หลงเธอ #ยิ้มของลี

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 5 ความทรงจำฝังรากลึกลงในเซลล์สมอง [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 367 ครั้ง
    27 มี.ค. 64



เธอเคยคล้อยตามคิดว่าตัวเองเป็นแบบนั้น จนเมื่อคืนวันนั้นที่เพียงแค่ขาทั้งสองบังเอิญสัมผัสกันแผ่วเบา เพียงแค่นั้นกลับทำให้ร่างกายเธอเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่าง เกิดความรู้สึกแปลกบางอย่างที่ไม่เคยรู้จัก แต่นั่นไม่เพียงพอที่จะยืนยันว่าเธอไม่ได้ตายด้าน จากนั้นเธอก็ได้พิสูจน์แล้วว่าตัวเองไม่ได้ใกล้เคียงกับคำๆ นั้นด้วยซ้ำ


“ชาตินี้อย่าได้พบได้เจอกันอีกเลย สาธุ!”


ญาดายกมือขึ้นไหว้เหนือหัว ตอนนี้คงต้องหวังเพิ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เพราะเธอไม่รู้ว่าทะเลที่สงบนิ่งอยู่ตอนนี้ มีพายุลูกใหญ่กำลังก่อตัวอยู่หรือเปล่า


กริ่ง กริ่ง!


เสียงกริ่งที่ดังขึ้นทำให้ญาดาสงบลง เธอหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาดูเวลา แล้วผ่อนลมหายใจออกมาเมื่อวันนี้คงไม่แคล้วถูกปรายรดาบ่นจนหูชาอีกครั้ง เนื่องจากตอนนี้เหลือเวลาอีกสิบนาทีเท่านั้นที่จะถึงเวลานัดหมายกับสาวเจ้า ตัดภาพมาที่เธอตอนนี้ที่ยังไม่ได้แม้แต่ล้างหน้าแปรงฟัน


กริ่ง กริ่ง กริ่ง กริ่ง!


คราวนี้เสียงกริ่งดังรัวขึ้นกว่าเดิม จนเจ้าของห้องต้องพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง แล้วเดินโซซัดโซเซออกจากห้องนอนไป โดยมีสุนัขพันธุ์ปั๊กที่นอนอยู่หน้าประตูห้องเดินตามออกไป


เมื่อถึงหน้าห้องก็ดึงประตูเปิดออก และเจอเข้ากับสายตาของเพื่อนที่กวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า แล้วแสดงสีหน้าไม่สบอารมณ์ออกมาเมื่อเธอยังอยู่ในชุดนอนและสภาพดูไม่จืด จากนั้นเลเวลของความโมโหของปรายรดาก็ค่อยๆ ไต่ระดับเพิ่มสูงขึ้น ญาดาจำต้องยกมือทั้งสองขึ้นเป็นการห้ามปรามอย่างคนรู้ชะตากรรมของตัวเอง


“อย่าเพิ่งบ่นนะ ฉันกำลังจะไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้แหละ”


ปรายรดาถึงกับพูดไม่ออกเมื่อถูกเบรกไว้แบบนั้น แถมญาดาก็ไม่คิดจะฟังหรือยืนรอให้เธอบ่นแต่อย่างใด เมื่อเปิดประตูให้เสร็จสาวเจ้าก็หมุนตัวกลับเข้าห้องไป


ภาพของเพื่อนที่อยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินแสนเซ็กซี่ ทว่าผมเผ้ากลับกระเซอะกระเซิงไม่เป็นทรงนั้น ประกอบกับท่าเดินซวนเซเพราะเจ้าลูกหมูสุนัขแสนรักของของญาดาที่เข้าไปพันแข้งพันขา ก่อนที่เจ้าของมันจะช้อนตัวเจ้าอ้วนกลมขึ้นอุ้ม มองอย่างไรก็เหมือนคนเมาเดินไม่มีผิด


“ช่างน่าอนาถใจจริงๆ”


ภาพสีหน้าแววตาที่หลงใหลญาดาเสียเต็มประดาของลีลภัทรก็ลอยขึ้นมา พร้อมกันนั้นก็ทำให้เธอนึกถึงน้องชายเมื่อตอนอายุสิบเจ็ดที่เจ้าตัวมาหาเธอด้วยความกระตือรือร้น



...



‘พี่เคซ’


เจ้าของชื่อขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัยเมื่อเห็นอาการของญาติผู้น้องที่มีแววจริงจังขณะมองมาที่เธอ ซ้ำยังเห็นว่าลีลภัทรมองเธออย่างมีความหวัง ทำเอาคนถูกมองอย่างคาดหวังหวาดระแวงไปเลย


‘เข้ามาข้างในก่อนสิ’ ปรายรดาเปิดประตูออกกว้างเชิญลีลภัทรเข้ามาด้านในห้อง เพราะดูท่าแล้วคงจะมีเรื่องคุยกันอีกยาวพอสมควร


‘ครับ’ ลีลภัทรเดินตามพี่สาวเข้าไปด้านใน ทันทีที่ปรายรดานั่งลงบนโซฟาเรียบร้อย เด็กหนุ่มก็เข้าเรื่องทันทีแบบไม่รอให้เสียเวลา ‘พี่เคซรู้จักดาราที่ชื่อ ยิ้ม ญาดา ไหม’


=====================

WRITER TALKS.

คนคลั่งรักตั้งแต่เด็กอ่าเนอะ

ใครล่ะถ้าไม่ใช่ หมาน้อยลี

เอ็นดูววววว

#ยิ้มของลี #หลงเธอ

ติดตามพูดคุยได้ที่เพจ ‘อริมา’ จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 367 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,056 ความคิดเห็น

  1. #182 DaizyDuck (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:40
    น้องมันบุกไม่ยั้งแน่
    #182
    0
  2. #181 kwangvivi (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:24
    คลั่งรักมากกกก
    #181
    0
  3. #180 firstzy93 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:35
    คลั่งรักของจริง
    #180
    0