กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 38 : บทที่ 8 ‘หน้าที่’ และ ‘สิทธิ’ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    29 พ.ย. 63




         ปั!

        เสียงดังสนั่นปลุกคนที่อยู่ในนิทราแสนสบายให้สะดุ้งสุดตัว วรรณรสาลืมตาขึ้นทันทีแต่ก็ต้องหรี่ตาลงเมื่อพบกับแสงสว่างยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาในห้องจนแสบตา มันบ่งบอกว่าเธอหลับสนิทไม่รู้สึกตัวจนถึงเช้า เธอลุกขึ้นนั่งแล้วมองไปตามที่มาของเสียงก่อนจะเห็นร่างสูงเดินออกมาจากประตูห้องน้ำที่เหวียงไปมาเพราะแรงกระแทก

แค่เห็นสีหน้าบึ้งตึงของเขา ไม่ต้องเดาเธอก็รู้ว่าต้นเหตุของเสียงดังแต่เช้าแบบนี้มาจากไหน วรรณรสาพยายามไม่ใส่ใจไม่รู้สึกต่อเรือนร่างที่มีหยาดน้ำเกาะพราวและมีเพียงผ้าเช็ดตัวเกาะอยู่อย่างหมิ่นเหม่นั่นแล้วทิ้งเท้าลงข้างเตียง ริชาร์ดเดินตรงไปยังห้องแต่งตัวในขณะที่เธอลงเดินไปหยิบข้าวของเพื่อตรงเข้าไปในห้องน้ำที่เขาเพิ่งออกมา

วรรณรสาก้มลงเก็บเสื้อผ้าทำงานที่ถูกถอดทิ้งไว้เป็นทางไปจนถึงห้องน้ำมาไว้ในมือ เพราะมันเกะกะสายตาเกินไปหากจะปล่อยให้มันอยู่ตรงหน้า เธอย่นจมูกเมื่อกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งลอยเข้าจมูก

“นี่กินหรืออาบเนี่ย” วรรณรสาบ่นเบาๆ ระหว่างที่ก้าวไปข้างหน้าแล้วก้มลงคว้าอีกชิ้นที่อยู่ห่างกันไม่ถึงเมตร แต่มือที่เกือบคว้าเสื้อเชิ้ตสีขาวมาไว้ในมือก็ต้องชะงักเมื่อเห็นรอยลิปสติกสีชมพูสดตรงปกเสื้อของเขา วรรณรสาพยายามข่มกลั้นความรู้สึกบางอย่างที่ตีขึ้นมา เป็นความรู้สึกที่ทำให้ขอบตาเธอร้อนผ่าวและหัวใจบีบรัดจนรู้สึกเจ็บแต่เสียงกุกกักในห้องแต่งตัวทำให้วรรณรสาต้องรีบคว้ามันมามาไว้ในมือก่อนจะโยนทุกชิ้นลงไปในตะกร้า แล้วสาวเท้ายาวๆ เร็วๆ ตรงไปยังห้องน้ำ

วรรณรสาล็อกห้องน้ำแล้วเดินไปเท้ามือกับเคาน์เตอร์อ่างล้างมือ เพ่งมองใบหน้าของตัวเองผ่านกระจกเงาบานใหญ่ ดวงตาที่มองกลับมาแดงก่ำและคลอด้วยหยาดน้ำตา

“บ้าไปแล้ววรรณรสา เธอจะร้องไห้ทำไม เธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาสักหน่อย” วรรณรสากระซิบบอกตัวเอง  

ใช่! มันก็แค่ความนึกคิดในแบบวัฒนธรรมผัวเดียวเมียเดียวแบบที่เธอคุ้นเคยมาตลอดชีวิตเท่านั้น แต่ไม่น่าเชื่อว่าทะเบียนสมรสที่เป็นเพียงกระดาษใบหนึ่งกับความผูกพันทางกายเพียงไม่กี่ครั้งจะทำให้เธอยึดติดถึงขนาดคิดว่าเขาเป็นคนของตัวเองได้ถึงขนาดนี้ หรือบางทีอาจเป็นเพราะความชื่นชมที่เธอเคยมีต่อเขา หลายครั้งที่เธอเห็นเขาไปที่สวนส้มของคุณนฤมล ผู้ชายตัวโตหน้าดุที่ดูท่าทางจะรักย่ารักแม่ และเอ็นดูรักใคร่น้องสาวตัวเอง ความอ่อนโยนที่แอบเห็นและเรื่องบอกเล่าของเคธีระหว่างที่ไปพักอยู่ที่สวนส้มทำให้เธออดชื่นชมในตัวเขาไม่ได้ แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าสิ่งเหล่านั้นเขามีไว้ให้ผู้หญิงเพียงสามคนเท่านั้น คุณอบิเกลผู้เป็นย่า คุณนฤมลมารดาผู้ให้กำเนิด เคธีน้องสาวที่น่าเอ็นดู ไม่มีวรรณรสาภรรยาที่เขาไม่เคยต้องการอยู่ในรายชื่อเหล่านั้น

“จำไว้วรรณรสาเธอมาที่นี่เพื่อตอบแทนบุญคุณของคุณท่านเท่านั้น เป็นแบบนี้ล่ะดีแล้วอย่าคาดหวังอะไรที่มากไปกว่านั้น” วรรณรสาบอกตัวเองอีกครั้งก่อนจะเปิดน้ำวักมันขึ้นล้างหน้า คาดหวังอย่างโง่งมว่ามันจะชะล้างความนึกคิดที่ไม่ควรเกิดขึ้นออกไปจากสมอง และที่สำคัญล้างมันออกไปจากใจของเธอ...

        

รรณรสากำลังวุ่นวายกับการทำอาหารเช้าแบบง่ายๆ อยู่ในครัว ทั้งๆ ที่อาหารเช้าของวันนี้ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วด้วยฝีมือของมาเรียและโรซาลี เธอบอกทั้งสองไว้ก่อนแล้วว่าเธอจะเป็นคนทำอาหารเช้าเองแต่เพราะวันนี้เธอตื่นสาย ทั้งสองจึงลงมือทำเพราะกลัวว่าผู้เป็นนายจะไม่มีอะไรกิน

วรรณรสาตักข้าวต้มใส่ชามแล้วเดินไปที่ห้องรับประทานอาหาร เธอชะงักฝีเท้าเล็กน้อยเมื่อเห็นริชาร์ดในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสแล็กสีเข้มนั่งนิ่งจิบกาแฟดำข่มปี๋และมีจานอาหารเช้าแบบอเมริกันวางอยู่ตรงหน้า วรรณรสาเลือกวางข้าวต้มไว้ฝั่งตรงข้ามของริชาร์ดแล้วทรุดกายลงนั่ง

ไม่ว่าเธอกับเขาจะมีเรื่องอะไรกัน แต่หน้าที่ก็คือหน้าที่ ทุกความคิดทุกความรู้สึกเธอจะเก็บมันไว้ในใจเท่านั้น คนอื่นไม่จำเป็นต้องรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างระหว่างเธอกับเขา

ริชาร์ดเหลือบตาขึ้นมองข้าวต้มหน้าตาน่ารับประทานตรงหน้าวรรณรสาพลางนึกอยากกินขึ้นมาทั้งๆ ที่ตรงหน้าเขามีอาหารเช้าแบบอเมริกันตั้งอยู่ เขารู้ว่าวรรณรสากำลังทำราวกับเขาไม่มีตัวตนอยู่ในห้องนี้ด้วย แต่คนอย่างเขาก็ใช่ว่าจะให้ใครมาเมินง่ายๆ อีกอย่างเขาต่างหากที่ควรทำท่าทางแบบนั้น ไม่ใช่เธอที่มาทำท่าราวกับเขาเป็นอากาศธาตุ

ไม่ใช่แค่ริชาร์ดเท่านั้นที่ไม่ยอมแตะต้องอาหาร แม้แต่วรรรณรสาเองเธอก็ไม่มีความอยากอาหารแม้แต่นิดเดียว บรรยากาศบนโต๊ะอาหารอึมครึมราวกับถูกปกคลุมด้วยเมฆทะมึนหนาทึบของพายุฝนฤดูร้อน

“เคทขอโทษค่ะ วันนี้เคทตื่นสายไปหน่อย”

เสียงใสๆ ของเคทีที่ดังมาแต่ไกลทำให้ความอึดอัดคลายลงเล็กน้อย วรรณรสาหันไปมองเด็กสาว แล้วปั้นยิ้มบางๆ ส่งไปให้คนที่ส่งยิ้มร่ามาก่อน


---------------------
มาตามสัญญาแล้วจ้าาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #883 nanandN (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 22:19

    รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #883
    0
  2. #534 napatsorn (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 10:18
    กรี๊ดดดมาล้าวว รอมาตั้งแต่เมื่อวานค่า. รอต่อไปก็ได้ค่าา555
    #534
    0