บันทึกวันเวลา...

บันทึกวันเวลา... Memory of Time


กาลเวลาที่ผ่านไปอาจไร้ซึ่งคนจดจำ แต่ยามใดที่มันถูกเรียงร้อยเป็นตัวอักษร มันจะถูกจำไว้...ชั่วนิรันดร์

. . . . . . . . . . . 

คงไม่มีเวลามาเขียนบันทึกรายวันแล้วตอนนี้ เลยจะขอรวมไว้ในทีเดียว
ทุกๆอย่างคือความประจำใจไม่รู้ลืม

. . . . . . . . . . . .

Trip to China บินลัดฟ้าสู่เมืองปักกิ่ง

อะโลฮ่า โอ้ลัลล้าบ้าบอเลยขอรับ >< นั่งรถจากกำแพงเพชรไปสนามบินสุวรรณภูมิ 4 ชั่วโมง
ขึ้นเครื่องบินต่อไปอีก 4 ชั่วโมง รวมแล้ว 8 ชั่วโมง เมื่อยก้นเวรี่อ่ะ
คงไม่ขอบรรยายอะไรมาก ไปดูกับพร้อมภาพเลยนะ(โหลดนรกฉิบหายนะเออ)



ลงจากเครื่องบินประมาณบ่ายโมง รวมตัวกันก็บ่ายสอง วันแรกก็ไปบุกวัดลามะก่อนเลย
วัดลามะเคยเป็นพระราชวังมาก่อน แต่หลังจากมีการสร้างพระราชวังต้องห้ามแล้วก็กลายเป็นวัดของทิเบตไป
(จำเอานะ ไม่ถูกต้องตามหลักเท่าไห่รหรอก ฮ่าๆ)
ที่เห็นคือคนจีนที่เขามาไหว้พระกัน สังเกตได้ว่ามีทุกเพศทุกวัย
เชื่อไหมว่าสวนสนุกคนจีนที่นั่งรถผ่านน่ะมีคนไม่ถึงร้อยคนด้วยซ้ำ แต่วัดนี่เป็นร้อยคนล่ะ
พอเอามาเทียบกันคนไทยลองนับสวนสนุกกับวัดดูสิ อะโห อย่าให้คุย >< ฮ่าๆ
ข้างในมีภูเขาพระแกะสลักจากไม้จันท์หอมอายุกว่าร้อยปี มีพระพุทธรูปสูงกว่าอาคารสามชั้นที่แกะสลักจากไม้เพียงต้นเดียว
อลังการงานสร้างจนน่าเสนอหน้าไปเอง แต่ไปกับกรุ๊ปก็ต้องถ่ายๆแล้วชิง ปิ้ว ><



ถ่ายเดวิลกับโคมไฟที่ล็อบบี้น่าโรงแรม ฮะๆ คือว่ามันไม่มีอะไรทำ จริงๆ ><
เปรียบเทียบขนาดแล้วอนาถใจพะย่ะค่ะ ก๊าก
คือความจริงขี้เกียจถ่ายรูปตัวเอง แม่ก็นั่งอยู่ด้วยล่ะ แต่เซ็งๆเลยจับเดวิลมาถ่าย
เราไปเที่ยวด้วยกันนะเดวิล >< ฮิๆ



บรรยากาศจีนๆชวนให้รู้สึกเหงา เศร้าสร้อย
คนแก่ที่นั่งอยู่คนเดียวภายในสวนสาธารณะริมทางราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง
รอลูกรอหลาน...
อาจเพราะเมืองจีนต้องควบคุมประชากร ครอบครัวหนึ่งมีลูกได้แค่คนเดียว
พอลูกแต่งงานก็แยกไปอยู่กับครอบครัว ทำงาน นานๆทีถึงจะกลับมาหา
คนแก่ก็เหงาจึงต้องออกจากบ้านมาหาเพื่อนวัยเดียวกัน
บริเวณนี้มีการเอานกที่เลี้ยงมาอวดกันค่ะ มันอยู่ระหว่างทางไปพระราชวังต้องห้าม ตอนถ่ายแอบกล้าๆกลัวๆ
ฮิๆ แต่คือมันหใอรมณ์จริงๆนะ ^^



พระราชวังต้องห้าม ที่อยู่ของจักรพรรดิในราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงกว่ายี่สิบพระองค์
ใหญ่เว่อร์มากมาย มีทั้งหมด 99,999.5 ห้อง เพราะคนจีนมีความเชื่อว่ากษัตริย์คือลูกของพระเจ้าจึงสร้างพระราชวังเหมือนแดนสวรรค์
แต่ไม่อาจเทียบเคียงพระเจ้าจึงไม่สร้าง 100,000 ห้อง เลยมี .5 ตามท้ายเล่นๆ
กว้างใหญ่มโหฬารแต่ตอนนี้พอได้อ่านนิยายจีนแปลก็เข้าใจว่าตรงไหนเป็นตรงไหนทันที
ไกด์บอกว่าคนมาวันละเป็นหมื่นในวันปกติ แต่ถ้าวันชาติจีนวันละสองแสน โอ้! แอบดีใจ แค่หมื่นนี่ก็เบียดกันแทบตาย
แต่เสียดายคือหลายส่วนบูรณะเตรียมโอลิมผิก จึงไม่ได้ดู เฮ้อ



จัตุรัสเทียนอันเหมิน มีรูปประธานเหมา เจ๋อ ตุงอยู่ตรงกลาง คนผู้นี้เป็นประธานพรรคก่อนหน้านี้ซึ่งตอนนี้เสียชีวิตแล้ว
เป็นคนที่ริเริ่มล้มล้างราชวงศ์ชิง ล้มล้างระบอกกษัตริย์และฟื้นฟูให้เมืองจีนยิ่งใหญ่ตลอดจนการเปิดเทองจีนให้ก้าวล้ำทันสมัย
ในตอนเช้าไม่ได้แวะผ่านเพราะเขามีการประชุม สส. ของจีนกว่าพันคนที่รัฐสภาซึ่งอยู่ข้างๆจัตุรัสนี้
เลยได้แต่เดินออกจากพระราชวังต้องห้ามแล้วสาวเท้าลิ่วๆไปรอรถเพื่อกินข้าวทันใด



อันนี้เป็นบริเวณด้านบนด้านใต้ของซุ้มที่พักที่ระเบียงทางเดินไม้ที่ยาวที่สุดในโลกของพระราชวังฤดูร้อนที่พำนักของชูสีไทเฮา
ว่ากันว่าชูสีไทเฮาสั่งให้คนสร้างพระราชวังนี้ขึ้นมา ขุดทะเลสาบด้วยมือ แล้วเอาดินที่ขุดนั้นมาสร้างเป็นภูเขา
และในสมัยนี้เองที่มีการปฏิวัติเมืองจีน ล้มล้างระบอบกษัตร์เพราะอาหารมื้อหนึ่งของชูสีไอเฮานั้นจะต้องมีอาหาร 108 ชนิดที่ไม่ซ้ำกัน
จนเงินในพระคลังร่อยหรอไปเรื่อยๆ ประชาชนเดือดร้อน
แต่ก็ใช่ว่านางจะไม่ดีเพราะนางเป็นนักปกครองที่มีความสามารถคนหนึ่ง แต่จะว่าราชการหลังม่านสีแดงตามที่เขาเรียกขาน
หรือก็คือให้ฮ่องเต้ผู้เป็นหลานนั้นว่าราชการที่บัลลังก์ส่วนนางสังเกตการณ์อยู่ด้านหลัง
แต่คนจีนเห็นว่ายังไงก็แย่จึงมีการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิงในสมัยนั้น



ภาพนี้เป็นภาพมุมโค้งของระเบียงทางเดิน ที่ตามทางเดินมีภาพวาดด้วยนะ สวยมากๆ
เป็นวาดพวกวรรณกรรมจีน สามก๊ก ไซอิ๋วอะไรพวกนี้ล่ะ แต่มีทุกๆหนึ่งเมตรเลย แล้วนี่ก็ยาวกว่า 700 เมตร
แน่นอนว่าเยอะเว่อร์จนอยากถ่ายหใหมดแต่เมมไม่พอ(1800 กับ 6 วันอ่ะ)



ระเบียงทางเดินด้านล่างของหอฟ้าเทียนถาน คล้ายๆกับพี่พระราชวังฤดูร้อนแต่กว้างกว่า
ลานของหอฟ้าเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ที่จัดให้ผู้สูงอายุชาวจีนมารวมตัวกัน
มีทั้งการออกกำลังกาย เล่นโญคะ เล่นดนตรี เล่นหมากรุก ร้องเพลง ถักโครเชต์ และอื่นๆอีกมากมาย
ส่วนนี่ก็ให้อารมณ์ไปอีกแบบ คนแก่กำลังนั่งสีซอ
(เช่นเคยที่ไกด์ไล่จึงไม่อาจรอมุมสวยๆกว่านี้ ฮะๆ)



รวมทีมกรุ๊ปทัวร์บัส 1 ทั้งหมด 32 ชีวิตพะย่ะค่ะ (เราอยู่ไหนหว่า??)
ไปด้วยกันมี 2 กรุ๊ป 2 บัส เราเป็นเด็กคนเดียวในกรุ๊ป 1 (มัธยมอ่ะนะ)
ส่วนกรุ๊ป 2 มีมัธยม 3 คน ประถม 1 คน(แอบอิจฉา คือรุ่นเดียวกับเราด้วยแต่ไม่มีโอกาสคุยกัน)



แกะสลักน้ำแข็งตี้ถาน
เอาภาพนี้มาลงเพราะชอบ อาจให้อารมณ์เหมือนภาพในของเรื่องที่อ้อ oresia
เรื่องฝันรักคืนคริสต์มาสอะไรทำน้องนี้ ลืมไปแล้ว วันนี้เบลอๆ เพิ่งคีย์หนังสือใหม่ไปอีก 50 เรื่อง ฮะๆ
นึกถึงรูปววาดของพี่อุ้ม ที่นางเอกนั่งอยู่บนพระจันทร์ งามเว่อร์มาก(แต่ยังรักพี่วิคอยู่น้า ฮะๆ)




ยืนบ้าที่สะพานมาร์โคโปโล ><
คือไปเช้าไม่ค่อยมีคน นอกจากกรุ๊ปเรากับอีกทัวร์หนึ่งที่อยู่โรงแรมเดียวกัน คือขับรถตามกันมาเลย
พอลงมาเราก็รีบชิ่ง กะว่ามาถึงก่อน ที่ไหนได้เขาถึงก่อน แต่ไม่เป็นไร ฮิๆ
สะพานนี้เคยเป็นสะพานข้ามเมืองปักกิ่งในอดีต เห็นตรงหญ้าด้านล่างไหม นั่นเคยเป็นแม่น้ำ
ฝั่งหนึ่งมีถนนตัดผ่าน อีกฝั่งเป็นทางรถไฟล่ะ
ที่บริเวณเสาของสะพานมีสิงห์อยู่ซึ่งอยู่ในหลากหลายอิริยาบถที่ไม่ซ้ำกันเลย
แต่เราชอบแนวคิดของเมืองจีนอย่างหนึ่ง คือบูรณะ แต่ก็คงของเก่าไว้ด้วย
เพราะแบบนั้นทางบนสะพานจึงมีแบบเก่า(หินทั้งก้อนกว้างประมาณเมตรนึง) 
กับแบบใหม่(ปูนแท้ๆเด้อ) แล้วก็สิงห์ที่เสานั่นก็มีทั้งเก่าและใหม่แนกันไป สังเกตได้จากสีที่ไม่เหมือนกัน



อีกฝั่งของสะพานมาร์โคโปโลคือประตูเมืองเก่าของจีน
พุดแล้วนึกถึงเมืองเก่ากำแพงเพชร ชากังราว >< ยังบ้าไม่หาย ฮุๆ งานวิชาท้องถิ่นได้รางวัลในกลุ่ม วู้ว
แต่จะบอกว่ากำแพงเหมือนกันอย่างน่าใจหาย(เหมือนของศรีสัชนาลัย)
ชอบๆ แต่อดเข้า 555+



วิวจากด้านบนกำแพงเมืองจีนที่ไปได้แค่ป้อม 2 (ซึ่งคนอื่นเถียงว่าป้อม 3 )
แต่ช่างมันเถอะ
คือว่าไปกับแม่ไง ขึ้นไปถึงเป็นสองคนแรกของกรุ๊ปเรา เจอคนไทยเยอะพอสมควรอ่านะ
แต่คือกำลังจะลง พี่มดโผล่มาให้ถ่ายรูปให้ หมั่นไส้มาก T^T พี่จะขึ้นทำไมไม่เร็วกว่านี้ จะได้ลากไปต่อ
แล้วน้าวัชกับป้าเล็กก็มาตาม เขาถ่ายรูปกันเราก็ชวนแม่ลงไปเพราะแม่แย่แล้ว
ฮือ ถ้ามีพรรคพวกจะไปต่อนะ แต่นี่ให้เวลาแค่ 2 ชั่วโมง เท่านี้ก็ดีถมแล้ว
พูดแล้วคิดถึงโบราณสถานเขานางทอง เพิ่งไปแค่ครั้งเดียวเองแม่ก็จะไม่ยอมขึ้นไปด้วยแล้ว
เศร้าวุ้ย

เสียดายได้แค่นี้ ถ่ายรูปมาเป็นพัน เตรียมลงให้เป็นร้อย สรุปได้มาแค่สิบ ฮะๆ
ถ้ามีโอกาสจะมาเล่าต่อ นี่หายไปหลายที่ทีเดียวเลยนะ
อืม แอบเศร้า แต่จีนนี่มีไดอารี่บันทึกไว้ทุกวัน
คือเสียดายสิงคโปร์ ตอนนี้เริ่มมึนๆแล้วว่ายังไงบ้าง
เสียดายหลายๆครั้งที่ผ่านมา ไม่ค่อยได้เขียนไดเท่าไหร่มันเลยหลงๆลืมๆไปเรื่อยๆแล้ว
ขอบอกว่าต่อไปนี้จะนั่งเขียนเรื่อยๆ ฮะๆ สู้ๆค่า

. . . . . . . . . . . .

To the Sea เที่ยวทะเลในวันฟ้าใสที่หาดจอมเทียน

ไปจีนกลับมาเราก็ไปทะเล ลัลล้าๆ
คุณแม่ที่รักไปอบรมเรื่องผู้บริหารอะไรสักอย่าง เราก็ไปนอนเล่นในห้อง
ขนหนังสือไป 11 เล่ม อ่านจบ 9 เล่ม กับเวลา 5 วัน 5 คืน
กลุ้มใจ >< รู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีอะไรทำเวรี่ๆ
อื้ม ก็มีวันหนึ่งไปนั่งกินข้าวที่ร้านอาหารริมทะเลตอนเย็นๆ
ท้องฟ้ากำลังสวยเชียว เลยถ่ายรูปมาฝาก ^^ อ่ะนะ หวังว่าคงจะชอบ
แต่เสียดายที่ไม่มีเวลาแต่งเลย มันเลยเอามาแบบดิบๆ
แค่นั้นล่ะ 5 วันมีแค่รูปเท่านั้นเอง กระซิกๆ



ประมาณ 1 ทุ่มนะ แต่มันเหมือนยังไม่มืดเท่าไหร่
ดูข้างนอกภาพไม่ค่อยสวยอ่ะ แต่พอมาดูอย่างนี้แล้วชอบมากๆเลย



เก้าอี้...กับแสงแดดยามเย็นที่ทออ่อนๆเข้ามา
ชอบแสงที่ฝั่งซ้ายสว่างและฝั่งขวามืดนะ มันให้อารมณ์ดี
แต่เสียดายก็คือถ่ายได้ไม่เยอะเพราะจากนั้นมันก็มีคนมานั่ง แป่ว



ภาพทะเล แบบธรรมดาเลยล่ะ อันนี้ก็ทุ่มกว่าๆแล้วนะ
รู้สึกจะปรับโหมดถ่ายภาพสีน้ำ เน้นสีของพื้นน้ำน่ะ สวยดี มันเหมือนเป็นผืนเดียวกันไปหมด

. . . . . . . . . . . . .

สงกรานต์ฮูลาฮูล่า ^^

สงกรานต์ปีนี้ก็ไปลัลล้าที่ราชบุรีเหมือนเดิม อืม ไม่ได้ไปเที่ยวไหนหรอก(แม้น้องๆจะเรียกร้องอยากไปทะเล)
แต่ก็นะไปวันที่ 13-15 อ่ะ ไปหาปู่หาย่า หาน้องๆที่น่ารัก
โดม่อนกับมันนี่ ^^ ช่วงนี้โรครักน้องกำเริบเลยตั้งชื่อเล่นเป็น LookFook DMN (ย่อมาจาก ลูกฟูก โดม่อน มันนี่)
ยังคงความบ้าของตัวเองไว้อย่างไม่เสื่อมคลาย ฮะๆ
ไปสอยมะม่วง ตัดมะพร้าว วู้ว มดกัดเพียบ ฮะๆ ไปแกล้งน้องด้วย
แต่ที่เศร้าคือน้องแย่งกินน้ำหมดเลย คอโคตรแห้งอ่า
แต่สุดท้ายอาวรรณเล่าให้ฟัง น้องอย่างนู้นอย่างนี้ เห็นอะไรกลัวว่าพี่ฟูกจะชอบไหม แบบที่ว่าพี่ฟูกรักมากมาย
อ๊าก แต่น้องชายไม่ยอมพูดด้วย(เขาว่ากันว่าเขินมาตั้งแต่เด็กจนโต)
เลยอยากจะถามตัวเอง... เมื่อไหร่กันหนอที่ข้าพเจ้าจะได้คุยกับคุณน้องทั้งสอง
มันนี่บอกว่าจะเข้าสาธิตจุฬาให้ได้ เวลาไปเรียนจะได้ไปเรียนพร้อมพี่ฟูก
เพราะแบบนั้นพี่ฟูกเลยจะฮึดสู้ขอเข้าจุฬาด้วยคน >< อ๊าก อัพจี้อัพจังกับนังฝ้าย รอกันด้วยน้า

. . . . . . . . . . . . .

เรื่องบ้าบอของผู้หญิงคนหนึ่ง

เอาเรื่องไหนดี 555+
ล้อเล่นๆ
อืม ช่วงนี้ลงแดงมานานแสนนาน คอมจะเจ๊ง(ซึ่งเจ๊งแบบไม่จริงจัง)
มันติดๆตับๆ ดับพี่บ้าน ติดที่ร้าน เออ เจริญเถอะ มาตอนนี้เลยบ้าบอมาก โรคจิตนิดๆทุบคอมเล่นเป็นประจำวัน
แต่มีเรื่องเศร้าๆมาแถลงไข
วันก่อน(30 เมษา) มันคือวันเลวร้ายมหากาฬ
วันนั้นั่งแต่งเรื่อง สะดุดรักอันตราย...พิฆาตหัวใจนายซาตาน ตั้งแต่ 60 หน้าเวิร์ดไปจนถึง 91 หน้า
แล้วสุดท้าย...กะจะลบไอ้อันที่ค้างซึ่งไม่เอา แต่ดันไปลบอันที่เสร็จ!
เกลี้ยง! ไม่มีในรีไซเคิลเพราะใส่ในแฟลชไดร์ฟ
ร้องไห้...น้ำตาไหลในฉับพลันเมื่อนึกถึง
ตั้งแต่ 8 โมงเช้า ยัน 3 ทุ่มที่นั่งแต่ สามสิบกว่าหน้า
จัดหน้ากระดาษบวกรีไรท์อีกครั้ง
พิมพ์เรื่องย่อและประวัตินักเขียน
เตรียมจะซิฟไฟล์ส่งไปที่แจ่มใส ทำสัญญาที่ให้ไว้กับฝ้ายว่าวันหนึ่งจะขอให้พี่วิควาดปกให้
(จนกว่าจะถึงวันที่นังฝ้ายมันจะยอมวาดให้เรา)
พยายามนั่งพิมพ์ใหม่แต่ก็ได้แค่ 5 หน้า...
เก็บกดโคตรๆ เอาไปนอนฝันต่อ จนตอนนี้ก็ยังพิมพ์ไม่เสร็จ
มือมันกดไม่ลง มันนึกถึงตอนนั้น แถมเวลานั้นเอ็มก็เข้าไม่ได้จนไม่สามารถบอกให้ใครฟัง
นั่งร้องไห้ไปเถอะ ร้องไปจนแม่บอกว่าอย่านอนดึกถึงหยุด
เฮ้อ จนตอนนี้นั่งแต่งใหม่อีก 2 เรื่อง แล้วดองยาว

. . . . . . . . . . . . .

เพื่อนใจน้อย(แอบน้อยใจ)

ไม่มีใครคิดถึงเราเลย >< แง้ๆ ไม่ยอมๆ
อ่ะนะ ลูกตาวก็ไปเรียน ไปหาป้าต้อยก็ไม่อยู่ ปิ้วๆ
พี่ตอยหนีกลับกันอย่างที่ไม่ยอมให้เจอหน้า เอามะม่วงมาวางไว้หน้าบ้านแล้วกลับมหาลัยไปเลย
พี่มะขวิด T^T ไอ้คุณพี่ที่รักทิ้งน้องไปแล้ว ฮือๆ
ไปได้มาบ้านเราเป็นเดือน โผล่มา... "มาลา"
เหมือนจะจากไกล แต่เดี๋ยวว่างๆจะโทรไปป่วน ก็ไม่มีใครให้ป่วนก็ป่วนคุณพี่นั่นแหละ
อืมนะ เพื่อนๆมไอจรับรู้อันใดเพราะเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เน็ตหมด คอมเจ๊ง เอ็มไม่ติด
เออ เจริญเถอะเธอจ๋า แง้

. . . . . . . . . . . . . .

Plan for Writer แผนการงานเขียน

ขอทำสัญญากับเพื่อนก่อน จะส่งแจ่มใสดู ไม่งั้นมันจะตัดเพื่อน เฮ้ย!
กำลังปั่นแฟนตาซีลองส่งสถาพรอยู่ พล็อตแบบยาว คิดได้ 2 พล็อตที่บอกตัวเองว่าโคตรบ้า ฮะๆ
ตอนนี้กำลังจะจบแล้ว กะประมาณ 200 หน้าก็พอนะสำหรับเรา อืม อาจไม่ถึงด้วยซ้ำ
ตอนนี้หวานแหววก็ตุนเยอะ เพราะพล็อตรอบตัวมันเว่อร์มากมาย
ฉบับเรื่องจริงอิงนิยาย
เขาขอมาเราก็เตรียมจัดอ่ะน้า ^^
เบนซ์ ปูแป้ม เดือนสิบ บัวตอง(ส์) ใครอีกก็ลืมๆ แฮะ อ้อ! ตัวเราด้วยป่ะ ไม่ๆ ไม่เด็ดขาดอ่ะ
ตอนนี้พยายามลองใช้อีโม(สามสี่ตัว 555+) จนแต้มอย่างโอเว่อร์
แต่ตอนนี้กำลังคลั่งศาสตร์มืด(เอ๊ะ?) เปล่าๆ คือตั้งแต่เรื่องปรากฏการณ์รักหมดหัวใจอ่ะ ชอบมากมาย
โลกมืดๆ ใช่ เคยแต่งแฟนตาซีแบบนี้มาแล้วก็ค้าง
ค้าง! ค้าง! ค้าง!
กลับไปนั่งอ่านที่ค้างๆคาๆ วอดวอดเถอะ พล็อตระนาวอ่ะ
แต่ตอนนี้แอบเสียดายบางเรื่องที่ลบทิ้งบ เข้าใจว่ามันยังคงฝังอยู่ในเมมโมรี่สมอง
ฝังแน่นยิ่งกว่าหนังสือเรียนเสียอีกนะเธอ >< อ๊าก

ปล. ปิดเทอมนี้จะปั่นแฟนตาซีให้เสร็จ(คาดไว้วันละ 3 ตอน อีก 6 วันต้องเสร็จ)
ปล2. จะพยายามส่งแจ่มใสเพื่อรักษาสัญญากับคุณเพื่อนที่รักยิ่งชีพ

. . . . . . . . . . . . . . . 

รอเธอหันมา...

เพลงของโฟกัสประกอบละครปิดเทอมใหญ่อ่ะ ได้ฟังกันไหม
โคตรโดน >< แต่ว่ายังไม่เอามาลง เอาทีละเพลง เนอะๆ 
อืม แต่แค่ชื่อก็มีความหมายแล้วใช่ไหมล่ะ
แอบเอาไปเชื่อมกับอีกเพลงของโฟร์-มด อัลบั้มใหม่(โฟร์น่ารัก ^^)
เป็นแฟนกันมั้ย?

หึๆ ^^ นานๆทีนานแสนนาน
สรุปว่าจะบอกอะไรก็งงตัวเองนะเนี่ย อืมๆ เลื่อนไปเลยต้องนี่ Everything for you ได้ทั้งนั้น
. . . . . . . . . . . . .

ถึงใครบางคน...

ปิดเทอมที่เวลาไม่ตรงกัน บางทีมันก็น่าเศร้านะคะ
อืม แต่เอาเถอะ หวังว่าเปิดเทอมจะได้เจอ ช่วงนี้ผ่านบ้านทุกวันเลยล่ะรู้ไหม แต่ก็นะ เห็นแต่คุณพ่อของใครบางคน ฮะๆ
ขับรถผ่านโรงพยาบาลแม่บอกโรงพยาบาลกำลังปรับปรุงโรงรถ อ่าฮะ ไปซื้อต้นไม้ที่ข้างโรงแรมเนาวรัตน์ด้วยล่ะ ฮิๆ
อ่าน้า ยังดูหนังไม่จบเลย จาก 12 แผ่นเหลืออีก 5 แผ่น จะพยายามดู แต่คือจะแต่งนิยายให้จบ
แฟนตาซี...แบบที่ใครบางคนชอบอ่าน
และมันรู้สึกว่าเป็นตัวเองมากขึ้นด้วย หรือมากกว่านั้น อยากลองแต่งสยองขวัญ แต่ก็กลัว
แต่ที่สุดของที่สุดคือ "เพื่อน"
รู้ไหม? เค้าแอบนึกนะว่าอยากให้ ม.5 นี้สงบสุข สุขสงบ เฮ้อ มันอาจจะแค่หวังก็ได้รู้ป่ะ

When you are came to my life.
You teach the meaning our love life.
I can explain the way I feel,
cause know you here by my side.
My dream to hope stay like come true.
But know the hope love late without you.
Losting love my heart to you.
I'll be with you all my life.

จากเพลงมีกันตลอดไปของแอมมารี่ กี่ทีๆก็ชอบเพราะความหมายดีมากๆ

อยากให้เป็นเหมือนวันวาน...
กีฬาสีปีนี้...จะมากไปไหมถ้าจะขอมัดโบให้เหมือนเดิม...
ลงกีฒาอะไรแล้วจะไปเชียร์ แม้จะอยู่คนละสี อยู่คนละห้อง คนละสายก็ตาม
ขอบคุณที่ทำให้ได้คะแนนคณิตศาสตร์ 94 คะแนน(แล้วได้เท่าไหร่ๆ)
อังกฤษเราไม่อยากบอก น้อยกว่าทดอีกอ่า เศร้าใจ
อืม...ปีหน้าขอใช้บริการเพิ่ม ขอฟิสิกส์อีกสักวิชานะคะคุณติวเตอร์กิตติมศักดิ์

โรงเรียนจะเปิดแล้ว...อยากรู้จังว่าน้องอยู่โรงเรียนด้วยกันแล้วจะไปสายอีกหรือเปล่า หึๆ

ปล. แสตนปีนี้สีเหลืองขอเถอะนะคะ ^^ ฮะๆ

I want to say to you... miss... miss you... miss you very much
and
I want to tell you... you are my love

my beloved

(ชอบคำว่าบีเลิฟที่ตรงความหมายมากมาย ^^)

Sweet dream for all night and good night

ราตรีสวัสดิ์...ฝันหวานค่ะ
. . . . . . . . . . . . . .



LookFook LP
(LookFook DMN)

02.05.08
21 : 28

. . . . . . . . . . . . . .

บทเพลงสื่อใจ...ถึงใครบางคน

 

ได้ทั้งนั้น Everything for you - เฟย์ ฟาง แก้ว