(E-BOOK) SECRET GARDEN | CHANBAEK KAIHUN

ตอนที่ 31 : 30 | Now and Forever

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,453
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    6 พ.ย. 63




30 | Now and Forever

ดาวประกายพรึกโคจรผ่านฟากฟ้า

เศษของมันแตกกระจายร่วงหล่นลงบนผืนป่า

ณ ที่แห่งนี้ซึ่งมีเรา

Secrets of Garden




 

 

แบคฮยอนใช้เวลาพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาลสี่วันก่อนจะกลับบ้านในบ่ายวันหนึ่ง สายลมอ่อนโชยของฤดูใบไม้ผลิพัดแผ่วเย็นสบาย ดอกเนโมฟีลาผลิบานรับแสงคล้ายกับต้อนรับการมาเยือนของสมาชิกใหม่สู่ปางไม้เติมฝัน

 

เนโมฟีลาถูกเรียกอีกชื่อว่า Baby blue eyes’ เพราะกลีบดอกสีฟ้าที่เหมือนกับนัยน์ตาสีฟ้าอ่อนของเด็กทารก และมันเป็นสีเดียวกันกับเรียวตารีสวยของเจ้าตัวน้อยที่ถูกโอบอุ้มด้วยอ้อมกอดของมารดา

 

เด็กชายปาร์ค ซียอลมีนัยน์ตาเรียวสวยเหมือนกับผู้เป็นแม่ หากแต่แก้วตาเป็นสีฟ้าเหมือนกับผู้เป็นย่าที่ล่วงลับไปนานหลายสิบปี

 

ถึงบ้านของเราแล้วครับเด็กดี

 

แบคฮยอนกระซิบแผ่วบอกเจ้าก้อนกลมที่นอนหลับพริ้มอยู่ในห่อผ้าผืนนุ่ม ก่อนที่ริมฝีปากบางจะกดจูบลงบนศีรษะเล็กจิ๋วด้วยความรักและทะนุถนอมสุดหัวใจ

 

ที่รัก เสียงทุ้มต่ำแสนอ่อนโยนกับอ้อมกอดอุ่นๆ ที่กระชับแน่นเรียกรอยยิ้มหวานของคุณแม่ตัวกลม แบคฮยอนช้อนตามองผู้เป็นสามีก่อนจะหลับตาพริ้มรับจูบหนักๆ ที่ทาบทับลงมา

 

ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวของเราครับน้องซี

 

ชานยอลผละจูบจากคนแม่มาจุมพิตลงบนขมับบางของคนลูก ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ผิวแก้มบางจนเห็นเส้นเลือดอย่างรักใคร่และเอ็นดู เข้าบ้านกันเถอะ

 

แบคฮยอนพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปในเรือนไม้หลังงามโดยมีท่อนแขนแกร่งประคองไม่ห่าง ทันทีที่ก้าวเข้ามาในโถงกลางเรือนเสียงเฮลั่นก็ดังขึ้น พร้อมกับกระดาษสีรุ้งจากเปเปอร์ชู้ตที่ปลิดปลิวไปทั่วบริเวณ

 

“Welcome home babe!!”

 

เสียงตะโกนลั่นที่รู้ได้ทันทีว่าเป็นเสียงของใครที่ดังกว่าคนอื่นทำให้ทั้งชานยอลและแบคฮยอนหัวเราะออกมา และก็เป็นตอนนั้นที่เจ้าของเสียงที่ว่าวิ่งเข้ามาหาก่อนจะเบรกจนตัวโก่งเพราะเพิ่งเห็นว่าหลานตัวน้อยกำลังหลับพริ้ม

 

ฮื่ออ น่ารัก~ปาร์ค เซฮุนถึงกับครางเสียงหลงหลังจากทอดมองเจ้าก้อนกลมในอ้อมกอดของพี่สะใภ้ ใบหน้าขาวใสปรากฏรอยยิ้มมันเขี้ยวจนต้องกัดริมฝีปาก ใจนั้นอยากฟัดหลานแทบแย่แต่ก็กลัวว่าจะทำให้หลานเจ็บเพราะกะน้ำหนักมือไม่ถูก

 

ลองอุ้มไหมครับแบคฮยอนเอ่ยถามน้องชายคนรักอย่างเอ็นดู ทว่าเจ้าตัวกลับส่ายหัวจนผมปลิวเพราะยังไม่กล้า

 

เล็กกลัวทำน้องซีเจ็บ

 

ตอนที่พี่ชวนให้เข้าคอร์สด้วยกันไม่สนใจคนพี่ที่เข้าอบรมในคอร์สสำหรับการเตรียมตัวเป็นคุณพ่อกับพยาบาลจนชำนาญเอ่ยอย่างเหนือกว่า ซึ่งนั่นทำให้คนน้องหันมาค้อนให้ด้วยแววตาเขียวปั๊ด

 

เล็กเรียนหนักนี่นาพี่ใหญ่

 

เรียนหนักหรือติดใครบางคนแถวนี้กันแน่หือ

 

คนที่โดนเหน็บแนมเบาๆ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ จงอินนึกขำที่ตัวเองยืนอยู่นอกวงสนทนาแท้ๆ แต่ก็ไม่พ้นถูกกล่าวถึง สัตวแพทย์หนุ่มจึงเดินเข้ามาหาครอบครัวของเพื่อนสนิทด้วยใบหน้าติดรอยยิ้มขำ

 

ยินดีด้วยนะไอ้พ่อเลี้ยง

 

เออ ขอบใจ

 

ท่าทีหวงน้องที่แก้ไม่หายของพ่อเลี้ยงปาร์คเรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้เป็นอย่างดี จากนั้นแมรี่กับเด็กรับใช้คนอื่นๆ ภายในเรือนก็ทยอยเข้ามาดูนายน้อยคนใหม่ของปางพร้อมกับเอ่ยแสดงความยินดีและอวยพร

 

เสียงพูดคุยของพวกผู้ใหญ่ทำให้ร่างจ้ำม่ำในห่อผ้าสีขาวขยับตัวดุ๊กดิ๊ก สัมผัสยุกยิกบนหน้าตักทำให้แบคฮยอนก้มลงมองก่อนจะคลี่ยิ้มบาง และนั่นก็เรียกสายตาทุกคู่ให้หันมามองก่อนที่เสียงจอแจจะเงียบลง

 

เสียงเสียดสีของพงไพรดังแว่วมาจากที่ไกลๆ คลอเคล้าไปกับเสียงเจื้อยแจ้วของวิหคตัวจ้อยที่ร่อนจับขอบระเบียง ในวินาทีเดียวกันนั้นเปลือกตาบอบบางที่เคยปิดสนิทก็ค่อยๆ ลืมขึ้นเผยให้เห็นแก้วตาสีฟ้าอ่อน

 

นัยน์ตาเรียวสวยเหมือนผู้เป็นแม่ที่ลืมขึ้นทำให้ทุกคนแทบละลายเพราะมันทั้งน่ารักน่าชังและน่าเอ็นดู อีกทั้งรูปหน้าที่พิมพ์เดียวกับคนพ่อที่คงไม่ต้องสืบว่าโตมาจะหล่อเหลาแค่ไหน และถึงแม้ว่าสีตาจะไม่เหมือนใครหากแต่มีเสน่ห์ชวนให้หลงรัก

 

หลานอาตาสวยจัง~เซฮุนยื่นมือไปหาหลานชายตัวน้อยก่อนจะสะดุ้งเบาๆ เพราะถูกมือเล็กจ้อยคว้าปลายนิ้วเอาไว้ เด็กดื้อของป้าแมรี่คลี่ยิ้มกว้างก่อนจะครางหงุงหงิงเพราะยิ่งหลงรักหลานจนหัวปักหัวปำ

 

ฝ่ามือคู่น้อยปัดป่ายไปมาท่ามกลางสายตาเอ็นดูของพวกผู้ใหญ่ที่ยืนล้อมหน้าล้อมหลัง นัยน์ตาเรียวสีฟ้าอ่อนกะพริบปริบๆ ก่อนจะจับจ้องที่ใบหน้าของมารดา แบคฮยอนที่สบตากับเจ้าก้อนคลี่ยิ้มหวานพร้อมกับก้มหน้าลงมาหอมแก้มยุ้ยด้วยความรู้สึกรักใคร่

 

ว่าไงครับคนเก่ง

 

เสียงกรุ๊งกริ๊งของกำไลข้อเท้าเพราะเจ้าตัวเล็กขยับปัดซ้ายป่ายขวาเรียกเสียงหัวเราะจากแบคฮยอนได้เป็นอย่างดี ใบหน้าหวานพยักขึ้นลงหยอกล้อลูกชายพร้อมกับเสียงหวานที่ฮัมเพลงเบาๆ จังหวะเดียวกันนั้นชานยอลก็ทิ้งกายลงนั่งข้างภรรยา

 

มองมัมมี้ตาแป๋วเชียว หิวหรือไงหืมชานยอลกดจูบลงบนขมับบางอย่างมันเขี้ยว และก็เป็นตอนนั้นที่แมรี่กับเด็กรับใช้ภายในเรือนขอตัวกลับไปทำงานต่อเพื่อคืนความเป็นส่วนตัวให้กับเจ้านาย

 

บริเวณโถงกว้างที่เปิดโล่งรับสายลมอ่อนโชยจึงเหลือเพียงครอบครัวปาร์คกับสัตวแพทย์ประจำฟาร์ม จงอินทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอีกตัวถัดออกมาไม่ไกล ส่วนเซฮุนยังคงนั่งอยู่ที่เดิมซึ่งก็คือบนพื้นพรมข้างหน้าแบคฮยอน

 

น้องซีทานนมจากแบคเลยหรือเด็กแสบเอ่ยถามอย่างสงสัยใคร่รู้ ซึ่งนั่นทำให้แบคฮยอนหัวเราะเบาๆ ก่อนเอ่ยตอบ

 

เปล่าครับ พี่ไม่มีน้ำนมหรอก

 

อ้าว? แล้ว

 

แล้วเราจะอยากรู้ไปทำไมหืมคนเล็ก

 

เสียงทุ้มเข้มที่เอ่ยแทรกขึ้นมาทำให้ปาร์คคนเล็กมุ่ยหน้าอย่างเอาแต่ใจ นัยน์ตาเรียวคมค้อนขวับใส่ผู้เป็นพี่ก่อนจะโวยวายออกมาเสียงดังอย่างลืมตัว

 

ทำไมเล็กจะอยากรู้ไม่ได้เล่า!”

 

เสียงที่ดังขึ้นทำให้ซียอลน้อยค่อยๆ เบะปากจนใบหน้ายับยู่ยี่ ก่อนที่เสียงเล็กแหลมจะแผดร้องดังลั่น แอ๊ะ.. แงงงงงงง

 

เสียงร้องไห้จ้าของหลานรักทำให้คนเป็นอาที่เผลอส่งเสียงดังยกมือขึ้นปิดปากด้วยใบหน้าเหลอหลา จากที่เคยนั่งอยู่บนพรมตรงหน้าพี่สะใภ้ก็ถดตัวออกมาอย่างไวเพราะตกใจที่ทำให้หลานร้องไห้ ท่าทางลนลานของเด็กดื้อทำให้ทุกคนหัวเราะอย่างเอ็นดู ก่อนจะเป็นจงอินที่เอื้อมมือมาลูบหัวคนรักและเรียกอีกคนให้ขึ้นมานั่งบนโซฟาด้วยกัน

 

แงงงงงงงง ฮึก แง้งงงง

 

โอ๋ๆ คนดี แม่อยู่นี่ครับแบคฮยอนกอดปลอบลูกชายตัวน้อยที่แผดเสียงร้องจนน้ำตาเปรอะเปื้อนใบหน้า ก่อนจะรับขวดนมอุ่นๆ จากชานยอลที่หยิบออกมาให้จากตะกร้าใส่ของเด็กอ่อน

 

เล็กขอโทษครับเซฮุนที่เห็นหลานรักร้องไห้จนน่าสงสารเอ่ยขอโทษพี่ชายและพี่สะใภ้เสียงอ่อย ทว่าชานยอลกับแบคฮยอนแค่ส่ายหัวเบาๆ พร้อมกับคลี่ยิ้มบาง

 

น้องซีแค่หิวน่ะชานยอลบอกกับน้องชายอย่างเอ็นดู ท่าทางหงอยๆ ของเจ้าเด็กดื้อทำเอาคนเป็นพี่อดสงสารไม่ได้ มานี่สิคนเล็ก อยากเห็นหลานกินนมไม่ใช่หรือไง

 

เอ่อ ไม่.. ไม่ดีกว่าพี่ใหญ่

 

มาเถอะน่าเด็กดื้อ

 

เซฮุนยังคงละล้าละลังเพราะกลัวว่าจะไปทำให้หลานร้องไห้อีก แต่พอได้เห็นแววตาอ่อนโยนของพี่ชายทั้งสองและสัมผัสอบอุ่นจากคนรักที่ลูบกลุ่มผม เด็กหนุ่มตัวสูงจึงค่อยๆ เดินเข้าไปหาหลานชายตัวน้อยที่นอนหลับตาพริ้มดูดนมจากขวดจนแก้มย้วย

 

ภาพของครอบครัวที่แสนอบอุ่นทำให้คนที่นั่งมองอยู่ด้านนอกอย่างจงอินอดไม่ได้ที่จะคลี่ยิ้มตาม ด้วยความที่เป็นเพื่อนกับชานยอลมานานทำให้จงอินรู้ดีว่าเพื่อนของเขาผ่านความเจ็บปวดมามากแค่ไหน และบาดแผลพวกนั้นก็สาหัสสากรรจ์และกินระยะเวลายาวนานนับสิบปี

 

ทว่าในวันนี้ทุกคนที่เคยเจ็บปวดจากเรื่องราวในอดีตก็ก้าวผ่านมันมาได้แล้ว บนโลกใบนี้ไม่มีสิ่งใดที่คงอยู่ชั่วนิรันดร์ ตราบใดที่เวลายังหมุนเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าจะเล็กจ้อยหรือยิ่งใหญ่ล้วนผ่านการเปลี่ยนผัน

 

จักรวาลผ่านการแตกดับรอบแล้วรอบเล่าเพื่อให้เกิดสิ่งใหม่ ทุกสรรพสิ่งมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา และทุกการเปลี่ยนแปลงนั้นมักมีสิ่งสวยงามซ่อนอยู่เสมอ

 

 

 

 

 

 

 

 

ความสดใสของปลายฤดูใบไม้ผลิแผ่กระจายปกคลุมทั่วเฮลเวเทีย ต้นไม้น้อยใหญ่ที่เคยผลัดใบเพราะลมหนาวกลับมาแตกกิ่งก้านผลิดอกใบจนเขียวชอุ่ม ทั่วทั้งเนินเขาเต็มไปด้วยดอกไม้ป่าที่บานสะพรั่งส่งกลิ่นหอมฟุ้งหลอกล่อหมู่แมลง

 

ที่หน้าเรือนไม้หลังงามซึ่งกลมกลืนไปกับผืนป่า มีร่างสูงโปร่งของปาร์ค เซฮุนกำลังปั่นจักรยานไปมาบนเส้นทางเล็กๆ หน้าบ้าน ในอ้อมแขนของเด็กหนุ่มมีร่างอ้วนจ้ำม่ำกำลังยิ้มร่าจนเห็นเหงือกแดงแจ๋ ปาร์ค ซียอลในวัยสามเดือนเริ่มส่งเสียงอ้อแอ้เพราะรู้สึกสนุกที่ได้เล่นกับผู้เป็นอา

 

น้องซีกำลังจะบินแล้ว~ ฟิ้วววววเซฮุนร้องออกมาเพื่อให้เข้ากับจังหวะที่จักรยานคันสีฟ้าวิ่งลงเนิน ทั้งอาทั้งหลานยิ้มกว้างกันจนเหงือกบาน ก่อนที่เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากจะดังขึ้นชนิดที่แยกไม่ออกว่าเป็นของใคร

 

สนุกไหมครับน้องซี

 

แอ๊ะ

 

อยากเล่นอีกรอบหรือ

 

อา~

 

คนที่เชื่อไปแล้วว่าหลานเรียกตัวเองคลี่ยิ้มกว้างก่อนจะฟัดหอมแก้มยุ้ยไปสองฟอดใหญ่ ก่อนจะกระชับอ้อมแขนที่อุ้มหลานชายตัวกลมให้แน่นขึ้นเพื่อเตรียมตัวปั่นจักรยานอีกรอบ

 

พร้อมไหมครับท่านผู้โดยสารก้มลงไปถามหลานราวกับว่าเจ้าตัวอ้วนในวัยสามเดือนฟังออก ทั้งที่ความจริงแล้วซียอลน้อยก็แค่ส่งเสียงไปเรื่อยและยิ้มเก่งตามพัฒนาการของช่วงวัยเท่านั้น

 

ถ้างั้นก็เล็ทโก~

 

แอ๊~

 

สองอาหลานพากันปั่นจักรยานวนไปวนมาอยู่หน้าเรือนจนเส้นผมเริ่มเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ อุณหภูมิของอากาศในยามบ่ายคล้อยแม้จะเย็นสบายแต่เพราะเล่นซนกันมาเกือบชั่วโมงทำให้ทั้งคู่เริ่มร้อน เซฮุนที่ปั่นจักรยานไปกลับหลายสิบรอบจึงค่อยๆ หยุดจอดที่ใต้ต้นเมเปิลข้างรั้ว เป็นจังหวะเดียวกันกับที่คุณแม่ของน้องซีเดินออกมาจากเรือนพร้อมกับของว่าง

 

พักทานขนมกันก่อนดีไหมเด็กๆแบคฮยอนเอ่ยเย้าน้องชายของสามีที่เหมือนลดอายุจนเท่ากับหลาน และเสียงที่ดังขึ้นนั้นก็ทำให้ทั้งอาทั้งหลานหันมามองแทบจะพร้อมกัน

 

เย้~ ถึงเวลากินหนมแล้วน้องซี

 

อู อู

 

หิวแล้วใช่ไหมล่า~ ซียอลน้อยไม่ได้ตอบผู้เป็นอาเพราะเจ้าก้อนจ้ำม่ำกำลังเล่นน้ำลายตัวเองจนฟองฟอดเต็มหน้า

 

แบคฮยอนที่เห็นสองอาหลานคุยกันเป็นตุเป็นตะก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างเอ็นดู เรือนกายที่กลับมาบอบบางเหมือนเมื่อก่อนเดินเข้าไปหาทั้งคู่ ก่อนจะวางถาดไม้ลงบนม้านั่งตัวยาวที่ตั้งอยู่บริเวณนั้น

 

ส่งน้องซีมาให้พี่ก่อนก็ได้ครับคุณเล็กจะได้ทานของว่างแบคฮยอนเอ่ยบอกปาร์คคนเล็กพร้อมกับยื่นมือไปหา ซึ่งซียอลน้อยที่เห็นคนเป็นแม่ก็รีบโผมาหาทันที คิดถึงกันไหมครับคนเก่ง

 

หงึ อู~

 

แบคฮยอนที่มันเขี้ยวเจ้าก้อนของตนก้มลงฟัดพุงกะทิที่โผล่ออกมาจากเสื้อยืดเนื้อนิ่มสีเหลืองมัสตาร์ด ก่อนจะหัวเราะเบาๆ เพราะฝ่ามือคู่น้อยที่เอื้อมมาแตะผิวแก้ม

 

น้องซีหิวหรือเปล่าน่ะแบคเซฮุนที่เพิ่งวางแก้วน้ำองุ่นเย็นๆ ลงในถาดเอ่ยถามพี่สะใภ้ พร้อมกับยัดคุกกี้เนยถั่วเข้าปากจนแก้มกลมฟู

 

น่าจะหิวแล้วครับ

 

แบคฮยอนหันไปยิ้มให้เซฮุนก่อนที่ดวงหน้าหวานจะก้มลงมองลูกชายตัวน้อยที่ขยับปากไปมาจนน้ำลายฟ่อด ริมฝีปากเล็กๆ ห่อเป็นรูปตัวโอคล้ายเจ้าตัวกำลังดูดขวดนม

 

ดื่มนมกันครับเด็กดีแบคฮยอนประคองลูกชายไว้แนบอกก่อนจะค่อยๆ ใช้ปลายจุกนมเกลี่ยลงบนปากเล็กจ้อย ซียอลน้อยที่รับรู้ด้วยสัญชาตญาณรีบอ้าปากงับจุกนมพร้อมกับดูดจ๊วบๆ จนแก้มป่อง

 

หลานใครน้า~ น่ารักน่าเอ็นดูที่สุดในโลก

 

คุณอาที่เห่อหลานยิ่งกว่าใครชะโงกหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกับส่งเสียงหยอกล้อ ใบหน้าขาวใสประดับด้วยรอยยิ้มมันเขี้ยวก่อนจะหัวเราะออกมาเมื่อเห็นว่าหลานรักจ้องมาที่ตนตาแป๋ว

 

ตัวยืดเร็วมาก เล็กว่าโตมาต้องสูงเหมือนพี่ใหญ่แน่ๆเด็กในช่วงวัยสามเดือนจะมีความสูงอยู่ที่ประมาณไม่เกินหกสิบสามเซนติเมตร แต่ดูเหมือนว่าซียอลน้อยจะตัวยาวกว่านั้นไปแล้ว

 

น่าจะเหมือนแดดดี้ของเขานั่นแหละครับ

 

แต่ตาสวยเหมือนแบคนะ

 

แบคฮยอนหัวเราะเบาๆ ก่อนจะจับลูกชายพาดบ่าเมื่อเห็นว่ากินนมอิ่มแล้วเพื่อให้เจ้าก้อนอ้วนเรอออกมา ซียอลน้อยที่สบายพุงแล้วก็เริ่มตาปรือคล้ายจะเคลิ้มหลับ แก้มย้วยๆ ซบลงบนบ่าของผู้เป็นแม่ก่อนที่เรียวตาสีฟ้าสวยจะค่อยๆ ปิดลง

 

หลับไปแล้วเซฮุนที่ยืนมองหลานอยู่ไม่ห่างกระซิบแผ่วเบา และก็อดใจไม่ไหวที่จะก้มลงไปหอมแก้มย้วยด้วยความมันเขี้ยว

 

สายลมบางเบาของปลายฤดูพัดแผ่วเหนือยอดไม้ หอบเอากลิ่นหอมอ่อนๆ ของเหล่าบุปผาที่เบ่งบานอยู่ริมรั้วมาแตะปลายจมูก เสียงแว่วหวานของสกุณาตัวจ้อยเริ่มขับขานเมื่อช่วงเวลาแห่งสนธยาใกล้มาเยือน

 

จังหวะเดียวกันนั้นก็แว่วยินเสียงกุบกับของเกือกม้าที่ดังใกล้เข้ามาพร้อมกับอาชาลำตัวสูงใหญ่ บนหลังอานม้ามีเรือนกายสูงใหญ่ของพ่อเลี้ยงหนุ่มเป็นผู้กุมบังเหียน ก่อนที่สายจูงจะถูกกระตุกเบาๆ เพื่อเป็นสัญญาณให้อาชาพันธุ์ดีหยุดการเคลื่อนไหว

 

ฝุ่นตลบมาแต่ไกลเซฮุนเอ่ยเย้าพี่ชายด้วยคำพูดเกินจริง ซึ่งนั่นก็เรียกเสียงหัวเราะจากชานยอลได้เป็นอย่างดี

 

เจ้าของเรือนกายสูงใหญ่ตวัดขาลงจากหลังม้าพร้อมกับตบก้นม้าคู่ใจแทนคำขอบคุณ แบล็คที่ทำหน้าที่มาส่งเจ้านายถึงเรือนส่งเสียงในลำคอแผ่วเบา ก่อนจะย่อตัวลงต่ำเมื่อเจ้านายอีกคนยื่นมือมาหา

 

สบายดีไหมแบล็คแบคฮยอนเอ่ยถามอเมริกันแซดเดิลสีดำนิลด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ซึ่งอาชาหนุ่มก็ตอบกลับด้วยการดุนจมูกลงบนฝ่ามือบาง

 

การกระทำนั้นเรียกรอยยิ้มบางบนดวงหน้าหวาน ก่อนที่แบคฮยอนจะผละออกมาเพราะสัมผัสได้ถึงแรงขยับของลูกชายในอ้อมกอด ซียอลน้อยขยับตัวดุ๊กดิ๊กคล้ายกับรู้ว่าผู้เป็นพ่อกลับมาจากการทำงานแล้ว

 

เพิ่งหลับไปเมื่อครู่เอง

 

คงอยากคุยกับพี่แน่ๆชานยอลเอ่ยออกมาอย่างมั่นใจพร้อมกับคลี่ยิ้มกว้าง ก่อนที่เสียงของใครบางคนจะดังขึ้นขัดความคิดนั้น

 

หลานยังคุยไม่รู้เรื่องเลยเหอะ พี่ใหญ่นี่มั่วจริงๆ

 

ปาร์คคนเล็กที่เหมือนจะลืมไปแล้วว่าก่อนหน้านี้ตนยังคิดว่าหลานเรียกว่าอาเอ่ยพร้อมกับส่ายหัว และนั่นทำให้ชานยอลที่มันเขี้ยวน้องชายเอื้อมมือมาหยิกแก้มเด็กดื้อจนเจ้าตัวร้องเสียงหลง

 

เล็กเจ็บนะพี่ใหญ่!”

 

ก็ทำให้เจ็บชานยอลยีกลุ่มผมสีอ่อนจนยุ่งฟู ก่อนเสียงทุ้มต่ำจะเอ่ยขึ้น เข้าบ้านไปอาบน้ำไปเราน่ะ

 

เล็กยังไม่อยากอาบนี่

 

ปาร์ค เซฮุน

 

ชิ, ไปก็ได้เด็กดื้อของป้าแมรี่ที่เห็นแววตาจริงจังของพี่ชายเดินหน้ามุ่ยกลับเข้าเรือนไปอย่างงอนๆ รู้หรอกว่าอยากอยู่กับเมียแค่สองคน เชอะ!

 

ฝ่ายชานยอลที่เห็นท่าทางของเด็กเอาแต่ใจก็ได้แต่ส่ายหัวอย่างอ่อนใจ ก่อนจะหันกลับมาหาภรรยาและลูกน้อยที่ตอนนี้ลืมตาแป๋วมองตนอยู่

 

ว่าไงครับน้องซี แดดดี้คิดถึงหนูจัง

 

แอ๊ะ~

 

น้องซีก็คิดถึงแดดดี้เหมือนกันใช่ไหมหืม

 

งึม งืมม

 

ลูกหิวนมหรือเปล่าที่รักซียอลน้อยแค่ส่งเสียงในลำคอไปตามประสา แต่ชานยอลที่ตีความหมายจากเสียงของลูกชายได้แบบนั้นรีบหันไปถามภรรยา ซึ่งแบคฮยอนก็ได้แต่หัวเราะก่อนจะเอ่ยตอบ

 

น้องซีเพิ่งทานไปเมื่อครู่ครับ

 

แต่ลูกพูดว่าหม่ำ

 

หืม? พี่ชานยอลเข้าใจภาษาเด็กด้วยหรือครับ เก่งจัง

 

พ่อเลี้ยงหนุ่มที่เพิ่งรู้ตัวว่าถูกภรรยาเอ่ยแซวหน้าแดงเรื่อด้วยความเขินอาย ก่อนจะกลบเกลื่อนมันด้วยการโอบเอวคนตัวบางเข้ามากอดและกดจูบลงบนแก้มนิ่มทั้งคนแม่และคนลูก

 

ชื่นใจ~

 

แบคฮยอนทอดมองใบหน้าคมที่ซบอยู่บนไหล่ด้วยแววตารักใคร่ กลีบปากบางแนบจูบลงบนผิวแก้มที่คล้ำลงเล็กน้อยเพราะคนตัวโตทำงานกลางแดดแทบทุกวัน ก่อนจะประคองลูกชายตัวน้อยให้อยู่ในระดับเดียวกันกับใบหน้าของสามีเพื่อให้ฝ่ามือเล็กจ้อยสัมผัสผู้เป็นพ่อ

 

เหนื่อยไหมครับ

 

ไม่เลยครับคนดี

 

ผมกับน้องซีเป็นกำลังใจให้แดดดี้อยู่ตรงนี้เสมอนะครับ

 

แอ๊~

 

ความรักและความห่วงใยที่สัมผัสได้จากคนรักทำให้หัวใจที่เคยโดดเดี่ยวเต็มตื้นไปด้วยความอบอุ่น ชานยอลจุมพิตฝ่ามือน้อยๆ ของลูกชายที่แตะอยู่บนริมฝีปาก ซียอลน้อยปัดป่ายมือไปมาก่อนจะยิ้มกว้างจนเห็นเหงือกแดงแจ๋

 

แดดดี้รักน้องซีกับมัมมี้นะครับ

 

หงึ

 

หึหึ เข้าใจหรือไงหืมเจ้าอ้วน

 

แอ๊ะ!”

 

เสียงหัวเราะที่อบอวลไปด้วยความสุขฟุ้งกระจายอยู่รอบกาย ที่ผืนฟ้าเหนือแนวเขาสูงถูกย้อมด้วยสีส้มอมเหลืองของแสงอาทิตย์ยามอัสดง วิหคฝูงใหญ่โบยบินผ่านทิวเมฆที่คล้อยข้ามฟ้า

 

เสียงพงไพรขับขานเป็นลำนำ ทุกท่วงทำนองไพเราะแว่วหวาน .. คล้ายกับบทกวีแห่งรักที่เกิดขึ้นและตราตรึงบนผืนป่าแห่งนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

4 ปีผ่านไป

 

ดอกคามิเลียบานรับลมหนาวซึ่งหวนมาเยือนอีกครั้งในรอบปี เทือกเขาแอลป์ที่ทอดตัวเป็นแนวยาวไกลออกไปยังคงปกคลุมด้วยสีขาวโพลนของหิมะ ลมหนาวเริ่มพัดโชยหอบเอากลิ่นความหนาวเหน็บลงมาสู่ผืนป่า

 

ปางไม้เติมฝันมีหลายสิ่งเปลี่ยนแปลงไปตามเงื่อนไขของเวลา ส้มสายน้ำผึ้งสุกงอมเต็มต้นและถึงเวลาเก็บเกี่ยวผลผลิต เช่นเดียวกันกับองุ่นทั้งห้าสิบไร่ที่กำลังทิ้งพวงสวยลูกกลมโต

 

เช้าวันอังคารที่แสนเรียบง่ายในฤดูเหมันต์ ปาร์ค ซียอลในวัยสี่ขวบกว่ากำลังย่องออกมาจากห้องครัวหลังจากผู้เป็นแม่หันไปเตรียมมื้อเช้า เท้าเล็กๆ ทว่าแสนซนออกตัววิ่งหลังจากที่หนีพ้นสายตาของผู้ใหญ่ ก่อนที่ร่างเล็กจ้อยจะวิ่งแบกพุงกะทิมาที่สวนหน้าตัวเรือน

 

เด็กซนหยุดลงที่รั้วไม้สีขาวซึ่งสูงเลยหัวไปเป็นคืบ ดวงตาเรียวสีฟ้าสวยกวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะหลุดยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา จากนั้นฝ่ามือคู่น้อยก็ค่อยๆ เอื้อมไปเด็ดดอกคามิเลียที่หัวหน้าแม่บ้านอย่างแมรี่ปลูกเอาไว้และทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

 

คิก~

 

ใบหน้าที่ยิ่งโตยิ่งเหมือนผู้เป็นพ่อคลี่ยิ้มพอใจพร้อมกับหัวเราะคิกคัก ทว่าในจังหวะที่หันกลับมาเพื่อจะเดินเข้าบ้านร่างเล็กก็ต้องชะงักเพราะพบกับใครบางคนยืนอยู่ข้างหลัง ในมือของผู้มาเยือนถือบัวรดน้ำเอาไว้ และใช่, เธอคือเจ้าของแปลงดอกไม้ที่ปลูกไว้ริมรั้ว

 

ป้าเคยบอกว่ายังไงคะคุณหนูน้อย

 

คำถามนั้นทำให้นายน้อยปาร์คของทุกคนในปางเบือนหน้าไปทางอื่น ก่อนเจ้าตัวเล็กจะเอ่ยตอบเสียงเบา ห้ามเด็ดดอกไม้ของแมรี่

 

แล้วในมือนั่นคืออะไรคะ

 

ไม่มีน้า~

 

เด็กแสบแถมยังเจ้าเล่ห์ตอบกลับมาด้วยใบหน้าใสซื่อ ก่อนจะซ่อนฝ่ามือข้างที่ถือดอกไม้เอาไว้ด้านหลังทั้งๆ ที่ไม่ทันแล้ว แมรี่ที่เห็นแบบนั้นได้แต่ส่ายหัวอย่างอ่อนใจระคนเอ็นดูในความดื้อที่ถอดแบบมาจากคุณอาของเจ้าตัว

 

จะเอาดอกไม้ของป้าไปทำอะไรคะคนดี

 

งื้ออ แมรี่ไม่ดุนะน้ำเสียงที่เอ่ยอ้อมแอ้มทำให้แมรี่ใจอ่อน ร่างท้วมเดินเข้ามาหาเจ้านายตัวน้อยของเธอก่อนจะนั่งคุกเข่าลงตรงหน้า

 

ป้าไม่ดุหรอกค่ะ แต่คุณหนูน้อยต้องบอกป้าก่อนว่าเด็ดดอกไม้ทำไมหืม

 

ฝ่ามืออุ่นๆ ที่ลูบหัวอย่างอ่อนโยนทำให้ซียอลน้อยในวัยกำลังซนค่อยๆ คลี่ยิ้ม นัยน์ตาเรียวสวยที่ชวนให้หลงใหลสบตากับคุณป้าแม่บ้าน ก่อนที่เสียงเล็กใสจะเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มน่ารัก

 

น้องซีจะเอาไปให้มัมมี้ฮะ

 

แม้จะไม่รู้ว่าดอกคามิเลียสีขาวในมือมีความหมายว่าอะไร แต่เพราะเห็นว่ามันสวยและคุณแม่ชอบดอกไม้สีขาวซียอลน้อยจึงอยากมอบมันให้ผู้เป็นมารดา ความรักอันบริสุทธิ์ของเด็กชายตัวน้อยสะท้อนผ่านแววตาคู่สวย และแน่นอนว่าแมรี่รับรู้ถึงมันได้เป็นอย่างดี

 

ถ้าอย่างนั้นป้าก็อนุญาตค่ะ แต่คราวหลังคุณหนูน้อยต้องขอป้าก่อนที่จะเด็ดมันนะคะ

 

อื้ม~ ขอบคุณนะฮะแมรี่

 

ซียอลน้อยคลี่ยิ้มกว้างจนเห็นฟันครบทุกซี่พร้อมกับหอมแก้มคุณป้าแม่บ้านฟอดใหญ่เป็นการขอบคุณ ก่อนที่ร่างเล็กจ้อยจะวิ่งแบกพุงกลับเข้าไปในตัวเรือนโดยมีสายตาเอ็นดูของแมรี่ที่มองตามไปจบลับสายตา

 

ปลายเท้าเล็กที่ถูกห่อหุ้มด้วยถุงเท้าสีฟ้าอ่อนค่อยๆ ผ่อนจังหวะเมื่อวิ่งมาถึงหน้าห้องครัว ใบหน้าขาวใสที่แต้มจุดสีแดงสองข้างแก้มเพราะอากาศหนาวชะโงกหน้าเข้าไปมองด้านใน ก่อนจะหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่ยังคงง่วนอยู่กับมื้อเช้าและไม่ได้สังเกตเห็นตน

 

เด็กซนเพราะถูกเลี้ยงดูมาจากผู้เป็นอาค่อยๆ ย่องเข้าไปทางด้านหลัง ก่อนจะกระโดดดึ๋งๆ เป็นลูกกระต่ายไปทางด้านข้างของคุณแม่ที่กำลังเคี่ยวซุปอยู่ มันเป็นจังหวะเดียวกันกับที่แบคฮยอนซึ่งยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัวหันมามองพอดี

 

จ๊ะเอ๋~

 

ใบหน้าน่ารักของลูกชายตัวน้อยที่โผล่พรวดเข้ามาในสายตาทำให้แบคฮยอนสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างเอ็นดูกับใบหน้าทะเล้นของเจ้าก้อนอ้วนที่กำลังแลบลิ้นปลิ้นตาได้อย่างน่าตี

 

โอ๊ะ! ใครกันน้า~ ใช่เจ้าก้อนของแม่หรือเปล่าหืม

 

ช่าย~ น้องซีของมัมมี้เองฮะ

 

แบคฮยอนหัวเราะก่อนจะหันไปปิดเตาเพื่อย่อตัวลงมาหาลูกชายสุดที่รัก เรือนกายบางนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเจ้าตัวแสบ ก่อนจะฟัดแก้มซ้ายแก้มขวาที่แดงระเรื่อเพราะพิษหิมะจนซียอลน้อยหัวเราะร่วน

 

แก้มใครนุ่มนิ่มเหมือนขนมปัง

 

คิก~ แก้มมัมมี้

 

อ้าว ไม่ใช่แก้มน้องซีหรอกหรือ

 

ม่ายช่ายยย คิกๆ มัมมี้จั๊กจี้ซียอลน้อยที่ถูกคุณแม่ฟัดทั้งแก้มทั้งพุงกะทิหัวเราะคิกคักจนตัวงอ ก่อนที่ริมฝีปากเล็กจ้อยจะจุ๊บแก้มทั้งสองข้างของผู้เป็นแม่เป็นการเอาคืนจุ๊บๆๆๆ

 

แบคฮยอนที่ถูกลูกชายจุ๊บแก้มจนน้ำลายยืดติดหน้าคลี่ยิ้มบางอย่างมีความสุข เรียวตาคู่สวยทอประกายอ่อนโยนยามทอดมองพยานรักตัวน้อยๆ ของตนกับสามี ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยไล้เส้นผมนิ่มที่ปรกหน้าผากของเจ้าตัวน้อยออกแผ่วเบา

 

มัมมี้ฮะ

 

ว่าไงครับคนเก่ง

 

น้อง.. น้องซีมีอะไรให้มัมมี้ฮะ

 

ใบหน้าเล็กจ้อยที่ออกอาการเอียงอายทำให้แบคฮยอนเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ ก่อนที่หัวใจของคนเป็นแม่จะอุ่นวาบไปด้วยความตื้นตันใจในวินาทีที่ลูกชายตัวน้อยยื่นดอกไม้ที่เจ้าตัวแอบซ่อนเอาไว้ข้างหลังมาตรงหน้า

 

น้องซี..”

 

รักมัมมี้นะคับ~

 

รอยยิ้มที่ยังคงน่ารักเหมือนกับวันแรกที่ได้เห็นของลูกชายทำให้แบคฮยอนรวบตัวเจ้าก้อนเข้ามากอดพร้อมกับคลี่ยิ้มทั้งน้ำตา ตั้งแต่เริ่มรู้ความซียอลน้อยมักจะเขินอายทุกครั้งที่ต้องบอกรักผู้เป็นแม่ เจ้าตัวเล็กชอบแสดงออกผ่านแววตาและการกระทำเพราะเชื่อว่านั่นคือการเติบโตเป็นผู้ใหญ่เหมือนกับผู้เป็นพ่อ

 

มัมมี้ก็รักน้องซีครับคนดี รักหนูที่สุดในโลก

 

สองแม่ลูกกอดกันกลมก่อนจะผลัดกันหอมแก้มอีกฝ่ายจนแก้มช้ำกันไปทั้งคู่ เสียงหัวเราะที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุขอบอวลไปกับมวลอากาศที่ลดต่ำลง อุณหภูมิของเฮลเวเทียเริ่มลดลงเมื่อเกล็ดหิมะเริ่มละลาย และไม่นานมันจะโปรยปรายลงมาราวกับหยาดฝนจนทั่วทั้งผืนป่าถูกย้อมด้วยสีขาว

 

ทินกรเคลื่อนคล้อยต่ำในยามที่สนธยามาเยือน สายลมยามเย็นย่ำพัดแผ่วเหนือยอดไม้ที่เริ่มทิ้งใบ หอบเอากลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ป่าแตะแผ่วเบาลงบนปลายจมูก

 

ณ สวนด้านหลังเรือนไม้หลังงามซึ่งติดกับลำธารใสแว่วยินเสียงหัวเราะร่าของคุณหนูน้อยของบ้าน น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความสดใสร่าเริงดังลั่นจนคนที่เพิ่งกลับมาถึงบ้านต้องชะงักฝีเท้า สองพี่น้องตระกูลปาร์คที่กลับมาจากการทำงานในปางหันมองหน้ากันก่อนจะหัวเราะขึ้นพร้อมกัน

 

สงสัยเจ้าตัวแสบคงเล่นซนอยู่แน่ๆเซฮุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ก่อนเจ้าตัวจะเปลี่ยนทิศทางจากการเดินเข้าบ้านเป็นสวนด้านหลังเรือนใหญ่แทน

 

ฝ่ายชานยอลที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่หัวเราะพร้อมกับส่ายหัวอย่างอ่อนใจ ดูก็รู้ว่าปาร์คคนเล็กคงไปวิ่งเล่นจนเหงื่อท่วมเหมือนกับหลานแน่ๆ ความดื้อความซนที่ถอดแบบกันมาทำให้ชานยอลทั้งอ่อนใจทั้งเอ็นดู

 

เซฮุนไปไหนแล้ววะเสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นเรียกให้ชานยอลหันไปมองทางด้านหลัง ก่อนที่คิ้วเข้มจะขมวดเข้าหากันพร้อมกับแขนทั้งสองข้างที่ยกขึ้นกอดอกด้วยความเคยชิน

 

เกินไปไหม เพิ่งจะห่างกันยังไม่ถึงสิบนาที

 

คนที่ถูกถามแบบนั้นอย่างคิม จงอินถึงกับหัวเราะร่วนเพราะนึกขำอาการหวงน้องชายที่แก้ไม่หายของเพื่อนสนิท สัตวแพทย์ประจำฟาร์มส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะชูบางสิ่งในมือให้อีกฝ่ายดู

 

น้องลืมเสื้อคลุมไว้ที่ฟาร์ม

 

หึ ข้ออ้าง

 

เออกูอ้างจงอินหัวเราะเพราะชานยอลรู้ทัน ก็น้องชวนกูมาทานมื้อเย็นที่เรือนใหญ่ มึงจะให้กูปฏิเสธคำชวนของแฟนหรือไง

 

เต็มปากเต็มคำเลยนะไอ้หมอหมา

 

เลิกเรียกกูแบบนั้นสักทีเถอะ

 

เป็นประโยคเดิมๆ ที่ไม่รู้ว่าจงอินพูดมากี่ครั้งแล้ว ทว่าก็เป็นทุกครั้งอีกนั่นแหละที่ชานยอลจะเอ่ยเรียกเพื่อนสนิทแบบนั้นเวลาที่หมั่นไส้อีกฝ่าย และมันก็มักจะจบลงด้วยเสียงหัวเราะของทั้งคู่ไม่ต่างอะไรกับครั้งนี้

 

วิ่งแจ้นไปหาหลานนู่นแล้วชานยอลพยักพเยิดหน้าไปทางที่น้องชายตัวดื้อวิ่งหายไป ซึ่งจงอินก็พยักหน้าเข้าใจก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปทางสวนหลังเรือนพร้อมกัน

 

ทันทีที่เดินมาถึงพวกเขาก็ต้องยิ้มออกมาเมื่อเห็นภาพเบื้องหน้า ซียอลน้อยที่ใส่หมวกกันน็อคสำหรับจักรยานกับสนับเข่าและข้อศอกอย่างน่ารักน่าชังกำลังหัดปั่นจักรยานซึ่งมีล้อพยุงอยู่ด้านหลัง ข้างกันมีร่างบางของแบคฮยอนยืนยิ้มให้กำลังใจอยู่ และเซฮุนที่กำลังทำท่าปั่นจักรยานให้หลานชายสุดที่รักดูเป็นตัวอย่าง

 

น้องซีต้องปั่นไปข้างหน้าแบบนี้คุณอาที่โตแต่ตัวยกขาขึ้นปั่นจักรยานอากาศให้หลานดูด้วยสีหน้าจริงจัง ทว่าซียอลน้อยที่เห็นท่าทางตลกๆ ของผู้เป็นอากลับหัวเราะร่าจนตาหยี

 

อาฮุนตลกจังฮะ คิก~

 

อ้าว อากำลังสอนเราปั่นจักรยานอยู่นะเจ้าอ้วน

 

น้องซีปั่นเก่งๆ แล้วฮะ เนอะมัมมี้เจ้าก้อนอ้วนหันไปขยิบตาให้ผู้เป็นแม่ ก่อนที่เรียวตาสีฟ้าสวยจะเหลือบไปเห็นคนที่กำลังเดินตรงมาจึงร้องดีใจเสียงดังลั่น

 

แด๊ด! ลุงอิน~

 

เสียงเจื้อยแจ้วที่เต็มไปด้วยความสดใสทำให้คนที่เหน็ดเหนื่อยจากงานอย่างชานยอลกับจงอินหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง เป็นชานยอลที่รีบเดินเข้าไปหาลูกชายก่อนจะกอดฟัดแก้มย้วยกับพุงกะทิจนเจ้าตัวแสบหัวเราะเสียงหลง ส่วนจงอินเดินไปหาคนรักและทอดมองภาพตรงหน้าด้วยแววตาเป็นสุข

 

เรามีสักคนดีไหมหืมสัตวแพทย์หนุ่มแกล้งกระซิบถามคนข้างกาย ซึ่งเซฮุนที่ได้ยินแบบนั้นก็ใช้ศอกถองสีข้างคนแก่เจ้าเล่ห์ไปหนึ่งที

 

ทะลึ่งนัก

 

หึหึ

 

จงอินกับเซฮุนยืนพูดคุยหยอกล้อกันตามประสาคู่รักโดยมีสายตาของแบคฮยอนที่ทอดมองมาอย่างเอ็นดู ก่อนที่เรียวตาคู่สวยจะหันกลับไปมองเจ้าลูกชายตัวแสบที่กำลังเจื้อยแจ้วให้ผู้เป็นพ่อฟัง

 

วันนี้มัมมี้ทำชีสฟองดูว์ด้วยฮะ

 

จริงหรือครับ แด๊ดหิวเลยเนี่ย

 

อื้อ! น้องซีชิมแล้วฮะ อร่อยมั่กมาก~ซียอลน้อยวาดแขนออกกว้างเพื่ออวดความอร่อยของชีสฟองดูว์ให้แดดดี้ดู ซึ่งชานยอลก็อดมันเขี้ยวเจ้าก้อนของตนไม่ได้จนต้องฟัดแก้มย้วยจนเสียงดังฟอด

 

เด็กอ้วนอย่างเรากินอะไรก็อร่อยหมดนั่นแหละฝ่ามือหยาบกร้านลูบกลุ่มผมนุ่มของลูกชายอย่างเอ็นดู ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองภรรยาที่เดินเข้ามาใกล้และทรุดตัวลงนั่งข้างกาย

 

ที่ปางเป็นยังไงบ้างครับ, งานเยอะหรือเปล่า

 

แบคฮยอนเอ่ยถามเสียงนุ่มพร้อมกับใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อบนหน้าผากของสามีอย่างอ่อนโยน ในขณะที่ชานยอลซึ่งรับรู้ถึงความห่วงใยจากภรรยาก็โอบเอวบางเข้ามากอดพร้อมกับหอมแก้มนิ่ม

 

ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับที่รัก

 

เหนื่อยหรือเปล่าครับ

 

เหนื่อยฮะ~เสียงใสที่ตอบกลับมาของเจ้าก้อนอ้วนทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนหัวเราะร่วนอย่างมันเขี้ยวและเอ็นดู ซียอลน้อยที่เห็นทุกคนหัวเราะก็หัวเราะตามจนเห็นฟันซี่เล็กจ้อย

 

เหนื่อยอะไรหืมเราน่ะเป็นจงอินที่เอ่ยถามหลานตัวน้อยพร้อมกับยีกลุ่มผมนิ่มอย่างมันเขี้ยว ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ดื้อจนเหนื่อยล่ะสิ

 

ลุงอินมั่วๆ แล้ว น้องซีเป็นเด็กดีของมัมมี้ตะหาก

 

ฮ่าๆ เจ้าตัวแสบเอ้ยจงอินหัวเราะลั่นกับความช่างพูดของหลานชาย โดยที่แดดดี้กับคุณอาของเจ้าตัวก็ยิ้มกริ่มอย่างพอใจในความฉลาดของทายาทตระกูลปาร์ค

 

ถ้าอย่างนั้นเด็กดีควรไปอาบน้ำได้แล้วครับแบคฮยอนที่เห็นว่าอากาศเริ่มเย็นลงทุกทีเอ่ยออกมาพร้อมกับยิ้มหวานให้ลูกชาย ทว่าเจ้าก้อนดื้อที่ได้ยินว่าหมดเวลาเล่นสนุกแล้วก็หน้าหงอยคิ้วตกทันที

 

น้องซีขอปั่นๆ อีกนิดได้ไหมฮะปลายนิ้วเล็กจ้อยจีบเข้าหากันเป็นเชิงบอกว่าอีกนิดเดียวจริงๆ โดยที่เรียวตารีสวยที่ถอดแบบมาจากคนเป็นแม่ก็ช้อนมองออดอ้อนตาแป๋ว

 

แบคฮยอนที่เห็นท่าทางน่ารักน่ามันเขี้ยวของลูกชายตัวแสบอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ ไม่ต่างอะไรกับชานยอล เซฮุน และจงอินที่หัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดู ก่อนที่พวกเขาจะรุมฟัดหอมแก้มกับพุงอ้วนๆ ของปาร์ค ซียอลจนเจ้าตัวเล็กหัวเราะเอิ๊กอ๊าก

 

คิกๆ แก้มน้องซียุบๆ แล้ว~

 

ท่ามกลางไอหมอกจางๆ ของเหมันต์ ความเยือกเย็นของอากาศไม่อาจแทรกผ่านสายสัมพันธ์ที่แสนอบอุ่นของครอบครัว ฤดูหนาวหวนกลับมาสู่ผืนป่าและธารน้ำแข็งบนเทือกเขาแอลป์

 

ทว่าความอบอุ่นจะไม่จางหายไปจากปางไม้เติมฝัน มันจะคงอยู่ ณ ที่แห่งนี้

 

จากนี้และตลอดไป

 

 

 

 

จบบริบูรณ์

 


— Talk

จบอย่างสมบูรณ์แล้วนะคะสำหรับ Secret Garden ขอบคุณทุกกำลังใจที่มีให้กันตลอดระยะเวลาน๊านนานที่อยู่ด้วยกันมา ฮ่าๆ หวังว่าเรื่องราวของพวกเขาจะทำให้คุณมีรอยยิ้มในวันที่มันแย่นะคะ ไว้วันไหนที่สายลมเย็นๆ พัดผ่านมายังปางไม้เติมฝัน เราอาจจะได้พบกันอีกครั้งนะคะ ขอให้ทุกวันเป็นวันที่มีแต่ความสุขจ้า ´`

สุดท้ายนี้เราอยากให้ทุกคนพูดถึงความรู้สึกที่มีต่อ Secret Garden จะเป็นตัวละครไหนก็ได้ หรือจะเป็นความรู้สึกที่มีต่อคนเขียนอย่างเราก็ได้จ้า คอมเมนต์กันมาน้า~ เราอยากอ่านมากๆ เลย

ปล. ตัวโตๆ :; พรุ่งนี้เราจะเปิดจองเล่มนะคะ ไม่รู้ว่ายังมีคนอยากได้เล่มไหม 555 แต่ก็หวังว่าจะมีคนเอ็นดูคุณใหญ่ เจ้าแบค และคุณเล็กกับคุณสัตวแพทย์ของเราเน้อ (แอบกระซิบว่าตอนพิเศษเยอะมากจ้า คึคึ~)






S
N
A
P
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,072 ความคิดเห็น

  1. #2035 SSToNG (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 22:30
    งื่อออ มันอบอุ่นในหัวใจจริงๆค่ะไรท์ ต้องขอบคุณไรท์ที่กลับมาแต่งเรื่องนี้จนจบ และแต่งฟิคดีๆๆมาให้อ่านนะคะ รอคอยและติดตามผลงานของไรท์อีกต่อไปนะคะ
    #2,035
    0
  2. #2017 pbcy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 16:12
    แงงงงงอบอุ่นหัวใจมากๆเลยคับบ มันรู้สึหดีๆมากเลยเวลาเห็นพี่ชานยอลมีความสุขมากขนาดนี้ ได้มีน้องซีกับแบคฮยอนมาเติมเต็มให้ครอบครัวมันสมบูรณ์อ่ะ ใกๆก็คือเราเขินทุกครั้งที่พี่ชานยอลเรียกแบคว่าที่รักมากๆ นึกไปถึงน้ำเสรยงว่าเวลาเรียกมันจะหวานขนาดไหน กรี้ดดดดดดดดดดด ถ้าน้องแบคแทนตัวเองว่าน้องจะฟินไปถึงดาวอังคาร ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมานะคะคุณไรท์ ภาษาสวยมากๆอ่านเพลินนไปเลยยย
    #2,017
    0
  3. #2008 Sncb (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 16:36
    พึ่งมาอ่านรวดเดียวเลย ขอบคุณไรท์ที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมานะคะสนุกมากครบรสเลย ชอบภาษาของไรท์มาก ภาษาสวยมากค่ะ❤
    #2,008
    0
  4. #1979 adobecs3 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 01:04
    น้องจับน้อนซีกลืนลงท้อง แงงงเราพึ่งมาเจอฟิคดีๆแบบนี้ รอดสายตาเราไปได้ยังงายยย ภาษาไรท์สวยมากกกก บรรยายดีมากกก บรรยายบรรยากาศเห็นภาพมันทำให้ดูคล้อยตามมากๆ เป็นฟิคที่อ่านรวดเดียวจบ ดีนะที่ไม่ดราม่าหนักเท่าไหร่ อ่านไปก้อกลัวจะดราม่าไป ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆออกมาให้เราได้อ่านกันนะคะ รักไรท์ค่าาาสู้ๆนะคะ
    #1,979
    0
  5. #1978 byunaamm (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 12:47
    ขอบคุณไรท์เตอร์ที่แต่งเรื่องราวอบอุ่นแบบนี้ให้อ่านนะคะ💗
    #1,978
    0
  6. #1974 SaraTantawan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 21:37
    คิดถึงงงมากกกกกก น้องน่ารักกกกกกวุดดดด💞💞💞😚😚😚
    #1,974
    0
  7. #1973 mybirthdayismonday1044 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 20:29

    ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคดีๆเรื่องนี้ขึ้นมาและมาอัพให้อ่านอยู่เสมอนะคะ เป็นอีกหนึ่งเรื่องนี้เรารออ่านอยู่ตลอดและดีใจทุกครั้งที่มีแจ้งเตือน :) จะรอติดตามผลงานต่อไปนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ
    #1,973
    0
  8. #1972 พี่แบคน้องโด้ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 16:48
    จบได้น่ารัก อบอุ่นมากๆค่ะ บรรยากาศก็น่าจะดีมากๆ มันกรุ่นในใจจริงๆค่ะ แอบอยากเห็นคุณอามีหลานน้อยมาวิ่งเล่นเป็นเพื่อนน้องซี อยากเห็นคุณลุงใหญ่เขม่นคุณพ่อเขา5555
    #1,972
    0
  9. #1971 Pbivvp (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 15:44
    ขอบคุณคุณไรท์ที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้ให้อ่านนะคะ ดือต่อใจมากๆค่ะ เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ จะรอติดตามผลงานไปเรื่อยๆเลยค่ะ รักคุณไรท์(;•~•);
    #1,971
    0
  10. #1969 CBkingdom (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 14:58
    ขอบคุณไรท์มากๆเลยนะคะที่แต่งเรื่องนี้ เป็นอีกเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกดี มีความสุขในการอ่านมากๆเลยค่ะ รักในตัวละครทุกตัว ทุกอย่างดูลงตัวหมดเลยค่ะ รออ่านตอนพิเศษอยู่นะคะ และก็จะติดตามเรื่องต่อๆไปด้วยค่ะ ขอบคุณนะคะไรท์
    #1,969
    0
  11. #1968 uoohuma (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 08:53
    ขอบคุณที่แต่งฟิค ที่ดีต่อใจให้อ่านนะคะ รู้สึกอบอุ่นมากเลย
    #1,968
    0
  12. #1967 zammmm (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 08:43
    ขอบคุณไรท์มากๆเลยนะคะที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมา น่ารักมากๆค่ะ เราชอบทุกๆตัวละครเลย ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆให้ได้อ่านนะคะ ขอเป็นกำลังใจให้ไรท์ในการสร้างผลงานชิ้นต่อๆไปอีกเรื่อยๆเลยนะคะ ขอให้ทุกวันมีแต่รอยยิ้ม มีแต่คสามสุขนะคะ
    #1,967
    0
  13. #1966 shasha614 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 08:13
    อบอุ่นละมุน มากเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ (◍•ᴗ•◍)
    #1,966
    0
  14. #1965 PookieChan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 08:13
    น่ารักน้องซีน่ารักจบแบบแฮปปี้
    #1,965
    0
  15. #1964 FafaSuworaphan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 06:40
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้นะคะ รักมากๆเลย เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ
    #1,964
    0
  16. #1963 dhggifg (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 06:12
    ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
    #1,963
    0
  17. #1962 AmmCB (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 02:19
    ขอบคุณนะคะที่ชิปชานแบคแล้วก็แต่งฟิคดีๆมาให้ได้อ่าน ไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกออกมายังไงให้ไรท์รับรู้ว่าชอบฟิคของไรท์มากแค่ไหน ขอให้ไรท์มีกำลังใจที่ดีในการดำเนินชิวิตมีความสุขมากๆขอให้มีผู้คนน่ารักๆใจดีกับไรท์นะคะ
    #1,962
    0
  18. #1961 nurazzz (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 01:53
    ขอบคุณนะคะ
    #1,961
    0
  19. #1960 mbye614 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 01:30
    ขอบคุณมากนะคะ🥺 คิดถึงชานแบคม้ากมาก
    #1,960
    0
  20. #1959 Thanutchayapa_k (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 23:19

    ขอบคุณไรท์ที่แต่งเรื่องน่ารักๆมาให้ได้อ่านกันนะคะ
    #1,959
    0
  21. #1958 Rung_moohham (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 23:13
    รอเล่มนะคะไรท์ // เราชอบตัวละครคุณไรท์ทุกตัวเลยค่ะ ขอบคุณที่เขียนฟิคดีๆให้อ่านนะคะ :)
    #1,958
    0
  22. #1957 pranguiui (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 23:12

    น้องซีผู้มาเติมเต็มความรัก ไม่อยากให้จบเลย ขอสเปสักตอนนะคะ
    #1,957
    0
  23. #1956 siwakarnn (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 22:55
    ชอบมากนะคะ
    #1,956
    0
  24. #1955 pcy_bbh (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 22:50
    รอรวมเล่มอยู่นะคะ 😆
    #1,955
    0