คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic Gintama - Plain and Pain (Yaoi)

โดย ~Minmina~

บางที ฉันก็สงสัยว่า ถ้าเพียงวันนั้น ฉันเลิกความคิดที่จะแก้แค้นโลกใบนี้... โลกใบที่พรากอาจารย์ของพวกเราไป ตอนนี้...นายยังจะอยู่ ข้างๆฉัน ตรงนี้มั้ย (TakasugixKatsura)

ยอดวิวรวม

3,460

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


3,460

ความคิดเห็น


19

คนติดตาม


43
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  22 ต.ค. 54 / 15:27 น.
นิยาย Fic Gintama - Plain and Pain (Yaoi) Fic Gintama - Plain and Pain (Yaoi) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ฟิคนี้เพ้อ หาสาระไม่เจอสุดๆ
ตอนแต่งก็ไม่มีสติ (ตลอดเวลานั่นล่ะ)
อย่าหาสาระกันนักเน้อ
เมนท์ด้วยกันเป็นดี
อยากได้คำคอมเมนท์ - วิจารณ์มาก
จะได้เอาไปพัฒนา
(กำลังโศกเศร้ากับฝีมือตนเองTT^TT)

ขอย้ำ นี่คือ Yaoi ไม่เข้าใจ-รับไม่ได้ โปรดออก

เนื้อเรื่อง อัปเดต 22 ต.ค. 54 / 15:27


Fic Gintama – Plain and Pain

Couple: TakasugixKatsura

Author Note: ฟิคเพ้อ เนื่องจาก...เซ็งมาก อยากอ่านคู่นี้ ไม่มีใครสนองนี้ด TwT ใช้เวลาคิดพล็อตแต่งไม่ถึงชม. อย่าเอาอะไรมากค่ะ=w=

 

            บางที ฉันก็สงสัยว่า ถ้าเพียงวันนั้น ฉันเลิกความคิดที่จะแก้แค้นโลกใบนี้... โลกใบที่พรากอาจารย์ของพวกเราไป ตอนนี้...นายยังจะอยู่ข้างๆฉัน ตรงนี้มั้ย

                   

               ความวุ่นวายเล็กๆน้อยๆกำลังเกิดขึ้นในตรอกแห่งหนึ่งในเมืองคาบุกิ ทว่า ไม่มีใครสนใจ ในเมื่อนั่นคือเรื่องปกติที่พบเห็นได้ในชีวิตของชาวเมืองนี้ ในความมืดนั่นจะมีอะไรก็ไม่จำเป็นต้องไปสน มันก็แค่เรื่องที่ไม่เกี่ยวกับเรา

               ชายหนุ่มผู้ปิดตาข้างหนึ่งไว้เซพิงกับซอกตึกด้วยท่าทางอ่อนระโหยโรยแรง แผลฟกช้ำและฉีกขาดปรากฏให้เห็นได้เต็มตัว โลหิตสดๆสีแดงไหลรินจากศีรษะ บ่งบอกความเจ็บปวดของเจ้าของได้เป็นอย่างดี กระนั้น คนเจ็บดื้อๆคนนี้ก็ยังไม่ส่งเสียงร้อง สายตาส่องมองไปด้านข้าง รอลูกน้องสักคนที่ปลีกตัวจากการถูกล้อมจับออกมารับ ด้วยฝีมือพอไปได้ของพวกนั้น คงใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่กว่าจะรู้ว่าเขาอยู่ที่นี่

ทว่า...แม้เวลาผ่านไปได้สักครู่ใหญ่ๆ ก็ยังคงไม่มีใครโผล่ออกมาให้ชายหนุ่มเห็น จนร่างสูงต้องกัดฟัน ฉีกเสื้อของตัวเองผูกแผลไว้แบบลวกๆ กะว่าเดินจนเสียเลือดตายไปเอง ดีกว่ารอความช่วยเหลือที่ไม่รู้จะมาเมื่อไหร่

พลัน หางตาก็เหลือบไปเห็นชายในชุดสีขาวเดินคู่กับสิ่งมีชีวิตประหลาดด้วยสีหน้าเก๊กเคร่งเครียด ความคิดชั่ววูบที่บอกว่า ถ้าเป็นฝ่ายนั้นละก็ แม้ไปหาในสภาพนี้ก็คงได้รับความช่วยเหลือ แต่แล้ว เท้าที่ต้องการจะก้าวออกไปกลับหยุดชะงัก ลืมนึกไปว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ทั้งที่เมื่อก่อน อีกฝ่ายจะเป็นคนแรกที่เข้ามาหาตอนเขามีเรื่องแท้ๆ

จากคนที่คอยอยู่ข้างๆทุกครั้งตอนบาดเจ็บ กลับเป็นคนที่ต้องทำให้บาดเจ็บซะแทน

น่าขันจริงๆ ว่ามั้ย

และแล้ว ทั้งที่คิดว่าจะแสร้งทำเป็นเดินผ่าน ไม่ต้องสบตา ไม่ต้องหันมาสนใจกันแท้ๆ คาซึระกลับเป็นฝ่ายสะดุ้งซะแทนเมื่อเห็นเขา ซึ่ง...หาได้มาจากความตระหนกไม่... แต่มาจากสิ่งที่เรียกว่า ความห่วงใย ที่เขาไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสได้รับอีกครั้ง

โดยไร้คำพูด คาซึระคว้าแขนเสื้อเขาไว้แล้วลากเดินตามมาเงียบๆ ซึ่ง ด้วยแรงที่ต่างกันของทั้งคู่ ถ้าเขาคิดจะสลัดทิ้งก็ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ไม่รู้ทำไม เขากลับเลือกเดินตามไปโดยไม่มีเหตุผล มีอลิซาเบธตามหลังมาไม่ห่าง ดวงตาภายในปากเป็ด(?)ส่งสัญญาณไม่ไว้ใจออกมา ทว่า ต่างก็ไม่มีใครสนใจ

ร่างบางลากเขามาถึงบ้าน... ไม่สิ กระท่อมโทรมๆหลังหนึ่ง จัดการปูเสื่อไม้ไผ่ให้เขานอน ส่วนตัวเองก็ไปหยิบอะไรไม่รู้มาจากซอก ดูดีๆถึงเห็นว่ามันเป็นยาฆ่าเชื้อ พร้อมผ้าพันแผล คงเอามาพยาบาลเขาสินะ

มือเรียวหยิบสำลีชุบแอลกอฮอล์ ทาแผลส่วนที่เป็นแผลสดก่อน ความเย็นของของเหลวนั่นทำให้เขารู้สึกเจ็บแผล แต่เรื่องอะไรจะบอกแสดงความอ่อนแอของตัวเองไปล่ะ ทากาสึกิทำได้เพียงตีสีหน้านิ่งเฉย มองการกระทำพวกนั้นเงียบๆ แม้อีกฝ่ายจะลงมือหนักขึ้นๆราวกับจะกระตุ้นให้เขาบอกให้หยุด ก็ไม่มีเสียงอะไรทำลายความเงียบนี้ได้อยู่ดี

แผลบนศีรษะเป็นแผลสดจุดสุดท้ายที่คาซึระทำให้ ทั้งที่จริงๆแล้วควรทำเป็นที่แรกต่างหาก คงเป็นเพราะ...อีกฝ่ายหลีกเลี่ยงการแตะต้องหน้าของเขาซึ่งจะเลี่ยงไม่ได้หากคิดจะทำแผลให้แบบนั้น


ทากาสึกิลุกขึ้นนั่งช้าๆ เฝ้ามองมือเรียวเช็ดเลือดที่เปรอะเปื้อนใบหน้าให้ ดึงผ้าพันแผลออกมาให้ยาวพอประมาณแล้วแนบลงพันให้ช้าๆ ถ้ามองไม่ผิดจะเห็นมือคู่นั้นสั่นนิดๆด้วย รอยยิ้มเล็กๆปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา โชคดีที่อีกฝ่ายไม่ทันได้สังเกต ยังคงทำงานของตนต่อไปโดยพยายามเลี่ยงการสบตาให้มากที่สุด

เวลาเพียงไม่กี่นาทีที่ใช้ทำแผลเหมือนผ่านไปนับชั่วโมง ในที่สุด คาซึระก็ลดมือลง หยิบยาสำหรับแผลฟกช้ำออกมา สีหน้าลังเลเล็กน้อย ก่อนจะหันไปบอกอลิซาเบธให้ออกไปก่อน ฝ่ายนั้นทำหน้าไม่พอใจ แต่เมื่อเขาย้ำอีกครั้ง ก็จำยอมทำตามคำสั่งอย่างเสียไม่ได้ เสียงประตูกระแทกปิดบอกอารมณ์ไม่ดีอย่างชัดเจน ทว่าคนทั้งคู่ ต่างก็ไม่มีใครสนใจ

ทากาสึกิปลดสายโอบิช้าๆ ก่อนจะดึงกิโมโนออกพร้อมมีเสียงหายใจเฮือกของคาซึระตามหลัง ชายหนุ่มลงนอนคว่ำ ปรายตามองอีกฝ่ายที่สีหน้าดูกระอักกระอ่วนปนเขินด้วยความขัน ร่างบางเงอะๆงะๆทำท่าเหมือนเด็กใสซื่อไม่รู้จะทำยังไงดี ก่อนจะคิดอะไรขึ้นมาได้ ผ้าพันแผลที่โยนทิ้งไว้ถูกหยิบขึ้นมาอีกครั้งเพื่อพันตาทั้งสองข้างเหมือนคนตาบอดสนิท ถ้าเป็นเช่นนี้ก็ไม่ต้องมองอะไรให้อาย กระนั้น สัมผัสร้อนที่ส่งผ่านมือและแผ่นหลัง...ก็ยังคงทำให้เขารู้สึกเกร็งได้อยู่ดี

คาซึระป้ายยาลงกับมือ นวดหลังให้อย่างช้าๆ ทั้งที่น่าจะชินกับร่างเปลือยของผู้ชายด้วยกัน ผ่านไปสักพักกว่าจะตั้งสติอยู่ น้ำหนักที่ส่งลงมาจึงมีความเป็นธรรมชาติมากขึ้น มือเรียวไล่ต่ำลงมา จนถึงประมาณบั้นท้ายจึงหยุดชะงัก ก่อนยื่นขวดยาให้เจ้าของร่างจัดการตัวเอง

จริงๆแล้วตอนแรกเขาไม่กะจะรักษาแผลฟกช้ำพวกนี้ด้วยซ้ำ แค่แผลสดยังไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ นับประสาอะไรกับแผลที่มีผลแค่ทำให้เมื่อย แต่ในเมื่ออีกฝ่ายยื่นมาให้แบบนี้ เขาก็ไม่ปฏิเสธ แต่เมื่อรับมันมาแล้ว ก็กระดิกนิ้วเป็นการบอกให้ก้มหน้าลงมาใกล้ๆ

เส้นผมสีดำยาวร่วงลงมาระหน้าของทากาสึกิตามการเคลื่อนไหวของศีรษะ คาซึระก้มหน้าลงมามากเกินความจำเป็นซะด้วยซ้ำด้วยกลัวว่าเขาจะพูดอะไรที่เป็นความลับ หารู้ไม่ว่าการกระทำนี้ไม่ได้มีจุดประสงค์จะพูดแม้แต่น้อย สิ่งที่อยากทำ คือสิ่งที่จะกระทำต่อไปนี้ต่างหาก

มือใหญ่กระชากผมอีกฝ่ายจากด้านหน้าส่งให้คาซึระก้มหน้าชิดลงไปอีก ริมฝีปากเกือบส่งเสียงร้องตกใจแต่ก็ถูกปิดด้วยปากของอีกคน

สัมผัสรุนแรง ไม่อ่อนหวานเหมือนคู่รักทั่วไป ทว่าก็ให้ความรู้สึกใจเต้นไม่ต่างกัน ทากาสึกิจับใบหน้าของอีกฝ่ายไม่ให้เคลื่อนหนีขณะพลิกตัวเป็นฝ่ายมาอยู่ข้างบนแทน เลื่อนริมฝีปากเนิบช้าลงมาที่ซอกคอ กัดเม้มแสดงความเป็นเจ้าของจนผู้ถูกกระทำหลุดเสียงครางแผ่วออกมา ก่อนเงยขึ้นกระซิบอะไรบางอย่างให้ได้ยินกันแค่สองคน คนที่อยู่ข้างล่างหน้าแดงก่ำเมื่อได้ยินคำนั้น ทว่าก็ไม่ลังเลพยักหน้าตอบรับ มือเรียวยกขึ้นปิดปาก ไม่อยากให้เสียงหลุดออกไปให้ใครอื่นได้ยิน เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเขาสองคนไม่มีใครสมควรได้รู้

เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆที่อยากอยู่ด้วยกัน ไม่มีความขัดแย้ง ไม่มีความร้าวฉาน แค่คนสองคนที่มอบความรู้สึกให้กันก็เท่านั้นเอง...

 

ราวรุ่งเช้ามาถึงเร็วกว่าทุกวัน คนทั้งสองใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว แต่ฝ่ายหนึ่งดูจะยังไม่ตื่นดีจึงพิงอกของอีกฝ่ายไว้ มือต่างขนาดนั้นกุมกันแน่น ไร้คำพูดอำลาเหมือนไม่ยอมรับการลาจาก ทว่าความจริงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ มือทั้งสองค่อยๆคลายออกจากกัน ช้าๆ ดังถูกตราตรึงไว้ไม่หาย ก่อนผู้มาเยือนจะลุกขึ้น หันหลังให้เจ้าของสถานที่โดยไม่แม้แต่ปรายตากลับมามอง ทำเหมือนเมื่อคืนไม่เกิดอะไรขึ้นทั้งนั้น ให้ถูกคือ ทำเหมือนไม่เคยพบกันมาก่อน ทั้งที่ผูกพัน คิดถึงกันมานานแสนนาน

ประตูถูกปิดลงช้าๆ เงียบเชียบ คาซึระก้มลงมองผ้าพันแผลม้วนนั้น นวดตาที่ถูกปิดไว้กว่าครึ่งคืนให้คลายสู่ความปกติ แววเศร้าสร้อยค่อยๆเลือนหาย กลับเป็นความวางเฉยจนถึงขี้เก็กอย่างที่ทำเป็นประจำทุกที

เสื่อไม้ไผ่ยังเหลือความอบอุ่นของคนสองคนที่ส่งผ่านกันตลอดคืน ทว่า หัวใจของทั้งคู่...ตอนนี้กลับมาเย็นเยียบกันอีกครั้งแล้ว

 

โดยไม่รู้ว่าเมื่อไรจึงจะละลายหายไป

---Fin---


______________________________________________________________________________
อยากสับอะไร เต็มที่ค่ะ=w=
อย่างที่บอก ฟิคเพ้อ~ สุดๆ
ไร้คำพูดจริงๆแฮะ
(แอบลำบากในการเก็บเสียงทั้งหลายเข้าไปแล้วใช้การบรรยายแทน)
เมนท์เต็มที่ ไม่โกรธจริงๆ (จะไปกราบขอบคุณซะด้วยซ้ำ)

Edit: เรื่องยาว แต่งแล้วนะ^^ จิ้ม
ฝากอ่านด้วยค่า=w=b

ผลงานอื่นๆ ของ ~Minmina~

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

19 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 14:47
    ชอบคู่นี้มากค่ะ
    #19
    0
  2. วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 16:54
    Fin 
    #18
    0
  3. วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 06:18
    ชอบคู่นี้จริม ๆ ..แล้วก็ กะจะแต่งเหมือนกัน แนวดราม่าแบบนี้แล..
    ก็นะ... อิงจากในมังงะ คู่นี้มันก็มีแนวโน้มจะดราม่าตลอดกาล.. 

    อย่างไรซะ....ก็ขอบคุณมาก ๆ ที่แต่งให้อ่านครับ..
    สำนวนกำลังดีเลย ^-^
    #17
    0
  4. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:11
    ชอบคู่นี้มากค่ะ ขอบคุณที่แต่ง หายากจริงๆ T///T
    #16
    0
  5. วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 15:25
    ถึงจะฟินคู่นี้รองจากกินซึระก็เถอะ แต่ก็ชอบคู่นี้ T^T มีความรู้สึกว่าคู่นี้มักจะมาพร้อมกะดราม่าดี TT[]TT
    #15
    0
  6. วันที่ 8 มีนาคม 2556 / 11:08
    ชอบคู่นี้มากกกกกกกกก ดราม่าซะส่วนไหญ่ แต่ไม่ค่อยมีคนแต่งอ่ะ
    #14
    0
  7. วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 17:06
    ชอบจริงคู่นี่ ความสัมพันธ์แบบนี้ หึหึ
    #13
    0
  8. #12 amuay
    วันที่ 15 เมษายน 2555 / 20:49
    ความสัมพันธ์เเบบคู่นี้ชอบชะมัด อยากอ่านยาวๆจังเลยเน้อ
    #12
    0
  9. วันที่ 3 มีนาคม 2555 / 17:59
    ชอบคู่นี้นะ แต่หาอ่านยากมากอ่ะ ;A;

    สนุกดีค่ะ >< ~~ ชอบบบบบบบบบ
    #11
    0
  10. วันที่ 8 พฤศจิกายน 2554 / 00:10
    อยากอ่านเรื่องยาวสุดๆ
    ความสัมพันธ์ของสองคนนี้เอามาแต่งแบบนี้ มันใช่เลยอ้ะะ
    ถึงไม่มีคำพูดแต่ก็คิดได้เลยว่าเขาต้องการสื่ออะไรกัน

    อ๊ากกก ชอบมากค่ะ : ]
    #10
    0
  11. วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 20:53

    นิดนึงน้า...
    คนเข้ามา 386 (กำลังจะ 400)
    คอมเมนท์ยังไม่ถึง 10 เลยนะเหวย!

    อยากอ่านคอมเมนท์ๆๆๆๆ//ดิ้น
    ถึงเป็นเรื่องสั้นก็เหอะ เค้าก็ยังอ่านเมนท์ทุกเมนท์น้า~

    (อาการอยากอ่านคอมเมนท์=อาการลงแดงฟิคเลยนะ=w=)

    ^
    ^
    รู้สึกตัวเองไม่ค่อยเต็มเท่าไหร่= =;;

    #9
    0
  12. วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 20:19
    ถ้าแต่งเป็นเรื่องยาวจะดีมากๆเลยเจ้าค่ะเพราะคู่นี้หาอ่านยากมากๆๆๆๆๆๆเลยยากให้มันเป็นเรื่องยาวๆนะเจ้าค่ะ 
    #8
    0
  13. วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 12:32
    สนุกมากค่ะไรเตอร์
    คู่นี้หาอ่านยากจริงๆ
    #7
    0
  14. วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 23:05
    คู่นี้หาอ่านยากมากจริงๆ

    ถ้าหากไรเตอร์แต่งเรื่องยาวก็น่าสนุกดีค่ะ ^ ^

    สู้ๆ


    #6
    0
  15. วันที่ 18 กรกฎาคม 2554 / 22:03
    ซึ้ง สนุก เจ๋ง แต่งเรื่องดๆแบบนี้อีกเยอะน่ะค้า(เราก็เพ้อเหมือนกัน อิอิ)
    #5
    0
  16. วันที่ 11 กรกฎาคม 2554 / 21:29
    ฟิคยาวเหรอคะ...อยากแต่งเหมือนกันแหละ แต่...
    เวลาไม่ค่อยจะเอื้ออำนวยTT^TT
    อันนี้เอามาลองๆลงดูก่อน เผื่อมีคนสนใจ
    เอาไว้ให้แน่ว่ามีคนตามอ่านแล้วจะแต่ง=w=

    ป.ล. ฟิคเก่าดองไว้เป็นชาติ ยังไม่จบเลยเนี่ย=[]=
    #4
    0
  17. วันที่ 7 กรกฎาคม 2554 / 16:55
    ลองแต่งเป็นฟิคยาวดีไหมค่ะ (เราเห็นด้วยกะคห.1น่ะ)
    #3
    0
  18. วันที่ 7 กรกฎาคม 2554 / 16:52
    เราก็ชอบคู่นี้เหมือนกัน แต่หาอ่านยากมากกกกกกก TT
    #2
    0
  19. วันที่ 23 มิถุนายน 2554 / 21:52
    เราว่าแต่งใช้ได้แล้วล่ะค่ะ แต่เราชอบคู่ฮิจิคาตะกับคุณกินมากกว่าอ่าค่ะ แต่ไม่ต้องน้อยใจค่ะ เพราะมันสนุกๆๆๆๆมากค่ะ ถ้าแต่งเป็นเรื่องยาวได้จะดีมากเลยค่ะ ติดต่อเราได้นะคะ ที่ poonyawee2@gmail.com นะคะ
    #1
    0