ร้ายเกินพิกัด [สนพ.แจ่มใส]

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    17 มิ.ย. 60






บทนำ

         

      

          แม่ตายแล้ว!

          ร่างในชุดนักศึกษาทรุดฮวบลงกับพื้นบนบาทวิถีซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนสัญจร เหงื่อแตกพลั่ก ใบหน้าซีดเหลือง โทรศัพท์เครื่องเก่าล่วงหลุดจากมือพร้อมกับความหวังทั้งหมดทั้งมวลแตกสลาย 

          คนสุดท้ายในชีวิตแล้ว เหลือแค่คนเดียว แต่ตอนนี้ไม่เหลืออีกต่อไปแล้ว

          เด็กหนุ่มพร่ำบอกกับตัวเอง ดวงตาพร่าเลือนจนไม่เห็นว่าเวลานี้หลายคนต่างมองมาที่เขาเป็นตาเดียว ทว่าก็มีอีกหลายคนเช่นกันที่เดินข้ามหัวเขาไปโดยไม่คิดเหลียวแล  

          ใครจะไปสน ชีวิตเขาต่อจากนี้ก็ไม่ต่างจากเถ้าธุลีที่กระจัดกระจาย ไร้ทิศทาง ไร้อนาคต

          “นั่งขวางทางทำไมวะ”

          เสียงห้วนเรียกร้องให้คนสิ้นหวังเงยหน้าขึ้นมอง คนที่ยืนค้ำศีรษะเขาอยู่ในขณะนี้คือชายหนุ่มร่างสูงกำยำในชุดนักศึกษาสะอาดสะอ้านทว่าไม่เรียบร้อยนัก  ใบหน้าหล่อเหลาคมคายดูอ่อนวัยทว่ากลับเต็มไปด้วยพลังอำนาจกำลังก้มมองเขาเหมือนหาเรื่อง กระนั้น...น้ำในตาของเด็กหนุ่มผู้เพิ่งได้รับข่าวร้ายก็หาได้หยุดไหลไม่

          “อ้าวเฮ้ย! ร้องไห้ด้วยเหรอวะ อ่อนว่ะ”

          ถ้อยคำเหมือนไม่อินังขังขอบต่อโชคชะตาอันเลวร้ายของเพื่อนมนุษย์ไม่ได้ทำให้คนฟังสะเทือนใจไปมากกว่าที่เป็นอยู่ ตรงกันข้ามกลับรู้สึกเฉยชาอย่างที่สุด

          “ถ้ามันขวางมากก็ข้ามหัวไปเลยก็ได้”  

          “เฮ้ย! นี่มันทางเดิน พูดงี้อยากเจ็บตัวหรือไงวะ”

          ไม่มีถ้อยคำตอบโต้จากคนที่ยังนั่งแน่นิ่งอยู่บนพื้นฟุตบาทในรั้วมหาวิทยาลัยชื่อดัง ช่างเป็นภาพที่น่าสมเพศนัก  ทว่าชายผู้มีอารมณ์ฉุนเฉียวเป็นนิจกลับทรุดนั่งลงก้อนอิฐสีหม่นข้างๆ นึกสงสัยอยู่ครามครัน

          “ถามจริงเถอะ ใครตายวะ ถึงได้ร้องไห้ขนาดนี้”

          “แม่” ตอบพลางใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตาลวกๆ ธรรมดาเขาไม่ใช่ผู้ชายอ่อนแอ แต่เมื่อมารดามาเสียชีวิตในขณะที่เขาเพิ่งอายุได้ยี่สิบปีย่อมเป็นเรื่องยากที่จะทำใจ

          อีกฝ่ายได้ฟังก็อึ้งไป อารมณ์ฉุนเสียคลายลงในบัดดล  

          “เออ ฉันเข้าใจ แม่ฉันก็ตายตั้งแต่ฉันยังเด็ก”

          “ผมรู้จักพี่” ชายผู้สูญเสียเอ่ย

          คนฟังไม่ได้แปลกใจ เขาเป็นนักฟุตบอลตัวแทนมหาวิทยาลัย แม้จะเบื่อเล็กน้อยแต่ก็หลีกเลี่ยงความเป็นที่รู้จักนี้ไม่ได้  

          “เออ แต่ฉันไม่รู้จักนาย”

          “พี่ไม่ต้องรู้จักผมหรอก นับจากนี้ผมคงไม่ได้เรียนที่นี่แล้ว ที่ทนเรียนทุกวันนี้ก็เพื่อแม่ ตอนนี้แม่ไม่อยู่แล้วก็ไม่รู้จะเรียนไปเพื่ออะไร” น้ำตาเหือดแห้งไปแล้ว เหลือแต่ความเด็ดเดี่ยว ความตายเป็นสิ่งที่เรียกคืนกลับมาไม่ได้ วันนี้เขาจะต้องไปโรงพยาบาล รับตัวแม่มาประกอบพิธีทางศาสนา ชีวิตที่ไร้ญาติขาดมิตรคงจะทำให้เขาตัดสินใจอะไรง่ายขึ้น

          “เฮ้อ!” เสียงถอนหายใจดังขึ้น “คนเราเรียนไปทำไมวะ เพื่อใบปริญญางั้นเหรอ ความภาคภูมิใจงั้นเหรอวะ ไม่ใช่เลย...แต่เรียนไปเพื่อกันตายต่างหากเล่า ถ้าไม่ได้เจ๋งอย่างสตีฟ จ็อปส์ แล้วก็ไม่ได้ดวงเฮงพอให้ถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง นายก็ต้องเรียนโว้ย!

          “พี่ก็พูดได้ รวยขนาดพี่จะเรียนไปจนตายก็ยังได้ แต่ผมไม่....”

          “นี่ก็คงเป็นปัญหาของนายสินะ”

          ธนบัตรแบงค์พันจำนวนหนึ่งถูกยื่นมาตรงหน้า เด็กหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น กระพริบตาหลายครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าตาไม่ฝาด เพราะเท่าที่คำนวณคร่าวๆ เงินในมือของชายหนุ่มรุ่นพี่คงไม่ต่ำกว่าสามหมื่น

          “รู้ว่ารวย แต่ไล่แจกเงินคนไปทั่วขนาดนี้พ่อไม่ว่าเหรอครับ ผมไม่เอาหรอก ไม่อยากติดค้างกัน”

          “มนุษย์เกิดมาพร้อมศักดิ์ศรีทั้งนั้นแหละ แต่หากจวนตัว บางครั้งก็ต้องวางมันลงบ้าง เงินนี่ไม่ใช่แค่จ่ายค่าเทอมได้ แต่มันจะช่วยงานศพแม่นายด้วย แล้วถ้าคิดอยากจะตอบแทนฉัน แกก็แค่ลืมให้หมดว่าได้เงินนี้มายังไง นั่นก็ถือเป็นการตอบแทนแล้ว”    

          เด็กหนุ่มมองเงินในมือ กำไว้แน่น แม้เจ็บปวดแต่ก็ซาบซึ้ง ร่างสูงของชายที่เข้าใจว่าน่าจะแก่กว่าตนสองปีลุกเดินจากไป เป็นจังหวะเดียวกันที่ขาทั้งสองข้างของเด็กหนุ่มมีกำลัง เขาลุกขึ้นพร้อมตะโกนบอกผู้ที่ต่อลมหายใจให้เขาด้วยเสียงอันดัง

          “ผมชื่อนักรบ  ผมจะไม่มีวันลืมบุญคุณ นับจากนี้ไปพี่เป็นเจ้านายของผมแล้ว จำไว้ ผมนักรบเป็นลูกน้องของนายสิงห์”

           

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

//เริ่มบทนำด้วยฉากการรู้จักกันครั้งแรกของเจ้านายกับลูกน้อง  
ไงล่ะ คุณสิงห์เขาร้ายมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก  แต่นักรบนี่ร้ายตั้งแต่ตอนไหน ต้องติดตามนะคะ// 


เพื่อเป็นกำลังใจในการปั่นงาน ขอกำหนดเริ่มลงตอนแรกนับตั้งแต่วันที่คุณสิงห์วางแผงนะคะ
อาจจะนาน แต่ข้อมูลแน่นๆ เนื้อเรื่องแน่นๆ เต็มไปด้วยความไร้สาระ
(เดี๋ยวๆ ไม่ได้เต็มไปด้วยเนื้อหาสาระหรอกหรือ)

อย่าลืมกด Fav. ติดตาม รักบทใหม่ของจอมวายร้าย ลำดับที่ 2 นะคะ

แวะไปคุยกันได้ทีเพจ :  "อุณหภูมิปกติ นามปากกา"  

           

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,090 ความคิดเห็น

  1. #2077 EleJEEN (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 21:46
    อ่านตอนแรกแล้วคิดว่า หรือเรามาผิดหมวดด >.<
    #2,077
    0
  2. #244 YulSica (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 15:53
    เท่าั้งสองคนนน
    #244
    0
  3. #156 fsn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 21:54
    เป็นฉากพบที่เท่ ทั้งลูกพี่ลูกน้องเลยคะ เข้าใจกันได้ไว ตรงไปตรงมา
    #156
    0
  4. #81 Caroline H. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 02:14
    นี่คือจุดเริ่มต้นนี่เอง 55555555555555555555555555555555555555
    #81
    0
  5. #56 Phannipha(Ying) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 15:05
    นักรบบบบ
    #56
    0
  6. #49 kakfern23 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 00:12
    รอนักรบ แล้วจะร้ายยังงัยเนี๊ยยยยย เพิ่งรู้เฮียสิงห์หลงเมียจนเซ้งกิจการ55555
    #49
    0
  7. #48 punpun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 10:29
    ฉากเปิดตัวของนักรบ กับนายสิงห์...

    มันดู ตะมุตะมิจัง...

    ดีน๊ะ...ที่เรารู้จักนายสิงห์มาก่อน ไม่งั้นคงมโนว่า เป็นสาย Y

    ประมาณว่านักรบจะตอบแทนบุญคุณของนายสิงห์ทั้งตัวและหัวใจ555555555555555555555555555555555555555555555555555

    ...



    ...



    ..



    (สงสารไรท์จัง โดนรีดแกล้ง)
    #48
    1
    • #48-1 อุณหภูมิปกติ(จากตอนที่ 1)
      28 มิถุนายน 2560 / 22:11
      ย้อนกลับไปอ่าน เอ้อ จริงๆ ด้วย 55 แงๆ
      #48-1
  8. #47 9namfon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 16:34
    นางสิงห์!! นักรบ
    #47
    0
  9. #44 maew6244 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 00:52
    เปิดตัวนักรบมาพร้อมน้ำตา
    #44
    0
  10. #43 S.Tasha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 23:06
    อื้อหือ เปิดมาก็ดราม่าพร้อมบุญคุณกันเลยที่เดียว

    หากจะถามว่าความกวนติ่งนั้นท่านได้แต่ใดมา นักรบคงสนกลับทันทีว่า เรียนมาจากนายสิงห์ครับโผมมมมมมม 5555
    #43
    0
  11. #42 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 19:30
    นี่สินะที่ทำให้ไปไหนไมีลง
    #42
    0
  12. #41 Fenemachy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 19:25
    โอ๋ๆ นักรบ ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวนายก็จะได้แม่ใหม่แล้ว...แม่ทูนหัวไง อรั๊ยยยย #ไร้สาระสุดก็ฉันนี่แหละ 55555555
    ปล.ข้ามเม้นนี้ไป55555
    #41
    1
  13. #40 Chanannn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 18:43
    ทำไมเรื่องของนักรบคุณสิงห์พระเอกจริงๆ ซึ้งเลยย
    #40
    1
    • #40-1 อุณหภูมิปกติ(จากตอนที่ 1)
      17 มิถุนายน 2560 / 18:52
      เค้าเป็นพระเอกน้า อร้ายยยยย 555
      #40-1
  14. #39 gently weep (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 16:31
    มีความดีงาม ตอนยังไม่บอกชื่อตัวละคร
    นึกว่าอ่านนิยายวาย555
    #39
    1
    • #39-1 อุณหภูมิปกติ(จากตอนที่ 1)
      17 มิถุนายน 2560 / 17:04
      อุ่ย! ว่าไปก็น่าจิ้นเนาะ
      #39-1
  15. #38 Sisira ศิศิรา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:03
    รอจ้าาาา ขอนายสิงห์ออกเล่มไวๆ ด้วย พร้อมเปย์
    #38
    0
  16. #36 พี่น้อย0105 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 14:23
    เจ้านายลูกน้องเขามีความเป็นมาอย่างนี้นี่เอง
    คำผิด สมเพศ = สมเพช
    #36
    0
  17. #35 Sureetik (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 14:21
    เริ่มเรื่ิองมาก็เสียน้ำตาเลย
    #35
    0
  18. #34 jub14741 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 14:17
    มาแล้วววว
    #34
    0