นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

LET'S NOT FALL IN LOVE #แด้แจ้

โดย meanjan

คนไข้แดฮยอนกับคุณหมอ ยองแจ เมื่อยองแจดื้อจะทำแผลให้คนไข้ที่เย็นชา ต่างฝ่ายต่างตกหลุมรักซึ่งกันและกัน

ยอดวิวรวม

138

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


138

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


4
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  27 พ.ย. 58 / 14:53 น.
นิยาย LET'S NOT FALL IN LOVE #

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้






คงไม่อาจฉุดรั้งคุณให้อยู่กับผมได้


แค่ขอเวลาก่อนได้ไหม...



ขอแค่ยื้อเวลาไว้ รู้ดีว่ายังไงก็ต้องจากผมไปอยู่ดี


ดีใจที่ตอนนี้คุณได้เจอคนที่ตามหาแล้ว


แต่ผมยังรอ.. รออยู่ตรงนี้ที่เดิมในใจ





เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 พ.ย. 58 / 14:53






LET'S NOT FALL IN LOVE











               สายฝนปรายปรายลงมาไม่หยุดความเปียกชื้นเริ่มแผ่ซ่านผ่านรองเท้าผ้าใบที่ตอนนี้เหยียบย่างไปตามถนนที่

ว่างเปล่า ไฟสลัวๆที่พอให้แสงสว่างได้ในยามเงียบงันของตีสอง สองเท้าเดินอย่างไม่รีบร้อนเหมือนกับว่าฝนที่ตกลง

มาตอนนี้เป็นเพียงแค่สายลมที่พัดเบาๆคลายความร้อนของวัน




ไม่มีใครมองหรือสังเกตด้วยซ้ำว่าตอนนี้เลือดได้ไหลซึมผ่านเสื้อของเขา..



               แดฮยอนแทบไม่รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำว่าแผลที่เขาได้รับมานั้นจะเจ็บหรือแสบหรือเปล่าเวลาหยดน้ำฝนตกกระทบ เขาแค่เดินไปเรื่อยๆ ว่างเปล่าเหลือเกินในตอนนี้..

 










พลักกกก!!


โอ๊ะ!! … แย่แล้ว คุณเป็นไงบ้าง



                    เด็กหนุ่มเอ่ยถามผู้ชายที่เขาเดินชนแล้วแก้วกาแฟที่เพิ่งซื้อมาเมื่อกี้กลับหล่นไปโดนขาอีกคนจนเลอะเต็ม

ขากางเกง เขาไม่ทันได้มองว่ามีคนเดินสวนมาเพราะร่มคันใหญ่บังหมดบวกกับความมืดที่เข้าคลุมในแถบนี้




ผมขอโทษนะครับที่ไม่ทันระวัง ”   

                 แดฮยอนไม่พูดอะไร เขาเพียงแค่มองแล้วกำลังจะไปแต่เสียงของเด็กหนุ่มขัดขึ้นก่อนพร้อมกับจับมือเขาไว้




คุณ.. คุณเลือดไหลนี่นา” 

                    ยองแจจับแขนแดฮยอนเพื่อจะดุแผลให้ชัดๆ ด้วยความสูงทำให้เด็กหนุ่มต้องเขย่งดูแผลตรงหัวไหล่ 

เสื้อเชิ้ตสีเข้มทำให้ไม่เป็นที่สังเกตแต่ยองแจเห็นเลือดที่ไหลมาเปื้อนที่มือของอีกคน



อย่ายุ่งกับผม


แต่คุณบาดเจ็บอยู่นะ


               แดฮยอนรู้สึกขัดใจกับคนตรงหน้าเขาไม่เคยรู้จักกับอีกคนแต่ทำคนตรงหน้าต้องมาทำตัวเป็นห่วงเป็นใยเขา ไม่จำเป็นเลยซักนิด



บ้านผมอยู่แถวนี้ ไปทำแผลก่อนนะครับ


นี่มันตัวผม แผลก็ที่แขนของผม ผมว่าคุณ..


นี่คุณ! ผมไม่ได้อยากจะยุ่งหรอกนะ แต่ผมเป็นหมอแล้วด้วยอาชีพผมปล่อยคุณไปไม่ได้จริงๆ ขอร้องล่ะทำแผลเสร็จแล้วค่อยไปก็ได้ผมจะไม่ห้ามเลย


                   

                          แดฮยอนถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่ายกับคนตรงหน้า เขาไม่ชอบคนแปลกหน้าที่ทำเหมือนเป็น

ห่วงทั้งๆที่เพิ่งเจอกัน แต่ก็ยอมเดินตามอีกคนโดยดีร่มคันใหญ่บังฝนสองคนได้พอดีซึ่งก็ไม่ได้ช่วยอะไรแดฮยอนมาก

นักเพราะเขาเปียกตั้งแต่ฝนเริ่มตกด้วยซ้ำ บ้านของยองแจอยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนักอันที่จริงเขาเคยชินกับการดื่มกาแฟ

ด้วยซ้ำแต่ที่ห้องกาแฟหมดเลยต้องเดินมาซื้อด้วยตัวเองในเวลาตีสองแบบนี้

 

 







 

                         ยองแจเริ่มทำแผลที่หัวไหล่อีกคนโดยไม่ได้ปริปากพูดอะไรหรือถามไถ่อะไรเกี่ยวกับว่าได้แผลมา

ยังไง หรือปวดอะไรรึเปล่า เขารู้ว่าอีกฝ่ายคงไม่อยากพูดอะไรมาก แดฮยอนนั่งมองคนตรงหน้าที่ทำแผลให้เขาขนตาที่

แพยาวนั่นอะไร  ผู้ชายจริงๆน่ะหรอ ก่อนหน้านี้เขาไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่าคนที่ทำแผลให้เขาอยู่ตอนนี้หน้าตาอย่างไร 

แต่พอเห็นหน้าชัดๆแล้ว จมูกที่ดูรั้นๆนั่นอีก ดูจะเป็นคนที่ดื้อและเอาแต่ใจไม่น้อยแดฮยอนเผลอยิ้มให้คนตรงหน้า 

พอดีกับอีกฝ่ายที่เงยหน้าขึ้นมาเพราะทำแผลเสร็จแล้ว





คุณหนาวรึเปล่า ไปเปลี่ยนชุดก่อนสิ เดี๋ยวไม่สบายเอานะ

                         ยองแจเอ่ยถามคนไข้ของตัวเองที่ตอนนี้เปียกจากการเดินตากฝนมาซักระยะแล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้า

ของพี่ชายของเจ้าตัวที่จะมาพักที่นี่นานๆครั้ง เขาไม่อยากให้คนไข้หนาวตายในห้องเขา


ขอบคุณ


คุณเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วมาทานซุปหน่อยนะ เดี๋ยวผมจะอุ่นซุปไว้รอ  

                         คนไข้เชื่อฟังแต่โดยดีเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เดินมารอที่โซฟา ยองแจเอาผ้าห่มมาไว้ให้เขาก่อนแล้ว






ผมไปอาบน้ำแปปนึงนะอย่าเพิ่งไปไหนล่ะ



                         ขณะที่รออีกคนอาบน้ำคนไข้ก็เผลอหลับไปอย่างหมดแรงด้วยอาการเหนื่อนล้าและปวดแผลเลยทาน

ยาที่ยองแจวางไว้เพื่อทานซุปเสร็จจะให้คนไข้ทานยาแต่แดฮยอนรู้สึกว่าหัวเขาหนักเลยเผลอหลับไปซะก่อน  

ยองแจอาบน้ำเสร็จก็เห็นอีกคนหลับบนโซฟาเลยเข้าไปปลุกเพื่อจะให้ไปนอนในห้องเพราะห้องนอกอากาศค่อนข้าง

เย็นบวกกับอยากให้อีกคนหลับสบายกว่านี้





คุณ... ลุกก่อน ไปนอนข้างในดีกว่า” 

          

                         เขย่าตัวคนไข้เพียงเบามือ  อีกคนก็ปรือตามองคนที่มากวนตอนเขาหลับ คุณหมอที่นั่งอยู่ตอนนี้หัวใจ

กลับเต้นระรัว ปากซีดๆที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ทำให้หมอเขินไม่รู้ตัวรีบลุกเดินนำไปในห้องนอนโดยคนไข้ห่มผ้าเดิน

ตามไม่พูดอะไร ยองแจเอาเพียงหมอนข้างมากั้นระหว่างเตียงนอนที่อีฝ่ายนอนอยู่อีกฝั่ง เขาไม่ค่อยชินเท่าไหร่นักที่ให้

คนแปลกหน้ามานอนเตียงเดียวกันแต่จะปล่อยให้อีกคนนอนที่โซฟาก็ดูเหมือนจะเสียมารยาท อย่างน้อยให้ถือว่าเป็น

แขกคนหนึ่งที่ยองแจทำกาแฟหกใส่แล้วกัน






เช้าของวันนั้นยองแจตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นคนไข้ที่ช่วยไว้เมื่อคืนแล้ว มีแค่โพสต์อิทที่เขียนไว้ว่า ขอบคุณมากจริงๆ’ 

แดฮยอนคงตื่นไปตั้งแต่เช้า นอนพักได้ไม่กี่ชั่วโมงก็ออกไปทั้งที่ยังไม่หายดี ในใจลึกๆแล้วยองแจก็อดเป็นห่วงอีกคน

ไม่ได้ คงได้แค่ภาวนาให้อีกคนหายเร็วๆเท่านั้น แม้แต่ชื่อเขาก็ยังลืมถาม จะได้เจอกันอีกรึเปล่า...

 

 

 

 




Rrrrrrrrrr!!


ยองแจ เดือนหน้าน้องก็จะผ่าตัดแล้วนะ


ครับแม่.. ผมจะโอนให้เร็วที่สุดนะครับ


อย่าหักโหมนะลูก แม่เป็นห่วง


ครับ.. แค่นี้ก่อนนะครับแม่ ผมติดงานอยู่

 

 



               ยองแจเป็นแค่หมอฝึกหัดเท่านั้นทางบ้านตอนนี้ก็เดือดร้อนเรื่องเงินเพราะน้องต้องผ่าตัด เขาต้องทำงานดึก

ทุกวันไม่ใช่แค่เป็นหมอ แต่เขารับงานทุกอย่างที่หมอฝึกหัดพึงจะทำได้

 


          วันนี้เป็นอีกวันที่เขาต้องทำในตอนกลางคืน รุ่นพี่โทรมาบอกว่ามีคนไข้ที่ต้องการให้หมอมารักษาที่บ้านแทน 

แถมเงินดี ด้วยคนไข้ที่เขาไปพบคือบุคคลที่ค่อนข้างไม่เปิดเผยตัวจากงานที่เขาทำค่อนข้างอันตราย ยองแจเห็นคนไข้

ที่จะรักษาวันนี้ก็คุ้นตาแม้เพียงมองจากด้านหลัง เขาคนนั้น..









คุณ..”   ยองแจวางกระเป๋าพยาบาลลงที่โต๊ะข้างโซฟาของคอนโดที่แดฮยอนอยู่



มาแล้วหรอ  มานี่สิแดฮยอนหันมายิ้มแล้วเรียกอีกคนที่เขาตั้งใจให้มารักษาแผลของตนเอง เขาให้ลูกน้องตามสืบ

ว่ายองแจคือใคร เนื่องจากเส้นสายที่ประกอบอาชีพทำให้สามารถรู้จักอีกคนได้ไม่ยากนัก ยองแจเดินไปหาอีกคนตาม

คำสั่ง แดฮยอนนั่งลงฝั่งตรงข้ามแล้วตบตักของตัวเองบอกเป็นนัยๆว่าให้มานั่งตรงนี้




อะไรนะครับ?



ผมให้มานั่งตรงนี้


คิดจะทำอะไรของคุณ แล้วแผลคุณเป็นไงบ้าง


ดีขึ้นเยอะแล้วล่ะแดฮยอนยิ้มให้คนตรงหน้าตอนนี้แผลของเขาดีขึ้นเยอะแล้ว แต่ที่ให้ยองแจมารักษาเพราะเขา

ต้องการที่จะเจออีกคนเท่านั้น ตั้งแต่วันนั้นที่ลูกน้องโทรมาบอกว่าสามารถตามล่าคนที่ทำร้ายน้องสาวเขาได้แล้วเขาก็

ออกมาโดยไม่ได้ปลุกยองแจก่อน




ดีขึ้นเยอะแล้วเรียกผมมาทำไม?


มาใช้หนี้ไง  ผมโอนเงินค่ารักษาของน้องคุณไปให้ครอบครัวแล้วนะ


ห๊ะ...!! ทำบ้าอะไรของคุณน่ะ เจ้านุ่มนิ่มดูท่าจะโกรธไม่น้อย เจอกันแค่ครั้งเดียวแต่ติดหนี้อีกคนซะแล้ว



มาเป็นคนของผม...



คนของคุณ? หมายถึงมาเฟียที่ยืนอยู่หน้าห้องน่ะหรอ







เปล่า เป็นเมียผมน่ะ

 








กำลังหันหลังจะเดินกลับแต่แดฮยอนเดินมาคว้าแขนดึงอีกคนมากอดไว้แน่นคนโดนกอดหันมองด้วยความหงุดหงิด

ที่มาขวางเขาไว้

 




อยู่กับผมที่นี่นะ..



“…..”

มองหน้าด้วยความคิดที่ว่าคนตรงหน้าเป็นคนเดียวกันกับคนเมื่อวันก่อนที่ช่วยไว้รึเปล่า ยองแจถอนหายใจออกมา

อย่างเหนื่อยหน่าย แดฮยอนต้องการเล่นเกมอะไรกับเขากันแน่  แต่มั่นใจได้เลยว่ายองแจคงไม่สนุกด้วยสักนิด





 

เลิกเป็นหมอแล้วมาดูแลผมคนเดียวเถอะนะยองแจ

.

.

.

.

.

คุณกำลังจีบผมอยู่รึเปล่า 


ถ้าคิดว่าใช่ ก็คงใช่


นี่คุณสร้างความไว้ใจให้คนอื่นแบบนี้เองหรอ?

 



ผลักอีกคนออกด้วยแรงที่มีทำเอาแดฮยอนเซเล็กน้อยแต่ก็ยังยิ้มให้ด้วยความเอ็นดู สีหน้ายองแจดูจะไม่สนุกด้วยเท่าไหร่ ตอนนี้เขาจ้องหน้าแดฮยอนอย่างเฉยชาแต่ดวงตาที่รื้นไปด้วยน้ำใสๆทำแดฮยอนเจ็บปวดไม่น้อยนี่เขากำลังทำให้ตัวเล็กโกรธอยู่หรอ คำพูดที่เขาบอกออกไปยังไม่ชัดเจนหรอว่าเขาต้องการยองแจมากแค่ไหน



งั้นผมซื้อคุณ


.


.




.


ชะงักไปเล็กน้อยกับคำพูดที่แดฮยอนบอกน้ำเสียงที่จริงจังนั่นทำเอายองแจที่กำลังโกรธอยู่ตอนนี้ถึงกับจุก 

อยากจะตอกหน้าอีกคนให้หงายหลังสักร้อยรอบ




ผมไม่ขายตัว! ”



ไม่ได้บอกว่าคุณขายตัว...  ยังไงก็เถอะ คุณก็เป็นของผมแล้ว


หมอนี่.. ผมเป็นของคุณตั้งแต่เมื่อไหร่ เลิกโมเมคิดเองเออซักทีดิ


ขี้เกียจเถียงด้วยละ  ทานข้าวกันเถอะ


ไม่มีทาง  ผมจะกลับบ้าน


.

.

.


ตามใจ . .




เกือบบ่ายสองแล้วยองแจอยู่ที่นี่ตั้งแต่เช้าก็ยังไม่สามารถกลับบ้านได้ แดฮยอนเล่นล็อคห้องไว้ลูกน้องสองคนที่ยัง

รักษาความปลอดภัยอยู่หน้าห้องอีกเปิดประตูได้ก็ใช่ว่าจะไม่โดนลากกลับมา แทบอยากร้องไห้เมื่อจะโทรหาเพื่อน

ซักคนโทรศัพท์ดันแบตหมดเอาตอนนี้ซะได้  นึกโมโหตัวเองที่ไม่ยอมทานข้าวเช้ามาเอาแต่ดื่มกาแฟไปแค่แก้วเดียว

ซะด้วย  แดฮยอนตอนนี้ก็ยังคงทำงานไม่รู้ไม่ชี้กับอีกคนที่หน้าตาบูดบึ้ง  ยองแจอยากจะเดินไปฉีกให้เละคามือ

 กลับกันกับแดฮยอนที่เห็นแล้วอดเอ็นดูไม่ได้เห็นแล้วอยากจับมาฟัดซะให้เข็ด






ผมจะกลับบ้าน



“…..”


“…..”




โอเค  งั้นเรามาตกลงกันก่อน



ผมจะได้อะไรบ้างในข้อตกลง


“. . . ไม่ได้อะไร นอกจากเป็นเมียผม




เห้อ.. รีบว่ามา



.

.




ผมขอให้คุณมาอยู่ที่นี่กับผม...



ไม่!”


ฟังผมให้จบก่อนสิ


“…”



แลกกับตึกที่คุณอยู่ตอนนี้ ผมจะไม่ทุบมันทิ้งถ้าคุณย้ายเข้ามา





กึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหาแดฮยอนที่โต๊ะด้วยความรวดเร็วกระชากคอเสื้ออีกคนขึ้นมาด้วยความโมโห ตอนนี้คนที่ถูกกระทำ

เลือดเริ่มขึ้นหน้าไม่ใช่เพราะโมโหแต่หน้าของยองแจอยู่ห่างจากหน้าของเขาไม่ถึงสองนิ้วด้วยซ้ำ แดฮยอนกลืน

น้ำลายลงคออย่างยากลำบากนี่เจ้าตัวเล็กกำลังโมโหหรือกำลังยั่วยวนเขากันแน่ คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานรีบคว้าเอว

ยองแจมากอดไว้แน่นดันเข่าอีกคนให้นั่งบนตักของเขาอย่างประจวบเหมาะ ทำเอาคนตัวเล้กกว่าตาโตด้วยความตกใจ

ไหนจะกัดริมฝีปากล่างที่เจ้าตัวเผลอทำบ่อยๆมันดูน่ารักจนอยากเก็บไว้ดูคนเดียว




ข้อตกลงบ้าบออะไรของคุณ..




“…”



แดฮยอนเพียงแค่ยักไหล่เป็นคำตอบนั่นก็ทำให้เห็นได้แล้วว่ายองแจไม่มีทางเลือกมากนักหรืออาจไม่มีทางเลือกเลย

นอกจากต้องมาอยู่กับคนตรงหน้า



ทำได้เยอะขนาดนี้คุณซื้อผมแล้วเอาไปฆ่าทิ้งไม่ง่ายกว่าหรอ



คุณบอกเองนี่ว่าไม่ขายตัว


นี่คุณ..


ผมจะกล้าทำสิ่งนั้นกับคนที่ผมกำลังตกหลุมรักได้ยังไง  คุณทำได้งั้นหรอ?



ยังไม่บอกเลยว่าจะทำ


งั้นก็ปฏิเสธซะสิ..





“…”



 










#จบแล้วค่า อิ_อิ





#อ๊ากกกก>< ที่แดฮยอนบอกว่าให้ปฏิเสธคือประมานว่าให้ยองแจบอกว่าจริงๆแล้วยองแจไม่ได้คิดอะไรกับแดฮยอน

#แต่ว่ายองแจไม่ตอบไงคะ แงงงงง ให้ไปมโนต่อเองเนอะ^^

#ฟิคยาวรอไปก่อนค่ะบ่มีเวลาเลยยยย

#คู่ที่น่าจะแต่งเร็วๆนี้คือ #ออบแจ (อีกแล้ว) ฝากติดตามด้วยนะคะ #THANKS

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 







O W E N TM.

ผลงานอื่นๆ ของ meanjan

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. #6 YJ*brainboxxxx-all pretty (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 03:42
    งือออออ อยากอ่านต่อๆๆ >< แดฮยอนนี่คนอะไรมั่นหน้ามากค่า เลยมัดมือมาขนาดนี้ยังคิดว่าเขาก้ชอบตัวเองอ่า มันก๊าวใจจริงๆ
    #6
    0
  2. วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 23:13
    เพิ่งได้กลับเข้ามาอ่านอีกครั้งงง คือจำได้ว่านานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกแล้วสำหรับเรื่องนี้
    แงงง ตัดจบแบบนี้เลยเหรอคะ มาภาคต่อเถอะค่ะ รอติดตาม
    #5
    0
  3. #4 tbgugu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:24
    พี่แด่สุดทุ่ม
    #4
    0
  4. #3 ไอด๊อนแคร์
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 14:56
    ยองแจก็ยอมๆไปเถอะ เป็นเมียมาเฟีย เค้าโอนเงินให้ที่บ้านแล้วก็ต้องตอบแทนบัญคุณนะคะ วรั๊ยยยยย
    #3
    0
  5. #2 Wiww
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 / 22:54
    งู้ยยยยยยย แดแจ ดีกับใจ  คุณหมอน่ารักมากๆเลย คุณูกับคนไข้แดฮยอน ดีจริงๆ

    ติดตามค่ะ  ตอนนี้ต้องการฟิดแดแจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก   รีบมาต่อนะคะ ^^ ตั้งตารอเลย
    #2
    1
    • #2-1 meanjan
      27 พฤศจิกายน 2558 / 14:49
      อัพต่อแล้วนะคะ <3
      #2-1
  6. #1 ไอด๊อนแคร์
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 01:38
    กรี๊ดดดดดดดดดด ลุ้นมากกกก จะเป็นยังไงต่อง่ะ แดฮยอนปล้ำเลยป้ะ?555555555555 รอนะคะ ไรท์สู้ๆ><
    #1
    1
    • #1-1 meanjan
      27 พฤศจิกายน 2558 / 14:50
      อัพแล้วน๊าาา
      #1-1