(E-BOOK) SECRET GARDEN | CHANBAEK KAIHUN

ตอนที่ 30 : 29 | Spring, and Hello Babe

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 254 ครั้ง
    27 มิ.ย. 63




29 | Spring, and Hello Babe

ฝ่าเท้าน้อยๆ ฝากรอยเอาไว้บนผืนหญ้า

ใบไม้ผลิบานเต็มหุบเขา

ร่องรอยของความรักและความผูกพัน

จรดลึก ตราตรึงดวงใจ

Secrets of Garden




 

 

ค่ำคืนแห่งความสุขพ้นผ่านแทนที่ด้วยแสงอ่อนจางของอรุณรุ่ง ความหนาวเหน็บจากละอองหิมะที่โปรยปรายลงมาจวบจนค่อนคืนยังคงทิ้งร่องรอยความเยือกเย็นเอาไว้ หากแต่มันก็ไม่ได้มากมายนักเพราะไออุ่นของแสงแดดที่ส่องผ่านจากฟากฟ้า

 

เสียงกระดิ่งลมที่แขวนอยู่นอกระเบียงดังแว่วหวาน เคล้าคลอไปกับเสียงขับขานของวิหคตัวจ้อยที่ร่อนลงจับขอบเฉลียงไม้ และเสียงหัวเราะสดใสของปาร์ค เซฮุนที่ดังขึ้นต้อนรับเช้าวันใหม่

 

ฮ่าๆ มาทางนี้เร็วเลิฟ~”

 

เสียงเจื้อยแจ้วที่ร้องเรียกลูกสุนัขตัวโปรดปลุกใครบางคนให้ตื่นจากนิทรา เจ้าของร่างอวบบนเตียงนอนหลังกว้างขยับกายเล็กน้อยก่อนที่เปลือกตาสีอ่อนจะเปิดขึ้น แก้วตาสวยกะพริบแผ่วเบาก่อนจะทอดมองทิวทัศน์ยามเช้าที่สะท้อนผ่านบานกระจกใส

 

แสงแดดอุ่นๆ ส่องกระทบลงบนหยาดน้ำค้างเหนือผืนหญ้าจนเกิดเป็นริ้วรุ้ง ทิวสนสูงไหวโอนเอนจากกระแสของลม กลิ่นหอมหวานของดอกลาเวนเดอร์ที่ชูก้านอยู่ริมรั้วลอยฟุ้งในอากาศ

 

แบคฮยอนคลี่ยิ้มบางด้วยหัวใจที่เปี่ยมสุข ฝ่ามือบางลูบท้องกลมผ่านเนื้อผ้าอย่างอ่อนโยน ก่อนจะหัวเราะแผ่วเบาเมื่อสัมผัสได้ถึงฝ่าเท้าน้อยๆ ที่เตะกลับมา

 

ตื่นแต่เช้าเลยนะคนเก่ง

 

ตุบ ตุบ

 

เด็กซนที่มักตื่นเช้าเสมอตอบกลับมาให้ผู้เป็นแม่หัวเราะเสียงใส ไม่รู้ว่าซนเหมือนใครถึงได้คึกคักตั้งแต่เช้าแบบนี้ ทว่าในตอนที่ได้ยินเสียงโวยวายของใครบางคนแบคฮยอนก็ตอบคำถามในใจได้ทันที

 

เลิฟ! วิ่งไปไหนของแกน่ะ เฮ้ย! อย่าเหยียบเดซี่ของแมรี่นะ!!”

 

เสียงร้องของปาร์คคนเล็กกับเสียงเห่าของเจ้าไซบีเรียนทำให้แบคฮยอนส่ายหัวเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู เรือนกายอวบค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งก่อนจะเดินออกไปที่นอกระเบียง เรียวตาคู่สวยกวาดมองภาพของปางไม้เติมฝันที่ยังคงงดงามเหมือนเช่นวันแรกที่มาเยือน ทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามายังคงประทับอยู่ในความทรงจำ และมันจะไม่มีวันเลือนหาย

 

ตื่นแล้วหรือครับคุณแม่เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยเรียกรอยยิ้มบางบนดวงหน้าหวาน ก่อนที่อ้อมกอดที่แสนอบอุ่นจะโอบล้อมร่างกายเมื่อเจ้าของเสียงทุ้มขยับเข้ามาแนบชิด

 

วันนี้อากาศดีมากเลยนะครับ

 

นั่นสิปลายคางได้รูปที่แนบลงบนไหล่บางทำให้แบคฮยอนหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเอนหัวซบคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง

 

อยากทานอะไรเป็นมื้อเช้าครับ

 

อืมม ซุปผักโขมดีไหมหืม

 

คุณเล็กจะยอมทานไหมครับ

 

คำถามนั้นทำให้ปาร์ค ชานยอลหัวเราะร่วน ทั้งยังนึกไปถึงน้องชายตัวแสบที่ทำหน้ามุ่ยทุกครั้งเวลาเห็นผักใบเขียวที่อยู่ในอาหาร

 

เด็กคนนั้นมีความคิดว่าผักทุกชนิดจะต้องขม พี่พยายามให้ทานมาตั้งแต่เด็กแต่ก็ดื้อจนร้องไห้ทุกครั้ง

 

ไม่ใช่ว่าดุจนคุณเล็กกลัวหรือครับ

 

พี่น่ะหรือดุ?”

 

เรียวคิ้วคมที่เลิกขึ้นเป็นเชิงประหลาดใจทำให้แบคฮยอนย่นจมูกใส่ แล้วใครกันล่ะที่ดุเขากับคุณเล็กตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน ไม่ใช่คนตรงหน้าหรอกหรือไง

 

เดี๋ยวผมไปอาบน้ำก่อนนะครับจะได้ลงไปที่ครัว

 

พี่อาบด้วยสิ

 

หืม? พี่ชานยอลอาบแล้วไม่ใช่หรือครับแบคฮยอนหรี่ตามองคนที่ทำหน้าซื่อตาใส ก่อนจะอุทานเสียงหลงด้วยความตกใจเพราะถูกช้อนอุ้มโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว พี่ชานยอล!”

 

ชู่วว เสียงดังเดี๋ยวเจ้าก้อนตกใจนะ

 

ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยครับ พี่ชานยอลอาบน้ำแล้ว นั่นหมายความว่าผมจะอาบคนเดียว

 

อาบแล้วก็อาบอีกได้

 

จะอาบอีกรอบทำไมครับ

 

ร้อน

 

ร้อนก็บ้าแล้ว! ว่าที่คุณแม่ที่ถูกอุ้มอยู่ในอ้อมแขนแกร่งอดไม่ได้ที่จะหยิกบั้นเอวหนาเพราะหมั่นไส้ ซึ่งนั่นทำให้ว่าที่คุณพ่อที่แสนเจ้าเล่ห์ทำเสียงเล็กเสียงน้อยฟ้องลูกว่าคุณแม่ของเจ้าตัวน่ะใจร้าย

 

เจ้าก้อนช่วยแด๊ดด้วย โอ๊ยๆ

 

ไม่ต้องฟ้องลูกเลยครับ พี่ชานยอลเกเร

 

พี่เป็นเด็กดีของเราต่างหากที่รัก

 

หึ ดื้อกว่าคุณเล็กมากกว่าเสียงบ่นงึมงำของคนในอ้อมกอดเรียกรอยยิ้มบางบนใบหน้าคม หน่วยตาคมกริบที่ทอดมองภรรยามีแต่ความรู้สึกรักและหวงแหน

 

สายใยแห่งรักเชื่อมโยงหัวใจของทุกคนเข้าด้วยกัน ที่ผืนฟ้าอันกว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุดอาจเทียบได้กับไออุ่นรักที่หวานละมุน ความรักในหลากหลายรูปแบบไม่เคยเลือนหายไปจากโลกใบนี้

 

มันยังคงสลักลึกอยู่ในใจ .. และยังคงงดงามอยู่ในความทรงจำ

 

 

 

 

 

 

 

 

สายลมโชยอ่อนยามบ่ายคล้อยพัดแผ่วล้อทิวสน เสียงปลิดปลิวของใบไม้คล้ายทำนองแว่วหวานจากพงไพร กลิ่นไอดินหลังฝนตกละมุนอ่อน ความชื้นสัมพัทธ์ลอยฟุ้งกระจัดกระจายในอากาศ

 

หยดน้ำจากฟากฟ้าที่หล่นลงมาหลงฤดูทำให้อากาศเย็นสบาย ละอองขนาดเล็กร่อนผ่านแสงอาทิตย์ในยามบ่ายเกิดเป็นรุ้งกินน้ำเหนือยอดเขา เส้นโค้งทั้งเจ็ดสีสะท้อนผ่านเรียวตาคู่สวยราวกับภาพวาดบนผืนผ้าใบสีคราม

 

เรือนกายอวบในสเวตเตอร์สีขาวยืนทอดมองความงดงามของธรรมชาติ โดยที่กลีบปากสวยก็คลี่ยิ้มหวานอย่างรู้สึกผ่อนคลาย ฝ่ามือบางลูบท้องกลมเพื่อส่งผ่านความรักที่เต็มล้นหัวใจ

 

รอนานไหมหืมเสียงทุ้มต่ำที่กระซิบแผ่วข้างหูเรียกรอยยิ้มให้กว้างกว่าเดิม แบคฮยอนหันกลับไปมองผู้เป็นสามีก่อนจะส่ายหัวเบาๆถ้าอย่างนั้นก็ไปกันเถอะ

 

เราจะไปไหนกันครับ

 

ไปดูของขวัญคริสต์มาสของเราไง

 

เมื่อคืนตอนที่แลกของขวัญกันคนตัวสูงกระซิบบอกว่าจะมอบให้กันทีหลังในตอนที่อยู่กันแค่สองคน ซึ่งแบคฮยอนก็แอบตื่นเต้นและปล่อยให้ฝ่ามือหนาจับจูงไปทางสวนหลังเรือน

 

บริเวณหลังเรือนนอกจากแปลงดอกไม้เล็กๆ แล้วยังมีลำธารสายยาวที่แบคฮยอนกับเซฮุนเคยลงไปแหวกว่ายในวันที่อุณหภูมิเกือบติดลบ ถ้านับเวลามันก็เกือบจะหนึ่งปีแล้วกับเรื่องราวในวันนั้น และมันก็เป็นครั้งแรกที่แบคฮยอนได้พบกับพ่อเลี้ยงแห่งปางไม้เติมฝัน

 

ในวันนั้นเขาหวาดกลัวน้ำเสียงดุดันที่เอ่ยออกมาจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย การพบกันครั้งแรกระหว่างเรามันเต็มไปด้วยความอึดอัดและหวั่นเกรง หากแต่ในวันนี้ทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้นในวันนั้นกลับกลายเป็นภาพความทรงจำที่ทำให้ยิ้มบางในยามที่นึกถึง

 

หลับตาก่อนนะคนดีเสียงทุ้มที่กระซิบบอกทำให้แบคฮยอนหลุดจากภวังค์ ว่าที่คุณแม่เลิกคิ้วอย่างแปลกใจแต่ก็ยอมหลับตาเมื่อได้รับรอยยิ้มคุ้นเคยจากคนตรงหน้า

 

ชานยอลที่เห็นว่าภรรยาตัวน้อยหลับตาพริ้มก็คลี่ยิ้มบางก่อนจะโน้มใบหน้าลงมากดจูบหน้าผากมน หน่วยตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความรักทอดมองดวงหน้าหวานเนิ่นนานหลายนาที ก่อนจะกอบกุมมือบางขึ้นมาจุมพิตและกระซิบแผ่วเบา

 

ลืมตาได้แล้วที่รัก

 

เปลือกตาสีอ่อนค่อยๆ ลืมขึ้นและภาพตรงหน้าที่ได้เห็นก็ทำให้หยาดน้ำตาแห่งความสุขรินไหล แบคฮยอนไม่เคยสังเกตมาก่อนว่าโรงเรือนที่อยู่ในสวนถูกปรับปรุงใหม่จนแทบไม่เหลือเค้าเดิม อาจจะเพราะหลังจากมีเจ้าก้อนแบคฮยอนก็ไม่ค่อยได้มาที่นี่ เรือนไม้ที่เคยดูเก่าถึงเปลี่ยนไปเป็นเรือนกระจกสีขาวที่ด้านหนึ่งเปิดโล่งอวดความงดงามของบางสิ่ง

 

นั่นมัน..” เสียงหวานครางแผ่วก่อนจะหันมาสบตาคนรักอย่างไม่อยากจะเชื่อ หากแต่ใบหน้าคมที่พยักหน้ารับพร้อมกับรอยยิ้มบางก็ทำให้รู้ว่าภาพตรงหน้าเป็นเรื่องจริง

 

ภายในเรือนกระจกเต็มไปด้วยดอกกล้วยไม้หลากหลายสกุลแต่ทั้งหมดล้วนเป็นสีขาว หากแต่ที่ทำให้แบคฮยอนแทบไม่เชื่อสายตาก็คือกล้วยไม้ป่ากลีบสีขาวบริสุทธิ์ราวกับเกล็ดหิมะนาม ฤทัยเหมันต์

 

ดอกกล้วยไม้ป่าที่ถูกนิยามว่าหัวใจแห่งลมหนาว เป็นหัวใจที่แสนเย็นชาทว่ายังคงมีบุปผางามเบ่งบานอยู่ภายใน

 

เหมือนกับความรักของแบคฮยอนที่เบ่งบานขึ้นในหัวใจที่เคยด้านชาของชานยอล

 

พี่พยายามขยายพันธุ์อยู่หลายเดือนกว่าจะสำเร็จชานยอลเอ่ยบอกคนตรงหน้าพร้อมกับแนบฝ่ามือลงบนดวงหน้าหวาน ก่อนจะเกลี่ยปลายนิ้วลงบนผิวแก้มใสอย่างทะนุถนอม

 

มันสวยมากเลยครับ ผมชอบมากๆ

 

พี่ดีใจที่แบคฮยอนชอบ

 

ขอบคุณนะครับคุณแดดดี้

 

ชานยอลคลี่ยิ้มกว้างพร้อมกับโอบกอดคนท้องกลมที่ซุกหน้าลงบนแผ่นอกแกร่ง ชานยอลรู้สึกดีทุกครั้งที่ภรรยาเรียกกันว่าแดดดี้ เพราะมันทำให้เขายิ่งมั่นใจว่าจะสามารถเป็นคุณพ่อที่ดีของลูกได้

 

พี่ก็ขอบคุณเราริมฝีปากอิ่มกดจูบลงบนหน้าผาก ผิวแก้มใส ก่อนจะจรดลงบนกลีบปากบาง ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความรักของพี่ ขอบคุณที่เสียสละโอบอุ้มลูกของเรา ขอบคุณที่เข้ามาเป็นครอบครัว

 

ผมก็ขอบคุณที่พี่ชานยอลเป็นสามีที่รักและให้เกียรติผมเสมอ ขอบคุณที่เป็นคุณแดดดี้ของเจ้าก้อนนะครับ

 

พี่จะดูแลเรากับลูกให้ดีที่สุดที่รัก

 

ผมเชื่อครับว่าพี่ชานยอลจะทำมันได้อย่างดีที่สุด

 

อย่างน้อยก็ในฐานะของผู้ชายคนหนึ่งที่ทั้งหมดของหัวใจมีแต่ความรักและความหวังดีให้กับครอบครัวเล็กๆ ของเขา

 

นัยน์ตาสองคู่สบมองกันเนิ่นนานหลายนาทีก่อนที่เสียงหัวเราะจะดังขึ้นท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่ทอดอ่อน ฝ่ามือต่างขนาดกอบกุมกันและกันก่อนจะพากันเดินเข้าไปในเรือนกระจก

 

กลิ่นหอมละมุนของกล้วยไม้สีขาวหลากหลายสายพันธุ์แตะลงบนปลายจมูกรั้นทันทีที่ก้าวเข้ามา แบคฮยอนคลี่ยิ้มกว้างพร้อมกับเดินไปรอบๆ เพื่อชื่นชมความงามของดอกกล้วยไม้ โดยมีเรือนกายสูงใหญ่เดินตามไม่ห่างและฝ่ามือทั้งสองก็ยังไม่ปล่อยออกจากกัน

 

ภายในเรือนกระจกที่เต็มไปด้วยบุปผากลีบบอบบางมีโต๊ะเก้าอี้เหล็กดัดสีขาววางอยู่ตรงมุมหนึ่งของโรงเรือน บนโต๊ะนั้นประกอบไปด้วยชุดน้ำชายามบ่ายซึ่งวางคู่กับสโคนลูกเกด และช่อกล้วยไม้ป่านามฤทัยเหมันต์ในแจกันใบสวย

 

แบคฮยอนที่หันไปเห็นอดไม่ได้ที่จะคลี่ยิ้มกว้างมากกว่าเดิมด้วยความตื้นตันใจ มันเป็นการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ทว่าน่ารักมากในสายตาของแบคฮยอน หัวใจดวงน้อยสั่นไหวจนต้องหันกลับมาหาคนที่เดินตามอยู่ข้างหลังและจุมพิตลงบนแก้มแทนคำขอบคุณ

 

อ้อนหรือครับคุณแม่ชานยอลที่ถูกขโมยจูบอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวเอ่ยเย้าคนตรงหน้า ก่อนจะโน้มลงมากดจูบกลีบปากบางเพียงแผ่วเบา

 

ว่าที่คุณแม่ที่ถูกจูบอย่างอ่อนโยนคลี่ยิ้มหวาน ก่อนจะคล้องแขนลงบนท่อนแขนแกร่งและเดินไปที่โต๊ะเก้าอี้เข้าชุด แอบมาเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ

 

วานให้ป้าแมรี่เตรียมให้น่ะ

 

แบคฮยอนพยักหน้าหงึกหงักพร้อมกับทิ้งกายลงนั่งบนเก้าอี้ที่ผู้เป็นสามีเลื่อนออกให้ กลิ่นหวานหอมของชาโรสแมรี่คลอเคล้าไปกับกลิ่นหอมละมุนของบุปผชาติ สายลมเย็นแสนอ่อนโยนพัดผ่าน หยอกล้อปลายเส้นผมสีอ่อนให้พลิ้วไหวเริงระบำ

 

ช่วงเวลาไหลผ่านไปเรื่อยๆ จวบจนแสงสุริยันเริ่มคล้อยต่ำ กลุ่มเมฆสีขาวราวกับปุยนุ่นทยอยเคลื่อนผ่านข้ามฟ้า เสียงแว่วหวานดังเจื้อยแจ้วของเหล่าสกุณาที่โผบินคืนรัง

 

ร่างสองร่างพากันเดินกลับมาที่เรือนใหญ่หลังจากใช้เวลาร่วมกันตลอดทั้งบ่าย แสงสุดท้ายของวันย้อมสีนภาจากฟ้าครามกลายเป็นชมพูอมส้ม เส้นขอบฟ้าจรดกับผืนป่าที่กำลังจะกลับมาเขียวขจี

 

ป้าแมรี่คงจะตั้งโต๊ะสำหรับมื้อเย็นแล้วล่ะครับ แบคฮยอนเอ่ยบอกเจ้าของอ้อมแขนแกร่งที่โอบประคองกันอยู่ ซึ่งชานยอลก็พยักหน้ารับพร้อมกับคลี่ยิ้มให้คนในอ้อมกอด

 

ทว่าในจังหวะที่ทั้งคู่กำลังจะเดินเข้าไปในตัวบ้าน เสียงฝีเท้าของใครบางคนที่ดังใกล้เข้ามาก็ทำให้พวกเขาชะงัก เป็นชานยอลที่หันกลับไปมองก่อนที่คิ้วเรียวเข้มจะขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ผิดกับใบหน้าของผู้มาเยือนที่ทั้งจืดเจื่อนและประดักประเดิด

 

มีอะไร

 

เสียงทุ้มต่ำที่ดูเข้มกว่าทุกทีทำให้แบคฮยอนเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ ก่อนจะยื่นหน้าออกมาจากแผ่นหลังกว้างและได้เห็นสัตวแพทย์ประจำฟาร์มกับปาร์คคนเล็กที่ยืนอยู่ไม่ไกล

 

ทานมื้อเย็นด้วยกันไหมครับคุณจงอินว่าที่คุณแม่ที่ไม่ได้รับรู้ถึงบรรยากาศแปลกๆ เอ่ยออกมาเสียงใส และนั่นช่วยให้จงอินและเซฮุนที่ยืนตัวเกร็งรู้สึกผ่อนคลายจนแอบถอนหายใจแผ่วเบา

 

ขอบคุณที่ชวนนะแบคฮยอน แต่ผม เอ่อ.. คือ

 

มีเรื่องอะไรก็พูดออกมาตรงๆ จะอึกอักอีกนานไหมเสียงทุ้มต่ำที่เข้มขึ้นกว่าเดิมทำให้บรรยากาศเริ่มเยือกเย็นและกดดัน ซึ่งนั่นทำให้ใครบางคนหมดความอดทน

 

เล็กกับจงอินมีเรื่องสำคัญจะบอกพี่ใหญ่ครับ

 

จะให้น้องเป็นคนพูดจริงๆ น่ะหรือ

 

เสียงเข้มที่เอ่ยกับตนโดยตรงและแววตาท้าทายที่ทอดมองมาทำให้จงอินกระตุกยิ้ม ก่อนที่เรือนกายกำยำจะเดินเข้าไปหาคนที่เป็นทั้งเจ้านายและเพื่อนสนิทโดยที่ฝ่ามือก็กอบกุมมือของคนรักเอาไว้แน่น

 

กูกับเซฮุนกำลังคบกัน เราสองคนรักกัน

 

“…”

 

ที่กูบอกไม่ใช่เพื่อขออนุญาตมึง แต่กูอยากให้มึงรู้ว่ากูจริงจังกับน้องและจะดูแลให้ดีที่สุด

 

แล้วถ้ากูไม่ให้มึงคบกับคนเล็กล่ะ, มึงจะทำยังไง

 

หึ แล้วมึงคิดว่าเด็กบางคนจะยอมไหมล่ะ

 

เล็กไม่ยอมแน่! พี่ใหญ่อย่ามาใจร้ายกับเรา

 

เสียงทุ้มที่ตะโกนแทรกขึ้นมาทันทีทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสองที่จ้องตากันอยู่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ชานยอลเอื้อมมือไปยีผมน้องชายของตนก่อนจะหันกลับมาสบตากับคนที่ยืนอยู่เคียงข้าง

 

กูไว้ใจมึงนะคิม จงอิน อย่าทำให้กูผิดหวัง

 

มันจะไม่มีวันนั้น กูสัญญา

 

สายตาสองคู่ที่สบมองกันมันเต็มเปี่ยมไปด้วยความเชื่อใจและไว้ใจ มิตรภาพของคำว่าเพื่อนที่ยาวนานทำให้ชานยอลและจงอินรู้จักกันและกันเป็นอย่างดี เพราะพวกเขาไม่ใช่เพียงแค่เพื่อนที่สนิทสนมกัน แต่พวกเขาคือส่วนหนึ่งของครอบครัว

 

ทีนี้เราไปทานมื้อเย็นกันได้แล้วใช่ไหมครับเสียงหวานของว่าที่คุณแม่ที่เอ่ยขึ้นทำให้ทุกคนหัวเราะออกมา ใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มบ่งบอกถึงปริมาณความสุขที่อัดแน่นอยู่เต็มหัวใจ

 

ไปครับ~ เล็กหิวจะแย่แล้วเนี่ยเด็กน้อยที่หัวใจกำลังพองโตเอ่ยออกมาอย่างร่าเริง ก่อนจะเดินเข้ามาเบียดผู้เป็นพี่ชายเพื่อออดอ้อนพี่สะใภ้คนโปรด เล็กอยากกินขาแกะอบไวน์จังเลยแบค~

 

หืม? แต่พี่ไม่รู้ว่าวันนี้ป้าแมรี่เตรียมมื้อเย็นเป็นอะไรนะครับ

 

งั้นเรารีบไปดูกันเถอะ นะๆๆ เล็กหิวแล้วๆ

 

โอเคครับเด็กดีแบคฮยอนเอ่ยบอกเด็กตัวโตที่เกาะแขนอ้อนกันอย่างเอ็นดู ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันเดินเข้าไปในเรือนโดยมีสายตาสองคู่มองตามไปด้วยความรัก

 

คล้อยหลังของบุคคลอันเป็นที่รักท่าทีเคร่งขรึมระหว่างสองเพื่อนสนิทก็ผ่อนคลายลง ชานยอลที่หวงน้องชายมากมักจะเป็นแบบนั้นเสมอเวลาที่ใครก็ตามเข้ามาวุ่นวายกับปาร์คคนเล็ก ซึ่งจงอินที่รู้ดีก็ระบายยิ้มบางก่อนจะตบบ่ากว้างของคนตัวสูง

 

ที่กูสัญญา กูพูดจริงๆ

 

กูรู้

 

ขอบใจว่ะที่เชื่อใจกู

 

ชานยอลคลี่ยิ้มบางพร้อมกับตบบ่ากว้างของอีกฝ่ายกลับไป ทั้งคู่มองหน้ากันก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง ก่อนจะเป็นจงอินที่เอ่ยออกมาอย่างผ่อนคลายเหมือนกับบรรยากาศของยามเย็น

 

แบคฮยอนท้องกี่เดือนแล้ววะ

 

จะหกเดือนแล้ว

 

ไวเหมือนกันนะ, ว่าแต่มึงตั้งชื่อเจ้าตัวเล็กเอาไว้หรือยัง

 

คำถามของเพื่อนสนิททำให้กลีบปากอิ่มคลี่ยิ้มบาง แววตาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุขทำให้จงอินคลี่ยิ้มตาม ความลับสินะ

 

หึ

 

การกระตุกยิ้มมุมปากถือเป็นคำตอบที่จงอินเข้าใจความหมายเป็นอย่างดี สุริยันดวงโตคล้อยลับเหนือขุนเขาสูงชัน สองเรือนกายสูงใหญ่ยืนดูภาพอาทิตย์อัสดงด้วยกัน นภากว้างที่เคยสดใสถูกย้อมด้วยรัตติกาลจนกลายเป็นสีหม่น และในอีกไม่ช้าดวงดาราจะปรากฏขึ้นเคียงคู่กับดวงเดือน

 

ทุกสิ่งหมุนเปลี่ยนเวียนผ่าน .. ซ้ำแล้วซ้ำเล่าตามกฎเกณฑ์ของเวลา

 

 

 

 

 

 

 

 

ในที่สุดความหนาวเหน็บอันยาวนานก็จบลงเมื่อฤดูแห่งการเริ่มต้นใหม่หวนมาเยือน กลิ่นสดชื่นลอยฟุ้งเมื่อต้นไม้ในผืนป่าเริ่มผลิใบเขียวชอุ่ม ทุ่งดอกทิวลิปหลากหลายสีสันแข่งกันเบ่งบานรับแสงอันอบอุ่นของดวงอาทิตย์

 

เป็นวันจันทร์ที่แสนธรรมดาวันหนึ่งในเดือนมีนาคม อากาศเย็นสบายกำลังดีด้วยอุณหภูมิสิบหกองศาเซลเซียส สายลมโชยอ่อนพัดผ่านโถงกลางเรือนพาให้บรรยากาศปลอดโปร่ง กลิ่นหอมหวานของคุกกี้ข้าวโอ๊ตลอยอบอวลมาจากห้องครัว

 

แบคฮยอนที่นั่งถักไหมพรมอยู่ที่โถงกว้างคลี่ยิ้มอ่อนโยนยามที่ทอดมองบางสิ่งในมือ ถุงเท้าคู่เล็กจิ๋วสีเหลืองสดใสถูกวางลงข้างถุงมือสีเดียวกันที่ถักเสร็จเรียบร้อยแล้ว บรรยากาศยามบ่ายคล้อยที่มีเพียงสายลมพัดแผ่วและเสียงแว่วของกระดิ่งลม

 

ฝ่ามือบางที่วางมือจากงานอดิเรกยามว่างเคลื่อนมาลูบหน้าท้องกลมโตภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวโคร่ง เสียงนุ่มฮัมเพลงแผ่วเบาเพื่อกล่อมเจ้าตัวเล็กให้นอนกลางวัน ทว่าเด็กน้อยที่ซนเก่งที่หนึ่งกลับเตะหน้าท้องกลมราวกับประท้วง

 

นอนได้แล้วครับเด็กดี แบคฮยอนเอ่ยปรามเจ้าตัวแสบอย่างเอ็นดู ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อสัมผัสที่หน้าท้องขยับตุบตับยิ่งกว่าเดิม

 

อายุครรภ์ของแบคฮยอนย่างเข้าสู่สัปดาห์ที่สามสิบเก้าแล้วซึ่งก็ถือว่าครบกำหนดคลอด ครั้งล่าสุดที่ไปโรงพยาบาลคุณหมอจึงนัดวันผ่าคลอดมาเรียบร้อยแล้ว ซึ่งก็คืออีกหนึ่งอาทิตย์ข้างหน้า

 

และด้วยเหลือเวลาอีกแค่หนึ่งอาทิตย์ก่อนคลอดจึงส่งผลให้ว่าที่คุณพ่ออย่างปาร์ค ชานยอลตื่นเต้นจนไม่เป็นอันทำการทำงาน พ่อเลี้ยงหนุ่มแทบจะกลับมาดูภรรยาทุกสองชั่วโมงจนคนงานในปางเอ่ยแซว ไม่ต่างอะไรกับปาร์คคนน้องอย่างเซฮุนที่แม้จะกลับไปเรียนแล้วแต่ก็โทรมาหาทุกเวลาที่ว่าง

 

เพราะความตื่นเต้น เป็นห่วง อีกทั้งยังกังวล สารพัดความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับคนเป็นพ่อทำให้ชานยอลถึงกับป่วยนอนซมไปสองวันเต็ม แบคฮยอนที่นึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อหลายวันก่อนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ เพราะนึกเอ็นดูผู้เป็นสามี

 

ตุบ ตุบ

 

อึก.. ทำไมวันนี้ซนจังหืมแบคฮยอนเอ่ยปรามเจ้าก้อนที่ดิ้นตุบตับจนทำให้เขาจุกด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ก่อนจะนิ่วหน้าเพราะเด็กดื้อดิ้นแรงกว่าเดิม

 

ตุบ ตุบ! 

 

ดื้อเก่งเหมือนใคร— อ๊ะ

 

เสียงหวานขาดหายไปจากลำคอแทนที่ด้วยความรู้สึกปวดร้าวที่ท้องจนพูดไม่ออก แบคฮยอนขดตัวโอบกอดหน้าท้องกลมเพื่อปลอบโยนให้ลูกน้อยหยุดซน แต่ดูเหมือนว่าเจ้าก้อนอวบอ้วนที่เคยหลับใหลอยู่ในครรภ์อุ่นๆ อยากจะออกมาซนข้างนอกเสียแล้ว

 

ตุบ!

 

อะ.. โอ๊ยเพราะความเจ็บปวดทำให้แบคฮยอนเปล่งเสียงออกมาได้เพียงแผ่วเบาจนไม่มีใครได้ยิน เจ้าของร่างอวบที่คิดว่าตนไม่ไหวแล้วจึงปัดแจกันที่วางอยู่บนโต๊ะให้หล่นลงพื้น

 

เพล้ง!!

 

เสียงของตกแตกที่ดังลั่นโถงกลางเรือนส่งผลให้หัวหน้าแม่บ้านอย่างแมรี่รีบวิ่งออกมาจากครัว ใบหน้าอวบที่ฉายแววฉงนแปรเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกเมื่อเห็นเจ้านายนั่งคุดคู้อยู่บนโซฟาด้วยใบหน้าขาวซีด ร่างอวบหันซ้ายหันขวาอย่างคนทำอะไรไม่ถูกก่อนจะตั้งสติได้เมื่อสบตากับเรียวตาฉ่ำน้ำ

 

แม่นาง!” แมรี่ที่ถลามาหาผู้เป็นนายด้วยความตกใจทิ้งตัวลงนั่งข้างโซฟาก่อนจะประคองร่างอวบให้นอนลงในท่าทางที่สบาย ก่อนจะจับมือบางมาบีบนวดอย่างคนลนลาน

 

จะ.. เจ็บ โอ๊ย

 

เจ็บ? เจ็บ.. เจ็บท้องหรือคะ!!”

 

โอ๊ย ฮึก

 

ใบหน้าหวานที่ซีดเผือดไร้สีเลือดทำให้แมรี่ยิ่งตระหนกจนปากคอสั่น หญิงวัยกลางคนตะโกนเรียกเด็กรับใช้คนอื่นด้วยอารามแตกตื่นพร้อมกับคว้าโทรศัพท์บ้านที่วางอยู่ไม่ไกลมากดโทรออกด้วยมือที่สั่นเทา เสียงโหวกเหวกดังขึ้นในบ่ายวันหนึ่งของแรกเริ่มฤดูใบไม้ผลิ

 

รับสักทีสิคะพ่อเลี้ยง ได้โปรด

 

เสียงสัญญาณรอสายที่ดังอยู่ร่วมนาทีส่งผลให้ทุกอย่างยิ่งแย่ลง แมรี่ที่สติแทบไม่เหลือแล้วเอาแต่พึมพํากับโทรศัพท์จนไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง ซึ่งนั่นเลยไม่ทันสังเกตเห็นเรือนกายสูงใหญ่ของบางคนที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าประตู

 

เกิดอะไรขึ้น!!” เสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่วิ่งเข้ามาทำให้แมรี่ปล่อยโฮด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนที่เรือนกายอวบจะหลีกทางให้ผู้เป็นนายได้นั่งลงแทนที่ตน

 

ปาร์ค ชานยอลที่ทิ้งงานในปางเพื่อกลับมาที่เรือนใหญ่เพราะรู้สึกกังวลใจแปลกๆ รีบนั่งลงข้างคนรักที่นอนอยู่บนโซฟา ใบหน้าสวยที่ซีดเผือดและเสียงร้องที่แสดงถึงความเจ็บปวดทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มใจเสีย ฝ่ามือสั่นพร่าแนบลงบนแก้มนิ่มก่อนที่เสียงทุ้มต่ำจะกระซิบแผ่วเบา

 

หายใจเข้าลึกๆ ที่รัก พี่สัญญาว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี

 

พะ พี่ชาน..”

 

ชู่วว ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว เชื่อใจพี่นะคนดี

 

ชานยอลกดจูบลงบนหน้าผากมนก่อนจะไล้ลงมาที่ริมฝีปากบางซึ่งขาวซีดไม่ต่างจากดวงหน้าหวาน หน่วยตาคมกริบทอดมองภรรยาด้วยความเป็นห่วงก่อนจะหันไปบอกแมรี่ให้ไปเตรียมรถ ก่อนที่ฝ่ามือหนาจะเคลื่อนลงไปลูบหน้าท้องกลมพร้อมกับจุมพิตแนบแน่น

 

อย่าแกล้งคุณแม่นักล่ะเจ้าก้อน

 

ทันทีที่เอ่ยจบ เรือนกายสูงกำยำก็ช้อนร่างของว่าที่คุณแม่ขึ้นอุ้มก่อนจะเดินออกมาที่หน้าเรือนไม้หลังงาม และไม่กี่นาทีต่อมาบีเอ็มดับเบิลยูสีขาวปลอดคันเดิมก็เคลื่อนออกไปจากปางไม้เติมฝัน

 

ระยะทางจากปางไม้ขนาดใหญ่ซึ่งกินพื้นที่หลายร้อยไร่มายังตัวเมืองเฮลเวเทียใช้เวลาไม่นานนัก ทว่าทุกเข็มวินาทีที่เคลื่อนผ่านกลับยาวนานเหมือนทั้งชีวิตสำหรับชานยอล และในตอนที่บุรุษพยาบาลเข็นเตียงของภรรยาเข้าไปในห้องผ่าตัด เวลานับจากนั้นก็เสมือนหยุดนิ่ง

 

เสียงจอแจที่ดังอยู่รอบกายกลายเป็นเพียงเสียงกระซิบแว่วจากที่ที่แสนไกล ความวุ่นวายโดยรอบกลายเป็นภาพขาวดำที่เลือนรางไร้สีสัน ก่อนที่ทุกอย่างจะกลับมาเหมือนเดิมเพราะสัมผัสที่แตะลงเบาๆ บนช่วงไหล่กว้าง

 

คุณพ่อคะ

 

คะ.. ครับๆ

 

คุณโอเคนะคะ

 

อ่า ครับ

 

ค่ะ, คือดิฉันถามว่าคุณพ่อจะเข้าไปในห้องคลอดกับคุณแม่ไหมคะ

 

พยาบาลสาววัยกลางคนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ดังกว่าปกติเพราะเห็นว่าชายหนุ่มตรงหน้าดูเหมือนจะไม่ค่อยมีสติ แน่นอนว่าเธอมีข้อมูลที่สามีภรรยาคู่นี้ทำเรื่องขออนุญาตเอาไว้แล้ว เพียงแต่ว่าท่าทีของตัวสามีที่ดูจะตื่นเต้นและกังวลจนลืมเรื่องทุกอย่างไป

 

เข้า เข้าครับ

 

ถ้าอย่างนั้นตามดิฉันมาค่ะ

 

ชานยอลเดินตามพยาบาลไปด้วยสติที่ยังไม่เข้ารูปเข้ารอย ร่างสูงถูกพามาเปลี่ยนชุดและเข้าห้องฆ่าเชื้อตามขั้นตอน ก่อนจะเดินตามหลังพยาบาลคนเดิมเข้าไปในห้องผ่าตัดซึ่งทุกอย่างถูกเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว

 

แบคฮยอน..”

 

ทันทีที่ได้เห็นใบหน้าของภรรยา ชานยอลก็ถลาเข้าไปหาแต่ก็ถูกพยาบาลคนเดิมดุว่าให้นั่งลงตรงเก้าอี้ข้างเตียง พ่อเลี้ยงหนุ่มพยักหน้ารัวเร็วราวกับเด็กตัวเล็กๆ ที่เชื่อฟังคุณครูก่อนจะทิ้งตัวลงนั่ง จากนั้นก็กอบกุมฝ่ามือบางของคนรักมาจุมพิตและแนบลงบนแก้มของตน

 

พี่อยู่กับเราตรงนี้คนดี ไม่ต้องกลัวนะเดี๋ยวเราก็ได้เห็นหน้าลูกแล้ว

 

แบคฮยอนที่เจ็บร้าวไปทั้งตัวพยักหน้ารับทั้งน้ำตาแต่รอยยิ้มหวานก็ยังคงมีให้ผู้เป็นสามีเสมอ เสียงของคุณหมอกับพยาบาลที่คุยกันดังขึ้นเป็นระยะๆ หลังจากนั้นไม่กี่นาทีแบคฮยอนก็ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดอีกเพราะฤทธิ์ของยาชาที่ถูกฉีดเข้าที่ไขสันหลัง

 

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปกี่นาทีหรือกี่ชั่วโมงเพราะชานยอลกับแบคฮยอนทำเพียงทอดมองกันและกันอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งได้ยินเสียงแผดร้องของทารกน้อยที่ลืมตาดูโลก

 

ลูก..”

 

แบคฮยอนสะอื้นฮักอยู่ในอ้อมกอดของสามีในยามที่ทอดมองลูกน้อยที่ร้องไห้จ้าอยู่ในห่อผ้า ไม่ต่างจากชานยอลที่น้ำตาแห่งความตื้นตันใจพรั่งพรูออกมาจากหน่วยตาคู่คม ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะกดจูบลงบนหน้าผากมนพร้อมกับกระซิบขอบคุณภรรยาของเขาซ้ำๆ

 

น้องซี .. ปาร์ค ซียอล

 

ทารกตัวน้อยยังคงส่งเสียงร้องไห้จ้าทั้งที่ดวงตายังปิดสนิท เนื้อตัวที่ผิวยับย่นดูเหมือนเปลือกส้มหากแต่น่ารักน่าชังในสายตาของผู้ให้กำเนิด ใบหน้าเล็กจ้อยเพียงฝ่ามือที่บูดบึ้งทว่าร่องรอยของความรักกลับชัดเจน

 

อีกทั้งแก้มยุ้ยๆ กับปากเล็กๆ นั่น ทุกสิ่งทุกอย่างหลอมรวมมาจากความรักของชานยอลกับแบคฮยอน

 

หลากหลายความรู้สึกแทบเอ่อล้นเมื่อทอดมองลูกน้อยในห่อผ้าสีขาว แบคฮยอนกระชับฝ่ามือหนาที่กอบกุมกันแน่นก่อนจะหลับตาลงเมื่อริมฝีปากหยักทาบทับลงมา ก่อนที่สายตาสองคู่จะสบมองกันและหันกลับไปมองยังลูกน้อยที่เปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจ

 

ความรู้สึกรักท่วมท้นหัวใจจนพูดไม่ออกของคนที่ได้เป็นพ่อเป็นแม่มันเป็นแบบนี้เองสินะ

 

ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวเล็กๆ ของเรานะครับเจ้าซี :)

 

 

 





tbc.

 

รับขวัญหลานกันคับป้าๆน้าๆ เอ็นจอยลีดดิ้งนะคะ

หวังว่าวันนี้จะเป็นวันที่พวกคุณมีความสุข ()

คิดถึงเสมอ :)

Ps. เรื่องรวมเล่มเรากำลังดำเนินการอยู่ค่ะ

ถ้าเรียบร้อยแล้วจะแจ้งรายละเอียดให้ทราบจ้า

#ซคกด

 

S
N
A
P
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 254 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,072 ความคิดเห็น

  1. #1926 blueiprint (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 21:58
    เย้ น้องออกมาแล้ว ภาษาคุณไรท์อบอุ่นเหมือนเดิมเลยคิดถึงมากๆค่ะ
    #1,926
    0
  2. #1925 Cup_Cakeks (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 22:02
    ยินดีต้อนรับน้องซีครับบบบบบ
    #1,925
    0
  3. #1924 tttttttttttn (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 23:28
    อุแง้ น้องมาแว้วส
    #1,924
    0
  4. #1921 theLazypaNg (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 09:05
    น้องออกมาแล้วววว แต่สงสารน้องอีกคนที่ไม่ทันได้เกิด แงงงงง
    #1,921
    0
  5. #1920 zammmm (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 12:37

    น้องออกมาแล้ววว ฮืออออ ดีมากๆเลยยย น้องซี~ ยินดีต้องรับน๊าาา อบอุ่นมากๆเลยย รอต่อเลยนะคะไรท์
    #1,920
    0
  6. #1919 Ying (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 12:03
    ฮือออ เจ้าก้อนตัวน้อยมาแล้ววว😆😆
    #1,919
    0
  7. #1918 mybirthdayismonday1044 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 08:59
    น้องซีหลานน้า ยินดีต้อนรับจ้าา
    #1,918
    0
  8. #1907 It'smethonhom (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 22:46
    ในที่สุดดดดดดด อบอุ่นมากเลยค่ะ คุณไรท์สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้
    #1,907
    0
  9. #1906 FafaSuworaphan (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 22:34
    อยากเลี้ยงหลานแล้วค่าาาาาา
    #1,906
    0
  10. #1905 MhhM (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 22:14
    ต้อนรับนะคะเจ้าตัวน้อย
    #1,905
    0
  11. #1904 22645 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 15:10
    ฮื่อออออออน้องออกมาแล้วเจ้าก้อนของป้า อบอุ่นไปทั้งหัวใจแล้วววแม่!! ฮือออ ลูกหนูมีความสุขสักทีโอ้ยยยย โตขึ้นต้องหล่อเหมือนพี่ชานแล้วก็น่ารักเหมือนน้องด้วยแน่เลย พี่ชาน แม่รอน้องอีกคนอยู่นะะ 55555
    #1,904
    0
  12. #1903 secretlove1811 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 12:16
    ยินดีต้อนรับน้องซี ทีมแม่นมรอเลี้ยงแล้วค่ะ
    #1,903
    0
  13. #1902 SaraPcyBbh (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 11:37
    น้องออกมาแล้ววววว แค่ชื่อก็รู้แล้วว่าโตขึ้นต้องหล่อมากๆแร่ๆเลยยยยย
    #1,902
    0
  14. #1901 OOh_Pang (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 11:23
    โอ้ยยยย อบอุ่นมากกก
    #1,901
    0
  15. #1900 bb_cb (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 10:51
    เจ้าก้อนนน
    #1,900
    0
  16. #1899 baekkuyeol (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 10:51

    หลานมาแล้วววววว /ซักผ้าอ้อม
    #1,899
    0
  17. #1898 ParkMild (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 10:44
    คลอดแล้วครับน้องซี 🎉
    #1,898
    0
  18. #1897 totwo.22 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 10:03
    ไปร้านทองงงงงงงงงงค่าาาา ไม่ซื้อสร้อยรับขวัญหลาน
    #1,897
    0
  19. #1896 mam_sukanya35 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 08:48
    ต้องไปซื้อทองรับขวัญน้องซีแล้วหล่ะ
    #1,896
    0
  20. #1895 siwakarnn (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 08:32
    เวลคั่มค่ะหลานรัก
    #1,895
    0
  21. #1894 Thanutchayapa_k (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 08:26
    น้องซีมาแล้ววววว
    #1,894
    0
  22. #1893 Rung_moohham (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 08:18
    หลานป้ามาแล้วววว
    #1,893
    0
  23. #1892 Fahkungja (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 07:53
    น้องก้อนน้อยมาแล้ววว
    #1,892
    0
  24. #1891 Mrmixx (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 04:40
    เลขบชมาค่าอยากเลี้ยงหลานนนนนนนน
    #1,891
    0
  25. #1890 AmmCB (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 04:28
    ฮือออออ อบอุ่นหัวใจมากเลยค่ะหลานจะออกมาลืมตาดูโลกแล้ว เขินคำว่าที่รักของแดดดี้จังเลยค่ะ
    #1,890
    0