เกลียดตัวเองจริงๆ>_<

มากล่าวถึงคนที่ชอบ หลายๆคนก็คงรู้ข่าวแล้วว่าเรามีคนที่ชอบแว้ว แต่รักเขาข้างเดว ทุกคนนะ ชอบใครส่วนใหญ่จะบอกตรงๆ

แต่มาคราวนี้

มันเป็นอะไรไปฟร้า!!!

พูดไม่ออก ได้แต่นิ่งเงียบ

คุยกันเกือบทุกวัน แต่.. ก็ไม่นานเท่าที่ควรหรอก

ทำไมถึงไม่ประกาศให้ลั่น ไม่เข้าใจ

ทำไมถึงปิดไว้เป็นความลับขนาดนี้

บางที โอกาสอยู่ตรงหน้า มันก็หลุดไกลออกไป

ได้แต่พร่ำเพรื่อ

'โถ่เว้ย!'

บ้าๆๆ.. เรามันบ้า เกลียดตัวเองที่สุด.. ที่ทำอะไรไม่เป็น ทำอะไรไม่ได้..

[Arro : คอยดู ตอนอกหักมันคงจะร้องเพลงประมาณ เกลียดตัวเองเหลือเกิน ที่ลืมเธอไม่ลง]

ยัย..แอโร เงียบไปเลยเฟ้ย- -^

น่านะ โลกคือละคร ทัศนคติอีกอย่างที่เทียบคู่กับMomentได้

โลกคือละคร~~ แบ่งเป็นตอนๆ~ ตัวละครคือเราทุกคน~
บทในละคร~ อาจจะซ้ำซ้อน.. ยุ่งยาก..
ฉากแห่งความงดงาม ฉากแห่งความเสียใจ.. แต่สุดท้ายมันคือความจริง..

ใช่ๆ.. มันคือความจริง และมันก็ยังเป็นความจริง!

ความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ ความจริงที่เราต้องเผชิญ ความจริงที่เราต้องยอมรับ

เหอะ.. แปลกจริงนะตอนนี้

[Cold : สกัดอารมณ์ไว้ครับ- -"]

รู้แล้วเฟ้ยยยย

= ="

คงแค่รักเล่นๆนี่นะ..ฮ่าๆ..

'บ้าเอ๊ย'

หลอกให้พิมพ์ซะตั้งนาน[อ้าว ด่าตัวเองแล้วฉัน]

- -" โปรดอย่าเพิ่งคิดว่าวันนี้เราไปกินรังแตนที่ไหนมา ไม่ได้กินหรอก

ไม่รู้ว่าจะเล่นจะจริง แต่ที่รู้สึกจริงคือ.. คำว่า 'ชอบ' คำเดียวเท่านั้น ที่ยืนยันได้

ชอบ อยากเล่นด้วย อยากคุยด้วย..

เอ่อ.. บ่นมากไปแล้วแฮะเรา- -"

ไปละจ้า..

ปล. ลืมวาดรูปตัวเพียวแฮะ ไปวาดก่อง มีคนอื่นสั่งงานไว้อีก-*- แล้วเจอกันจ้ะ