นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

Take me To you Sin...บาปของผมคือคุณ //MonstaX//โฮกี้ or กี้โฮ

"เข้ามา" "อะ..คุณหนูครับจะทำอะไรน่ะครับ?" "ก็..ทำให้นายเป็นของฉันไง" //วรั้ยยไรท์เขิล//

ยอดวิวรวม

431

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


431

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


22
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  11 มี.ค. 60 / 16:31 น.
นิยาย Take me To you Sin...һͧͤس //MonstaX//Ρ or

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 11 มี.ค. 60 / 16:31









คุณเชื่อเรื่องบาปหรือเปล่า

ใครที่ทำบาป

ยมทูตจะนำวิญญาณเราลงสู่ไฟแห่งนรก

ให้แผดเผาจนเป็นเพียงเเค่ผงธุลี

สำหรับผม

ผมเชื่อสนิทใจเเต่

ผมยอมเป็นคนบาป

ถ้าได้อยู่กับเขาตลอดกาล

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.







..................................................................................................................................................................................





  ผมชื่อว่าวอนโฮผมเป็นเด็กรับใช้ส่วนตัวของคุณหนูตระกูล ลี ผมทำงานที่นี่มาตั้งแต่ผมยังอายุแค่ 7 ขวบ
ทางบ้านของผมเขาส่งผมมาอยู่ที่นี่เพื่อเป้นการชดใช้หนี้ที่บ้านของผมติดค้างตระกูลนี้เอาไว้
ผมก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรหรอกนะเพราะว่า ผมเข้าใจดีว่าที่บ้านเขาลำบากขนาดไหนแค่ให้กำเนิดผมมา
แค่นี้ก็เป็นบุณคุณอันใหญ่หลวงแล้ว
 
  
   การมาอยู่ที่บ้านของตระกูลนี้ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนักหรอกครับ มีอาหาร มีที่พัก แถมยังส่งเสียผมเรียน
มันไม่ได้ลำบากเลยสักนิดจนตอนนี้ผม25แล้วการดำเนินชีวิตปกติสุขแต่ก็มีอย่างหนึ่งนั้นแหละที่รบกวนหัวใจ
ของผม


"นี่ วอนโฮนายเหม่ออีกเเล้วนะ?"
 
ลีมินฮยอก หรือว่า คุณหนูมินฮยอก คนนี้นั้นเเหละครับที่รบกวนหัวใจของผมอยู่

"อะ..ขออภัยครับคุณหนูพอดีผมคิดอะไรเพลินๆน่ะครับ"

"อย่าเพลินบ่อยสิ.."

"ครับ.."

    ผมกับคุณหนูเราอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ที่ผมก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้เเรกๆเขาก็ยังเรียกผมว่าพี่อยู่
แต่เพราะสถานะของเราผมเลยให้เขาเรียกผมแค่วอนโฮเท่านั้น ผมเจียมตัวดีคนอย่างผมไม่ควรตีตนให้สูงกว่านาย
เพราะงั้นการที่เขาเรียกผมว่าพี่มันดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่สำหรับผม

   คุณหนูมินฮยอกเขาเป็นคนที่น่ารักมากๆเลยละครับแม้จะพูดเยอะแต่เขาก็สดใสมากโดยเฉพาะตอนเด็กๆ
เขามักจะชวนผมไปเล่นอะไรพิเรนๆบ่อยๆ

   แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปนิดหน่อยเขาเริ่มไม่ค่อยยิ้มหรือหัวเราะและมักจะตีตัวออกห่างจากผม
ผม..เจ็บอยู่เหมือนกันที่เขาทำแบบนั้นแต่ทำยังไงได้ละครับเขาเป็นนายผม
เขาจะทำยังไงกับผมก็ได้ผมไม่มีสิทธิ์ไปว่าเขาได้หรอกครับ

   แม้ว่าผมจะรักเขา ใช่ ผมรักเขารักมานานแต่ผมบอกไปไม่ได้หรอกครับ
เพราะสถานะของเรา เเล้วผมก็เป็นผู้ชาย คุณหนูก็เป็นผู้ชาย ยังไงซะความรักของผมก็เป็นไปไม่ได้อยู่ดี
ไม่ใช่เรื่องเพศหรือสถานะที่ผมบอกไปเมื่อกี้อย่างเดียวนะครับแต่อีกเหตุผลหนึ่งคือ


"เฮ้อ.."

"คุณหนูเป็นอะไรหรอครับผมเห็นคุณถอนหายใจตั้งหลายรอบ"

"เฮอะ..สังเกตุด้วยหรอ..ฉันกำลังคิดว่าชุดไหนดีนะที่ฉันจะใส่ไปเป็นเจ้าบ่าว"

"....."

"มันมีตั้งหลายสีฉันเลือกไม่ถูก"

"ผมว่า....สีไหนก็เหมาะกับคุณหนูทั้งนั้นแหละครับ"

   ใช่ครับเขากำลังจะเป็นเจ้าบ่าวกำลังจะเเต่งงานในอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้านี้เเล้วละครับ
ความรักของผมมันถูกปิดตายไปตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มเจ็บดีใช่มั้ยละครับ
ฮึ แต่สิ่งที่ผมแสดงออกไปได้ก็เเค่ 

"ผมดีใจกับคุณหนูจังเลยครับอีกไม่นานก็จะมีครอบครัวเเล้ว ภรรยาก็น่ารักสะด้วย"

  แสดงความยินดีเท่านั้น

"........''

"คุณหนูครับ?"

"นาย..ไม่รู้สึกอะไรเลยรึไง?"

"รู้สึก...รู้สึกสิครับคุณหนูของผมกำลังจะเป็นเจ้าบะ...."

"ไม่ใช่!.."

 มินฮยอกตวาดใส่ร่างหนาด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจอย่างรุนแรง
นั้นทำให้ร่างหนางงอยู่ไม่น้อย'เขาพูดอะไรผิดยังงั้นหรอ'คำถามนี้วนเวียนอยุ่ในหัว

"ไม่ใช่หรอครับ?"

           จู่ๆคุณหนูก็เงียบไป อ่า ผมพูดอะไรผิดไปอีกเเล้วละ
คุณหนูเดินออกไปจากที่นั้ง

"ฉันจะอาบน้ำ..เตรียมชุดให้ฉันด้วย"
            พูดเสร็จก็เดินนำขึ้นห้องไปเหลือเเค่ผมที่ต้องทำหน้าที่เตรียมเสื้อผ้าก่อนจะเดินตามขึ้นไป
ชุดที่ผมเตรียมไว้เป็นชุดที่ใส่สบายสำหรับอยู่บ้านและยังเป็นตัวโปรดของคุณหนู
อ่า แต่บางทีผมก็ควรไปเปลี่ยนเสื้อเหมือนกันนะเนี่ยเพราะว่าอยู่บ้านในวันสบายๆแบบนี้
เลยใส่ชุดที่บางแล้วก็เป็นตาข่ายสีขาวซะด้วยมันดูไม่สุภาพเลยแฮะ

            เอาไว้ค่อยไปเปลี่ยนหลังจากเอาเสื้อให้คุณหนูก็เเล้วกัน

ก๊อกๆ!

"คุณหนูครับผมเอาเสื้อมาให้เเล้วครับ"

"......"

"คุณหนู"

"เข้ามา"

          ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนของคุณหนู
ดูเหมือนคุณหนูจะอยู่ในห้องน้ำละมั้งเมื่อกี้ก็คงจะตะโกนออกมาจากห้องน้ำ

"ผมเอาเสื้อวางไว้ที่เตียงนะครับ..."

"โฮซอก..เข้ามาข้างในสิ"

         จู่ๆคุณหนูก็เรียกผม(ชื่อจริงด้วย)เข้าไปในห้องน้ำ...มีอะไรรึเปล่านะ

"ครับ..อะ"

         ผมรีบหลุบตาลงต่ำไม่มองไปยังภาพเบื้องหน้าจะให้ผมมองไปได้ยังไง
ก็ตอนนี้คุณหนูมินฮยอกเขาเปลื่อยอยู่นี่ครับผิวสีขาวมีความคมเข้มคล้ายสีน้ำผึ้งอ่อนๆ
กล้ามเนื้อที่แม้จะไม่ได้เยอะแต่ก็ดูเซ็กซี่โดยเฉพาะไห้ปลาร้านั่น

        อ่า มันทำให้ผมหน้าขึ้นสี..ผมไม่รู้ว่าคุณหนูจะเห็นรึเปล่า
แต่มันคงจะยิ่งแดงกว่านี่ถ้าคุณหนูเขาไม่ใช้ผ้าเช็ดตัวพันเอาไว้ตรงท่อนล่าง

"คุณหนูมีอะไรรึเปล่าครับเอ่อถ้าไม่.."

"ลงไปในอ่าง"

"ฮะ..อะไรนะครับ?"

"ฉันสั่งให้ลงไปในอ่าง"

"แต่ว่าผม..."

"ฉันเป็นเจ้านายของนายนะจะขัดคำสั่งฉันรึไง"

".....ครับ"

        ผมขัดคำสั่งไม่ได้หรอกเขาเป็นเจ้านายของผมนี่
ผมค่อยๆก้าวขาลงไปในอ่างน้ำที่มีน้ำเตรียมไว้อยู่แล้วมันเย็นจัดใช้ได้
ผมเอนตัวลงไปในอ่างนั้นอย่างช้าๆเพราะอุณหภูมิน้ำที่เย็นทำให้ผมต้องปรับตัวกับมัน


"อ่า..มันเย็นจัง"

"เดี๊ยวมันก็อุ่น"

      มินฮยอกปลดเปลื้องผ้าเช็ดตัวนั้นออกไปเผยให้เห็นร่างกายอย่างเต็มตัว
ก้าวขาลงไปในอ่างนั้นทันทีพร้อมกับนั่งคร่อมวอนโฮเอาไว้ใช้เเขนข้างหนึ่ง
ยันไว้กับขอบอ่างนั้นทำให้วอนโฮอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างที่ไม่สามารถหนีไปที่ไหนได้

"อะ..คุณหนูคุณจะทำอะไรน่ะครับ!"
 
"ก็..ทำให้นายเป็นของฉันยังไงละ"

      พูดพร้อมยกยิ้มอย่างได้ใจ..มินฮยอกก้มใบหน้าของเขาไปใกล้กับใบหน้าขาวเนียน
ก่อนจะบรรจงหมอบจูบให้..จูบที่ไม่ได้รุนแรงเพียงแค่ลองลิ้มชิมรสที่กลีบปากของคนใต้ร่าง
วอนโฮอึ้งและพยายามดันร่างของมินฮยอกออกไป

     เเต่การพยายามนั้นมันสูญเปล่าเมื่อร่างที่อยู่บนตัวของเขานั้นเริ่มบดริมฝีปากด้วยจูบที่เริ่มรุนเเรง
มินฮยอกกัดริมฝีปากล่างทำให้วอนโฮเผลออ้าปากนั้นจึงทำให้มินฮยอกลุกล้ำเขาไปชิมน้ำหวาน
ในโพลงปากของวอนโฮได้

     รสจูบชั่งหวานเย้ายวนเหมือนกับคาราเมลชั้นดีสติของวอนโฮเริ่มลืมเลือนไปพร้อมกับอารมณ์เเละความต้องการ
ที่เพิ่มสูงขึ้น มือที่เคยพลักดันอกแกร่งให้ออกไปกับเปลี่ยนมาเป็นคล้องคอแทน
จนเมื่อออกซิเจนเริิ่มหมดไปจึงผละริมฝีปากออกเพื่อกอบโกยเอาอากาศเข้าไปข้างใน

"อ่า..แฮ่ก..แฮ่ก คะ..คุณหนูนี่มันไม่ถูกต้องคะ..คุณ อะ"

     มินฮยอกไม่ฟังคำพูดของวอนโฮกลับจูบเพื่อปิดปากนั้นอีกครั้ง

"อ่า..แฮ่ก อุ๊บ!"

     ยังคงจูบเน้นย้ำต่อไปอย่างยาวนานน้ำหวานในโพรงปากแบบนี้ไม่มีที่ไหนให้ชิมอีกแล้ว
นอกจากปากของวอนโฮ

"แฮ่ก..นายนี่มันโง่จริงๆวอนโฮนายมันไม่รู้ว่าฉันรู้สึกยังไง"

"แฮ่ก..แฮ่ก หมายความว่ายังไงครับคุณ.."

"เลิกเรียกฉันว่าคุณหนูสักที..ฉันไม่ใช่คุณหนูเด็กน้อยของนายนะวอนโฮ"

"แต่ฉันคือเจ้าของนาย..นายคือของๆฉัน"

"คุณ..มินฮยอก พูดแบบนี้ไม่ได้นะคุณกำลังจะเเต่งงาน"

"เเล้วยังไง ฉันไม่สน!..แต่งได้ก็ต้องเลิกได้เเต่นาย..อึก"

     น้ำตาของมินฮยอกหยดลงมายังใบหน้าของวอนโฮใบหน้าหวานกำลังร้องไห้
ไม่ใช่ว่าวอนโฮที่รักอยู่ข้างเดียวมินฮยอกก็รักวอนโฮไม่แพ้กันรักมาตลอดเเต่พูดไปไม่ได้
การแต่งงานนี้ก็เหมือนกันเขาแต่งเพราะจำยอม..เขาไม่อยากจะเเต่งงานเลยด้วยซ้ำ
เขาอยากจะอยู่กับวอนโฮ อยากจะอยู่ไปทั้งชีวิต อยากอยู่กับวอนโฮ

"มินฮยอก..."

     ผมไม่เคยรู้เลยว่าเขาจะเป็นแบบนี้ถึงเเม้เขาจะไปพูดเเต่ผมก็รู้ว่าเขาก็รู้สึกแบบเดียวกัน
แต่ทำแบบนี้มันเหมือนกับว่าผมแย่งสามีคนอื่นมา...ผมกำลังจะกลายเป็นคนบาป
บาปที่แย่งคนรัก..แต่ว่าผมก็รักเขาเหมือนกัน


"มินฮยอก..ผมมันคนโง่เพราะงั้น"

     วอนโฮจูบซับน้ำตาของคนบนร่าง..ก่อนจะกดจูบลงไปยังริมฝีปากของมินฮยอกก่อนจะผละออก

"สอนผมที....สิครับมินฮยอก"


"....ได้..ฉันจะสอนนายเอง"


     มินฮยอกกดจูบลงไปที่ริมฝีปากนั้นอีกครั้งก่อนจะเลือนลงไปกระชับจูบที่ต้นคอขาวขบเม้นเบาๆ
เเต่ก็ทำให้เกิดรอยเเดงขึ้นมาได้มือที่ไม่อยู่สุขเริ่มถกเสื้อของอีกฝ่ายออกไป..ลงมือจูบไปที่ยอดอก
ไล่ลงมายังหน้าท้องขาวที่ถูกประดับไปด้วยกล้ามแน่นๆ

     ขบเม้นวนอยู่ที่ตรงหน้าท้องร่างหนาของวอนโฮสั่นสะท้านทุกครั้งเมื่อริมฝีปากบางจูบวนอยู่ตรงหน้าท้อง
ก่อนจะไล่ขึ้นมายังเม็ดไตสีสวยที่ตั้งขึ้นรอให้สัมผัสและลิ้มรส

"อะ..อ่า..มะ..มินฮยอก"


     ถ้าเพื่อความรักเเล้วละก็..ผมยอมได้ทุกๆอย่าง..ยอมเป็นได้ทุกอย่าง
ไม่ว่าจะเป็นวายร้าย...เป็นปีศาจ...หรือแม้แต่คนบาป
ผมก็เป็นได้

"ผะ..ผมไม่ไหวเเล้วมินฮยอก"

"แฮ่ก..ฉันก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน"

"อื้อ อ่า แฮ่ก แฮ่ก"

     ปลดกางเกงของอีกฝ่ายออกไปตอนนี้มีเพียงแค่ร่างกายเปล่าๆเท่านั้น
มินฮยอกไล่จูบลงต่ำจนถึงต้นขา มือบางลูบไล้ไปตามขาอ่อนก่อนจะ..






---------------------------------------ชิ้ง!!ไฟดับ...//โดนกระทืบ---------------------------------------------



     ผมลืมตาขึ้นมองไปยังร่างของมินฮยอกที่นอนอยู่ข้างๆผมคงจะเหนื่อยสินะก็เล่นซะหลายรอบ
อันที่จริงผมก็ยังเจ็บสะโพกอยู่นิดหน่อยเหมือนกันเฮ้อ..สุดท้ายผมก็ทำเรื่องไม่ควรจนได้สินะ
ผมเอื้อมมือไปลูบกลุ่มผมนุ่มนั้นอย่างอารมณ์ดี

"อื้อ..."

"อะตื่นเเล้วหรอครับคุณ..มินฮยอก"

     มินฮยอกลืมตามองมาทางผมตาแป๋วฮะๆคนที่จับผมลงอ่างไปเมื่อกี้ตอนนี้หน้าเหมือนลูกแมวเชี่ยว
ผมชักจะเขินสะเเล้วสิ

"อื้อ..มีคนทำให้ตื่น"

"แฮะๆ..ผมขอโทษนะครับ"

"แล้วต่อจากนี้จะทำยังไงดีละครับ"

"...เรื่องอะไร.."

"เรื่องของเราสองคนเเล้วก็เรื่องคุณหนูเจ้าสาวของ.."

"อย่าพูดว่าเป็นเจ้าสาวฉันนะ..ฉันจะยกเลิกงานแต่ง"

"ฮะ!!ไม่ได้นะครับทำแบบนั้นน่ะมัน"

     ผมห้ามสิ่งที่คนข้่างหน้าผมคิดทันทีมายกเลิกงานแต่งตอนนี้มันเหมือนกับตบหัวเเล้วลูบหลังชัดๆ
ฝ่ายนั้นคงไม่ยอมแน่ๆ

"ยังไงซะฉันก็จะทำวอนโฮ..ฉันไม่อยากให้นายต้องทนดูฉันกับผู้หญิงคนอื่นหรอกนะ"

"....ผม..ไม่เป็นไรหรอกครับ"

"ไม่เป็นไรได้ยังไงนายนี่มันพูดไม่..อะ"


     ผมโผ้เข้ากอดคนข้างหน้ากระชับอ้อมกอดเอาไว้เเน่นก่อนจะพูดออกมา

"ผมไม่อยากให้คนที่ผมรักต้องทำเรื่องแบบนั้นให้คนอื่นมองว่าเป็นคนชั่ว"

"........"

"แต่งงานไปเถอะครับมินฮยอกยังไงซะผมก็ยังคงอยู่ตรงนี้ข้างๆคุณ"

"........"


"ผมขอเป็นคนบาปแทนคุณดีกว่าให้คุณเป็นคนบาปแทนผม มินฮยอก"

"ผมรักคุณนะ"


".........."


"นายมันบ้า..นายมันโง่"


"แต่ฉัน....ก็รักนายนะ"   

"รอมานานเลยละครับฮ่ะๆ..มินฮยอกครับ"

"อะไร?"

"คราวหน้า...."

"??"

"ให้ผมกดคุณบ้างนะครับ...คุณหนูของผม"

"...........ทะ...ทำได้ก็ลองดู"





........................................................................................................................................................






คุณคือคนที่ผมรักสุดหัวใจ

รักเกินกว่าจะมองเห็นคำว่าผิดบาป

แม้สิ่งที่ทำอยู่มันเป็นเรื่องที่ผิดเเต่เมื่อคุณรักใครสักคนเข้าไปแล้ว

การเป็นบาปเพราะได้รักใครสักคนนั้น

มันก็เป็นเรื่องที่ยอมกันได้อยู่นะ


สำหรับผมเเล้ว

ผมคือคนบาป

คนบาปที่รักคนที่ไม่ควรรัก

เเละจะรักตลอดไป

แล้วคุณละ

คุณ

คือ

คนบาป

แบบผมรึเปล่า?








.................................................................................


END






.............................................................................................................................................................................



จบแล้ววววเรื่องสั้นแถมมีเอ็นซี
ฮรือไรท์ยังไม่แกร่งพอที่จะแต่งให้มันดูดีกว่าเน๊


ฟิคเรื่องนี้มาจากอารมณ์รูปทีเซอร์ของพี่วอนโฮ
เห็นเเล้วกาม55555555

ถ้าพูดถึงเรื่องยาวละก็

ไรท์ขอแจ้งไว้ตรงนี้เลยเเล้วกันเนอะ

คือไรท์จะทำตอนจบเเยกนะคะเป็นของฮยองกีไปตอนหนึ่ง
และโฮกี้ตอนหนึ่งเลยเต็มๆ

มาดูบทสรุปกันเลยเนาะะะะอิอิ

อาจจะต้องรอนานหน่อยนะคะเพราะไรท์จะปล่อยออกมาทีเดียวสองตอนเลย
มันจึงต้องใช้เวลานานนิดหนึ่ง
ขอโทษด้วยนะค่าาา


อ่านเรื่องนี้ไปก่อนเนาะแฮะๆ
เรื่องนี่ก็เปลี่ยนแนวนิดหนึ่ง

ทำใจอยู่นานเลยค่ะกว่าจะเเต่งได้ก็แบบว่าพี่วอนเขาแงๆๆๆๆๆๆ

ฮรือไรท์เขิน

เอาเป็นว่าไว้เจอกันดรื่องหลักเเล้วก็เรื่องสั้นเรื่องอื่นนะค่าาา

อันยองงงงงงงงงงงง
 
 












ผลงานอื่นๆ ของ ส้มขี้เกียจ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Shin wonho (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 00:59
    โง้ยยยยย อ้ากกกก เขินน ชอบอ้าาา>///////<
    #3
    0
  2. วันที่ 7 เมษายน 2560 / 23:36
    อยากให้ทำเป็นเรื่องยาวจังเลยค่ะ
    #2
    2
    • #2-1 MC1995
      9 เมษายน 2560 / 22:57
      วรั้ยย ไรท์พึ่งกลับมาจากบ้านยายมาตอบช้าไปมั้ยน้อออ
      ขอบคุณที่ชอบเรื่องนี้นะคะฮรือออดีใจมั่กๆ เอาไว้ไรท์แกร่งกว่านี้เรื่องยาวมาเเน่คะ
      แฮ่ๆ
      #2-1
    • #2-2 ChaeShin
      15 เมษายน 2560 / 12:48
      อยากให้เรื่องนี้เป็นเรื่องยาวแบบจริงจัง555555แค่นี้ไรท์ก็เก่งแล้วววว เอาวอนโฮเคะได้มั้ยย55555 จะรอเรื่องต่อไปน่ะค่ะ
      #2-2
  3. #1 MoNaMoong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 14:15
    ชอบมากเลยค่ะ สนุกมากๆเลย อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว
    #1
    0