กลรักเกมมัจจุราช

ตอนที่ 37 : บทที่ 7 เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,313
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    29 พ.ย. 63



         ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงผ้าสักหลาดสีดำเดินเข้ามาในห้องนอน เขาเดินฝ่าความมืดสนิทในเวลาค่อนคืนด้วยความเคยชินไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียง

“ยายบ้านี่” ริชาร์ดสบถอย่างหงุดหงิด เมื่อเห็นร่างบอบบางนอนหลับตาพริ้มหายใจสม่ำเสมอ และไม่มีทีท่าจะรับรู้ว่ามีคนอื่นเข้ามาในห้อง

         ริชาร์ดงุ่นง่านเข้าไปในห้องน้ำเพื่อจัดการกับสภาพยับยุ่งและกลิ่นแอลกอฮอล์ออกจากร่างกาย การที่กลับมาเห็นคนที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาหลับสนิทไม่สนใจว่าสามีจะไปไหน ทำไมยังไม่กลับทั้งๆ ที่ดึกดื่นป่านนี้ ทำให้อารมณ์ที่ขุ่นมัวอยู่แล้วมืดมนขึ้นอีกหลายเท่า

ไม่นานเขาก็กลับออกมาอีกครั้ง ชายหนุ่มก้าวอาดๆ มาล้มตัวลงนอนบนเตียง เขาจ้องเพดานผ่านความสลัวอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพลิกตะแคงมองคนที่หายใจสม่ำเสมอข้างกาย 

         เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ที่ทิ้งสาวสวยในไนต์คลับนั่นกลับมานอนมองใบหน้าหวานของภรรยาที่เขาไม่เคยต้องการ

คงเป็นเพราะทะเบียนสมรสนั่น เลยทำให้เขาทำแบบที่เขาเคยทำไม่ได้ เพราะเลือดครึ่งหนึ่งเขาเป็นคนไทย และเขาก็รู้วัฒนธรรมไทยที่ยึดมั่นถือมั่นเรื่องความซื่อสัตย์ต่อภรรยา แม้จะเป็นภรรยาที่เขาไม่เต็มใจรับก็ตาม

ให้ตาย!’ จบเหตุผลที่เขาพยายามหาให้ตัวเอง ริชาร์ดก็สบถลั่นในใจ

เขาอยากให้ตัวเองเชื่อจริงๆ ว่านั่นเป็นเหตุผลที่เขามาอยู่ตรงนี้ตอนนี้แทนที่จะเป็นโรงแรมสักแห่งกับสาวสวยสุดเซ็กซี่ที่พร้อมจะปรนเปรอรสรักให้เขาอย่างสุดเหวี่ยง ไม่ใช่เพราะสัมผัสลึกซึ้งเติมเต็มระหว่างเขากับเธอที่ทำให้เขาไร้อารมณ์กับผู้หญิงคนอื่นแม้ว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังเปลื้องผ้าอยู่ตรงหน้าเขาก็ตาม

ร่างสูงพลิกกายนอนหันหลังให้กับร่างบอบบางที่ทำให้เขาสับสนอย่างที่ไม่เคยเป็น แล้วหลับตาลงบังคับตัวเองให้เข้าสู่ห้วงนิทรา แต่ชั่ววินาทีเดียวเท่านั้นที่เขาต้องพ่นลมหายใจออกมาหนักหน่วง ชายหนุ่มพลิกตะแคงกลับมาฝั่งเดิมแล้วซุกกายเข้าไปในผ้าห่ม และทันทีที่เขาสอดกายเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกับเธอ หญิงสาวก็พลิกกายตะแคงแล้วเหวี่ยงแขนมาโอบร่างเขาไว้

“วรรณรสา” ริชาร์ดลองเรียกชื่ออีกฝ่าย

“อืม” เสียงตอบรับชื่อตัวเองดังขึ้นเบาๆ คล้ายกับเจ้าตัวกำลังครึ่งหลับครึ่งตื่น

“เอามือออกไปจากตัวผม” ริชาร์ดเอ่ยขึ้นเมื่อคิดว่าอีกฝ่ายรู้สึกตัวตื่นแล้ว แต่แทนที่หญิงสาวที่เขาคิดว่าเธอตื่นแล้วจะเอาแขนออกไปอย่างที่เขาบอกเธอ หญิงสาวกลับขยับกายซุกหน้าเข้ากับอกของเขาอย่างงัวเงีย

“ยายบ้าเอ้ย!” ริชาร์ดสบถต่อว่าหญิงสาว ก่อนจะดันร่างเล็กให้ถอยห่างอย่างไม่ออมแรงไม่สนว่าหญิงสาวจะตื่นขึ้นมากลางดึกหรือไม่

“อื้ออออ”

คนโดนผลักออกครางงัวเงียอย่างรำคาญ เธอพลิกกายนอนหงายก่อนจะพลิกกายกลับมาฝั่งเดิมอีกครั้ง ซุกหน้าลงกับหมอนนุ่มแล้วหลับต่อ

ริชาร์ดมองคนที่นอนตะแคงหลับตาพริ้ม ผ้าห่มผืนหนาร่นลงมาอยู่ใต้เนินอก ทำให้เขาเห็นว่าวรรณรสาเข้านอนทั้งๆ ที่ใส่ชุดคลุมที่ดูอึดอัด สาบเสื้อคลุมแยกออกจากกันจนเห็นชุดนอนสายเดี่ยวคอลึก เนินอกนวลเนียนเบียดเสียดดันพ้นคอเสื้อออกมายั่วเย้าสายตา

“บ้าฉิบ!” ริชาร์ดสบถออกมาอีกหน เลือดในกายเดือดจัดและแล่นพล่านไปตามกระแสเลือด ชายหนุ่มผลุนผลันลุกขึ้นจากเตียง ไปยืนเท้าเอว ด้วยท่าทางหงุดหงิดและลังเลใจ

ไม่ใช่เรื่องยากที่เขาจะปลุกเธอให้ตื่นเพื่อมารองรับอารมณ์ที่เธอเป็นคนก่อขึ้น อารมณ์ที่เขาไม่สามารถไประบายออกกับผู้หญิงคนไหนได้ และก็ไม่ใช่เรื่องยากเช่นกันที่เขาจะทำให้เธอรัญจวนและร้องเรียกหา แต่ในเมื่อเธอไม่อยากให้เขาแตะต้องร่างกายของเธอ ยอมแม้กระทั่งเสียเงินให้เขาไปนอนกับคนอื่น แล้วทำไมคนอย่างเขาต้องไปง้องอนผู้หญิงที่ไม่ต้องการเขาด้วย ในเมื่อผู้หญิงนับร้อยนับพันยินยอมและยินดีที่จะขึ้นเตียงกับเขาแค่เพียงเขากระดิกปลายนิ้วเบาๆ

ริชาร์ดยกมือขึ้นลูบหน้า หันไปมองโซฟาที่ตั้งอยู่มุมหนึ่งของห้องพลางพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะเดินไปทิ้งกายลงบนโซฟา เพราะมันคงจะเป็นที่ที่เดียวที่เขาจะพอใช้พักผ่อนในคืนที่ดูเหมือนจะยาวนานจนเกินไปนี้ได้

 ........................

ไปต่อกันเลยจ้าาาาา ตอนเย็นมาให้อีกตอน ตอนนี้กลับพิษณุโลกแล้ว เดี๋ยวจัดให้รัวๆ เลย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #882 flukebaa (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 11:23
    รอจร้า^^
    #882
    0
  2. #499 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 22:21
    โหยยยยยอิเฮียโคตรใจร้ายเลยทำแบบนี้ทำไมอ่ะดูก็รู้ว่ารสาไม่ได้เป็นคนแบบนั้นเปิดตามั่งเซ้จะบังคับนางไปถึงใหนจับตัดตอนซะดีมั้ยเนี่ย#ทีมรสาแน่นอนค่ะ

    ปอลิง.รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ555555
    #499
    0