(Ficexo) Anymore - hunbaek

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,926 Views

  • 400 Comments

  • 682 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    189

    Overall
    9,926

ตอนที่ 8 : Anymore } 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    12 ก.ค. 61




 Anymore Part 7






     “ปล่อยดิวะ!” แบคฮยอนตะคอกด้วยอารมณ์หงุดหงิดเมื่อไม่สามารถสะบัดความกลัวนี้ให้หลุดพ้นไปได้เสียที

 

          ยิ่งรู้สึกโมโหมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกใจเสียมากขึ้นเท่านั้น

 

     “โอ้ย! ชิพ-” เสียงสถบเมื่อร่างเล็กสะดุดล้มลงมาตะครุบพื้น


          บัดนี้เขาลงมาอยู่ในระดับเดียวกันกับบางสิ่งที่ปลายเท้า ทุกครั้งที่เขากะเกียกตะกายหนีความพยายามนั้นกลับศูนย์เปล่า เมื่อมือที่จับอยู่บริเวณข้อเท้าคอยแต่ดึงรั้งให้เขากลับมาอยู่ในจุด ๆ เดิมเสมอ


     “หึ ๆ ๆ ๆ ” เสียงคำรามทุ้มต่ำฟังน่ากลัวแผดออกมาจากเงาใหญ่ในความมืดที่ค่อย ๆ คืบคลานขึ้นมาใกล้เรื่อย ๆ

          จากทีแรกที่จับข้อเท้ากลับเปลี่ยนมาเป็นแรงกดทับช่วงลำตัวแทน และนั่นยิ่งทำให้คนขี้กลัวนอนตัวแข็งทื่อหมอบหน้าลงกับพื้นอย่างเสียขวัญ


     “ช่วยผมด้วย ฮือ~” คนตัวเล็กกลัวจนไม่อยากรับรู้อะไรอีกได้แต่หลับตาแน่น ภาวนาในใจ



          พ่อครับ




         แม่ครับ




          ใครก็ได้ช่วยผมที




     “คุณเซฮุน ผมขอโทษ”  เอ่ยเรียกชื่อเจ้าของบ้านอย่างรู้สึกผิด ไม่น่าเลย ไม่น่าไปแกล้งอีกฝ่ายก่อนเลย


     “ผมจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว คุณเซฮุนช่วยผมด้วย” คำขอร้องอ้อนวอนหวังให้คนที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดลงมาช่วย


     แต่ก็เหมือนคำไร้ค่า


     “ฮือ ปล่อยผมไปเถอะ ยอมแล้ว กลัวแล้ว” น้ำเสียงสั่นเครือเหมือนจะยิ่งทำให้ผีร้ายได้ใจ มันส่งเสียงหัวเราะโทนต่ำอยู่ข้าง ๆ หูของเขา


    “หึ ๆ ๆ แบคฮยอน~


     “ฮึก กลัว


    “ขอร้องอ้อนวอนอีกสิ”


     “……


    “แบคฮยอน~~


     “……


     “เป็นอะไรไป ไม่สนุกแล้วเหรอ”


     “…….


     “แบคฮยอน” เซฮุนที่คล่อมอยู่ด้านบนขมวดคิ้วฉงนเมื่อไม่มีเสียงใด ๆ ตอบกลับมาก่อนจะจับร่างเล็กที่นอนหมอบแน่นิ่งให้หงายหน้าขึ้น “เฮ้ย! แบคฮยอน!” เขาเอ่ยอย่างตกใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายเป็นลมหมดสติไปแล้ว


.


.


.


.


          หลังจากจัดการอุ้มร่างเล็กมาไว้ที่โซฟา เซฮุนก็กลับมานั่งดูโทรทัศน์ตามเดิม ทว่าแทนที่สมาธิของเขาจะจดจ่ออยู่กับหนังตรงหน้า แต่สายตากลับคอยมองคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ ตลอด


     “ตลกจริง ๆ ไม่คิดว่าจะจิตอ่อนขนาดนี้” เขาโน้มตัวลงไปคุยกับคนขี้แกล้งแต่สุดท้ายดันมาเป็นลมไปซะเอง


     “อือ~”เสียงงัวเงียของอีกฝ่ายคล้ายว่ากำลังจะตื่นทำให้เซฮุนต้องรีบดีดตัวออกมานั่งปกติตามเดิม


.


.


.


     “อืม~เช้าแล้วเหรอ” แสงสว่างแยงตาจนผมต้องยกมือขึ้นมาขยี้เบา ๆ พลางขยับตัวลุกขึ้นจากเตียง

 

     แต่เดี๋ยว!

 

     พอได้ลองมองชัด ๆ อีกที ผมกำลังนอนอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่นไม่ใช่เตียงในห้องนอนของผมหนิ


     “ตื่นแล้วเหรอ”


     “ครับ” ผมขานรับตามเสียงที่ได้ยินอัตโนมัติ


          คุณเซฮุนกำลังนั่งดูหนังเรื่องเดิมอยู่ในท่าเดิมเด๊ะ ๆ นี่มันอะไรวะ

 

          อ๋อผมพอจะระลึกชาติได้ละ ว่าผมแกล้งหลอกผีเขาแล้วก็เจอผีหลอก…..  แต่เดี๋ยวนะ แล้วไหนล่ะผี หรือเรื่องราวทั้งหมดมันจะเป็นแค่ฝัน


          ใช่! ผมต้องฝันไปแน่ ๆ


          ว่าแต่ผมมานอนอยู่ตรงนี้ได้ไง?


     “ตื่นมาก็ทำหน้าหมางงเลยนะ”


     “เอ่อ ทำไมผมถึงมานอนอยู่ตรงนี้ได้ล่ะครับ”


     “จำไม่ได้จริง ๆ เหรอ”


     รอยยิ้มร้าย ๆ ของคุณเซฮุนดูไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่ ผมจึงถามกลับไป เอาจริง ๆ ผมก็ไม่แน่ใจ “เรื่องอะไรเหรอ”


     หมับ!


     “เฮ้ย!!” ผมสะดุ้งตัวโหยงเมื่อพูดยังไม่ทันขาดคำดี จู่ ๆ มือใหญ่ก็จับหมับเข้าที่ข้อเท้าของผม


     “หึ คิดว่าจะแน่ เจอผีผ้าห่มแค่นี้ถึงกับเป็นลม”


     ว่าอะไรนะ


     ผีผ้าห่มงั้นเหรอ….


     พอก้มลงมองผ้านวมผืนหนาที่คลุมตัวอยู่ในตอนนี้ถึงประจักษ์ได้ว่าทุกอย่างที่ผมเห็นเป็นเรื่องจริง แล้วไอ้ผีบ้านั่นมันก็คือ


     “คุณเซฮุน!


     “ฮ่า ๆ ๆ อะไร”


     “เล่นแรงเกินไปแล้วนะครับ”


     “นี่ หัดสำนึกซะบ้างสิ ว่าใครเป็นคนเริ่มก่อน” ร่างสูงโน้มตัวเข้ามาชี้หน้าผม


      “แต่ผมก็ไม่ได้เล่นแรงขนาดนั้นมั้ย คุณทำผมเป็นลมเลยนะ” จู่ ๆ ก็รู้สึกอยากจะร้องไห้ออกมาซะดื้อ ๆ ใครไม่เป็นผมในสถานการณ์ตอนนั้นไม่เข้าใจหรอก ว่าผมกลัวมากขนาดไหน “กลัวจนเป็นลมได้ ยังเห็นเป็นเรื่องตลกอีกเหรอครับ”


     “แบคฮยอน ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น” เสียงทุ้มอ่อนลงคล้ายว่ากำลังกลับใจเป็นฝ่ายที่ต้องสำนึกผิดมากกว่า


          แต่อย่าคิดว่าผมจะยอมง่าย ๆ


     “คนใจร้าย!


     “โอ้ย! อะไรวะเนี่ย” ผมเข้าล็อกคอร่างสูงพร้อมกระโดดขี่หลังจนอีกฝ่ายร้องตกใจ


     “ถ้าผมกลัวจนหัวใจวายตาย ผมจะมาหักคอคุณเอาคุณเซฮุนไปอยู่ด้วย”


     อ๊ากก!! อย่ากัดหูฉัน แบคฮยอน!” เสียงร้องดังลั่นเมื่อฟันคม ๆ ของผมงับเข้าที่ใบหูของเขา ร่างสูงถึงกับนั่งไม่ติด ลุกขึ้นจากโซฟาพยายามสะบัดลูกลิงอย่างผมให้หลุด


          จึงดูเหมือนว่าสงครามครั้งนี้จะยังไม่จบลงง่าย ๆ เพราะเราสองคนต่างดึงดันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ในเมื่อต่อรองไม่ได้ก็ต้องใช้กำลัง


     “จะปล่อย ไม่ปล่อย”


     “ไอ้อ่อย” (ไม่ปล่อย)


     “ดีฉันจะได้โยนนายออกไปข้างนอกเดี๋ยวนี้เลย” ผมหูตาตื่นเมื่อได้ยินประโยคคุ้นหูดังขึ้นอีกครั้งในรอบหลายวัน


     “ยอมแล้ว! ผมยอมแล้วคุณเซฮุน” ผมเลิกทำร้ายร่างกายเขาเปลี่ยนจากลูกลิงมาเป็นลูกสุนัขเชื่อง ๆ ในทันที “อย่าโยนผมออกไปเลยนะ ผมขอร้อง” เอ่ยพลางกระชับแขนขากอดรัดร่างสูงเอาไว้แน่น


     “ลงไปจากตัวฉัน”


     “ไม่ครับ เดี๋ยวคุณจับผมโยนออกไป” ลูกอ้อนเอาคางเกยบ่าใหญ่ ทำตาใสเพิ่มคะแนนสงสาร ผมก็งัดความน่ารักที่มีออกมาใช้หมด ในจังหวะที่ร่างสูงเอี้ยวหน้าหันมาสบตากัน



         อย่างที่ใคร ๆ เขาบอก ความหล่อชวนหลงใหลของคุณเซฮุนน่ะเป็นเรื่องจริง


          ผมมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเองที่นัยน์ตาของเขาเป็นภาพซ้อนทับกับหมู่ดาวแรกพบที่เราเจอกัน


          แปลกที่รู้สึกอบอุ่นแต่กับแตกต่างจากบ้านที่บูชอน


          แปลกที่มันกำลังทำให้อกข้างซ้ายของผมเริ่มเต้นแรงเข้าไปทุกที


          และ ใช่ ผมหลบสายตาจากเขาก่อน

 


     “เลิกดื้อได้รึยัง” เสียงทุ้มเอ่ยเมื่อพวกเราต่างคน ต่างหันหน้ากลับไปทางใครทางมันอย่างที่ควรจะเป็น


     “ครับ”


     “ลงไปสิ”


     “…..


     “ดื้อ!” เซฮุนใช้นิ้วจี้เข้าที่เอวของคนด้านหลังหวังให้อีกฝ่ายอ่อนแรงลง


     “เฮ้ย! คุณเซฮุน อย่า ฮา ๆ ๆ


          ที่ขี่หลังอยู่นี่ ตัวก็ไม่ใช่ว่าจะเบา ๆ


     “ปล่อยแบคฮยอน! อย่าเอาแขนมารัดคอฉัน หายใจไม่ออก”


          ในจังหวะนั้นเองเมื่อเขาแกะแขนลูกลิงออกจากคอได้สำเร็จ แบคฮยอนที่ดิ้นยุ๊กยิ๊กไปมาเกิดทำท่าว่าจะหงายหลังตกซะแล้ว


     “เหวอ! คุณเซฮู้นนน~~


          ทว่าขายาว ๆ ก็เร็วพอที่จะก้าวถอยหลังกลับมายังโซฟาก่อนที่ร่างเล็กจะร่วงลง


     ตุบ!


     ฮึก!... โอ่ย แทบกระอักเลือด


     เพราะขาที่หนีบเอวแกร่งเอาไว้ก่อนหน้านั้นดึงให้ร่างสูงล้มหงายหลังตามลงมาทับกันเต็ม ๆ


     “คุณเซฮุนลุกออกไปทีครับ ผมหนัก”


     “……


     “งื้อ ผมหนัก”


     “……” ร่างสูงนอนกอดอกสบายใจเฉิบทำหูทวนลมไม่รู้สึกรู้สาว่ากำลังนอนทับให้เขาแบนแต๊ดแต๋ติดกับโซฟา


     “คุณเซฮุน!” เสียงตะวาดจากคนใต้ร่างทำให้เซฮุนรู้ว่าอีกฝ่ายเริ่มโมโหจริงซะแล้ว เขาจึงยอมให้ร่างเล็กลุกขึ้นมานั่งได้ดี ๆ


          ก่อนแบคฮยอนจะเห็นรอยยิ้มที่มักปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาทุกครั้งเมื่อคิดแผนจะแกล้งกัน


     “คุณ” ทว่ารู้ตัวอีกทีก็ตอนลมหายใจอุ่นร้อนพัดผ่านเฉียดสัมผัสผิวแก้วมารดรินอยู่ที่ลำคอระหงชวนให้รู้สึกขนลุกทั้งสับพรางเมื่อริมฝีปากอุ่นนุ่มพร้อมฟันคมขบเม้มเบา ๆ เข้าที่บริเวณใบหูของแบคฮยอนด้วยความมั่นเขี้ยวก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงกระซิบ


     “คราวนี้จะหยุดฤทธิ์เยอะได้รึยัง”





#ห้องเช่าฮุนแบค



-------------------------------------

โปรดติดตามตอนต่อไป

อาจจะดูเหมือนมาช้าและมาน้อย

ใช่ค่ะ อยากจะบอกทุกคนว่าใจเย็น ๆ

ช่วงนี้ไรท์ไม่ยุ่งก็เหนื่อยจนสลบตั้งแต่หัวค่ำ 

แต่ยังไงทางเราจะพยายามหาเวลามาแต่งให้นะคะ

 จะมาอัพดึก ๆ ช่วงเสาร์-อาทิตย์แบบนี้แหละ

รอหน่อยน้า

(24/06/2561)


 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 13:13
    งื้ออออออ เขินนน
    #365
    0
  2. #160 mango-hb (@mango-hb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 11:03
    เค้าหยอกกันค่ะแม่
    #160
    0
  3. #159 chef_04 (@chef_04) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 02:30
    เซฮุนเริ่มชอบน้องแล้วชั่ยมั่ยชั่ย ><
    #159
    0
  4. #149 mackle (@oily23) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 07:24
    เค้าหยอกกันน่ารักมากเลยคะ อิฉันเขินนนนร
    #149
    0
  5. #140 Pepii922 (@faiineryx) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 16:12
    วั้ยตั่ยแร้วววว ;///////;
    #140
    0
  6. #106 Miiwxx (@loveka) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 23:06
    เขินเฉย
    #106
    0
  7. #96 nnuuggs (@nookgb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 02:33
    น่ารักกก เขิงงง.///.
    #96
    0
  8. #95 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 22:25
    OMG!!!!!!!!ฮืออเขิน
    #95
    0
  9. #94 Sebaek9404 (@Sebaek9404) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 21:25

    งือออออน่ารักกกกแกล้งกันไปมาโคตรน่ารักอ่ะเขินนยิ้มแก้มแตกแล้วค่ะ55/รออนะคะสู้ๆค่ะ

    #94
    0
  10. #93 bbig1789 (@bbig1789) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 14:47
    เขินมากกกกก
    #93
    0
  11. #91 sunshinyi19 (@sunshinyi19) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 14:40
    แกล้งกันไปมาา น่ารักกกกก~
    #91
    0
  12. #90 CBSEB0461 (@patita4282369) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 10:55
    คิคิเขิน
    #90
    0
  13. #89 Darling02 (@noo-ping) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 09:19
    โอ้ยยยยย ชอบมากกก แกล้งกันแบบนี้เดี๋ยวก็จะรักกัน อิอิ
    #89
    0
  14. #88 bbh_bbh (@bbh_bbh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 08:40
    โอ้ยชอบเวลาเค้าแกล้งกันน่ารักมาก เขินแทนแบคเลย
    #88
    0
  15. #87 akucherry34 (@akucherry34) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 06:57
    งือออ รอไรท์เสมอค่ะ
    #87
    0
  16. #86 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 05:51
    สู้ๆนะคะไรท์ เเกล้วกันไปมาเดี๋ยวก้ได้กัน55555555
    #86
    0