(Danganronpa OC) - 48 Day of Happiness - รวมมิตรความสุข (ฮา) ของเหล่าดันกันทั้ง 48 คน~ - นิยาย (Danganronpa OC) - 48 Day of Happiness - รวมมิตรความสุข (ฮา) ของเหล่าดันกันทั้ง 48 คน~ : Dek-D.com - Writer
×

    (Danganronpa OC) - 48 Day of Happiness - รวมมิตรความสุข (ฮา) ของเหล่าดันกันทั้ง 48 คน~

    โดย OhanaChan

    เมื่ออะคามัตสึกับเพื่อนๆอีก 47 คนได้ถูกลักพาตัวไปที่ๆไหนซักแห่งหนึ่ง...แต่ชีวิตของพวกเขากลับดูแปลกๆ เพราะที่นี่มันมีแต่ความอลเวงวุ่นวาย...ชีวิตแห่งความสดใส (กาว) ได้เกิดขึ้น

    ผู้เข้าชมรวม

    353

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    6

    ผู้เข้าชมรวม


    353

    ความคิดเห็น


    3

    คนติดตาม


    3
    หมวด :  รักอื่น ๆ
    จำนวนตอน :  0 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  19 ก.ค. 62 / 21:12 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    บทนำ

    โ ร ง เ รี ย น คี โ บ ก า มิ เ น ะ

    เ ว ล า : 1 6 : 3 0 น.

    -----/////-----

    ฉันชื่อ อะคามัตสึ คาเอเดะ...เป็นสุดยอดนักเรียนมัธยมปลายด้านนักเปียโน...แต่ทุกๆคนเรียกฉันว่า...ยัยบ้าเปียโน ถึงชื่อมันดูน่ารำคาญก็เถอะ...แต่ก็ดูน่ารักดีเนอะ...


    ในระหว่างที่ฉันกำลังรอเพื่อนของฉันตรงหน้าประตูอยู่...แล้วเขาก็มาได้ทันเวลาพอดี...


    ??? "คุณอะคามัตสึ!"

    อะคามัตสึ "อ้าว! ไซฮาระคุง! มาทันเวลาพอดีเลย..."


    นี่คือเพื่อนฉันเอง ไซฮาระ ชูอิจิ เราสนิทกันบ่อยมากๆ จนถึงขนาดไม่ลืมที่จะกลับบ้านด้วยเลย...


    อะคามัตสึ "แล้วฮารุคาว่าซํงกับโมโมตะคุงล่ะ..."

    ไซฮาระ "พอดีโมโมตะจะพาฮารุคาว่าซังไปเดทกันน่ะ..."

    อะคามัตสึ "อย่างงั้นนี่เอง...ถ้างั้นพวกเรากลับกันก่อนเถอะ..."

    ไซฮาระ "อืม!"


    จากนั้นพวกเราก็เดินกลับบ้านไปด้วยกัน...พวกเราต่างเดินดูท้องฟ้าในยามพระอาทิตย์ตกอยู่...


    อะคามัตสึ "สวยงามมากเลยนะ...ถ้ามีทั้งสองคนอยู่ก็คงดีสินะ..."

    ไซฮาระ "นั่นสินะ...คุณอะคามัตสึไม่เคยปั่นจักรยานกลับบ้านเองเลยหรอครับ..."

    อะคามัตสึ "ฉันก็แค่...ขับไม่เป็นเลยอ่ะ..."

    ไซฮาระ "นั่นสินะ...อ้าว! ถึงทางแยกพอดีเลย ผมต้องไปแล้วล่ะ..."

    อะคามัตสึ "ถ้างั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ!"

    ไซฮาระ "ลาก่อนนะ..."


    แล้วพวกเราก็ได้เดินแยกทางกันกลับบ้านไปกันอย่างปกติ...แล้วที่นี่ก็เริ่มที่จะมืดซะแล้วสิ...แล้วบรรยากาศที่ดูเงียบๆก็เริ่มขึ้นแล้วสินะ...


    แต่สิ่งที่ผิดปกติมากที่สุด...ก็คือ...


    แต๊ะ! แต๊ะ!


    เสียงฝีเท้าของหนุ่มปริศนาที่กำลังเดินตามหลังฉันอยู่...เหงื่อของฉันมันเริ่มตกขึ้นมา...ฉันจึงรีบเดินออกมา...แต่เขาก็เร่งความเร็วขึ้นมา...ตอนนั้นเอง...สติฉันแตกออกไปแล้วจึงออกสตาร์ทวิ่งเท้าที่ฉันพอจะทำได้...แต่ดูเหมือนว่า...เขาวิ่งตามฉันอย่างรวดเร็ว...แถมไวกว่าฉันด้วยซ้ำ...ฉันก็เลี้ยววิ่งไปทางซ้าย...แต่ฉันกลับถูกเอาผ้าปิดปากวางยาสลบใส่...ก่อนที่ฉันสลบไป...ฉันพยายามดื้นตัวออกมาแล้วก็พูดออกมาว่า...


    อะคามัตสึ "ใอรอ็ไอ้อ้วยอันอ้วย!!!" / ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!!!


    แต่มันเปล่าประโยชน์...ตาของฉันค่อยๆที่จะปิดลง...


    สติของฉันก็ดับลงในที่สุด...


    .

    .

    .

    .

    .

    ห้ อ ง ป ริ ศ น า

    เ ว ล า : ? ? ?

    -----/////-----


    ในขณะที่ฉันยังคงสลบอยู่ในห้องนั้น...สติของฉันก็ได้กลับมา...ฉันจึงค่อยๆลืมตาขึ้นมา...แล้วก็อยู่ในห้องปริศนาแห่งหนึ่ง ที่ห้องนั้นเป็นสีชมพู ตัวผนังและพื้นเป็นรูป Hello Kitty ซึ่งทำให้ห้องมันดูน่าสนใจขึ้นแหะ


    อะคามัตสึ "เฮ้อ! มันก็เป็นแค่ความฝันเอง..."


    ฉันจึงเอามือมาตบที่แก้มไปหลายๆครั้ง จนแก้มฉันมันแดงมากๆ


    อะคามัตสึ "มันไม่ใช่ฝันจริงๆด้วย..."

    ??? "ใช่แล้ว! มันไม่ใช่ความฝันหรอกน้า!"


    จู๋ๆ เสียงสาวน้อยปริศนาก็ได้ดังขึ้นมาในลำโพงที่ติดอยู่บนฝาผนัง


    อะคามัตสึ "What The-!!!"

    ??? "อย่าเพิ่งตกใจสิ! ฉันไม่เห็นจะน่ากลัวซะนิด! หน้าฉันออกดูเหมือนแมวฟรุ้งฟริ้งออก"

    อะคามัตสึ "เธอเป็นใครกัน! แล้วทำไมเธอถึงลักพาตัวพวกเราด้วยล่ะ..."

    ??? "เธอไม่จำเป็นที่จะต้องรู้ชื่อฉันหรอกนะ...เพราะฉัน คือ...ซู่ๆซ่าๆ ปาทังก้าปาทังกี้ ซู่ๆซี่ๆ ปาทังกี้ปาทังก้า!!..."

    อะคามัตสึ "..."


    เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น (วะ) เนี่ย


    ??? "ฉันคือ Mystery-Chan ผู้สร้างความฟรุ้งฟริ้งยังไงล่ะ..."


    ชื่อเหมือนขบวนการนางฟ้าเลยแหะ...


    อะคามัตสึ "ตอบมาเดี๋ยวนี้! ว่าทำเธอถึงลักพาตัวพวกเราได้ล่ะ!?"

    ??? "ไม่บอกหรอก...ถ้าอยากจะรู้ก็มามีลูกกับฉันสิจ็ะ อย่าลืมไปที่โรงยิมด้วยล่ะ! เซอร์ไพรส์กำลังรอเธออยู่นะ..."


    จากนั้น...สายลำโพงก็ได้ถูกตัดไป...ในขณะเวลาเดียวกัน...ก็มีคนมาแอบเปิดประตูออกมา...มีลูกก็บ้าไปแล้ว


    อะคามัตสึ "นะ-นั่นใครน้า!!"

    ??? "ขะ-ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะคะ!!"

    อะคามัตสึ "เธอเป็นใครกันน่ะ!?"

    ??? "ดูชื่อสิยัยโง่..."


    ฉันจึงมองไปที่รอบๆตัวของชายสีขาวและหญิงสาวผมสีแดง ก็พบว่า...ป้ายชื่อถูกปักเอาไว้ที่อกด้านซ้ายอยู่...แล้วฉันจึงมองมาที่เสื้อตัวเอง...ก็พบป้ายชื่อที่ถูกปักเหมือนกันกับชื่อของทั้งสองคนเลย...


    ชิโรคุยะ "ที่นี่รู้แล้วยังล่ะ...ยัยบ้าเปียโน..."

    อะคามัตสึ "รู้แล้วน้า! แต่ฉันไม่ได้มีชื่อยัยบ้าเปียโนนะยะ!"

    ชิโรคุยะ "ก็ชื่อนี้มันเหมาะดี..."

    โอโตนาชิ "พอได้แล้วค่ะทั้งสองคน..."

    ชิโรคุยะ "รู้น้า...แล้วเราจะไปไหนกันดีล่ะ..."

    อะคามัตสึ "โรงยิมสิ...ถามได้..."

    โอโตนาชิ "ถ้างั้นพวกเราก็ต้องไปสินะ..."

    อะคามัตสึ "ถ้างั้นไปกันเถอะ..."


    จากนั้นพวกเราทั้ง 3 คนก็ได้เดินออกจากห้องปริศนาไป...ก็พบว่า...ทางเดินมันดูว่างเปล่า...เราก็ได้พบประตูที่มีรูปลูกบาสเกตบอลสีส้มอยู่ตรงหน้าพวกเรา...พอพวกเราเปิดประตูออกมา...ก็พบนักเรียนจำนวน 45 คนที่กำลังยืนรอพวกเราอยู่พร้อมรายชื่อที่ติดตัวพวกเขา...แต่...


    อะคามัตสึ "ฮัลโหล~!! มีใครอยู่ไหม-แอ้ก!!!"


    จู๋ๆฉันก็ถูกเปียโนทับอย่างอนาถ...


    อามามิ "อ้าว! หวัดดีอะคามัตสึซัง!! เป็นอะไรบ้างไหมล่ะ!!"

    อะคามัตสึ "ไม่เป็นก็บ้าแล้ว~!!"

    ไซฮาระ "อะคามัตสึ! มาได้ทันเวลาพอดีเลย~"

    อะคามัตสึ "นี่ไซฮาระคุงนายพอรู้ไหมว่า...พวกเราโดนลักพาตัวมาน่ะ!"

    โมโมตะ "ไม่รู้สิ! ฉันพิ่งโดนมากิอัดมาน่ะ"

    ฮารุคาว่า "ไอโง่คุงมันบังอาจมาดูกกน.ฉัน!!"

    โมโมตะ "ผมขอโทษ~"

    ชิโรกาเนะ "จะยังไงก็ช่างเถอะ...แต่ยังไงพวกเราก็ต้องหาทางออกก่อนนะคะ!!"

    Mystery-Chan "Stop Now~!!!"


    จากนั้นไม่นาน Mystery-Chan ได้โผล่ออกมาในท่ายาก ซึ่งเธอได้ฉีกขาออกมาอย่างสวยงาม...


    ทุกคน "..."

    Mystery-Chan "เอาล่ะทุกๆคน!! ยินดีต้อนรับเข้าสู่ High School Wonderland นะคะ~!!!"

    ทุกคน "..."

    Mystery-Chan "เอาล่ะ! พวกนายหามุกอะไรให้ฉันได้ไหม..."

    ทุกคน "..."

    อาซาฮินะ "เอากี่ครั้งล่ะ.."

    Mystery-Chan "ได้หมดถ้าสดชื่น XD!!"

    อาซาฮินะ "โดนัทรูใหญ่"

    นานาเสะ "ฉันจะพาเธอลอยไปในอวกาศ!!"

    โมโมตะ "บักแตงโม!!"

    อะคามัตสึ "เฮ้ย!!!"

    ไมโซโนะ "ปาท่องโก๋จิ้มนม~!!"

    Mystery-Chan "พอได้แล้ว!!..."

    ทุกคน "..."

    Mystery-Chan "เพราะถึงเวลาที่จะได้มีชีวิตกันอย่างมีความสุขแล้วล่ะ!!!





    B
    E
    R
    L
    I
    N
    ?

    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น