คัดลอกลิงก์เเล้ว

[OS [TWICE] ดอกฟ้ากับหมาวัด #SexyMiChaeng

คุณเคยเปรียบเทียบตัวเองไหม แล้วถ้าให้เปรียบคุณจะเปรียบเทียบตัวเองเป็นอะไร

ยอดวิวรวม

817

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


817

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


19
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 ธ.ค. 60 / 17:31 น.
นิยาย [OS [TWICE] ͡ҡѺѴ #SexyMiChaeng [OS [TWICE] ดอกฟ้ากับหมาวัด #SexyMiChaeng | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
         









                        






 
                                                        ฟิคในโปรเจค #SexyMiChaeng 





                                               _____________________________________________________________________

มาในธีมเซ๊กซี่แต่จะเน้นดราม่า  เอ๊ะ? แต่ก็ยังมีเซ๊กซี่นะคะตามคอนเซป เอาเป็นว่ารอติดตามค่ะ  จะพยายามให้ออกมาเซ๊กซี่ด้วยตามที่สามารถทำได้

@sai_7645
#SexyMiChaeng
                              

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 ธ.ค. 60 / 17:31




* คำเตือน  มีคำหยาบโปรดใช้วิจารณญาณ



At  คอนโดแห่งหนึ่งแถวกรุงโซล  07.40 A.M


                        ปึง  ปึง

"  ตื่นๆ  ตื่นได้แล้วโว้ยย  จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนกัน "

เสียงเอะอะโวยวายดังมาจากนอกห้องพร้อมกับมีเสียงทุบประตูเรียกแต่ก็ไม่มีวี่แววที่คนในห้องจะออกมาเปิดให้


"  มินะโว้ยย  จะไปมหาลัยไหมถ้ายังไม่ออกมาเปิดประตูนะ  เชิญมึงไปมหาลัยคนเดียวเลย "

เสียงคนนอกห้องตะโกนบอกคนในห้องอย่างหงุดหงิดจนคนห้องอื่นๆเปิดประตูมาด่าคนที่ส่งเสียงดังรบกวน  ทำให้คนที่ยืนอยู่นอกห้องขอโทษขอโพยแต่ก็ยังไม่วายส่งเสียงดังเรียกคนในห้องเหมือนเดิม


"  มินะกูจะนับ1-3  ถ้ามึงยังไม่ออกมานะ  หนึ่ง  สอง  ส- "

ยังไม่ทันที่คนนอกห้องจะนับถึงสามคนในห้องก็เปิดประตูออกมาอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวแถมยังทำหน้าตากวนตีนใส่


"  มึงก็ตื่นแล้วนี่แถมยังแต่งตัวเสร็จแล้วอีกปล่อยให้กูเรียกอยู่นาน  มึงรู้มะว่าคนห้องอื่นเขาออกมาด่ากูอะ "


"  ก็สมควรนั่นคือสิ่งที่กูต้องการ  จึงเป็นเหตุผลที่กูไม่เปิดประตูให้มึง "

พูดจบก็ยิ้มหน้าทะเล้นให้คนตรงหน้าจนคนที่เห็นอยากจะนำอวัยวะเบื้องล่างมายันหน้าสักทีสองที


"  ไอ-ัสแม่ง  เดี๋ยวๆมึงเจอ  ทำกูเจ็บแสบมากนะมึง "

คนที่ยืนอยู่นอกห้องชี้หน้าและบอกอย่างเคียดแค้น


"  แล้วเดี๋ยวกูจะรอนะครับ  ว่าแต่ตอนนี้ไปมหาลัยกันก่อนเถอะ  จะสายอยู่ละ "

คนในห้องบอกก่อนจะเดินออกจากห้องพร้อมปิดประตูแล้วล็อคห้องตรวจเช็คเล็กน้อย  ก่อนจะรีบวิ่งไปหาอีกคนที่ตอนนี้เดินนำไปโดยไม่รอ



At  มหาลัยแห่งหนึ่งแถวกรุงโซล  08.00 A.M


"  ทำไมวันนี้มาช้าวะ  ไอมินะ  ไอเย "


"  เย  แ-่มึงสิ  กูชื่อเยริ  เรียกอยู่ได้เยๆ  เยมึงอะดิ "


"  หูยย  แรงอะ  วันนี้ไปกินรังแตนที่ไหนมาวะ  ท่านเย เอ้ย! ท่านเยริของเราถึงได้หงุดหงิดเพียงนี้ "

เสียงเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งเอ่ยถามเยริอย่างอยากรู้ซึ่งเพื่อนๆในกลุ่มก็นั่งเงียบกันอย่างต้องการจะเผือกเรื่องของเพื่อนตัวเอง


"  ก็ไอมินะอะดิ  แม่งตื่นแล้วก็ไม่มาเปิดประตูให้กูหรอก  มาเปิดให้ตอนที่กูโดนคนห้องอื่นออกมาด่าเสร็จแล้วยังมีหน้ามาบอกว่ากูสมควรโดนด่าอีก "


"  ฮ่าๆ  จริงหรอวะมินะ "

เพื่อนๆในกลุ่มหัวเราะอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากที่เยริเล่าเสร็จก่อนจะมีใครคนหนึ่งหันไปถามมินะแต่ก็ยังไม่วายหัวเราะต่อ


"  เออใช่  กูหมั่นไส้อะเลยไม่เปิด "


"  มึงนี่สุดยอดเลยวะ  ทำให้เยริมันหงุดหงิดได้ขนาดนี้ "


"  ถ้าพวกมึงยังไม่หยุดหัวเราะนะ  กูจะตามเตะเรียงตัวเลยคอยดู "

เยริเอ่ยขู่อย่างหงุดหงิด  มันน่าขำมากหรือยังไง  ดูๆนี่ขนาดขู่แล้วยังมีน่าหัวเราะกันอยู่อีก


"  ฮ่าๆ  ไม่หยุดอะทำไม  มึงจะทำอะไรพวกกูได้วะ  ตัวก็สั้นแถมขายังสั้นอีก "

มินะเอ่ยไปขำไปถึงป๋มด๋อยของอีกคนที่ไม่ชอบให้ใครมาล้อแต่ก็ยังจะเสี่ยงล้อ


ไอมินะ  มึงอย่าอยู่เลย  ถ้าวันนี้มึงไม่เข้าโรงบาล  อย่ามาเรียกกูว่าเยริเลย! "

เยริตะโกนบอกอีกคนอย่างเหลืออดก่อนจะวิ่งไล่เตะอีกคนที่ตอนนี้วิ่งหนีอย่างเอาเป็นเอาตาย


ฮิ้วๆ   ผัวเมียเขาทะเลาะกันอีกแล้วครับท่านผู้ชม "

เสียงเพื่อนๆในกลุ่มเอ่ยแซวเสียงดังจนทำให้คนที่อยู่ในระแวกนั้นหันมามองคนสองคนที่ตอนนี้ยังคงวิ่งไล่กันอยู่  ซึ่งภาพนั้นทำให้ผู้คนระแวกนั้นเผลอยิ้มตามไม่ได้บางคนก็ถึงกับกรี๊ดเมื่อเห็นคู่จิ้นที่ตัวเองชอบเล่นด้วยกัน  แต่ก็มีคนบางคนที่ดูจะไม่ชอบใจอยู่ไม่มากแต่ก็ไม่น้อย





"  เห้ยพวกแกๆ  สรุปมินะนี่เขายังไม่มีแฟนแน่หรอ " 


"  แน่สิ  ก็ฉันให้พี่นายอนไปถามเพื่อนของเขามาแล้วเพื่อนของเขาบอกพี่นายอนว่าเขายังไม่มีแฟนนะโสดสนิทด้วย "


"  แล้วตอนนี้เขากำลังวิ่งไล่จับกับใครอยู่อะดูมีความสุขมากเลย  เพื่อนๆเขาก็แซวกันด้วยอะ "


"  อาจจะแซวกันเล่นๆก็ได้  เห็นว่าสองคนนั้นเป็นคู่จิ้นกัน "


"  แต่ฉันว่าอาจจะเป็นมากกว่าคู่จิ้นก็ได้น๊าา "

เสียงเพื่อนคนเดิมเอ่ยจึงทำให้แชยองสบประหม่าไม่น้อย  เมื่อเธอก็ตามดูมาสักพักก็เห็นแต่เขาคนนั้นเล่นอยู่แต่กับเธอคนนั้น


"  นี่ซานะ  แกอย่าลืมสิว่าแชงมันชอบใคร "

เมื่อเพื่อนอีกคนที่เอาแต่ห่วงกินเอ่ยขึ้นมาจึงทำให้คนที่ชื่อซานะรู้สึกผิดเล็กน้อยแล้วรีบขอโทษทันที


"  เห้ยแชงฉันขอโทษนะแก  ฉันลืมไปอะฉันมันก็พูดไปเรื่อยเขาอาจจะเป็นแค่คู่จิ้นเฉยๆก็ได้นะ "  

ซานะพยายามพูดไม่ให้อีกคนคิดมากซึ่งแชยองก็ยิ้มพร้อมกับบอกว่า


"  อืมไม่เป็นไร "

แชยองพูดออกมาแค่นั้นก่อนจะเงียบตั้งแต่บนโต๊ะที่โรงอาหารจนถึงเวลาเข้าห้องเรียน





_________________________________




At  โรงอาหารของมหาวิทยาลัย  11.40 A.M


"  เห้ยพวกมึง  วันนี้กินอะไรกันดีวะ "

เสียงของเพื่อนในกลุ่มเอ่ยถามอย่างขอความคิดเห็น


"  กูกินร้านป้าเป็ดเหมือนเดิม  ยังติดใจต้มยำกุ้งป้าแกไม่หายเลย  อาหารไทยนี่อร่อยจริงๆ "

เยริเอ่ยบอกคนในกลุ่มก่อนจะหันไปมองมินะเมื่อเห็นว่าจะพูด


"  กูก็กินเหมือนเยริอะ  ประหยัดดีๆ1ถ้วยต่อ2คน "


ฮิ้วๆ  เอาอีกแล้วครับ  เมียกินอะไรผัวกินด้วย  ไม่แปลกใจที่ได้เป็นผัวเมียกันเลยครับ "


"  ผัวเมียอะไรมึง  แล้วแม่งเสียงดังอีกเงียบๆดิวะเดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดหมดหรอก "

มินะบอกเพื่อนๆในกลุ่มให้เงียบๆเมื่อเห็นว่าเริ่มมีคนกรี๊ดตัวเองกับเยริอีกเช่นเคย  ก่อนจะหันไปหาคนข้างๆแต่ก็พบกับความว่างเปล่าเมื่อหันไปมองยังร้านป้าเป็ดก็เห็นว่าอีกคนกำลังยืนต่อแถวอยู่จึงหันกับมามองเพื่อนๆในกลุ่มอีกเช่นเคยแต่ก็พบกับสายตาล้อเลียน


"  อะไรกันๆ  คุณมินะมองตามเมียหรอครับ  เมียคุณมินะกำลังซื้อมาให้ครับนั่งรอที่โต๊ะได้เลย "


"  อีกแหละ  กูพึ่งบอกไปหยกๆว่าอย่าเสียงดังและอย่ามาแซ็วกูกับเยริอย่างนี้  เดี๋ยวคนอื่นแม่งก็เข้าใจผิดกันหมดพอดี  ทุกวันนี้นะเวลากูเดินกับเยริแค่สองคนกันทีไรไม่ว่าจะเดินไปไหนก็มีแต่คนกรี๊ดคนแซ็ว "


"  มึงกลัวคนอื่นเข้าใจผิด  หรือจริงๆมึงกลัวใครบางคนเข้าใจผิดกันแน่ครับ "


"  อย่าคิดว่าพวกกูไม่รู้นะว่ามึงกำลังกลัวใครเข้าใจผิดอยู่ "


"  พวกกูก็เห็นมึงแอบชอบเขามาตั้งแต่สมัยม.ปลายจนถึงตอนนี้  มึงก็ยังไม่ไปสารภาพรักซะทีถ้ามึงยังช้านะกูว่าอีกไม่นานมึงนกแน่ "


"  ใช่ถ้าไม่เชื่อมึงลองหันไปมองข้างหลังมึง  นู่นๆ "

เมื่อเห็นเพื่อนๆบอกให้หันไปมองข้างหลังก็พบกับใครบางคนที่กำลังเดินเข้าโรงอาหารมากับชายหนุ่มรูปร่างสูงหน้าตาดีคนนึง  และมีเสียงซุบซิบต่างๆนาๆรวมถึงโต๊ะข้างๆที่ตอนนี้ก็กำลังพูดถึง


"  แกๆดูสิ  นั่นพี่แชยองดาวมหาลัยใช่มะวันนี้มากับพี่จินยองเดือนมหาลัยอีกแล้วอะแก  ฉันว่านะสองคนนี้ต้องคบกันแน่ๆ "


"  ใช่ๆฉันก็ว่าอย่างนั้นเมื่อเช้าฉันก็เห็นมาด้วยกัน  ถ้าไม่ได้คบกันก็ไม่รู้จะว่ายังไงละ "


"  แต่อาจจะเป็นพี่น้องกันหรือเพื่อนก็ได้นะ  ตัวติดกันก็ว่าจะใช่เป็นแฟนกันทุกคน "

แต่ละคนในกลุ่มนั้นออกเสียงกันต่างออกไปว่าก็เห็นเป็นแฟนกันว่าก็เห็นเป็นแค่พี่น้องกันหรือเพื่อน  แต่ส่วนมากคิดว่าเป็นแฟนกันมากกว่า


"  เห้ยมินะ  มึงไม่ต้องไปฟังมากก็ได้นะเว้ย  มันอาจจะไม่ใช่อย่างที่คนส่วนมากคิดกันก็ได้ "

เพื่อนๆในกลุ่มรีบปลอบใจคนที่นั่งเงียบเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ดูจากสีหน้าก็รู้แล้วว่ากำลังกังวล


"  กูไม่เป็นอะไร  กูก็แค่คิดว่าเขาสองคนก็ดูเหมาะสมกันดี "

มินะยิ้มก่อนจะตอบออกไปตามความจริง


"  เห้ยมึง  อย่าคิดมากดิวะ  หัดให้ความหวังตัวเองหน่อยไม่ใช่มีแต่ให้ความหวังคนอื่นแต่พอกับตัวเองกับคิดต่างๆนาๆ "


"  ก็มันจริงนี่หว่าดาวมหาลัยก็ต้องคู่กับเดือนมหาลัยถึงจะเหมาะสม  ถ้าสองคนนั้นเป็นแฟนกันจริงๆก็ถูกแล้ว "


                       ป้าบ


"  ก็คิดแต่อย่างนี้แล้วเมื่อไหร่จะสมหวังก็เอาแต่คิดว่าเขาไม่คิดอะไรด้วย  ว่าเขามีแฟนอยู่แล้วนี่หรอเมียวอิ  มินะที่สาวๆในมหาลัยเขาตามกรี๊ดให้  ป๊อดซะไม่มี "

เมื่อเยริทนฟังมาได้สักพักก็วางถาดอาหารลงบนโต๊ะก่อนจะตบเข้าที่หัวของมินะที่ตอนนี้กำลังลูบหัวปอยๆ


"  แล้วจะตบหัวทำไมเนี่ย  มันเจ็บนะ "

มินะหันไปโวยวายกับคนตัวเล็กที่ตอนนี้เข้ามานั่งข้างๆ


"  ก็ตบเผื่อจะหายป๊อดทีไอเรื่องให้ความหวังคนอื่นถนัดนัก  พอมาเป็นตัวเองกลับท้อ  ป๊อดเอ้ย! "

เยริว่าอีกคนเมื่อเห็นทำตัวป๊อดอย่างกับอะไร


"  คนเรามันก็ต้องมีบ้างแหละ  ไม่ได้กล้าไปตลอดหรอก "

มินะหันไปเถียงคนข้างๆอย่างไม่ยอม


"  แต่ถ้ายังป๊อดตลอดแล้วเมื่อไหร่จะสมหวัง "

เยริก็เถียงกลับอย่างไม่ยอมเช่นกัน


"  ก็ถ้าคนอย่างฉันคู่ควรกับเธอคนนั้นก็คงสารภาพไปนานแล้ว "


"  ก็เอาแต่คิดว่าตัวเองไม่คู่ควรไงถ้าไม่ลองแล้วจะรู้หรอว่าคู่ควรหรือไม่คู่ควร "


"  เถียงกับแกแล้วปวดหัววะ  ไปดีกว่าเบื่อหน้า "

มินะบอกก่อนจะเดินออกจากโต๊ะทันทีโดยไม่ทันจะได้กินข้าวสักคำ


"  อ้าวมินะมันไปแล้ววะ  มันไหวแน่หรอวะเห็นสองคนนั้นมาด้วยกันทีไรแม่งมันเงียบไปทั้งวันเลย "


"  เออนั่นดิ  หรือพวกเราจะบอกความจริงกับมันไปเลยดีมะมันจะได้เลิกหายคิดมาก "

เพื่อนๆในกลุ่มก็อดเป็นห่วงมินะไม่ได้ในเมื่อทุกคนในกลุ่มรู้กันดีว่าเมื่อมินะไม่โอเคจะเป็นยังไงซึ่งตอนนี้มินะก็กำลังแสดงอาการเหล่านั้นอยู่  โดยไม่ทันได้สังเกตุใครอีกคนที่จูจู่ตอนนี้ก็นั่งเงียบไป


"  ก่อนจะเป็นห่วงมินะมัน  พวกแกช่วยมาห่วงเยริจะดีกว่าไหม "

ไอรีนเอ่ยขัดขึ้นเมื่อเห็นเยรินั้นก็อาการไม่ต่างจากมินะ


"  เออวะ  เยริแกโอเคไหมวะ  ทำไมแกไม่บอกมินะมันไปอะ "

จองยอนเอ่ยถามเยริถึงสาเหตุที่ไม่ยอมบอกมินะไปสักทีถึงเหตุผลที่ว่าเยริคิดยังไงกับมินะ


"  พวกแกก็รู้ว่ามินะชอบใครแถมชอบมาตั้งแต่ม.ปลาย  ต่อให้ฉันไปสารภาพยังไงฉันก็ต้องโดนหักอกอยู่ดี "

เยริบอกถึงสาเหตุที่ไม่ยอมบอกกับมินะสักที


"  แต่แกก็ชอบมินะมันก่อนไม่ใช่หรอ  แกชอบมันก่อนที่มันจะไปชอบแชยองก่อนอีกนะ "

จีฮโยเอ่ยหลังจากที่เงียบอยู่นาน


"  ชอบก่อนชอบหลังมันไม่สำคัญ  มันสำคัญที่ว่าคนที่เราชอบเขาได้คิดเหมือนที่เราคิดหรือเปล่า  อีกอย่างพวกแกก็รู้ดีนี่ว่าเมื่อเป็นเพื่อนกับมินะแล้วมินะจะไม่ชอบให้ใครมาคิดเกินเลยกว่าคำว่าเพื่อน  ขืนฉันสารภาพไปคำว่าเพื่อนมันจะไม่มีเลยนะ "


"  แล้วแกก็ต้องมาทนเจ็บอยู่อย่างนี้น่ะหรอต้องมานั่งทนฟังมินะพูดถึงแชยองอะ  แกไม่อึดอัดบ้างหรอวะ "


"  อึดอัดนะ  แต่ฉันมันจะไปทำอะไรได้ฉันมันก็เป็นได้แค่คนแอบรัก  เป็นได้แค่เพื่อนรักที่ดันคิดเกินเพื่อน  เป็นได้แค่ที่ปรึกษาปัญหา  แต่แค่ฉันเห็นมินะมีความสุขฉันก็มีความสุขตามแล้ว  อยู่อย่างนี้น่ะดีแล้วไม่ต้องไปบอกหรอกยังไงสักวันฉันก็ต้องตัดใจได้แหละไม่ช้าก็เร็ว "

เยริบอกก่อนจะยิ้มออกมาอย่างฝืนๆถึงแม้ตอนนี้อยากจะปล่อยโฮออกมาขนาดไหนแต่ก็ทำไม่ได้  เพราะไม่อยากให้เพื่อนๆในกลุ่มได้เห็นว่าเธอนั้นอ่อนแอและไม่อยากให้เป็นห่วง


"  ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจแกเลยละกันแต่ฉันขอบอกแกไว้อย่างนึงเลยนะ  ถ้าแกไม่ไหวก็อย่าฝืนเลยนะไม่ต้องทำเป็นเข้มแข็งตลอดเวลาก็ได้  พวกฉันรู้ว่าตอนนี้แกไม่โอเค "


"  อืมขอบใจพวกแกมากนะ  แต่ตอนนี้รีบไปเข้าเรียนกันเถอะเหลืออีก10นาที "

เยริยิ้มตอบก่อนจะรีบเบี่ยงประเด็น


"  เออจริงด้วย  ไปกันเถอะๆ "

เสียงเพื่อนคนนึงพูดเสริมก่อนจะรีบเดินออกจากโรงอาหารไปโดยมีใครคนนึงได้มองอยู่มาได้สักพัก





_________________________________




At  หน้ามหาวิทยาลัย  16.30 P.M


"  แกจะกลับบ้านตอนนี้เลยไหม  มินะ  "

หลังจากแยกกลับเพื่อนๆคนอื่นไป  เยริก็เอ่ยถามคนข้างๆที่ตอนนี้ได้เหม่อมองไปที่ไหนสักที่


มินะ

มินะ

มินะ!!


ห๊ะ!  มีอะไรทำไมต้องตะโกนด้วย "

มินะสะดุ้งตกใจเล็กน้อยก่อนจะหันไปถามคนข้างๆ


"  ก็ฉันเรียกแกตั้งหลายครั้งมัวแต่เหม่ออยู่ได้  ฉันถามว่าจะกลับบ้านตอนนี้เลยไหม "

เยริเอ่ยทวนคำถามอีกครั้ง


"  ยังอะไปเดินเล่นแถวๆนี้ก่อนค่อยกลับก็ได้  แกก็ไม่รีบกลับหรอใช่ไหม "

มินะตอบก่อนจะถามกลับเมื่อตอนนี้ตนนั้นยังไม่อยากกลับ  ก็ว่าจะเดินไปสูดอากาศไปเผื่อจะหายคิดฟุ้งซ่านได้


"  อืมไม่รีบ  ยังไงคอนโดแกกับฉันก็อยู่ใกล้ๆกันอยู่แล้วไหมละ "


"  ถ้างั้นก็ไปกันเถอะ "

มินะเอ่ยก่อนจะเดินนำไปปล่อยให้เยริได้แต่ยืนอยู่ที่เดิม


                     ฉันไม่ชอบมินะในตอนนี้จริงๆ  ขอให้มินะได้ตาสว่างสักทีในเร็วๆนี้



"  มินะฉันขอถามอะไรหน่อยสิ "

เยริเอ่ยขึ้นมาทำลายบรรยากาศเงียบสงบที่ทำให้รู้สึกอึดอัดไม่น้อย


"  หื้ม?  อะไรหรอ "


"  แกชอบแชยองขนาดนั้นเลยหรอ "


" ... "

เงียบไม่มีเสียงตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียกกรุณาติดต่อใหม่ค่ะ(ผิดๆ)  เมื่อเยริถามมินะอย่างนั้นจึงทำให้มินะเงียบไปเพราะไม่รู้จะตอบยังไงดี


"  ฉันรู้นะว่าแกยังไม่อยากตอบตอนนี้แต่แกตอบฉันมาเถอะ "

เยริบอกอีกคนเมื่อยังเห็นอีกคนเงียบไม่ปริปากสักคำ


"  โอเคๆ  ใช่ชอบฉันแชยอง "


"  แล้วแกชอบแชยองมากไหม "


"  ถ้าจะให้ตอบตามตรงก็ชอบนะ  แต่ตอนนี้จะรักแชยองไปแล้วอะ "

เมื่อมินะเอ่ยคำว่ารักออกมาจึงทำให้เยริรู้สึกเจ็บแปล๊บๆที่อกข้างซ้ายแต่ก็ต้องเป็นไม่ได้รู้สึกอะไร


"  แล้วทำไมแกไม่ยอมไปสารภาพรักแชยองสักทีละ  หรือว่าแกเห็นเธออยู่กับรุ่นพี่จินยองแกเลยไม่กล้าไปสารภาพรักอย่างนั้นหรอ "


"  จะว่าอย่างนั้นมันก็ใช่แหละแต่อีกส่วนก็เพราะว่าฉันมีความกล้าไม่พอต่างหาก  อีกอย่างก็ไม่รู้ว่าแชยองจะเป็นแฟนกับรุ่นพี่จินยองหรืออาจจะชอบใครอยู่หรือเปล่าอันนี้ฉันก็ไม่รู้ "


"  เห็นไหมแกก็เอาแแต่คิดแบบนี้แล้วเมื่อไหร่จะสมหวัง  อีกอย่างนะแกเอาอะไรไปคิดว่าแชยองเป็นแฟนกับรุ่นพี่จินยองเขา "


"  แกก็ได้ยินนี่ใครๆก็พูดกัน  อีกอย่างฉันก็ว่าสองคนนี้เขาก็ดูเหมาะสมกันดี  รุ่นพี่จินยองน่ะเพอร์เฟคจนไม่มีใครเทียบติดเลยล่ะทั้งฐานะรวย  หน้าตาดี  นิสัยก็ดี  การเรียนก็ดี  การกีฬาก็เด่น "

มินะพูดไปก็ถอนหายใจเมื่อเห็นว่ารุ่นพี่จินยองเพอร์เฟคไปหมดอย่างจนตัวเองเทียบไม่ติด


"  แล้วแกดูไม่เหมาะสมกับแชยองหรือยังไง  ทุกคนในมหาลัยก็รู้จักแกกัน "


"  ไม่เหมาะอะ  ฉันฐานะปานกลาง  หน้าตาก็งั้นๆ  นิสัยก็เสียแถมยังปากหมา  การเรียนก็พอได้  การกีฬานอกจากบาสกับวิ่งก็ไม่มีอย่างอื่นดีเลย  ฉันไม่คู่ควรกับแชยองสักนิด "


"  เฮ้ออแกนี่มัน  อย่าพึ่งท้อสิถ้ายังไม่ลองแล้วจะรู้หรอ "


"  แกเคยได้ยินคำว่าดอกฟ้ากับหมาวัดไหม "


"  ก็เคยทำไมอะ "

เยริเอ่ยถามอย่างสงสัย  แล้วมันไปเกี่ยวอะไรดอกฟ้ากับหมาวัด


"  ถ้าให้เปรียบเทียบฉันก็คงเหมือนหมาวัดที่ไม่อาจทำให้ดอกฟ้ามาแปดเปื้อนได้  ฉันไม่อยากดึงให้ดอกฟ้ามาแปดเปื้อนพร้อมกับฉันหรอกนะ  เพราะดอกฟ้านั้นมีพระอาทิตย์ที่คอยส่องแสงสว่างให้ทุกเวลาไม่เคยห่าง  และฉันที่เป็นหมาวัดก็ได้แค่มองดอกฟ้ามีความสุขกับพระอาทิตย์ "


"  บางทีแกก็ไม่ต้องเป็นพระเอกมากก็ได้นะเรื่องความรักน่ะ  ถ้าแกไม่พิสูจน์มันก็ไม่รู้หรอก "


เอ๊ะ!  เมื่อกี้ก็อุตส่าห์อธิบายไปไม่เข้าหรอ "

มินะพูดอย่างขัดใจเมื่อเห็นคนร่างเล็กทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่ตนพูดไปก่อนหน้านั้น


"  ก็เข้าใจฉันถึงได้บอกไงว่าไม่ต้องทำตัวเป็นพระเอกมาก  หัดเห็นแก่ตัวบ้างเถอะทำเหมือนที่ชอบปล่อยเสน่ห์ให้คนอื่นบ่อยๆอะ "


"  อันนั้นมันไม่เหมือนกัน "


"  จะเหมือนไม่เหมือนยังไงถ้าแกไม่ลองก็ไม่รู้หรอกนะ  เอาเป็นว่าวันอาทิตย์นี้กลุ่มพวกเรากับกลุ่มของแชยองนัดไปเที่ยวเกาะเชจูกันก็อย่าลืมใช้โอกาสนี้ไปสารภาพรักซะละ "


"  เดี๋ยวๆแล้วฉันบอกเมื่อไหร่ว่าจะไปด้วยอะ "

มินะรีบเรียกอีกคนที่ตอนนี้กำลังจะเดินหนีแต่ก็เรียกได้ทัน


"  ไม่รู้แหละถ้าแกไม่ใช้โอกาสนี้นะ  ฉันจะตามกระทืบแกเลยอุตส่าห์เปิดโอกาสให้แล้ว  ถ้าทำพังนะแกตาย "

เยริพูดก่อนจะทำท่าเชือดคอแล้วเดินออกจากตรงนั้นทันทีปล่อยให้มินะได้แต่ยืนงง


           อะไรวะแต่ก็ชั่งเถอะเป็นไงเป็นกันวะ  เยริมันอุตส่าห์เปิดโอกาสให้เราทั้งที 




นี่เราทำถูกแล้วใช่ไหม  แค่เห็นคนที่เรา(แอบ)รักกำลังจะสมหวังเราก็ต้องยินดีสิ  ขอให้แกสมหวังปราถนานะ  มินะ

เยริที่ตอนนี้ได้เดินออกมาไม่ไกลนักหันหลังไปมองมินะที่ตอนนี้กำลังยืนเหม่อคิดอะไรอีกเช่นเคย  ก่อนที่จะเห็นมินะกำลังเดินมาทางนี้เยริจึงรีบเดินหนีทันที


                    เราทำถูกแล้ว  เราทำถูกแล้ว  ฮึก





At  โรงแรมของเกาะเชจู  08.45 A.M


"  มาถึงแล้วโว้ยยย  วู้ววว  เกาะเชจูจ๋าา "


"  เห้ยเบาๆหน่อยดิวะไอจอง  คนอื่นเขามองกันหมดแล้ว "

จีฮโยเอ่ยเอ็ดจองยอนเมื่อส่งเสียงดังเกินเหตุ


"  เออๆพอดีกูลืมตัวไปหน่อย  ว่าแต่พวกเรารีบขนของเข้าโรงแรมกันก่อนดีกว่า  พวกแชยองรอยู่ข้างใน "

จองยอนบอกก่อนที่ทุกคนจะพยักหน้าแล้วค่อยๆขนของเข้าโรงแรมกันโดยมีมินะตามหลัง  ด้านมินะที่เห็นเยริเดินถือกระเป๋าอย่างถุลักถุเลจึงเดินเข้าไปแย่งหยิบกระเป๋าเยริมาถือไว้แต่ก็โดนเจ้าของกระเป๋าแย่งคืนแต่มินะก็ยังจะแย่งถือกระเป๋าจนเยริต้องเอ่ย


"  แล้วแกจะมาแย่งกระเป๋าฉันทำไมเนี่ยย  กระเป๋าตัวเองก็มีทำไมไม่ถือไปเล่า "

เยริเอ่ยอย่างขัดใจเมื่อเห็นอีกคนยังคงจะแย่งถือกระเป๋าของเธอให้ได้


"  ก็กระเป๋าฉันมันเบาอีกอย่างฉันเห็นแกถือแล้วมันดูเกะกะลูกตาฉันมาก  ก็เลยจะช่วยถือตัวยิ่งเตี้ยๆอยู่ "

มินะบอกพร้อมกับแย่งกระเป๋ามาถือจนสำเร็จด้านเยริที่โดนแย่งกระเป๋าก็หน้าเหวอนิดๆแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะกำลังหวั่นไหวกับในสิ่งที่อีกคนทำ


             ถ้าแกไม่ได้คิดอะไรด้วย  ก็อย่ามาทำดีกับฉันแบบนี้จะได้ไหม


เพื่อนๆที่รออยู่ข้างในให้เธอออกมาตามมินะกับเยริที่ยังไม่เข้ามาสักทีแต่ก็ไม่คิดว่าจะมาเห็นการกระทำของมินะที่มีต่อเยริซึ่งมันทำให้เธอสับสนอยู่ไม่น้อย


           ไหนพวกนั้นบอกว่าสองคนนี้เป็นเพื่อนกัน  แต่การกระทำแบบนั้นเพื่อนกันจริงๆหรอ  อ่าทำเป็นไม่เห็นละกันนะ  ยัยแชง


"  มินะ  เยริ  พวกนั้นให้เรามาตามพวกเธออะ  ว่าแต่กำลังทำอะไรกันอยู่หรอ "

แชยองแสร้งทำเป็นไม่เห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นก่อนจะทำเป็นถามว่ากำลังทำอะไรกันอยู่


"  อ๋อไม่มีอะไรอะ  แค่จะแย่งกระเป๋ามาถือให้  ป่ะไปกันเถอะแชยองเราเข้าไปข้างในกันดีกว่า "

มินะเมื่อเห็นว่าคนที่ออกมาตามนั้นเป็นแชยองจึงตีเนียนทำเป็นชวนเข้าไปข้างในโดยปล่อยให้เยรินั้นอยู่ข้างนอกคนเดียว  แต่มินะก็ไม่วายบอกให้แชยองเดินเข้าไปก่อนแล้วหยุดยืนรอเยริที่ตอนนี้ยังคงยืนอยู่ที่เดิมมินะจึงต้องตะโกนถาม


"  นี่เยริ  จะเดินมาได้ยัง  ถ้ายังไม่เดินมาฉันไปแล้วนะ "

เมื่อมินะพูดจบก็ทำท่าเป็นจะเดินเข้าไปข้างในจึงทำให้เยริได้สติก่อนจะรีบวิ่งมาเดินข้างๆมินะ


"  ขอบใจนะที่แกรอฉัน "


"  อืมไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้  ฉันก็ไม่ได้ใจร้ายทิ้งแกให้อยู่ข้างนอกคนเดียวหรอกนะ "

มินะหันมาพูดกับเยริก่อนจะหันหน้าไปทางเดิมปล่อยให้เยริได้แต่มองมุมข้างของมินะอย่างนั้น  ก่อนที่เยริจะเริ่มพูดอีกครั้งระหว่างเดินไปหากลุ่มเพื่อนๆ


"  วันหลังแกอย่าทำแบบนี้อีกนะ "


"  หือ?  ฉันทำอะไร "

มินะถามอย่างไม่เข้าใจเมื่อจูจู่คนข้างกายก็พูดอะไรออกมา


"  ก็ไอที่แกพึ่งทำไปเมื่อสักครู่ไง "


"  ฉันทำอะไรที่บอกให้แชยองเดินเข้าไปก่อนแล้วรอแก  หรือเรื่องที่ฉันแย่งกระเป๋าแกไปถือ "


"  ทั้งสองอย่างต่อไปนี้แกไม่ต้องเป็นห่วงฉันมากก็ได้นะ  เดี๋ยวคนอื่นเห็นแล้วเขาจะเข้าใจผิดกัน "


"  ก็เพื่อนกันจะไม่ให้ฉันเป็นห่วงได้ไง "


"  แต่เวลาคนอื่นมาเห็นเขาจะคิดว่าเป็นแฟนกันมากกว่าเพื่อนน่ะสิ  และถ้าแกยังทำแบบนี้นะฉันว่าแชยองได้เข้าใจผิดชัวร์ตอนนี้แชยองคงคิดว่าฉันกับแกเป็นแฟนกันแหละ "


"  ทำไมอะ  แชยองก็รู้นี่ว่าฉันกับแกเพื่อนกัน "


"  ก็เมื่อกี้ฉันเห็นแชยองมาทันตอนที่แกกำลังจะแย่งกระเป๋าฉันไปถือพอดีน่ะสิ  สีหน้าแชยองดูเศร้าแปลกๆด้วยนะบางทีแชยองอาจจะมีใจให้แกเหมือนกันก็ได้ "


"  ไม่จริงหรอกคนอย่างแชยองนี่นะจะมาชอบคนอย่างฉัน "


"  ก็ไม่แน่ขนาดคนอื่นยังชอบแกได้เลยแล้วทำไมแชยองจะชอบแกไม่ได้ "


"  ถ้าแชยองชอบฉันจริงๆก็ดีสิ "


"  งั้นคืนนี้ก็พิสูจน์ไปเลย "


"  เอาอย่างนั้นหรอ "

มินะเอ่ยถามเยริอย่างขอความแน่ใจ


"  อืม  เชื่อฉันสิ "


"  งั้นก็โอเค  เรารีบไปกันเถอะก่อนจะโดนบ่น "


                ฉันก็ช่วยแกได้แค่นี้แล้วแหละ  ที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของแกแล้วนะ





_________________________________




At  ริมทะเลของเกาะเชจู  13.15 P.M


ตอนนี้ทุกคนกำลังเล่นน้ำกันอย่างสนุกรวมถึงแชยองด้วยจึงทำให้เธอนั้นละสายตาจะหล่อนไม่ได้เลย  ตอนนี้แชยองอยู่ในชุดบิกินี่สีดำซึ่งเข้ากับสีผิวขาวๆของหล่อนได้ไม่ยาก  และตอนนี้เธออยากจะบอกเหลือเกินว่า


                        แชยองเซ๊กซี่มากกกก  แต่ก็แอบหวงอยู่หน่อยๆ

แต่ถึงจะหวงก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีมินะจึงเลือกที่จะมองต่อไป  ผิวขาวที่กระทบกับผิวน้ำยิ่งทวีคูณความเซ๊กซี่ขึ้นไปอีกไหนจะหน้าทองขาวๆ  ขาเรียวสวย  และริมฝีปากที่ตอนนี้เผยออกมาเล็กน้อยยิ่งเรียกให้ผู้คนแถวๆนั้นมองกันอย่างไม่วางตารวมถึงตัวเธอเองด้วย


"  จ้องขนาดนี้ลากเข้าห้องเลยไหม "

เสียงเอ่ยแซ็วจากข้างหลังจึงทำให้มินะละสายตาจากแชยองแล้วหันมามองคนที่กำลังทำหน้าทำตาได้กวนมากๆ


"  อะไรมึงไอจอง  แล้วนี่ไม่ไปเล่นน้ำหรือยังไง "


"  ทำมาเป็นเปลี่ยนเรื่องงง "


"  มึงไม่ต้องมาแซ็วกูตอบกูมาเลย "


"  อะไรวะ  เออๆกูขี้เกียจอะเลยไม่ไปแล้วมึงอะไม่ลงไปเล่นน้ำหรือไง "


"  กูก็ขี้เกียจอีกอย่างไม่อยากเปียกน้ำไม่อยากอาบน้ำใหม่ "

มินะตอบแต่สายตาก็ยังคงมองไปยังคนที่อยู่ในน้ำทะเลที่ตอนนี้กำลังเล่นน้ำอย่างมีความสุข


"  ตอบกูแต่สายตามองไปยังทะเล  เอ๋?  ตรงทะเลมีอะไรดีน๊าาา "

จองยอนเอ่ยแซ็วก่อนจะทำเป็นมองไปยังทะเลแล้วก็เห็นแชยองที่ตอนนี้กำลังมองมายังตรงนี้เช่นเดียวกันแถมชุดที่ใส่ก็แทบทำให้จองยอนต้องหันไปทางอื่นไม่ทัน


              รู้แหละว่ามองอะไร  มีของดีขนาดนี้มินะมันทนไปได้ยังไง


"  อูยยยเจอของดีวะ  ว่าแต่ว่าแชยองกำลังมองใครอยู่น๊าาา  มองมาทางนี้หรือเปล่า "

จองยอนทำเป็นพูดลอยๆซึ่งเรียกให้มินะหันไปทางทะเลและก็เจออย่างที่จองยอนบอกแชยองกำลังมองมาทางนี้  เราสบตากันสักครู่ก่อนจะเป็นแชยองที่หันไปเล่นน้ำกับเพื่อนๆคนอื่นต่อ  ปล่อยให้มินะงงเป็นไก่ตาแตก


                 เมื่อกี้แชยองมองเราใช่ไหมนะ

มินะได้แต่คิดในใจว่าสิ่งที่เห็นเมื่อกี้ไม่ได้ตาฝาดไปก่อนจะเผลอยิ้มออกมาอย่างดีใจ  มันก็เท่ากับว่ายังพอมีความหวัง


"  จูจู่ก็ยิ้ม  เป็นบ้าหรอมินะ "

จองยอนที่เห็นมินะยิ้มจึงเอ่ยถามถึงจริงๆจะรู้ก็เถอะว่าเพราะอะไร


"  เปล๊าาา  แค่เผลอคิดอะไรขำๆ "


"  อ๋อหรอออ  ใช่แน่อะเปล่า "


"  ใช่สิ  วุ๊ไม่คุยกับมึงแล้ว "

มินะว่าก่อนจะเดินหนีจองยอนเข้าห้องนอนตัวเองปล่อยให้จองยอนมองตามก่อนจะหัวเราะออกมา  คนอะไรปากแข็งซะจริงๆ




At  ริมทะเลของเกาะเชจู  20.00 P.M 


"  มินะเรียกเราออกมา  มีอะไรหรอ "

แชยองหันไปถามคนข้างกายที่ตอนนี้ยังคงเงียบ


"  คือ  เรามีอะไรจะบอก "

มินะหลังจากที่รวบรวมความกล้าอยู่นานก็ตัดสินใจเอ่ยออกไป


"  อะไรหรอ "


"  ค-คือ  เรา  เรา  เราชอบแชยองนะ  ชอบมานานแล้ว  ชอบมาตั้งแต่ม.ปลาย  เราพยายามรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อจะมาสารภาพรักเธอนานเลย  จนถึงตอนนี้เราเลิกชอบเธอแล้วแต่ตอนนี้เรากล้าบอกเต็มคำเลยนะว่า  เรารักเธอ แล้วเธอละคิดแบบเดียวกับเราหรือเปล่า "

มินะเอ่ยสารภาพความในใจทั้งหมดที่เคยอัดอั้นในใจแต่ตอนนี้มันได้ถูกพูดออกไปหมดแล้วก่อนจะถามคำถามที่อยากรู้ว่าอีกคนคิดยังไงกับตน


"  ถ้าเป็นเมื่อก่อนเราก็ชอบเธอนะแต่ว่าตอนนี้ "

แชยองเอ่ยออกมาแค่นั้นแล้วก็เงียบลงพร้อมกับทำหน้าเศร้า  มินะเห็นก็เริ่มใจหายเมื่อเห็นแชยองเงียบไปแถมยังทำหน้าแบบนั้นอีกแต่ก็ไม่นานเมื่อแชยองเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ก่อนจะพูดว่า


"  แต่ว่าตอนนี้  เรารักเธอเข้าให้แล้วละ "

คำตอบของแชยองทำให้มินะดีใจเป็นอย่างมากจึงเผลอตัวโผเข้ากอดคนตรงหน้าอย่างลืมตัวก่อนจะนึกได้ว่าทำอะไรไปจึงค่อยๆผละกอดออกมาอย่างเสียดาย


"  เอ่อ  โทษทีพอดีลืมตัว "

มินะเอ่ยขอโทษก่อนที่จะพูดต่อ


"  แชยองอ่า  เป็นแฟนกันนะ "

มินะพูดพร้อมกับสบตาแชยอง  แววตาแชยองมีแววสั่นไหวเล็กน้อยที่จูจู่คนตรงหน้าก็เอ่ยขอกันดื้อๆแต่มีหรือที่เธอจะตอบปฏิเสธ


"  ตกลงค่ะ "

แชยองตอบตกลงก่อนจะโผเข้ากอดมินะด้านมินะที่โดนแชยองโผเข้ากอดก่อนก็ทำตัวไม่ถูกเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆกอดตอบอีกคนอย่างมีความสุข


"  ขอบคุณนะคะ  ขอบคุณที่รักแชง "


"  เราสิที่ต้องขอบคุณ  ขอบคุณนะที่แชงมารักคนอย่างเรา "


"  อืออ  ก็รักมานานแล้วไม่รู้หรอ "


"  จริงดิ  ตั้งแต่ตอนไหนหรอ "

มินะถามอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อ  แชยองนี่นะแอบรักเธอมานาน


"  ก็ตั้งแต่ม.ปลายละมั้ง "

แชยองตอบก่อนจะผละออกมาเล็กน้อยก่อนจะยิ้มจนเห็นลักยิ้มให้ตรงหน้า


"  ถ้าอย่างนั้นเราสองคนก็คิดเหมือนกันมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้วอะดิ "


"  คงงั้นมั้ง "


"  แล้วพี่จินยองละ "

มินะเอ่ยถามอย่างสงสัยถ้าแชยองชอบเธอมาตั้งแต่ตอนนั้นจริงๆแล้วพี่จินยองละ


"  พี่จินยองเขามีแฟนอยู่แล้ว  ที่เห็นตัวติดกันบ่อยๆมันเป็นแผน "


"  อย่างนี้นี่เอง  แสบใช่เล่นนะเราอะ "

มินะเอ่ยบอกอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนจะบีบเข้าให้ตรงจมูกของแชยอง


"  โอ้ยยย  กล้าทำเราหรอ "


"  ทำไมเราจะไม่กล้า  อย่างอื่นเราก็กล้าทำนะ "

มินะบอกก่อนจะค่อยๆยื่นใบหน้าเข้าใกล้จนทำให้ระยะห่างกันอยู่ไม่กี่เซน


"  อะไรอะ  พอได้เป็นแฟนเราแล้วเอาใหญ่เลยนะ "


"  ก็เพราะได้เป็นแฟนไงเราถึงกล้า  ถ้าไม่ได้เป็นเราก็ไม่กล้าแบบนี้หรอก "

มินะบอกก่อนจะกระชับเอวคนตรงหน้าให้แน่นขึ้นก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกชนกัน


"  เห็นว่าเป็นแฟนหรอกนะถึงยอมอะ "

แชยองตอบก่อนจะหลับตาลงรับสัมผัสมินะเมื่อเห็นคนตรงหน้าอนุญาตจึงหลับตาแล้วโน้มหน้าประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากของอีกคนอย่างนุ่มนวลไม่มีการรุกร้ำแต่อย่างใดก่อนจะถอนออกมาอย่างนึกเสียดาย


"  ได้เป็นแฟนแล้ว  ได้กอดแล้ว  ได้จูบแล้ว  ต่อไปเราได้อะไรอีกอะ "

มินะถามคนตรงหน้าอย่างกวนๆ


"  ได้อะไรละ  แค่นี้ไปก่อนเลย "


"  แต่เราอยากได้มากกว่านี้นี่ "


"  พอเลยๆ  ได้ทีแล้วเอาใหญ่ "


"  ฮ่าๆ  ล้อเล่นพึ่งคบกันเราจะยังไม่ทำอะไรหรอก  แต่อีกไม่นานก็ไม่แน่นะ "

มินะบอกอีกคนอย่างติดตลกก่อนจะได้รับฝ่ามือมาประทับตรงต้นแขน


"  ทำไมมินะเป็นคนอย่างนี้อะ  เราไปดีกว่าไม่อยากอยู่ใกล้คนแถวนี้ "

แชยองเอ่ยอย่างงอนๆก่อนจะรีบเดินหนีทันทีปล่อยให้มินะมองตาม  เผลอยิ้มกับตัวเองสักพักก็รีบวิ่งไปหาอีกคนก่อนจะคว้ามือมาจับแล้วเดินชมวิวทะเลกันอย่างมีความสุข  โดยแชยองเองได้ลืมไปแล้วว่าจะถามอะไรมินะ


              ไม่คิดเลยว่าจะได้มีโมเม้นแบบนี้กับคนอื่นเขาสักที   แชยองขอบคุณนะที่คิดเหมือนกัน  ขอบคุณที่รักกัน





                                                                       
                                                                             จบ



____________________________________________________________________________________________

มาต่อให้จบแล้วนะคะ  ก็อย่างที่บอกว่าจะพยายามให้ออกมาเซ๊กซี่ด้วยแต่น้อยมากค่ะ5555  ยังไงก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ  อาจจะไม่เซ๊กซี่เลยเพราะทั้งเรื่องเน้นดราม่า  อาจจะมีพิมพ์ผิดบ้างก็ไม่ว่าอะไรกันเนอะ


@sai_7645

#SexyMiChaeng 


        





ผลงานอื่นๆ ของ ทอรออายอ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 NiceNotGood (@iamNight) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 19:57
    เขิลลลลลลล เขินแทนมินะเลยอ่า จบแบบแฮ้ปปี้เอนดิ้งด้วย น่ารักจังเลยย >~<
    #2
    0
  2. วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 17:43
    น่ารักกก สมหวังซะทีน้าตะมิเอ๊ย ป๊อดตั้งนาน

    ขอบคุณสำหรับฟิคค่าา
    #1
    0