ฝันร้ายใต้เงารัก //..ตีพิมพ์ สนพ.ชูการ์บีท วางแผงปลายเดือน พ.ค.//

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 339,739 Views

  • 1,686 Comments

  • 3,115 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    139

    Overall
    339,739

ตอนที่ 20 : บทที่ 7 จุดหลอมละลาย (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    26 เม.ย. 60

                “นี่!” เขมราชจับศีรษะที่ผินหน้าหนีไปอีกทางให้หันมาเผชิญหน้า “มองฉัน”

                “ไม่!” หอมนวลขัดขืนเต็มกำลังไม่ยอมสบตาง่ายๆ

                “มอง”

                พ่อเลี้ยงหนุ่มมีกำลังมากกว่าจึงจับใบหน้าหวานให้หันมาทางเขาได้สำเร็จ ทว่าลูกแกะจอมพยศกลับหลับตาปี๋ไม่ยอมมองท่าเดียว

                ได้! เธอหลับตา ฉันจูบ

                เขมราชไม่รอให้อีกฝ่ายได้ไหวตัว เขาโน้มกายลงจุมพิตเรียวปากอวบอิ่มโดยไม่สนสายตาใคร

                คนถูกขโมยจูบตกใจกับการจู่โจมของเขา เธอพยายามขัดขืนด้วยการเม้มปากไม่ยอมรับจูบโดยง่าย สองมือดันแผงอกกำยำให้ออกห่าง ทว่ายิ่งพยายามเท่าไหร่เขาก็ยิ่งควบคุมเธอด้วยจูบที่ทวีความรุนแรง หญิงสาวรู้สึกว่าเลือดในกายหมุนเวียนผิดไปจากเดิม ท้องไส้ปั่นป่วนราวกับยืนอยู่บนหน้าผาสูงชัน สุดท้ายความหวั่นไหวก็พ่ายแพ้รสจูบอันแสนหวานเช่นทุกครั้งที่เธอแพ้มาตลอด เธอปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามแต่ความต้องการของเขา

                เธอมันใจง่ายจริงๆ หอมนวล

                “คุณเขม” เขาถอนจูบแล้วแต่หอมนวลยังนิ่งอยู่แบบนั้น หลายครั้งที่เธอไม่เข้าใจการกระทำอันไร้เหตุผลของเขา ชายหนุ่มทำเหมือนว่ารักเธอ แต่เธอไม่เคยมั่นใจเลยว่าผู้ชายอย่างเขาจะรู้สึกแบบนั้นกับเธอจริงๆ “ทำแบบนี้ได้ยังไงคะ”

                “จูบน่ะเหรอ ก็แค่เอาปากฉันไปชนกับ...”

                “คุณเขมคะ” หอมนวลหมดความอดทน “ถ้าจะพูดจากวนประสาทแบบนี้ หอมไม่คุยด้วยแล้วนะคะ”

                หญิงสาวลุกเดินหนี แต่ถูกมือแข็งแรงคว้าเอาไว้จนร่างบางถึงกับเซเพราะจังหวะยืนยังไม่มั่นคง 

                “เดี๋ยว! โอเคๆ ฉันขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ” เขมราชรีบขอโทษยกใหญ่ แววตาที่เคยกร้าวกล้าค่อยๆ หรี่ลงเพราะความหวาดหวั่น เขากลัวคนตัวเล็กจะโกรธ

                หอมนวลพ่นลมหายใจออกมา ยอมจำนนให้กับแววตาเศร้าที่แสดงความรู้สึกผิดของเขา  ยอมจนเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่หลงเหลือคุณค่าใดๆ อีกแล้ว ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ดีกับทั้งตัวเขาและหัวใจของเธอ ถึงเวลาแล้วที่เธอกับเขาต้องพูดกันให้เข้าใจ

                “ที่หอมหมายถึงคือคุณทำแบบนี้กับผู้หญิงที่คุณไม่รักไม่ได้ค่ะ  อีกอย่างหอมก็อายคนอื่นด้วย” หอมนวลมองไปรอบๆ ก็พบกับสายตาหลายคู่ที่มองมา เธออายจนหมดความอาย  “ถ้าไม่คิดอะไร ก็อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ”

                “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมฉันถึงควบคุมตัวเองไม่ได้เวลาอยู่กับเธอ ฉันรู้ว่าฉันเห็นแก่ตัว เอาเปรียบเธอ ไม่เป็นสุภาพบุรุษ แต่...ฉันก็พยายาม ฉันพยายามจะไม่ทำอะไรเกินเลยกับเธอไปมากกว่านี้”

                หอมนวลอยากจะซาบซึ้งในความพยายามอันล้นเหลือของเขา เขมราชพูดราวกับว่าเธอเป็นหญิงสาวผู้มีเสน่ห์มากล้น ผู้ชายที่ไหนอยู่ใกล้ก็พาลควบคุมอารมณ์ตัณหาของตัวเองไม่ได้  ซึ่งความเป็นจริงแล้วเธออยู่ตรงข้ามกับคำนั้นอย่างสิ้นเชิง  และไม่ว่าเขาจะทำไปเพราะอะไรก็ตาม หากไม่ใช่ความรักแล้วล่ะก็...เหตุผลใดก็ไม่สมควรทั้งนั้น

                “คุณเขมคิดยังไงกับหอมคะ” เธอรู้ว่าเป็นการหน้าไม่อายที่ถามคำนี้กับเขา ทั้งที่เขาเพิ่งอกหักจากพี่สาวของเธอได้ไม่นาน มิหนำซ้ำคำตอบก็อาจทำให้เธอเจ็บซ้ำรุนแรงกว่าเดิม     

                คนถูกถามได้แต่ยืนนิ่งไม่ไหวติง รักหอมนวลหรือไม่ เขาไม่เคยหาคำตอบในเรื่องนี้ อันที่จริงเขาไม่เคยให้เวลาตัวเองได้คิดเรื่องอะไรเลยต่างหาก  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของจันทร์นรีที่ทิ้งเขาไปโดยไม่ลา การจดทะเบียนสมรสกับหอมนวลหลังจากมีความสัมพันธ์อันเกิดจากความไม่ตั้งใจ ไม่คิดแม้กระทั้งการใช้ชีวิตของสามีภรรยา ไม่วางแผน ไม่มีอนาคต ไม่มีอดีต นั่นเป็นเพราะหัวใจที่ผิดหวังอย่างรุนแรงจนทำให้ไม่กล้าคิดอะไรอีก ทุกวันเขามุ่งทำแต่งานจนเข้าขั้นหมกมุ่น

                ส่วนเรื่องอื่น...ทำไปตามสัญชาตญาณทั้งสิ้น

                “ถามทำไม”

                “คุณเขมก็แค่พูดมาตามตรงว่าไม่ได้คิดอะไรเท่านั้นพอค่ะ หอมรู้นะคะว่าคุณเขมยังรักพี่ลูกจันทร์ แต่สักวันถ้าคุณเขมลืมพี่ลูกจันทร์ได้ คุณก็จะรักคนอื่นได้เหมือนกัน เมื่อไหร่ที่วันนั้นมาถึง...หอมอาจเป็นตัวปัญหาของคุณ”

                “เธอไม่มีวันเป็นตัวปัญหาของฉันหรอกนะ ฉันต่างหากที่สร้างปัญหาให้เธอ” เขมราชพูดในสิ่งที่คิด เพราะว่าเขาล่วงเกินเธอ จึงทำให้หญิงสาวต้องใช้ชีวิตสามีภรรยาตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ “แต่เธอพูดถูก สักวันเมื่อฉันลืมลูกจันทร์ได้ ฉันก็คงจะรักคนอื่นได้”

                คำพูดของเขาทำเอาหัวใจคนฟังร่วงหายไปเลยในตอนนั้น ทว่ายังไม่ทันได้เจ็บดี ประโยคต่อมาก็ทำให้เธอต้องตะลึง   

                “ซึ่งคนนั้นอาจเป็นเธอ”

                “คุณเขม”

                หอมนวลไม่คาดฝันมาก่อน เขาพูดว่า เขาอาจรักเธอได้นี่เป็นความฝันหรือความจริงกันแน่ แต่จะเป็นความฝันไปได้อย่างไรในเมื่อเธอสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากมือของเขาที่ส่งถึงมือเธอ

                “ฉันพูดจริงนะ” เขมราชไม่เคยมั่นใจอะไรเท่านี้มาก่อน  “แล้วเธอล่ะ จะรักฉันได้ไหม”

                ครั้งแรกที่หอมนวลคิดว่าเขาถามอะไรโง่ๆ เธอรักเขาอยู่แล้วเต็มหัวใจ แต่นั่นเป็นสิ่งที่เธอเก็บไว้ ไม่มีวันให้เขารู้

                รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้าอ่อนหวาน เธอมองมือของเขาที่กุมมือเธอไว้มั่งคง แม้บอกตัวเองว่าไม่ใช่ความฝัน แต่มันก็เป็นสิ่งที่เธอไม่อยากเชื่อว่าจะเกิดขึ้นจริงๆ ในชีวิตของผู้หญิงไม่มีอะไรน่าจดจำอย่างเธอ 

                “ไม่รู้สิคะ”

                “ฉันรู้ว่าเธอรักฉันได้ ฉันหล่อ”

                คราวนี้หอมนวลไม่ได้รู้สึกอยากตะบันหน้าหล่อเหลาเหมือนทุกครั้งที่เขาพูดจาชวนหมั่นไส้ ก็เธอกำลังตื่นเต้นกับคำถามของเขา คำถามที่บังคับให้เธอเลือกตอบได้เพียงคำตอบเดียว

                “ถ้าเธอรักฉันไม่ได้เพราะความหล่อ ฉันก็มีทางลัดนะ”

                ใบหน้าที่เริ่มแดงเพราะความขวยเขินปรากฏรอยย่นที่หัวคิ้ว

                “ทางลัดอะไรคะ”

                “ก็มีอะไรกันอีกสักครั้งสองครั้ง เธอก็หลงรักฉันเองแหละ”

                ทางลัดของเขาทำให้คนฟังถึงกับอ้าปากค้าง หัวใจเต้นระรัวยิ่งกว่าตีกลอง ใบหน้าหวานแดงก่ำ บริเวณท้องน้อยเสียววูบวาบโดยอัตโนมัติ เธออยากแข็งขืนกับคำพูดลามกของเขาแต่เธอกับโอนอ่อน นี่เธอเป็นผู้หญิงกระหายเซ็กซ์ไปแล้วหรืออย่างไร

                “คิดอะไร”

                เขมราชยื่นหน้ามาใกล้ จ้องลึกเข้าไปในดวงกลมโตอย่างรู้ทันความคิด หอมนวลขยับหนีทว่าลำแขนแข็งแรงกลับคว้าเธอไว้อย่างรวดเร็ว ตวัดทีเดียวร่างนุ่มนิ่มก็แนบสนิทกับลำตัวที่แข็งแกร่งประหนึ่งภูผาหิน เขาใช้แขนข้างเดียวรัดเอวบางไว้ แล้วออกแรงยกเพียงนิดใบหน้าหวานก็สูงพอให้เขาก้มลงจูบได้อย่างถนัดถนี่ เธอบิดกายหนีแต่ทำได้ยากเย็น เหมือนว่าแขนของเขาเป็นเครื่องจักรกลยากเกินที่จะใช้กำลังขัดขืน

                เมื่อต้านทานไม่ไหวหญิงสาวจึงยอมรับจูบนั่นอย่างง่ายได้ พร้อมกันการเรียนรู้วิธีจูบอย่างงกๆ เงิ่นๆ เขมราชถอนริมฝีปากออก แล้วมองใบหน้าหวานอย่างหลงใหล หัวใจที่เหมือนตายไปแล้วกลับมาเต้นอีกครั้ง แม้เอ่ยคำว่ารักไม่เต็มปาก แต่นาทีนี้เขาก็หยุดจูบเธอไม่ได้เสียแล้ว

                “จูบไม่เป็นเหรอ”

                วูบหนึ่งเขาเห็นดวงตากลมโตมีความตระหนกเหมือนตั้งสติได้ แต่เรื่องอะไรเขาจะปล่อยให้เธอมีโอกาสคิดเพราะขืนเธอคิดขึ้นมาได้คงต้องออกแรงวิ่งไล่จับให้เสียเวลาอีก จริงอยู่ว่าบางครั้งเขาชอบความรู้สึกที่เธอต่อต้านเล็กๆ เหมือนม้าพยศ แต่เวลานี้เขาต้องการให้เธอเป็นแมวเชื่องๆ ยอมให้จูบได้ตามใจมากกว่า

                ริมฝีปากกระด้างทาบทับลงมาอีกครั้ง แขนเรียวของหอมนวลเผลอโอบรอบคอเขาไว้ พร้อมกับเผยอริมฝีปากให้เขาได้ครอบครอง เนิ่นนานเหมือนว่าเธอเดินทางจากโลกไปยังสรวงสวรรค์และล่องลอยอยู่ในวิมานนั้นด้วยความสุขที่เปี่ยมล้น

                “เอ่อ...นายครับ”

                เสียงเรียกของบุคคลที่สามทำให้หอมนวลรีบผละตัวออกจากเขา เป็นฟ้าฮ่ามที่บัดนี้ยืนทำหน้าสลดระคนหวาดหวั่น เหมือนคนชะตาถึงฆาตที่ถูกบังคับให้มาเจรจากับราชสีห์ผู้หิวโหย

                “อะไร” เสียงทรงอำนาจทำให้ลูกน้องหนุ่มสะดุ้ง ชายหนุ่มคว้ามือคนตัวเล็กมาจับไว้แสดงความเป็นเจ้าของ

                “นายแม่โทรมาที่สำนักงาน บอกให้ตามนายกลับเรือนแสงอรุณด่วนครับ”

                เขมราชกับหอมนวลสบตากัน สังหรณ์ใจว่าอาจมีเรื่องร้ายเกิดขึ้น

                “ใครเป็นอะไรหรือเปล่า”

                “ไม่มีครับนาย นายแม่ให้มาเรียนแค่ว่ามีคนมาขอพบครับ”

                เจ้านายหนุ่มคลายกังวลลงไปนิด ทว่าเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น ใครกันที่มาขอพบถึงเรือน คงไม่ใช่เรื่องงานแน่ เพราะถ้าเป็นเรื่องนั้นก็คงมาที่ฟาร์ม แต่ดูจากสีหน้าและแววตาของฟ้าฮ่ามก็พอรู้ได้ว่าไม่ใช่เรื่องเล็ก

-------------------------------------------------------------------------------

//ไม่หายไปไหนแน่นวล ขอบคุณที่ติดตามนะคะ//


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #1447 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 01:32
    เค้าคุยเรืีองความสัมพันธ์กันแล้ว ว้าวๆๆ
    #1447
    0
  2. #1404 wilawankung1869 (@wilawankung1869) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 13:23
    เพิ่งเข้ามาอ่าน ติดตามด้วยคนค่าาาาา
    #1404
    1
  3. #1403 Keetaphat Chairungsri (@minthunnies9994) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:58
    อย่าบอกว่าเป็นจันทร์นรีนะ ฮืออ
    #1403
    1
  4. #1402 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:08
    ใครมาขัดจังหวะนะ
    #1402
    0
  5. #1401 Jinny-jang (@Jinny-jang) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 19:26
    จ้าาาา
    #1401
    0
  6. #104 นิจ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 18:03
    รอตอนต่อไปน่ะ ยายหอมโดนทำโทษแน่เลย😊😊😊
    #104
    0
  7. #103 NoonPremsuda (@NoonPremsuda) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 17:58
    ไรท์ขาาาาา ค้างแบบนี้ไม่ดีเลยค่ะ ถ้าถึงตอนคุณเขมรู้ความจริงเมื่อไหร่ หอมเอาคืนให้หนักเลยนะคะ เอาให้คุณเขมตายทั้งเป็นเลยยย สงสารหอม
    ปล. มีความต้องการ E-book เป็นอย่างมากกกกกกก
    #103
    0
  8. #102 dawbaba (@dawbaba) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 17:47
    แง่ๆๆ ค้างๆๆ ... ว่าแล้วเชียวนังลูกจัน คุณเขมก็นะ โง่แล้วโง่อีก
    #102
    0
  9. #101 tybanyen2524 (@tybanyen2524) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 16:59
    สงสารยายหอม
    #101
    0
  10. #100 Nam (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 16:02
    นาง โคเผือก (ชื่อน่ารักจัง คริ คริ) ชั่งจินตนาการได้สุดยอดจริงๆ เฮ้อออออ เจ้ละเพลียจริงๆนะ
    #100
    0