นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

Last Christmas. //Hoky//MonstaX

Christmas...คือเทศกาลแห่งความสุขที่ใครต่อใครรอคอย..ผมก็คือหนึ่งในหลายๆคนที่รอคอยเหมือนกันหากแต่ว่าการรอคอยครั้งนี้มันต่างไป....มันคือการรอคอยครั้งสุดท้าย......ของผม

ยอดวิวรวม

292

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


292

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


10
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 ธ.ค. 59 / 00:19 น.
นิยาย Last Christmas. //Hoky//MonstaX

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Intor

.....................................................................


ความรู้สึกที่อยากอยู่กับคนสำคัญในช่วงเวลาต่างๆไม่ว่าจะเป็นวันเกิดวันวาเลนไทน์วันขึ้นปีใหม่หรือวันคริสมาส
หรือแม้แต่วันธรรมดาก็ตามความรู้สึกเหล่านี้หลายคนๆก็ต้องเป็นบางคนอาจคิดว่ามันเป็นความรู้สึกที่เหมือนๆกันและมันก็เป็นความรู้สึกที่ธรรมดา
แต่สำหรับผม"ลี มินฮยอก"มันไม่ธรรมดาเลยสักนิด
โดยเฉพาะตอนนี้มันยิ่งไม่ธรรมดาเข้าไปใหญ่เพราะมันจะเป็นครั้งสุดท้าย
ครั้งสุดท้ายที่ผมจะรู้สึกแบบนั้น
ครั้งสุดท้ายที่จะได้อยู่กับคนที่ผมรัก
ครั้งสุดท้าย
.
.
.
.
.
ก่อนที่ผมจะตาย
.
.
.
.
.
.



..........................................................................................................................


หากขอพรกับดวงดาวในคืนคริสมาสสิ่งที่ขอจะกลายเป็นจริง
และซานต้าครอสจะเอาของขวัญให้กับเด็กดีและจะให้ในสิ่งที่เด็กๆปราถนาหากเด็กคนนั้นได้ร้องขอ
คาวมเชื่อเหล่านั้นคุณเชื่อมันรึเปล่า
สำหรับผม"ชิน โฮซอก"เชื่อหมดใจ
และเฝ้าขออยู่ทุกๆปี
ผมแค่ขอขอให้คนที่ผมรักอยู่กับต่อไปแบบนี้
ผมขอขอให้คนที่ผมรักหายดี
ผมขอขอให้เขาอยู่กับผมตลอดไป
ผมขอ
ขอให้นี่
.
.
.
.
ไม่ใช่เรื่องจริง
.
.
.
.
.

..............................................................................................


End intor



Merry X'masนะคะรีดเดอร์ทุกคนลงเลยวันคริสมาสจนได้ฮรือเอาเป็นย้อนหลังละกันเนาะเพราะ
เพิ่งจะนึกพล็อตเรื่อง+ว่างจากงานพอดี
ยังไงซะไรท์ก็หวังว่าทุกๆคนจะมีความสุขกับช่วงเวลาคริสมาสนะคะ
แล้วก็ขอให้สนุกกับเรื่องสั้นเรื่องนี้นะคะ
สวัสดีคะ

อันยองงงงงงงงงงงง

^_^

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 ธ.ค. 59 / 00:19


วันที่ 25 ธันวาคม คือวันเเห่งเทศกาลคริสมาสที่ใครต่อใครต่างก็พาคนที่รักไปเที่ยวหรือบางคนก็ใช้เวลาอยู่กับครอบครัวเเละคนที่เขารัก
มันเป็นวันที่มีเเต่ความสุขเว้นแต่ว่าร่างบางร่างหนึ่งที่ตอนนี้ทำได้แค่นั้งอยู่บนเตียงในห้องนอนและมองออกไปนอกหน้าต่างที่ตอนนี้โลกข้างนอกนั้น
หิมะกำลังโปรยปรายและมีเสียงดนตรีเสียงร้องเพลงในวันคริสมาสดังขึ้นเรื่อยๆ

"งานเริ่มแล้วสินะ.."

หนุ่มน้อยน่ารักมินฮยอกพูดอย่างเบาๆปนความเสียดายที่ไม่สามารถออกไปเที่ยวงานได้ทำได้เเค่นั้งๆนอนๆอยู่บนเตียงโดยรอบข้างก็มีแต่ยา
เด็มไปหมดเพราะร่างกายของเขาอ่อนแอเกินไปเนื่องจากเขาในตอนนี้เป็นโรคลูคีเมียหรือมะเร็งเม็ดเลือดขาวที่ตอนนี้หนทางการรักษามีไม่มาก
และมีโอกาสที่จะหายน้อยชายหนุ่มเข้าใจในเรื่องนี้ดีแต่โดยส่วนตัวเเล้วเขาเป็นคนที่ไม่เคยอยู่นิ่งและรักสนุกการที่จะให้มานั้งๆนอนๆจุ้มปุ๊กอยู่แบบนี้
มันเป็นอะไรที่ไม่เคยชอบแต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

"วันคริสมาสแท้ๆใครๆก็ไปเที่ยวกันอยากไปมั่งจังเเฮะเฮ้ออออ"

มินฮยอกบ่นออกมาเป็นระยะๆมันน่าเบื่อนี่นาการที่ต้องมานั่งอยู่แบบนี้ความคิดนี้มีอยู่เต็มหัวของมินฮยอกเต็มไปหมด

"บ่นอะไรครับตัวเล็ก?"

เสียงนุ่มๆของชายหนุ่มพูดขึ้นและเดินเอาโจ้กร้อนๆมาให้ร่างบางที่กำลังทำหน้างอบ่นอุบๆอิบๆอยู่

"โธ่..พี่วอนโฮก็มันน่าเบื่อนี่ครับตัวเล็กอยากไปข้างนอกอะ"

"ชิน โฮซอก"หรือ"วอนโฮ"คนดูเเลประจำตัวของมินฮยอกอมยิ้มเล็กน้อยกับนิสัยเด็กๆของคนที่เขารักไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากพาออกไปหรอก
แต่ในเมื่อตอนนี้ร่างกายของตัวเล็กของเขามันไม่พร้อมใครมันจะยอมให้ไปละ

"ทนหน่อยนะครับไว้มินฮยอกหายเมื่อไหร่พี่จะพาออกไปทุกๆที่เลยนะครับ"

".........."


"ตัวเล็กเป็นอะไรรึเปล่า?"

"........"

"ตัวเล็กครับ?"

"ฮึ!!ตัวเล็กไม่เป็นไร..ตัวเล็กเเค่อยากกินโจ้กเร็วๆอะ"

"อ้อครับๆขอโทษที่ช้าครับฮ่าฮ่า"

เสียงหัวเราะของคนเป็นพี่เป็นเสียงที่น่าหลงใหลเเละเป็นเสียงที่น่าฟังจะเป็นยังไงกันนะถ้ามินฮยอกคนนี้จะไม่ได้ยินมันอีกแล้ว

"อ้าม...อร่อยมั้ย?"

"อือ..อร่อยสิพี่วอนโฮทำให้ทุกอย่างมันก็อร่อยไปหมดนั้นแหละ"

"ปากหวานนะเราน่ะ"

"เคยชิมหรอ อิอิ"

"อืมมม..อยากชิมอยู่พอดีมห้ชิมมั้ยละครับ?"

"บะ...บ้า..ไอ้คนหื่น!!!"

"อ้าวไหงเป็นงั้นละ55555"

เสียงหยอกล้อกันไปมาของคนสองคนมันช่างเป็นภาพที่มีความสุขดีจริงๆ.....ถ้ามันเป็นแบบนี้ไปตลอดก็คงดี

"อะแค่กๆ"

"มินฮยอกเป็นอะไรรึเปล่า!?"

"มะ..ไม่เป็นไรเดี๊ยวกินยาก็ดีขึ้นฮะแฮ่ๆ"

แม้คนตัวเล็กจะพูดเเละยิ้มแบบนั้นแต่วอนโฮรึจะไม่รู้ว่าคนตัวเล็กทรมารอยู่ถ้าเลือกได้เขาอยากจะเป็นแทน
เขาไม่อยากให้คนที่เขารักต้องเจ็บต้องทรมารแบบนี้เลยสักนิ้ดแต่ที่ทรมารที่สุดนั้นก็คือความจริง.....
ความจริงที่ว่าคนตัวเล็กของเขาจะอยู่ได้ไม่ถึงอาทิตย์ความจริงที่ว่าอีกไม่นาน....เขาจะไม่ได้เห็น..ไม่ได้ยิน...ไม่ได้กอดคนๆนี้อีกแล้ว
แต่เรื่องนี้เขาปิดมันไว้เขาไม่อยากให้คนตัวเล็กรู้และเขายังคงมีหวังหวังว่าสักวันจะต้องหาย

"พี่วอนโฮ?"

"หื้ม..มีอะไรหรอครับ"

"ตัวเล็กอยากออกไปข้างนอก"

"หื้ม..พูดเรื่องนี้อีกแล้วไว้ตัวเล็กหายดีก่อนสิครับ"

"แต่นี่วันคริสมาสนะ"

"คริสมาสมันมีทุกปีนั้นแหละครับ"

"แต่ตัวเล็กอยากไปข้างนอกในวันคริสมาสในวันนี้ในปีนี้นี่หน่า!!"

มินฮยอกเริ่มขึ้นเสียงกับคนเป็นพี่เขาเบื่อจนสุดทนอยากออกไปเดินข้างนอกมั้งคนตัวโตนี่ก็มัวแต่พูดว่ารอให้เขาหายๆอยู่นั้นแหละ
มันน่ารำคาญจะตาย

"ตัว...."

"ตัวเล็กจะไม่คุยกับพี่วอนโฮเเน่ๆถ้าพี่วอนโฮไม่พาตัวเล็กออกไป"

"......"

"จะนับถอยหลังเเล้วนะ 10 9 8 7 6..."

"อ่า..ครับๆไปครับไปกันเนาะ"

สุดท้ายวอนโฮก็ต้องยอมมินฮยอกและพามินฮยอกออกไปจนได้เพราะกลัวคำขู่ก็ตัวเล็กของเขาน่ะพูดจริงทำจริงเสมอนั้นแหละ
ทั้งคู่มาถึงงานเลี้ยงคริสมาสใกล้ๆกับบ้านของพวกเขามินฮยอกมีอาการตื่นเต้นสุดเพราะพึ่งได้ออกจากบ้านมาครั้งแรก
วิ่งพล่านไปทั่วเหมือนเด็กน้อยที่พึ่งเคยมาสวนสนุก

"อ๊ะพี่วอนโฮๆตรงนั้นมีร้านขายสายไหมด้วยละไปกันๆ"

"ครับๆแต่ตัวเล็กห้ามวิ่งนะเเล้วก็จับมือพี่ไว้ด้วย"

"จับทำไมอะ?"

"กันหลงครับ"

"เฮ๊~มินฮยอกไม่ใช่เด็กแล้วนะ...จับก็ได้ชิ"

อาการเขินจนแก้มขาวๆกลายเป็นสีชมพูอ่อนๆนั้นทำให้น่ารักมากขึ้นไปอีก

ฟอด!!

"อะพี่วอนโฮนี่มันข้างนอกนะ"

"ก็ตัวเล็กอยากน่ารักเองนี่ครับ"

"....เขินนะตาบ้านี่แหนะ!!"

ป้าบ!!

"โอ๊ยเจ็บนะเนี่ยยังงี้ต้องลงโทษ"

"ไม่ให้ลงโทษหรอกแบระๆ"

"ย่าห์ตัวเล็กอย่าวิ่งสินี่!!"

ทั้งคู่วิ่งไปทั่วงานหยอกล้อกันบ้างคุยเล่นเเละเดินซื้อของไปเรื่อยๆใครที่เห็นก็คงรู้สึกมีความสุขกับคู่ๆนี้ไปด้วย

.

.
.
เวลา...ใกล้หมดเเล้วนะ
.
.

.

"อื้ม...แหวนนี่สวยจังเลยนะพี่วอนโฮ"

"ตัวเล็กอยากได้หรอครับ?"

"อื้อ...ซื้อมาใส่คู่กันมั้ย?"

หลังจากที่ทั้งคู่เดินเล่นอยู่ก็ไปสะดุดตาเข้ากับแหวนเงินสองวงที่สลักลายเอาไว้เป็นอักษรเล็กๆว่า"Last Love"
มันสวยมากๆจนคนตัวเล็กติดใจสุดๆ

"เอาสิครับตัวเล็กอยากได้นี่เดี๊ยวพี่.."

"เดี๊ยวตัวเล็กซื้อเอง"

"อะ...ครับๆ"

แม้จะงงกับท่าทีของคนตัวเล็กที่ออกตัวซื้อแหวนอย่างทันทีเมื่อตัวเองเห็นด้วยว่าควรซื้อสงสัยอยากไดมากๆเลยมั้ง?

หลังจากร้านแหวนทั้งคู่ก็เดินมาตรงจุดชมวิวที่ๆตรงนี้มองเห็นรอบๆได้ทั่วแสงสีและเสียงในวันนี้มันชั่งสวยงามจริงๆ
อยากเก็บเอาไว้ตลอดกาลจัง
แต่มันก็ทำไม่ได้

"พี่วอนโฮ..."

"ฮื้ม"

"ยื่นมือข้างซ้ายมาสิ"

"??"

"เร็วๆเลย"

วอนโฮยื่นมือออกไปให้กับคนตัวเล็กก่อนที่คนตัวเล๊กจะสวมแหวนที่พึ่งซื้อนั้นให้ที่นิ้วนาง

"อะที่นี้ก็ตาพี่ใส่ให้มินฮยอกมั่งละ"

แม้จะงงแต่ก็สวมแหวนให้ที่นิ้วนางข้างซ้ายเหมือนกับตัวเอง

"โรแมนติคนะเรา555"

"พี่วอนโฮ"

"ฮื้ม?"

"นี่วันคริสมาสใช่มะ?"

"อืม?ใช่ครับ"

"มินฮยอกอยากบอกว่ามินฮยอกชอบวันนี้ที่สุดเลยเพราะว่าวันนี้มินฮยอกได้อยู่กับพี่มันเป็นอะไรที่พิเศษมากๆ"

"พี่ก็เหมือนกันครับ"

"แต่....นี่เป็นครั้งสุดท้าย...ของมินฮยอกเเล้ว..ครั้งสุดท้ายของตัวเล็ก"

"...อะ..อะไรกันครับครั้งสุดท้ายที่ไหนพูดแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะมินฮยอกน่ะใกล้หายเเล้วนะคุณหมอเขา.."

"มินฮยอกรู้อย่ามาโกหกมินฮยอกเลยฮะ"

"มินฮยอกน่ะอยู่ได้ไม่ถึงอาทิตย์มินฮยอกได้ยินหมดนะที่คุณหมอบอก"

"........."

"มินฮยอก..ฮึก..มินฮยอกรู้ดีว่ามินฮยอกไม่มีทางหายฮึกแต่..มินฮยอกอยากให้รู้เอาไว้"

"พี่วอนโฮ..มินฮยอกขอบคุณมากๆเลยนะขอบคุณที่พี่อยู่ตรงนี้ขอบคุณที่พี่ไม่หายไปไหนขอบคุณที่ทำให้มินฮยอกรู้จักรัก..."

"มินฮยอก...."

"ขอบคุณนะ...คนดีของมินฮยอกต่อจากนี้จะไม่มีมินฮยอกเเล้วนะต่อจากนี้พี่จะไม่ต้องคอยดูแลมินฮยอกเเล้วนะ"

"มินฮยอกไม่เอาสิอย่าพูดแบบนี้.."

น้ำตาเอ่อล้นออกมาจากดวงตาของทั้งสองคนพวกเขาต่างอย่างให้เวลาหยุดอยู่แบบนี้ชั่วนิรันดรแต่มันทำไม่ได้
อยากขอพรอีกร้อยรอบขอต่อดวงดาวและซานต้าช่วยทำให้นี่เป็นแค่ฝัน

"มินฮยอก...รัก..พี่วอนโฮนะ"

ฟุบ!!!!

"มิน..มินฮยอก!!!!!"

ร่างเล็กล้มลงสู่พื้นแต่อย่างน้อยคนตัวโตรับได้ทันเเละรีบพาไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด
ได้แต่หวังว่ามันยังทันอยู่

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


ความหวังมันได้หายไปเขามาไม่ทันคนตัวเล็กได้จากเขาไปแล้ว........

ไม่มีแล้วเสียงหัวเราะ เสียงพูดคุย เสียงออดอ้อน เสียงที่จะบอกรัก
ไม่มีแล้วร่างที่ให้กอด แก้มที่ให้หอม ปากที่เคยได้จูบ
ไม่มีเเล้วคนที่ชื่อมินฮยอก.....

"ฮึก...ฮึก...มินฮยอก..ฮึก..พี่....ก็รักนายนะ"

เสียงพูดที่สั่นเคลือพร้อมกับน้ำตาที่ทะลักออกมาอย่างไม่มีอะไรกั้นเอาไว้

Last christmas ของมินฮยอก.....และ Last Love ของวอนโฮ
.
.
.
.
.
.
.

...........................................................................................................................


ขอบคุณที่อยู่ข้างกันเสมอนะมินฮยอก

พี่

รักนายนะ













END





..............................................................


เข้ามาอ่านกันเยอะๆน๊าาาาาาผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ
ขอให้มีความสุขนะคะ

บ๊ายบาย

ผลงานอื่นๆ ของ ส้มขี้เกียจ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. #4 lolimu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 15:53
    ฮือออ; - ;
    #4
    0
  2. #3 แพรคยอง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 14:10
    ปวดหัวใจเหลือเกินค่ะ ฮืออออ ยัยตัวเล็กน่ารักมาก ฮือ ทำไมต้องไม่ได้อยู่กับพี่วอนโฮอีกนะ เสียใจจจจ ;-;
    #3
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #1 root-hair (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 01:11
    แงงงงง ร้องไห้เลยยยยยยยยยยย
    เป็นคริสต์มาสที่โหดร้ายกับพี่วอนโฮสุดๆ;-;
    ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านนะคะ แฮปปี้นิวเยียร์ล่วงหน้างับ?
    #1
    0