นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

ยอดวิวรวม

1,968

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


1,968

ความคิดเห็น


70

คนติดตาม


92
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 9 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  17 มิ.ย. 61 / 15:14 น.
นิยาย ROV Story ͧԵͧ [Ҥ]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

สวัสดีทุกคนนะครับ

ก่อนอื่นเลยขออนุญาตพี่เจมส์กับพี่กิตนะครับรวมถึงแฟนพี่เจมส์กับแฟนในอนาคตของพี่กิตด้วยนะครับรวมทั้งแฟนคลับของพี่เจมส์พี่กิตแฟนคลับBaconทุกคนด้วยนะครับ

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเองไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับชีวิตจริงเลย


ถ้าพวกพี่คนไหนไม่พอใจหรือไม่ชอบอย่างไรก็ตามสามารถทักมาบอกได้เลยนะครับผมยินดีและยอมรับทุกอย่างและจะลบเรื่องนี้ทันทีครับ

ขอบคุณครับ

ขอเชิญชวนทุกคนเป็นกำลังใจในกับทีมBaconไปแข่งที่LAด้วยนะครับ Thailandสู้ๆ ร่วมเชียร์เป็นกำลังใจให้ทีมชาติไทยที่ไปแข่งในตัวแทนประเทศด้วยนะครับ ขอให้ได้ที่1ของโลกไปเลย เบคลุย!

<3

คำเตือน : ต้องขอโทษล่วงหน้าจริงๆถ้าอัพไม่เป็นเวลาเพราะอยากให้นิยายเป็นเนื้อเรื่องที่สนุกจริงๆอาจจะอัพช้าอัพเร็วไปบ้างต้องขอโทษนะครับ ยอมรับความคิดเห็นทุกคนเลยครับ 



#เมื่อเบค่อนอยากเป็นมาเฟีย


บทนำ

          เช้าวันที่สดใสของใครหลายๆคนแต่ไม่ใช่คนในกรุงเทพแต่นอนครับเพราะฝนที่ตกมาตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ยังไม่หยุดเลยครับแล้วคนที่อยู่เหนือสุดอย่างผมเข้ามาศึกษาต่อในตัวเมืองหลวงของประเทศสิ่งแปลกใหม่ที่บอกได้เลยว่ามันแปลกใหม่สำหรับผมมากการเปลี่ยนแปลงต่อจากนี้มันต้องเกิดขึ้นกับผมอย่างแน่นอนทั้งการอยู่อาศัยการใช้ชีวิตของผม

 

ซ่า ซ่า ซ่า

 

ฝนที่ตกลงมาอย่างบ้าคลั่งไม่รู้ว่าจะตกลงมาทำไมหนักกว่านี้คงน้ำท่วมแล้วละครับอยู่เชียงใหม่ไม่เคยเจอฝนตกหนักขนาดนี้แถมยังเป็นการเรียนวันแรกของผมด้วยแล้วทำไมการเรียนวันแรกของผมในรั้วมหาวิทยาลัยทำไมฝนต้องตกหนักขนาดนี้ด้วยแล้วคนที่ชวนผมมาสอบมาเรียนดันหลับอยู่ที่เบาะข้างๆ

 

ผู้คนมากมายที่ต่างก็มาทำงานเช้ากันทุกวันโดยเฉพาะวันที่มหาลัยเปิดเรียนอย่างนี้คนยิ่งหนาแน่นเข้าไปอีกเพราะทั้งคนวัยทำงานและนักศึกษาทั้งใหม่และเก่าที่ต้องตื่นมาพบกับความจริงของการเรียนมหาลัยว่าการเรียนวันแรกมันไม่ได้สวยงามอย่างที่ทุกคนคิด

 

ซ่า ซ่า ซ่า

 

ลมฝนที่พัดเข้ามาจากหน้าต่างรถที่ผมเปิดเอาไว้นิดหน่อยเพราะถ้าทั้งรถปิดหน้าต่างกันหมดคงหายใจกันไม่ออกพอดีกลิ่นฝนในเมืองกรุงที่ต่างกับเชียงใหม่อย่างสิ้นเชิงคนที่มาจากภาคเหนืออย่างผมโอเคกับอากาศหนาวแบบนี้ครับแต่ไม่โอเคกับฝนที่เทลงมาเหมือนใครไปเทโอ่งของเทวดา

 

อีกไม่มีกี่ป้ายก็จะถึงมหาลัยแล้ว...ชีวิตมหาลัยของผมจะได้เริ่มขึ้นซักที

 

“คร่อก...”

 

(-.-)

 

แต่คนที่นอนมาตั้งแต่หน้าคอนโดจนถึงมหาลัยก็ยังนอนอยู่อย่างนั่นแถมหัวยังจะมาพิงที่ไหล่ผมอีกแต่ถือว่ายังดวงดีที่ผมตัวเตี้ยกว่ามันมันก็เลยพิงไหล่ของผมไม่ได้

 

สงสัยกันใช่ไหมว่าผมคือใคร...แทน...แท่น...แท๊น สวัสดีทุกคนครับผม กิตงายเองครับมาเรียนมหาลัยที่กรุงเทพเป็นวันแรกตามคำชวนของคนที่นอนอยู่ข้างๆผมรู้จักมันได้ยังไงยังไม่รู้เลยครับอยู่ดีๆก็รู้จักตามเพื่อนเล่นเกมส์นี่แหละทุกคนคงรู้จักผมกันอยู่แล้วเนอะเหมียวเหมี๊ยว

 

“กายตื่น”

 

“คร่อก...”

 

(-.-) (-.-)

 

คนที่รู้ทางดันหลับน้ำลายยืดอยู่ข้างๆหลับไม่รู้เรื่องมาตั้งแต่ขึ้นรถจนถึงตอนนี้มือของผมที่จับที่ไหล่ของ กายไอ้ร่างกล้ามที่ไม่รู้ว่าจะเล่นเยอะไปทำไมเล่นจนตัวเองตัวใหญ่กล้ามแน่นๆที่มันชอบเทียบกับร่างของผมที่ผอมมากถึงมากที่สุดอยู่กับกายต้องทำใจหน่อยครับซึ่งผมกำลังทำใจอยู่

 

“มีใครลงป้ายหน้าไหมครับ”

 

กายตื่นเถอะผมนั่งอยู่ริมหน้าต่างคนก็เต็มรถออกก็ออกไม่ได้ถ้ากายมันไม่ลุกออกไปกายที่ยังคงหลับโคตรลึกยังนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ข้างๆ ถ้าไม่เกรงใจผมนี่ถีบไปแล้วครับแต่นี่มันบนรถโดยสารไงเรียกเสียงดังก็ไม่ได้บรรยากาศข้างนอกที่เสียงดังเพราะฝนผิดกับในรถที่เงียบนิ่งเหมือนพึ่งตื่นนอน

 

“ไอ้กาย”

 

ตบแมร่ง!

 

ตุ้บ

 

“โอ้ยยยยยยยเจ็บ” กว่าจะตื่นได้ต้องใช้วิธีที่รุนแรงไม่งั้นไอ้คนข้างๆนี่ไม่ตื่นหรอกครับใครจะไปคิดละว่าการที่เป็นเพื่อนกับกายมันมาพร้อมกับความลำบากขนาดนี้ทั้งซักผ้า ทำกับข้าว เรื่องเรียน ที่พัก อะไรของมันก็ไม่รู้ผมก็ดันหลวมตัวมาเรียนกับกายในเมืองแล้วด้วยแล้วผมมีทางเลือกอะไรได้อีกละครับ

 

“เจ็บนะกิต”

 

“ชู่วเบาๆ” เสียงที่ตะโกนออกมาเพราะความเจ็บที่ผมตีมันไปแล้วก็หันหน้ามาหาพร้อมกับดุผมที่ไปตีมันอย่างเรียกตีเลยเรียกตบเถอะ

 

“จะถึงแล้วหรอ”

 

“ป้ายหน้าแล้ว”

 

“เอ้า ก็ลุกสิว่ะ”

 

(-.-) (-.-) (-.-)

 

ไม่ได้มองรอบๆเลยเนอะหาว่าผมไม่ลุกถามว่าเอาที่ตรงไหนให้ผมลุกจะง่ายกว่านะครับเพราะมันแน่นไปหมดทั้งตามทางเดินทั้งที่นั่งคับแคบไปด้วยผู้คนที่ต้องอาศัยรถประจำทางอย่างนี้ ถามว่ากายมีรถไหมมันมีครับแต่มันบอกว่าวันนี้ฝนตกเหมาะกับการนอนบนรถประจำทางมากๆแล้วมันก็พาผมมาขึ้นโดยที่ไม่ได้ถามอะไรผมเลย

 

ก็บอกแล้วไงครับว่าผมไม่มีทางเลือก

 

“ขอทางหน่อยครับๆ”

 

กายที่ใช่ร่างกายที่แข็งแรง(มีแต่กล้าม)ของทางคนที่ยืนตามทางเดินเพื่อที่จะลงป้ายข้างหน้าจำเป็นต้องไปรอที่หน้าประตูเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาของคนวัยทำงานที่ต้องเข้างานตรงเวลาแค่ฝนตกแค่นี้ก็ทำให้เวลาช้าลงมากแล้วครับแล้วยิ่งคนเยอะเข้าไปอีก

 

มาคิดอีกทีผมคิดถูกหรือคิดผิดที่เข้ามาเรียนในเมืองเนี่ยครับทั้งคนเยอะรถก็เยอะฝนตกอีก(อันนี้ไม่น่าเกี่ยว)ผมที่ติดหลุมพรางของกายมันแล้วก็ทำได้แค่เดินตามมันออกไปตรงไปยังประตูรถที่กำลังจะเดินออกนักศึกษามากมายต่างก็เดินออกมาที่ประตู

 

“ขอโทษนะครับ”

 

แค่ผ่านคนบนรถก็เหนื่อยไม่มีแรงเรียนแล้วครับกว่าจะเดินตามกายทันเพราะมันเล่นเดินแหวกคนไปก่อนผมอีกทำให้ผมต้องใช้ร่างน้อยๆแทรกผู้คนออกมาเหนื่อยในเหนื่อยจริงๆ

 

“กิตพอประตูเปิดแล้ววิ่งเลยนะ”

 

“ห่ะ”

 

พรืบ

 

“ไป!

 

ไอ้กาย!!!!!

 

อ่าส์ เรียบร้อยครับพอประตูเปิดออกเท่านั่นแหละครับกายนี่พุ่งออกจากรถไปเลยส่วนผมที่ยืนอึ้งๆกับคนพูดของมันอยู่พอรถจอดประตูเปิดทุกคนที่รอลงก็วิ่งกันลงไปอย่างรวดเร็วเหลือผมอยู่คนสุดท้ายที่มองตาค้างอยู่เพราะฝนที่ตกลงมาทำให้ทุกคนต้องวิ่งผ่าฝนลงไปที่ที่มีร่มของที่รอรถ

 

“เอาก็เอาว่ะ”

 

จังหวะสุดท้ายที่ผมตัดสินใจกระโดดลงมาจากรถก่อนที่รถจะออกตัวไปป้ายต่อไป...แต่ก็ต้องตกใจกับสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจลงไป

 

บรี๊นนนนนนนนนนนนนนนน

 

“เห้ย!!

 

รอขาลงจากรถเท่านั่นแหละครับเสียงเบรกของรถที่ดังขึ้นมาจากข้างๆของผมพอผมหันไปมองก็พบกับเสียงไฟที่ส่องผ่านสายฝนออกมาเสียงเบรกที่ดังไปทั่วท้องถนนเสียงหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะเพราะรถที่แล่นมาด้วยความเร็วที่ไม่สามารถเบรกได้ทันอย่างแน่นอน

 

สติที่เหมือนจะดับวูบลงไปที่พื้นถนนแสงไฟที่สาดเข้าตาของผมเข้าอย่างจังถนนที่ลื่นทำให้ขาอีกข้างที่ก้าวตามลงมาลื่นไปตามท้องถนนตัวที่ไถลไปกับพื้นถนนตัวที่ล้มลงมาสายตาที่หลับลงเพราะความกลัวเสียงเครื่องยนต์รถคันใหญ่เข้ามาใกล้เรื่อยๆชีวิตของผมคงจบแค่นี้...

 

ความหวังที่แบกรับมาจะมาเรียนมหาลัยเรียนจบแล้วจะได้ไปทำงานหาเงินมาให้พ่อกับแม่ความรู้สึกคิดถึงบ้านคิดถึงครอบครัวของผมสายฝนที่เทลงมาบนตัวของผมจนเปียกความรู้สึกก่อนที่สติที่หายไป

 

พรืบ

 

เอี๊ยด!

 

“นายท่าน!

 

“มิกรีบโทรเรียกรถพยาบาล”

 

“นายท่านจะไปไหน!

 

“ไปดูคนที่นายเกือบจะชนน่ะสิ!

 

ชายที่ใส่ชุดสูทสีเข้มที่เตรียมตัวจะไปประชุมแต่เช้าแต่ต้องมาเจอกับฝนตกหนักทั่วเมืองทำให้ต้องเลื่อนประชุมเป็นช่วงฉายของวันนี้แทนตอนนี้คงจำเป็นต้องเลื่อนประชุมออกไปอีกสะแล้วเพราะชายคนที่นั่งเบาะหลังกำลังอ่านรายงานเรื่องการประชุมมีคนขับรถที่กำลังเบลอๆและง่วงเพราะอากาศขับรถไม่ได้ดูทางทำให้เกิดเหตุการณ์อย่างนี้

 

ทำให้ชายในชุดสูทต้องรีบเปิดประตูลงจากรถคันสวยเพื่อไปดูคนที่ลงมาจากรถประจำทางอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่หวงว่าชุดสูทที่ต้องใส่ไปประชุมจะเปียกแค่ไหนเพราะเขาได้เห็นร่างบางในชุดนักศึกษาถ้าเกิดเป็นอะไรไปละก็...เขานี่แหละที่จะซวยแทน


 

สารบัญ 9 ตอน อัปเดตล่าสุด 17 มิ.ย. 61 / 15:149 ตอน

ตอน
ชื่อตอน
สถานะ
อัปเดตล่าสุด

ผลงานอื่นๆ ของ s an d e e

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

70 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 18:25
    ยังรออยู่นาาาาา
    #70
    0
  2. #69 Phornkamon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 20:57
    งื้อออออ มาต่อนะ กำลังละมุน
    #69
    0
  3. #68 ToeySkyJC
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 16:01

    ไรท์ๆ คิดถึงงงงง

    #68
    0
  4. #67 MILDYEOLCB614 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 20:08
    Miss uuuuuuuu
    #67
    0
  5. วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 14:17
    ไรท์ๆๆๆคิดถึงงงงเมื่อไหร่จะมาแต่งต่ออ่าาา
    #66
    0
  6. #65 pawee010
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 22:51
    แอบรออ่านรูทมิกอยู่ ไม้จะมาไม้ไหน จะมีเปลี่ยนคู่ไหม หรือแบบฮาเร็มให้น้อง5555
    #65
    0
  7. #64 Mookky-49 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 19:57

    ความโมเม้นต์นี้ อ๊ายยยย//ฟินหนัก ชอบมากครัชชชช


    (นิดนึงนะ คือในย่อหน้าที่มันยาวๆอ่ะ เราคิดว่าไรท์วรรคทีละประโยคน่าจะเวิร์คกว่านะคะ คือพอเขียนยาวเป็นพืดแบบนี้มันตาลายมากเลยงับ)


    คือไม่รู้ว่าเราอ่านแล้วตาลายคนเดียวรึเปล่านะ555 แต่ชอบเนื้อเรื่องมากจิงๆคับ อ่านแล้วมันอดยิ้มไม่ได้เลยอ่ะงุ้ยยยยยhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png

    #64
    0
  8. วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 00:57
    คิดถึงงงง
    #63
    0
  9. #62 Yamamoto9596 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 11:48
    รอไรท์อยู่น้าาามาต่อเร็วๆๆ
    #62
    0
  10. #61 Airean_Ackyzaza (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 21:20
    No.. comment..// มือสั่นระดับสิบริกเตอร์ //ตายอย่างสันติ // ความฟินนี้มันอะไรกัน//
    #61
    0
  11. วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 19:01
    รออยู่ง่า
    #60
    0
  12. #59 MILDYEOLCB614 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 22:57
    เขิลตั้งเเต่ชื่อตอนเลยงับ ฮี่ๆ
    #59
    0
  13. #58 ToeySky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 22:00

    พี่เจมส์ดาเมจแรงระดับสิบ><

    #58
    0
  14. วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 21:59
    ทำไมมันไม่เเจ้งเตือน ฮือออออ
    #57
    0
  15. #56 Yamamoto9596 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 21:00
    ไรท์....ไรท์รู้มั้ยหมอนผมนี้จาดไปหลายใบในเวลาที่อ่านนิยายของไรท์ตลอดเพราะอะไรรู้มั้ย...เพราะนิยายไรท์มันฟินมากกกกฟินจนแบบบอธิบายไม่ถูกเลยง่าาา~~~
    #56
    0
  16. #55 Jally_ Jam (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 22:54
    อ่านไปดิ้นไปด้วยความเจินความน่ารักของน้องกิต และความพี่ของพี่เจม

    แม๊/////5555555555
    #55
    0
  17. #54 Airean_Ackyzaza (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 21:55
    ใจสั่น 1000 ริกเตอร์ ค่ะ 5555 เขิลลลล เขิลไปหมดดดดด ค้างง ค้างมากๆด้วยค่ะ ร่างกายต้องการเจมส์กิตมากกว่านี้ยยยย >\\\\\<
    #54
    0
  18. #53 sayrana2547 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 20:37
    อ่าฮิๆๆๆๆ
    #53
    0
  19. #52 MILDYEOLCB614 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 20:28
    ยิ่งอ่านยิ่งเขินเจมส์ ฮ๊าาาหลงหน่องกิตตต
    #52
    0
  20. #51 ?Sky? (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 21:40

    มีความน้ำตกกกก><

    #51
    0
  21. #50 MILDYEOLCB614 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 21:10
    เเงงงงงง พี่เจมมม เอนนดูวน้องกิต555
    #50
    0
  22. #49 อนุตรา สุวรรณ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 20:44
    ซึนไปอี๊กกกแต่อ่านแล้วเขินหนักมากกกกกก
    #49
    0
  23. #48 sayrana2547 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 20:08
    ฟินมากเวอร์~~ คนอะไรจะซึนได้ขนาดนี้~
    #48
    0
  24. #47 Aira2547 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 11:22
    ยังรอนะคะ
    ไม่ไหวก็พักผ่อน สู้ๆๆ
    #47
    0
  25. #46 อนุตรา สุวรรณ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 03:57
    อบอุ่นมากมายยยน
    #46
    0