คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF Haikyuu] Revenge (Goshiki x Shirabu)

โดย Einsley

โกชิคิมองใบหน้าหลับพริ้มอย่างไร้การระแวดระวังของรุ่นพี่อย่างชั่งใจ บางทีนี่อาจจะเป็นโอกาสดีในการเอาคืน

ยอดวิวรวม

532

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


532

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


22
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  22 ม.ค. 62 / 00:14 น.
นิยาย [SF Haikyuu] Revenge (Goshiki x Shirabu)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Title: Revenge
Fandom: Haikyuu !
Pairing: Goshiki Tsutomu x Shirabu Kenjirou ( จริงๆโพสิชั่นไม่ค่อยชัดค่ะ สลับได้นะ--)

ส่ง #ไฮคิววีคลี่ปริศนา สัปดาห์ที่2 ตีความออกมาเป็นคำว่า 'รอ' แบบโต้งๆไปเลย555
เขียนตั้งนานแล้ว แต่เพิ่งมีไฟเขียนต่อจนจบค่ะ ยังไงก็ฝากฟิคไว้ด้วยนะคะ ^^

เนื้อเรื่อง อัปเดต 22 ม.ค. 62 / 00:14


ภาพเบื้องหน้าโกชิคิ สึโทมุตอนนี้จัดเป็นภาพหายากสุดๆภาพหนึ่ง



อันที่จริงภาพคนฟุบหลับลงกับโต๊ะก็คงไม่ได้หายากขนาดนั้น



ถ้าอีกฝ่ายไม่ใช่ชิราบุ เคนจิโร่น่ะนะ


อดีตรุ่นพี่ชมรมวอลเลย์บอลที่แก่กว่าเขาหนึ่งปี ตอนนี้เป็นนักศึกษาแล้ว จึงย้ายมาอยู่ที่หอพักใกล้ๆมหาวิทยาลัย ชิราบุเป็นคนรักสันโดษ แถมยังหัวร้อนง่าย
การอยู่คนเดียวจึงเป็นทางเลือกที่สบายใจที่สุดสำหรับอีกฝ่าย



ส่วนเขา นักเรียนม.ปลายปี3 โรงเรียนชิราโทริซาวะ เอสของชมรมวอลเลย์ กัปตันทีมคนปัจจุบัน



เป็นแฟนหนุ่ม(ล่ะมั้ง)ของอีกฝ่าย



โกชิคิถอดรอดเท้าไว้หน้าประตูห้องที่เพิ่งก้าวเข้ามาเมื่อครู่ ค่อยๆเดินอย่างเงียบเชียบที่สุดไปยังโซฟาที่มุมห้อง จัดแจงวางกระเป๋าลงอย่างเรียบร้อยก่อนจะนั่งตัวตรง ครุ่นคิดว่าควรจะเอายังไงกับชีวิตต่อไปดี



ปกติแล้ว วันศุกร์เย็นๆเช่นนี้ ก่อนจะกลับบ้านเขามักจะแวะมาหาอีกฝ่ายที่หอหลังจากเลิกซ้อมอยู่บ่อยๆ


'เพื่อปรึกษาเกี่ยวกับชมรมน่ะครับ ในฐานะกัปตันกับอดีตกัปตัน! '



เขาบอกอีกฝ่ายไปแบบนั้น แต่ที่จริงก็พอจะรู้ว่าอดีตกัปตันที่ว่ามองปราดเดียวก็คงดูออก



พอไม่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกัน ไม่ได้ใช้เวลาตอนเย็นในการฝึกซ้อมด้วยกัน เวลาที่ได้พบเจอกันก็ลดลงจนน่าใจหาย


เขาก็แค่อยากเจอหน้าชิราบุซังเท่านั้นเอง



โกชิคิไม่ค่อยกล้าพูดสิ่งที่ดูเป็นเด็กๆนี้ออกไปเท่าไหร่ คิดว่าบางทีอาจจะไม่ใช่เหตุผลดีพอที่จะทำให้ชิราบุยินยอมให้มาหา แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวกลับไม่ได้ว่าอะไร อันนี้จริงบางครั้งบางคราวก็ชวนให้ค้างด้วยซ้ำ เห็นแบบนี้เขาจึงขยันมาหาอีกฝ่ายบ่อยขึ้น พอเริ่มโดนบ่นปนโวยวายว่ารบกวนการอ่านหนังสือ จึงลดความถี่ลงไปบ้าง



แต่คราวนี้เขาบอกล่วงหน้าแล้วว่าจะมา ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหลับไปตั้งแต่ยังไม่มืดแบบนี้
เด็กหนุ่มมองกองหนังสือและชีทเรียนที่เรียงซ้อนๆกันอยู่ใต้แขนของชิราบุแล้วก็ถึงบางอ้อ



ดูเหมือนช่วงนี้จะใกล้สอบแล้วสินะ



รุ่นพี่ของเขาเป็นเด็กเรียนดีมาตั้งแต่สมัยมัธยม และโกชิคิก็รู้ดีด้วยว่าเป็นผลมาจากความขยันและความพยายามของเจ้าตัวเองนั่นล่ะ ชิราบุอ่านหนังสืออยู่เสมอ เป็นคนเดียวในบรรดาตัวจริงที่ไม่ได้เข้ามาด้วยโควต้านักกีฬา แต่เข้าด้วยการสอบ โกชิคิผู้ไม่ได้สันทัดเรื่องพวกนี้เท่าอีกฝ่ายรู้สึกนับถือเต็มหัวใจ



ปกติพวกเขาก็จะกินขนมที่โกชิคิซื้อมาฝากด้วยกัน พูดคุยกัน ซึ่งส่วนใหญ่คนพูดก็คือโกชิคิ และมีชิราบุคอยเหน็บเป็นระยะ บางครั้งก็ขอคำปรึกษาเรื่องชมรมบ้าง เรื่องเรียนบ้าง
หลังจากนั้นเขาก็จะขอตัวกลับ หรือถ้าอีกฝ่ายไม่ว่าอะไรก็อาจจะขอค้างด้วยบ้างนานๆครั้ง



บางวันที่เขามาตอนที่ชิราบุกำลังยุ่งกับการทำรายงานหรืออ่านหนังสือ เขาก็จะนั่งรอเงียบๆบนโซฟาตัวนี้ และมักจะเผลอหลับไปอยู่บ่อยๆ จนอีกฝ่ายมาสะกิดเรียก ไม่ก็ดีดหน้าผากเรียกให้ไปกินข้าวนั่นล่ะ



จะว่าไปก็ไม่เคยมาตอนอีกฝ่ายนอนหลับอยู่สักครั้งเดียว ถึงจะเคยนอนค้างด้วย แต่เขาก็เป็นฝ่ายที่น็อกหลับไปก่อนทุกครั้ง



สึโทมุลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆ นึกถึงนิ้วเรียวๆที่เคยเห็นเซ็ตลูกจนชินตา และแรงดีดของมันที่เขาสัมผัสมาแล้วทั้งในคอร์ท และบนหน้าผากของตัวเอง



ระหว่างที่คิดไปว่าชิราบุรุนแรงกับหน้าผากเขาไม่ต่างจากสมัยก่อนสักนิด ภาพเหตุการณ์อีกอย่างที่เกิดขึ้นนานๆครั้งก็ผุดขึ้นในหัว



อันที่จริงสัมผัสจากนิ้วเรียวๆที่ว่านั่นก็ไม่ได้รุนแรงเสมอไป



บางครั้งเวลาเขานอนอยู่ก็จะรู้สึกถึงปลายนิ้วที่เกลี่ยเอาผมม้าตัดตรงของเขาไปข้างๆ ตามมาด้วยสัมผัสนุ่มนวลแผ่วเบากลางหน้าผาก



เด็กหนุ่มถูใบหน้าตัวเองที่เริ่มจะร้อนๆขึ้นมา 



อันที่จริงพวกเขาก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรแบบที่คนเป็นแฟนกันน่าจะทำสักเท่าไหร่ เวลาอยู่ด้วยกัน แค่จับมือบ่อยๆเขายังไม่ค่อยกล้าด้วยซ้ำ 
จะว่าปอดก็ได้ แต่เขาไม่อยากทำให้ชิราบุอึดอัดรำคาญใจ แค่ที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ไม่ได้เลวร้าย เป็นความสัมพันธ์เรียบง่ายแต่ก็ทำให้รู้สึกอุ่นๆในอกได้ตลอด ความสัมพันธ์แบบที่สองปีก่อนเขาไม่เคยแม้แต่จะคิดถึงความเป็นไปได้ด้วยซ้ำไป



เขายังไม่กล้าพูดถึงมันต่อหน้าอีกฝ่าย จึงได้แต่ทำเป็นไม่รู้ตัว 



เด็กหนุ่มก้มมองมือถือที่สั่นเพราะข้อความเข้า ดูเหมือนพรุ่งนี้ที่บ้านของเขาจะพาไปทำธุระด้วย คืนนี้ก็เลยอยากให้กลับไปนอนบ้านและช่วยเตรียมข้าวของ



เอาเถอะ เขาเองก็ไม่อยากกวนชิราบุซังที่ต้องอ่านหนังสือกองพะเนินเท่าไหร่นัก จึงตัดสินใจจะออกมาเลยเงียบๆ



โกชิคิลุกขึ้นคว้ากระเป๋าขึ้นมาสะพาย เดินช้าๆตรงไปยังประตูที่เข้ามาทีแรก ก่อนจะชะงักเท้าเล็กน้อย หันกลับไปมองใบหน้าหลับพริ้มอย่างไร้การระแวดระวังอย่างชั่งใจ


บางทีนี่อาจจะเป็นโอกาสดีในการเอาคืน



เด็กหนุ่มที่ใจกล้าอาจหาญไปแทบทุกเรื่องเดินอย่างเงียบเชียบกลับไปยืนข้างๆรุ่นพี่ที่ควบตำแหน่งแฟนอย่างเก้ๆกังๆ แบบเดียวกับที่ทำให้โค้ชตะโกนใส่กลางคอร์ทว่า 'ไปทำกับสาวๆโน่น!' นั่นล่ะ



เขาเอียงคอครุ่นคิด 



เอาน่า! ชิราบุซังเองยังจูบเขาได้เลยนี่นา! กล้าๆเข้าไว้สึโทมุ!


โกชิคิยืนมองรุ่นพี่ที่นอนนิ่ง รู้สึกในหัวโล่งไปหมด ไม่รู้กระทั่งจะจูบลงไปตรงไหน



หน้าผากงั้นเหรอ? แต่ท่านอนแบบนี้ทำเอาผมของเจ้าตัวปรกลงมาจนเกือบถึงดวงตา จะเกลี่ยไปข้างๆก็กลัวอีกฝ่ายจะรู้สึกตัวขึ้นมาเสียก่อน หรือจะเป็น...ที่แก้มดี?


ระหว่างที่กำลังว้าวุ่นและยื่นใบหน้าเข้าไปจนจมูกเกือบจะโดนแก้มอีกฝ่ายอยู่แล้ว



ดวงตาสีน้ำตาลก็ลืมขึ้นสบกับเขาพอดี



หัวใจสึโทมุแทบหยุดเต้น เผลอก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็วด้วยหน้าตาแตกตื่น ก่อนจะพบว่าชิราบุหลับตาลงไปใหม่อีกรอบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น



" ชิราบุซัง...ยังไม่หลับหรอกเหรอครับ? " โกชิคิครวญเสียงอ่อย 



ไม่มีปฏิกิริยาตอบรับใดๆจากร่างที่ฟุบอยู่ตรงหน้า ราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้าเป็นเพียงจินตนาการจากความหวาดหวั่นของโกชิคิเท่านั้น



ใช่ซะที่ไหนเล่า


" เอ่อ...ชิราบุซัง เมื่อกี้คุณลืมตาขึ้นมาแล้วนี่ครับ? " โกชิคิตัดสินใจถามออกไปเสียงแผ่ว


" ฉันจะทำเป็นหลับต่อให้ไง จะทำอะไรก็รีบๆทำ"  เสียงเรียบๆดังตอบกลับมาในที่สุด อีกฝ่ายยังคงนอนนิ่งไม่ขยับและไม่ลืมตาขึ้นมา



"ไม่เหมือนกันนี่ครับ! ชิราบุซังรู้ตัวอยู่นี่นา "



ชิราบุลืมตาขึ้นช้าๆ สบตามองรุ่นน้องอย่างเอื่อยเนือย ก่อนเลิกคิ้วถาม



"นายก็รู้ตัวทุกทีไม่ใช่รึไง"



"เอ๋..." โกชิคิทำหน้ามึนงง ก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้าง



" เอ๋!! ทำไมรู้ล่ะครับบบบบบบบบบ!  "



ชิราบุมองนิ่งๆ ดูเอือมๆนิดหน่อย เขาไม่ค่อยแน่ใจว่าเป็นเพราะพึ่งตื่น เพราะไม่ชอบใจที่เขาโวยวายเสียงดัง หรือเพราะคิดว่าคำถามเมื่อครู่ไม่เข้าท่ามากกันแน่ 



" แดงไปทั้งตัวแบบนั้นไม่รู้ก็แย่แล้ว "



"....."



เด็กหนุ่มใช้เวลาประมวลผลคำพูดเมื่อครู่อยู่เกือบสิบวินาที ก่อนที่เลือดทั้งร่างจะพร้อมใจกับฉีดขึ้นไปที่หน้า



แสดงว่ารู้มาตลอดเลยหรอกเหรอ!!



ชิราบุมองรุ่นน้องที่ค่อยๆเปลี่ยนสีตรงหน้าก่อนจะเอ่ยหน้าตาย



"แดงแบบนี้เลยแหละ"



โกชิคิที่'แดงไปทั้งตัว'ไม่รู้จะทำหน้าอย่างไรดี ได้แต่เสยผมม้าตรงแหน่วของตนเองแก้เขิน



"ถ้าอย่างนั้นทำไมต้องแอบจูบตอนผมหลับด้วยล่ะครับ!"



" ตอนนอนนิ่งๆ ไม่พูดไม่ขยับ นายน่ารักกว่าปกติ " ชิราบุตอบเรียบๆ เท้าคางมองปฏิกิริยาของรุ่นน้องอย่างสบายใจ


"  ชิราบุซัง... " เด็กหนุ่มทำหน้าเซื่องสลดลงเล็กน้อย พอรวมกับใบหน้าแดงๆนั่นแล้วดูเหมือนอยากร้องให้  ชิราบุแทบจะได้ยินคำพูดโวยวายทำนอง " ที่แท้ผมที่หลับอยู่ยังดีซะกว่าตอนตื่นอีกเหรอเนี่ย !" ออกมาจากดวงตาโตๆคู่นั้น



ให้ตายเถอะ 



อดีตเซตเตอร์หลุดยิ้มจางๆออกมา


ก่อนจะสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายหยุดงอแงแล้วมองเขาตาค้าง


เขารีบหุบยิ้มลงทันที


โกชิคิกะพริบตาปริบเหมือนไม่ค่อยอยากเชื่อสิ่งที่เห็น



"ปกติผมคงโดนด่าไปแล้วครับ...แต่เมื่อกี้คุณ--"


"นายตาฝาดแล้วโกชิคิ" 



ชิราบุรีบขัดอย่างรวดเร็ว 



" ของหาดูยากแบบนี้ ไม่มีทางมองผิดหรอกครับ! " 



โกชิคิส่ายหน้ารัวๆ เอ่ยเสียงมั่นอกมั่นใจเต็มที่



" ทำไมยิ้มให้ผมดูไม่ได้ล่ะครับชิราบุซัง คุณยิ้มแล้วน่ามองออกนะครับ! "



"....ทำไมจะต้องยิ้มด้วย" ชิราบุเลิกคิ้วถาม จ้องมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาเย็นเยือก แต่ดูเหมือนรุ่นน้องจะชินเสียแล้วจึงไม่สะทกสะท้านเท่าไหร่ เด็กหนุ่มหัวเราะก่อนจะตอบอย่างกระตือรือร้น



" ยิ้มแล้วคุณจะรู้สึกดี ผมจะมีความสุข ดีจะตายไปครับ!"



จากนั้นสึโทมุก็ยิ้มแบบที่แทบจะทำให้ทั้งโลกสว่างไสว ยิ้มกว้างอย่างกับเด็กๆ แถมยังจ้องกลับมาอย่างรอคอย


รอคอยให้เขายิ้มตอบ


ชิราบุถึงกับเผลอเหม่อมองรอยยิ้มนั่นอยู่เนิ่นนาน 



รู้ตัวอีกที ริมฝีปากก็ถูกแนบลงมาด้วยสิ่งนุ่มหยุ่น สิ่งที่สะท้อนในดวงตาที่เบิกกว้างมีแต่ภาพเลือนรางของกลุ่มเส้นผมดำสนิทตัดตรงกับแพขนตาหลับพริ้ม


เขาได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังสะท้อนมาจากในอก


ตอนนั้นเองที่ชิราบุรู้สึกตัวว่าริมฝีปากที่เผยรอยยิ้มเจิดจ้าเมื่อครู่คือสิ่งที่แนบชิดอยู่กับริมฝีปากของเขาตอนนี้


เขาถูกจูบ


จูบโดยไม่ทันตั้งตัวด้วย


ชิราบุอ้าปากเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างทั้งๆที่สมองมีแต่ความว่างเปล่า
สึโทมุที่ตอนนี้กลายเป็นลูกมะเขือเทศเดินได้รีบชิงพูดแก้ตัวเสียงดังด้วยน้ำเสียงติดๆขัดๆ พลางเดินถอยหลังไปที่ประตู



" ขอโทษครับ! ผมไม่ได้--- เอ่อ..จริงๆก็ตั้งใจนั่นล่ะครับ!แต่..คือ..จังหวะมันได้พอดีผมเลยเผลอไป อ่า...ผมต้องกลับแล้วนะครับ พอดีที่บ้านมีธุระ ว..ไว้เจอกันใหม่นะครับ "
 

โกชิคิหันหลัง ลงมือบิดลูกบิดอย่างทุลักทุเลจนเปิดประตูสำเร็จ ตอนที่รุ่นน้องกำลังจะก้าวออกจากห้อง เขาก็เผลอเรียกรั้งไว้



" เดี๋ยว...สึโทมุ--"



เจ้าของชื่อหันมาหาเขาอีกครั้ง 



ชิราบุไม่รู้ว่าตัวเองทำหน้าแบบไหนอยู่ สึโทมุถึงได้หลุดยิ้ม พูดชัดถ้อยชัดคำแบบลิ้นไม่พันกันสักนิด  



" รอบหน้า...ทำแบบรู้ตัวทั้งคู่กันนะครับ "



ประตูปิดลงแล้ว แต่คำพูดเมื่อครู่เหมือนเพิ่งผ่านการประมวลผล


รอบหน้าอะไร รู้ตัวทั้งคู่อะไร!



ชิราบุขยุ้มผมตัวเอง เหม่อมองประตูที่เพิ่งปิดสนิทไปเมื่อครู่ ก่อนจะเริ่มรู้สึกถึงความร้อนที่ก่อตัวขึ้นบนใบหน้า


ไม่เอาน่า


เขาเนี่ยนะจะเขินกับคำพูดแบบนั้น


เขาเนี่ยนะจะเขินโกชิคิ สึโทมุ!



เด็กหนุ่มแนบใบหน้าลงไปบนกองชีทเรียนที่เปิดค้างเอาไว้ พยายามรวมรวมสติและสมาธิ พยายามไล่สัมผัสแผ่วเบาเมื่อครู่ให้ออกไปจากสมอง กลั้นรอยยิ้มเล็กๆที่จุดขึ้นที่มุมปากอย่างห้ามไม่อยู่ไม่ให้กว้างมากเกินไป  



แย่ชะมัด หมอนั่นจะรู้บ้างไหมจูบโง่ๆนั่นก่อหายนะอะไรเอาไว้กับช่วงเวลาอ่านหนังสืออันมีค่าของเขา


สึโทมุเด็กบ้า...










---


Talk :

ลงเรือนี้เพราะ(ชิราบุคนคูลหัวร้อนง่ายและสึโทมุคุงเด็กเด๋อที่น่าเอ็นดูมากๆๆๆมันช่างเข้ากันดีอะไรอย่างนี้ฟฟฟฟฟจกยยไวปน่ำ)เคมีระหว่างสองคนนี้มันดูน่ารักดีน่ะค่ะ 5555 เห็นคนชิพอยู่บ้างแต่ยังไม่เคยเห็นฟิคไทยเลย นอกจากฟิคของฟ้าซังเมื่องานไฮคิวโอนลี่ตอนนู้น( ฟิคดีงามจนน้ำตาจะไหล ฮือ น่ารักมากๆๆๆค่ะ;//////; )ใครเขียนไว้หรือเคยอ่านแบ่งปันได้นะคะ ว้อนท์มาก จะตามไปสครีม คู่นี้เราชอบทั้งโกชิชิราและชิราโกชิเลยค่ะ---แค่กๆ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านฟิคเรานะคะ! ถ้าอ่านแล้วขัดๆตรงไหนต้องขออภัยด้วย แนะนำติชมได้เสมอค่ะ

ผลงานอื่นๆ ของ Einsley

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 16:44

    ไรต์พอจะเรื่องที่เกี่ยวกับคู่ สึโทมุ×ชิราบุ ไหมคะอยากอ่านมากกกกกกกกก


    #4
    0
  2. วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 14:16
    น่ารักมากค่ะแงงงง น้องน่ารักกกก ขำความเขินจนตัวแดง ชิราบุนี่พอโดนน้องเล่นกลับก็ถึงกับไปไม่ถูก ฮืออออ ชอบคู่นี้มากกก ความไม่อ่อนโยนของชิราบุกับความอ๊องของโกชิกิคือน่ารักจริงๆค่ะ ฮืออ
    #3
    1
    • #3-1 merleah
      15 พฤษภาคม 2562 / 20:33
      แงง ขอบคุณมากเลยค่ะ ดีใจที่ชอบนะคะ T///T
      #3-1
  3. วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 07:38
    ชอบคู่นี้คะ~เรากลิ่งเป็นลูกวิลเล่ล่ะ5555555555(อ่านแล้วรู้สึกเอ็ดดู~)
    #2
    1
    • #2-1 merleah
      2 เมษายน 2562 / 23:07
      เจอเพื่อนร่วมเรือแล้ว เย่ๆ ขอบคุณมากนะคะ T////T
      #2-1
  4. #1 Linfa191 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 16:24
    ชอบคู่นี้เหมือนกันค่ะ! //จับมือ
    #1
    1
    • #1-1 merleah(จากตอนที่ 1)
      23 มกราคม 2562 / 01:40
      กี๊ดดด ดีใจจังค่ะ มีเพื่อนแล้ว ฮืออ//จับมือๆนะคะ
      #1-1