หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 82 : ตอนที่ 16 ความผิดพลาดซ้ำซ้อนแบบไม่ตั้งใจ [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 362 ครั้ง
    22 เม.ย. 64






“คุณชายลี”


เมื่อได้ยินชื่อของลีลภัทรญาดาก็รู้สึกตื่นตัว เธอกวาดสายตามองหาเจ้าของชื่อด้วยความหวาดระแวง “เขามาที่นี่เหรอ”


“มาตั้งแต่หัวค่ำแล้ว”


ญาดาพยักหน้าอย่างไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี เธอไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน แต่เธอควรจะรีบหนีไปอาบน้ำเสียตอนนี้น่าจะดีที่สุด


“นี่กุญแจรถแก” เธอส่งกุญแจคืนเจ้าของ


“แกเอาไปให้เจ้าของรถเขาเองเถอะ” ปรายรดาว่าโดยที่ไม่ได้มองหน้าเพื่อน เพราะกำลังตั้งใจฉีกซองบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปใส่หม้อ “แล้วก็เรียกมันมากินข้าวด้วย”


“เดี๋ยวๆ” ญาดาร้องเรียกให้อีกฝ่ายชะลอการพูดลง เพราะเธอยังคงติดใจกับประโยคแรกของเจ้าตัวอยู่ “นี่ไม่ใช่กุญแจรถแกเหรอ”


“ก็ไม่ใช่น่ะสิ” ปรายรดาหันมาตอบ


“อ้าว ทำไมไม่ใช่ล่ะ”


“แกหยิบกุญแจรถไปผิดคันน่ะสิ อันที่แกหยิบไปคือรถของลีที่มันขับมาจอดทิ้งไว้ที่นี่ตั้งแต่วันที่มาถึงหัวหิน”


เนื่องจากไม่อยากมีปัญหาเรื่องที่จอดรถตอนที่มีซีนถ่ายทำในย่านชุมชน ลีลภัทรจึงเลือกใช้บริการรถของกองถ่ายในวันทำงาน จึงเอารถมาจอดไว้ที่นี่แทน


“แล้วทำไมแกไม่บอกฉัน” เธอโอดครวญเมื่อมีเรื่องให้ต้องมาเกี่ยวข้องกับลีลภัทรอีกจนได้ แสดงว่าของที่เห็นในรถก็เป็นของเขานั่นเอง เธอโยนความผิดนี้ให้ปรายรดา เพราะเธอไม่รู้ว่ารถใครเป็นของใคร แล้วเพื่อนเธอเองก็มีรถหลายคันจนเธอจำไม่หมดว่าคันไหนคือของเจ้าตัวบ้าง


“ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าแกหยิบกุญแจรถคันไหนไป รู้อีกทีก็ตอนที่เจ้าของรถมันมาเอารถนั่นละ”


“โอ๊ย ฉันอยากจะบ้า” ญาดายกมือกุมขมับอย่างเครียดขึง เธอขับรถออกไปโดยไม่ได้เอะใจอะไรเลย เธออาจจะเคยติดรถเขาไปทำงานด้วยมาแล้ว หรือแม้แต่เห็นเขาขับรถมาทำงานเองที่กอง แต่รถที่เขาใช้มันไม่ใช่รถคันนี้นี่ ไม่ใช่เรื่องแปลกที่เธอจะเข้าใจผิดว่าเป็นรถของปรายรดา ทำไมคนเราต้องใช้รถมากมายหลายคันด้วยเนี่ย


“แกไปเรียกมันมากินข้าวก่อนเลยเป็นอย่างแรก ก่อนที่เส้นมาม่าจะอืดเต็มหม้อ”


“ทำไมต้องเป็นฉันล่ะ” คนถูกใช้งอแงไม่เห็นด้วย


“เพราะแกคือสาเหตุที่ลีมันไม่ได้กลับกรุงเทพฯ สักทีไงล่ะ”


“แล้วทำไมแกไม่โทร. บอก ฉันจะได้รีบเอารถมาคืนเขา”


“ลีมันบอกไม่เป็นไร รอได้”


“นี่ถ้าฉันเลือกนอนที่บ้าน เขาก็จะรอถึงเช้าเลยว่างั้น”


“ก็คงเป็นอย่างนั้น ไม่เห็นมันจะบ่นอะไร นอกจากบ่นว่าหิว ดังนั้นแกไปตามมันมากินข้าวได้แล้ว”


“เขาอยู่ไหน” ญาดาทำหน้างอ แม้ไม่อยากทำตามคำสั่งของปรายรดา แต่เธอก็ต้องทำ เพราะสาเหตุที่ทำให้เขาเสียเวลามาจากความไม่รอบคอบของเธอ ดังนั้นเธอควรจะรับผิดชอบการกระทำนี้ของตัวเอง


“น่าจะออกไปเดินที่ริมหาด” ปรายรดาว่า พร้อมกับปิดเตาเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย “มื้อเย็นอยู่ตรงนี้ บอกให้มันจัดการตัวเองแล้วเก็บล้างให้เรียบร้อยด้วยนะ ฉันจะไปอาบน้ำก่อน”


“แกไม่ออกไปด้วยกันเหรอ” เธอว่าด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน แต่อีกฝ่ายกลับส่ายศีรษะ


=====================

WRITER TALKS.

เราจะอ่านไปโดยที่ไม่ลุ้นกับชื่อตอนนะคะทุกคน 5555

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 362 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,063 ความคิดเห็น

  1. #664 Alaoy (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 6 เมษายน 2564 / 21:27
    โดนแน่ๆๆๆ
    #664
    0
  2. #663 DaizyDuck (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 6 เมษายน 2564 / 19:02
    เหมือนน้องมันรอเชือดอยู่ 5555
    #663
    0
  3. #661 firstzy93 (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 6 เมษายน 2564 / 16:01
    รถหมาน้อยจริงๆ
    #661
    0
  4. #660 Ms.right (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 6 เมษายน 2564 / 13:12

    เห็นชื่อตอนแล้วก็อดคิดไม่ได้เลย

    #660
    0
  5. #659 byuntp (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 6 เมษายน 2564 / 11:54
    ลุ้นกับชื่อตอนตลอด ที่ว่าผิดพลาดคือกุญแจสินะ 5555
    #659
    2
    • #659-1 เธญเธฃเธดเธกเธฒ / MamaMuay(จากตอนที่ 82)
      6 เมษายน 2564 / 12:04
      กุญแจแหละเนอะ 55555
      #659-1
    • #659-2 byuntp(จากตอนที่ 82)
      6 เมษายน 2564 / 12:06
      ไรท์ชอบทำให้คิดไปไกล แล้วชื่อตอนก็แบบ.... 55555 ว่าจะไม่คิดอะไรแล้วมันก็อดคิดไม่ได้
      #659-2