คัดลอกลิงก์เเล้ว

Forbidden Fruit ผลไม้ต้องห้าม

เมื่อกลับจากสวนสนุก ชีวิตของเซราห์ แฟลร์ก็พลิกผัน แม่ถูกปีศาจสิง เธอเผาบ้านตัวเองด้วยเลือด ก่อนมุ่งสู่โลกของผีดูดเลือด มนุษย์หมาป่า พ่อมด ภูตพราย ค้นหาที่มาของตัวเธอ แม้สิ่งนั้นอาจเผาไหม้เธอตลอดกาล

ยอดวิวรวม

16,232

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


16,232

ความคิดเห็น


480

คนติดตาม


341
เรทติ้ง : 94 % จำนวนโหวต : 35
จำนวนตอน : 7 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  21 ธ.ค. 59 / 10:30 น.
นิยาย Forbidden Fruit ͧ Forbidden Fruit ผลไม้ต้องห้าม | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Forbidden Fruit ผลไม้ต้องห้าม

สถานะ : อัพจบแล้วจ้า ฉบับรีไรท์จะทยอยรีอัพให้ใหม่นะคะ :D
ยังไม่กำหนดวันอัพแน่นอนค่ะ เน่ขอทำคั่นจากนิยายหลักเน้อ
นิยายเรื่องนี้มีทั้งสิ้น 66 บทค่ะ
(อัพราวๆ 70% ของเล่มเท่านั้นค่ะ)



ผลไม้ต้องห้าม โดย มีนันดา

ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนผลงานนะคะ >-< #กอด


หมายเหตุ : ตัวละครและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเพียงเรื่องสมมติที่ไม่มีอยู่จริง

ผู้เขียนไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงบุคคล สถานที่ หรือศาสนาใด

หากมีส่วนไหนต้องการชี้แนะเพิ่มเติมสามารถคอมเมนท์พูดคุยกันได้ทุกช่องทาง ขอบคุณค่ะ <3



บทความนี้เป็นลิขสิทธิ์ของ "มีนันดา/เมริศา" แต่เพียงผู้เดียว

ไม่อนุญาตให้นำไปเผยแพร่ นอกจากกดแชร์ลิงค์ให้เพื่อนๆเข้ามาอ่านนะคะ !


ผลงานที่ผ่านมาของมีนันดา / เมริศา

    

  

 
 

Last Journey - KOKIA

I believed futures could be reborn
ฉันเชื่อว่าอนาคตเปลี่ยนแปลงได้

I would go back in time
ฉันจะหวนคืนย้อนเวลา

Change what's to come
เปลี่ยนแปลงสิ่งที่กำลังจะมา

Hunting, searching for futures I've dreamed
ตามล่าค้นหาอนาคตที่ฉันเฝ้าฝัน

สารบัญ 7 ตอน อัปเดตล่าสุด 21 ธ.ค. 59 / 10:307 ตอน

ผลงานอื่นๆ ของ มีนันดา / เมริศา

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

1

เรื่องแนวรักแฟนตาซี ถึงจะไม่ได้มีเยอะ แต่โผล่มาทีก็ทำเอาคนอ่านฟินจิกหมอนได้

เพราะติดใจเรื่องความฝันของคน และมีบางส่วนในฝันที่ปรากฏขึ้นจริงทำให้เซราห์ต้องค้นหาคำตอบที่สวนสนุกที่เธอฝันถึง นั่นทำให้เธอได้พบกับชายในชุดคลุมสีขาวราวนักบุญที่ปรากฏตัวอยู่ในความฝันของเธอ และเขายังไม่เพียงโผล่ตัวขึ้นมาเฉยๆ แต่ยังฆ่าผู้ชายอีกคนหนึ่งให้เห็นด้วย ในขณะที่คนอื่นคิดว่าเป็นการแสดง แต่เธอกลับคิดว่าเป็นเรื่องจริง ทำให้ชีวิตของเซราห์หลังจากนั้นเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

เรื่องการใช้ภาษาก่อนละกัน เห็นว่าท่านเมมเน่อยากทำให้มันกระชับสั้นมากขึ้น ก็จะขอเน้นเรื่องนี้

สำนวนที่ใช้ในเรื่องนี้เหมือนกับสำนวนนิยายแปล และเน้นการบรรยายมากกว่าใช้บทสนทนา ค่อยๆ แพลมข้อมูลออกมาทีละนิด ให้เข้าใจถึงนิสัย ความสัมพันธ์และอดีตของตัวละครโดยการแทรกไปในการบรรยายฉากความคิดของเซราห์(นางเอก) ซึ่งเป็นเรื่องดีที่ไม่ใช่โยนทุกสิ่งลงมาตู้มเดียวทำให้คนอ่านจำได้ไม่หมด

แต่ว่ากลับมีปัญหาอื่นเกิดแทนคือ

การอธิบายมากเกินไป แทบทุกท่อนความคิดของนางเอกจะต้องแทรกข้อมูลที่เกี่ยวกับไม่ตัวเธอก็คนอื่นเสมอ ซึ่งบางทีมันไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้ อาจแค่อธิบายสั้นๆ แต่ไม่ต้องเล่าประวัติยืดยาว

เช่นจากบท 2 ที่เซราห์ต้องการจะบอกว่าทั้งเธอและสตีฟ(เพื่อนสนิทของเซราห์) เป็นพวกหุ่นขี้โรคไม่ได้บึกบึนแข็งแรงเหมือนคนอื่น ก็อาจจะบอกไปตรงๆ ว่าเพราะขี้เกียจออกกำลังกาย แต่ไม่ต้องอธิบายเท้าความถึงขั้นว่าเคยชวนออกไปเล่นกีฬาด้วยกันมาก่อน แต่ก็ขี้เกียจแม้แต่จะกระโดดเชือกหรือซิทอัพ

หรือการบรรยายเปรียบเทียบ การเปรียบเทียบจะดีเมื่อมันทำให้เราเห็นภาพชัดมากขึ้น แต่อะไรที่ชัดอยู่แล้วก็ไม่จำเป็นต้องเปรียบให้เห็นก็ได้

เช่นจากบท 3 ที่เซราห์นึกถึงเรื่องเคยได้ยินคำสนทนาประหลาดระหว่างนักแสดงสองคนพูดเรื่องตามหาใครสักคน ก่อนค่อยวกเข้าเรื่องว่าพ่อกับแม่ของเธอกำลังพูดเรื่องหลบหนี ของนักแสดงเป็นเรื่องคนอื่นที่เธอไม่ต้องสนใจก็ได้ แต่นี่พวกเขาพูดถึงตัวเธอที่จำเป็นต้องใส่ใจ ซึ่งโดยส่วนตัวของผมแล้วการเปรียบเทียบนั้นแค่ทำให้ประโยคยาวขึ้น แต่ใจความมีแค่พ่อแม่เซราห์พูดเรื่องหลบหนี และนั่นเกี่ยวข้องกับตัวเซราห์เฉยๆ

บางทีการบรรยายยาวอาจไม่ได้ดีเสมอไป ลองดูว่าประโยคนี้ต้องการสื่ออะไร หากใส่ประโยคนี้เพิ่มเข้ามาจะทำให้รู้อะไรเพิ่มขึ้นมั้ย หรือเป็นแค่น้ำ ที่หากน้ำเยอะไป บางทีคนอ่านกินเข้าไปอาจจุกจนรับเนื้อไม่ได้ก็มี

อยากให้ลองอ่านทวนอีกรอบ เพราะถ้าต้องการให้เขียนกระชับขึ้น คำบรรยายบางท่อนก็ไม่จำเป็นต้องใส่มาก็ได้ หากมันไม่ได้เกี่ยวข้องกับตัวเนื้อเรื่องจริงๆ

อีกปัญหาที่เจออธิบายเยอะแต่ไม่ได้บอกเรื่องที่นักอ่านควรรู้

เช่นตอนบทนำ ที่นางเอกอธิบายภาพที่เห็นออกไปนอกหน้าต่าง ตอนที่เขียนว่า “เห็นเพียงหลังคาบ้านที่ออกไปนั่งได้” อ่านไปปุ๊ป สะดุดปั๊ปว่าทำไมมีหลังคาแล้วยังออกไปนั่งได้ สักพักถึงค่อยเข้าใจว่าอ๋อ ห้องนอนเซราห์อยู่ชั้น2 ซึ่งคนเขียนไม่ได้บอกมาตั้งแต่แรก ทำให้คิดว่าห้องนอนของเธออยู่ชั้น1 (อาจมีบางคนคิดว่า ห้องนอนส่วนใหญ่ก็ต้องอยู่ชั้น2 อยู่แล้วสิ แต่นักอ่านบางคนบ้านชั้นเดียวก็มีนะครับ)

หรือบท1 ที่เซราห์คุยโทรศัพท์กับสตีฟอยู่ ก็แอบงงว่าคุณแม่มาทำครัวเพื่อแอบฟังมันเกี่ยวอะไรกันด้วย อ่านไปอีกสักพักถึงค่อยบอกว่าเซราห์คุยกันอยู่ในห้องครัวนะ อันนี้บอกแต่เนิ่นๆ ก่อนเลยก็ดีนะครับ

การเรียงลำดับประโยคที่เขียนก็สร้างความรู้สึกที่ต่างกันได้

เช่นจากบท3 ที่เซราห์ร้องเตือนพ่อที่กำลังขับรถอยู่ให้หลบ คนเขียนอธิบายเหตุผลไว้ทีหลังว่าทำไมเธอถึงให้หลบ ซึ่งมันสร้างความประหลาดใจได้ไม่เท่าเขียนบอกตอนแรกว่า เซราห์เห็นคนเดินตัดหน้ารถจึงร้องบอกให้พ่อหยุด แต่พอถามว่าไม่เห็นคนเหรอ ทุกคนตอบว่าไม่เห็น จะทำให้สงสัยได้มากกว่าว่า อ้าว แล้วที่นางเอกเห็นนั่นล่ะ จะทำให้คนอ่านสงสัยร่วมไปกับตัวละครด้วย

สำนวนแปลก อันนี้โดยส่วนตัว คนอื่นอาจแล้วเฉยๆ แต่สำหรับผมอ่านแล้วก็แอบขัดๆ อยู่นิดหน่อย บางทีก็ต้องอ่านแล้วจับใจความอีกรอบจึงจะเข้าใจว่าต้องการสื่ออะไร

บทนำที่ตอนเซราห์พูด แล้วเขียนอธิบายว่า “ควันขาวเย็นเฉียบลอยออกมาพร้อมคำพูด” ที่อาจบอกออกไปตรงๆ เลยก็ได้ว่า อากาศหนาวมากจนพูดออกมาเป็นไอขาว

บางประโยคอ่านแล้วยังไม่เคลียร์ หรือมีการใช้คำฟุ่มเฟือย

ขอยกประโยคจากบทนำมา

“ปลายนิ้วเรียวยาวใต้แขนเสื้อคลุมของอีกฝ่ายเลื่อนไปอยู่ข้างเอว เขาแตะมืออยู่บนผลึกแก้วสีชมพูแดงเจ้าของแสงเรืองรองนั้น มันดูคล้ายกับแท่งแก้วในทีแรก ทว่าเหมือนดาบเมื่อเขาสัมผัสด้ามของมันไว้กระชับมือ”

สมมติถ้าลองตัดที่ขีดฆ่าออก บางคำใช้คำเชื่อมหรือเปลี่ยนเป็นอีกคำแทน

“ปลายนิ้วเรียวยาวใต้แขนเสื้อคลุมของอีกฝ่ายเลื่อนไปอยู่ข้างเอว เขาแตะมือลงบนผลึกแก้วสีชมพูแดงที่ส่องแสงเรืองรองนั้น มันดูคล้ายแท่งแก้ว ทว่าเหมือนดาบเมื่อเขาจับด้ามของมันไว้กระชับมือ”

อืม...ความยาวแทบไม่ต่างเลยแฮะ แต่หวังว่าแบบนี้จะอ่านแล้วรู้สึกลื่นและกระชับมากขึ้น(มั้ง...หวังว่านะ)

แต่ตรงที่ไม่เคลียร์คือแค่มีด้ามจับก็ทำให้เหมือนดาบแล้วเหรอ อาจอธิบายเพิ่มอีกหน่อยว่าผลึกแก้วนั้นมันดูเหมือนดาบตรงไหน เช่นมีส่วนที่ยาวและแบนคล้ายใบดาบยื่นออกมาจากด้ามนั้น

หรือการไม่ต่อเนื่องของการกระทำ เช่นจากบท6 ที่เซราห์เห็นของที่ส่องแสงสีแดงบนเข็มขัดของหนุ่มหัวทอง แล้วอธิบายว่า “ก่อนจะเห็นว่ามันคือด้ามมีดคมกริบและสะดุ้งผงะถอยหลังจนเก้าอี้ล้ม”

ตอนอ่านให้ความรู้สึกว่ามีดนั่นเป็นตัวแสดงอาการสะดุ้งนั้น ซึ่งไม่ใช่ ถึงเราจะรู้ว่าสิ่งของแสดงอาการเหล่านั้นไม่ได้ ยังไงก็ต้องคิดว่าตัวละครเป็นคนแสดงอยู่แล้ว แต่พออ่านแล้วมันเกิดการสะดุดต้องทำความเข้าใจอีกทีว่า อ้อ ตัวละครเป็นคนแสดงนะ ไม่ใช่สิ่งของ เช่นถ้าเปลี่ยนเป็น “ก่อนจะเห็นว่ามันคือด้ามมีดคมกริบ จนเธอสะดุ้งผงะถอยหลังจนเก้าอี้ล้ม” ก็น่าจะชัดเจนมากขึ้นว่าเซราห์เป็นคนสะดุ้งนะ

การเว้นประโยคผิด การสื่อความผิดทันที จากบท3 ที่อธิบายตอนเซราห์อยู่บนรถว่า “เซราห์เกาะกระจกรถสีหน้าประหลาดเมื่อเห็นบางสิ่ง” ทำให้เข้าใจผิดได้ว่ากระจกรถทำหน้าประหลาดได้ด้วยเหรอ คงคล้ายกับประโยคเมื่อกี้เรื่องสิ่งของแสดงอาการ ถ้าลองเปลี่ยนเป็น “เซราห์เกาะกระจกรถ พลันทำหน้าประหลาดเมื่อเห็นบางสิ่ง” ก็จะทำให้ชัดขึ้น

เรื่องการใช้ภาษา สำหรับผมเท่าที่อ่านเจอก็ประมาณนี้ครับ

มาเรื่องโครงเรื่องกันต่อ เนื่องจากตอนที่อ่านถึงบท 10 เรื่องยังไม่ชัดเจนว่าต้องการสื่อเกี่ยวกับอะไร คือ conflict ของเนื้อเรื่องยังไม่ชัดเจน จึงขอแค่เรื่องความสมเหตุสมผลของตัวเนื้อเรื่องก่อนละกัน

ก่อนอื่นหลังจากอ่านไปแล้วนิยายเรื่องนี้มีกลิ่นอายคล้ายเรื่อง The Mortal Instrument อยู่มากเช่น นางเอกที่ชอบวาดรูปเหมือนกันและน่าจะมีความเกี่ยวข้องกับโลกของพวกเทพปีศาจ มีเพื่อนสมัยเด็กที่แอบชอบอยู่ แถมใส่แว่นเหมือนกันอีก แล้วก็ต้องมีผู้ชายอีกคนจากโลกเทพปีศาจเข้ามายุ่งด้วย ก็ดันมีนิสัยจิกกัดคล้ายเจซพระเอกนิยายเรื่องนั้นอีก เข้าใจว่าคนเขียนไม่ได้ตั้งใจ แต่มันมีหลายจุดที่ชวนให้นึกถึงเรื่องนั้นมากจริงๆ แต่เท่าที่อ่านเนื้อเรื่องมันเพิ่งเริ่ม จึงบอกไม่ได้แน่ชัดว่าคนเขียนจะสามารถทำให้แตกต่างจากนิยายเรื่องนั้นได้มากแค่ไหน

เรื่องเปิดมาด้วยความฝันของเซราห์ที่ฝันถึงภาพวาดบนผนังและผู้ชายปริศนาใส่ชุดขาว ซึ่งภาพในฝันที่เห็นมันมีภาพสวนสนุกอยู่ด้วย พอตื่นมาก็เจอใบปลิวสวนสนุกทำให้เธอเชื่อว่าที่นั่นต้องมีบางอย่างเลยชวนสตีฟไปด้วย แล้วเซราห์ยังมีความหลังไม่ดีเกี่ยวกับสวนสนุกอีก ไม่แน่ใจว่าคนเขียนต้องการให้สวนสนุกที่ว่านั้นเป็นกุญแจสำคัญอะไรเกี่ยวกับเนื้อเรื่องรึเปล่า เพราะค่อนข้างเน้นมากชวนให้สงสัยว่า ทำไมต้องเป็นที่สวนสนุก หรือที่จริงแล้วคือเพื่อต้องการเปิดเรื่องว่าไปค้นหาเบาะแสความฝันที่นั่นเฉยๆ เพราะหลังจากไปแล้วก็ไม่ได้พูดถึงอีกเลย

ถ้าอย่างนั้นทำไมเซราห์ถึงฝันถึงได้ หรือนี่คือการบอกนัยๆ ว่านางเอกมีความสามารถในการทายอนาคตจากความฝันได้ หรืออะไรทำนองนั้น อ่า...คงต้องรออ่านต่อไปเผื่อคนเขียนมีเฉลยไว้

เรื่องที่เซราห์โดนพ่อแม่กักตัวให้อยู่แต่ในบ้าน ในเรื่องไม่ได้มีอธิบายในส่วนของตัวเซราห์ไว้ว่าทำไมต้องกักไว้ด้วย คือมีคำบอกอยู่จากมุมของแม่นางเอกเองว่าเพื่อความปลอดภัย แต่พอไม่ได้มาจากมุมมองของตัวเซราห์เองแล้วมันให้ความรู้สึกว่าเธอยอมโดนกักตัวไว้โดยไม่เคยถามเหตุผลเลย อาจมีคำอธิบายเพิ่มไว้ก็ได้ว่าเธอเคยถามพ่อแม่มาก่อนนะแล้วก็ได้คำตอบมาแล้ว แต่ก็เป็นอีกข้อขัดใจหนึ่งว่าทำไมเซราห์ต้องยอมทำตามคำสั่งมากขนาดนั้น ด้วยนิสัยเธอไม่ใช่คนหัวอ่อนหงิมๆ เชื่อคำสั่งสอนของพ่อแม่ทุกคำ (น่าจะเป็นประเภทดื้อเงียบ) คืออย่างน้อยเธอต้องมีหนีเที่ยวโดยไม่ให้พ่อแม่รู้บ้างล่ะ หรือเป็นเพราะกลัวพ่อ เพราะพ่อท่าทางอารมณ์ร้าย เห็นอะไรนิดอะไรหน่อยก็ของขึ้นทุบนู่นทุบนี่แล้ว

ฉากในร้านกาแฟที่ไซเฟอร์โผล่มา ทำไมสตีฟถึงไม่ได้สังเกตเห็นเขาจนกระทั่งเขาพูดภาษาฮิบลูออกมา ก่อนหน้านี้แทบจะเชือดคอนางเอกอยู่แล้วกลับไม่เห็นเนี่ยนะ จะว่ามันเกิดขึ้นรวดเร็วมากก็ไม่น่าใช่ เซราห์ถึงกับหล่นจากเก้าอี้เลยนะ ไม่เห็นได้ไง แล้วปฏิกิริยาน่าจะเป็นแบบ เฮ้ย ไอ้นี่เป็นใคร โผล่มาได้ไง ทำไมถึงทำตัวรู้จักกับเซราห์ได้

ส่วนตัวเซราห์ก็แอบแปลก ทีเรื่องของความฝันยังพยายามตามหาความจริงจนถึงขั้นขัดคำสั่งของแม่ออกไปที่สวนสนุกได้ แต่ตอนที่ได้เจอกับไซเฟอร์ในร้านกาแฟที่เป็นเบาะแสของความฝันมาโผล่ตัวให้เห็นกันจะๆ แล้ว แต่กลับเหมือนแค่โผล่มาคุยกันเหมือนเรื่องปกติ พอจะไป คือเธอไม่มีไล่ตามอยากถามทุกสิ่งที่อยากรู้เหรอ อันนี้เหมือนปล่อยให้ไปเฉยๆ มันขัดกับตอนแรกมากที่เธอกระวนกระวายอยากรู้เรื่องความฝันมากขนาดนั้น

มาถึงฉากที่พวกเซราห์ไปร้านของแอนนาเบลที่ตายไปก่อนหน้านี้แล้ว โจมตีใส่พวกนางเอกก่อนได้ไซเฟอร์มาช่วย และเฉลยว่าสิ่งที่พวกเธอเห็นเป็นแค่ภาพความทรงจำที่เหลืออยู่ ปริศนาโผล่มาอีกข้อว่าแอนนาเบลเป็นใคร เพราะมนุษย์ธรรมดาไม่น่าสร้างภาพความทรงจำแบบนั้นได้ หรือเพราะเป็นผู้ถูกสาปจึงทำเรื่องแบบนี้ได้(?) ก็น่าจะมีอธิบายเพิ่มสักหน่อย

ตรงจุดหลักใหญ่ที่อ่านแล้วไม่ค่อยสมเหตุสมผล(อาจเพราะเรื่องยังไม่เฉลย) ก็มีประมาณนี้ล่ะครับ

เรื่องนี้เป็นแนวรักแฟนตาซี ถ้าไม่ให้พูดถึงเลยคงไม่ได้ และคนเขียนก็ทำจุดนี้ได้ดี ถึงจะไม่ได้มีเยอะ แต่โผล่มาทีก็ทำเอาคนอ่านฟินจิกหมอนได้ บรรยายได้อารมณ์ร่วมมาก อ่านแล้วเขินแทนเซราห์เลย

ดีตรงที่นางเอกเรื่องนี้ไม่ใช่พอเห็นอีกฝ่ายปุ๊ปก็ถึงกับหน้ามืดตามัว ฉันหลงรักชายปริศนาเข้าให้แล้ว ถึงจะเจอกันไม่กี่ตอนก็จูบกันแล้วก็เถอะ ความรู้สึกของเซราห์ตอนนี้น่าจะอยู่ขั้นความหลงใหลมากกว่า ยังไม่น่าไปถึงว่ารัก ผมเชียร์ไซเฟอร์เป็นพระเอกด้วยแหละถึงได้อ่านฉากนั้นแล้วฟิน แต่ถ้าแม่ยกสตีฟอาจมีด่าได้ว่านางเอกใจง่าย

ทั้งนี้ทั้งนั้นการที่สตีฟและไซเฟอร์มารุมจูบเซราห์แบบนี้อาจเป็นเพราะรูนเพิ่มเสน่ห์ที่สตีฟเขียนให้ไว้ก็ได้ (เป็นอีกหนึ่งปมว่าสตีฟจะมีพลังอะไรทำนองนี้อยู่ด้วยรึเปล่า ได้รับสืบทอดมาจากพ่ออะไรประมาณนั้น) ก็น่าลุ้นว่าหากพลังรูนนั้นหายไปแล้วความรู้สึกที่ไซเฟอร์มีต่อเซราห์จะเป็นยังไงต่อ

ขอจบสำหรับคำวิจารณ์นิยายเรื่อง Forbidden Fruit ผลไม้ต้องห้ามแต่เพียงเท่านี้ครับผม หากตรงไหนดูใช้อคติส่วนตัวมากไปต้องขออภัยไว้ด้วยนะครับ


>>อ่านต่อ
ดูทั้งหมด(1)

คำนิยม Top

"Mortal instrumentเวอร์ชั่นมนุษย์ดอกไม้"

(แจ้งลบ)

พล็อตเรื่องมาแนวคล้ายรักสามเศร้าแฟนตาซีใน The mortal instrument มากครับ แต่นางเอกเป็นมนุษย์ดอกไม้ที่ใครๆก็อยาก"ก... อ่านต่อ

พล็อตเรื่องมาแนวคล้ายรักสามเศร้าแฟนตาซีใน The mortal instrument มากครับ แต่นางเอกเป็นมนุษย์ดอกไม้ที่ใครๆก็อยาก"กิน"ไปซะหมด (เป็นการ์ตูนตาหวานเรื่องนึงที่นางเอกเป็นป้าแว่นมาก่อน พออายุโตเต็มที่จะปล่อยฟีโรโมนกลิ่นดอกไม้ให้ใครๆหลงไหล.....เอ็กซ์ระเบิด) อันนี้ไม่ได้ว่านะครับพล็อตเดียวกันไม่เป็นไรครับ ไม่ว่ากันถ้ามันสนุกซะอย่างไม่มีปัญหา เหมือนที่แฮรี่ พ็อตเตอร์สร้างกระแสโรงเรียนเวทย์มนต์ และ ราชาแห่งราชันย์สร้างกระแสเกมส์ออนไลน์ สำนวนการเขียนเหมือนนิยายแปลอย่างที่ไรท์เตอร์ได้ออกตัวไว้แต่ต้นแล้วซึ่งก็ไปได้ลื่นไหลดีครับ ส่วนนึงเพราะฉากของเรื่องอยู่ในต่างประเทศอยู่แล้วมันเลยไม่มีปัญหา (ถ้าฉากอยู่ในไทยสำนวนแบบนี้อาจชวนหงุดหงิดเล็กๆ) การปล่อยพล็อตให้ตื่นเต้น ลุ้น น่าติดตามทำได้ดี ทำให้เราได้ลุ้นเหมือนมีการแอ๊คชั่นเคลื่อนไหวอยู่จริงๆ (กะนอนเที่ยงคืนอ่านรวดเดียวจนจบตีสี่คิดดูแล้วกัน) พอๆกับฉากสวีทพักยกต่างๆทำได้งดงามดี แล้วแต่ใครจะอวยใครอะนะครับ ใครอวยไซเฟอร์อาจไม่ชอบสตีฟเท่าไหร่ ส่วนตัวไม่อยากจะบอกว่าอวยให้ฮาเร็ม(ไม่อยากบอกแต่เชียร์ไปหลายรอบละ) ส่วนตัวผมว่าผู้ชายหล่อเท่ห์มันหายากกว่าคนใส่ใจความต้องการของเรานะครับ ปริศนาของเรื่องก็ค่อยๆปล่อยออกมาในระดับพอรับได้ไม่ปล่อยหรือไม่กั๊กจนไม่น่าติดตาม จะมีติตรงฉากวาร์ปไปวาร์ปมานี่มันชวนปวดหัวไม่น้อย คิดว่าน่าจะต้องหาหลักการนิดนึงว่านางเอกเข้าออกโลกแห่งฝันได้เมื่อไหร่ ออกได้เมื่อไหร่ เดินเข้าไปเองได้ยังไง? ออกยังไง?แล้วนาง ความน้ำเน่าทำให้ไม่มีเหตุผลได้บ้าง รวมถึงไทม์ไลน์ที่งงงง การอนุญาตให้ตัวละครย้อนอดีตแก้ไขอดีตได้ และก่อให้เกิดอนาคตคู่ขนานได้เป็นเรื่องเสี่ยง ยากและงงมาก(ใครดูx-menภาคล่าสุดจะรู้ว่าต้องผ่านการแถมากมายและการทำเป็นลืมๆไปของคนดู ถ้าจะให้เรืื่องมันมีเหตุผลจริงๆ) ถ้าเป็นนักเขียนระดับเทพจะแทรกลงไปในเรื่องให้เข้าใจได้เลย แต่โดยมากมันต้องแตกตอนมาอธิบายนอกรอบอีกทีครับ วิจารณ์โดยตรงคือส่วนนี้ไรท์ทำอะไรที่ยากเกินตัวและส่วนนี้ออกมาได้ไม่ดีครับ ส่วนมากจะเลี่ยงให้ตัวละครได้ดูเหตุการณ์ในอดีตเฉยๆ หรือแอดวานซ์ขึ้นมาหน่อย จะให้ตัวละครทำอะไรในอดีตแต่ได้ผลเดียวกันในปัจจุบันโดยบังเอิญ แต่เรื่องนี้มันงงไปหน่อยครับพ่อพระเอกอยู่ยุคไหนยังไงอายุเท่าไหร่ก่อนตายก่อนมีลูก ย้อนอดีตแล้วตัวตนนางเอกในอดีตอยู่ไหนยังไง แล้วอีกดาบนี้จริงๆมันต้องให้เฮเลน่าตายใช่ไหมถึงได้มาแล้วไมในอดีตไม่ไล่ล่าเฮเลน่าก่อน มันมีชีวิตมายันเจอนางเอกได้อย่างไร? ถึงทั้งหมดนี้จะมีคำอธิบายแต่มันก็ยังชวนงงเกินจะใส่ในนิยายนะครับ เวลาเล่าเรื่องควรมีคนเกิน50%เข้าใจครับ ถ้างงกว่านี้ผมว่าไม่ผ่าน (คหสต.นะครับอาจโง่เองก็ได้ แต่ผมก็ว่าผมอ่านนิยาย+ดูหนังเยอะแล้วนะ) แต่รวมๆก็สนุกดีครับ ชอบเลิฟซีน+แอคชั่นครับ สำนวนดี พยายามเข้านะครับ หักคะแนนสร้างสรรค์กับช่างกล้าย้อนอดีตไปดาวครึ่งนะครับ ย่อ

@niinc | 4 มิ.ย. 57

  • 8

  • 0

"สารภาพบาปจากนักอ่านมาราธอน(ผิด)"

(แจ้งลบ)

ก็ติดตามเรื่องนี้มาแต่แรกเลยค่ะ รู้สึกติดใจเรื่องนี้มาก ทั้งตัวละคร ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ปมปัญหาที่ดูเหมือนจะแ... อ่านต่อ

ก็ติดตามเรื่องนี้มาแต่แรกเลยค่ะ รู้สึกติดใจเรื่องนี้มาก ทั้งตัวละคร ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ปมปัญหาที่ดูเหมือนจะแก้ยากเสียเหลือเกิน #ต่อไปนี้เป็นการบ่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องนิยายเลย... ก็ขอสารภาพบาปไว้ ณ ที่นี้ด้วยว่า ข้าน้อยนั้นได้หยุดพักการติดตามเรื่องนี้ไปเมื่อเห็นว่าไรท์เตอร์ได้รีไรท์รอบสอง... คือ ข้าน้อยอ่านนิยายมากแล้วด้วยความที่ว่ากลัวสับสนเรื่องเพราะตอนนี้ก็เอานิยายสองสามเรื่องมารวมกันเฉยอ่ะนะคะ เราเลยคิดว่า"เดี๋ยวค่อยมาอ่านตอนจบทีเดียวละกัน" จึงได้คอยเฝ้ามองความคืบหน้าของตอนที่ท่านอัพแบบห่างๆอย่างห่วงๆ จนกระทั่งไปสมัครสอบที่กรุงเทพค่าาาาา แม่ลากไปเที่ยว ไม่ได้เข้าเด็กดีเลย กลับมาพบว่าปิดอ่าน!! ข้าน้อยทรุดกันเลยทีเดียว กรีดร้องม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยในใจจนพอทำใจได้เล็กๆเอื้อมมือไปคอมเม้นบอกเสียใจแบบเบาๆ แล้วก็ได้พบว่าท่านไรเตอร์เลื่อนปิดแล้วค่า!! แต่...ข้าต้องไปกทม.อีกครั้งในวันที่28... เลื่อนปิดนิยาย30... เลยเป็นจุดเริ่มต้นของการอ่านมาราธอนค่า หนังสงหนังสือสอบเข้ากองข้างตัวไม่ยอมเปิดเลยค่า! (อย่ากังวลแทน ข้าน้อยมีที่เรียนแล้ว;w;) #เอาล่ะๆ ลืมที่เราบ่นเมื่อกี้ไปเถอะนะคะ^w^ เป็นนิยายที่พาลุ้น เศร้า เคลิ้ม(ว๊อท!)และแอบปวดตับนิดๆดีจริงๆเลยค่ะ! บรรยายได้เห็นภาพดีค่ะ แต่บางช่วงเราแอบงงๆตรงไซเฟอร์กับซาตานว่าใครกันแน่แว้ ซึ่งนั่นอาจเป็นผลจากการอ่านมาราธอน แล้วก็เรื่องนี้เป็นมุมบุคลที่3(ใช่ไหมนะ?)ก็รู้สึกเข้าใจง่ายอยู่ รู้ว่าหลายๆคนทำอะไร แต่เหมือนจะมีบางช่วงเน้นไปทางเซราห์แล้วแบบ...เรารับรู้ความคิดความรู้สึกนางได้เต็มมากๆซึ่งนั่นก็ดีแต่ดันตัดมาที่อีกคนในเหตุการณ์เดียวกัน(ไม่แน่ใจนะคะ เป็นความรู้สึกส่วนตัวนะคะเราไม่แน่ใจ บางทีอาจเมาเอง) ตัวละคร.. มีลักษณะเฉพาะของตัวเองแบบเดาได้ไม่ยากเลยว่าทำแบบนี้นี่ใคร การกระทำดูสมเหตุสมผลมีที่มาที่ไป(ยกเว้นบางตัวที่ลึกลับ) โดยรวมชอบเรื่องนี้ค่ะ ตอนใกล้จบนี่พาเสียน้ำตามาก รู้สึกสับสนพอๆกับเซราห์ แบบเราเข้าใจเธอน่ะ ที่มีสะดุดก็ตรง...ตัดฉากน่ะนะคะที่คิดว่าชัดสุด สุดท้ายนี้.. ขอบคุณที่เลื่อนปิดค่ะ! ย่อ

Maylis_S | 27 มี.ค. 58

  • 4

  • 0

ดูทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

"สารภาพบาปจากนักอ่านมาราธอน(ผิด)"

(แจ้งลบ)

ก็ติดตามเรื่องนี้มาแต่แรกเลยค่ะ รู้สึกติดใจเรื่องนี้มาก ทั้งตัวละคร ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ปมปัญหาที่ดูเหมือนจะแ... อ่านต่อ

ก็ติดตามเรื่องนี้มาแต่แรกเลยค่ะ รู้สึกติดใจเรื่องนี้มาก ทั้งตัวละคร ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ปมปัญหาที่ดูเหมือนจะแก้ยากเสียเหลือเกิน #ต่อไปนี้เป็นการบ่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องนิยายเลย... ก็ขอสารภาพบาปไว้ ณ ที่นี้ด้วยว่า ข้าน้อยนั้นได้หยุดพักการติดตามเรื่องนี้ไปเมื่อเห็นว่าไรท์เตอร์ได้รีไรท์รอบสอง... คือ ข้าน้อยอ่านนิยายมากแล้วด้วยความที่ว่ากลัวสับสนเรื่องเพราะตอนนี้ก็เอานิยายสองสามเรื่องมารวมกันเฉยอ่ะนะคะ เราเลยคิดว่า"เดี๋ยวค่อยมาอ่านตอนจบทีเดียวละกัน" จึงได้คอยเฝ้ามองความคืบหน้าของตอนที่ท่านอัพแบบห่างๆอย่างห่วงๆ จนกระทั่งไปสมัครสอบที่กรุงเทพค่าาาาา แม่ลากไปเที่ยว ไม่ได้เข้าเด็กดีเลย กลับมาพบว่าปิดอ่าน!! ข้าน้อยทรุดกันเลยทีเดียว กรีดร้องม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยในใจจนพอทำใจได้เล็กๆเอื้อมมือไปคอมเม้นบอกเสียใจแบบเบาๆ แล้วก็ได้พบว่าท่านไรเตอร์เลื่อนปิดแล้วค่า!! แต่...ข้าต้องไปกทม.อีกครั้งในวันที่28... เลื่อนปิดนิยาย30... เลยเป็นจุดเริ่มต้นของการอ่านมาราธอนค่า หนังสงหนังสือสอบเข้ากองข้างตัวไม่ยอมเปิดเลยค่า! (อย่ากังวลแทน ข้าน้อยมีที่เรียนแล้ว;w;) #เอาล่ะๆ ลืมที่เราบ่นเมื่อกี้ไปเถอะนะคะ^w^ เป็นนิยายที่พาลุ้น เศร้า เคลิ้ม(ว๊อท!)และแอบปวดตับนิดๆดีจริงๆเลยค่ะ! บรรยายได้เห็นภาพดีค่ะ แต่บางช่วงเราแอบงงๆตรงไซเฟอร์กับซาตานว่าใครกันแน่แว้ ซึ่งนั่นอาจเป็นผลจากการอ่านมาราธอน แล้วก็เรื่องนี้เป็นมุมบุคลที่3(ใช่ไหมนะ?)ก็รู้สึกเข้าใจง่ายอยู่ รู้ว่าหลายๆคนทำอะไร แต่เหมือนจะมีบางช่วงเน้นไปทางเซราห์แล้วแบบ...เรารับรู้ความคิดความรู้สึกนางได้เต็มมากๆซึ่งนั่นก็ดีแต่ดันตัดมาที่อีกคนในเหตุการณ์เดียวกัน(ไม่แน่ใจนะคะ เป็นความรู้สึกส่วนตัวนะคะเราไม่แน่ใจ บางทีอาจเมาเอง) ตัวละคร.. มีลักษณะเฉพาะของตัวเองแบบเดาได้ไม่ยากเลยว่าทำแบบนี้นี่ใคร การกระทำดูสมเหตุสมผลมีที่มาที่ไป(ยกเว้นบางตัวที่ลึกลับ) โดยรวมชอบเรื่องนี้ค่ะ ตอนใกล้จบนี่พาเสียน้ำตามาก รู้สึกสับสนพอๆกับเซราห์ แบบเราเข้าใจเธอน่ะ ที่มีสะดุดก็ตรง...ตัดฉากน่ะนะคะที่คิดว่าชัดสุด สุดท้ายนี้.. ขอบคุณที่เลื่อนปิดค่ะ! ย่อ

Maylis_S | 27 มี.ค. 58

  • 4

  • 0

"Vercatt บริษัทรับวิจารณ์นิยาย"

(แจ้งลบ)

ตั้งแต่บท:1-56(R2 85%) วิจารณ์โดย:Vercatt 1.พล็อต 9/10 คะแนน - เท่าที่อ่านมาดูเหมือนได้แรงบัลดาลใจจากเรื่องTw... อ่านต่อ

ตั้งแต่บท:1-56(R2 85%) วิจารณ์โดย:Vercatt 1.พล็อต 9/10 คะแนน - เท่าที่อ่านมาดูเหมือนได้แรงบัลดาลใจจากเรื่องTwilightกับThe Mortal Instruments (ถ้าไม่ใช่ก็ขออภัยด้วยค่ะ)เราถือว่าเอามาผสมกันได้ดีมากค่ะ แต่บางครั้งก็ดูเหมือนจนเกินไปนะคะ ทำให้คนที่เคยดูเรื่องนั้นอาจจะรู้สึกแปลกๆบ้าง 2.ความน่าสนใจของตัวละคร และฉาก 9/10 คะแนน -ตัวละครแต่ละตัวดูน่าสนใจมาก เพราะแต่ละตัวมีความหลังและควาบลับเป็นของตัวเอง ทำให้คนอ่านลุ้นและจดจ่อกับตัวละครเกือบทุกตัว โดยไม่พรากความน่าสนใจของตัวไหนลงเลย แต่พฉากอาจมีบ้างที่มันดูขัดๆกันหน่อย แต่ไม่ติดใจอะไรมากค่ะ 3.เนื้อเรื่องโดยรวม 18/20 คะแนน -โดยรวมแล้ว ถือว่าทำออกมาได้ดีมาก ดูน่าติดตาม ถ้าได้เป็นเล่มคงวางกันไม่ลงเลยทีเดียว อาจมีติดๆบ้างนิดหน่อย แต่ก็ยังสู้กับความสนุกของเรื่องนี้ไม่ได้ เหมือนมีความลุ้นละทึกอยู่ในทุกๆตัวหนังสือเลย ขอชมเชยค่ะ 4.การบรรยาย 27/30 คะแนน การบรรยาย เราว่าบางครั้งบรรยายยืดยาวไปทำให้ดูน่าเบื่อค่ะ และการใช้คำซ้ำอย่าง โง่เง่า ถ้าไม่ใกล้กันมากก็ยังดูดีนะ แต่มีตอนนึงที่สตีฟพูด โง่เง่า อยู่ในประโยคเดียวเกือบ3ครั้ง ทำให้มันดูอ่านไม่คล่องนะค่ะ การบรรยายในส่วนที่มีความลุ้นละทึก อย่างฉากต่อสู้ทำออกมาได้ดีมากเลยค่ะ อย่างสงครามสวรรค์ หรืออาจเป็นฉากเรียกน้ำตา ทำออกมาได้ดีมากเช่นเดียวกันค่ะ ถ้าฉากรัก ในบางตอนทำออกมาได้ดูหวานหยดย้อยจนคนอ่านต้องอิจฉา แต่ในบางตอนมันกลับดูขัดกับบุคลิกตัวละครแต่ไม่มากค่ะ 5.คำผิด และจุกบกพร่อง 9/10 คะแนน -ในเรื่องนี้ถือว่าคำผิดน้อยค่ะ แต่มีบ้างประปรายไป 6.การตกแต่งหน้านิยาย 9/10 คะแนน -การตกแต่งหน้านิยาย โดยส่วนตัวเราชอบนะคะ ที่มีข้อความของคนมีชื่อเสียงวางไว้ด้านบนของตอน เหมือนให้ข้อคิดค่ะ และภาพที่ใช้เราว่ามันสามารถเพิ่มอารมณ์ของผู้อ่านให้คล้อยไปตามเรื่องได้บ้างครั้งค่ะ 7.คะแนนพิเศษ 9/10 คะแนน - ยกคะแนนให้กับที่ผู้เขียนสามารถทำให้หลายคนเสียน้ำตากับฉากเสียใจได้ค่ะ และ ทำให้หลายคนที่อ่านตอนแรกๆที่ว่าแม่กักขังนางเอกไว้ ทำให้คนอ่านไม่ชอบแม่ของนางได้ และในตอนหลังๆเข้าใจว่าแม่ทำไปเพื่ออะไรค่ะ คะแนนรวม 90/100 คะแนน 71 - 90 = ดีมากค่ะ เกือบแล้วๆ ทางนี้แหละรุ่ง! ย่อ

Vercatt | 18 ม.ค. 58

  • 2

  • 1

ดูทั้งหมด

480 ความคิดเห็น

  1. #480 karox (@morgen_winde) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 02:17
    รอรูปเล่มนะ อยากได้จริงๆ ขอปกสวยๆนะคะ
    #480
    1
    • #480-1 (@memne) (จากตอนที่ 1)
      21 สิงหาคม 2561 / 11:22
      เรื่องนี้ยังไม่ได้รีไรท์เลยค่า แง้ๆ โอกาสทำรูปเล่มขอดูงบก่อนน้า TvT
      ถ้าทำคงลงเป็นอีบุ๊คก่อนจ้า ดีใจมากๆ ที่ชอบนะคะ ^^
      #480-1
  2. วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 21:25
    รออยู่นะคะะะะะ
    #479
    2
    • 15 ธันวาคม 2559 / 23:03
      แฮร่ ลืมเลย #ขดตัวหลบ อัพแล้วค่า
      #479-1
    • 16 ธันวาคม 2559 / 06:45
      ขอบคุณนะคะะะ
      #479-2
  3. วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 21:43
    มาอีกรอบแล้ววรั้ยยยยคิดถึง จำได้ว่าร้องไห้เพราะเรื่องนี้หนักมาก
    #478
    1
    • 4 ธันวาคม 2559 / 22:42
      แฮร่ ดีใจที่ยังติดตามกันอยู่ค่า รอบนี้เกลาๆใหม่น่าจะอ่านแล้วงงน้อยลงค่ะ :D
      #478-1
  4. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 18:16
    ม่ายยยย~ ทำไมเราถึงพึ่งมาเจอเรื่องนี้!!! T^T

    ไรท์ช่วยรีไรท์เถอะ พลีส~
    #477
    1
  5. วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 00:11
    อยากอ่านค่ะ
    #476
    0
  6. #475 Milkdy
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 17:12
    อยากอ่านมากค่ะ TT
    #475
    0
  7. วันที่ 5 กันยายน 2558 / 13:52
    อย่าลบน้าาาาเค้าพึ่งเจอเองอะฮือๆToTโอ้!!!ไม่!!! แงๆ
    #474
    0
  8. วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 07:39
    ลบแล้วเหรอคะ ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ แงๆ ฮือๆ เสียใจอ่ะ
    #473
    0
  9. วันที่ 9 เมษายน 2558 / 22:32
    อิอิ น่าสนุกดี จะคอยติดตามน้าาาาาาา
    #472
    1
  10. #471 นางมารต๊อง (@chanitanay) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 22:47
    ร้องไห้เบาๆกับตอนจบ
    #471
    1
  11. วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 20:05
    กำำำำำ ปิดแล้วหรอ อุตส่าดองไว้อ่านทีเดียวเพราะกลัวมึนเรื่องอ่าาาาาา
    มีหนังสือไหมคะ? จะตามไปอ่านนนนนนน แงงงงงงงงงงงงงงงง
    #470
    1
    • 24 มีนาคม 2558 / 08:07
      หนังสือต้องรอสักพักค่ะ อยู่ในช่วงจัดทำค่ะ ตอนนี้อ่านได้แล้วเน้อ ปิดวันที่ 30 มีค. จ๊ะ
      #470-1
  12. วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 10:53
    อยากอ่านจังค่ะ มาไม่ทันสักตอนเลย เสียดายจัง
    #469
    1
  13. #468 ปิยนนท์
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 21:11
    อ่านได้ครึ่งเดียว มาดูอีกทีอ่านได้ถึง22มี.ค. เศร้าจัง

    #468
    1
    • 23 มีนาคม 2558 / 09:36
      ยังอ่านได้อยู่นะคะ ^-^ (ประเด็นคือกดปิดการอ่านแล้วแต่ยังอ่านได้ เอวัง 555+)
      #468-1
  14. #467 Ploylovemackrisgeor (@ptmwan1) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 16:56
    อยากอ่านตอนเป็นหนังสืออ่า
    ถ้าหนังสืออกแล้วจะรีบซื้อมาอ่านอย่างไว 
    พอดีไม่ชอบอ่านในคอม 
    ไม่ว่ายังไงก้จะรอ ถ้าทำหนังสืออกมาแล้วบอกกันด้วยนะคะ จะตามล่าหาซื้อให้ได้
    #467
    1
    • #467-1 เมมเน่ มีนันดา (@memne) (จากตอนที่ 78)
      20 มีนาคม 2558 / 23:03
      รับทราบจ้า ^-^ ขอบคุณมากๆนะคะ จัดหน้าเสร็จแล้วจะกลับมาแจ้งอีกครั้งค่ะ ขอไปทวนปรับประโยคอีกรอบก่อน อิอิ
      #467-1
  15. #466 ...NUMKING... (@num0o0) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 17:43
    ใจหายจังเลยค่ะ ติดตามเรื่องนี้มานาน จบเสียแล้ว
    #466
    1
    • #466-1 เมมเน่ (@memne) (จากตอนที่ 78)
      19 มีนาคม 2558 / 19:42
      แฮร่ งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรานะคะ ยินดีที่อ่านกันมาจนจบค่ะ ขอบคุณมากจ้า ^0^
      #466-1
  16. #465 นางมารต๊อง (@chanitanay) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 16:20
    จบแบบนี้ก็ดีนะรู้สึกว่ามันซึ้งกินใจมาก บรรยายำม่ถูกเลย
    #465
    1
    • #465-1 เมมเน่ (@memne) (จากตอนที่ 78)
      19 มีนาคม 2558 / 19:41
      ^-^ อิอิ ฟินเนอะ
      #465-1
  17. #464 fengyu (@kewalin051141) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 02:09
    "เเล้วทั้งสองก็ปล่อยให้หัวใจนำพาทุกสิ่งกลับเข้าสู่จุดเริ่มต้น"

    ประโยคนี้เป็นอะไรที่เด็ดมากๆ ชอบๆๆ ><  

    เเอบเศร้าใจ ไม่อยากให้จบเลย ToT คือทุกอย่างเพอร์เฟ็ก!  

    ละ...เเล้วนิคโคลัส ของเค้าล่ะ >< <<มาคู่กับเค้าก็ได้น่ะ หุหุหุ ^.,^

    #ร้องไห้หนักมาก 
    #464
    1
    • #464-1 เมมเน่ (@memne) (จากตอนที่ 77)
      19 มีนาคม 2558 / 10:00
      นิโคลัสคงย่องมาแอบดูเซราห์หลับที่ท่าน้ำทุกวันค่ะ #เดี๋ยว
      #464-1
  18. #463 นางมารต๊อง (@chanitanay) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 17:57
    เอาไซเฟอร์เค้าคืนมา ร้องไห้หนักมาก T _T
    #463
    1
    • #463-1 เมมเน่ (@memne) (จากตอนที่ 77)
      18 มีนาคม 2558 / 18:14
      TT__TT โอ๋เอ๋ ไม่ร้องนะ
      #463-1
  19. #462 PraeW'w (@praaeww) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 17:28
    ดีใจด้วยนะคะ เราตามซื้อเล่มแน่นอนไม่ว่าจะกับสำนักพิมพ์ไหน555 เราชอบเรื่องนี้มากๆเลยแหละ แล้วก็แอบเสียใจนิดหน่อยที่เซราห์ไม่ได้มีความสุขชั่วนิรันด์กับไซเฟอร์อะไรแบบนั้น (ซึ่งก็ดูจะใจร้ายกับสตีฟไปหน่อย) แต่ไรต์เขียนได้ดีค่ะถึงแม้จะเป็นเรื่องแรก จะติดตามผลงานเรื่องต่อๆไปนะคะ
    #462
    1
    • #462-1 เมมเน่ (@memne) (จากตอนที่ 77)
      18 มีนาคม 2558 / 17:46
      ^0^ แอร๊ย! ขอบคุณมากๆเลยนะคะ #กอดๆ ยังมีบทส่งท้ายอีกนิดนึงค่ะ อาจจะทำให้กรี๊ด (?) ก็ได้นะคะ ฮา
      #462-1
  20. #461 fengyu (@kewalin051141) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 21:58
    หื้ออออออ ToT น้ำตาไหลพลากสงสารเซราห์  
    #461
    1
    • #461-1 เมมเน่ (@memne) (จากตอนที่ 76)
      18 มีนาคม 2558 / 17:44
      TT__TT มีหนุ่มๆรอปลอบเยอะ
      #461-1
  21. #460 นางมารต๊อง (@chanitanay) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 17:53
    อยากจะร้องไห้ดังๆไรต์ใจร้ายยยยย
    #460
    1
    • #460-1 เมมเน่ (@memne) (จากตอนที่ 76)
      15 มีนาคม 2558 / 18:45
      #ถกกระโปรงวิ่งหนี
      #460-1
  22. #459 นางมารต๊อง (@chanitanay) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 00:54
    เศร้ามากอ่านไปเครียดไป
    #459
    1
    • #459-1 เมมเน่ (@memne) (จากตอนที่ 75)
      13 มีนาคม 2558 / 08:53
      เรื่องนี้เศร้านิด (จริงๆก็ไม่นิด) ถือเป็นดราม่าเรื่องแรกเลยจัดเต็มหน่อยค่ะ แหะๆ
      #459-1
  23. #458 fengyu (@kewalin051141) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 21:42
    หื้อออออ ไม่อยากให้จบเลยยย >< กำลังสนุก 
    #458
    1
    • #458-1 เมมเน่ (@memne) (จากตอนที่ 75)
      13 มีนาคม 2558 / 08:50
      แหะๆ ถ้ามีโอกาสอาจกลับมารีใหม่ให้เป็นนิยายรักมากกว่านี้ค่ะ ^-^
      #458-1
  24. #457 PraeW'w (@praaeww) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 03:48
    ฮือออ ตกลงเอาไซเฟอร์คนเดิมคืนมานะ!
    #457
    1
    • #457-1 เมมเน่ (@memne) (จากตอนที่ 75)
      13 มีนาคม 2558 / 08:53
      TT-TT จะพากลับมาได้มั้ยต้องติดตามค่าาาา
      #457-1
  25. #456 Macaratt (@mixymook) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 16:24
    เดี๋ยวนะคะ ตอนที่ถอดสร้อยให้พ่อ ตอนนั้นเซราห์ยังไม่มีเสียงอยู่ไม่ใช่หรอคะ แต่อ่านดูฉากตอนนั้นเหมือนมีเสียงแล้วเลยคะ
    #456
    1
    • #456-1 เมมเน่ (@memne) (จากตอนที่ 74)
      11 มีนาคม 2558 / 08:50
      ยังไม่มีเสียงถูกต้องแล้วค่ะ ใส่พลาด 555+ เดี๋ยวกลับไปแก้ไขค่ะ ขอบคุณมากค่าาา TT-TT
      #456-1