หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 25 : ตอนที่ 5 ความทรงจำฝังรากลึกลงในเซลล์สมอง [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,234
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 376 ครั้ง
    27 มี.ค. 64



5

ความทรงจำฝังรากลึกลงในเซลล์สมอง



นัยน์ตาคมสีดำขลับยามที่มองเธอนั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรงราวกับแสงแดดในช่วงเที่ยงวัน ร่างกายเธอร้อนวูบวาบยามมือใหญ่สัมผัสเคล้าคลึงแบบไม่อ่อนโยนนัก ทว่ามันกลับสร้างความร้อนรุ่มทรมานที่ทะลวงผ่านออกมาจากส่วนลึกในร่างกาย


เธอครางเสียงกระเส่าแบบที่เพิ่งเคยได้ยินจากปากของตัวเองเป็นครั้งแรก เธอปล่อยตัวเองให้เตลิดเพริดไปกับห้วงอารมณ์เสน่ห์หาที่ถูกปลุกเร้า ลืมนึกแม้กระทั่งว่าเขาคือผู้ชายแปลกหน้า ปล่อยให้เขาสัมผัสร่างกายแบบไม่มีหวง


“ทำแบบนั้นแกไม่กลัวคนจำได้หรือไง ทำไมกล้าเอาอาชีพที่รักไปเสี่ยงกับความไร้สติของตัวเองแบบนั้น” คนเพิ่งได้สติถามตัวเองเป็นรอบที่เท่าไรแล้วก็จำไม่ได้


ตั้งแต่ตื่นเช้าขึ้นมาเธอเอาแต่นั่งเหม่อ คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหลายวันก่อนไม่ตก แม้จะผ่านมาหลายวันแต่อาการที่เป็นอยู่ไม่ดีขึ้นเลย ซ้ำยังรู้สึกว่าจะรุนแรงกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ เธอกลัวไปต่างๆ นานาว่ามนุษย์ผู้นั้นจะรู้ว่าเธอเป็นนักแสดง ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาจะเอาเธอไปตั้งกระทู้นินทาที่ไหนหรือเปล่า


แต่เมื่อยังไม่มีข่าวใดหลุดออกมาก็เป็นไปได้ว่า เขายังไม่ทำแบบที่เธอกลัว


ญาดาไม่กล้าเล่าเรื่องนี้ให้ปรายรดาฟัง เพราะรู้ว่าเพื่อนต้องด่าและเทศนาเธอยกใหญ่ ดังนั้นการเก็บเงียบไว้กับตัวเองจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุด แต่บนทางออกที่ดีก็ทำเอาเธอแทบอกแตกตายด้วยความอึดอัด หวาดระแวงไปหมดว่าจะเห็นข่าวตัวเองไม่ช่องทางใดก็ช่องทางหนึ่ง


คิดเข้าข้างตัวเองว่า พอเวลาค่อยๆ ดำเนินเลยผ่านไป ชีวิตเธอจะกลับเข่าสู่สภาวะปกติเช่นเดิม แต่นับวันชีวิตเธอยิ่งไม่ปกติ เมื่อความทรงจำในห้องน้ำชายที่สถานบันเทิงเมื่อวันฮาโลวีนนั้นฝังรากลึกลงในเซลล์สมองของเธอเรียบร้อย


“ฮือ...ฉันไม่น่าทำตัวแบบนั้นเลย”


ทว่า...ไม่น่าจะทันแล้ว


“มาคิดได้ตอนนี้มันไม่สายไปแล้วหรือไงห้ะ! นังยิ้ม!”


ญาดาใช้มือทั้งสองขยี้ผมตัวเองจนฟูฟ่อง หากมีนกบินผ่านไปมาแถวนี้อาจจะเข้าใจผิดคิดว่านี่คือรังของพวกมัน แต่ก็ใช่ว่าสาวเจ้าจะเลิกปั้นแต่งผมตัวเองให้เป็นรังนก เธอยังคงขยี้ผมตัวเองอยู่แบบนั้นคล้ายคนสติหลุด


เจ้าของผมทรงรังนกนอนคว่ำหน้าจมกับฟูก ก่อนจะระบายความเครียดด้วยการดีดดิ้นคล้ายถูกสาดน้ำร้อนที่อุณหภูมิเลยจุดเดือดไปหนึ่งถังใหญ่ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เธอหายอึดอัดใจแต่อย่างใด


เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อวันนั้น ญาดาก็อดเบ้หน้าให้คนในความคิดไม่ได้


ในท้ายที่สุดเธอก็ถูกผีดูดเลือดที่ปลอมตัวเป็นมนุษย์กัดคอจนได้ คนที่บอกว่าตัวเองมาในตีมเหยื่อผู้น่ารักนั้นโกหกทั้งเพ เพราะเขาคือผู้ล่าดีๆ นี่เอง แถมยังเป็นผู้ล่าที่น่าถูกล่ากลับเหลือเกิน


“ตอนนั้นคิดอะไรของแกอยู่กันแน่ยิ้ม เห็นผู้ชายหล่อหน่อยเป็นไม่ได้”


นั่นละคือปัญหาของเรื่องทั้งหมด เกิดจากที่เธอถูกใจผู้ชายคนนั้น แถมยังมึนเมาได้ที่อย่างกับนัดแนะกัน ความกล้าได้กล้าเสียของเธอจึงก่อกำเนิดขึ้น


แต่เมื่อแหวกเซลล์สมองในส่วนของความคิดความอ่านดูดีๆ แล้วก็มีอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้เธอยอมไหลตามน้ำไปกับผู้ชายคนนั้น


อยากพิสูจน์...


เธออยากพิสูจน์คำพูดของภูวเดชที่เคยดูแคนเธอไว้อย่างน่ารังเกียจ


‘ผู้หญิงตายด้าน’


=====================

WRITER TALKS.

เห็นทียิ้มจะลืมหมาน้อยลีของเรายากแล้วแหละค่ะทุกคน 55555

เอ็นดูววววว

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 376 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,063 ความคิดเห็น

  1. #179 firstzy93 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:29
    เมื่อไรเค้าจะเจอกันอีก
    #179
    0
  2. #178 DaizyDuck (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:35
    ไม่ตายด้านละน้า
    #178
    0
  3. #177 Chintanakarn2525 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:23
    ไรท์ ทำไมเรารู้สึกว่าตอนนี้เคยอ่านไปแล้ว??หรือเรา งง เอง🤣
    #177
    2
    • #177-1 อริมา / MamaMuay(จากตอนที่ 25)
      5 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:28
      ไรต์เคยลงตอนผิดจ้า จากที่จะลงตอนที่ 3 กลายเป็นลงตอนที่ 5 อย่าลืมย้อนไปอ่านตอนที่ 3 [1] ใหม่น้า
      #177-1
    • #177-2 Chintanakarn2525(จากตอนที่ 25)
      5 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:29
      ใช่ม่ะ นี่ก้อคิดว่าทำไมอ่านไปแล้วว้าาา555
      #177-2
  4. #176 byuntp (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:34
    เมื่อไหร่เค้าจะได้เจอกันอีกน้ออออ
    #176
    2
    • #176-1 อริมา / MamaMuay(จากตอนที่ 25)
      5 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:47
      พอเจอกันอีกครั้ง คราวนี้อยู่ด้วยกันตลอดเลย อุ๊ปปปป!!! ไม่ได้สปอยน้าาาาา 5555555
      #176-1
    • #176-2 byuntp(จากตอนที่ 25)
      5 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:10
      สปอยแบบนี้จะฆ่ากันใช่มั้ยคะ ไรท์รีบปาเล่มมาเร็วๆ เลย อยากอ่านแล้วววว
      #176-2