(END) ก็คนมันชอบ...좋아해 ♡ - KAISOO

ตอนที่ 16 : CHAPTER 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    4 พ.ย. 59













15

 



            

               “ ระเราว่าเราไม่กวนจงอินดีกว่า จ..จงอินอ่านการ์ตูนต่อเลยคยองซูไม่รู้ตัวหรอกว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำตัวน่ารักแค่ไหน มือเล็กข้างที่ไม่ได้ถือโทรศัพท์เอาไว้ก็กุมแก้มแดงระเรื่อของตัวเองไม่ยอมปล่อย ประโยคที่พูดติดๆขัดๆนั้นมันฟังแล้วน่ารักเป็นบ้าจนตอนนี้จงอินรู้สึกว่าตัวเองยิ้มจนเมื่อยกรามไปหมดแล้ว

 

 

    “ จะไปไหน ก็ไม่ได้กวนอะไรนะเมื่อเห็นว่าคนในอ้อมกอดดิ้นดุ๊กดิ๊กทำท่าจะลุกขึ้นก็เลยทำให้จงอินต้องกระชับแขนที่กอดเอวบางเอาไว้ให้แน่นขึ้นไปอีกจนคยองซูที่เมื่อกี้เหมือนจะลุกขึ้นได้แล้วต้องนั่งลงไปที่เดิม ความจริงแล้วที่คยองซูพูดไปก็ไม่ได้จะหมายความว่าเขาจะรบกวนจงอินอย่างเดียวหรอกแต่เขาแค่รู้สึกว่าในตอนนี้การอยู่ห่างๆจากจงอินมันคงจะดีกับจังหวะการทำงานของหัวใจตัวเองมากกว่า

 

      คยองซูแค่กลัวว่าถ้าเขายังอยู่ตรงนี้ จงอินอาจจะได้ยินเสียงหัวใจของเขาก็ได้

 

     “ เอ่อ แล้วจงอิน ม..ไม่อ่านการ์ตูนต่อแล้วหรอ T^T ”

 

                  ตอนนี้ไม่มีอารมณ์อ่าน

 

                  “ … ”

 

                  “ …มีอารมณ์อย่างอื่นมากกว่าจงอินพ่นลมหายใจลงไปที่ซอกคอขาวของอีกคนอย่างตั้งใจ เพราะอยู่ๆก็นึกอยากจะแกล้งไอ้มิขึ้นมา เวลาที่เห็นคนตัวเล็กทำหน้าเลิกลั่กทำตัวไม่ถูกมันดูน่ารักดี เหมือนคนในอ้อมกอดก็จะรู้เหมือนกันว่าอารมณ์ที่เขาหมายถึงมันคืออารมณ์อะไรเพราะพอพูดไปแบบนั้นคนตัวเล็กก็ยิ่งตัวแข็งทื่อตาเบิกโตเข้าไปใหญ่ และปฎิกริยาแบบนั้นมันก็ยิ่งทำให้จงอินพอใจ

 

                  จงอินคิดว่าคยองซูก็คงจะเริ่มรู้สักนิดบ้างแหละว่าไอ้ที่เขาทำอยู่เนี่ยมันไม่ได้หวังจะเป็นแค่เพื่อนแน่ๆ คยองซูก็แค่ยังทำตัวไม่ถูกแค่นั้นเอง แต่ไม่เป็นไรหยอดไปเรื่อยๆก็คงจะยอมใจอ่อนตกลงปลงใจให้เขาบ้างไม่ช้าก็เร็ว นี่อ่อยจนจะหมดมุกอยู่แล้วถ้าหมดมุกจริงๆก็คงจับปล้ำไปเลยไม่ยุ่งยากดี 

 

 

                  งื้ออ จ..จงอินไปเตะบอลไหม เราว่าเราเคยเจอมาว่าถ้ามีอารมณ์ให้ไปแตะบอลกับเพื่อน

 

                  ป๊อก!

                  ทะลึ่งนะเรา กูยังไม่ได้บอกสักคำว่าอารมณ์อะไรจงอินจัดการยกหนังสือการ์ตูนเล่มที่อยู่ใกล้มือที่สุดยกขึ้นไปเคาะที่หัวกลมนั่นเบาๆอย่างอยากจะแกล้ง เอาจริงๆไอ้อารมณ์ที่ว่ามันก็เป็นอารมณ์เดียวกับที่ไอ้มิมันเข้าใจนั้นแหละก็แค่พูดแกล้งไปอย่างงั้นเอง แต่ให้ตายสิ ไอ้เรื่องที่ว่ามีอารมณ์ให้ไปเตะบอลเนี่ยมันเอามาใช้ในชีวิตจริงได้ที่ไหนกัน ก็อาจจะใช้ได้บ้างเป็นบางกรณีไปแต่ถ้ากับเด็กวัยรุ่นผู้ชายส่วนใหญ่ถ้ามันมีอารมณ์มันก็เปิดเว็บเปิดมือถือดูหนังโป๊ระบายอารมณ์กันทั้งนั้นหรือไม่ก็ถ้าให้ดีหน่อยก็ไปปลดปล่อยกับแฟนตัวเอง คงน้อยที่พอมีอารมณ์คึกตอนกลางคืนแล้วจะโทรไปชวนเพื่อนมาเตะบอลน่ะ

 

                  ..เจ็บ ” ทำปากยู่แบบที่ดูแล้วน่ารักก็จริงแต่มันก็น่าหมั่นไส้จนอยากจะหยิกให้ปากแดงๆนั้นหลุดออกมาซะจริงๆ อะไรกัน เมื่อกี้จงอินว่าเขาตีเบาจนเรียกว่าตีแทบไม่ได้ เรียกว่าแตะจะดีกว่า ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องส่งเสียงออกมาซะดูเจ็บขนาดนั้น

 

                  สำออยว่ะไหนดูดิ้ ” แต่พอว่าเขาเสร็จก็เอื้อมมือไปจับตรงที่ตัวเองพึ่งตีไป เออดี นี่ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องบ้าจี้ไปกับท่าทางที่ดูน่าสงสารแบบนั้นด้วย พอเห็นว่าการกระทำของตัวเองมีคนคอยมองแล้วส่งยิ้มเห่ยๆ(บอกใจตัวเองว่ารอยยิ้มไอ้มิมันเห่ย)มาให้ก็ทำให้จงอินเอามือที่จับๆหัวคนตัวเล็กเมื่อกี้ดันให้หัวเล็กโยกเบาๆ เมื่อรู้ว่าจริงๆแล้วไอ้มิมันไม่ได้เจ็บอะไรอย่างที่คิดเอาไว้ตั้งแต่แรก

 

                  “ เดี๋ยวเหอะ ขี้โกหกหรอวะหะ

 

                  ก็จงอินชอบแกล้งเรานี่! ”

 

                  ก็ทำตัวให้อยากแกล้งทำไม

 

                  ก็เราไม่ได้อยากทำตัวให้น่าแกล้งสักหน่อย!

 

                  ก็แบบนี้แหละที่เรียกว่าน่าแกล้ง! ”

                 

     “ จงอินนิสัยไม่ดี

 

                  เพิ่งรู้หรอ โอ้ย! มิ!! ต้องร้องขึ้นมาเมื่อคนตัวเล็กที่รู้ตัวว่ายังไงก็เถียงเขาไม่ได้จงใจใช้โอกาสตอนที่เขาพลาดลุกขึ้นกระโดดทิ้งน้ำหนักลงไปบนตักของเขาเต็มๆจนเขาเหมือนกึ่งนั่งกึ่งนอนไปบนโซฟาอย่างช่วยไม่ได้ แสบจังนะ

 

                  แบร่ :P ”

     ยัง แล้วยังมีการหัวเราะชอบใจแลบลิ้นใส่แบบที่สะใจกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว ตอนนี้จะว่าหนักมันก็ไม่เท่าไหร่หรอกแต่จงอินรู้สึกจุกมากกว่า

 

 

                  ตัวก็หนักทับมาได้ ลุกดิ๊! คนอะไรตัวเป็นก้อนได้ขนาดนี้วะ ” เหมือนว่าที่พูดไปคนบนตัก็ไม่ได้คิดจะโกรธที่โดนว่าแบบนั้นดูจะชอบใจด้วยซ้ำ หัวเราะไม่หยุดอยู่บนตัวเขาเนี่ยแหละ เหอะ!

 

                  “ จงอิน ”

 

                  อะไร หนัก ลุกเร็วๆ

 

                  เราไปเตะบอลเป็นเพื่อนจงอินได้จริงๆนะถ้าจงอินมีอารมณ์แบบนั้น

                 

     พูดแบบนี้คืออะไรวะ กวนกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว ให้ตายสิ!

 

 

                  จะลุกไม่ลุก ถ้าไม่ลุกงั้นไปเตะบอลกับกูบนเตียงดีกว่ามั้ง

 

 

                    ..ลุก เราลุกก็ได้

 

 

                  คยองซูก็แค่หวังดี ทำไมจงอินต้องพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องเตียงๆแบบนี้อยู่เรื่อยเลย

 

             

 

 

 

                  เวลาล่วงเลยผ่านไปจนถึงช่วงเย็น ตลอดทั้งวันจงอินและคยองซูก็ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่าติวหนังสือทวนหนังสือตามที่ตกลงกันเอาไว้ ตอนนี้เนื้อหาที่จะออกสอบของแต่ละวิชาคยองซูก็สอนจงอินไปเกือบหมดแล้วทุกวิชา บางครั้งคยองซูก็รู้สึกว่าจงอินชอบแกล้งให้เขาต้องอธิบายอะไรที่มันฟังครั้งเดียวก็เข้าใจบ่อยๆ นั่งทวนกันไปก็ทะเลาะกันไปเรื่อยๆ ส่วนใหญ่ก็เป็นจงอินทั้งนั้นแหละที่เริ่มก่อน

 

                  “ จงอินทำโจทย์พวกนี้ดู ถ้าทำได้เราว่าก็น่าจะผ่านแล้ว ”

 

                  “ ก่อนทำมันต้องมีของแลกเปลี่ยนดิ ”

 

                  ทำไมต้องได้อะไรด้วยหล่ะ จงอินก็ได้ความรู้ไง จงอินก็จะได้สอบได้

 

                  “ เอางี้ เรามาเล่นเกมกันดีกว่า ”

 

                  ..เกมส์อะไรหรอ

 

                  “ หึหึ 

 

                  เราว่าเราไม่อยากรู้แล้วอ่ะ… ” พอได้ยินเสียงหัวเราะที่ดูน่ากลัวของจงอินคยองซูคิดว่าเขาควรนั่งอยู่เฉยๆไม่ถามไม่อยากรู้จะดีกว่า เวลาจงอินหัวเราะแบบนี้ทีไรมันต้องมีอะไรที่ทำให้เขารู้สึกหัวใจเต้นผิดจังหวะทุกที

 

                  ไม่กล้าล่ะสิ

 

                  “ …. ”

 

                  “ ง่ายๆ เกมส์ฉุบถอด แต่เปลี่ยนเป็นถ้ากูทำโจทย์ถูกหนึ่งข้อมึงก็ต้องถอดหนึ่งชิ้น แต่ถ้ากูทำผิดแค่ข้อเดียวเท่านั้นกูถอดเองหมดเลย

 

                  งั้นถ้าเราขอเลือกโจทย์เอง บทไหนก็ได้รวมถึงบทที่เรายังไม่ได้สอนจงอินด้วย ” ถึงเกมส์มันจะดูเสียเปรียบไปหน่อยก็เถอะ แต่คยองซูก็เชื่อว่าจงอินคงต้องมีผิดบ้างสักข้อถ้าได้ทำโจทย์ที่ยังไม่ได้เรียนจากในห้องมา

 

                  “ …เอาสิ

 

                  งั้นก็ได้ เราเล่นด้วยก็ได้ ” ถึงแม้ว่าสายตาของจงอินที่มองมามันจะทำให้คยองซูหวั่นๆ แต่ยังไงเขาก็เชื่อความคิดของตัวเองว่าจงอินจะไม่มีทางทำโจทย์ที่เขาเลือกมาถูกหมดแน่นอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            ตรวจเสร็จยังอ่ะ ช้า

 

“ แล้วจะให้เราทำไง ก็จงอินเพิ่งทำเสร็จเมื่อกี้ ” จงอินเพิ่งยื่นกระดาษมาให้คยองซูมาเมื่อตะกี้ คยองซูก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงจริงๆถึงจะสามารถตรวจให้เร็วทันใจจงอินได้ แต่พอเอ่ยถามจงอินที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามออกไปกลับยักคิ้วมาให้อีกจนร่างเล็กต้องถอนหายใจก่อนจะเริ่มมาสนใจตรวจโจทย์ให้จงอิน

 

พอตกลงกันว่าจะเล่นเกมส์ที่จงอินเป็นคนอยากเล่น คยองซูก็เลยเลือกโจทย์ที่มันค่อนข้างยากมากพอสมควรในความคิดของเขาแต่ก็พยายามไม่ให้เกินเนื้อหาที่จะออกสอบให้จงอินทำ ที่ตกลงเล่นเพราะคยองซูแค่อยากให้จงอินทวนโจทย์ ตั้งใจทบทวนเนื้อหาเพื่อไปสอบเท่านั้นเอง ถ้าคยองซูไม่ตกลงเล่นจงอินก็ไม่ยอมทำโจทย์สักที

 

แต่พอเอาโจทย์ที่คัดมาเอามาให้จงอินทำก็ดูเหมือนว่าจงอินจะแค่กวาดตามองแค่แปปเดียวก็เริ่มเขียนคำตอบลงไปในกระดาษจนคยองซูเริ่มหวั่นใจว่าที่เห็นจงอินทำแบบนั้นไม่รู้ว่าโจทย์มันง่ายเลยทำได้หรือโจทย์ยากแต่เขียนคำตอบมั่วๆมาให้เขากันแน่ และก็ใช้เวลาเพียงไม่ถึงครึ่งชั่วโมงกระดาษที่บรรจุคำตอบของโจทย์ 10 ข้อที่แสนยากก็มาวางเอาไว้อยู่ตรงหน้าคยองซูด้วยท่าทางของจงอินที่ดูมั่นใจเต็มที่

 

จงอินทำได้งั้นหรอ

ไม่หรอก ไม่แน่ จงอินอาจจะทำโจทย์ผิดหมดก็ได้

 

จงอินมองคิ้วเข้มที่ขมวดเข้าหากันของคนตัวเล็กที่กำลังนั่งไล่ดูคำตอบของเขาในกระดาษอย่างตั้งใจก็นึกอยากหัวเราะให้กับใบหน้าน่ารักที่ดูเป็นกังวลกับคำตอบเขาเหลือเกิน ท้าวคางมองสักพักก่อนที่จะค่อยๆเคลื่อนกายอ้อมโต๊ะจนมาหยุดอยู่ข้างๆร่างเล็กโดยที่คยองซูก็ไม่ได้เงยขึ้นมาสนใจด้วยซ้ำตากลมโตใต้แว่นกรอบหนาก็ยังคงจ้องกระดาษในมือไม่วางตา

 

             อย่างหนึ่งที่จงอินรู้แต่คนอื่นอาจจะไม่รู้ก็คือเวลาที่ไอ้มิมันตั้งใจทำอะไรสักอย่างแล้วล่ะก็ การตอบสนองต่อทุกสิ่งรอบๆตัวจะกลายเป็นศูนย์ทันที แต่มันก็ไม่ถึงขั้นไม่ตอบสนองอะไรขนาดนั้นแต่ก็แค่ถ้าไม่ได้พูดเสียงดังหรือเข้าไปเขย่าตัวก็จะสนอยู่แต่กับสิ่งที่ทำก็เท่านั้นเอง

 

 เฮ้ออยู่ๆก็ง่วงว่ะ

ทำทีเป็นพูดพำพึมออกมาเสียงดัง แต่ก็ไม่ดังพอที่จะเรียกให้อีกคนละจากสิ่งที่ทำมาสนใจได้และนั่นมันทำให้จงอินยิ้มกริ่มอย่างพอใจ ร่างสูงของจงอินค่อยๆขยับล้มตัวลงนอนลงไปกับพื้นโดยที่กะให้ตำแหน่งหัวลงไปวางเอาไว้ที่ตักนิ่มของไอ้มิพอดิบพอดี และพอเห็นว่าไอ้มิมันไม่ได้ว่าอะไรจงอินเลยขยับร่างของตัวเองหาตำแหน่งที่สบายที่สุดให้ตัวเอง จากตอนแรกที่นอนหงายก็เปลี่ยนผลิกตัวให้นอนตะแคงข้างหันหน้าเข้าหาหน้าท้องของไอ้มิ ยิ่งใกล้ก็ยิ่งรู้สึกว่าอยากรู้เสียให้ได้ว่ากลิ่นหอมๆที่ลอยออกมาจากตัวของไอ้มิมันมาจากไหนกันแน่ กลิ่นหอมที่มันทำให้เขาอยากเข้าไปดมใกล้ๆ จนเมื่อรู้สึกตัวอีกทีก็ซุกอยู่กับหน้าท้องบางที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตลายทางเฉิ่มๆตัวที่ไอ้มิมันชอบใส่

 


ตัวไอ้มิหอมชะมัด

 

 

“ อ๊ะ จงอิน! ท...ทำไมมานอนตรงนี้ตอนแรกคยองซูก็ไม่ได้นึกสนใจอะไรแต่เพราะเหมือนมีอะไรหนักๆบนตักพอก้มหน้าลงไปดูก็ต้องตกใจเพราะอยู่ๆ จงอินก็มานอนอยู่ที่ตักเขาซะเฉยๆ ทั้งๆที่เมื่อกี้ก็ยังนั่งตรงข้ามกันอยู่เลย

 

เสียดายที่ยังนอนซุกตักไอ้มิไปได้ไม่ถึงไหนเจ้าของตักก็รู้ตัวซะแล้ว

 

ง่วง มึงตรวจช้า กูขี้เกียจเข้าไปนอนในห้อง

 

...นี่ไง เราตรวจเสร็จแล้วสองข้อ

 

“ อืออ ตรวจให้หมดเลยดิกูรอได้ ตัวมึงหอม กูดมได้ทั้งวัน ” พูดแล้วหลับตายกมือขึ้นกอดอกตัวเองซุกท้องไอ้มิอีกครั้ง ทิ้งให้คนตัวเล็กแก้มเปลี่ยนสีแบบที่ใครมองก็รู้ว่าเขิน

 

แล้วเรื่องอะไรคยองซูต้องให้จงอินดมด้วยล่ะ

 

“ จ..จงอินอย่าเพิ่งนอนสิ ” คยองซูก้มมองใบหน้าหล่อที่วางอยู่บนตักมือก็เขย่าไหล่จงอินเบาๆเพื่อเรียก ก็ถ้าจงอินหลับอยู่บนตักเขาแบบนี้คยองซูจะไปมีสติตรวจได้ยังไง ไม่เคยมีใครมานอนหนุนตักเขาแบบนี้ จงอินเป็นคนแรก มันเลยยิ่งทำให้คยองซูรู้สึกตื่นเต้นแปลกๆ

 

“ ก็ได้ งั้นข้อแรก กูผิดหรือกูถูก? ” ร่างสูงผลิกตัวนอนหงายเงยหน้าขึ้นไปมองติวเตอร์ส่วนตัว ก็ได้ถ้าไม่ให้นอนงั้นก็มาเล่นเกมส์กัน

 

จงอินทำ..ถูก

 

ดีใจจัง ” ก็อย่างที่ตกลงกันไว้ถ้าเขาถูกคยองซูก็ต้องถอดหนึ่งอย่าง หน้าไอ้มิค่อยๆยู่ขึ้นเรื่อยๆเมื่อรู้ว่าตัวเองต้องถอด

 

ถอดอะไรก็ได้หรอ

 

อืม อะไรก็ได้

 

ถ้าเราถอดแว่น เราคงมองไม่เห็น งั้นเรา… ”

แล้วไม่ต้องให้รอนานคนตัวเล็กก็เลื่อนมือไปถอดตามกติกาเกมส์ก่อนจะเอามันไปวางเอาไว้บนโต๊ะ 

 

อะไรวะ ถอดถุงเท้า ป๊อด! ”

 

“ เราเปล่าป๊อดนะ! ก็ไหนจงอินบอกว่าถอดอะไรก็ได้

 

เออๆโอเค ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะยังไงมึงได้ถอดมากกว่านั้นแน่

 

“ ไม่มีทางเพราะข้อสองจงอินทำผิด ”

 

“ จริงดิ ยิ่งดีเข้าไปใหญ่ ” จงอินยกมือขึ้นไปขยี้หน้าม้านุ่มอย่างหมั่นเขี้ยว น้ำเสียงที่ดูดีใจที่ได้รู้ว่าตัวเองทำโจทย์ผิดมันทำให้เด็กหน้าม้าแตกขมวดคิ้วสงสัย ทำไมจงอินต้องดีใจขนาดนั้นด้วย ทั้งๆที่ตัวเองทำผิดก็ต้องถอดนี่หน่า

 

“…”

 

คยองซูไม่เข้าใจ จงอินยิ้มดีใจอะไร

 

“…”

 

“ …ทำไม

 

พรึบ!

 

            !!!!

 

“ จงอิน! จงอินจะทำอะไรรีบผละออกแทบไม่ทันเมื่ออยู่ๆคนบนตักผลิกตัวขึ้นมาใช้สองแขนคร่อมร่างของคยองซูไว้จนคนตัวเล็กอยู่ในท่านอนลงไปกับพื้นแทน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ส่งมาให้ทำอาคนตัวเล็กต้องกลืนน้ำลายลงคอเอื้อกใหญ่ จงอินจำทำอะไรกันแน่

 

               ถอดเสื้อไง

 

              ละ..แล้วมันเรื่องอะไรที่จงอินต้องมาถอดของเราอ่ะ จงอินทำผิดข้อนึงนะ! ” คยองซูรีบแกะมือใหญ่ที่จับหมับเข้าที่กระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองทันที นี่มันอะไรกัน ถ้าคยองซูจำไม่ผิดจงอินตั้งหากที่ต้องเป็นคนถอดไม่ใช่เขาสักหน่อย แต่ด้วยท่าทางในตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าทำอะไรก็ดูจะไม่ค่อยสะดวกมากเท่ากันคนที่นั่งใช้มือทั้งสองข้างคร่อมเขาอยู่

 

 

             ก็ใช่ไง เมื่อกี้กูบอกว่า..ถ้ากูทำผิดแค่ข้อเดียวเท่านั้นกูถอดเองหมดเลย… ”

                 

“ … ”

 

แต่กูไม่ได้บอกหนิว่ากูจะถอดเสื้อผ้า...ของใคร

 

นี่ใช่ไหมคือเหตุผลที่คยองซูเห็นว่าจงอินทำหน้ากรุ่มกริ้มแค่ไหนที่เมื่อกี้เขาบอกว่าจงอินทำโจทย์ข้อนี้ผิด ทำไมคยองซูถึงไม่ได้เอะใจตั้งแต่แรกว่าจงอินยังไงก็ยังเป็นจงอินอยู่วันยังค่ำ คยองซูไม่น่าตกลงเล่นเกมส์อะไรแบบนี้กับจงอินตั้งแต่แรก 

 

แล้วอีกอย่างนะมิถึงกูต้องถอดของกูจริงๆ กูก็ถอดเสื้อผ้ามึงได้อยู่ดีพอเห็นว่าไอ้ตัวเล็กตรงหน้าเอียงคอสงสัย มุมปากจงอินก็กระตุกยิ้มก่อนจะพูดต่อ

 

“ …เพราะมึงเป็นของกู ตัวมึง เสื้อผ้ามึงก็เหมือนเสื้อผ้ากู จะผิดอะไรถ้ากูจะถอดเสื้อผ้าของมึง

 

“…”

 

ถ้าจะให้สรุปง่ายๆ คือยังไงกูก็จะถอดเสื้อผ้ามึงอยู่ดีโอเค๊? ”

 

ไม่ ไม่เลย คยองซูไม่โอเคกับจงอินเลยสักนิด

 

มือของจงอินเริ่มทำการปลดกระดุมเสื้อของคยองซูต่อโดยที่แรงยื้อยุดของคนตัวเล็กไม่ได้สามารถทำอะไรคนมือไวอย่างจงอินได้ ไม่ว่ายังไงวันนี้ถ้าจงอินไม่ได้เห็นคยองซูถอดเสื้อก็คงไม่หยุดง่ายๆแน่ๆ

 

Rrrrrrrrrr Rrrrr

และก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงโทรศัพท์มันดัง คราวนี้ไม่ใช่เครื่องของจงอินแต่กลับเป็นเครื่องที่นอนสั่นไหวอยู่บนโต๊ะของไอ้มิ ตาคมหันไปมองตามที่มาของเสียงก่อนจะจงใจถือวิสาสะดูว่าใครที่เป็นคนโทรเข้ามาขัดจังหวะเขาได้ตรงเวลาแบบนี้ 

 

จงอินเอาโทรศัพท์เรามา… ”

 

มีอะไร โทรมาทำห่าอะไร! ” จงอินไม่ได้สนใจคำโวยวายของคยองซูและเลือกที่จะกดรับสายโดยไม่คิดให้เสียเวลา ก่อนจะกรอกเสียงไปหาปลายสาย สาบานได้ว่ามันเป็นคำพูดที่ดูซอฟท์ที่สุดแล้วที่ตอนนี้จงอินจะพูดได้ แม่งโทรมาขัดจังหวะกูทุกที ไม่ด่าแม่ก็ดีเท่าไหร่แล้ว

 

[ อูยยยย! สวัสดีครับพ่อ ]

 

กูถามว่าโทรมาหาไอ้มิทำไม ตอบ! ”

 

[ ทำมะะะ! ก็กูจะอยากคุยกับคยองซูบ้างไม่ได้ไง๊?!  ]

 

ไม่ให้คุย! มันไม่ว่าง! กูจะวาง! ”

 

             [เห้ย เดี๋ยวๆๆๆๆ  ไอ้ดำ!!]

 

              ไร!! ”

 

              [กูแค่จะบอกว่…. ]

 

 

              ติ๊ด!

              จงอินวางสายแบคฮยอนไปเรียบร้อย

 

 

              จงอิน วางสายไปแบบนั้นจะดีหรอ แบคฮยอนไม่โกรธหรอ

 

              ไม่รู้ ทำไม? ทำหน้าแบบนั้นอยากให้กูไปเชิญมันมาง้อที่นี่หรือไง 

 

 

 

               ิ๊ด! ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด  แกร็ก~

 

               อย่า  บอก   นะ  ว่า!!

 

 

               จ๊ะเอ๋ น้องดำของพี่แบค พูดอะไรถึงพี่กันอยู่หรือเปล่า พี่กับชานยอลคิดถึงจึงมาหา ”

 

 

 

 

                  ………………………………

                  ……………………………

                  …………………..

                  ……………

 

                  WTF!!!

                 

 

 










  ..จงอินไปเตะบอลมั้ย

    

ไม่รู้จะพูดอะไรนอกจาก
5555555555555555555555555555555
555555555555555555555555
55555555555555555

แล้วเจอกันค่ะ
รักจากมิช


 

 

 

(c)  Chess theme


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

6,824 ความคิดเห็น

  1. #6819 lomamee (@lomamee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 15:47
    เทอมาได้ทันเวลาพอดี 555
    #6819
    0
  2. #6797 เปรี้ยวอยู่อ่ะ (@ker-aie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 22:18
    เป็นฮาพี่แบค5555555555 มาได้จังหวะทู้กที ถือว่าน้องคยองรอดไปอีก 1 พาร์ทนะฮะ
    #6797
    0
  3. #6782 YunewG (@qawsedrftg990468) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 21:52
    น้องดำ โธ่ลูกกกก
    #6782
    0
  4. #6770 MistDirection (@napussakron2533) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 12:12
    ทำไมรู้สึกเบื่อแบคขนาดนี้~~~ ฟหกด่าสวววว
    #6770
    0
  5. #6653 JymDyo (@JrJamMark) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 13:54
    นี่ชั้นถอนหายใจแทนจงอินเลยอ่ะ555555555
    #6653
    0
  6. #6642 Chinwara (@cwr_087) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 12:38
    กรีดร้อง ยัยแบคยีชันนน เทอ ไม่ สม ควรรรรร มาทำม๊ายยยย อะฮืออแ
    #6642
    0
  7. #6632 Earbboon16 (@Earbboon16) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:23
    ไปเตะบอลกันเถอะะะ555555
    #6632
    0
  8. #6624 Linseyyy13 (@Linseyyy13) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:39
    แบคเป็นตัวป่วน มาได้ถูกที่ถูกเวลามากเลย 5555
    #6624
    0
  9. #6546 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 01:07
    ฮ่าๆๆ เต็มๆเลยค่ะ
    #6546
    0
  10. #6420 viewvy_tangmo (@viewvy_tangmo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 09:23
    ระวังคงเจ้าเล่ห์ไว้ยัยมิ

    พี่แบคมาถูกเวลามากค่ะ~
    #6420
    0
  11. #6306 เต้าหู้มยองเนส (@tofupie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 20:12
    เตะบอลบนเตียงง โอ๊ยย คนบ้าาา ยัยมิหนูจะน่ารักไปไหนคะลูกกก แม่หลงจะแย่แล้วววว ชานแบคอิสคัมมิ่ง 555
    #6306
    0
  12. #6231 Nagono (@Nagono) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 21:44
    ขำอะ ไปเตะบอลกันปะ55555 แบคขัดจังหวะเขาอีกแล้วแถมพ่วงชานมาอีก555555
    #6231
    0
  13. #6156 mungkobklang (@mungkobklang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 18:28
    ไปเตะบอลกันไหม????????
    #6156
    0
  14. #5806 kawoat4124 (@kawoat4124) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 08:09
    โป๊ะแตก
    #5806
    0
  15. #5727 elf1993 (@pamlovely) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 07:12
    55555 ป่ะ เตะบอลกันน
    #5727
    0
  16. วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 21:33
    โอ๊ยมีความก้างสูงมากค่ะชานแบค เธอมาได้ทันเวลาพอดีมากๆ โหลยยยยย 55
    #5686
    0
  17. #5633 iamgunn (@chanidapagun) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 23:43
    มีความเจ้าเล่ห์นะจงอินน ป่ะไปเตะบอลเถิดด 5555
    #5633
    0
  18. #5510 []•อั๋นเดวววว๋•[] (@babyll) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 17:42
    5555555555555 โอ้ยยยยขรรมมมม แบคแม่งร้ายยยย ชอบๆ
    #5510
    0
  19. #5493 JijaKys (@KyungSoo_KaiSoo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 02:03
    จงอินอดปล้ำคยองซูเลย555555
    #5493
    0
  20. #5487 om_ommie (@om_ommie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 15:18
    55555รู้สึกจะมีอะไรมาขัดจังหวะหลายรอบแล้วล่ะน้องดำ
    #5487
    0
  21. #5453 pumpika (@skullpum) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 21:17
    ขำตรงมีอารมณ์ก็ไปเตะบอล 5555555
    แหมๆ ชานแบคมาถูกเวลาดีจริงๆ -,,-
    #5453
    0
  22. #5201 BABYbeauty55 (@hf_jongin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 08:57
    จงอินรุกหนักมากคร้าาาาา
    #5201
    0
  23. #5183 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 15:57
    55555555 โอ๊ยยยยยย แบคเอ๊ยยยยยย
    #5183
    0
  24. #5080 Khaimookk Mhaunsing (@kh41mook) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2559 / 22:22
    จงอินมันรุกใหญ่แล้ว
    #5080
    0
  25. #5020 pepimm (@pepimm) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 09:47
    คู่แข็งจงอิน??อย่าดราม่าเป็นพอ
    งื้ออออมันน่ารักมากไรท์ เค้าจิรอไรท์มาอัพนะจุ้บๆ55555
    #5020
    0