เรือนฤทัยที่รัก (yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,257 Views

  • 87 Comments

  • 887 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    27

    Overall
    7,257

ตอนที่ 2 : ๒ เรือนเจริญทรัพย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2271
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 176 ครั้ง
    3 ส.ค. 61

                “กินเถิดอ้ายดี ป่านนี้คงหิวแย่แล้วกระมัง” คุณปลื้มพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต

                ขอทานเด็กน้อยที่กำลังหิวพอดี กลืนน้ำลายดังอึก มองอาหารตรงหน้าอย่างอยากกิน ตัวสั่นไปหมดด้วยหิวโซ คนตัวน้อยจึงรีบคลานเข่าไปใกล้ถาดสำรับ ที่วางข้างคุณปลื้ม หันมองขนมจีนที่ม้วนเป็นคำสวย สลับคุณปลื้ม สลับแม่นม

                “ก็กินสิ ข้าไม่ได้ว่าอะไรเอ็งสักหน่อย” แม่นมแค่น

                ขอทานเด็กน้อยจึงเปิดใจ รับน้ำใจจากคุณปลื้ม  มองเข้าไปในถาด พบขนมจีนหลากสีสัน ม้วนเป็นคำสวย พอดีคำจนพูนจาน ที่กลางจานมีซาวน้ำ ใส่มาในถ้วยกระเบื้องเคลือบ ขอทานเด็กน้อยไม่รอช้า เอื้อมมือ จะหยิบเส้นขนมจีนด้วยมือเปล่า แต่ยังไม่ทันที่มือจะได้ถึงตัวเส้น ก็ต้องสะดุ้งโหยง เมื่อถูกคุณปลื้มตีมือดังเพี๊ยะ

                “ประเดี๋ยวเถอะ ใครบอกให้ใช้มือหยิบ”

                คุณปลื้มเคร่งเรื่องอนามัยมาก เนื่องด้วยคนหน้าสวยเรียนแพทย์ รู้ดีเสมอ ว่ามือคนเรานั้นสกปรกเพียงไหน ขอทานเด็กน้อยมองตามตาแป๋ว เห็นคุณปลื้มกำลังสาธิตวิธีใช้ช้อนตักอาหาร มองไปก็เห็นช้อนหลายรูปแบบ ทั้งช้อนกลางสำหรับตักน้ำซาว ช้อนสั้นสำหรับตักเส้นขนมจีน เยอะแยะจนงงไปหมด และเมื่อเห็นขอทานเด็กน้อยนั่งนิ่งอึ้ง พลันคุณปลื้มจึงใจอ่อน ตัดสินใจเรียกอ้ายดีมานั่งที่ตัก อ้ายดีหันมองหน้าคุณปลื้ม สลับแม่นมอีกครั้ง

                “ไปสิเอ็ง คุณหนูท่านเรียก” แม่นมว่าเท่านั้นแหล่ะ อ้ายดีจึงคลานเข่า ไปหาคนหน้าสวยทันใด

                ตัวเล็กกลม กลิ่นหอมแป้ง นั่งแหมะลงที่ตักคุณปลื้ม หลังเล็กแนบชิดท้องคนสูงกว่า ก่อนหันขึ้นมองคุณปลื้ม คุณปลื้มจึงไม่รอช้า โน้มตัวลงมา ใช้ช้อนตักขนมจีน ป้อนเด็กน้อย คำแล้วคำเล่า เมื่อเห็นเด็กน้อยอร่อย ก็ดีใจ รีบป้อนคำใหญ่ จนเด็กน้อยสำลัก อ้ายดีไอโขล่ก

                “อ้ายขอทานเอ็งกินดีๆไม่เป็นรึ” แม่นมดุ จนอ้ายดีกลัวตัวสั่น แต่เจอคุณปลื้มลูบหลังให้เท่านั้น จึงหยุดสั่น

                “ทานน้ำก่อนหนู”

                คุณปลื้มรีบให้ขอทานตัวน้อย ดื่มน้ำเย็น ลอยดอกมะลิ ในขันเงิน แก้สำลัก ก่อนจับเด็กน้อยมาป้อนขนมจีนต่ออีกสองสามคำ เมื่อเห็นว่าไม่อิ่ม จึงให้ทานผลไม้ต่อ ขอทานเด็กน้อยที่ไม่เคยทานเงาะมาก่อน ถึงกับติดใจ ในความหนึบๆ หวานๆ ของผลไม้ เด็กน้อยจึงทานไปเยอะน่าดู จนคุณปลื้มยิ้มแก้มปริ ส่วนแม่นมก็ส่ายหน้าเอือมระอา ทำให้เด็กน้อยเคยตัวแบบนี้ คงไม่เป็นผลดีแน่

                “แล้วเรื่องนั้นที่นมบอกว่าคุณท่านเรียกไปคุย คุณหนูได้คุยหรือยังเจ้าคะ” แม่นมถาม

                เมื่อฟังมาถึงคำว่า เรื่องนั้นและ คุณท่าน คนหน้าสวยถึงกับทำสีหน้าเหม็นเบื่อ ถอนหายใจยาวๆหนึ่งหน

                “ถ้าฉันไม่ไปเรียนต่อ ก็ไม่มีใครบังคับฉันได้ทั้งนั้น”

                “เจ้าค่ะ คนดื้อของนม” นมประชด ก่อนสังเกตเห็นว่าอ้ายดีเริ่มตาปรือแล้ว เมื่อหนังท้องตึง หนังตาก็หย่อน

                อ้ายดี ไม่ได้สนใจฟังเรื่องที่ผู้ใหญ่คุยกัน เพราะถึงฟังไปก็ไม่รู้เรื่อง จึงหลับดีกว่า

                “อ้ายเด็กคนนี้ มันผิวพรรณดีนะเจ้าคะ นี่นมยังงงๆอยู่ว่า มันเป็นขอทานได้ยังไง”

                “บางคนก็เลือกเกิดไม่ได้นะนม”

                คุณปลื้มว่า ก่อนจะลูบผมอ้ายดีเบาๆ เห็นได้ชัดว่าอ้ายดีอุ่นใจเมื่อได้อยู่กับเขา แม่นมก็เห็นเช่นนั้น ถึงได้กระวนกระวายใจ กลัวว่าถ้าเด็กคนนี้ เกิดติดใจในตัวคุณปลื้มขึ้นมา จะหาทางสลัดออกโดยยาก เพราะเท่าที่ผ่านมา ขอทานที่คุณปลื้มคุณโปรดเคยหยิบยื่นน้ำใจให้ ก็เห็นแวะเวียนกันมาอยู่บ่อยๆ มาขอเงินบ้าง มาขอกินบ้าง หนักที่สุดก็คือมาขออยู่ด้วย ก็กลัวว่าอ้ายเด็กคนนี้จะเป็นเหมือนอย่างใครเขา

                “ฉันจะนำอ้ายดีไปส่ง”

                “นมไปด้วยเจ้าค่ะ”

                หญิงวัยทองอายุราวห้าสิบห้า แต่ยังเดินคล่องแคล่วเหมือนสาวๆ รีบคว้าร่มเดินลงเรือน ตามเจ้านายไปติดๆ นางเรียกบ่าวรับใช้ผู้หญิง ให้ช่วยไปเรียนท่านเจ้าคุณ เจ้าของบ้าน ว่านางจะหายไปทำธุระกับคุณปลื้ม อีกพักเดียวเดี๋ยวก็คงจะกลับแล้ว สาวรับใช้พยักหน้ารับ ก่อนเดินออกไปเปิดประตูรั้วให้คนทั้งสาม

                “นั่นพี่ปลื้มจะไปไหนเจ้าคะ”

                หนูโปรดเดินงัวเงียออกมาพอดี ในตอนที่สาวรับใช้เดินตามหลังเด็กหญิงออกมา แม่นมมองหนูโปรด ก่อนถลึงตาใส่สาวรับใช้

                “บ่าวห้ามแล้วค่ะคุณนม แต่คุณหนูตื่นมาไม่เจอคุณปลื้ม เธอก็ร้องจะเจอให้ได้”

                “งั้นเธอก็อุ้มคุณหนูกลับไปเลยไป” แม่นมว่า

                “นมใจร้าย” หนูโปรดเริ่มจะร้องไห้งอแง อ้ายดีตื่นแล้วเพราะเสียงร้องไห้ของคุณหนูโปรด  จึงเงยหน้ามองคุณปลื้ม เป็นเชิงให้ปล่อยตนลงเดินที่พื้นได้แล้ว คุณปลื้มจึงยอมวางอ้ายดีลงกับพื้น ก่อนหันมาโอ๋น้องสาวแทน

                “ไม่ร้องนะคะคนดี” คุณปลื้มเข้าไปลูบอกเด็กหญิง คลายเสียงสะอื้นนั้นลงได้

                “คุณโปรดเจ้าคะ นมกับคุณปลื้มไม่ได้จะไปเที่ยว แต่จะพาอ้ายดีไปส่ง”

                “งั้นหนูโปรดไปด้วยเจ้าค่ะ” แม่นมร้องเฮ้อ ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต พร้อมกับถลึงตาใส่สาวรับใช้อีกครั้ง คล้ายจะบอกกลายๆว่า เธอเป็นคนนำคุณหนูโปรดออกมา เธอก็ต้องเป็นคนอุ้มไปเองนะ สาวรับใช้กลัวแม่นมหัวหด รีบดึงตัวคุณหนูโปรดมาจากอกคุณปลื้มแทบจะทันใด

                คุณปลื้มจึงกลับมาอุ้มอ้ายดีอีกครั้ง ในขณะที่มีแม่นมคอยกางร่มให้

                เส้นทางระหว่างเรือนของท่านเจ้าคุณ ไปตลาด นั้นใกล้มาก เดินไม่ถึงร้อยก้าว ก็มาถึง ยามตลาดวายนั้นเงียบเหงา ร้านค้าปิดแล้วค่อนหนึ่ง อีกค่อนหนึ่งมีเปิดไว้ให้บริการพวกขี้เมา ดูสภาพแล้วท่าจะเป็นร้านยาดอง ที่ในร้าน มีเด็กหญิงสาวอายุราวสิบสี่ย่างสิบห้า กำลังบริการผสมยาดองให้แขก สีหน้าเธอไม่สู้ดีนัก เนื่องจากแขกเริ่มเมาได้ที่ ก็พร้อมจ้องจะลวนลามเธออยู่ตลอดเวลา

                “พี่ดวง”

                คุณปลื้มแปลกใจที่เห็นอ้ายดีตะโกนเรียกชื่อ เด็กหญิงคนนั้นจึงมองมาที่กลุ่มของคุณปลื้ม เห็นขอทานเด็กน้อยก็ดีใจ คุณปลื้มจึงต้องรีบปล่อยเด็กน้อยในอ้อมแขน ให้สองพี่น้องได้วิ่งเข้ากอดกัน

                “หายไปไหนมาฮึ กูตามหามึงแทบแย่” พี่สาวจะร้องไห้ ดีที่ว่าคุณปลื้มรีบเข้าไปอธิบายก่อน

                “นี่น้องเธอหรือ”

                “เจ้าค่ะ” อีดวงไม่ใช่คนโง่ แม้ไม่มีการศึกษา แต่เธอมองเท่านี้ก็รู้แล้วว่าคนตรงหน้าเป็นใคร

                คุณปลื้ม  ลูกชายของท่านเจ้าพระยาปิติ เจ้าของตลาดแห่งนี้

                “ฉันเห็นน้องชายเธอมาขอทานที่ตลาด เห็นแล้วเวทนา จึงพาไปอาบน้ำทานข้าวที่เรือน”

                เมื่อได้ฟังดังนั้น อีดวงพี่สาวก็แทบปล่อยโฮ ไม่นึกเลยว่าจะมีใครเมตตาต่อน้องชายเธอได้เพียงนี้

                “เป็นกรุณาเหลือเกินเจ้าค่ะ” พี่สาวจับอ้ายดีมาดม “ตัวเอ็งหอมเหมือนกลิ่นดอกไม้เลยนะ”

                “เหอะ เวทนาลูกฉัน ตอแหล” เสียงหนึ่งดังขึ้น เน้นหนักคำหลัง เป็นหญิงสาวชาวบ้าน เนื้อตัวสกปรกดำปี๋ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ในมือถือขวดเหล้าเดินโซเซนั่งลงที่เก้าอี้หน้าร้าน แม่นมเกือบจะเดินเข้าไปตบแล้ว หากอีดวงไม่ร้องขึ้นมาเสียก่อน

                “แม่!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 176 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #78 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 13:12
    สนุกตามเลย
    #78
    1
  2. #77 Nanso101427 (@Nanso101427) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 08:39
    กำลังประมวลผล ใครเป็นพระเอก คุณปลื้ม รึอ้ายดี
    #77
    0
  3. #55 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 21:18
    สงสารน้องเลยค่ะ
    #55
    0
  4. #49 pygmiee (@140933) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:52
    สงสารน้องดวง สู้ๆนะหนู ชอบวิธีเขียนมากเลยค่ะ อ่านสบายใจเย็นๆ รื่นไปหมด อิอิ
    #49
    0
  5. #27 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 17:09
    โอ้ น้าสนุกหึหึ
    #27
    0
  6. #13 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 22:15
    ชิชะนังแม่ใจร้าย
    #13
    0