นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [OS] if you #bangjae

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้







เนื้อเรื่อง อัปเดต 5 ก.ค. 59 / 09:35







ผมนั่งกอดเข่าร้องไห้ในทุกๆคืน...

หัวใจเฝ้าร้องเรียกหาเขาตลอด.....



 

ถ้าไม่ใช่ผม... คุณจะกลับมารึเปล่า...


ถ้าไม่ใช่ผมที่ทำร้ายคุณในวันนั้น...  คุณคงไม่จากไปเหมือนในตอนนี้...






 

ขอโทษ...  กลับมาเถอะ  ในเมื่อหัวใจของเรายังเรียกร้องร้องหากัน

อยากจะปล่อยคุณไป...  


แต่ขอโทษจริงๆ หัวใจผมทำแบบนั้นไม่ได้  มันไม่ง่ายเลย....

 



ร่างสูงขยับตัวบนที่นอนค่อยลืมตามองข้างๆตามความเคยชิน  

แต่ก็เช่นเดิม... ว่างเปล่า   

เขาเพิ่งหลับไปได้ไม่ถึงสี่ชั่วโมงด้วยซ้ำ  ทุกๆตีสี่ของทุกวันเขาจะตื่น

เพื่อรอคอยว่าเขาคนนั้นกลับมารึยัง   



ยงกุกยิ้มกับตัวเอง...  เขาลุกเดินขึ้นไปบนดาดฟ้าของตึก 

เวลาตีสี่อากาศค่อนข้างเย็น  ท้องฟ้าในเวลาตีสี่ยังคงมืด  

มิดแต่ก็ยังมีแสงไฟที่ช่วยส่องสว่างได้บ้าง สายลมพัดอ่อนๆแต่ก็ทำให้เย็นไปถึงกระดูก   




รู้ว่าข้างบนมันหนาว แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อหนาๆมาล่ะ... หื้ม? 

               


               ยงกุกเดินไปห่มผ้าให้ยองแจพร้อมกอดอีกคนไว้จากข้างหลัง เขารู้ว่าคนตัวเล็กชอบเดินมาตัวเปล่า ทั้งๆอากาศหนาวขนาดนี้  



รู้ว่าต้องเป็นแบบนี้ไง......เลยรอให้พี่เอาผ้ามาห่มแล้วกอดยองแจไง 

               มองไปบนท้องฟ้าแต่ก็ยังอมยิ้มให้กับท่าทีของยงกุกที่เป็นห่วงเป็นใยคนรัก



ถ้าพี่ไม่อยู่แล้วใครจะเอาผ้ามาคอยห่มให้ล่ะครับ  


               ยงกุกกระชับกอดหอมหัวคนตัวเล็กไว้ สายลมพัดมาเป็นระยะ เขาจะกอดยองแจไว้แบบนี้  ไม่ยอมปล่อยให้อีกคนต้องหนาว เขาจะอยู่แบบนี้... จะคอยดูแลยองแจตลอดไป...


ยองแจก็ไปตามพี่ให้กลับมาห่มให้ไง ฮ่าๆๆ



จะไม่ให้พี่ไปไหน ต้องอยู่กับยองแจแบบนี้ 


               ยองแจหันมากอดยงกุกไว้แน่น เขาซุกหน้าไว้กับอกของอีกคนผ้าห่มร่วงไปบนพื้น



...  อย่าไปหาใครเลยนะ อยู่กับผม.. 


ถ้าผมไม่ดี....


ถ้าผมงี่เง่า...


ถ้าผมไม่เอาไหน..  ผมจะปรับตัว ขอแค่อยู่กับผม...

 

 


พี่ยงกุก... ยองแจรักพี่นะครับ


               ยงกุกยิ้มให้คนตรงหน้าพร้อมประคองหน้าเบาๆแล้วจูบหน้าผากค้างไว้แบบนั้น ยองแจหลับตาลงใช้แขนกอดเอวคนตัวสูงไว้เพียงหลวมๆ เนิ่นนาน..

 









                              แสงแดดส่องผ่านผ้าม่านที่พลิ้วไหวตามสายลมมายังหน้าต่างที่เปิดไว้ ยงกุกปรับสายตาให้เข้ากับแสงในยามเช้า เขามองไปยังหน้าต่าง ซึ่งตอนนี้ดูเหมือนว่าตอนนี้ดอกเดซี่ที่เขาปลูกไว้ในกระถางนอกหน้าต่างจะบานแล้วคนที่อยู่บนเตียงในตอนนี้รีบลุกจากเตียงไปดูดอกไม้ที่ปลูกไว้... ดอกเดซี่ ดอกไม้ที่ยองแจชอบ...


เขาก็ชอบ...


พี่ยงกุก!! ตื่นมาทานข้าวได้แล้วนะ




ยองแจ..  ดอกไม้ของเราบานแล้วนะ มาดูสิ

               คนที่อยู่ในครัวกำลังเตรียมอาหารเช้าวิ่งมาดูด้วยความตื่นเต้น เขาเจอมันที่ข้าง

ถนนตอนกลับบ้านดูเหมือนบริเวนนั้นจะกลายเป็นร้านอาหารไปซะแล้ว ดีที่เขาตัดสินใจ

เอามันมาปลูกไว้ที่นี่


พี่ยงกุกดูตอนนี้สิ... มันสวยมากๆเลย

ครับ... สวยมากจริงๆ 

               ยงกุกยื่นหน้าไปหอมแก้มยองแจที่ตอนนี้ยิ้มให้กับดอกไม้ตรงหน้า

เดี๋ยวเถอะ! พี่เนี่ย..เผลอไม่ได้เลยนะ 

               คนตัวเล็กอมยิ้มเขินแล้วจึงเดินไปเตรียมอาหารเช้าต่อ ยงกุกมองตามแล้วยิ้มให้อีกคนที่ตอนนี้คล้ายจะส่งสัญญานให้เขาไปอาบน้ำแล้วมาทานอาหารเช้าด้วยกัน

 



Our memories that I secretly put in my drawer,

I take them out and reminisce again by myself.

 









ยองแจเห็นกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะรึเปล่า 

               ยงกุกรื้อโต๊ะเพื่อหาเนื้อเพลงที่เขาอดหลับอดนอนเขียนไว้ แต่ตอนนี้เขากลับหามันไม่เจอ ทั้งๆที่เมื่อคืนเขาวางมันไว้บนโต๊ะ



อ..เอ่อ มันคืออะไรหรอครับ เมื่อเช้ายองแจเก็บโต๊ะเจอเศษกระดาษเลยเอาไปทิ้ง 

               คนตัวเล็กเดินมาหายงกุก



เศษกระดาษ.. ??” 

               ยงกุกหันหน้าไปมองยองแจอย่างเคืองๆด้วยสีหน้าไม่พอใจ


ยองแจไม่รู้ว่ามันคืออะไร พี่ยงกุก..


ย...ยองแจขอโทษ.. 

                    เขารีบเดินไปกอดแขนอีกคนไว้ ไม่อยากให้เขาใจร้านหรือโวยวายไปมากกว่านี้ เพราะว่าเขารู้เวลายงกุกโกรธแล้วมันน่ากลัวแค่ไหน ยงกุกยังคงเงียบและยังไม่พูดอะไร


ด..เดี๋ยวยองแจลงไปดูข้างล่างให้นะ  บางทีรถขนขยะอาจยังไม่มาเก็บไปก็ได้ 

                    ยองแจพูดไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือน้ำใสๆค่อยๆไหลเอ่อล้นดวงตา

มึงนั่นแหละที่ควรไป..  ไปให้พ้นหน้ากู .. ยองแจ


                    เป็นครั้งแรกที่ยงกุกกล้าพูดคำว่า มึง กูออกมาให้ยองแจได้ยิน มันอาจไม่ร้ายแรงสำหรับบางคน แต่กับยองแจแล้วมันไม่ใช่





พี่ยงกุก.. โกรธยองแจขนาดนี้เลยหรอครับ” 


                    น้ำตาที่เอ่อล้นตอนนี้ค่อยไหลมาเป็นสาย เขาพูดด้วยร้องไห้ไปด้วย คนตัวเล็กเดินไปกอดยงกุก เขาไม่คิดว่ายงกุกจะกล้าไล่ให้เขาไป

ยงกุกผลักยองแจออกจนอีกคนล้มลงไปกองกับพื้น เขาเดินไปหยิบกระถางดอกเดซี่แล้วขว้างลงพื้นอย่างไม่ใยดี






เพล้งงงง!!





พ....พี่เกลียดยองแจหรอ อยากให้ยองแจไปพี่ต้องทำขนาดนี้เลยใช่ไหม..  

               ยองแจลุกแล้ววิ่งออกไปข้างนอกทั้งน้ำตา

 




ผมรอเขาจนถึงเย็นก็ยังไม่กลับมา...



คนดีของผมไปอยู่ไหนกันนะ...



หลงทางรึเปล่า..



ที่ที่เราเคยไปด้วยกัน... พี่รออยู่ที่นั่นนะยองแจ..


เนื้อเพลงที่แต่ง..พี่แต่งเพลงให้ยองแจ..

พี่อยากบอกยองแจ.. พี่รักยองแจนะ


คำนี้ที่ไม่เคยเอ่ยออกไป. . .. พี่ขอโทษ กลับมาได้แล้วคนดี .. .

 




ในตอนนั้นผมน่าจะใจเย็นกว่านี้ แล้วปลอบยองแจ. .. เดี๋ยวพี่แต่งเพลงใหม่ อีกรอบก็ได้’ 

ทำไมผมไม่พูดคำนี้


ทั้งที่เห็นอีกคนสำนึกผิด...


ทั้งที่เห็นอีกคนมีน้ำตา..


ทั้งที่อีกคนพูดขอโทษ..  ผมมันคนไม่ดี. . .


กลับมาฟังก่อน พี่อยากบอกว่า พี่รักยองแจนะ กลับมาได้ไหม







พี่ยงกุก!! ตื่นมาทานข้าวได้แล้วนะ





                         ไม่อยากตื่นจากความฝันนี้.. ขอหลับต่อ.. ขอเจอหน้าแค่ในความซะดีกว่าต้องตื่นมาโดยตัวคนเดียว ให้พี่หลับแบบนี้ตลอดไปเถอะนะ ความฝันที่มียองแจมันมีความสุข..




หากไม่สายเกินไป.. เรากลับมารักกันอย่างเดิมได้ไหม..













จบ .




#ตอนจบเรื่องนี้คือให้ผู้อ่านมโนเองคร่าาาา อิอิ

#แต่ไรท์ให้ตอนจบเรื่องนี้คือยงกุกตายค่ะ T^T 

#แต่ยองแจก็ไม่รู้เช่นกันว่าเป็นตายร้ายดียังไง TT^TT 


 

O W E N TM.

ผลงานอื่นๆ ของ meanjan

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. #6 Z-HL
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 08:48
    ใจร้ายมากอ่ะ เราครายเลยอ่ะ ;w; มาต่อเถอะเราอยากรู้ว่าแจเป็นไงบ้างอยากให้เฮียแดดิ้น
    #6
    0
  2. #5 tbgugu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:30
    ยงกุกใจร้าย งื้อออออ
    #5
    0
  3. วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 02:14
    เป็นเรื่องสั้นๆที่น็อคมีเอ้าท์มากๆอ่ะ ร้องไห้ด้วย 5555
    แต่คำพูดพี่ยงกุกมันโหดร้ายเกินไปจริงๆ
    ถ้าให้คิดว่าตอนนั้นที่ยองแจรู้สึกผิดแล้วยังพยายามที่จะกอดจะพูดขอโทษทั้งๆที่ตัวเองก็กลัวแล้วมันโหดร้ายเกินไปจริงๆ
    ตอนจบของเรื่องนี้ ต่อให้จินตนาการเอาเองก็โหดร้ายอยู่ดี
    เพราะในความเป็นจริงแล้ว ถ้าโดนแบบนี้ มันก็ยากจริงๆที่จะกลับไป
    นี่ไม่อยากจะคิดว่าจินตนาการตามตอนจบที่ไรท์ให้พี่ยงกุกตายเลยอ่ะ
    มันรู้สึกได้ถึงความเสียใจและโหยหาอยากให้ยองแจกลับมาจนตรอมใจอ่ะ
    เศร้าาาาา
    #4
    0
  4. #3 Minielyj
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 16:57
    โอยยยยย สงสารทั้งคู่ แต่ยงกุกก้ผิด ทำไมพูดแบบนั้นน

    รู้ว่าตั้งใจทำ แต่ยองแจไม่ได้ตั้งใจทิ้งอ่ะ ก็เศษกระดาษอ่ะ แล้วกล้าพูดคำหยาบอีก แย้กกกกกกกกกก

    ไรท์มาต่อพาร์ทแฮปปี้เอนดิ้งหน่อยเถอะค่ะ เราไม่อยากให้จบเศร้าสร้อยแบบนี้

    แบบประโยคที่ยองแจพูด ละยงกุกคิดว่าฝัน คือจริงๆยองแจกลับมาได้มั๊ยอ่ะ

    แงงงงงงงงงงง ป่านนี้ยะแจจะเป็นยังไงบ้าง คิดถึงงงงงง T^T
    #3
    0
  5. #2 ไอด๊อนแคร์
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 01:45
    อินตามมมมมม พี่ยงกุกคนใจร้ายยยยย

    ทำไมรุนแรงกับน้องงง ฮรื่อออออออออ
    #2
    0
  6. #1 Wiww
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 17:28
    โฮ่วววว พี่ยงกุกก็รุนแรงกับน้องละเกิน
    จริงๆแล้ว เนื้อเพลงนั่นก็แต่งให้ยองแจนะ ไม่น่าจะพูดขนาดนั้นเลย
    รู้แหละว่าอารมณ์ร้อน แต่มาเสียใจทีหลังก็สายไปซัะแล้ววว
    #1
    0