ตอนที่ 22 : ตอนที่ 11 : พิสูจน์ (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    8 ม.ค. 61


ข่าวการเสียชีวิตของดาราสาวเบอร์หนึ่งของวงการ ถูกแพร่สะพัดอย่างรวดเร็วทั้งๆ ที่ตำรวจพยายามปิดข่าวทุกทาง แม้แต่สารวัตรทินโชติเองที่อยู่บริเวณที่เกิดเหตุยังสงสัย เพราะพื้นที่ได้ถูกปิดก่อนเขาจะไปถึงเสียอีก ที่สำคัญ บริเวณโดยรอบไม่มีนักข่าวแม้แต่สำนักเดียว

ภาพที่ถูกเผยแพร่ เป็นภาพศพของหญิงสาวอยู่ภายในถุงพลาสติกใส สามารถมองเห็นใบหน้าบูดเบี้ยวจากความหวาดกลัวอย่างชัดเจน เมื่อขยายภาพให้ใหญ่ขึ้น กลับพบว่ารอยเลือดยังมีลักษณะเปียกเป็นน้ำ ไม่แห้งเหมือนเมื่อตอนที่ตำรวจไปพบ แสดงว่าภาพถ่ายนี้ถูกถ่ายเอาไว้ก่อนตำรวจจะมาถึง และผู้ตายอาจจะยังมีชีวิตอยู่แม้จะใกล้เสียชีวิตแล้วก็ตาม

“สารวัตร คุณปล่อยให้ภาพพวกนี้หลุดออกมาได้ยังไง” ผู้กำกับชัยณรงค์ที่ลงมาดูคดีนี้ด้วยตัวเองพูดขึ้นเสียงดัง

“ภาพนี้เป็นภาพก่อนที่เราจะไปเจอครับท่าน ผมคิดว่าฆาตกรเป็นคนถ่ายไว้”

“คุณหมายความว่ายังไง” มีเสียงถามกลับด้วยความสงสัย

“ผมคิดว่าฆาตกรต้องการเป็นข่าว ต้องการเป็นที่จับตามอง” สารวัตรยังคงไม่ได้ให้ข้อมูลอะไรมากนัก หลักฐานที่ฆาตกรทิ้งไว้ ทำให้เขาเริ่มสงสัยว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องรีบจับมันให้ได้ ตอนนี้แทบทุกคนหันมาให้ความสนใจเรื่องนี้มาก เพราะเหยื่อเป็นดาราที่คนรู้จัก ที่สำคัญเมื่อรู้ว่านี่เป็นศพรายที่เจ็ด แต่เราไม่สามารถทำอะไรได้” มีเสียงถอนหายใจออกมาตามหลังประโยค แสดงถึงความหนักใจอย่างเห็นได้ชัด

“ผมทราบครับ” คนที่ตอบก็มีความรู้สึกไม่ต่างกัน ตอนนี้ทุกสื่อจะเริ่มกดดันเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพื่อหาตัวฆาตกรของคดีนี้ ยิ่งมีภาพออกมาพร้อมคำบรรยายถึงคดีสะเทือนขวัญที่มีเหยื่อไปแล้วถึงเจ็ดศพในเวลาไม่นาน ยิ่งทำให้เรื่องลุกลามขึ้นทั้งที่พยายามจะทำกันอย่างเงียบๆ

 

“อือ...โอ้ววว...ซี๊ดดดด...คุณกาย คุณกาย กีร์เจ็บค่ะ อือออ”

“คุณกาย กีร์ไม่ไหวแล้วค่ะ กีร์ โอ้วววว คุณกายยย” เสียงครางกระเส่าพร้อมความเจ็บปวดดังมาจากโรงฝึกด้านหลังของบริษัทรักษาความปลอดภัย ภายใต้อากาศร้อนระอุเพราะไม่ได้เปิดเครื่องปรับอากาศ หญิงชายภายในห้องกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างดุเดือด เหงื่อซึมตามร่างกายและใบหน้าจนเปียกชื่น ร่างของคนทั้งสองสัมผัสตัวกันแทบทุกส่วนไม่มีอาการเขินอาย เสื้อสีขาวที่ผูกกันเอาไว้ หลุดลุ่ยจนเห็นหน้าอกอวบใหญ่ที่แน่นเบียดเสื้อกล้ามสีขาวพอดีตัว

เม็ดเหงื่อที่ปลายจมูกโด่งเป็นสันของชายหนุ่ม หยดลงบนใบหน้าของหญิงสาวที่อยู่ใกล้จนแทบแตะสัมผัสกัน เสียงหายใจหอบทำให้รู้ว่าคนใต้ร่างเก่งกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก ต้องใช้พลังจนเหนื่อยหอบถึงจะสามารถกดเธอลงได้ มีรอยยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ เมื่อเห็นริมฝีปากดื้อดึงกัดเม้มเข้าหากัน แม้จะหมดทางสู้แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ยอม

“ยอมแพ้รึยัง” เสียงของชายหนุ่มกระซิบที่ข้างหู ขณะที่ตัวของเขานอนเรียบทับอยู่บนคนที่ตัวเล็กกว่ามาก จนไม่มีช่องว่างระหว่างทั้งสองคน

“ไม่ค่ะ” แม้คนตอบกลับจะรู้ว่าไม่มีทางสู้ แต่ก็ยังไม่ยอมรับความพ่ายแพ้

ริมฝีปากของชายหนุ่มขบเบาๆ ที่ติ่งหูของคนดื้อ จนเธอครางฮือออกมาพร้อมดิ้นรน แต่ก็ไม่สามารถหลุดออกจากวงรัดของงูตัวใหญ่ได้

“คุณกายย..ฮือออ” ไม่รู้เพราะความทรมาน หรืออารมณ์วาบหวิวของหญิงสาว ทำให้มีเสียงคราวแผ่วๆ ดังขึ้นอีกครั้ง เขากำลังทรมานเธอ หลังจากหลอกเธอมาฝึกเทควันโดที่โรงยิม โดยบอกว่าจะมาเป็นผู้ช่วยของบริษัทรักษาความปลอดภัย เธอก็ต้องรู้เรื่องการป้องกันตัวเอาไว้บ้าง หลังจากที่เธอเปลี่ยนชุด คุยหลอกล่อกันไปมา เธอก็หลงไปพนันกับคุณกายได้อย่างไรก็ไม่รู้ ซึ่งถ้าเธอชนะ คุณกายจะยอมบอกความลับ แต่ถ้าเธอแพ้ เธอจะต้องยอมเป็นทาสให้เจ้านายเธอสิบวัน เรื่องนี้มันบ้าชัดๆ

“ยอมเถอะเจ้าทาสน้อย” มีน้ำเสียงเย้ยหยันดังมาจากปากของคนช่างยียวน จะทำอะไรก็ไม่ทำ ปล่อยให้เธอเสียวอยู่ได้

เมื่อกีรติยาเห็นว่าการดิ้นรนคงไม่สามารถเอาชนะผู้ชายตรงหน้าได้ แต่ให้เธอแพ้ก็ไม่อาจยอมได้ ร่างที่เคยแข็งเกร็งของเธอก็เริ่มอ่อนลง ไม่ฝืนมือใหญ่ที่จับกดเอาไว้ หน้าอกที่ตระหง่านได้รูป แต่กลับไม่ได้รับความสนใจเริ่มกระเพื่อมขึ้นลง สัมผัสกับอกแกร่งมากขึ้น เพราะเจ้าของมันแสร้งทำหายใจหอบ ขาทั้งสองข้างถูกยก แล้วแยกออกให้ตั้งฉากโดยมีร่างใหญ่อยู่ตรงกลาง

ความเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว ทำให้กายเงยหน้าขึ้นมองสบตาหญิงสาวด้วยความประหลาดใจ จนทำให้ชะงักชั่วครู่ มือที่เคยกดคลายออกอย่างเผลอตัว ทำให้มือของเธอมีพื้นที่ขยับมากขึ้นจนสามารถหลุดออกมาได้ แต่เธอก็ไม่ได้คิดจะขยับต่อสู้ กลับยกมันขึ้นโอบรัดไปทางแผ่นหลังกว้าง พร้อมลูบไล้อย่างหลงใหล ก่อนที่จะจับศีรษะของชายหนุ่มที่มองเธออยู่ กดมันลงด้วยแรงเพียงเล็กน้อย ริมฝีปากของทั้งคู่ก็ถูกดูดดึงเข้ามาหากัน

ท่อนขาบางแต่เรียวยาวกระหวัดขึ้นเกี่ยวเอวของชายหนุ่ม ขณะที่ภายในริมฝีปากก็ต่อสู้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร ก่อนที่อารมณ์ของคนทั้งคู่จะพุ่งถึงขีดสุด ร่างเล็กก็พลิกตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว จากคนที่เคยอยู่ข้างล่าง ย้ายขึ้นไปอยู่ข้างบน พร้อมขยับขึ้นไปนั่งอยู่บนอก โดยที่ต้นแขนของเขาทั้งสองข้างถูกขาของเธอกดเอาไว้

“ยอมแพ้หรือยังคะ” มีรอยยิ้มออกมาจากปากของคนที่อยู่เหนือกว่า

“น่าเสียดายจังเลยนะ กำลังเคลิ้มเชียว” มีรอยยิ้มเยาะออกมาบ้าง แต่ภายในรอยยิ้มนั้นเขาเองมีความพอใจอยู่ไม่น้อย ไม่น่าเชื่อว่าท่าที่ใช้เอาชนะเขา ยังคงเป็นท่าเดิมกับที่ใบตองเคยทำมาก่อน นั่นแสดงว่านอกจากความทรงจำที่หายไป ที่เหลือทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นความสามารถ นิสัย ยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง มันทำให้กายผ่อนคลายลงได้มากกว่าเดิม เพราะเขาเองก็ฝึกใบตองเอาไว้อย่างดี อีกทั้งไหวพริบการเอาตัวรอดก็ไม่เป็นรองใคร ติดอยู่อย่างเดียวว่าร่างนี้ท่าทางจะเก็บกดมากเกินไปหน่อย สงสัยเพราะยังไม่ได้เข้าห้องหอหรือยังไงกัน

“คุณกาย!!” คราวนี้คนที่เหมือนชนะกลับมีเสียงฮึดฮัดเอาแต่ใจ เธอพลาดโอกาสปู้ยี้ปู้ยำผู้ชายคนนี้ไปอย่างน่าเสียดาย

ก่อนที่กีรติยาจะทันได้ทำอะไร มือใหญ่ทั้งสองข้างส่วนที่ไม่ได้โดนทับก็จับที่สะโพกกลมกลึง แล้วยกตัวเธอออกอย่างง่ายดาย ส่วนคนยกเองก็ลุกขึ้นพร้อมจับที่สาบเสื้อทั้งสองข้างของหญิงสาวที่หลุดลุ่ยไม่เรียบร้อย จนเห็นเสื้อกล้ามบางเฉียบภายในให้เข้าที่

“คุณกายตกลงเมื่อกี้นี้กีร์ชนะหรือเปล่าคะ” คนที่ถูกจับแต่งตัวยังคงวอแวไม่เลิก แม้ว่าบุคลิกแบบเด็กๆ ที่ไม่สนใจตัวเองจะไม่เหมาะกับผู้หญิงที่ดูเป็นผู้ใหญ่หุ่นสูงระหง อก เอว สะโพกเป็นที่ใฝ่ฝันถึงของผู้ชาย แต่สำหรับกาย ผู้หญิงตรงหน้าคือใบตอง จึงไม่น่าแปลกใจที่กีรติยาเองก็ไว้ใจเขาจากจิตใต้สำนึกจนน่ากลัว คนที่เคยอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ดูแลราวกับไข่ในหิน ถนอมจนเติบใหญ่โดยไม่ล่วงเกิน บางทีเขาเองยังแอบคิดเลยว่า เขาทนอารมณ์ความต้องการของตัวเองกับใบตองได้อย่างไร

“อืม..” เสียงตอบกลับในลำคอสั้นๆ ทำให้คนตรงหน้ายิ้มกว้างอย่างพอใจ

“ถ้าอย่างนั้นกีร์ก็ได้ความลับหนึ่งข้อแล้วสิคะ” กีรติยาแบมือทั้งสองข้าง ยื่นไปตรงหน้าชายหนุ่ม

“ฉันรู้ว่าเธอเป็นใคร”

“แล้ว...” หญิงสาวถามขึ้นเมื่อเธอลุ้นจนกลั้นหายใจไม่ไหว คุณกายของเธอก็ไม่บอกอะไรเพิ่มเติมเสียที

“แค่นี้” เสียงตอบกลับไม่ใยดี ขาก็ก้าวเดินออกห่างหญิงสาวจนเธอต้องวิ่งตาม

“กีร์เหนื่อยขนาดนี้ได้มาแค่นี้เองเหรอคะ ขออีกนิดสิ เราเคยรู้จักกันมาก่อนรึเปล่า...” หญิงสาวหยุดคิดก่อนที่จะเอ่ยต่อ

“...ต้องไม่รู้จักสิ เพราะเจอกันครั้งแรกคุณกายก็ไล่กีร์แล้ว” คนพูดยังคงพูดไม่หยุด ขณะที่ขาก็วิ่งตามก้าวยาวๆ ของคนข้างหน้า

“คุณกายยย...ขออีกนิดนึงนะคะ” เสียงตะโกนดังมาจากทางด้านหลัง ทำให้คนที่อยู่ข้างหน้าต้องหยุดเดินกะทันหัน ใบหน้าเล็กๆ จึงชนแผ่นหลังเข้าอย่างจัง

“เราแต่งงานกันแล้ว” เสียงของคนข้างหน้า เบายิ่งกว่าเบา จนทำให้คนที่กำลังลูบจมูกตัวเองป้อยๆ ได้ยินไม่ถนัด

“อะไรนะคะ กีร์ได้ยินไม่ถนัด” น้ำเสียงของหญิงสาวดูลนลาน ดวงตามีร่องรอยความแตกตื่นที่พลาดโอกาสสำคัญ

“ไปอาบน้ำได้แล้ว ฉันไม่ชอบคนสกปรก” ไม่มีการบอกซ้ำ เพราะตอนนี้ตัวเขาเองก็ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป กายไม่เหมือนใบข้าว เขาเชื่อในเรื่องข้อมูลเพื่อการตัดสินใจที่ไม่ผิดพลาด สิ่งที่ทำต้องรู้ผลลัพธ์แน่นอนก่อนเสมอ ใบข้าวชอบวางแผนให้คนเดินตามเพื่อติดกับ ส่วนใบตองถนัดการหลอกล่อเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ

“ขออีกครั้งไม่ได้เหรอคะ กีร์ไม่ได้ยินจริงๆ” แววตาออดอ้อนเหมือนลูกแมว ทำให้คนที่ตัวใหญ่กว่าต้องเอานิ้วจิ้มที่หน้าผาก เพื่อให้ใบหน้าเล็กๆ ที่คลอเคลียอยู่ออกห่าง ป้องกันอาการใจอ่อน

“วันที่เธอประสบอุบัติเหตุฉันอยู่ที่นั่นด้วย” กายเอ่ยขึ้นพร้อมถอนหายใจ เรื่องการแต่งงานมันดูไม่น่าเชื่อ และตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่ควรได้รู้ แต่เรื่องประสบอุบัติเหตุยังไงก็ต้องบอกถ้าเขาคิดจะดูแลผู้หญิงคนนี้ เพราะนอกจากข่าวจะหาดูได้ทั่วไป ที่สำคัญกว่านั้น คือต้องไม่ลืมว่าไอ้ภาณุออกจากคุกแล้ว เรื่องนี้จะถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอีกครั้ง 

การตัดสินใจบอกสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ดูเหมือนยุ่งยากเหลือเกินในเวลานี้ เมื่อถึงวันที่ต้องรู้เรื่องราว หากยังจำอะไรไม่ได้ กีรติยาจะเป็นคนที่เจ็บปวดที่สุด ถ้ารู้ว่าตัวเองคือต้นเหตุการตายของภรรยาเขา แต่ถ้าฟื้นความจำก่อน อาจจะจำได้ในเร็ววัน หรือจำไม่ได้เลย แต่ไอ้ภาณุจะรู้ว่าใบตองยังอยู่ และถ้าไม่บอกอะไรเลย ก็จะป้องกันตัวเองได้ลำบาก เพราะไม่รู้ว่ากำลังมีอันตราย

“หมายความว่ายังไงคะ” กีรติยาตกใจอีกครั้งกับสิ่งที่ได้ยิน

“อีกไม่นานฉันจะบอก แต่ถ้าไม่ได้รู้จากปากฉัน ฉันอยากให้รู้ว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด” มือใหญ่ลูบที่ศีรษะของหญิงสาวแผ่วเบา ก่อนที่จะผละตัวเองเข้าไปภายในห้องอาบน้ำสำหรับผู้ชาย

ความเศร้าหมองของชายหนุ่ม ทำให้กีรติยาเลิกความคิดที่จะถามต่อ มันเศร้าจนเธอต้องกลืนคำถามลงคอ แต่แววตาลูกแมวเมื่อสักครู่ แปรเปลี่ยนไปทันที แม้คำพูดของคุณกายจะแผ่วเบา แต่เธอได้ยินมันชัดเจน ถึงจะไม่เข้าใจนักแต่อย่างน้อยมันก็คือช่องทางให้เธอได้สืบต่อไป

เราแต่งงานกันแล้ว ...วันที่เธอประสบอุบัติเหตุฉันอยู่ที่นั่นด้วย ... กีรติยาเริ่มนึกถึงผังเชื่อมโยงขนาดใหญ่ภายในห้อง แล้วหลับตาใช้ความคิดขณะที่น้ำจากฝักบัวรดราดบนศีรษะ เธอเคยสัมผัสคุณใบข้าว เพื่อนของคุณกายที่เป็นผู้ชายได้ แต่มันไม่มีความรู้สึกวูบไหวเหมือนหนุ่มสาว กลับรู้สึกได้ถึงความรักที่อบอุ่นปลอดภัย ยิ่งกับคุณพ่อ และแม่บัว เธอรู้สึกผูกพันจนถวิลหายิ่งกว่าพ่อกับแม่แท้ๆ ของเธอเสียอีก

ต่างกับคุณกายเธอรู้สึกถึงความรักที่ต่างกัน เธออยากสัมผัส อยากโอบกอด อยากใกล้ชิด อยากทำทุกอย่างให้ มันเหมือนมีความรู้สึกบางอย่างอัดแน่นอยู่เต็มหัวใจ จนเก็บเอาไว้ไม่อยู่ ยิ่งใกล้ ยิ่งอยากใกล้เข้าไปอีก เหมือนเธอโหยหา เหมือนอยากชดเชยบางอย่างให้กับเขา

สิ่งที่เธอกำลังคิดตอนนี้มันน่าเหลือเชื่อ อุบัติเหตุในครั้งนั้น แม้จะไม่มีข่าวของคู่กรณีมากนัก แต่เวลาแห่งการค้นหาถึงสองปีอย่างหมกมุ่นของเธอ ทำให้ได้รู้ว่า ผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังจะแต่งงานถูกลักพาตัวออกมา โดยมีเจ้าบ่าวตามออกมาด้วย ถึงจุดที่เกิดอุบัติเหตุอยู่ๆ รถที่ขับมาก็หักหลบอะไรบางอย่าง จนมาชนกับรถของเธอที่กำลังจะถูกรถสิบล้อประสานงา เธอเห็นมันชัดเจนจากกล้องวงจรปิด

สิ่งที่เธอพยายามหามานานคือชื่อ และใบหน้าของคนทั้งหมด แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถหาเจอ มันเหมือนมีใครที่มีอำนาจมากๆ มาปิดข่าวเอาไว้ ถ้าจะว่ากันไปตามจริง แม้แต่ใบหน้าของคนที่ก่อคดีลักพาตัว เธอก็ยังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ มีแค่ชื่อที่ปรากฏออกมาตามสื่อ จนเธอเลิกให้ความสนใจ

ตอนนี้ทุกอย่างมันเชื่อมต่อกันได้พอดี กับสิ่งที่คุณกายพูดออกมา หากสิ่งที่เธอคิดทั้งหมด และเรื่องน่าเหลือเชื่อที่เคยเกิดขึ้นหลังจากที่เจอกับคุณกาย เธอแน่ใจว่า “เธอคือใบตอง”


                                   °·.¸.·°●°·.¸.·°●°·.¸.-> (50%) <-.¸.·°●°·.¸.·°●°·.¸.·°


                                                       อ่านอย่างมีความสุขนะคะ ^_^ 

  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

460 ความคิดเห็น

  1. #285 watinee-meo (@watinee-meo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 14:03
    ค่อยสมเปนใบตองหน่อยย ไม่เอ้อไม่อ้านะฮะใบตองของแท้ต้องแสบเลยจ้า
    #285
    0
  2. #284 Miin_Miin (@maewnoiover) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 10:52
    ฉลาดทุกคน แต่ใครจะฉลาดที่สุด
    #284
    0
  3. #282 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 08:34
    ใบตองจะกลับมาแล้ว
    #282
    0
  4. #281 พรรณวษา (@NPrittaya) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 08:14
    กรี๊ดดดดดด กีร์รู้แล้วว่าตัวเองเป็นใคร โอ๊ยยยยย อยากได้อีบุ๊คมากมายยย
    #281
    0
  5. #280 พรรณวษา (@NPrittaya) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 08:13
    กรี๊ดดดดดด กีร์รู้แล้วว่าตัวเองเป็นใคร โอ๊ยยยยย อยากได้อีบุ๊คมากมายยย
    #280
    0
  6. #279 สายไหมฤดูหนาว (@kunyanut18) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 07:18
    แล่วๆๆๆๆใบตองกลับมาแล้ว สนุกน่าติดตามทุกตอนเลย ทำเล่มต่อจากใบข้าวเลยค่ะอยากครอบครอง
    #279
    0
  7. #278 สายไหมฤดูหนาว (@kunyanut18) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 07:18
    แล่วๆๆๆๆใบตองกลับมาแล้ว สนุกน่าติดตามทุกตอนเลย ทำเล่มต่อจากใบข้าวเลยค่ะอยากครอบครอง
    #278
    0
  8. #277 Gingchaaa (@Gingchaaa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 05:53
    ออกเล่มไหมคะ
    #277
    0
  9. #276 Gingchaaa (@Gingchaaa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 05:53
    ชอบจัง นางเอกฉลาดๆ
    #276
    0
  10. #275 Taerungtiwa (@Taerungtiwa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 05:46
    รอต่อค่า
    #275
    0
  11. #274 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 03:22
    ว้าวใบตองฉลาดมาก ต่อเรื่องได้ถูกเป๊ะเลย
    #274
    0