(END) Lovely you เธอน่ารัก ::: ChanBaek

ตอนที่ 33 : Lovely you : เธอน่ารัก ตอนพิเศษ Oh! My lovely day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 264 ครั้ง
    11 มิ.ย. 60





IIII Oh! My lovely day IIII

 


 

ชื่อ        จงอิน

นามสกุล            คิม

สถานภาพทางสังคม         นักศึกษามหาวิทยาลัย

ครอบครัว           พ่อ แม่ พี่สาว พี่ชาย นักธุรกิจทั้งบ้าน

ความใฝ่ฝัน         ไม่ขออะไรมากไปกว่าชีวิตอันสุขสงบและเรียบง่าย

สิ่งที่ชอบ             นอน

สิ่งที่เกลียด         สิ่งที่รบกวนการนอน

ความรัก             ก็คือความรัก

คนแบบที่ชอบ     ตัวเล็ก น่ารัก ช่างเอาใจ มีเวลาให้(อย่างไม่จำกัด)

 





 

            “ดามมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม”

 

            “............”

 

            “ดำจ๋าาาา”

 

            “............”

 

            “คิดถึงจัง ไม่ได้เจอกันตั้งนานแน่ะ”  อือ สามวันแน่ะ

 

“วันนี้พี่ว่างนะ อยากไปไหนบอกมาได้เลย เดี๋ยวพี่แบคฮยอนจะพาไปเอง ไปมะ ๆ” จงอินปิดนิตยสาร กลอกตามองรูปวาดบนผนังพลางถอนใจอย่างไม่ซ่อนเร้น ตรงไหล่เขาหัวกลม ๆ ของลูกผู้พี่ยังไม่หยุดมุดมุ่นไปมา อยากจะเอามือดันหน้าให้หงายแต่ก็ไม่รู้จะไปขอความกล้ามาจากไหน

 

            คำชวนคือคำสั่ง

 

เขาจำได้ขึ้นใจตั้งแต่ฟันแท้ยังขึ้นไม่ครบแล้วล่ะ

 

“ไปนะ”

 

“ไม่ไปได้ไหมล่ะ” เสียงหัวเราะคิกคักแว่วดังข้างหู คุณชายคิมอยากจะยิ้มแต่ก็ยังไม่ยอมให้ตัวเองยิ้ม

 

“รักดำจางงงงงงงงงงงง”

 

เออ ก็รักเหมือนกันไง!

 

มันไม่เกี่ยวกับความกลัวฤทธิ์เดชอะไรหรอก ถ้าไม่รักนะ ถ้าไม่รักสักนิด เขาจะไม่มีวันมายืนอยู่ตรงนี้แน่ คุณชายคิมมองราวแขวนเสื้อผ้าที่รายล้อมรอบตัวอีกครั้งก่อนจะกลอกตาอย่างเหนื่อยใจ สองชั่วโมงแล้วที่บยอนแบคฮยอนพาเขาเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ เรียกได้ว่าแทบทุกร้านเสื้อผ้ากระเป๋ารองเท้าย่านคาโรซูกิลนี่ไม่มีร้านไหนพ้นจากการชี้นิ้วของคุณหนูแบคฮยอนไปได้แต่ถึงอย่างนั้นทั้งที่เข้าออกร้านเป็นสิบแต่กลับไม่ได้ของมาสักชิ้น นี่แหละที่ทำให้จงอินเกิดปัญหาในใจ มันคืออะไรครับมันคืออะไร นี่ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ นะ สองชั่วโมงสำหรับคุณหนูบยอนเนี่ยอย่างน้อยก็ต้องสอยได้สักสามตัวเป็นอย่างต่ำ แต่อะไรคือการที่ทาสในเรือนเบี้ยอย่างคิมจงอินยังเดินตัวเปล่า มือว่างทั้งสองข้าง

 

“แบคฮยอน”

 

“ว่า?”

 

“นี่ชวนออกมาทำอะไรกันแน่?”

 

“ก็ เดินเที่ยวไง ช็อปปิ้ง ดูของ กินข้าว” จงอินหรี่ตา

 

“เกิดอะไรขึ้นกับแฟนบังเกิดเกล้าของแบคฮยอนใช่ไหม ทะเลาะกันหรืออะไร?” คุณหนูเบิกตาโต ทิ้งเสื้อตัวสวยรี่เข้ามาเงื้อหมัดกลม ๆ ใส่หัวคนน้องแต่หนนี้ไม่ยักกะเคาะลงมา จงอินจับข้อมือเล็กรวบไว้ เค้นถามเสียงดุ “ว่าไง ทะเลาะกันเรื่องอะไรหรือคราวนี้ก็งอนฝ่ายเดียว ไอ้ชานมันไม่รู้เรื่องอีก”

 

“ไอ้น้องบ้า ปากหรือนั่น ไม่ได้ทะเลาะกันโว้ย” ถึงกับขึ้นวะขึ้นโว้ย มันน่าบีบปากเชิด ๆ นั่นนัก

 

“แน่ใจ?”

 

“ยิ่งกว่าแน่ ชานยอลมีนัดทำงานกลุ่มทั้งวัน”

 

“อ้อ ทั้งวัน”

 

“ย่าห์ คิมจงอิน มันไม่ใช่เพราะชานยอลไม่ว่างครึ่งวันหรือทั้งวันหรอกที่ทำให้ฉันชวนนายออกมาด้วยกันน่ะ มันเป็นเพราะฉันอยากอยู่กับนาย ฉันถึงชวน แล้วก็ไม่ต้องคิดว่ารักมากอะไรหรอกนะ แค่ไม่เจอกันหลายวันแล้ว ปล่อยปละละเลยเดี๋ยวจะหาว่าฉันไม่สนใจ เอาไปฟ้องผู้ใหญ่ว่าพี่ไม่รักอย่างนั้นไม่รักอย่างนี้อีก” คิมจงอินได้แต่ถามตัวเองในใจ เขาเคยทำแบบนั้นเมื่อไหร่วะ เท่าที่จำได้คนขี้ฟ้องนั่นมันคนพูดเองไม่ใช่หรือ?

 

“ไม่ทะเลาะกันก็แล้วไป ตกลงจะไปไหนต่อ ซื้อของอีกไหม หรือเมื่อย อยากพัก” อุตส่าห์เว้นวรรคเสียงเสนอให้ทีละอย่าง ดวงตาคู่ใสก็ยังมองกวาดไปรอบด้านแบบผ่าน ๆ สุดท้ายก็วนมาหยุดที่เขาแล้วก็กลอกไปซ้ายทีขวาที “จะยังไงก็ว่ามา ลีลาอยู่นั่น” คุณหนูแบคฮยอนผู้มั่นใจและมั่นคงในการการตัดสินใจเคยหรือจะมายืนทำหน้าลังเลในย่านการค้าอย่างนี้

 

“เบื่อหรือไงล่ะ!

 

“ไม่ได้เบื่อ”

 

“ก็เร่งอยู่ได้ เร่งมากก็เลือกมาละกันว่าอยากไปไหน”

 

“เอ้า! ก็แบคฮยอนเป็นคนชวนออกมาแบคฮยอนก็เลือกสิ มาโยนให้ผมทำไม ผมมันแค่ผู้ตาม” แทนที่จะพอใจคนพี่เขากลับพ่นลมจิ๊จ๊ะ ใบหน้าน่ารักสะบัดแรงจนจงอินกลัวว่าจะมีคนเส้นเอ็นลำคอพลิก งี้แหละ อยู่กับเขาน่ะเชิดได้เชิดเอาอยู่กับปาร์คชานยอลนี่ถอนหายใจแรง ๆ ยังไม่กล้า ก็นะ มึงมันแค่ทาสในเรือนเบี้ยเขาคิมจงอิน

 

“หิวหรือยังล่ะ?”

 

“ไม่ค่อย ผมดื่มกาแฟไปแล้วเมื่อกี้”

 

“งั้น ไปร้านรองเท้าตรงนั้นก่อนพี่สั่งจองของไว้เสร็จแล้วค่อยไปหาอะไรกิน...ดีไหม?” จงอินแค่ไหวไหล่ ผายมือไปทางร้านรองเท้านำเข้าจากยุโรปที่ใกล้ที่สุด ความจริงย่านนี้มีสินค้าน่าสนใจหลายแบรนด์ แบรนด์ท้องถิ่นที่โดดเด่นก็มีเยอะแต่หายากที่จะถูกจริตคุณหนูบยอน รุ่นนี้ถ้าไม่ลิมิตเต็ดก็สั่งตัดเกินครึ่ง จงอินตามญาติผู้พี่ไปตามทางที่คิดแต่แบคฮยอนกลับเดินเลยทางเข้าร้านที่เขาคาดคะเนไว้ไปแบบไม่แลตามอง คุณชายคิมร้องอ้าว สีหน้ามึน ๆ ดูตื่นขึ้นนิดหน่อยยามเห็นดิสเพลย์รองเท้าผ้าใบสารพัดแบบอยู่ตรงหน้า

 

“อยากได้รองเท้าใส่ออกกำลังหรือ?” ปกติคุณแบคฮยอนไม่ค่อยใส่ผ้าใบหรอก เธอคิดว่ามันไม่ค่อยเข้ากับเสื้อผ้าที่มี ยกเว้นกรณีพิเศษ เช่น อยากใส่คู่แฟนหรืออยากแต่งตัวชิค ๆ แบบ(ที่คิดว่า)ปาร์คชานยอลจะชอบ

 

“อือ”

 

“แต่แบคฮยอนเพิ่งสั่งมาจากอเมริกาเมื่อสองเดือนที่แล้วนี่” แบคฮยอนร้องอื้ออีกหนแต่คราวนี้เสริมว่า “มีรุ่นลิมิตเต็ดออกใหม่ ขายเฉพาะในเกาหลี”

 

จงอินไม่แปลกใจว่าทำไมพี่ชายตัวเล็กถึงรู้ ไม่ว่าจะแบรนด์ระดับไหนบยอนแบคฮยอนก็เป็นหนึ่งในลูกค้าระดับวีไอพีไปเสียหมด ข่าวสารอะไรก็จะได้รับไวกว่าคนทั่วไป บางครั้งก็ได้สิทธิ์จองก่อนด้วย พอเข้ามาในร้านพนักงานระดับผู้จัดการก็ปรี่เข้ามาต้อนรับ แบคฮยอนแค่หันมาบอกเขาให้เขาเดินดูของในร้านระหว่างรอส่วนตัวเองก็ตามพนักงานไปรับสินค้าที่สั่งจองไว้ จงอินเองพอมีจังหวะก็เลยจะไล่ดูรองเท้าใส่เล่นบาสเกตบอลกับใส่วิ่งเสียหน่อย คู่ล่าสุดที่ได้มาก็น่าจะเกือบครึ่งปีแล้ว ได้มาจากคุณหนูแบคฮยอนนั่นแหละ เขาเดินล้วงกระเป๋ามองรองเท้าที่จัดโชว์เต็มผนังพอจะเอื้อมมือไปหยิบคู่หนึ่งก็ดันไปใจตรงกันคนข้าง ๆ มือคร้ามลดลงก้มศีรษะแทนคำขอโทษเมื่อเห็นอีกฝ่ายชักมือกลับไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

 

“ขะ ขอโทษค่ะ”

 

“เชิญคุณเถอะครับ” เขาว่าเปลี่ยนเป้าหมายไปหยิบอีกคู่ที่อยู่สูงกว่ามาดูแทน

 

            “ขอโทษนะคะ อาจจะเสียมารยาทไปสักหน่อย แต่ จะรบกวนถามอะไรคุณสักข้อได้ไหมคะ” พอจงอินพยักหน้าให้หญิงสาวตรงหน้าก็ยิ้มเหมือนโล่งอก “พอดี ฉันกำลังจะซื้อรองเท้าเป็นของขวัญให้น้องชายค่ะ แต่ไม่ค่อยมีข้อมูลเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ คุณพอจะทราบไหมคะว่าตอนนี้เค้าฮิตรองเท้าแบบไหนกัน?”

 

            “เรื่องนั้นผมไม่แน่ใจ คุณไม่ลองถามพนักงานดูล่ะครับ”

 

            “ถามแล้วค่ะแต่ทุกคนตอบไม่เหมือนกันเลย แข่งกันขายจนฉันงงไปหมด ฮาร์ดเซลกันน่าดู”

 

            “แค่พี่สาวตั้งใจซื้อให้น้องชายคุณก็น่าจะดีใจแล้วล่ะครับ”

 

            “คุณคิดแบบนั้นหรือคะ?”

 

            “ครับ” ก็วัดกันตรง ๆ จากตัวเองนี่แหละ ไม่เคยไม่ดีใจนะ เวลามีของมาส่งแล้วรู้ว่าพี่ชายตัวเล็กเป็นคนจัดหามาให้

 

            “แต่เมื่อกี้คุณหยิบคู่นี้คุณเล่นบาสเกตบอลหรือคะ?”

 

            “ครับ”

 

            “งั้น ฉันซื้อคู่นี้ดีกว่า เชื่อเซ้นส์ของคุณค่ะ” จงอินเลิกคิ้วยิ้ม ๆ

 

            “จะดีหรือครับ”

 

            “ดีกว่างมจนร้านปิดแล้วไม่ได้สักคู่ล่ะค่ะ” พอจงอินไม่ค้านอะไรอีกฝ่ายก็ทำท่าจะพูดต่อแต่บทสนทนาอันไหลลื่นนั้นก็เป็นอันต้องหยุดลงพร้อมเสียงที่คุณชายคิมคุ้นเคยมาทั้งชีวิต

 

            “อ้าว เจอเพื่อนหรือ?”

 

            “เรียบร้อยแล้วหรือครับ” จงอินเลือกที่จะถามกลับแทนคำตอบ พี่ชายตัวจ้อยส่ายหน้า

 

“ยัง”

 

            “ทำไมล่ะครับ? ไม่มีของ?”

 

            “เปล่า จะเลือกอีกคู่แต่ยังเลือกไม่ได้”

 

            “ไหน? อยากได้คู่ไหน?” เขาว่าพลางแตะหลังคุณหนูบยอนให้ไปยังพนักงานที่ยืนประสานมือรออย่างนอบน้อม แบคฮยอนนั่งลงก่อนจะชี้ให้ดูรองเท้าห้าคู่ที่วางเรียงตรงหน้า ทุกคู่แบบเหมือนกันเป๊ะ ต่างกันที่สีเท่านั้น

 

            “อย่าบอกนะว่าคิดจะเหมาทุกสี”

 

            “ความคิดดี”

 

            “ไม่ได้ ลองเลย ชอบสีไหนที่สุดก็เอาสีนั้น” คนเป็นน้องว่าแต่พี่ชายกลับยู่ปาก มองสินค้าทั้งหมดกลับไปมาจนจงอินต้องใช้วิธีเด็ดขาด ชายหนุ่มคุกเข่าลงข้างหนึ่ง จับคู่สีแดงมาสวมให้เท้าเรียวก่อนเป็นอันดับแรก แบคฮยอนวางมือข้างหนึ่งตรงไหล่หนาอีกข้างช่วยดึงตรงขอบให้กระชับ

 

            “ผมว่าสีนี้สวย ขับผิวแบคฮยอนดี โอเคไหม?” แทนที่จะตอบพี่ชายตัวจ้อยกลับจ้องตาเขาในระยะประชิดก่อนจะส่งเสียงกระซิบข้างแก้ม

 

            “จีบเค้าหรือเค้ามาจีบ?”

 

            “อะไร?”

 

            “คนเมื่อกี้ไง ยืนคุยกันงุ้งงิ้งมุ้งมิ้งหัวเราะคิกคักไม่หยุดเลยนะ รู้จักกันหรือ?” จงอินถอนใจ ถอดคู่สีแดงออกแล้วหยิบสีขาวมาสวมต่อ

 

            “บอกมาเดี๋ยวนี้เลย!

 

            “ไม่ได้จีบอะไรทั้งนั้นแหละ เค้าแค่ถามเรื่องรองเท้านิดหน่อย”

 

            “จริงเร้อออออ”

 

            “คู่นี้เป็นยังไงบ้าง?”

 

            “ถ้าแค่นั้นทำไมเมื่อกี้ต้องมองตามนายตาละห้อย ตอนนี้ยังไม่เลิกแอบมองมาทางนี้เลย อะไร ยังไง สารภาพมา” จงอินส่ายหน้า ถอดผ้าใบคู่ขาวออกเพราะมั่นใจว่าคุณหนูเธอไม่แคร์เรื่องรองเท้าแล้ว “ไม่มีอะไรจะบอกเพราะมันไม่มีอะไรให้บอก ตกลงจะเลือกไหมรองเท้า ถ้าไม่เลือกก็ไปกินข้าว”

 

            “ทำเป็นเสียงเข้ม ใช่สิ คนนั้นเค้าน่ารัก ตัวเล็ก สเป็คนายนี่”

 

            “แล้วไงอ่ะ ผมต้องชอบตัวสูง เสียงใหญ่ ใจดีแบบไอ้ชานถึงจะดีหรือไง” คุณหนูตาวาว กล้าลามปามของสูงกลางที่สาธารณะจะโดนไม่ใช่น้อยนะคิมจงดำ “ไม่ต้องสนใจหรอกน่า ตกลงเอาสีแดงนะ ผมเลือกให้ คู่นี้เหมาะกับแบคฮยอนที่สุดแล้ว เหมือนไอ้ชานก็มีอยู่คู่หนึ่งเหมือนกัน”

 

            “ได้ งั้นสีแดง” ก็แค่นี้

 

            ตอนออกจากร้านจงอินเลยได้ถุงกระดาษเนื้อหนาใบใหญ่บรรจุกล่องรองเท้าสองกล่อง คุณแบคฮยอนให้เขาถือถุงใหญ่ส่วนตัวเองก็ถือถุงเล็กไว้ แม้ทาสประจำตัวจะแบมืออาสารับไว้ทั้งหมดคุณหนูก็ยืนกรานว่าจะถือเอง จงอินมองแล้วก็นึกรู้ นั่นคงเป็นคู่พิเศษที่แบคฮยอนสั่งเป็นของกำนัลให้ปาร์คชานยอลล่ะมั้งถึงได้ประคบประหงมแบบไม่ให้ใครได้แตะ

 

            อาหารมื้อนั้นแบคฮยอนเป็นคนให้จงอินเลือกร้าน แม้ใจนั้นอยากจะกินเนื้อย่างเติมพลังสักสามเซ็ตแต่จงอินก็ยังเลือกชี้ไปยังร้านอาหารสไตล์ตะวันตกที่ตกแต่งด้วยโทนอบอุ่นเหมือนบ้านหลังน้อยนับตั้งแต่ทางเข้าที่เป็นประตูบ้านไม้น้ำตาลเข้มและผนังสีเบจ ในร้านมีลูกค้าอยู่เพียงครึ่งของที่นั่ง พนักงานในชุดสุภาพพาพวกเขาไปยังโต๊ะติดกระจกที่เห็นคนเดินผ่านไปมาอยู่ตรงถนนด้านล่าง ร้านนี้ขึ้นชื่อเรื่องพิซซ่าอบเตาถ่าน จงอินเลยเลือกหน้ามันหวานกับกุ้งแบบแป้งบางกรอบสุด ๆ เลือกสลัดอกไก่กับผัดออร์แกนิคขณะที่พี่ชายตัวเล็กสั่งชีสบอลและลาซานญ่า

 

“สั่งแบบนี้ไม่ไว้หน้าความปรารถนาดีของผมเลยนะ”

 

            “ไม่อยากกินหรือ?”

 

            “กินได้”

 

            “กินได้ เหอะ กินได้เยอะน่ะสิ รู้นะว่าชอบน่ะ”

 

            “ใช่ ผมชอบแต่แบคฮยอนไม่ค่อยชอบนี่ พักหลังได้ยินบ่นเรื่องตัวเองอ้วนขึ้นบ่อย ๆ ก็นึกว่าอยากไดเอท ไหงสั่งชีสมาเต็มโต๊ะได้” คนเป็นพี่ลดมือลงไปจับขอบกางเกง สัมผัสนิ่ม ๆ ตรงพุงทำเอาเปลือกตาบางกะพริบถี่ ๆ ไปยกหนึ่งแต่สุดท้ายคุณหนูก็ไหวไหล่ด้วยท่าทาง(เหมือน)ไม่แยแส

 

            “ก็กินด้วยกัน ดื่มน้ำอะไรดี โคล่าไหมหรืออยากได้เบียร์” จงอินเอียงหน้าเข้าใกล้พลางช่วยพลิกเมนูไปหน้าเครื่องดื่ม ดวงตาคมเข้มกวาดมองรอบเดียวก็หันไปสั่งบริกรเสียเอง

 

            “ขอโคล่ากับน้ำแร่ครับ”

 

            “ยังไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะดื่มน้ำแร่” ปากว่าอย่างนั้นแต่สีหน้าดีใจเหลือเกินที่น้องชายเดาใจตัวเองถูก อย่างนี้เค้าเรียกรู้ใจเดี๋ยวพี่แบคฮยอนจะมีรางวัลให้นะดำนะ มือเล็กเลื่อนไปหาถุงที่ถือมาด้วยตัวเอง จับมาวางบนโต๊ะแล้วเลื่อนไปตรงหน้าน้องชาย จงอินละสายตาจากโต๊ะข้าง ๆ มองถุงกระดาษเนื้อหนาแล้วก็เลิกคิ้ว

 

            “อะไร?”

 

            “ให้”

 

            “อ้าว? ให้ผมหรือ? นึกว่าซื้อให้ไอ้ชาน” ชายหนุ่มว่าเห็นใบหน้าเล็กส่ายไปมาก็อดยิ้มไม่ได้ จะว่าไปเมื่อกี้เขาคิดว่าแคฮยอนซื้อไปให้แฟนเลยไม่ได้สนใจเปิดดูข้างใน พอรู้ว่าเป็นของตัวเองอารมณ์เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ ก็เหมือนจะกระเตื้องขึ้นจนเผลอยิ้มอย่างห้ามไม่อยู่ มือคร้ามหยิบของขวัญชิ้นใหม่ออกมากถุง เปิดกล่องแล้วก็ยิ่งยิ้มกว้าง แค่ดีไซน์ก็ถูกใจแล้ว แบคฮยอนคงตั้งใจซื้อให้เขาจริง ๆ เพราะแบบที่จงอินชอบนั้นมันคนละสไตล์กับปาร์คชานยอลเลย

 

            “ถูกใจใช่ไหมล่ะ”

 

            “ขอบคุณนะ” อดไม่ได้เลยชนปากกับกลุ่มผมนุ่มนั้นหนึ่งทีแรง ๆ พี่ชายตัวเล็กยิ้มกริ่ม รอจงอินชื่นชมรองเท้าคู่ใหม่จนพอใจแล้วก็ขยับเข้ามาใกล้อีกนิด

 

            “จงอินน่า...”

 

            “ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารค่ะ” คุณหนูค้างใบหน้าไว้กับไหล่หนา ปล่อยให้พนักงานจัดเรียงอาหารจนเรียบร้อยแล้วก็เอื้อมมือไปตักสลัดอกไก่ให้จงอิน ไม่ลืมวางพิซซ่าอีกชิ้นไว้ในจานเดียวกัน

 

            “เอาซอสไหม?”

 

            “ไม่ครับ ขอลองแบบไม่ใส่ซอสก่อน...สลัดใช้ได้เลยนะ ผักกรอบมาก”

 

            “น้ำสลัดโอเคไหมอ่ะ?”

 

            “ลองดู” พออีกคนบอกให้ลองก็ตักเข้าปากเสียคำหนึ่ง อร่อยจริงนั่นแหละ แบคฮยอนรอจนจงอินกินพิซซ่าชิ้นแรกหมดก็เติมชิ้นที่สองให้ทันที จังหวะนี้น้องชายตัวโตถึงกับลดมีดกับส้อมลงแล้วหันไปมองวงหน้าเรียว “โอเค เรามาพูดกันตรง ๆ ดีกว่า พี่เป็นอะไร?”

 

            “ไม่ได้เป๊นนนน”

 

            “ไม่ได้เป็น อืม งั้นก็ ต้องการอะไรจากผม?”

 

            “บ้า จะต้องการอะไรล่ะ มีแต่อยากให้ เนี่ย ๆ ๆ ให้เวลา ซื้อของให้ พามากินอาหารดี ๆ นี่ถ้าไม่รักไม่ทำให้นะบอกไว้ตรงนี้เลย”

 

            “แบคฮยอน” เจ้าของชื่อจิ้มมะเขือเทศลูกเล็กใส่ปากเคี้ยว พอหมดคำก็เหมือนจะหมดเวลาเตรียมใจ แบคฮยอนก็ไม่เข้าใจนะวาทำไมเขาไม่ถามคิมจงอินไปตามตรง ปกติก็ทำแบบนั้นมาตลอด บางที...เพราะเรื่องนี้มันค่อนข้างจะส่วนตัวกระมัง

 

            “นายมีแฟนหรือ?”

 

            “หา?”

 

            “แฟนนนนนนนอ่ะ แฟน คนรัก เอ๊ะ หรือเป็นเมียไปแล้ว!

 

            “ไปกันใหญ่แล้ว”

 

            “แล้วมันยังไงก็บอกมาสิ ตกลงมีหรือไม่มี” ดวงตาเรียวเล็กจับจ้องแน่วแน่ จงอินเองก็โต้ตอบทางสายตาไม่ยอมลดละกระทั่งเห็นกลีบปากเชิด ๆ นั่นเริ่มเม้มเข้าหาคุณชายคิมถึงได้บอกตัวเอให้พูดอะไรออกไปสักคำ “ผมจะมีหรือไม่มีแบคฮยอนสนใจด้วยหรือ?”

 

            “เอ้า! ถ้าไม่สนจะถามทำไม”

 

            “ก็เห็นวัน ๆ เอาแต่สนใจเรื่องปาร์คชานยอล ปาร์คชานยอลแล้วก็ปาร์คชานยอล นึกว่าชีวิตนี้จะคิดถึงคนอื่นไม่ได้เสียแล้ว” แทนที่จะได้รับฝ่ามือหรือกำปั้นเป็นของตอบแทนความกล้าคุณหนูขาโหดของจงอินกลับให้ตอบกลับมาเพียงสายตาคาดไม่ถึง คาดไม่ถึงว่าคำพูดโหดร้ายนั้นจะออกมาจากปากน้องชายที่สนิทกันมาตั้งแต่จำความได้ น้องชายที่ไม่เคยทำให้เสียความรู้สึกแม้สักคำ กระทั่งตอนนี้

 

            “คิดอย่างนั้นหรือ?”

 

            “........”

 

            “คิดมาตลอดหรือว่าฉันสนใจคนอื่นจนลืมพี่ลืมน้อง นายคิดหรือว่าฉันเป็นคนแบบนั้นหรือคิมจงอิน”

 

            “แบค...”

 

            “คนอื่นเข้าใจผิดฉันจะไม่แคร์เลยแต่นี่...เป็นนาย...”

 

            “พอเถอะแบคฮยอน”

 

            “นายที่ฉันรักยิ่งกว่าใคร”

 

            “บอกว่าพอแล้วไง” ไม่รอให้อีกคนใช้สายตาและคำพูดตอกย้ำไปมากกว่านั้น จงอินปล่อยมือจากแก้วน้ำ ช้อนประกบพวงแก้มนิ่มก่อนจะแนบหน้าผากตัวเองกับแบคฮยอน

 

            “ผมเคยบอกแล้วใช่ไหม” เสียงทุ้มเอ่ยเบาแผ่วทว่าย้ำหนักในความหมาย

 

            “พี่ไม่เหมาะกับบทนี้”

 

            “........”

 

            “ไม่ดราม่าก็จะบอกอยู่แล้ว ไม่ต้องเล่นใหญ่เพราะผมไม่อิน โอเคนะ...โอ๊ย!...” นั่นไง พอรู้ทันก็ลงไม้ลงมือ แบบนี้ต่างหากคุณแบคฮยอนของจริง

 

            “ไอ้น้องเลว”

 

            “ก็เล่นอะไรไม่ดูตัวเอง คิดว่าเหมาะมากไหมบทพี่ชายผู้อ่อนไหวน่ะ นี่ใครครับคุณ คิมจงอินนะครับไม่ใช่ปาร์คชานยอล ถ้าผมโดนหลอกได้แค่ละครฉากสองฉากคงไม่โตมาเป็นคนอย่างทุกวันนี้หรอก”

 

            “เออ! เก่ง! เก่งจริงยอมรับมาแมน ๆ สิว่ามีแฟนแล้วอ่ะ” จงอินไม่สะทกสะท้านที่โดนท้า เขาแค่หัวเราะแล้วก็หันไปสนใจมื้อเย็นต่อ

 

            “ไม่ยอมรับหรอก”

 

            “เหอะ ไม่แน่จริงนี่”

 

            “ถ้ามีผมก็บอกแล้วสิว่ามี ที่ไม่ยอมรับเพราะยังไม่มีไง ไปรู้มาจากไหนว่าผมมีแฟน ใครบอกหรือพี่เห็นเองว่าผมมีใคร?” พอโดนย้อนก็ทำเนียนจิ้มชีสบอลมากัด แก้มกลมพองออกไม่รู้ว่าเพราะของกินหรือเพราะเจ้าตัวพองลมไว้ “ว่าไง ไปเอาข่าวมาจากไหน”

 

            “นิตยสารที่นายให้สัมภาษณ์นั่นไง บอกสเป็คชัดขนาดนั้น ใครอ่านก็ต้องดูออกว่านายมีเป็นตัวเป็นตนแล้ว อี้ชิงยังคิดเหมือนฉันเลย ตัวเล็ก น่ารัก ช่างเอาใจ มีเวลาให้ ภาพนี่ลอยเข้ามโนนึกมาเป็นชอต ๆ” โอ้โห แค่ข้อมูลนิดเดียวนี่ทำให้มนุษย์คนหนึ่งจินตนาการเป็นจริงเป็นจังได้ถึงขั้นนี้เลยหรือวะ แล้วอีกอย่างนะ บยอนแบคฮยอนนี่ว่างมากหรือยังไง ว่างอ่านนิตยสาร ว่างคิดแล้วก็ว่างมาคาดคั้น จงอินมองดวงตาคู่ใสก่อนจะยอมให้รอยยิ้มพรายเกลื่อนใบหน้า ความน่ารัก(หนึ่งในไม่กี่อย่าง)ของแบคฮยอนคือการให้ความสำคัญกับเรื่องของคิมจงอินแม้กระทั่งเรื่องเล็กน้อยอย่างไรล่ะ

 

            “ผมขอถามอะไรบ้างได้ไหม”

 

            “เรื่อง?”

 

            “แบคฮยอนเคยเห็นผมพาใครมาทำแบบนี้หรือเปล่า?”

 

            “ซื้อของกินข้าวอย่างนี้น่ะหรือ? เคยสิ”

 

            “แล้วเคยมีสักครั้งไหมที่แบคฮยอนเรียกแล้วผมไม่ได้มาหาทันที”

 

            “ไม่มี แต่นายก็เลทหลายครั้งนะ”

 

            “แล้วพี่คิดว่าใครที่ไหนจะทนได้ถ้ากำลังกินข้าว ซื้อของ เดินเที่ยวหรือดูหนังกันอยู่แล้วแฟนขอกลับก่อนเพราะถูกพี่ชายตามตัว”

 

            “หมายความว่าไง จะบอกว่าเพราะฉันเอาแต่เรียกหานายเลยทำให้นายมีแฟนไม่ได้อย่างนั้นหรือ”

 

            “ผมแค่จะบอกว่าที่ผมมาหาแบคฮยอนได้ตลอดเพราะผมยังไม่มีใครต่างหาก”

 

            “ฟังแล้วเหมือนตัวเองเป็นตัวถ่วงนายชอบกล”

 

            “ใช่ ตัวใหญ่เลย หนักมาก”

 

            “ไอ้ดำ” คนน้องหัวเราะ จิ้มชีสบอลอีกลูกจ่อปากให้อย่างเอาใจ “ที่ถามน่ะไม่ได้จะแกล้งหรือกีดกันอะไรหรอกนะแค่อยากรู้ว่าคนที่จะมาร่วมเครือญาตินั้นเป็นใครมาจากไหน เอาชนะใจคุณชายคิมจงอินได้นี่ชาติที่แล้วคงทำกรรมหนักมาน่าดู”

 

            “ตอนนี้ยังไม่มีหรอกแต่ถ้าวันไหนอยากมีจะบอก”

 

            “เร็ว ๆ นี้ป่ะ?” จงอินหยิบพิซซ่ายัดใส่ปากเล็ก กำกับเสียงต่ำเหมือนพูดในลำคอ คงจะเร็วได้หรอก

 

            “ว่าไงนะ?”

 

“กิน ก่อนที่มันจะเย็นแล้วไม่อร่อย” คุณหนูบยอนยอมล้มเลิกการซักฟอกไปแล้ว ประเด็นการคุยกันต่อจากนั้นก็เป็นเรื่องสรรพเพเหระทั่วไป คิมจงอินวางแก้วโคล่าก่อนจะยิ้มสุภาพตอบรอยิ้มทักทายจากหญิงสาวที่นั่งโต๊ะเยื้องกัน บยอนแบคฮยอนก็ช่างถามมาได้ว่าเขาจะมีแฟนในเร็ววันนี้หรือเปล่า ก่อนถามช่วยมองกระจกร้านแล้วส่องดูสภาพตัวเองตอนนี้ก่อนเถอะ เข้าร้านมาก็โฉบมานั่งเบียด วางคางวางแก้มกับไหล่น้อง ถูกใจก็กอด ไม่ถูกใจก็ทำหน้าง้ำงอให้ง้อ แล้วชีวิตคิมจงอินคือเป็นแบบนี้มาหลายต่อหลายปี คิดดูสิว่าถ้าคนข้าง ๆ เป็นบยอนแบคฮยอนใครหน้าไหนจะกล้าเข้าหาเขา ครั้นพอมีจังหวะจีบตอนที่ไม่ได้อยู่กับญาติผู้พี่จงอินก็ยังไม่เคยเจอคนที่ใช่ เคยมีถูกใจบ้าง คิดว่าจะจริงจังบ้างแต่พอทบทวนความรู้สึกแล้วเขาก็ไม่เคยให้ใจใครไปแบบเต็มร้อยเลยสักครั้ง เขาไม่เคยปิดกั้นตัวเองนะ จงอินพร้อมให้โอกาสคนที่เข้ามาเสมอ แต่ไม่รู้สิ ถ้าไม่เจอคนที่เขาพร้อมจะทุ่มให้ทั้งชีวิตทั้งจิตใจจงอินก็คิดว่าเขาไม่มีใครจะดีกว่า

 

“อร่อยไหม?”

 

“กินจะเกลี้ยงอยู่แล้วยังต้องบอกอีกหรือ”

 

“ถามก็ตอบดี ๆ สิ ชอบยอกย้อน ปากแบบนี้ไงถึงไม่มีแฟนสักที”

 

“พูดเรื่องของกินสิครับคุณพี่”

 

“เดี๋ยวไปกินของหวานกันต่อเนาะ”

 

“แบคฮยอนอยากกินอะไร?”

 

“ชูโรรรรรรรรรรรส์” โอเค

 

“ชูโรส์ก็ชูโรส์”

 

 

 

อยู่แบบนี้ก็สบายดี

 

 

 

 

 

 

 

 ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 264 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,829 ความคิดเห็น

  1. #5770 YunewG (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:35
    มันเขี้ยวคุณหนูเหลือเกิน น่ารักมากๆๆๆๆพี่น้องคู่นี้
    #5,770
    0
  2. #5737 NangAnna (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:03
    พึ่งมาอ่านเรื่องนี้ค่ะสนุกมาก ขอบคุณไรท์มากๆเลยนะคะ ที่แต่งฟิคสนุกๆแบบนี้
    #5,737
    0
  3. #5734 pbcy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 19:19
    ชอบความ3000พี่น้องคู่นี้มากๆ ดูแลใส่ใจเทคแคร์ น่ารักมากๆๆๆๆเลยค่าาา
    #5,734
    0
  4. #5705 mymint3344 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 19:52
    กลับมาอ่านอีกรอบคือตอนนี้ปาไปรอบที่3แล้ว อยากได้หนังสือมาอ่านเลยแต่ก็เหมือนว่าเป็นไปไม่ได้แงงงง อยากได้หนังสือมีใครส่งต่อมั้ย
    #5,705
    0
  5. #5700 Gslotte (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 12:18
    เรากลับมาอ่านตอนนี้รอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ จงอินถึงจะนิ่งๆแต่นางรักแบคมากเลยนะ แบบตามใจทุกอย่าง รู้ทุกอย่างใส่ใจทุกอย่างอ่ะ นางรักแบคมากเลย แงงงงงง
    #5,700
    0
  6. #5693 Kamobee (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 00:04

    ขอบคุณสำหรับงานเขียนดีๆแบบนี้นะคะ สนุกมากค่ะ
    #5,693
    0
  7. #5692 BEPBEP (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 03:05
    อ่านเเล้วสบายใจดี พี่น้องคู่นี้น่ารัก
    #5,692
    0
  8. #5674 Okoy up (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 00:14
    สปอยอิพี่ิเหลือเกินนนฯ
    #5,674
    0
  9. #5655 Pupuuu_pt (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:09

    ชอบพี่น้องคู่นี้มากกกกก
    #5,655
    0
  10. #5654 areenachesani (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 23:45
    ฮื่ออ คู่พี่น้องคือดียยย์ น่ารักมากก
    #5,654
    0
  11. #5614 CB💕 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 11:38

    ไคแบคเถอะ ฮื้อออออ น่ารักมาก อยากมีแบคฮยอนเป็นของตัวเองอ่ะ อยากให้มาอ้อน อยากให้กอด อยากให้มางอนใส่ จะยอมง้อทั้งวันเลย
    #5,614
    0
  12. #5597 fourfivesix (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 21:19
    พี่น้องคู่นี้คือน่ารักมากกกกกกก รักกันมากๆๆๆ แงงงงง ชอบบบอ่ะะพ น่ารักมาก เรามาตามอ่านแบบรวดเดียวเลย ฮือ เราขอบคาแรคเตอร์และการบรรยายของไรท์มากเลยค่ะ ดีมากๆๆๆ ฮื่ออออ ขอบคุณไรท์มากนะคะ สุดท้ายคือรักพี่ชานยอลนะค สเปคมาก ไม่ไหวแล้ววว ขอแบบพี่ขานยอลคนนึงค่ะ
    #5,597
    0
  13. #5566 ฮุนนน (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 23:41

    เอาโล่น้องชายดีเด่นไปเลยจงอิ๊นนนนนนนนน

    #5,566
    0
  14. #5542 sasikarn_ss (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 22:08
    โอยย อยากให้ไรท์เขียนของจงอินอะ น่ารักจริงไรจริง อยากรู้ตอนมีความรักนี่จะเป็นยังไงน้าาา
    #5,542
    0
  15. #5531 kmxiioxe_ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 17:47
    โอ้ยย ชอบคู่พี่น้องมากเลย โคตรน่ารัก ที่จงอินไม่มีแฟนก็เพราะคุณหนูแบคฮยอนเนี่ยแหละ ชอบอ้อน ชอบเรียกหาตลอด อีกอย่างจงอินก็ติดนิสัยชอบเทคแคร์ แถมยังรักพี่ชายตัวแสบมาก5555555 แสดงความรักน่าร้ากมาก เดี๋ยวกอดเดี๋ยวหอม คิดว่าคุณชายจงอินคงพอใจกะชีวิตแบบนี้แล้วอะเนอะ
    #5,531
    0
  16. #5482 thewinterarcher (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 01:53
    โอยยยยย อิจฉาคุณหนูจริงๆ เราชอบฟิคเรื่องนี้มากจริงๆเลยค่ะ เพิ่งมีโอกาสได้อ่าน ก็อ่านยาวรวดเดียวจบเลย 555555 คุณหนูน่ารักมากและดื้อมากเช่นกัน รู้สึกสงสารทุกคน (โดยเฉพาะคุณชายคิม5555) ที่ต้องคอยมารองรับอารมณ์คุณหนูเธอ ส่วนชานยอลก็คือดีมากกกกกกกกก รักชานยอลเรื่องนี้มาก ทุกทีเวลาอ่านฟิค มักจะเจอแต่พี่ชาน หล่อ สปอร์ต ใจดี โซล ตลอดเลย 555555 แต่คนที่เรารักที่สุดในเรื่องนี้ขอบกให้คุณชายคิมค่ะ โอ้โหหหห ขอมอบตำแหน่งน้องชายดีเด่นให้คุณชายเธอเลย ชอบเวลาคุณชายเขาอยู่กับพี่คุณหนูเขาจริงๆ สองคนนี้น่ารักมากๆๆๆๆๆเลย ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆเรื่องนี้นะคะ แอบเสียดายนิดๆที่มาเจอช้าไป อดสั่งหนังสือเก็บไว้เลย จะรอรีปริ้นท์(ถ้ามี)นะคะ 555555555555 ยังไงก็จะติดตามเรื่องอื่นๆต่อไปนะคะ คุณเขียนนิยายดีมากๆเลย ขอบคุณนะคะ
    #5,482
    1
    • #5482-1 kmxiioxe_(จากตอนที่ 33)
      19 เมษายน 2561 / 17:43
      โอ้ยย คู่พี่น้องนี่มันดีจริงจริ๊ง มีความสุขมากเวลาได้อ่าน น่ารักมากๆๆเลย ดีใจนะคะที่ตอนพิเศษมีคู่นี้ 555555555 ที่จงอินหาแฟนไม่ได้ก็เพราะเจ้าคุณหนูแบคฮยอนเนี่ยแหละ ชอบอ้อน ชอบเรียกหาตลอด แล้วน้องชายอย่างจงอินก็ติดนิสัยเทคแคร์พี่มาก เพราะโดนสอนมาอย่างงี้ ไหนจะรักคุณหนูอีก คิดว่าจงอินคงพอใจชีวิตตอนนี้แล้วอะ น่ารักมากเลยยย
      #5482-1
  17. #5459 หัวห๊อมหอม (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 14:56
    เห้อออ น้องชายอย่างคิมจงอินนี่หาได้ที่ไหนอีกนะ ยังไงเราก้ไม่มีทางได้ปาร์คชานยอลมาเป็นคุณแฟน ขอเป็นคุณจงอินแทนก็ได้ค่าาาาา
    #5,459
    0
  18. #5457 ัi love 8059 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 21:33
    อยากมีพี่ชายหรือน้องชายเป็นคุณคิมบ้างฮืออออออ ไม่เอาคุณชายเป็นแฟนก็ได้5555555555555
    #5,457
    0
  19. #5456 ัi love 8059 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 21:32
    ลุ้นอยู่นานมากว่าคุณคิมชอบแบคมั้ย ไม่อยากให้คุณเค้าแซดอะ5555555555
    #5,456
    0
  20. #5450 mmaijii (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 08:36
    จบแล้ววววง น่ารักอ่า
    #5,450
    0
  21. #5442 Pinkuplatong (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 06:47
    ชอบตอนนี้ที่สุดเลย จงงินคนดีกับพี่ชายผู้เอาแต่ใจของเขา เป็นพี่น้องที่รักกันจัง
    #5,442
    0
  22. #5441 Pinkuplatong (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 06:47
    ชอบตอนนี้ที่สุดเลย จงงินคนดีกับพี่ชายผู้เอาแต่ใจของเขา เป็นพี่น้องที่รักกันจัง
    #5,441
    0
  23. #5409 ppvs_ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 10:04
    น่ารักกกกกกกกกกกกก
    #5,409
    0
  24. #5405 Mini❤ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 12:26
    อยากตอนตอนพิเศษ ตอนสุดท้ายยยย
    #5,405
    0
  25. #5404 อะฟัว มันซา (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 11:57
    คุณชายคิมน่ารักกกกกก
    #5,404
    0
  26. #4600 Lsmild (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 14:38
    น้องดามมมม น่าร๊ากกกกกกก
    #4,600
    0
  27. #4599 LollipopRF (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 14:25
    มาอัพนะ คิดถึง555
    #4,599
    0
  28. #4598 sm_soomin (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 14:24
    โถ่วววพี่ดามมมมมมม
    #4,598
    0
  29. #4597 kantikimmi (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 14:03
    มาเถอะ อยากเจออออ
    #4,597
    0
  30. #4596 PYH9 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 13:32
    งูยย ดามมมมม รอดามมมมรักกกดามมมม
    #4,596
    0
  31. #4595 cheche' (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 13:30
    อยากเรียกดามมมมบ้างงงงงงง
    ฮือออออออ คิมจงอินน่าร้ากกกกกกก
    #4,595
    0
  32. #4594 mezzo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 13:22
    อยากเปนแฟนต้องดามมมมมมั่ง
    #4,594
    0
  33. #4593 92x95n (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 13:14
    เราขอจงอินเอง!!!!!
    #4,593
    0
  34. #4592 Pharynx_ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 12:12
    ดามมมมมมม55555555เราชอบความน่ารักของสองพี่น้องจังเลยอะ555ถึงจะดูโหดร้ายเเต่ก็อบอุ่น
    #4,592
    0
  35. #4591 แอนนา ฮะ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 11:44
    ชอบมากกกกค่ะ ฟิคเรื่องนี้น่ารักสมชื่อ เราชอบคาแรคเตอร์แบคมาก แบบชานยอลก็น่ารักผู้ชายแบบนี้มีที่ไหนในโลกไหมคะไรท์ เขาอยากได้55555
    #4,591
    0
  36. #4590 parnb.a96 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 11:34
    อยากอ่านน คิดถึงไรท์เหมือนกานนนนนนนนน
    #4,590
    0
  37. #4589 dyodo12 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 11:26
    อยากอ่านพาร์ทจงอินมากเลยย น่าร้ากกกกกกกก<3
    #4,589
    0
  38. #4588 PloyyolP_SH (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 11:00
    ชอบพี่น้องคู่นี้จริงๆ โคตรน่ารักเลย ><
    #4,588
    0
  39. #4587 REAL_CPY (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 10:57
    น่ารักกกกกกกก
    #4,587
    0
  40. #4586 BbiI (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 10:33
    อยากอ่านต่อล้าวฮื่อ ชอบเวลาแบคเรียกจงอินอ่ะ แบบโคตรจะอ้อน ฮื่อออ .///.
    #4,586
    0
  41. #4585 noeiklmp (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 10:15
    มาวันนี้เลยไม่ได้หยอออ
    #4,585
    0
  42. #4584 Aor Siriluk Elk (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 10:07
    อยากอ่านแบ้วววว
    #4,584
    0
  43. #4583 EXOแอลซ่าของพี่หมิน (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 09:58
    อยากอ่านแย้วววว
    #4,583
    0
  44. #4582 LuMiNuxxNN (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 09:48
    คิดถึงงงงงง ฮืออออ คิดถึงแรงมากค่ะ แง้
    #4,582
    0
  45. #4581 fine feel (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 09:45
    คิดถึงจาตายล้าวววววววววว 55555555555 คำสั่งคือคำชวน จำได้ตั้งแต่ฟันแท้ยังขึ้นไม่ครบ!! โอ้ยยยย ฮาอันนี้มาก 5555555555
    #4,581
    0
  46. #4580 werywaew (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 09:38
    รอนะค้าาา คืดถึงมั่กก
    #4,580
    0
  47. #4578 OOH_jOse (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 09:29
    คุณดามมมของพี่แบคค
    #4,578
    0
  48. #4577 pear22978 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 09:21
    คิดถึงงงงงงงงง
    #4,577
    0
  49. #4576 nantana 94 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 09:16
    คิดถึงจังค่ะะะ
    #4,576
    0
  50. #4575 멍령이 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 09:04
    อยากเห็นดามมมมมมีแฟนจังเลย แต่พี่มันจะยอมมั้ย เห็นงั้นงี้ก็หวงน้องนะ
    #4,575
    0