เรือนฤทัยที่รัก (yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,258 Views

  • 87 Comments

  • 887 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    28

    Overall
    7,258

ตอนที่ 1 : ๑ ขอทานเด็กน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 200 ครั้ง
    3 ส.ค. 61

                ยามความจนบังคับใจ เป็นเหตุให้นางกำไล ตัดสินใจทิ้ง อ้ายดีลูกชายไว้ที่ตลาด นางสั่งเด็กน้อยไว้เพียงสองสามคำว่า นั่งตรงนี้แล้ว รอให้คนใส่เงินจนเต็มกระป๋อง และ ไม่งั้นเอ็งไม่ต้องกลับบ้านเด็กน้อยเชื่อคำมารดา นั่งตาปรอย รอน้ำใจจากผู้พบเห็น ถือกระป๋องสังกะสีเก่าๆ พร้อมยกมือไหว้ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา ยกมันจนเมื่อย สักพักจึงลดมือลงอย่างยอมจำนน สลับมอง แววตาเว้าวอนหาคนสงสาร

                เด็กน้อยพลันมองรอบด้านอย่างนึกสลด เหลือบมองดูเด็กๆวัยใกล้เคียงกัน วิ่งตามผู้ใหญ่สนุกสนาน บ้างถูกอุ้มทันทีเมื่อผู้ใหญ่เห็นว่าพื้นที่ตรงนั้นสกปรก จัดแจงใช้มือปัดสิ่งแปดเปื้อน ด้วยกลัวเชื้อโรคแทรกซึมเนื้อผ้า ผิดอะไรกับเขาเยี่ยงนั้น เด็กน้อยนึกถึงมารดาใจร้ายของตน นางไม่เคยอุ้มเขา ซ้ำเอาแต่ทำร้าย บังคับเขาและพี่สาวอย่าง อีดวงให้ทำงานหนัก และนำเงินที่พี่สาวเขาหามาได้นั้นไปลงกับการพนันและขวดเหล้า

                สักพักแววตาเศร้าสร้อยจึงพลันเหลือบเห็น ชายหนุ่มวัยไม่น่าเกินยี่สิบ มาดผู้ดี แต่งกายด้วยผ้าเนื้องามราคาแพง โดดเด่นจากชนทั้งฝูง อุ้มร่างผอมบางของเด็กหญิงคนหนึ่ง อีกมือหนึ่งกางร่มลายลูกไม้ ชี้ชวนเด็กหญิงให้ดูร้านรวงในตลาด เด็กหญิงคนนั้นมีอายุไม่เกินหกขวบ ทำท่าตื่นเต้นเนื่องด้วยเพิ่งเคยมาเยือนย่านการค้าครั้งแรก ของแปลกตาจึงมีมากนัก รวมไปถึงขอทานเด็กน้อยอย่าง อ้ายดีที่นั่งตัวลีบแบนอยู่ข้างกำแพงด้วย

                ชายหนุ่มมองตามมือเล็กของเด็กหญิง ชี้ชวนให้ดูเด็กน้อยตัวดำ ท่าทางสกปรก ถือกระป๋องสังกะสีมองมาที่เขา ดวงตากลมโตใสซื่อกระพริบถี่ จนชายหนุ่มมองตามอย่างประหลาดใจ เขาเองมาที่นี่บ่อยทีเดียว แต่ไม่ยักเคยเจอขอทานเด็กน้อย อายุไม่น่าเกินหกขวบใกล้เคียงกับ หนูโปรด น้องสาวของเขา ที่ถูกสวมกอดอยู่ในอ้อมแขนนี้ ชายหนุ่มนึกสงสาร จึงกระซิบบางอย่างกับหนูโปรด ก่อนเดินเท้านำหนูโปรดเข้ามาหา นั่งลงตรงหน้าขอทานเด็กน้อย ในมือที่กางร่ม แผ่เงาให้ขอทานเด็กน้อยอย่างเอื้ออาทรด้วย

                “อ้ายหนูชื่ออะไรหรือ”

                ชายหนุ่มร้องถาม แต่ขอทานเด็กน้อยไม่ตอบ นิ่งอึ้งไปทีเดียว ยิ่งเห็นใบหน้างดงามนั้นโดยใกล้ ยิ่งพูดอะไรไม่ออก ขอทานเด็กน้อยใบหน้าร้อนผ่าว ราวถูกจับจ้องโดยธิดาเทพ ทั้งที่ชายหนุ่มนั้นเป็นเพียงเพศบุรุษ

                “หนูโปรดอยากช่วย”

                ชายหนุ่มรู้ดีว่าหนูโปรดน้องสาวเขาเป็นเด็กขี้สงสาร เห็นคนตกระกำลำบากเป็นไม่ได้ วิ่งเข้าไปหาอยู่เรื่อย ซ้ำอ้ายเด็กคนนี้ก็น่าสงสาร เห็นตัวดำๆ ดูสกปรก ท่าจะลำบากล้นเหลือ

                “จะให้พี่ช่วยอย่างไรคะ”

                “พาเขาไปบ้านเราเจ้าค่ะ”

                ขอทานเด็กน้อยมองหน้าสองพี่น้องสลับกันไปมาอย่างสนเท่ ไม่เข้าใจถึงบทสนทนาดังกล่าว หากทว่าชายหนุ่มในวัยยี่สิบย้ายหนูโปรดมาที่มือข้างขวา ข้างเดียวกับที่ถือร่ม และยื่นมือข้างที่เหลือมาหาขอทานเด็กน้อย

                “ถ้าไม่ว่าอะไร ฉันขอยืมตัวเธอสักครู่จะได้ไหม”

                ขอทานเด็กน้อยมองมือขาวสะอาดนั้นอย่างสงสัย อยากยื่นมือเข้าไปจับไว้แต่ก็กลัวๆกล้าๆ หากทว่าเมื่อเงยหน้ามองเห็นแววตาโอนอ่อนของชายหนุ่ม ที่พยักหน้า ราวขอร้องให้เชื่อใจเขา เด็กน้อยจึงวางใจ ยื่นมือไปให้ชายหนุ่มแต่โดยดี

                บัดนี้ชายหนุ่มมีภาระเพิ่มมาอีกหนึ่ง คืออ้ายดี ที่เดินตัวลีบอยู่ข้างๆ ในมือจับชายเสื้อหนุ่มนั้นไว้ โดยมีหนูโปรดมองมายิ้มตาม พออกพอใจ ซบไหล่กว้างของพี่ชาย เอ่ยปากขอบคุณเขาก่อนหลับไปในอ้อมแขน

                ชายหนุ่มเดินมาไม่ไกล ก็ถึงเรือนหลังใหญ่ที่สุดบนถนน

                “คุณปลื้มมาพอดีเลยเจ้าค่ะ เห็นคุณท่านเรียกหาอยู่”

                “คุณพ่อเรียกฉันหรือ”

                “เจ้าค่ะ เห็นว่าเป็นเรื่องที่ให้ไปเรียนต่อที่อังกฤษ”

                “ก็บอกแล้วว่าไม่อยากไปไง” ชายหนุ่มหงุดหงิดเดินลอดรั้วบ้าน หากทว่าแม่นมไม่ว่าอะไรต่อ ด้วยตกใจที่เห็นร่างดำปี๋ของอ้ายดี เดินตามหลัง มาอายๆ

                “เอาอีกแล้วหรือคะ คุณโปรด”

                แม่นมส่ายหน้าพินิจมองร่างเล็กๆสกปรกๆของอ้ายขอทานเด็กน้อย ก่อนเอื้อมมือมารับหนูโปรดที่กำลังหลับปุ๋ย จากอกของคุณปลื้ม หญิงสูงวัยเลี้ยงดูสองพี่น้องมาแต่อ้อนแต่ออก ทำไมจะไม่รู้เล่าว่าสองพี่น้องแห่งเรือนเจริญทรัพย์นี้เป็นเช่นไร มักชอบช่วยเหลือใครต่อใครเขาไปเสมอ ไม่อย่างนั้นแล้ว คนโตคงไม่เลือกเรียนหมอ เห็นว่าอีกไม่กี่ปีก็จะเรียนจบ ส่วนคนน้องนั้นเชื้อไม่ทิ้งแถว มักพาขอทานและหมาจรเข้าบ้าน มาเลี้ยงอาหาร ให้เงินไว้กินไว้ใช้ ร้อนถึงท่านเจ้าคุณผู้เป็นพ่ออีก ต้องตามใจเด็กๆมิเช่นนั้นก็จะถูกโกรธใส่

                โตขึ้นหนูโปรดอยากเป็นอะไรคะ

                หนูโปรดอยากเป็นนางฟ้า

                ถ้าอย่างนั้นหนูโปรดต้องทำความดี

                ความดีคืออะไรคะพี่ปลื้ม

                ความดีคือการช่วยเหลือผู้อื่นค่ะ

                เพราะถูกคุณปลื้มสอนไว้อย่างนี้กระมัง หนูโปรดถึงมักยื่นมือเข้าช่วยเหลือคนอื่นเสมอ

                “มานี่มาอ้ายหนู สกปรกแบบนี้ยายไม่ให้ขึ้นเรือนนะ” เมื่อแม่นม อุ้มคุณโปรดจะนำเข้าไปที่เรือนใหญ่ นางจึงร้องบอกบ่าวรับใช้ผู้ชาย ให้ช่วยพาขอทานเด็กน้อยไปอาบน้ำให้สะอาด บ่าวรับใช้ จับเด็กน้อยนุ่งผ้าถุง ก่อนพาไปที่ตุ่มหลังเรือนเล็ก ตักขันราดไปที่ร่างสั่นระริกนั้น ก่อนช่วยกันถูสบู่ก้อน ล้างคราบดำ และใช้สบู่เหลว ล้างเส้นผม ขอทานเด็กน้อยถูกขัดถูทั้งร่าง จนเผยให้เห็นว่าแท้จริงนั้น ผิวพรรณของเด็กน้อยขาวสะอาด ราวไข่ไก่ แม่นมกลับมาจากเรือนใหญ่ เข้ามาชื่นชมผลงานของบ่าวผู้ชาย ก่อนยื่นเสื้อผ้าชุดเก่าของคุณปลื้มตอนยังเด็กมาให้เปลี่ยน

                “อ้ายหนู เอ็งต้องเจียมตัวไว้รู้ไหม คุณหนูปลื้มกับคุณหนูโปรดกรุณาให้เอ็งมาเยือนบ้าน ก็ใช่ว่าเอ็งจะเข้าออกที่นี่ได้ตามอำเภอใจ ครั้งต่อไป เอ็งไปขอทานไกลหูไกลตาคุณท่านหน่อย คุณหนูท่านจะได้ไม่ต้องลำบากนำเอ็งกลับมาที่นี่อีก”

                แม้จะไม่ค่อยเข้าใจเท่าใดนัก หากทว่าขอทานตัวน้อยก็พยักหน้ารับรู้ใหญ่เลย จ้องแม่นมตาแป๋วตอนที่นางหวีผมให้เขาในเรือนคนใช้ ผิวสีไข่ไก่ เด่นสว่างในตอนที่คุณปลื้มเข้ามาหาแม่นมพอดี คุณปลื้มมองใบหน้าเล็กของขอทานเด็กน้อย อย่างไม่อยากเชื่อในสายตา ในมือเรียวยาวนั้น ประคองถาดอาหารมาด้วย ในนั้นมีขนมจีนซาวน้ำ พร้อมสัปปะรดสับ รสชาติหวานถูกปากเด็กๆ พร้อมทั้งเงาะคว้านเมล็ดแช่เย็นเจี๊ยบจากเรือนใหญ่ จัดเรียงสวยจนแม่นมเอ่ยชมไม่ขาดปาก

                “ถ้าไม่บอกนี่นมคิดว่าเป็นผู้หญิงทำนะคะเนี่ย”

                คุณปลื้มยิ้มหวาน ถูกชมว่าเป็นแม่ศรีเรือนเสียออกบ่อยจนชินแล้ว หันมามองที่ขอทานตัวน้อย ที่ฝ่ายนั้นก็จ้องตนตาไม่กระพริบ ชายหนุ่มจึงร้องถามด้วยความสงสัย

                “มีอะไรหรืออ้ายหนู”

                “กราบขอบคุณ คุณปลื้มขอรับ” ขอทานเด็กน้อยรีบก้มลงกราบแก้เก้อ เมื่อโดนศอกจากแม่นมกระทุ้งเข้ามา

                “นี่รู้ชื่อฉันแล้วหรือนี่”

                “นมพูดให้ฟังตั้งหลายหนแล้ววันนี้”แม่นมทวง

                “แล้วหนูชื่ออะไร ยังไม่บอกฉันเลยนะ”

                “ชื่อดีขอรับ” ขอทานเด็กน้อยโดนศอกกระทุ้งอีกหน คุณปลื้มหัวเราะชอบใจ พ่อแม่ช่างตั้งชื่อเสียนี่กระไรแนะอ้ายหนู


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 200 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #80 Benagaltwins (@Benayummy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 12:26
    ชอบมาก ภาษาดีงาม อ่านแล้วนึกย้อนไปยุคสมัยรุ่นพ่อกับแม่เลยค่ะ
    #80
    1
  2. #76 Nanso101427 (@Nanso101427) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 08:29
    ภาษาดีจังเลยค่ะ
    #76
    1
    • #76-1 (@maychanyapat) (จากตอนที่ 1)
      18 ธันวาคม 2561 / 19:46
      ขอบคุณนะคะ
      #76-1
  3. #54 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 21:15
    ชอบๆๆ คุณปลื้มจิตใจดี
    #54
    0
  4. #48 pygmiee (@140933) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:45
    อ่านตอนแรกแล้วตกหลุมรักเลย ชอบมากค่ะ
    #48
    0
  5. #34 wavanwavan9165 (@wavanwavan9165) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 18:43
    ดีอ่ะชอบ
    #34
    1
  6. #12 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 22:10
    อุ้ยๆๆเค้าตามกันมา
    #12
    0