อดีตกาลนานมา...

อดีตกาลนานมา...
อดีตกาลนานมา คือเวลาที่เราผูกพัน ร่วมก้าวไปสู่ฝัน ให้ถึงวันที่เป็นจริง


ปัจจุบัน...มาจากอดีต
อดีตที่หลายคนลบลืมแต่ฉันยินดีที่จะจำ
บางครั้งมันอาจสุข สนุก
แต่บางครั้งมันก็แสนเศร้านองน้ำตา
แต่สุดท้ายเมื่อลองมองย้อนกลับไป
เวลาเหล่านั้น...ทำให้เรามีวันนี้

. . . . . . . . . .

จุดกำเนิด เกิดกาลก่อน

กาลครั้งหนึ่ง...
เอ๊ะ ชักไม่เกี่ยว มึนตั้งแต่เริ่มเรื่องเลยแฮะวันนี้ ฮะๆ
อืม...เกิด ก็อยู่กับแม่ มีบางครั้งที่ไปอยู่กับย่า แต่สุดท้ายก็ผูกพันกับแม่มาดที่สุด
แม่ผู้ให้กำเนิดของเรา...
. . . . . . . . . . .

ความทรงจำ...วัยเด็ก

วัยเด็ก...
ช่วงนี้บอกได้เต็มปากว่าเป็นช่วงที่ไม่ต้องคิดอะไร
วัยเด็กสุดๆอยู่ที่หนองปลิง ที่บ้านตา
มีตาคอยดีเวลาเราดื้อ มีพี่ตอยพี่มะขวิดคอยเล่นด้วยเสมอ
ช่วงปิดเทอมมักจะไปเล่นที่โรงพยาบาล
ที่นั่นมีเพื่อนมากมาย
พี่เฟิร์ส พี่เฟิร์น พี่น้ำ อาร์ม พี่โด่ง พี่โจ้ เหมย พี่มีน
เราเล่นด้วยกันเสมอในช่วงนั้น
สนุกมากๆเลยล่ะ
ไปเที่ยวทะเล เที่ยวน้ำตกกัน
จำไม่ได้ว่าทำอะไรบ้าง แต่นั่งดูรูปก็ขำๆดี
แต่เท่าที่รู้ อยู่กับพี่สองคนของเราบ่อยมาก
ไปนั่งเล่นดอกลีลาวดีกับพี่มะขวิดที่พิพิธภัณฑ์ด้วยล่ะ ฮะๆ บอกเลยว่าไม่เหมือนเราเลย
ตอนอยู่อุทิศศึกษา พี่มะเรียนจบอนุบาลเราก็เต้นด้วยล่ะ
มานั่งมองรูปก็ขำๆ นึกไม่ออกว่าตัวเองทำไปได้ไง

. . . . . . . . . .

รวมใจจดจำ...ประถมศึกษา

ตาเสียตอน ป.2
อืม จำได้แค่นั้น
เรารู้แค่ว่าหนึ่งอาทิตย์นั้นไม่ไปโรงเรียนเลย
คือไป แต่ก็ขอให้แม่มารับกลับเสมอ
เสียใจมาก...
ตาเป็นคนที่ดีที่สุด ตาสอนเราทุกอย่าง ตาตีตาว่าตลอด
แต่พอไม่มีตา... ทุกอย่างมันก็ว่างเปล่าไปหมด
ที่บ้านตรงนี้ ก็ทับที่บ้านเก่าของตา
หนูคิดถึงตาจังเลยค่ะ
ตอน ป.1 กับ ป.2 ต้นๆเคยเรียนพิเศษ พี่ต่องที่เป็นครูที่จงสวัสดิ์ไปรับไปส่งเรื่อยมา
แต่หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้เรียนอีก
ตอน ป.1 เคยเรียนรำ ตอนนั้นทำให้ได้รู้จักกับเฟิร์น
ตอน ป.1 และ ป.2 สนิทกับแป้มนะ ปาล์ม น้ำและใครอีกหลายๆคนล่ะ ฮะๆ
จากนั้นเราก็แยกกัน
ป.3 ป.4 ป.5 และ ป.6 เราอยู่ห้อง 7 เพื่อนก็ดีนะ
สนิทๆก็มีปาล์ม มีน ตูน แอม ซึ่งต่างคนต่างก็แยกย้ายกันไป
ตอนนั้นสนุกมากๆ
ห้องเรามีทั้งคนเก่งและเกเร ฮาดีนะ
มีครั้งหนึ่งสอบภาษาไทย ทุกคนได้ 10 มีนันได้ 9 โห น่าสงสาร เก่งแต่คณิตมันไม่ดีนะ ฮิๆ
เคยได้รับคัดเลือกให้สอบคณิตของ สสวท นะ แต่ทำไม่ได้ ตอนนั้นชอบคณิตมาก
ส่วนภาษาอังกฤษแทบไม่ได้ ไม่ค่อยรู้เรื่องเลยล่ะ
สุดท้ายต่างคนต่างก็แยกจากกันไปคนละทาง
เพื่อนเราแยกกันไปหมด
ปาล์มอยู่พิษณุโลก มีนอยู่เชียงใหม่ แอมอยู่กาฬสินธุ์
อื้ม ส่วนเพื่อนที่แทบไม่สนิทกลับกลายเป็นเพื่อนสนิทต่อมา
เรายังอมยิ้มทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องนั้น ยากที่จะลืมจริงๆนะอัพ
ที่หน้าห้องสมุดอ่ะ เรากลับมาจากซื้อขนมกับเฟิร์น อัพยืนอยู่ข้างๆแอร์แล้วก็ชี้หน้าว่าเราแย่งเฟิร์นไป
แป่ว รักอัพอ่ะ ฮิๆ
ฝ้ายด้วย ตอนนั้นนึกไม่ออกว่ารู้จักกันได้ยังไง จริงๆนะ
คือเราบ้าเหมือนกันป่ะ?

. . . . . . . . . . .

หัวใจผูกพัน กับชั้นมัธยม

ก้าวขึ้นมาอีกขึ้นหนึ่งแล้ว
เริ่มต้องปรับตัวกับเพื่อนๆนะ
ห้องเราที่รู้จักก็มีนุ๊ก ตาว ปูแป้ม อัพและเฟิร์นเท่านั้นเอง
อ้อ กาวกับเปตองเคยเห็นตอนไปเล่นน้ำแวบๆ
ช่วงแรกๆเหมือนหลงกลุ่ม หาที่อยู่ให้ตัวเองไม่ได้ กว่าจะมาลงตัว ก็ตอนเทอม 2 นั่นแหละ
เพื่อนๆทุกคนน่ารักนะ แต่ละคนพึ่งพาได้ สนุกสนานกันดี
เรามีกันอยู่แค่นั้นอ่ะนะ ช่วยไม่ได้นี่นา
ช่วงนั้นสนุกมากๆ แต่ก็เหนื่อยมากๆด้วยเช่นกัน
เราไม่รู้ว่าเพราะอะไรนะ แต่อาจเป็นนิสัยส่วนตัวล่ะมั้งที่ชอบทำอะไรคนเดียว
ใครไม่ทำเราทำ สุดท้ายก็มาลงที่เรา เฮ้อ
ชอบถ่ายรูปอย่างมากมาย เพราะนั่งดูรูปเก่าๆแล้วเรารัก
เรารักธรรมชาติของทุกๆคนที่ไม่อาจย้อนกลับมาเหมือนเดิมได้
แต่สามารถประทับเอาไว้ในความทรงจำได้
บ้าบอ แต่รักอาจารย์นุชชี่มากๆเลย อาจารย์ทัศนีย์ด้วย
รู้ไหม...
เราเคยคิดจะเรียนสายวิทย์ล่ะ เคยอยากเป็นพยาบาล
แต่ต่อมาเราก็รู้ตัวเอง เลยเบนเข็มไปอีกทางหนึ่ง
ดีใจที่มาถูกทาง เรารักทางนี้จริงๆนะ

. . . . . . . . . . . .

ผองเพื่อนหรรษา สู่ปัจจุบัน

ม.ปลายแล้ว เร็วมากๆเลย
3 ปีที่ผ่านไปเหมือนไม่นาน ล้มลุกคลุกคลานมามากมาย
เรื่องราวหลายอย่างผ่านเข้ามาแล้วผ่านไป แต่เราก็ยังคงจดจำ
ช่วงนี้เริ่มเปลี่ยน รู้สึกนึกคิดอะไรหลายๆอย่างมากขึ้น
ที่ผ่านมาคงผ่านไปหลายไดแล้ว ยังไม่อยากย้อนหลัง ฮะๆ
เอาเป็นว่าถ้าอยากรู้ช่วง ม.4 คงต้องย้อนได้ไปอ่านเอาเอง
ก็นะ รักๆใคร่ๆ ว่าอย่างนั้น >< แบร่
สนุกดี แต่งานก็หนักขึ้น ต้องมีความรัยผิดชอบ เป็นหัหวน้าอีกนะเรา
ตอนนี้ปลกแอกแล้วล่ะ เพื่อนให้บุ๋มเป็นหัวหน้า ส่วนเราเป็นรอง เพื่อนบอกสงสาร
แต่เอาเถอะนะ เรายังไงก็ได้
(แต่ถ้าพูดตามจริงหน้าที่เราก็เหมือนเดิมแฮะ T^T)
แต่ก็ดีใจ เพราะงานหนักขึ้นกว่าเดิมมาก ช่วงนี้อ่านหนังสือเตรียมสอบด้วย
เพิ่งรู้ตัวว่าข้อสอบ O-NET ยากบรรลัย
บอกกับตัวเองว่าต่อจากนี้พักกลางวันจะไม่อยู่ศาลาแล้ว(เพราะใครบางคนไม่อยู่ ฮะๆ)
อื้ม ไปธนาคารทุกวันล่ะ เดี๋ยวนี้มีนิวไปด้วย ไม่ก็เบล ก็ดี
แต่บางวันแอบหอบลูกเต็มไปด้วย ก๊ากๆ
อ่าน้า กะว่าจะเริ่มจากอาทิตย์หน้าที่จะไปหาที่สงบๆอ่านหนังสือ
อยากจะเตือนเอาไว้ ม.5 แล้วนะ เวลาเหลือน้อยเต็มที
รุ่นเราแอดมิดชั่นเปลี่ยนอีกแล้ว มีสอบ O-NET 8 วิชา กับ GAT และ PAT
ใครอยากรู้อ่านได้ที่นี่
http://blog.eduzones.com/ezine/5782
ก็นะ
สำหรับเราก็ไม่ได้อะไร เรามีเป้าหมายอยู่แล้ว คิดว่าคงไม่เปลี่ยนแปลง
แต่ก็แอบเป็นห่วงเพื่อน ที่เราคอยดูอยู่ห่างๆ
ชั่วโมงหนึ่งที่พูดไปเหมือยไม่รับรู้นะ แต่เอาเถอะ จะย้ำว่าเวลาไม่เหลือแล้ว
มกราคมนี้แล้วที่ต้องสอบ
หวังว่าคงจะรู้ว่าควรที่จะทำอะไรบ้าง...
เคยบอกว่า ม.5 ยังทัน แต่เมื่อเขาเปลี่ยนมาขนาดนี้ก็ไม่ทันแล้วนะ
อย่าลืม...ตั้งเป้าหมายชีวิตดีๆ

. . . . . . . . . . . .

ย้อนคืน สิ่งที่อยากทำ

กว่าจะมาสู่วันนี้...เราต้องผ่านอะไรมาบ้างนะ?
กาลครั้งหนึ่ง...ได้เล่นบอร์ดคาริรินตอนคลั่งฮันเตอร์หนักๆ
เจอพี่ๆที่ทำโฟโต้ช็อปก็อยากทำได้บ้าง
ตอนนั้นคลั่งคุรา ฮะๆ
รักพี่ชามาเนะมากๆ พี่เขาทำโฟโต้ช็อปสวยมาก
เรายังอยู่แค่ ป.6 ปลายๆ จะสอบเข้า ม.1 น่ะตอนนั้น
อื้ม พี่ชามาเนะอายุมากกว่า 2 ปี รุ่นเดียวกับพี่มะขวิดล่ะ
แต่ที่ทึ่งคือเว็บมาสเตอร์ คาริริน รุ่นเดียวกับเราแต่เทพโคตรๆ
เห็นว่าตอนนี้ทำเว็บเกี่ยวกับเดธโน้ตและฮันเตอร์ผสมกัน เราไม่ค่อยได้เข้าเลยอ่า เฮ้อๆ
เอาเถอะนะ นี่เป็นตัวอย่างผลงานของพี่ๆที่เราชื่นชม



ภาพนี้ไม่แน่ใจว่าใครทำ แต่ชอบมากๆเลยใบไม้แบบลงตัวโคตรๆ
เรียบง่าย แต่ก็สวย ตัดรูปคิลคุงได้ใจ >< หล่อวายวอด
อ๊าก >< ภาพนี้รู้สึกจะให้พี่คาริน



ภาพนี้รักวายวอด
พี่ชามาเนะทำให้เรา ฮะ รูปคุราโคตรซึ้งอ่ะ
แล้วพี่ท่านหารูปมาให้อย่างน่ารัก แง้ว >.<



ภาพนี้ก็เป็นของพี่ชามาเนะ เราชอบพื้นหลังมากๆเลย
รู้มั้ยแต่ก่อนนึกว่าพี่เขาวาดเอง ฮ่าๆ
ตอนนี้ถึงมารู้ว่ามันเป็นภาพของพวกนักวาด CG ที่ปัจจุบันเราเก็บไว้เพียบ



ภาพนี้ใครสักคนทำให้พี่ชามาเนะ
ชอบโทนสีมากๆเลย เราชอบสีฟ้า ลัลลา ~
ภาพก็น่ารักอ่ะ อยากหาได้บ้าง แต่เราไม่นอกใจพี่วิค เทิดทูน CG พี่วิคอย่างยิ่งนะเออ



ภาพนี้เป็นอนิเมะ สกุล .gif ตอนแรกโง่ ต่อมารู้ว่าทำใน Image Ready เลยทำได้ 
บ้าๆบอๆทำไป แต่หากลอนไมได้อย่างพี่เขาสักที
เราชอบ บางอันมันแอบโรคจิตดี ก๊าก

มันเป็นแรงบันดาลใจให้เราสร้างงานของตัวเองที่มามองตอนนี้ก็นึกขำ
ตอนนั้นเราภูมิใจมากเลยนะ นั่งทำเป็นชั่วโมง
แต่พอมาตอนนี้ทำแบบเก่าไม่ถึงนาทีน่ะ(ถ้าไม่นับเปิดโปรแกรม ฮ่าๆ)
มาย้อนรอยดูประวัติก็นั่งยิ้ม ฮะๆ แตกต่างกันมากเลยนะรู้มั้ย
แต่ก็นะ กว่าจะมาถึงจุดนี้ก็ต้องผ่านจุดนั้นมาอยู่แล้ว
เราไม่ยังไงหรอกนะ เพราะนั่นน่ะคือจุดเริ่มต้นของเรา
มันทำให้เรามีวันนี้
เอาเถอะ ไปดูกันดีกว่า ^^



ภาพแรกๆที่ทำ บอกแล้วไงว่าคลั่งที่ชามาเนะ ฮะๆ
ใช้แต่เอฟเฟ็กต์ทั้งนั้นอ่ะ แบบว่ากระจายพี่น้อง



อันนี้เครเซียน่า แบบเริ่มรับทำในบอร์ดเพราะช่วงนั้นว่างๆ
(คือยังไม่ได้เริ่มแต่งนิยายแบบจริงจัง)



อันนี้รวมแก๊ง ภาพจากแรคฯ ที่เมลเอามาแจกน่ะ
เราว่าสีมันสดวายวอด ฮะๆ
อ่านดีๆมีชื่อเราด้วย >< ฮิๆ



ฮาริยามะ อาชิมะ มิไรนะ
ทำให้มิไร รูปเธอสวยงาม งามดีแท้น้อ ตอนนี้เริ่มฉลาด ฮะๆ



ทำคุราปิก้าคู่กับพี่ชามาเนะ บอกตามตรงว่าชอบคุราเพราะพี่ชาชอบ
แต่ตอนนี้ชอบจริงๆ แต่ออกแนวชอบเฟย์ตันมากกว่า
ไม่ชอบที่ความหล่อ แต่ชอบความอำมหิต T^T ก๊าก รักคุโระอีกคน
แต่ที่สุดต้องอิซาค บ้ามากตอนที่ดู G SEED



งานเกือบสุดท้ายในบอร์ดคาริริน
กะจะทำคู่ของทุกคนในบอร์ด แต่พองานเยอะก็ไม่ได้ทำเลย
ตอนนี้ยังตัดภาพไม่ดีนัก ไม่หมดจดเลยอ่ะ เฮ้อ



ของคีร่า ภาพตัวแทนน่ารักเว่อร์ ชอบมากๆอ่ะ
สีชมพู แหววม๊าก



เรื่องของเจ๊ชุบ กะจะทำให้ แต่ดันไม่ทัน จบไปแล้ว เฮ้อๆ
คาเฟ่เป็นพระเอกแต่รักจูเนียร์ สุดท้ายคือพี่วิควาด ก๊ากๆ คลั่งอย่างเว่อร์อ่ะ



โปสเตอร์ดาร์คเนส ภูมิใจเสนอ
แต่เนื้อเรื่องดองค้าง แก้ใหม่เป็นตับ ตอนนี้กลายเป็นรักหวานซาดิสม์ไปแล้ว โฮ



แบนเนอร์ๆ ตอนนี้ชอบแนวนี้ ดำขาว มันขลังๆ
เราเลยเอาไปใช้ในไฮ5 ด้วยเลย

อ่าน้า ก็สิ้นสุดตรงนี้ จากเริ่มมาจนถึงปัจจุบัน สังเกตุความแตกต่าง
แต่ตอนนี้ไม่ค่อยว่างเลยไม่ได้ค่อยได้ทำ
คือเราเรียนอย่างเดียวเลยล่ะ ขยันขึ้นแล้วนะจะบอกให้ ฮิๆ

. . . . . . . . . . . . .

ย้อนรอย สิ่งที่นึกฝัน

ฝันของเรา...
นานมาแล้วเคยอยากเป็นครู
อยากเป็นแพทย์
อยากเป็นพยาบาล
จนตอนนี้...
ฝันมาสิ้นสุดอยู่ตรงนี้
เราเดินมาตามเส้นทางนี้ไกลเกินกว่าจะนึกถอยกลับ
คิดถึงสองทางที่เลือกเดิน
สองสิ่งที่เรารัก
อักษรศาสตร์กับโบราณคดี
ถ้าใครรู้จักเรา คงรู้ดีว่าเรารรักการอ่าน รักการเขียน
และอีกอย่างหนึ่งที่เรารักคือการเที่ยว ไม่ใช่เที่ยวช็อปปิ้ง
แต่เราชอบเที่ยวตามสถานที่เก่าๆ
ที่ที่มีต้นไม้ มีมนตร์ขลัง
ชอบโบราณสถาน ชอบน้ำตก ชอบเดินป่า
เรารักนะ แต่แม่บอกมันแคบเกินไป เลยเหลืออย่างเดียวที่เราเลือกได้
อักษรศาสตร์
ตอนนี้ก็เลือกต่อว่าจะทำยังไงกับชีวิต
หาจ้อมูลเรื่อยๆ สบายๆ แต่ก็นะ ชีวิตของเราก็อ่านอยู่แล้วนี่นะ ฮิๆ
ใครที่ยังตามหาฝันไม่เจอ ก็ขอให้หาได้เร็วๆนี้นะคะ

. . . . . . . . . . . . .

ติดตาม สิ่งที่เราทำ

เราทำอะไรมาบ้าง
หลายสิ่งหลายอย่างที่เราทำ
มีมากมายที่บอกได้เลยว่าเราตามรอยพี่
พี่มะขวิด...คือแบบอย่างของเรา

เด็กๆ ไปไหนก็ไปด้วยกันเสมอ เราเป็นคนติดพี่นะจะบอกให้ ฮะๆ
พี่มะขวิดเรียนวาดรูปเราก็เรียน
เรียนดนตรีเราก็เรียน
เรียนว่ายน้ำเราก็เรียน
เป็นนักกีฬาว่ายน้ำก็เป็น
เลิกก็เลิก
แต่ยิงปืนขอบาย เสียงดังแสบแก้วหูอลังเว่อร์
จนครั้งหนึ่งที่เรมานั่งนึก
ทำไมทุกครั้งสิ่งที่เราจะต้องมีเงาของพี่อยู่เสมอ
จะลองก้าวไปอีกทางเลยไม่ได้เหรอ
เส้นทาง...ที่ไม่มีพี่มะขวิด

เหมือนมันยาก แต่เราก็ทำได้
เราทำอะไร?
เราขัดใจป้า ป้าจะให้ตามพี่มะขวิด แต่เราไม่เอา เราพอแล้ว
พี่ก็พี่ เราก็เรา ตามรอยพี่ไปเราก็หาความฝันไม่เจอ
ใช่...ถ้าตามรอยพี่ ป่านนี้เราจะเป็นอย่างไร
ไม่รู้สิ
แต่เราก็มาจนถึงวันนี้
แต่งนิยายจนได้ ขัดใจป้า โดนด่าไปเถอะ
เข้าใจพี่เลยจริงๆ กว่าพี่จะมาถึงวันนี้ก็โดนเยอะเหมือนกัน
ลองนึกดูนะ ถ้าเราไม่คิดเอง ไม่นุกเองแล้วใครจะมาช่วย
ใช่ว่าคนอื่นจะหาฝันให้เราได้
ฝันของเรา เราก็ต้องหาด้วยตัวเองนี่คะ ^^ ฮิๆ
. . . . . . . . . . . .

บางครั้ง...อดีตก็คือบทเรียนที่ดีที่สุด

LookFook LP
24.05.08
22 :01

(พรุ่งนี้วันเกิดหญิง เบิร์ดเดย์ล่วงหน้า)

. . . . . . . . . .

ส่งท้ายด้วยเพลงนี้

สิ่งดีๆที่เรียกว่าเธอ - The Star4
ฝากให้ทุกๆคนและใครบางคนที่อ่านได้อารี่นี้

วันที่ไม่พิเศษแต่สดใสขึ้นมา

ทุกๆเช้าลืมตาแดดก็อุ่นเสมอ

คนที่ไม่พิเศษมีความหมายเพราะเธอ

เพิ่งเข้าใจเมื่อเจอ ความสุขคือแบบนี้


สิ่งดีๆที่เรียกว่าเธอ ถ้าไม่ได้เจอ ใจดวงนี้คงเงียบงัน

ให้แต่สิ่งนี้ที่เรียกว่ารัก ให้คนๆนึงมีค่าและสำคัญ

ขอบคุณเธอที่คอยห่วงกัน ฉันอยากยิ้มทุกวัน เพราะเธอ


เธอเปลี่ยนฟ้าฉันใหม่ทำให้ฝันเป็นจริง

พร้อมจะทำทุกสิ่ง เพื่อตอบแทนวันนี้


สิ่งดีๆที่เรียกว่าเธอถ้าไม่ได้เจอใจดวงนี้คงเงียบงัน

ให้แต่สิ่งนี้ที่เรียกว่ารัก ให้คนๆนึงมีค่าและสำคัญ

ขอบคุณเธอที่คอยห่วงกัน ฉันอยากยิ้มทุกวัน เพราะเธอ


คำว่าอบอุ่น (คำว่าอบอุ่น)

คำว่ามั่นคงจริงใจ (มั่นคงจริงใจ)

ยังน้อยเกินไป (ยังน้อยเกินไป)

เมื่อเทียบที่เธอให้ฉัน


สิ่งดีๆที่เรียกว่าเธอถ้าไม่ได้เจอใจดวงนี้คงเงียบงัน

ให้แต่สิ่งนี้ที่เรียกว่ารัก ให้คนๆนึงมีค่าและสำคัญ

ขอบคุณเธอที่คอยห่วงกัน


สิ่งดีๆที่เรียกว่าเธอถ้าไม่ได้เจอใจดวงนี้คงเงียบงัน (ขอบคุณวันนี้ที่มีเธอ)

ให้แต่สิ่งนี้ที่เรียกว่ารัก ให้คนๆนึงมีค่าและสำคัญ (เธอทำให้โลกสวยงาม)

ขอบคุณเธอที่คอยห่วงกัน ฉันอยากยิ้มทุกวัน เพราะเธอ