จำนนรักมาเฟีย

ตอนที่ 12 : บทที่ 3 อ้อยเข้าปากช้าง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 468 ครั้ง
    9 ต.ค. 61




ขอโทษจ้า... ตอนนี้อัพซ้ำ: พอดีตอนแรกเหมยอัพจากมือถือ คนที่อ่านในช่วงสองชั่วโมงแรกที่อัพมันจะไม่มีตอนนี้ เพราะตอนนั้นเหมยออกไปข้างนอกแล้วลืมว่านัดกันไว้ เลยอัพจากมือถือไฟล์มันแปลกๆ เลยกลับมาอัพใหม่ แล้วอัพเยอะกว่าเดิม เลยเป็นชะนี้แล ฮ่าๆ ขอโทษด้วยนะคะช่วงนี้เหมยนอนไม่หลับเลยก็จะมึนๆ เบลอๆ หน่อยๆ


บ้าชะมัดเขาไม่เคยลืมตัวแบบนี้มาก่อนเลย

ออสตินสบถในใจพลางดันกายออกจากความนุ่มชุ่มชื้น แล้วทิ้งตัวลงบนที่นอน เขาหอบหายใจหนักหน่วงกับการร่วมรักที่เขาต้องยอมรับว่ามันดีอย่างที่ไม่ได้คาดคิด

ไม่สิ มันดีมากเสียจนเขาลืมว่าตัวเองไม่ได้ป้องกัน

ผู้หญิงที่เขานอนด้วย ถ้าไม่ผ่านการตรวจร่างกายอย่างละเอียด เขาก็จะป้องกันตัวเองเสมอ ซึ่งเป็นการป้องกันทั้งการติดโรค และผลพวงที่จะเกิดขึ้นจากสัมพันธ์ชายหญิง เพราะเด็กไม่ควรเกิดมาเพราะความสนุกชั่วครั้งชั่วคราว เขาควรได้เกิดมาท่ามกลางความรักลึกซึ้งระหว่างพ่อกับแม่

เพราะนี่เป็นครั้งแรกของเธอ เรื่องความสะอาด คงไว้ใจได้ไปเปลาะหนึ่ง แต่เรื่องผลพวงที่อาจจะเกิดขึ้น ยังไงก็ปล่อยปละละเลยไม่ได้

“พรุ่งนี้จะให้คนเอายาคุมมาให้” ออสตินพูดขึ้น เมื่อลมหายใจกลับเข้าสู่อัตราปกติ เมื่อไม่มีเสียงตอบ เขาก็หันไปมองคนข้างกาย

เสี้ยวหน้างดงามราวกับเทพธิดาสะท้อนกับแสงไฟสีส้มสลัวจากโคมบนโต๊ะเล็กๆ ข้างหัวเตียง เธอหลับตาพริ้ม ผมยาวสีดำสีสนิทสยายอยู่บนที่นอน

ออสตินมองใบหน้าหวานซึ้งอย่างวิเคราะห์...

เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอฟังที่เขาพูดออกไหม แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะสำหรับเขา เธอก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาใช้ระบายความใคร่ ไม่ใช่ผู้หญิงที่ใช้ระบายความรู้สึก เพราะฉะนั้นไม่จำเป็นต้องพูดคุย แค่เรื่องอย่างว่าถูกใจก็เพียงพอแล้ว และเธอก็ถูกใจเขามากเสียด้วย เรือนร่างงดงามน่าปรารถนาไปทั้งเนื้อทั้งตัวของเธอตอบสนองและเต็มเติมความต้องการทางกายของเขาได้หมดสิ้น

แม่งเขาอยากอีกแล้ว

เพียงแค่คิดถึงความรู้สึกดีมากตอนที่ฝังแน่นอยู่ในความอ่อนนุ่มของเนื้อแท้ที่เต้นตุบบีบกระชับ อวัยวะกึ่งกลางกายที่เพิ่งสงบลงก็ขึงขังขึ้นมาอีกครั้ง ลมหายใจของออสตินหนักหน่วง ความทรมานเสียดแทงไปทั่วทุกรูขุมขน

เขาอยากพลิกกายกำยำขึ้นทาบทับเรือนร่างกลมกลึงของคนข้างกาย ทำทุกอย่างตามใจนึกเพื่อปลดปล่อยความต้องการที่ปะทุขึ้นมา โดยไม่รีรออะไร ทว่าลมหายใจแผ่วลึกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ และท่าทางนอนหลับสนิทราวกับเด็กเล็กๆ ก็ทำให้เขาปลุกเธอไม่ลง

แต่ดูเหมือนคนที่เขาเห็นใจจะไม่เห็นใจเขาเลย...

“อืม”

คนที่หลับไปครางในลำคอ ก่อนจะพลิกตัวขยับบดเบียดเข้าหาเขาอย่างต้องการไออุ่น ร่างนุ่มนิ่มแนบแน่นกับกายเขาทำให้เลือดร้อนฉ่าทุกหยาดหยด ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับความอัดแน่นที่พุ่งทะยานขึ้น แต่มันกลับไม่ช่วยอะไรเลย กลิ่นหอมละมุนจากกายสาวปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนให้พุ่งทะยานขึ้นอีกหลายเท่าตัว ความทรมานแล่นพล่านไปทั่วร่างจนแทบทนไม่ไหว

เธอก็แค่สิ่งของที่ซื้อมา ทำไมเขาต้องไปสนใจด้วยว่าเธอจะหลับหรือเปล่า... ออสตินสั่งตัวเองให้คิดแบบนั้น

“พ่อคะ แม่คะ ช่วยนิลด้วย”

เขาเกือบพลิกกายขึ้นทาบทับร่างบาง ปลุกเธอให้ตื่นขึ้นมารองรับอารมณ์เถื่อนดิบที่แล่นเร้าอยู่ในเส้นเลือดตามที่สมองสั่งแล้ว ทว่าเสียงครางแสนเศร้าแผ่วเบาด้วยภาษาที่เขาฟังไม่ออกทำให้ต้องชะงัก

น้ำตาหยดหนึ่งร่วงผล็อยลงมาจากหางตา มือแกร่งประคองใบหน้าหวาน ใช้นิ้วโป้งปาดไปตามแก้มนวลออกอย่างไม่รู้ตัว

บ้าฉิบ! นี่แกกำลังทำอะไรของแกวะ

ออสตินรีบดึงมือออกจากใบดวงหน้าแฉล้ม การกระทำแปลกประหลาดของตน และความรู้สึกแสนสับสน ทำให้เขาขยับตัวออกห่างจากร่างอรชร คว้ากางเกงมาสวม ก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 468 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

831 ความคิดเห็น

  1. #92 aemly (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 22:41

    โโอ้ย สงสารน้อง

    #92
    0