Witchoar

ตอนที่ 175 : Book Five : 10 ผืนดิน ผืนฟ้า และผืนน้ำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,771
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 188 ครั้ง
    27 ต.ค. 61

Witchoar 

Book Five : กาน้ำแห่งโฮโนรุอุส


*******************************

  หมายเหตุ : การถอดคำศัพท์ในเนื้อหาจะอิงจากการออกเสียงในภาษาอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ โดยเนื้อหาที่โพสต์อาจมีความผิดพลาดทางการสะกดอยู่บ้างเนื่องจากเป็นฉบับดราฟค่ะ


เอเทมมูมีหน้าที่ชำระล้างร่างวิญญาณ และทำลายร่างกายเนื้อ เมื่อไม่มีเอเทมมู ร่างวิญญาณก็จะไม่ได้รับการชำระล้าง ร่างกายก็จะไม่สูญสลาย ร่างกายก็จะกักขังดวงวิญญาณที่หยุดทำงานแล้วไว้ เมื่อเราเผาร่างกายเนื้อนั้นไป ดวงวิญญาณก็จะเป็นอิสระ

เจย์จำได้ว่า เขาเคยถามว่า แล้ววิญญาณนั้นจะมารวมกับเอเทมมูหรือเปล่า แต่กิดิมก็บอกว่าไม่ เพราะวิญญาณนั้นจะสลายไป แล้วเอเทมมูก็จะเป็นอิสระ

“หมายความว่ายังไงครับที่ว่าผมทำสิ่งที่ไม่สมควร”

“เอเทมมูที่หลุดจากวิญญาณยังมีทางถอย หากยังมีร่างกาย แต่หากไม่มีร่างกายแล้ว พวกเขาจะไม่มีทางถอยอีก และจะไม่มีวันไปไหนได้ นอกจากวนเวียนอยู่ในโลกกว้างอย่างเดียวดาย เจ้าคิดว่านั่น เป็นเรื่องที่ดีงั้นเหรอ”

กิดิม

นางไม่ได้พูดผิด

ถ้าอย่างนั้นตอนผมไม่อยู่แล้ว ผมก็ฝากกิดิมให้ดูแลบิมได้น่ะสิ เจย์เอ่ยอย่างโล่งอก กิดิมถอนหายใจแล้วดุว่า

เจ้าก็เอาแต่หาทางใช้งานข้าอยู่ร่ำไปนั่นแหละ ไอ้เจ้าบ้า

เจย์ยิ้ม แต่พอเห็นว่าเมิ่งผอยังมองเขาอยู่จึงตอบว่า

“ผมคิดว่า พวกเขาคงคิดดีแล้วที่ทำแบบนั้น”

เมิ่งผอมองเจย์นิ่งชั่วขณะ แล้วคลี่ยิ้ม “ดี ข้าชอบคนชัดเจน ชักถูกใจเจ้ามากขึ้นแล้วละสิ”

เจย์มองคนที่เปลี่ยนอารมณ์ไวอย่างไม่เข้าใจ ตกลงว่า เขาทำผิดจริงเธอเลยโกรธ หรือเธอแค่อยากพูดเรื่องที่อยากจะพูดเท่านั้นกันแน่

“เอ่อ แล้วเรื่องที่บอกว่าจะให้ผมเก็บเอาไปคิด...”

เมิ่งผอยกมือห้ามไม่ให้เจย์พูดต่อ แล้วผายมือไปรอบข้าง “วันนี้เป็นวันฉลอง ข้าไม่อยากคุยเรื่องนั้นแล้ว ไปหาอาหารมังสวิรัติมากินแกล้มน้ำชากันดีกว่า”

เจย์มองคนอยากหาอาหารมังสวิรัติกินอย่างไม่เข้าใจ แต่เมื่อนึกได้ว่าแฟนทอมเตือนให้เขาคอยดูแลบิมให้ดี แล้วบิมก็น่าจะอยู่แถวๆ ส่วนที่มีอาหารมังสวิรัติ เจย์เลยเดินตามเจ้าของหอลืมชาติไป ซึ่งก็ยังช้ากว่าเธอมาก เพราะหญิงสาวได้ก้าวเข้าไปยืนอยู่ข้างบิมที่ยืนอยู่บนเก้าอี้เพื่อหยิบเต้าหู้ย่างเกลือมากิน

เราควรเข้าไปแทรกไหม

ข้าว่าเจ้าควรสนใจเจ้าปีศาจขนฟูนั่นมากกว่า กิดิมเตือน

เจย์เลยหันไปมองอัสโมว ก็พบว่าอัสโมวยกแก้วเครื่องดื่มสีเหลืองขึ้นชนแก้วอยู่ในก๊วนปีศาจ พอเห็นอย่างนั้นเจย์ก็ปวดหัวจี๊ดขึ้นมาเลย

นี่เรามางานเลี้ยงฉลอง หรือมาเพื่อให้ตัวเองปวดหัวมากกว่าเดิมนะเนี่ย

“เจย์” มูซอลเดินเข้ามาเรียก

“ครับ มาสเตอร์”

“เดี๋ยวผมจะกลับแล้ว คุณจะกลับเลยไหม”

เจย์ยกนาฬิกาขึ้นมองก็พบว่าเกือบจะตีสองแล้ว “มาสเตอร์ไม่อยู่จนงานเลิกเหรอครับ”

“ไม่หรอก แค่มาเป็นตัวแทนวิทเพื่อเอาของขวัญปีใหม่มาให้ท่านกาปีเท่านั้น”

“ผมเองก็ต้องเข้ากะ งั้นผมกลับเลยก็ได้ครับ ที่นี่...คงปลอดภัย”

มูซอลมองไปที่อัสโมว แล้วขมวดคิ้ว “คุณตามใจอัสโมวมากไปนะ แต่ก็เอาเถอะ นั่นปีศาจของคุณนี่ ไปลาท่านกาปีกันเถอะ”

เจย์ค้อมศีรษะ แล้วเดินตามมูซอลไปเพื่อลาท่านเจ้าภาพซึ่งกำลังสนุกสนานอยู่กับการรับเครื่องดื่มจากเหล่าแขกที่มาร่วมงาน พอลาเสร็จก็ลงเรือเล็กกลับมาถึงท่าเรือของร้านน้ำชาวิทาเรียตอนตีสองกว่า

“ผู้วิเศษแต่ละคนนี่แปลกสุดๆ เลยนะครับ” เจย์เอ่ยระหว่างทางเดินขึ้นบันได

“อ่าใช่ คุณเจอครบทุกคนแล้วนี่”

“ครับ คุณวิท คุณเมิ่งผอ แล้วก็ท่านกาปี ทุกคนดูชัดเจนในความต้องการของตัวเองดี ว่าแต่ ทำไมทั้งโลกถึงได้มีผู้วิเศษแค่สามคนล่ะครับ”

“ผืนดิน ผืนฟ้า และผืนน้ำ”

“ครับ?

“ผู้วิเศษคือ ผู้ครอบครองอาณาเขตทั้งสามของโลก ผืนดินคือวิท ผืนฟ้าของเมิ่งผอ และท่านกาปีครอบครองผืนน้ำ คุณเองก็ถึงเวลาที่ต้องรู้จักเรื่องการเมืองในแวดวงเวทมนตร์แล้วนะ” มูซอลเอ่ยพลางเปิดประตูห้องเก็บของชั้นใต้ดินเข้าไป เจย์เดินตามไปติดๆ และเมื่อปิดประตูลงแล้วจึงถามต่อว่า

“การเมืองในแวดวงเวทมนตร์คืออะไรครับ”

“ในโลกเวทมนตร์ คนคุมอำนาจสูงสุดคือสภากลาง พ่อมดแม่มดทั้งโลกอยู่ในการดูแลของสภากลาง แต่มีตำแหน่งหนึ่งที่มีอำนาจเหนือสภากลางขึ้นไปอีก ตำแหน่งที่ไม่มีใครไปแตะต้อง เพราะพวกเขามีพลังอำนาจมากเกินไป ตำแหน่งนั้นก็คือ ผู้วิเศษ”

เจย์ตาโต เพราะไม่คิดว่าผู้ที่ทรงอำนาจมากขนาดนั้นจะอยู่ใกล้เขานี่เอง

“พวกเขามีอำนาจขนาดนั้น แสดงว่าจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอครับ”

มูซอลหันมายิ้ม “ใช่ แต่พวกเขาไม่ทำหรอก”

“เพราะพวกเขาเป็นคนดีใช่ไหมครับ”

“หึๆ ก็ไม่เชิง”

เจย์เอียงคอมองอย่างรอคำตอบ ขณะที่มูซอลตอบว่า “เพราะมันไม่สนุก”

“ครับ?

มูซอลหัวเราะหึๆ ในลำคอ แล้วหายตัวไปทันทีที่เท้าของเขาแตะกับพื้นห้องครัว เจย์ที่เดินตามมารั้งเขาไว้ไม่ทัน ทิคก้าได้ยินเสียงหัวเราะของมูซอลจึงหันมามองเจย์

“กลับมาแล้วเหรอเจย์ โซอี้เพิ่งลงมากินข้าวเมื่อกี้เอง”

“เหรอครับ งั้นผมไปเปลี่ยนชุดก่อนดีกว่า เดี๋ยวเข้างานไม่ทัน” เจย์เอ่ย

“เจอแม่เฒ่าเมิ่งแล้วสินะ” ทิคก้าเปรยขึ้น ขณะที่เจย์เดินผ่าน

“ครับ? เอ่อ ใช่ครับ เธอมาแล้วก็พูดว่า ผมทำสิ่งที่ไม่สมควรที่เผาร่างของพวกกิดิมไป”

ทิคก้าที่กำลังนวดแป้งพิซซาจึงพยักหน้า “ก็ไม่ถูก แต่ถ้ามีเหตุผลก็เป็นอีกเรื่อง”

“แล้วมาสเตอร์คิดว่า ผมคนก่อนมีเหตุผลอะไรเหรอครับ”

มือของทิคก้าที่กำลังนวดแป้งหยุดไป มาสเตอร์อาหารคาวเงยหน้าขึ้นสบตาเจย์ชั่วขณะ ก่อนจะพูดว่า

“ถ้าเขาไม่อยากให้นายรู้ ก็แสดงว่ามันไม่จำเป็น”

เจย์นิ่งอึ้งไป ขณะที่ทิคก้าก้มหน้าทำงานของเธอต่อ

“แต่ก็ต้องขอบใจนายนะ”

“เรื่องอะไรครับ”

“ที่ทำให้แม่เฒ่าเมิ่งสนใจได้มากขนาดมาจองชั้นดาดฟ้าของร้านเรา”

เจย์ยิ้มแห้ง “ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ”

“ไปเปลี่ยนชุดเถอะ เดี๋ยวพองานเลี้ยงบนเรือ เมอคาโด เลิก ก็จะมีคนส่วนหนึ่งมานั่งดื่มน้ำชาที่ร้านเรา งานจะยุ่งอีกพักใหญ่เลยละ เป็นอย่างนี้ทุกปี”

“ครับ” ชายหนุ่มรับคำ แล้วเดินออกจากห้องครัวไป ขณะที่ทิคก้านวดแป้งพิซซาต่อจนเสร็จ แล้วพักไว้ พลางหันไปมองที่กระจกหน้าต่าง ซึ่งสะท้อนใบหน้าของเธออยู่ แม้สีหน้าจะยังคงนิ่งสนิท แต่ดวงตาของเธอกลับเปล่งประกายวาว

อยากให้ถึงคืนวันเสาร์เร็วๆ จัง

 

“...แล้วทีนี้นะ ท่านกาปีก็จับสลากขึ้นมาแล้วประกาศชื่อบิม ข้านะดีใจกระโดดตัวลอยเลย” อัสโมวเล่าเรื่องเสียงเจื้อยแจ้ว พร้อมกับชูมือบิมอย่างตื่นเต้น ทำให้เจย์ที่คั้นน้ำมะนาวอยู่หัวเราะ

“แต่ข้าไม่กินเนื้อนี่” บิมรีบแย้ง

“เจ้าก็ยกให้ข้าสิ” อัสโมวต่อรอง

“งั้นข้าขายดีกว่า”

“บิมขี้งก เราเป็นเพื่อนกันนะ ข้าเนี่ยแสนดีขนาดไหนทั้งแบ่งที่นอนให้เจ้า แล้วยังแบ่งเจย์ให้อีก เพราะงั้นเจ้าก็ต้องรู้จักตอบแทนบุญคุณข้าบ้างสิ”

อัสโมวหว่านล้อมอ้างบุญคุณเสียยกใหญ่ บิมนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าหงึกๆ

“ก็จริงของเจ้านะ”

“เดี๋ยวสิครับ ผมไม่ใช่สิ่งของนะ” เจย์เอ่ยอย่างอ่อนใจ แต่สองคู่ซี้ไม่สนใจ แล้วจูงมือกันเข้าห้องน้ำไปแปรงฟันเฉยเลย เพราะแฮ็กเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี

“ทีนี้นายก็ไม่ต้องซื้อเนื้อไปอีกหนึ่งปีเลย ยินดีด้วยนะ” แฮ็กแซว ขณะเจย์เทน้ำมะนาวลงโถแก้ว พลางกะปริมาณเพื่อใส่น้ำผลไม้อื่นที่คั้นเตรียมไว้ลงไปผสมรวมกัน

“ผมหวังแค่ว่าอัสโมวจะไม่ไปก่อเรื่องก็พอครับ”

“ว่าแต่งานเลี้ยงบนเรือ เมอคาโด เมื่อคืนเป็นไงบ้าง ฉันเคยได้ยินว่า ที่นั่นน่ะรวมพลแต่คนระดับสุดยอดไว้ทั้งนั้น”

“ผมไม่รู้จักใครเลยตอบไม่ได้ครับ แต่ก็เป็นงานเลี้ยงที่สนุกสุดเหวี่ยงมากเลย”

“ก็เป็นศูนย์รวมผู้ใช้เวทมนตร์ขาวสายบุกนี่นา เออ ฉันเห็นกระดาษเขียนข้อสอบวางอยู่บนโต๊ะ นายเขียนให้ใครเหรอ”

เจย์เหลือบมองกองกระดาษนั้น เขาเริ่มเขียนข้อสอบจากความทรงจำตั้งแต่วันที่รับปากโซอี้ไว้ แต่ด้วยปริมาณข้อสอบที่เยอะมาก เลยยังทำไม่เสร็จเสียที

“เขียนให้โซอี้น่ะ”

“โซอี้ไหน” แฮ็กถามย้ำ เจย์เลยหันมาสบตาเพื่อนแล้วตอบว่า

“โซอี้ แซมป์สัน”

มือของแฮ็กที่เช็ดผมอยู่ชะงัก เขาอ้าปากค้าง เจย์เลยรู้ว่า แฮ็กยังไม่รู้เรื่องนี้

ทีเราได้รับจดหมายเชิญทุกคนยังรู้เลยว่าเราจะต้องไปทดสอบ แล้วทำไมไม่มีใครรู้เรื่องของโซอี้ล่ะ

“แฮ็กยังไม่รู้เหรอ”

“รู้บ้าอะไร โซอี้เป็นคนธรรมดา ทำไมถึงเข้าทดสอบสมรรถภาพเวทมนตร์ได้ล่ะ แถมก่อนเวลาด้วยนะ ถึงจะเป็นลูกศิษย์ของคุณวิทก็เถอะ”

เจย์ยิ้มจืด เพราะเขาก็อธิบายความสามารถของโซอี้ไม่ได้เหมือนกัน

“ผมก็ไม่รู้ แต่คุณวิทคงมีเหตุผล เพราะโซอี้ไม่สามารถยืมหนังสือเตรียมตัวสอบจากห้องสมุดเวทมนตร์ได้ ผมเลยช่วยได้เท่านี้ อย่างน้อยก็ไม่อยากให้โซอี้สอบตกข้อเขียน”

แฮ็กยกมือลูบหน้า “ให้ตายเถอะ นี่ตื่นเต็มตาเลยนะ”

“ตอนผมรู้ก็ตกใจ”

“อืม สอบที่มาเจนต้าใช่ไหม”

“ใช่ ทำไมเหรอ” เจย์ย้อนถาม เพราะสีหน้าของแฮ็กกังวลชอบกล

“นายเคยได้ยินเรื่องเพื่อนของโซอี้ที่โดนฆ่ายกครัวแล้วใช่ไหม”

เจย์พยักหน้า “แฮ็กก็รู้เรื่องนั้นเหรอ”

“ใครไม่รู้ก็แย่แล้ว มีแต่ข่าวลือว่า ฮอปกินส์ทำเกินกว่าเหตุ เล่นฆ่ายกครัวเลย แต่ข่าวนั้นก็เงียบไป เพราะคนที่ดูแลคดีนั้นคือ พี่ชายคนโตของโซอี้ ครูซ ซิมป์สัน”

เจย์ขมวดคิ้ว “มาเจนต้าเป็นเมืองในแคว้นปกครองพิเศษที่ใช้เวทมนตร์ได้ แต่ครอบครัวเพื่อนของโซอี้กลับโดนข้อหาใช้เวทมนตร์นอกพื้นที่ที่ได้รับอนุญาต อืม ทำไมมันดูไม่สมเหตุสมผลเลยล่ะ”

แฮ็กส่ายหน้า “มาเจนต้าเป็นเมืองรอยต่อน่ะ แล้วเห็นว่าจุดตรงที่เกิดเหตุอยู่ในพื้นที่ชายขอบพอดี ฉันก็ไม่รู้รายละเอียดลึกๆ นะ แต่เท่าที่รู้จักโซอี้มา โซอี้ไม่เคยไปที่มาเจนต้าอีกเลย หลังจากเกิดเหตุการณ์ครั้งนั้น”

พอได้ยินอย่างนั้น เจย์ก็นึกถึงอาการของโซอี้ที่ตัวแข็งทื่อทุกครั้งที่เจอกูส นอกจากนั้นยังมีความทรงจำบางส่วนของเพื่อนที่หายไปหลังเกิดเหตุการณ์นั้นด้วย

ไปสอบที่นั่น โซอี้จะไม่แย่เหรอ เจย์เริ่มกังวลแทน

“ฮ้าว ง่วงแล้ว แต่เอาเถอะ ยังไงโซอี้ก็คงไม่ปอดแหกกับเรื่องแค่นี้แน่นอน ฉันไปนอนก่อนนะ” แฮ็กสรุปตบท้ายก่อนจากไป

“อืม ฝันดีนะ”

แฮ็กโบกมือ พร้อมกับมองอัสโมวกับบิมที่ออกมาจากห้องนั้น “ไปนอนกันเจ้าเล็ก”

“แฮ็ก รู้ยังว่าเราจะมีเนื้อกินฟรีทั้งปีเลย” อัสโมวพูดอวดเพราะยังดีใจกับรางวัลที่ได้ไม่เลิก พลางกระโดดขึ้นขี่หลังแฮ็กที่จะเดินเข้าห้องนอน

“ได้ยินแล้ว นายพูดเสียงดังขนาดนั้น”

“เพราะงั้นแฮ็กต้องทำอาหารให้บิมเยอะๆ ตอบแทนที่บิมเป็นคนหาอาหารเข้าบ้าน...”

ประตูห้องนอนปิดลง เจย์จึงไม่ได้ยินเสียงอัสโมวพูดอีก เจย์เหลือบมองนาฬิกาแล้วรีบเก็บของเพื่อออกไปทำงานที่ซุ้มประสัมพันธ์เมือง ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกว่าพักนี้เขาแทบไม่มีเวลาอ่านหนังสือเลย เพราะต้องทำงานหลายอย่าง

ทั้งที่ตอนตื่นมาแรกๆ เราแทบจะไม่มีงานอะไรทำเลยเจย์คิด ขณะขี่จักรยานไปตามถนนไฮซัน พลางหันหน้าไปมองทะเลที่ผืนน้ำสะท้อนแสงแดดยามเช้าเป็นประกายระยิบระยับ ทำให้เขานึกถึงคำพูดของมาสเตอร์มูซอล จึงพึมพำกับตัวเองขึ้นว่า

“ผืนดิน ผืนฟ้า และผืนน้ำ ถ้าโซอี้กลายเป็นผู้วิเศษอีกคนจะต้องดูแลส่วนไหนของโลกนี้ล่ะ”

นั่นคือคำถาม และเจย์ก็ไม่คิดเลยว่า ตัวเองจะได้รับคำตอบในเร็ววัน

 

เรือ เมอคาโด ลอยละล่องอยู่กลางทะเลยามเช้าอันเงียบสงบ พื้นที่นอกห้องโดยสารมีปีศาจรับใช้หลายตนทำความสะอาดกันอยู่ เสียงออกคำสั่งดังลอดเข้าในห้องพักของกาปีเป็นระยะ และตอนนี้แม่เฒ่าผู้วิเศษแห่งผืนน้ำก็ไม่ได้นั่งอยู่คนเดียว

“ชาที่ดี” เมิ่งผอชม พลางวางถ้วยน้ำชาลงบนโต๊ะไม้ขนาดเล็กตรงหน้าตัวเอง แล้วหันไปมองกาปีที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนตั่งที่นั่ง

“วิทมาสายเสมอ” กาปีบ่น

“ยังไม่ถึงเวลาก็ไม่ถือว่าสายเสียหน่อย” เสียงโต้ของวิทดังขึ้น พร้อมการปรากฏกายของชายหนุ่มเจ้าของเส้นผมสีขาว กาปีดีดนิ้วเป๊าะหนึ่งครั้ง แล้วตรงหน้าวิทก็ปรากฏวงเวทสีขาว ครู่หนึ่งโต๊ะไม้พร้อมชุดน้ำชาและเบาะรองนั่งก็ผุดขึ้น วิททรุดตัวลงนั่งแล้วพูดต่อว่า

“ไวน์ของฉันเป็นยังไง”

“ดี แต่ดีไม่เท่าของฉัน” กาปีตอบด้วยภาษาอังกฤษ เมิ่งผอท้วงขึ้นว่า

“พวกเจ้าควรให้เกียรติข้านะ ควรพูดภาษาที่ข้าฟังรู้เรื่องสิ”

“ภาษาไหนเจ้าก็ฟังรู้เรื่อง อย่าชวนทะเลาะได้ไหม ไร้สาระ” กาปีบ่น ขณะวิทเอ่ยด้วยภาษาจีนว่า

“เจอเจย์แล้วละสิ”

เมิ่งผอพยักหน้า “แล้วเจ้าก็รับลูกศิษย์เพิ่มอีกคนแล้วด้วย”

วิทยิ้ม “ข้าเป็นเพียงผู้ชี้แนะ ไม่ใช่อาจารย์”

ดวงตาของเมิ่งผอเปล่งประกาย “ไม่ใช่เพราะนางมีสายเลือดของเจ้าหรอกเหรอ เจ้าถึงได้เอ็นดูนางเป็นพิเศษ”

“ใช้ความสามารถพิเศษแบบนี้ไม่ดีเลยนะสหาย” กาปีเตือน

“ความจริงก็คือความจริง เพราะเจ้าหนุนหลังแซมป์สันอยู่ไม่ใช่เหรอ ประเทศนี้ถึงมายังจุดนี้ได้” เมิ่งผอแย้งด้วยรอยยิ้ม พลางสังเกตสีหน้าของวิท

แต่ชายหนุ่มผู้ครอบครองอำนาจทั้งดินแดนคนนี้กลับยังคงยิ้ม แล้วตอบว่า “ความจริงก็คือ นางมีดี เหมือนที่เจ้าสนใจในตัวเจย์นั่นแหละ”

“หยุดพูดเรื่องของเด็กๆ แล้วมาคุยเรื่องสำคัญก่อนไหม ข้าง่วงเต็มทีแล้ว” กาปีเอ่ยแทรกขึ้น

“ได้” วิทตอบ

เมิ่งผอก็ทำเพียงยกถ้วยน้ำชาขึ้นจิบ รอให้เพื่อนเปิดประเด็นขึ้น

“เห็นว่าไปแสดงอำนาจบาทใหญ่ในสภากลางมาเหรอวิท” กาปีถาม

“ก็นิดหน่อย”

“เจ้าแน่ใจเหรอว่า เด็กคนนั้นพร้อมเผชิญแรงกดดันจากรอบข้างแล้ว” กาปีเอ่ยอย่างกังวล

“พร้อมหรือไม่ พวกเราไม่ใช่คนตัดสิน” วิทตอบ

สองผู้วิเศษที่เหลือมองหน้ากัน แล้วกาปีก็พูดว่า “เจย์ สก็อต คือ คนที่เจ้าตามหามาตลอดงั้นเหรอ”

วิทยิ้ม แล้วพูดเปลี่ยนเรื่อง “ข้าจะส่งโซอี้มาเข้าเรียนกับพวกเจ้า”

กาปีหรี่ตามองวิทนิ่ง โดยไม่พูดอะไร ขณะที่เมิ่งผอเอ่ยว่า “ส่งมาได้ แต่ข้าไม่ส่งคืนนะ”

“ถ้าเจ้ารั้งนางไว้ในหอลืมชาติได้ ก็ทำเถอะ แต่ถ้าไม่ ก็ถือว่าข้าไม่ได้ผิดข้อตกลงนะ” วิทตอบ

“ตกลง” เมิ่งผอรับคำโดยไม่ต้องคิด

“เจ้าล่ะ” วิทหันไปถามกาปี จนหญิงชราต้องถอนหายใจยาว

“ได้ ส่งมา แต่ข้าไม่รับประกันผลนะ”

“ขอบใจ เป็นอันว่าตกลง” วิทเอ่ยพลางยกถ้วยน้ำชาชูขึ้น ผู้วิเศษอีกสองคนก็ชูถ้วยน้ำชาตาม แล้วดื่มพร้อมกัน เมื่อทั้งหมดวางถ้วยน้ำชาลง วิทก็หายตัวไปแล้ว

“ดูเหมือนเขากำลังสนุกนะ” กาปีพึมพำ

“เขาก็เป็นแบบนั้นมาตลอดไม่ใช่เหรอ” เจ้าของหอลืมชาติตอบ

หญิงชราเจ้าของเรือ เมอคาโด เหลือบไปสบตาเพื่อนแวบหนึ่ง ขณะที่เมิ่งผอพูดต่อว่า

“ถ้าไม่สนุก จะทำไปทำไม...จริงไหม”


>>> แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ <<<


Writer : Kalthida

(IG & Twitter : kalthida)


Writer's Talk :

เมื่อวานลืมโพสต์ 555 เหนื่อยมากเลยค่ะ กลับถึงหอแล้วหมดแรงเลย งานหนังสือเหลืออีกสองวัน อย่าลืมมาช่วยบริจาคคืาอาหารของอัสโมงนะคะ >< 

-




Witchoar book five โดย กัลฐิดา เปิดจองเเล้วพร้อมรับลายเซ็นกัลฐิดา และพิเศษสุดๆ เมื่อซื้อ Witchoar book five รับฟรีทันที แผนที่ Witchoar

.

>> ระยะเวลาเปิดจองพร้อมลายเซ็น 2-9 ตุลาคม 2561

>> ระยะเวลาสั่งซื้อพร้อมของพรีเมี่ยม 2-28 ตุาลคม 2561

.

.

>> ของพรีเมียม #มีจำนวนจำกัด




ตามไปสั่งจองกันได้เลยที่ 


>>> กดสั่งจองเลยจ้า <<<

.

เจย์ได้รับจดหมายเชิญให้ไปทดสอบเป็นเมจิกลิสต์ ซึ่งเป็นพ่อมดระดับสูง เขาจึงเดินทางไปมาเจนต้าพร้อมๆ กับเพื่อนพนักงานตามคำสั่งของมาสเตอร์ แต่เหมือนเคย เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับเขาไม่เคยง่าย เพราะมาเจนต้าคือ เมืองที่ครูซฆ่าเพื่อนสนิทของโซอี้เมื่อหลายปีก่อน ยังไม่รวมถึงว่า ในการทดสอบสมรรถภาพ มี โซอี้ แซมป์สัน เข้าร่วมด้วย และวิทเจ้าของร้านน้ำชาวิทาเรียส่งเธอมาในฐานะ “แม่มด”

.

.

-------------------------

.

- เฉพาะการสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์ www.satapornbooks.com, line: @satapornbooks, โทรศัพท์ 02 940 3855 ต่อ 41 หรือ 63

- ลูกค้าที่ต้องการลายเซ็นนักเขียน ต้องแจ้งชำระเงินภายในวันที่ 9 ตุลาคม 2561 (เวลา 12.00 น.) เท่านั้น

- ลูกค้าที่ต้องการลายเซ็นนักเขียน ต้องระบุในช่อง ‘หมายเหตุ’ ว่า “ต้องการลายเซ็นนักเขียน” หากไม่ต้องการให้ระบุว่า “ไม่ต้องการลายเซ็นนักเขียน” หากเเจ้งเเล้วไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

- โปรโมชันนี้ไม่สามารถใช้ร่วมกับโปรโมชันเดือนเกิด หรือ โปรโมชันอื่นๆ ได้

- หากใช้โปรโมชันเดือนเกิดจะไม่ได้รับของพรีเมียม

- หากต้องการลายเซ็นนักเขียน จะเริ่มจัดส่งหนังสือวันที่ 18 ตุลาคม 2561 เเละหากไม่ต้องการลายเซ็นนักเขียน จะเริ่มจัดส่งหนังสือ วันที่ 17 ตุลาคม 2561

- ขอสวนสิทธิในการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขโดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า 




ปล. ตอนนี้หนังสือ Witharia Art Book เอาขึ้นหน้าร้านแล้วค่ะ

>> สั่งซื้อ <<


ปล.อ. ใครต้องการสั่งซื้อ Withchoar สามารถสั่งซื้อได้ตามลิงค์นี้เลยค่ะ 

>> สั่งซื้อ <<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 188 ครั้ง

4,365 ความคิดเห็น

  1. #2362 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 175)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 23:32
    ถ้าไม่สนุก จะทำทำไม จริงมั้ย :)&#8203;
    #2362
    0
  2. #2343 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 175)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 20:33

    ผู้วิเศษนี่ คิดยาก เอาใจยากตลอดเลยนะคะ

    เสียแต่ว่าถ้าถูกใจใครล่ก็ หุหุหุหุหุ

    #2343
    0
  3. #2337 pp_nopnovel (@pp-nopnovel) (จากตอนที่ 175)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 14:09
    ผู้วิเศษด้านกาลเวลาไหมน้า เดินทางได้ทุกทีไม่มีประตูอันไหนที่โซอี้เปิดไม่ได้ แม้มันจะล๊อกก็ตาม ลุ้นค่ะ ๆๆ
    #2337
    0
  4. #2335 milky_bread (@milky_bread) (จากตอนที่ 175)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 01:06
    อุดหนุนทั้งรูปเล่มและอีบุ๊คเลยค่าาา
    #2335
    0
  5. #2334 บาส บาส บาส (จากตอนที่ 175)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 14:32

    เหมือนวิทกำลังหาคนมาแทนตัวเองรึป่าวคับ

    #คิดเยอะไปมั๊ยเนอะ

    #2334
    0
  6. #2333 Kon--Kon (@Kon--Kon) (จากตอนที่ 175)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 22:22
    ทำแต่เรื่องสนุกกก แหม่ โซอี้จะดูแลส่วนไหน วิญญาณ?
    #2333
    0
  7. #2331 Looknun (จากตอนที่ 175)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 20:28

    ฮือ ดีใจจนกรี๊ด

    #2331
    0
  8. #2329 Pepper__myMint (@Pepper__myMint) (จากตอนที่ 175)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 09:54
    เจย์มาแล้ว เจย์นี่ชอบโดนคนแปลกๆสนใจจริงๆ
    พี่กัลขาาาา ขอเล่มต่อไปค่าาาาาา ใจจะขาดแล้ว
    #2329
    0