ท่านแม่ทัพเป็นชายาของฝ่าบาท - นิยาย ท่านแม่ทัพเป็นชายาของฝ่าบาท : Dek-D.com - Writer
×

    ท่านแม่ทัพเป็นชายาของฝ่าบาท

    โดย meimomei

    แม่ทัพหนุ่มหน้าหวานผู้คุมทิศเหนือและตะวันออกของแว่นแคว้นถูกสั่งให้รับหน้าที่เป็นแม่ทัพหลวงบัญชาการในเขตพระราชฐาน เท่านั้นไม่พอเขายังถูกสั่งให้เข้าถวายตัวต่อ 'ฝ่าบาท' ตั้งแต่วันแรกที่เข้าวังอีกด้วย!

    ผู้เข้าชมรวม

    5,382

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    34

    ผู้เข้าชมรวม


    5.38K

    ความคิดเห็น


    4

    คนติดตาม


    244
    จำนวนตอน :  41 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  17 ก.พ. 64 / 15:29 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    แม่ทัพเหลียงลู่หรง

    แม่ทัพหนุ่มหน้าหวานผู้ได้รับการขนานนามว่ามีใบหน้างดงามไม่แพ้โฉมสะคราญแห่งยุคสมัยอย่าง ซานชิง บุตรีแห่งเสนาบดีกรมขุนนางผู้ซึ่งถูกวางตัวไว้ให้เป็นหวงโฮ่วในอนาคต แต่ใครไหนเลยจะมาอยู่ในตำแหน่งสูงส่งเช่นนั้นได้ง่ายๆ ในเมื่อหวงตี้แห่งแคว้นเสวียน จงใจรั้งตำแหน่งนั้นเอาไว้ให้แม่ทัพเหลียงแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น

    อี้หานเยี่ยนหรู / ชิงอี

    หวงตี้แห่งแคว้นเสวียนผู้ใช้ชีวิตเยี่ยงบุรุษมากว่าสิบเจ็ดปี แต่ไม่เคยถูกตาต้องใจผู้ใดเท่าเหลียงลู่หรง คนผู้นั้นไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีเขาก็ยังงดงามดั่งบุปผาที่กาลเวลาไม่อาจทำลายให้บุบสลายไปได้แม้สักน้อย ทันทีที่แม่ทัพหลวงคนเก่าสิ้นวาสนาไปกะทันหันด้วยโรคภัยที่ไม่อาจรักษาได้ เยี่ยนหรูหรือจะไม่ฉวยโอกาสนี้เหนี่ยวนำแม่ทัพหน้าหวานผู้นั้นมาอยู่ข้างกายบำเรอความปรารถนาแห่งตน

    ซานชิง

    เป็นโฉมสะคราญแห่งยุคทำได้เพียงกรีดกรายฉุยฉายไปมาเท่านั้นเองหรือ ซานชิงไม่ยอมเป็นหญิงงามไร้สมองที่รอคอยวันเวลาจะถูกจับวางเท่านั้นหรอก คนอย่างนางที่เกิดในตระกูลขุนนางชั้นสูง มีชีวิตอยู่อย่างสุขกายสบายใจมาถึงสิบห้าปี ไหนเลยจะยอมกลายเป็นหมากเกมในสงครามการเมือง สรรพวิชาที่แอบร่ำเรียนจึงถูกดึงมาใช้แอบหนีไปพบบุคคลอันตรายที่ทางการหมายหัวเช่นหวังจงจื่อ

    หวังจงจื่อ

    จอมโจรหน้ามึนที่มีชีวิตสำราญไปวันๆ เบื่อนักก็ออกปล้นคนรวยแจกจ่ายให้คนยากไร้ วันดีคืนดีไม่รู้จะทำอะไรก็เลยลักลอบวางแผนป่วนเกี้ยวขุนนางเล่น ไม่นึกว่าจะได้พบโฉมสะคราญผู้เลื่องชื่อ ตอนนั้นจึงได้ตระหนักว่า ได้จูบนางเพียงหนเดียวเพ้อพกไปจนชีพวางวายเป็นอย่างไร แต่คนที่มีชีวิตเรื่อยเปื่อยไร้แก่นสารอย่างเขาจะมาเฝ้าคิดถึงแต่สตรีก็ช่างน่าขันสิ้นดี เข้าวัดเสียดีกว่า...เอ่ยชวนหนีแล้ว ประเดี๋ยวนางก็ตามมา!

     

    - - - - - - - - - -

    "ท่านแม่ทัพ ลงมาอาบน้ำกับเราสิ"

    "ขอประทานอภัยพะยะค่ะฝ่าบาท กระหม่อมไม่ใช่..."

    "คำสั่งเรา ท่านจะไม่ทำตามรึ"

    "กระหม่อมไม่ใช่... พวกตัดแขนเสื้อ"

    "ไม่ใช่ก็ดี ลงมาอาบน้ำกันเถอะ"

    "ฝ่าบาท!"

    อี้หานเยี่ยนหรูไล่คนรับใช้ออกไปจากห้องอาบน้ำจนหมดแล้ว จึงค่อยๆ ลุกยืนขึ้นเหนือผิวน้ำ ผมยาวสยายที่แผ่ระอยู่เบื้องหลังให้ความรู้สึกน่าเกรงขาม ทว่าเหลียงลู่หรงกลับคิดว่าร่างนี้ เมื่อพิจารณาดูดีๆ แล้ว เมื่อไม่ได้อยู่ภายใต้ชุดมังกรกลับดูบอบบางอรชรอย่างกับ... อย่างกับสตรี!

    - - - - - - - - - -

    "เจ้าโจรหน้าไม่อาย! เลิกทำเป็นเคร่งเครียดเช่นนั้นเสียที ข้ามาที่นี่ก็เพราะเจ้าเป็นคนบอกให้ข้ามา"

    "คุณหนูมาที่นี่เพราะข้าบอก?"

    "ก็... ก็ใช่น่ะสิ"

    "คุณหนู ท่านคงคิดถึงจูบของข้าสินะ"

    "ปะ เปล่าเสียหน่อย"

    "ยังจะปากแข็ง ตามมานี่เถิด ข้าจะพาท่านไปรำลึกความหลังเสียหน่อย"

    "ปล่อยนะ เจ้าจะพาข้าไปไหน!?"

    "หรือท่านอยากให้ข้า...รำลึกความหลังกับท่านในอารามนี่ หากท่านอยากลอง ข้าก็ยินดีจะทำให้ตรงนี้โดยไม่รอช้า"

    "บะ บ้า! เจ้าคนต่ำช้า ในอาราม...เหมาะสมที่ไหนกัน!"

    หวังจงจื่อหรี่ตามองใบหน้างดงามแล้วก็คว้ามือนางพาเดินออกจากอารามที่เขาใช้ซ่อนตัว เดินลึกเข้าไปในป่า หาจุดที่เหมาะๆ เพื่อจะได้...รำลึกความหลังกับนางตามลำพังสักครู่ใหญ่ๆ

    - - - - - - - - - -


    แต่งจีนครั้งแรก เค้าอยากจะบอกว่า... ยากมาก พยายามจะไม่ให้ภาษามันโบร่ำโบราณเกินไป ให้มีความทันสมัยจับต้องได้บ้าง จะได้ไม่ดูลิเกเกินไป หรือจักรๆ วงศ์ๆ ไทย เกิน เกิ๊น แต่ก็ติงมาได้ตลอดนะคะ เค้าจะได้นำไปปรับต่อไปเรื่อยๆ ค่ะ ข่อมค่าาา~ ^^

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น