอย่างดี จนทำให้ว่าที่นายหญิงแห่งพรรคมังกรดำซาบซึ้งตื้นตันใจจนขอบตาร้อนผ่าว หญิงสาวไม่อยากจะเชื่อเลยว่าทุกคนที่จะต้อนรับและให้เกียรติเธอเป็นอย่างดี ทั้งญาติพี่น้องในตระกูลทุกคนของชายหนุ่ม และบรรดาลูกน้องในพรรคที่ไม่มีใครต่อต้านหรือไม่พอใจเธอเลยสักคน จะมีก็เพียงแค่แววตาเรียบเฉยที่สะท้อนแววไม่พอใจออกมาให้เป็นเป็นบางระยะจากจางลี่เท่านั้น แต่ไผ่หลิวก็เตือนตัวเองไม่ให้คิดหรือกังวลมากไป เพราะถึงอย่างไรเธอก็เชื่อมั่นว่าคนรักของเธอจะต้องจัดการกับเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน

“ไปกันเถิดคะพี่หลิว เดี๋ยวอาเหมาเสร็จธุระแล้วเขาก็ตามมาเอง”

หลิ่ง หลิง เข้ามาเกาะแขนบอก ก่อนที่สองสาวและบรรดาญาติๆ ผู้หญิงทั้งหลายของไมเคิลจะเคลื่อนตัวย้ายไปสังสรรค์เลี้ยงต้อนรับสมาชิกใหม่ของตระกูลกันอย่างคึกครื้น ก่อนไปไผ่หลิวก็เหลือบหันมามองไมเคิลเป็นเชิงขออนุญาต ซึ่งพ่อตี๋หล่อของเธอก็พยักหน้าพร้อมส่งกำลังใจมาให้จึงทำให้เธอแยกตัวออกไปอย่างไร้กังวล






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

64 ความคิดเห็น