Witchoar

ตอนที่ 174 : Book Five : 09 หญิงชราแซ่เมิ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 211 ครั้ง
    23 ต.ค. 61

Witchoar 

Book Five : กาน้ำแห่งโฮโนรุอุส


*******************************

  หมายเหตุ : การถอดคำศัพท์ในเนื้อหาจะอิงจากการออกเสียงในภาษาอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ โดยเนื้อหาที่โพสต์อาจมีความผิดพลาดทางการสะกดอยู่บ้างเนื่องจากเป็นฉบับดราฟค่ะ


เมิ่งผอ แปลตรงตัวว่า หญิงชราแซ่เมิ่ง และที่เรียกเธอแบบนั้นก็เพราะไม่มีใครรู้นามอันแท้จริงของเธอ เชื่อกันว่า เธอผู้นี้มีชีวิตอยู่ในช่วงราชวงศ์ฮั่นของจีน หรือก่อนคริสต์ศักราช 222 ถึง 220 เธอคือหญิงชราในวัยแปดสิบที่มีใบหน้าเยาว์วัย ราวกับเด็กสาว แต่มีเส้นผมสีขาว เธอบำเพ็ญเพียร ถือศีลภาวนา และกินมังสวิรัติมาตั้งแต่เด็ก และระลึกชาติได้ เธอเลยออกตามหาเหล่าญาติมิตร แล้วเปิดเผยเรื่องราวในโลกหลังความตายของแต่ละคนให้ได้รู้กันทั่วไป สร้างความวุ่นวายโกลาหลให้แก่โลกมนุษย์เป็นอย่างมาก

ภายหลังเง็กเซียนฮ่องเต้จึงแต่งตั้งเธอให้เป็นเทพประจำอยู่ในแดนสนธยา โดยสร้าง หอลืมชาติขึ้นปรุงยาจากสมุนไพรบนโลกแล้วกลั่นเป็นน้ำแกงที่ดูแล้วคล้ายเหล้า แต่ไม่ใช่เหล้า ที่มีห้ารสคือ ขม หวาน เปรี้ยว เค็ม และเผ็ด ซึ่งต่อมาเรียกว่า น้ำแกงห้ารส วิญญาณที่จะไปเกิดต้องดื่มน้ำแกงนั้นก่อนทุกตน เพื่อลืมอดีตของตัวเอง

เจย์มาห้องสมุดเพื่อค้นคว้าหาข้อมูลและรายละเอียดของลูกค้าวีไอพีคนนี้จากหนังสือต่างๆ ที่เขียนตำนานและความเชื่อของชาวเอเชียมาอ่าน เขาอ่านไปเรื่อยๆ และตั้งคำถามกับตัวเองไปตลอดว่า เขาจะได้พบกับคนที่บันทึกอยู่แค่ในตำนานคนนี้จริงๆ เหรอ

แต่มิวท์บอกว่าใช่เธอจริงๆ นี่นา

ถ้าข้าเป็นเจ้า ข้าจะเชื่อตามนั้นนะ ทำงานมาทั้งวันก็เหนื่อยมากแล้ว ข้าก็อยากกลับไปนอนแช่ฟองสบู่เล่นบ้าง แต่ต้องมาขลุกอยู่ในห้องสมุดต่ออีกเป็นนานสองนาน กิดิมบ่นกระปอดกระแปด พลางประท้วงโดยกระตุกผมเจย์เป็นระยะ เพื่อย้ำว่า เขาอยากกลับห้องพักจริงๆ เพราะหลังจากเจย์เลิกงานจากกะบ่ายของมาสเตอร์เกลดา เขาก็ตรงมาที่นี่เลย

ก็ติดใจเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วนี่ครับ แล้วก็นึกว่าห้องสมุดน่าจะมีข้อมูลมากกว่าที่ผมเคยอ่านในอินเทอร์เน็ตเสียอีกเจย์ตอบอย่างเสียดาย

จริงๆ เจย์ไม่จำเป็นต้องทำการบ้านเกี่ยวกับลูกค้าพิเศษคนนี้ก็ได้ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาแน่ใจว่า เธอคือคนคนเดียวกับเจ้าของเสียงปริศนา ซึ่งโทร. มาหาเขาที่ซุ้มประชาสัมพันธ์เมื่อวาน ซึ่งแม้แต่แมทธิวยังบอกเลยว่า มีเรื่องยุ่งเกิดขึ้นยังดีกว่าโดนคนคนนี้หมายตา

“ไง เจย์”

เจย์ที่เพิ่งสอดหนังสือเก็บเข้าชั้น หันไปสบตากับบรรณารักษ์ฝึกหัดที่ทักทายมา แล้วตอบว่า “สวัสดีครับ เอ่อ ห้องสมุดจะปิดแล้วเหรอครับ”

“จ้ะ อีกครึ่งชั่วโมง ตอนนี้เลยเริ่มลำเลียงหนังสือมาเก็บเข้าที่เดิม เอ่อ...หลังจากนี้มีธุระอะไรหรือเปล่า”

“ก็กินอาหารเย็นที่ห้องครับ เด็กๆ รออยู่”

“ปีศาจกับผีดิบของนายน่ะเหรอ วันหลังพามาแนะนำให้รู้จักบ้างสิ”

“เอ่อ เอาไว้ถ้ามีโอกาสนะครับ งั้นผมขอตัวเลยดีกว่า คุณจะได้เก็บหนังสือได้สะดวก” เจย์ตอบแล้วเบี่ยงตัวเดินหลบออกจากตรอกชั้นหนังสือ แล้วรีบเดินออกจากห้องสมุด

ข้าว่านางคงอยากให้เจ้าชวนไปกินข้าวด้วย

แค่นี้ค่าอาหารก็เยอะเกินพอแล้วครับ ผมต้องประหยัด เจย์ตอบเสียงจริงจัง และขอบอกตามตรงเลย ตอนนี้เขาไม่พร้อมจะมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นอีก แม้จะแค่เลี้ยงข้าวเพื่อนก็ตาม

ไอ้ซื่อบื้อเอ๊ยกิดิมสบถในความเถรตรงจนเกินไปของเจย์

ครับ? กลับไปกินข้าวที่ร้านก็ประหยัดกว่าไม่ใช่เหรอ เจย์ยังยกเหตุผลมาสาธกต่อ

ช่างเถอะๆ เรื่องของเจ้า

เจย์ขมวดคิ้ว เพราะไม่รู้ว่าที่กิดิมพูดนั้นหมายถึงอะไร แล้วตัดใจสลัดความสงสัยทิ้งไป ก่อนจะขึ้นคร่อมรถจักรยานแล้วขี่ออกไป

“อ๊ะ! อย่างนี้คุณยายคนนั้นก็ต้องเป็นเนโครแมนเซอร์น่ะสิ”

เมิ่งผอน่ะเหรอ

“ครับ ก็เธอระลึกชาติได้ ถามอะไรก็รู้ไปหมดทุกอย่าง แล้วก็ใช้วิญญาณได้ ครบสูตรเลย กิดิมรู้จักเธอหรือเปล่า”

รู้ แล้วก็รู้ด้วยว่านางไม่ใช่เนโครแมนเซอร์

“อ้าว แล้วเธเป็นแม่มดศาสตร์ไหนล่ะครับ เป็นสปิริตเชียลงั้นเหรอ”

เป็นเหมือนวิทกิดิมตอบสั้นๆ โดยไม่ต้องอธิบายต่อ

“โห ผู้วิเศษอีกคนเหรอครับ ก็ต้องเก่งเหมือนคุณวิทน่ะสิ แต่เอ หรือคุณวิทจะเก่งกว่า”

ไม่มีใครเอาผู้วิเศษมาจัดอันดับกันหรอก เพราะถ้าให้พวกเขาสู้กัน โลกคงแตก

“กิดิมพูดเหมือนมีผู้วิเศษหลายคนงั้นแหละ” เจย์ถาม พลางถีบจักรยานให้เร็วขึ้นเพื่อขึ้นเนิน

ถ้าไม่นับยัยหนูซิมป์สันที่ยังไม่เป็นโล้เป็นพายอะไร ตอนนี้ก็มีอยู่สามคนละ วิท เมิ่งผอ แล้วก็คนที่เจ้ารู้จักดี กาปีไง

เจย์แทบจะเบรกรถหัวทิ่ม เมื่อได้ยินชื่อผู้วิเศษคนสุดท้าย แล้วภาพความทรงจำบนเรือ เมอคาโด ก็ลอยมาในหัว

“แม่เฒ่ากาปีไม่ใช่แม่มดเหรอครับ ผมเคยถามพี่ธีบีน เขาบอกว่า แม่เฒ่ากาปีเป็นเมจิกลิสต์เวทมนตร์ขาวคนแรกของโลกด้วย เพียงแต่ไม่ได้เข้าประเมินจัดระดับเวทมนตร์ เธอเลยไม่มีตำแหน่งเฉยๆ”

ข้าถึงบอกไง ว่าคนฝึกโฮโนรุอุสน่ะประหลาดทุกคน

“แสดงว่าเธอเป็นแม่มด แล้วทำไมกิดิมถึงบอกว่าเธอคือผู้วิเศษล่ะ”

ก็นางเป็นผู้วิเศษ จะให้ข้าเรียกเป็นอย่างอื่นได้ยังไง เจ้านี่

เจย์หัวเราะเสียงแห้ง ขณะตั้งขาตั้งรถจักรยานในที่จอด แล้วเดินตรงไปที่บันไดเพื่อขึ้นห้องพัก แต่ก่อนจะเปิดประตูห้องตัวเอง อัสโมวก็เปิดประตูออกมากระโดดกอดเจย์

“เจย์มาแล้ว”

“หิวเหรออัสโมว”

อัสโมวกอดคอเจย์อยู่ แล้วส่ายหน้า พลางร้องขอขึ้นว่า “ไปเที่ยวกันนะเจย์ แฟนทอมบอกว่า คืนนี้บนเรือ เมอคาโด มีงานเลี้ยง”

เจย์มองดวงตาเปล่งประกายของอัสโมว แล้วมองเลยไปสบตาบิมที่ยืนอยู่ข้างหน้าแฟนทอม เขาเลยถามว่า

“งานเลี้ยงอะไรเหรอครับ”

“งานเลี้ยงปีใหม่ประจำปี ท่านกาปีจัดให้เหล่าปีศาจได้รื่นเริงกันบนเรือ แล้วก็แจ้งข่าวต่อๆ กันมา ปกติฉันก็ไปทุกปีนะ มูซก็ด้วย”

“อ้อ ถ้ามาสเตอร์ไปด้วย งานคงจัดหลังเที่ยงคืนสินะครับ” เจย์ถามพลางเดินเข้าห้อง พอเห็นอาหารจัดขึ้นโต๊ะเรียบร้อยแล้ว แต่ไม่เห็นแฮ็กก็เลยสรุปเองว่า แฮ็กคงไปทำงานแล้ว

“ใช่ เริ่มตั้งแต่ตี่หนึ่งเลิกตีสี่ นายจะไปไหมล่ะ”

เจย์ก้มลงมองอัสโมวที่ตาเป็นประกาย และจ้องมองเขาตาแป๋วรอลุ้นคำตอบเต็มที่ก็นึกสงสาร

“อยากไปเจอเพื่อนบนเรือเหรออัสโมว”

“อยากไปกินเนื้อ ต้องมีเนื้อเยอะแยะแน่เลย”

ไอ้ปีศาจจอมตะกละเอ๊ย!’ กิดิมแขวะ ขณะที่เจย์นิ่งคิดว่า

กำลังอยากหาข้อมูลเกี่ยวกับแม่เฒ่าเมิ่งแขกวีไอพีของร้านอยู่พอดี ถ้าได้เจอท่านกาปีก็น่าจะง่ายกว่าการไปค้นหาอ่านจากหนังสือที่มีแต่ข้อมูลซ้ำๆ กัน

“ได้สิ แต่ต้องกลับก่อนเวลานะ อัสโมว ผมต้องเข้างานตอนตีสาม”

“งั้นข้ากลับกับแฟนทอมได้ไหม บิมอยากอยู่จนงานเลิกน่ะ”

“ข้างั้นเหรอ” บิมหันไปถามเหมือนจำไม่ได้ว่าต้องการอย่างนั้น อัสโมวเลยรีบพยักหน้ารัวๆ

“ใช่ บิมพูดไม่ใช่เหรอว่า อยากไปเจอเพื่อน”

บิมขมวดคิ้ว “จำได้ว่า ตอนข้าอยู่บนเรือนั่น ข้าไม่เจอใครเลยนะ นอกจากเจย์กับท่านกาปี เจ้าต่างหากที่...”

พอได้ยินเพื่อนจะเปิดโปงความต้องการของตัวเอง อัสโมวก็รีบชิงพูดแทรกว่า

“นั่นแหละเจย์ ข้าอยากอยู่จนงานเรักร้าย เดอะ ซีรี่ย์ลิก แฟนทอมบอกว่าทุกปีจะมีการจับสลากชิงรางวัลใหญ่เป็นเนื้อที่ส่งมาจากเรือ เมอคาโด เดือนละหนึ่งร้อยกิโลกรัม มันฟรีตลอดหนึ่งปีเลยนะ ถ้าข้าอยู่จนถึงเวลาจับสลาก ข้าอาจโชคดีได้รางวัลใหญ่นั่นก็ได้ นะๆๆ น้า!

เนื้อหนึ่งร้อยกิโลกรัมทุกเดือนเหรอ โห ประหยัดได้เยอะเลย พอคิดอย่างนั้น เจย์เลยพยักหน้า “ก็ได้ แต่อัสโมวต้องสัญญาว่าจะไม่ก่อเรื่อง ไม่ขโมยของ และห้ามเถลไถล”

“แน่นอน เย้!

พอได้คำตอบที่พอใจ อัสโมวก็ดิ้นจะลง เจย์เลยปล่อยให้อัสโมวกระโดดลงไปอย่างดีใจ แล้วกลับไปนั่งที่โต๊ะอาหาร แฟนทอมเดินสวนมาก็เลยหัวเราะ

“นายนี่ ตามใจปีศาจจริงๆ เลยนะ”

“ไม่ตามใจ อัสโมวก็หาทางไปทำจนได้แหละครับ อย่างนี้นะดีแล้ว พอจะคุมได้บ้าง จะกลับแล้วเหรอครับ ไม่อยู่กินอาหารเย็นด้วยกันก่อนเหรอ”

แฟนทอมส่ายหน้า “ไม่หรอก เก็บท้องไว้กินคืนนี้ดีกว่า จริงๆ ก็แค่จะมาถามอะไรนายนิดหน่อย เดินไปส่งหน่อยสิ”

เจย์เหลือบมองบิมกับอัสโมวที่นั่งรอกินอาหารแวบหนึ่ง แล้วตอบว่า “ได้ครับ...เอ่อ ทั้งสองคนกินไปก่อนได้เลย”

บิมมองเจย์กับแฟนทอมอย่างสงสัย แต่ก็หันไปตักอาหารกิน ขณะที่อัสโมวนั้นเริ่มกินทันที เจย์ผายมือให้แฟนทอมเดินออกจากห้องก่อน แล้วเดินตามไป พอปิดประตูห้องเขาก็ถามว่า

“มีอะไรงั้นเหรอครับ”

“เมิ่งผอจะมาที่ร้านวิทาเรียงั้นเหรอ”

เจย์เลิกคิ้วอย่างแปลกใจที่แฟนทอมรู้เรื่องนี้ด้วย แต่ก็ตอบว่า “ครับ เป็นลูกค้าวีไอพีของร้านน่ะ ทำไมเหรอครับ”

“เปล่า แค่คิดว่า นายนี่เป็นที่ถูกใจแต่กับคนเจ้าปัญหาทั้งนั้นเลยนะ”

“คุณแฟนทอมพูดเหมือนคุณแมทธิวเลยครับ หรือว่าแม่เฒ่าคนนี้จะเป็นคนไม่ดี”

แฟนทอมที่เดินลงไปถึงชั้นล่างก่อนหันมามองเจย์ แล้วถอนหายใจยาว “เป็นคนที่รับมือยาก แต่ทุกคนก็ต้องเจอกับเธอ ระวังบิมไว้แล้วกัน แม่เฒ่าคนนั้นน่าจะสนใจบิมมากกว่านาย”

เจย์นึกถึงบิมที่เป็นผีดิบ ซึ่งเอาเข้าจริง เขาเองก็ยังไม่รู้เลยว่า จะจัดบิมให้อยู่ในหมวดหมู่ของวิญญาณหรือปีศาจ แม่เฒ่าคนนั้นเป็นผู้ดูแลวิญญาณที่จะต้องไปเกิดใหม่ บางทีเธออาจจะไม่ชอบสิ่งที่เป็นครึ่งๆ กลางๆ ก็ได้

“ผมจะระวังครับ”

“งั้นก็เจอกันคืนนี้ นายจะไปยังไง”

“เอ่อ เดี๋ยวผมไปกับมาสเตอร์มูซอล”

แฟนทอมพยักหน้า แล้วเดินกลับไปที่ห้องพักของเขาซึ่งอยู่ไม่ไกล เพราะครั้งนี้แฟนทอมเลือกเช่าโฮสเทลของตระกูลแซมป์สันซึ่งอยู่ข้างร้านน้ำชาวิทาเรียนี่เอง เจย์มองแฟนทอมเดินเลี้ยวผ่านมุมตึกไป ก็หมุนตัวเดินขึ้นบันไดกลับห้องพัก

แต่ข้าว่า นางต้องสนใจเจ้ามากกว่า

เพราะอะไรครับ

กิดิมไม่ตอบ เจย์ก็ยังไม่ทันได้ถามซ้ำ เพราะเมื่อเดินมาถึงหน้าห้อง เจย์ก็พบสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าลอยหมุนวนอยู่ ชายหนุ่มเคยเห็นมันมาหลายครั้งแล้ว และทุกครั้งที่มันปรากฏ ก็เหมือนเป็นคำเตือนว่า อีกไม่นานต้องมีเหตุอันตรายเกิดขึ้นกับเขา

“กิมอรีสโตนก้อนที่สิบสอง รูนตัวที่สิบห้า ซึ่งมีตัวอักษรสีแดงของกลุ่มเฟรย่า เป็นรูนแห่งการโจมตี

‘Gebo4

เชิงอรรถ 4 อักษรรูนโบราณ อ่านว่า เกโบ หมายถึง พันธสัญญา การให้และการรับ ของขวัญ เทียบได้กับตัวอักษร X ในภาษาอังกฤษ

“บางทีผมก็อยากรู้ว่า ทำไมผมถึงต้องได้มันทีละก้อน”

ข้าก็อยากถามเจ้าเหมือนกัน ว่าทำไมชอบทำอะไรที่มันไร้สาระ

เจย์ถอนหายใจดังเฮือก แล้วยื่นมือไปรับรูนนั้นมา แล้วเปิดประตูเดินเข้าห้อง

ไม่ถามข้าอีกหรือไง กิดิมถาม

ไม่ละครับ

ทำไมล่ะ

เจย์ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ที่โต๊ะอาหาร แล้วเริ่มกินอาหารเย็นพลางตอบว่า

เดี๋ยวถึงเวลาก็รู้เอง

 

เสียงดนตรีคลอไปกับเสียงร้องเพลงของเหล่าปีศาจซึ่งดังก้องไปทั่วท้องน้ำ เมื่อเจย์กับมูซอลลอยตัวจากเรือเล็กของร้านน้ำชาวิทาเรียขึ้นไปบนเรือ เมอคาโด ก็ได้เห็นทั้งปีศาจและสปิริเชียลต่างพากันดื่มกิน เล่นร้องรำกันอย่างมีความสุข พอเท้าของมาสเตอร์และลูกศิษย์แตะพื้นเรือ เหล่าปีศาจที่อยู่ใกล้ก็เงียบเสียงลง และหันมามองทั้งคู่ตาไม่กะพริบ

“คนดังมาถึงแล้ว” เสียงหนึ่งดังขึ้น หลังจากนั้นเสียงเฮก็ดังตามมา

เจย์รู้สึกได้ถึงความอึกทึก พอๆ กับความรู้สึกที่เหมือนถูกพลังของคนจำนวนมากจู่โจมใส่ จนบิมกับอัสโมวต้องมองไปรอบตัวด้วยดวงตาวาว เจย์ไม่อยากให้คนของเขาไปก่อเรื่อง เลยยื่นมือไปแตะไหล่ของบิมและอัสโมวไว้ แล้วบาร์เรียร์สีขาวสะอาดก็แผ่ออกจากตัวเจย์ ทำให้เขายืนได้อย่างสบายหูและสบายตัวมากขึ้น

“กางอาณาเขตได้เก่งขึ้นแล้วนี่” เสียงแหบพร่าของหญิงชราที่สอนการใช้พลังให้แก่เขาตลอดห้าวันหฤโหดบนเรือลำนี้ดังขึ้น พร้อมการปรากฏตัวของแม่เฒ่ากาปี

มูซอลซึ่งถือขวดไวน์ที่มีตราประทับว่าเป็นของไร่เอพริลก็เดินเข้าไปหา แล้วยื่นของติดมือให้แก่หญิงชรา

“วิทฝากของสิ่งนี้มาให้ท่านกาปีครับ”

กาปีมองไวน์ด้วยดวงตาเปล่งประกาย พลางยื่นมือรับมาแล้วชูขึ้น เพื่อให้ขวดไวน์สะท้อนกับแสงไฟ

“ของขวัญปีใหม่เหมือนทุกปี ดูซิ ปีนี้ไวน์ของข้ากับไวน์ของวิท ใครจะรสเลิศกว่ากัน”

“ท่านกาปี ท่านกาปี จะหาเนื้อกินจากตรงไหนละ” เสียงเล็กๆ ของอัสโมวถามขึ้น ทำให้กาปีละสายตาจากขวดไวน์มาก้มมอง แล้วเลิกคิ้ว

“แข็งแกร่งขึ้นนี่ไอ้หนู ไปกินอะไรมาล่ะ”

อัสโมวยิ้มแฉ่ง “เยอะแยะเลย แต่เนื้ออร่อยสุด ข้าอยากได้รางวัลใหญ่ต้องทำยังไงเหรอ”

“ขอโทษด้วยครับท่านกาปี อัสโมวคิดแต่เรื่องกินเท่านั้น” เจย์รีบพูดออกตัวอย่างเกรงใจ แต่กาปีกลับหัวเราะร่า แล้วชี้ไปที่ซุ้มอาหารปิ้งย่าง

“ไปทางนู้นไป๊!

อัสโมวหันมองตามมือหญิงชราไปด้วยดวงตาเปล่งประกาย แล้วคว้าข้อมือบิมให้ออกวิ่งได้วยกัน “ไปกันบิม”

“แต่ข้ากินมังสวิรัตินะ”

“ก็ไปถือให้ข้าไง เดี๋ยวรอข้ากินอิ่มก่อน จะพาบิมไปกินตรงที่มีผักเยอะๆ”

“เอางั้นก็ได้”

เจย์มองตามสองคู่ซี้ไปอย่างกังวล แล้วหันมองตามมาสเตอร์มูซอลที่เดินไปคุยกับผู้จัดการเรือ เมอคาโด เขาจึงยืนอยู่ตรงหน้ากาปีเพียงลำพัง

“เจ้ามีอะไรจะถามข้าไม่ใช่หรือไง”

โห รู้ด้วยว่าเรามีเรื่องอยากถาม

“ผมอยากรู้ว่าแม่เฒ่าเมิ่ง เป็นคนยังไงครับ”

กาปีชี้ไปที่เจย์

“ครับ?” เจย์ทวนถามด้วยความงุนงง

ท่านกาปีจึงพูดขยายความว่า “ก็ถามเจ้าตัวเขาสิ”

สิ้นคำพูดนั้น ขนอ่อนบนหลังคอของเจย์ก็ลุกเกรียวขึ้นพร้อมกันกับขนเกือบจะทุกเส้นทั่วร่างกาย ความเงียบกริบบังเกิดขึ้นแทบจะทันทีที่กาปีลดมือลง เจย์ค่อยๆ หันไปมองด้านหลัง ก็เห็นหญิงสาวแต่งกายด้วยชุดผ้าไหมสีขาว ปักลวดลายด้วยไหมสีทองที่ขับเน้นให้เห็นถึงความสูงค่า และทำให้แยกแยะสีเครื่องแต่งกายกับเส้นผมสีขาวสะอาดของเธอได้ง่ายขึ้น

เจย์! ระวังนะ เสียงเรียกของกิดิม ทำให้เจย์ได้สติ และต้องใจหายแวบเพราะกิดิมเรียกชื่อเขาตรงๆ ทั้งที่ปกติไม่เคยได้ยินเลย

วิ้ง!

ม่านพลังสีขาวใสพุ่งจากร่างของเจย์เข้าหาหญิงสาวผู้มาใหม่ จนเส้นผมของเจย์ลู่มาปิดหน้า ขณะที่เส้นผมสีขาวของเมิ่งผอพลิ้วสะบัดไปด้านหลัง เผยให้เห็นผิวและใบหน้าที่ขาวนวลเนียนน่ามอง เรียกเสียงโห่ด้วยความชื่นชมในความงามของเธอดังสนั่นไปทั่วลำเรือ

“อย่ามาโปรยเสน่ห์แถวนี้นะ ยัยแก่” เสียงแหบพร่าของกาปีดังกลบเสียงโห่ที่ดังก้องอยู่

เมิ่งผอยิ้มหวาน “ข้าไม่ได้ทำอย่างนั้นเสียหน่อย เจ้าต่างหากที่ไม่ดูแลตัวเอง อายุก็น้อยกว่าข้าแท้ๆ”

“แม่ค้าอย่างข้าไม่จำเป็นต้องดูแลตัวเองหรอก ไม่เหมือนเจ้า วันๆ เอาแต่นั่งเย็บปักถักร้อย มาทุกปีก็เปลี่ยนชุดใหม่ทุกปี ช่างฟุ่มเฟือยจริง” กาปีจิกกัด ที่สำคัญ เจย์รับรู้ได้ว่าทั้งคู่กำลังสื่อสารกันด้วยภาษาจีน

โห เมื่อกี้ถ้าท่านเจ้าของเรือไม่กางอาณาเขต มีหวังมีวิญญาณเดินตามนางกลับหอลืมชาติเป็นพรวนแน่

“ชุดนี้ข้าเพิ่งปักเสร็จ สวยไหมล่ะ เดี๋ยวข้าเบื่อจะส่งมาขายนะ”

“ได้ ข้าคิดค่าวางหน้าร้านสิบส่วน”

“ในพัน?

“ในสิบ”

เมื่อได้ยินผู้วิเศษทั้งสองต่อรองกันเหมือนเด็กๆ เจย์ก็ยิ้มน้อยๆ หลังจากได้เห็นผู้วิเศษมาครบทั้งสามคน เจย์ก็พบว่า หากไม่นับเรื่องพลัง พวกเขาก็เหมือนเด็กเอาแต่ใจ และเลือกทำเฉพาะสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำเท่านั้น

“แหม เจอแม่ค้าหน้าเลือดเข้าอย่างจัง ข้านั่งปักมาตั้งหลายเดือน อย่างน้อยก็น่าจะเห็นแก่ความเหนื่อยยากของข้าบ้าง”

“เฮอะ! ตามสบายเลย ถึงไม่มีอะไรติดไม้ติดมือมาให้ ข้าก็เป็นเจ้าบ้านที่ดีอยู่หรอก” กาปีเอ่ยเพียงแค่นั้นก็หันไปหาแขกคนอื่น เมิ่งผอเลยหันมาสบตาเจย์แล้วพูดว่า

“ไม่แนะนำข้าหน่อยเหรอ”

เจย์เลิกคิ้ว ขณะกิดิมลอยตัวมายืนตรงหน้าเจย์ แล้วตอบผ่านกระแสจิตว่า

นี่ เจย์ สก็อต

กิดิมยอมคุยด้วยหรือเนี่ย นอกจากคุณจงขุยก็เพิ่งมีคนนี้แหละ เจย์คิดแล้วพูดว่า “สวัสดีครับ”

“สวัสดี เจอเจ้าที่นี่ก่อนก็ดี เจ้าจะได้มีเวลาคิดตรึกตรองเรื่องข้อเสนอของข้า วันเสาร์จะได้ให้คำตอบข้าได้เลย”

“ข้อเสนออะไรครับ”

เมิ่งผอไม่ได้สบตาเจย์ แต่เธอมองไปที่กิดิม จนเอเทมมูแห่งผืนดินลอยตัวกลับมานั่งบนหัวเจย์แล้ว เธอก็ยังมองไม่เลิกมอง

เธอมองกิดิมทำไมนะ

“ข้าได้ยินมาว่า เจ้าเป็นคนเผาร่างของเอเทมมูที่เจ้าทำพันธสัญญาด้วย”

“ครับ” เจย์รับคำ เพราะเขาก็ได้ยินกิดิมเล่าให้ฟังอย่างนั้นเหมือนกัน

เมิ่งผอยิ้ม “แล้วรู้หรือเปล่าว่าการทำอย่างนั้น คือการปิดเส้นทางของวิญญาณเหล่านั้น ทำให้พวกเขาไม่ได้ไปผุดไปเกิด ต้องกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนตลอดไป”

ไปผุดไปเกิด?...หมายถึง การไปยังโลกหน้าอย่างที่คุณพิทกับคุณลาดี้ไปหรือเปล่า เจย์สงสัย

ใช่ นั่นแค่เป็นคำพูดของชาวเอเชีย แต่ความหมายก็เหมือนกัน กิดิมตอบ

“แต่เอเทมมูเป็นวิญญาณเร่ร่อนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ” เจย์แย้ง และคำพูดแย้งนั้นก็ทำให้เมิ่งผอมองกิดิมอย่างแปลกใจ

“เขาไม่รู้เหรอ”

เขาเคยรู้ กิดิมตอบ

เมิ่งผอเหลือบมาสบตาเจย์ “เจ้าทำพันธสัญญากับเอเทมมูได้ยังไง รู้หรือเปล่า”

เจย์ก้มลงมองมือตัวเอง แล้วตอบเหมือนกับที่เขาได้ฟังมาจากมาสเตอร์ฮัลฟี่ในวันงานไลต์ก็อดเฟสติวัลว่า

“ผมต้องฝึกเนโครแมนซีจนผ่านขั้นที่สาม แล้วก็...”

พูดถึงตรงนี้เจย์ก็นิ่งไป เพราะในความทรงจำของเขา มีข้อมูลแค่ว่า

เงื่อนไขที่ใช้ทำพันธสัญญากับเอเทมมูได้มีสองข้อ ข้อแรกนายต้องเป็นเนโครแมนเซอร์ที่สำเร็จขั้นที่สามของศาสตร์เนโครแมนซีแล้ว

“แต่มาสเตอร์ไม่ได้บอกข้อที่สอง” เจย์พึมพำ เมิ่งผอเอ่ยต่อว่า

“เนโครแมนเซอร์คนนั้นต้องนำส่งเอเทมมูตนนั้นคืนสู่ร่างกายของเขา และส่งเขาไปยังโลกหน้า”

เจย์เบิกตาโตขึ้น เพราะความจริงก็คือ เขาหาร่างกายของเอเทมมูเหล่านั้นเจอ แต่กลับเผามัน ถ้าอย่างนั้นเอเทมมูทั้งห้าตนของเขาจะเป็นอย่างไรต่อไปล่ะ

“ใช่ เจ้าได้ทำสิ่งที่ไม่สมควรทำเสียแล้ว เจย์ สก็อต”


>>> แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ <<<


Writer : Kalthida

(IG & Twitter : kalthida)


Writer's Talk :

สวัสดีวันหยุดค่า ตอนนี้เสียงกัลหายไปแล้ว 555 งานหนังสือนี้มีเรื่องดีใจหลายอย่าง ได้เจอคนหลายคน หวังว่าทุกคนจะมีความสุขกับนิยายเรื่องนี้นะคะ เริ่มมีเสียงถามถึงเล่ม 6 กันแล้ว อดทนอีกนิดน้า จบงานจะเริ่มปั่นเลยค่า



-




Witchoar book five โดย กัลฐิดา เปิดจองเเล้วพร้อมรับลายเซ็นกัลฐิดา และพิเศษสุดๆ เมื่อซื้อ Witchoar book five รับฟรีทันที แผนที่ Witchoar

.

>> ระยะเวลาเปิดจองพร้อมลายเซ็น 2-9 ตุลาคม 2561

>> ระยะเวลาสั่งซื้อพร้อมของพรีเมี่ยม 2-28 ตุาลคม 2561

.

.

>> ของพรีเมียม #มีจำนวนจำกัด




ตามไปสั่งจองกันได้เลยที่ 


>>> กดสั่งจองเลยจ้า <<<

.

เจย์ได้รับจดหมายเชิญให้ไปทดสอบเป็นเมจิกลิสต์ ซึ่งเป็นพ่อมดระดับสูง เขาจึงเดินทางไปมาเจนต้าพร้อมๆ กับเพื่อนพนักงานตามคำสั่งของมาสเตอร์ แต่เหมือนเคย เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับเขาไม่เคยง่าย เพราะมาเจนต้าคือ เมืองที่ครูซฆ่าเพื่อนสนิทของโซอี้เมื่อหลายปีก่อน ยังไม่รวมถึงว่า ในการทดสอบสมรรถภาพ มี โซอี้ แซมป์สัน เข้าร่วมด้วย และวิทเจ้าของร้านน้ำชาวิทาเรียส่งเธอมาในฐานะ “แม่มด”

.

.

-------------------------

.

- เฉพาะการสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์ www.satapornbooks.com, line: @satapornbooks, โทรศัพท์ 02 940 3855 ต่อ 41 หรือ 63

- ลูกค้าที่ต้องการลายเซ็นนักเขียน ต้องแจ้งชำระเงินภายในวันที่ 9 ตุลาคม 2561 (เวลา 12.00 น.) เท่านั้น

- ลูกค้าที่ต้องการลายเซ็นนักเขียน ต้องระบุในช่อง ‘หมายเหตุ’ ว่า “ต้องการลายเซ็นนักเขียน” หากไม่ต้องการให้ระบุว่า “ไม่ต้องการลายเซ็นนักเขียน” หากเเจ้งเเล้วไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

- โปรโมชันนี้ไม่สามารถใช้ร่วมกับโปรโมชันเดือนเกิด หรือ โปรโมชันอื่นๆ ได้

- หากใช้โปรโมชันเดือนเกิดจะไม่ได้รับของพรีเมียม

- หากต้องการลายเซ็นนักเขียน จะเริ่มจัดส่งหนังสือวันที่ 18 ตุลาคม 2561 เเละหากไม่ต้องการลายเซ็นนักเขียน จะเริ่มจัดส่งหนังสือ วันที่ 17 ตุลาคม 2561

- ขอสวนสิทธิในการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขโดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า 




ปล. ตอนนี้หนังสือ Witharia Art Book เอาขึ้นหน้าร้านแล้วค่ะ

>> สั่งซื้อ <<


ปล.อ. ใครต้องการสั่งซื้อ Withchoar สามารถสั่งซื้อได้ตามลิงค์นี้เลยค่ะ 

>> สั่งซื้อ <<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 211 ครั้ง

4,388 ความคิดเห็น

  1. #2361 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 18:45
    ขนลุกเกรียว
    #2361
    0
  2. #2342 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 20:25

    แต่นั่นเป็นความยินยอมของเอเท็มมูเองต่างหาก

    จะมาว่าเจย์ แล้วให้คล้อยตามนางไม่ได้นะ

    จะมาเอเอเท็มมูของเขย์หรือไง

    #2342
    0
  3. #2328 pearpearmali (@pearpearmali) (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 21:27

    #อ่านก่อนค้างก่อน รอเล่มต่อไปอยู่นะคะพี่กัล
    #2328
    0
  4. #2327 Berry Eve (@berryeve) (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 20:11
    รอออออค่ะ
    #2327
    0
  5. #2325 Yakizoba2541 (@Yakizoba2541) (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 17:44
    อีบุ๊คมาแล้วน้าาาาา ใครที่รออีบุ๊คเหมือนกัน ไม่ต้องฮึบแล้วค่ะ รีบซื้อเลยย# นี่กดซื้อภายใน5 นาที กำลังจะอ่านแล้ววว
    #2325
    2
    • #2325-1 chunari (@chunari) (จากตอนที่ 174)
      26 ตุลาคม 2561 / 15:35
      ขอถามแบบโง่ๆ ซื้อ e-book ที่ไหนคะ
      #2325-1
    • #2325-2 pukpui2153 (@pukpui2153) (จากตอนที่ 174)
      26 ตุลาคม 2561 / 20:24
      App meb ค่ะ
      #2325-2
  6. #2322 Ak[i]tO (@akitokun) (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:51
    พี่กัลลลล อยากอ่านเล่นต่อไปแล้วววว ค้างมากก ค้างๆๆ &#128557; ไม่น่าอ่านจบเร็วเลย
    #2322
    0
  7. #2321 Denistt (@otoka) (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 17:57
    อ้าว นึกว่าจะมี 5 เล่มจบ นี่จะมีกี่เล่มหรอ
    #2321
    1
    • #2321-1 กุ้ง (จากตอนที่ 174)
      24 ตุลาคม 2561 / 09:29
      มี6เล่มจบค่ะ
      #2321-1
  8. #2318 Ampchom Chomphoonut (@ampchom) (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:55

    ปัญหางอกตลอดเวลาเจย์เอ๊ย

    ปล.สาวอ่อยก็ไม่ได้รู้เล้ย

    #2318
    0
  9. #2317 ดีจ้า (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:29

    อัสโมวนี่ก้หิวตลอดเลยนะ

    #2317
    0
  10. #2316 Pepper__myMint (@Pepper__myMint) (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:25
    อยากได้e-bookแล้วววว อีก2วัน ฮึบไว้ๆ
    #2316
    0
  11. #2315 Payawa (@butterfly-white) (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:11
    อยากอ่านเรื่อยๆเลย ค้างอ่า
    #2315
    0
  12. #2314 Berry Eve (@berryeve) (จากตอนที่ 174)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:03
    ค้างงงง
    #2314
    0